De talentvolle sing/songwriter Zach Condon, uit Albuquerque, New Mexico bracht verschillende culturen samen van zigeunermuziek uit de Balkan, wereldse ritmes en melodieën, indiefolk, americana en pop. De eerste twee waren alvast om in te lijsten ‘Gulag Orkestar’ (06) en ‘The flying club cup’ (07).
Heimwee , melancholie sijpelde nog meer door in de songteksten , de pop kreeg de bovenhand en dat horen we zeerzeker op dit kort plaatje , die ‘The rip tide’ opvolgt van een drie jaar terug .
Beirut kan eigenlijk nu wel een breed publiek bereiken en heeft dus een uiterst aangenaam, sfeervol , lichtvoetig album uit, dat slingert tussen weemoed en luchtigheid . Blazers en keys geven nog steeds die unieke kleur en nestelen zich in een heerlijk voelend popgeluid . “Gibraltar”, “Perth” en de titelsong zijn de sterkste van de negen, de rest kabbelt rustig sfeervol voort. Goed album, maar ook niet meer dan dat …