Half Moon Run doet de jonge hartjes sneller slaan!
Half Moon Run en Aidan Knight
Ancienne Belgique
Brussel
2016-02-15
Johan Meurisse

Het uit Montreal afkomstige kwartet Half Moon Run had misschien beter een dagje eerder in de AB afgezakt … Het jonge vrouwvolk hun hartjes sloegen sneller op de sfeervolle tracks. En de rode gloed kleurde op die manier nog feller. Tja, die belichting was bijzonder knap en af!

Half Moon Run laat subtiliteit en finesse sterk doorklinken op hun songmateriaal, die semi-akoestisch, elektrisch klinkt, beladen is met elektronica en omarmd wordt door een meerstemmige samenzang . De band houdt het op sfeer in hun stemmig materiaal van hun twee cd’s totnutoe , ‘Dark eyes’ en ‘Sun leads on me’ . De experimenteerdrift komt beduidend meer naar voor op de nieuwe tracks en de toegankelijkheid gaat niet verloren. En hun folkrefreintjes zijn de hartenkloppers. 
“Turn your love” opende de set  en intrigeerde door de aanzwellende partijen en de huppelende ritmiek. Iets verderop hadden we een overtuigend “Works itself out” en in het laatste deel trok het kwartet de extraverte kant van hun sound open met “Everybody wants”, “She wants to know” en “Consider yourself”. Een etherisch bombast geluid durft door te sijpelen, niet overdreven, net gepast; en inderdaad dan dringt een stadionband als Muse zich op …
Er was nog voldoende ruimte om hun gevoelige indiefolk voor te stellen, als “Narrow margins”, “Unofferable” , “Warmest regards” en “Devil may care” . Het uitgebreid arsenaal aan elektrische en akoestische gitaren, dobro, zijn bedachtzaam en zalvend op die nummers. Ook de percussie werd uitgebreid met troms om een voller geluid te creëren.
Half Moon Run heeft aandacht voor elke song, die mooi uitgediept werd,  en in de bijna anderhalf uur durende set kwamen we er wel 18 aan bod. De band is aan een opmars toe  met deze tweede plaat; na een eerste optreden in de Bota was een goed gevuld AB het resultaat . “Trust” viel op door de stuwende elektronica en de sfeervolle, broeierige  single “Full circle”, met een gedreven slot, kon de spannende set besluiten .

Het samenhorigheidsgevoel werd dan nog ondersteund door Dylan’s/ The Band’s  “I shall be released” , die een kampvuurtje deden knetteren . Half Moon Roon werd letterlijk mooi uitgewuifd op die manier …

In het oog houden we ook Aidan Knight , vanavond de support, evenzeer uit Canada én al toe aan zijn derde plaat , maar nu verdiend in de spotlights . Hij beschikt over een unieke stem, die fluisterend als donker is , en met z’n begeleiding brengt hij een handvol interessante ontroerende als blije songs die sober , spaarzaam als kleurrijk zijn door de toegevoegde keys. Net als bij Half Moon Rum is er hier nagedacht over hoe de nummers moeten zijn . Voor wie wat later  kwam , geen nood , de man komt nog eens dit voorjaar afzakken in de AB, maar dan niet als support. Beloftevol!

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel