Al meer dan twintig jaar in de running is Hooverphonic rond de tandem Callier – Geerts die een eeuwige verbondenheid leken te hebben met vocalistes . Geike (Arnaert) en Noémie (Wolfs) hadden hier de langste samenwerking, en nemen die ervaring mee in hun solocarrière. Hooverponic heeft zo zijn verhaal . Muzikaal eerst Belgica triphop, die evolueerde naar een poppy, orkestrale kant en tot slot sijpelde diverse stijlen als rockabilly, soul , funk, psychedelica op beheerste wijze door.

Goede wijn behoeft geen krans, Hooverphonic heeft z’n vakkundigheid door de jaren bewezen en op de nieuwe huidige plaat ‘In Wonderland’ is het niet anders . Een ietwat ander gelaat door de collectie nummers met meerdere vocalisten . De verschillende timbres van de mannelijke en vrouwelijke stemmen tonen hoe sfeervol , kleurrijk een nummer kan zijn , met z’n identiteit en karakter . En in hun professie hadden we hier op gemoedelijke wijze opnieuw een uitgekristalliseerde, uitgekiende set .
Op plaat werd er gewerkt met allerhande artiesten , waarvan het dampend funky “Badaboum” een schitterend platform is voor de frisse aanpak . Twee try-outs stelden ze voor, eentje in de Zwerver en vanavond in hun thuisbasis St-Niklaas , De Casino. Om dan definitief op tour te gaan voor een rits concerten.
Zijn ‘Voices of Vlaanderen’ waren twee vocalistes van eigen ‘Waasland’ bodem , Kimberly Dhondt (zus van Sean Dhondt) en Nina Sampermans . Gitarist Pieter Peirsman was de mannelijke . Net als op de plaat gaven de drie een uniek timbre en variatie aan de nummers . Alle drie te samen met de strijkers zorgde net voor het oud vertrouwde volle geluid als op “Stranger”, “We all float” en het nieuwe “God’s gift” die door z’n rockabilly en de stemmenpracht zo kon geplukt worden voor de nieuwe ‘The hateful 8’ . Nina kreeg de hoofdrol en geeft aan de nummers een frêle, lichthese, diepere inslag , terwijl Kimberly met haar soulfulle vocals het dichtst bij Noémie zit . De keuze voor de jonge dames viel op een reeks moeilijke nummers als “Eden”, “Jackie Cane”, “Anger never dies”, “Gravity”, “The night before”, “Amalfi” , “2 wicky” , “Happiness” en “Mad about you” . Ze bleven meer dan overeind en een glansrol was weggelegd op  “Ether” , intiem gespeeld , enkel stem , piano en een sobere strijker . Pieter op z’n beurt komt dan in de buurt van een Max Colembie (Oscar & The Wolf) en  een Jeff Buckley . “Vinegar & Salt” , al vroeg in de set,  was adembenemend mooi , maar ook “Sometimes” (in een varieté kleedje gestopt) en de single “Babadoum” schitterden . Hij besloot met het donker sfeervolle “You love me to death” .
Met de jaren horen we een interactieve, hartverwarmende band. In het begin nog wat onwennig, op dreef komen met het nieuwe “In wonderland” en “I like the way I dance” om dan in hun plooi te vallen ; hier horen we een rockende band  met een poppy dromerig geluid door z’n vocalisten en strijkers.
De wedstrijd in hun thuishaven deden ze alle eer aan met z’n weetjes , noden en hebbelijkheden . Dat tikkeltje humor en die gemoedelijkheid siert hen en werd door iedereen gesmaakt. Ook een knipoog naar hun Franstalige vrienden uit Luxemburg , die naast hun muziek ook deze stad moeten leren kennen . Mooi meegenomen allemaal . Om maar hun innemende , broeierige , dromerige pop , die open ; direct , stijlvol is en een hoge emotionele waarde heeft , te onderstrepen. Het zat en zit ingenieus in elkaar en door de afwisseling die we hoorden , bleef het publiek aangenaam betrokken .

Hooverphonic spreekt een breed publiek aan. De nieuwe invalshoek was alvast geslaagd, de nieuwe zijn wat directer, weemoedig  , de oudere wat anders aangekleed . Zondermeer raken ze nog even intens en door de variaties is het geheel spannend. Na twintig jaar is dat niet iedereen gegeven … Wondere Muziek In Wonderland … Missie geslaagd dus!
 
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/hooverphonic-31-03-2016/
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas