DMA’s worden wel eens de Aussie Oasis genoemd . Hun debuut heeft er inderdaad veel van mee in de melodieën. Je hoort het in het gitaarspel , de tempowissels , de broeierige intensiteit en dat snerend stemgeluid en de zanglijnen . Het zal de Gallaghers waarschijnlijk worst wezen wat ginder gebeurt , maar hun muziek zit alvast goed in elkaar en boeit door de variaties. Britpop, - rock , een sierlijke, subtiele sound , pittig gekruid door een shoegazegeluidje.
Op die manier gaan we leuk en uiterst genietbaar door de plaat heen. “Timeless” is een sterke opener , “Delete” en “So we know” hebben een intrigerende , spannende opbouw , en de Oasis intimiteit hoor je op een nummer als “Step up the morphine” . Fijn debuut!