Het Britse Kula Shaker maakte halverwege de 90s furore als psychedelische rockgroep . Een rits radiovriendelijke singels “Tattva”, “Hey dude”, “Govinda” volgden en het ijzersterk debuut ‘K’ werd een groot succes . Met Cornershop waren ze een nieuwe lichting in het genre, met toevoeging van die Oosterse/Indiase elementen  . Ook de cover “Hush” gaf wat elan aan hun werk .
Op de tweede ‘Peasants, Pigs & Astronauts’ kwamen er barsten in hun retrorock en viel de band uit elkaar . Soloprojecten en pogingen tot een comeback mislukten . Een eerste echt resultaat was er in 2007 met de best aardige return  ‘Strangefolk’ , maar spijtig genoeg bleef de klik uit en kwam er geen vervolgverhaal .
Terug zovele jaren later gaat het beter , is er de klik en heeft de band rond Crispian Mills er meer zin in . Ook de liefde voor die sound zit er wel voor iets tussen. De band gaat op deze return verder op hun debuut . Eerlijkheidshalve moeten we zeggen dat we een goed album hebben. De groep toont z’n retro psychedelisch gelaat van weleer , en er sijpelt rootscountry en melodieuze 60s motiefjes door . Een afwisselend album in het genre , “Infinite sun” als sterke opener en de gekende sitar op “Oh Mary”, en “Hari bol (the sweetest sweet)” . “Love B” en “Get right get ready” zijn er dan twee , gekenmerkt van broeierige uptempo’s karakter. Op “High noon” horen we een Morricone inslagje , net als op “Death of democracy”, die verdomd “Camouflage” van Stan Ridgway verraadt . Een stel markante liedjes horen we , die de belangstelling hernieuwt in psychedelische rock.