De zoetgevooisde , melancholiche electropop van het uit Izegem afkomstige Waar Is Ken? wordt sterk ontvangen .In een goedgevulde AB Club kwam het kwintet z’n tweede cd ‘Rafelrand’ voorstellen, die het twee jaar eerder verschenen ‘Dwaaltuin’ opvolgt  . Een pak elektronische apparatuur , keys , een diepe bas , een verdwaalde blazer bepalen een pastelachtig klankenspectrum , dat warm , teder klinkt .Toon Bosschaert is de man achter de knoppen die het raamwerk aflevert  . De dromerige , breekbare zang van Marlies Dorme en de grommende fluister/zegzang van Geerwin Vandekerckhove geven zeggingskracht .

Een impressionistisch kader trekken ze op, een speciale, mysterieuze droomwereld creëren ze door subtiele , spaarzame geluidjes , grooves en vibes . Fris en zacht klinkt het. Het zijn schone liedjes die een relaxte , aangename , chillende aanpak induceren en verdwalen in een roes. 
Waar Is Ken? heeft ergens een link met andere Nederlandstalige woordenkunstenaars en -wonders als Madou , Wim De Creane, Boerenzonen Op Speed, De Mens , Bart Peeters, Luc De Vos als Neerlands Hoop, MAM, Spinvis en de muzikale elektronica moves van Air en de semi-akoestische inslag van Lemon .
De band krijgt een sterke airplay op Radio 1 , maar verdient dat ietsje meer . Ook al straalt de groepsnaam een ‘je cherche donc je suis’-attitude uit, ook de visuals doen dit door  hun Pacman doolhof . De single “Woordenstroom” toont dit aan, ondersteunt de sobere als brede aanpak en wordt gedragen door de afwisselende zangpartijen. Het nummer krijgt nog wat meer elan door de  vocoderzang van Geerwin , die op z’n beurt Peter Frampton oproept. Net ervoor opende “Stadstuin” , reikte ons de hand met hun sfeervolle , aangename electropop.
In de vijfenveertig minuten durende set , ervaarden we een  verbondenheid en bleven de songs  tussen de oren hangen. . Het nieuwe album heeft een paar wonderbare singles als het dansbare “Chique” dat ‘fantastique’ klinkt door de aanstekelijke, dansbare ritmes en het intiem ingetogen “Hemelwater” dat door Marlies op piano/keys zo goed als alleen werd gezongen en gespeeld.
Waar Is Ken? flirt met stijlen , “Banksky” is eentje met de poëtische raps van Brihang; en op het opbouwende , variërende “Atlas” hoor je world/afro reggae met Eduard Buadee , die dit jaar met (het terug opgehoeste) Skyblasters hun 30 jaar jubileum viert. Schitterend ! Letterlijk had je een ontluikend lente gevoel , verwondering waar de donkere dagen uitgewuifd worden;  je geniet van de kleine dingen , de natuur die stilaan wakker wordt. Een soort onthaasting met sobere , elegante songs die zich een weg banen en dwarrelen als blaadjes rond, over ons heen , “Wonderling” , “Wimperzoen” , “Mirakelmaker” en “Sluimerdans”  klonken als een trukendoos in klank en woord! Oudjes “Komaf met Kafka” en  ‘Badpak zijn die andere twinkelende , extraverte songs, die de dansspieren aanspreken .
Tot slot kregen we met “Grasgewijs” een erg mooie afsluiter die de ingehouden als groovy kant van de band verbond .

Een handvol concerten zijn voorzien . De zoektocht naar Ken omarmt gelijkgestemden in de AB Club en is ‘Fantastisch’ op z’n Eva De Roovere . Een must-see!

Organisatie: Ancienne Belgique , Brussel