Met een beetje goeie wil zou je de muziek van Heliocentrics kunnen catalogiseren onder jazz, maar dan wel jazz die in een UFO mag beluisterd worden. Muziek die zijn inspiratie eerder haalt bij de vreemde klanken van Sun Ra dan bij de traditionele jazz artiesten. Intergalactische soundscapes die worden opgeluisterd met zwevende violen, roffelende drums, Oosterse geluidstapijten, een verdwaalde sax, een psychedelische gitaar en dito keyboards. In de instrumentale song “The Silverback” dwarrelt er bovendien wat spannende elektronica rond die we ook terugvinden bij neo-jazz bands als Portico Quartet of Gogo Pinguin. Elders komt geregeld de ijle en begeesterende stem van Barbora Patkova een bezwerende toon geven aan de songs. De dame neigt soms naar Nina Simone die voor de gelegenheid Portishead mag aanvoeren, zo schittert ze onder meer in volle glorie op de sierlijke openingssong “Made Of The Sun”.
De titelsong is een mooie belichaming van al het moois dat op dit album te vinden is, het doet een beetje denken aan al dat fraais dat Melanie De Biasio op ‘Blackened Cities’ naar boven brengt. Bij Heliocentrics hangt er wel nog een dikker psychedelisch mistgordijn om alles heen, en dat werkt de mysterieuze atmosfeer nog meer in de hand.
De invloeden zitten netjes en eerder onopvallend verwerkt in dit plaatje, “Dawn Chorus” knipoogt naar het Herbie Hancock meesterwerkje ‘Headhunters’ en “The Wake” heeft wat psych-funk van George Clinton in de genen zitten. “Square Wave” en “The Uncertainty Principle” zijn dan weer bevreemdende filmische tracks die aanleunen bij hetgeen David Holmes doet. Nog een hoogtepuntje is “Oh Brother” dat lekker dobbert op een fijn wah-wah gitaartje en een funky baslijntje waarboven Patkova dan nog eens haar stijlvolle vocals drapeert.
‘A World Of Masks’ is een knap en luisterrijk neo-jazz album, heerlijk om in te verdwalen.