De Franse indie/electrorockband Yeggmen bracht in januari zijn debuut 'Together In The Fullness Of A Solar System' op de markt. In de biografie daarover lezen we het volgende: "The French band is exploring an hypnotic and dark territory. A warm and innocent voice combines with powerful electro rock rhythms and captivating synths. As a result, Yeggmen bring us somewhere between Ghinzu's frenzy, Damon Albarn's flippancy, and Nick Cave's dark romanticism." Een stelling waarin we ons zeer goed kunnen vinden. Ondanks dit debuut kunnen we trouwens stellen, de leden van deze band - Fred Ozanne (vocals/ guitars), Sofía Miguélez (keys/backing vocals), Matthias Moreno (drums/drum machine/backing vocals)  - zijn trouwens geen onbekende meer binnen dat indierockwereldje, die ervaring binnen het vak zorgt er dan ook voor dat de perfectie over de gehele lijn wordt overschreden.
Vanaf “A86” krijgen we dan ook een heel catchy, aanstekelijk, dansbaar maar ook vrij melancholisch klinkende trip voorgeschoteld die zowel de emotie als de dansspieren aanspreekt. Een beetje in verlengde van inderdaad een band als Ghinzu. Gedrenkt in de donkere weemoed van Nick Cave, al is dat eerder door middel van een subtiele knipoog naar deze laatste. Want donker klinken songs als “On The March” en “The Biggest Wave” eigenlijk niet echt. Weemoedig echter dus wel.  Dat Yeggmen bewust schippert tussen die uitersten van gevoelige snaren raken en eerder je doen dansen door de huiskamer blijkt nog maar eens uit wederom een heel aanstekelijk “Station Home” gevolgd door een bitterzoet klinkende orgelpunt in de vorm van afsluiter “Never Be Alone Again”. Een kers op die lekkere taart die smaakt naar meer.
Yeggmen brengt met 'Together In The Fullness Of A Solar System' zeker een heel leuk debuut uit, dat dus wel aan de ribben kleeft, maar waaruit eveneens blijkt dat deze band nog kan groeien. De songs zitten structureel heel goed in elkaar, dit is de betere indie/electropop dat we voorgeschoteld krijgen. Maar het eindpunt is dus nog niet bereikt, zoveel is duidelijk. Yeggmen bestaat echter uit muzikanten die de klappen van de zweep ondertussen kennen, en kunnen met dit debuut zeker hoge ogen gooien naar fans van het bijvoorbeeld Ghinzu tot Girls in Hawaii toe, twee bands die muzikaal al lang diezelfde richting uitgaan maar toch een paar treden hoger soleren dan Yeggmen. Geef deze band dus vooral de kans om open te bloeien, want het potentieel om net als voornoemde potten te breken in het typische elektronische tot indierockgebeuren. Daarover beschikt Yeggmen op basis van dit sprankelende, weemoedige en lekker aanstekelijke debuut, zeker en vast.

Tracklist: 1. A86  04:19; 2. On The March  03:19; 3. The Biggest Wave  03:18; 4. Lovely 05:01; 5. You Are Lost  04:05; 6. Ship  03:45; 7. Station Home  03:18; 8. Never Be Alone Again  05:00.