Klaïton werd in Zeeland (Nederland) opgericht in 2013 en had tot voor kort nog geen enkele release op zijn naam. Dat was zelfs een beetje hun handelsmerk geworden: ze zijn vooral een liveband en geen studio-ratten. Vorig jaar hield de band dan een poll bij hun volgers op Facebook en die willen maar al te graag een eerste release. En zo kan je nu deze review lezen van ‘Behind The Ritual’, de eerste EP van deze band.

De bandnaam zou een verwijzing zijn naar de god van het onkruid, maar afgaand op de resultaten in Google hebben ze dat misschien gewoon zelf verzonnen of werd de naam aan hen geopenbaard na het roken van een specifiek onkruid. Klaïton is samengesteld uit muzikanten van de Nederlandse bands Polluted Inheritance, die in 2008 gestopt is, en Burial, die nog steeds actief is en die vorig jaar nog op Kashfest speelde. De vier Nederlanders worden aangevuld met zanger Gratiën (Colcothar, Allöchtöön, Satyrus, Temple of Bones, Deathtrap, Katastrophobia, …) uit Vlaanderen. Enkele bandleden van Klaïton hebben familiale connecties met Inherited, de roedel jonge wolven die dit jaar vanuit het niets de Nederlandse Wacken Battle wonnen en die al wel een paar digitale releases op hun naam hebben staan. Misschien was dat wel de belangrijkste trigger: een release van de oude zakken om de jonkies eens te tonen hoe dat moet.

Wat de aanleiding ook was, ‘Behind The Ritual’ is een heel aangename release geworden. Wie afgaand op de bandbezetting gerekend had op een kopie van het geluid van Polluted Inheritance, die komt bij Klaïton toch eerder van een kale reis thuis. Technical deathmetal is dit niet voluit. Hun skills tonen de muzikanten van Klaïton wel, maar de voor dit genre typische complexe songstructuren, die mis ik. Dan klinken de brutal death-invloeden van Burial net een stukje sterker door. De sappigste technische stukken zitten – voor mij - in “Silence” en “Testament to Greed”.

Deze hele EP ademt oldschool death. Denk aan Memoriam, aan Living Gate en aan de zopas uitgebrachte EP van Solifugia. Waar we Gratiën doorgaans kennen als een heel veelzijdige vocalist die durft experimenteren en tegelijk een groot vocaal bereik heeft, beperkt hij zich hier tot vocalen die grotendeels in hetzelfde spectrum zitten. Hij levert nog steeds een bovengemiddeld goede prestatie, maar misschien niet zoals we dat van hem gewoon zijn in vroegere bands en projecten. De gitaarsolo’s op deze EP zijn heel scherp maar verraden soms ook wat de leeftijd van de gitaristen. Voor de solo’s is er telkens veel tijd en ruimte in de tracks. De sound is als geheel een mix van brute agressie en soms wat meer technische stukken.

‘Behind the Ritual’ is misschien niet het soort release die ons van onze sokken blaast. Daarvoor komt er tegenwoordig teveel hoogkwalitatieve death metal uit. Wel is het een knap nieuw hoofdstuk in het al lange verhaal van deze band. Met dat lange wachten had deze EP best een full album mogen zijn. Hopelijk moeten we nu niet opnieuw meer dan tien jaar wachten op een volgende release.

scavenger | Klaïton (bandcamp.com)