Fischer-Z - Great Gigs in The Park 2025 - Eigenzinnige set vol verrassingen

Ze worden in één adem genoemd met bands als Depeche Mode en The Cure. Het klinkt weliswaar muzikaal anders, deze Fischer-Z (****), een band die in de smaak viel bij de doorsnee new wave en punk liefhebbers. Hun album 'Red Skies Over Paradise' (1981) is tot nog steeds een klassieker die generaties verbindt.
Van de originele bezetting schiet enkel nog boegbeeld John Watts over, maar de man laat zich steeds omringen door gelijkgestemden. Meer nog,  Fischer-Z isnu, onder de vleugels van papa John Watts, gewoonweg een nieuwe band geworden.
Voor zijn nieuwste album 'Triptych' verzamelde hij vrienden en familie (o.m. zijn dochter zingt mee en zijn schoonzoon levert het nodige drumwerk). Op Great Gigs In The Park kregen we geen nostalgietrip of een jukebox concert, maar een eigenzinnige weergave van het werk van Fischer-Z, met enkele spannende, verrassende wendingen. Mooi alternatief creatief dus!

Er werd duchtig gegrasduind  in de klassiekers als de nieuwe songs, die allen even doorleefd, energiek werden gespeeld. Een goedlachse John Watts heeft op zijn 70ste duidelijk een nieuwe adem gevonden, en dartelt als een jong veulen op het podium. Hij balanceert tussen nostalgie, poëzie en een maatschappijkritische blik. Want ja, in zijn bindteksten spuwt John Watts vaak zijn frustratie uit, hij krijgt er alvast de handen op elkaar.
Uiteraard mochten songs als “So Long”, “Red Skies over Paradise” of “The worker” niet ontbreken.Wat een response op deze nummers. Ook de nieuwe songs als “A Plea” gingen erin als zoete broodjes. Net als van het solo werk van John Watts, o.m. het prachtige “Angel of Gardenia” en “Head On”.  Avontuurlijk spannend voor de fans als voor de band eigenlijk.
“A Hundred Wised up Monkeys” is er een volgend voorbeeld van.
Iedereen genoot van deze veelzijdige backcatalogue. De avond was compleet uitverkocht. Verschillende nummers werden verrijkt door een jonge zangeres. Haar heldere, levendige stem contrasteerde prachtig met de korrelige van Watts en voegde er dus een frisse laag aan toe.
Zijn muzikanten speelden gretig enthousiast, een soort verjongingskuur als het ware, waarmee Fischer-Z nog tientallen jaren kan doorgaan. De Fischer-Z klassieker “Marliese” sloot hun set met brio af.
Wellicht bleven de fans om enkel de hits van weleer te horen wat op hun honger, maar de brede veelzijdigheid van het oeuvre sierde en tekende de eigenzinnigheid vol verrassingen. Mooi.

Setlist: Wax Dolls - A Plea - Man in Someone Else's Skin  (John Watts song) - When Love Goes Wrong - So Long - The Worker - The Wonder - Red Skies Over Paradise - A Hundred Wised Up Monkeys - Berlin - Angel of Gardenia (John Watts song) - Damascus Disco - I Smelt Roses (In the Underground)  (John Watts song) - One Voice (John Watts song) - Head On (John Watts song)
Encore: Further From Love - Marliese

De jonge, veelbelovende band Salvia (****) overtuigde ons evenzeer. De formatie rond de piepjonge Nicole Selivan speelde een dromerige, zwoele, groovy set. In hun sound horen we ook wat new wave van vroeger.
Trouwens, hun singles werden hier alvast sterk ontvangen, lees gerust
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/97420-time-single https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/98637-you-and-me-single  
‘Op het kruispunt tussen Bjork en Sylvie Kreusch' …
Live kunnen we dit beamen. De bruisende stem van Nicole, haar wulpse danspasjes, de  instrumentale weerhaakjes, de energie en het dromerig donker kantje sieren. Het spreekt tot de verbeelding.
Salvia is een band in volle groei en wist het publiek van de 80s aan te spreken. In het oog houden dus!

Pics homepag @Rivertown Photography

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas