Altijd al een zwak hart gehad voor de sound van Sweet Coffee , rond Raffaele Brescia en Patrick Bruyndonx . De tiende verjaardag kan gevierd worden , met een vijfde nieuwe album . Als rode draad hoorden we zwoele, sensuele, exotische lounge/pophouse, gekruid van jazz, funk en soul. Een aanstekelijke sound die kan inwerken op de dansspieren, een helende cocktail bij stress en spanningen en vakantiebeelden oproept . Vroeger deden ze beroep op enkele trouwe vocalisten.
Op de nieuwe plaat werd gezocht naar de juiste stem en timbre voor het juiste nummer . Een rits gastvocalisten passeerden de revue als de Amerikaanse Jackie Jones , Sandrine, Lize Accoe en Vanessa Ngoga. Ze vinden hun plaatsje in de intussen grote Sweet Coffee familie . Een uitermate sfeervol trippop album van lome , zalvende , groovy beats , zweverige, dromerige aangename keys en diepe basstunes . Door de variatie is er sprake van verschillende sfeerscheppingen en een bezwerende groove, wat prachtsongs oplevert als de vooruitgeschoven single “My moon” en verder “Found you” en “Save me” . De soul en jazz invloed is op ‘Our moods’ ondergeschikt geworden . Ook de raps van Notize op “Time is ticking” en deze van Darell Cole op het afsluitende “Big city life”, zorgen voor dat laagje meer door de instant hiphop in het concept .
Een overtuigend resultaat , waarbij de vaste crew van Sweet Coffee volledig zijn eigen ding deed!
Sweet Coffee aka Raffaele Brescia en Patrick Bruyndonx zitten terug samen in de studio, werkend aan een nieuwe longplayer, ‘Our Moods’, dat einde 2012 wordt verwacht. Deze plaat wordt een gevoelsplaat waarbij ze volledig hun ding doen in de studio, los van alle formats, het pad van commercie verlatend en volledig binnen eigen beheer.
Hun nieuwe single “My Moon” is al op iTunes verkrijgbaar. UK-zangeres Jackie Jones, vocaliste bij de singles “Where Do We Go” en “Survive” van het vorige album ‘Face To Face’, leende opnieuw haar jazzy soulstem voor dit lekker moody nummer dat momenteel ook al airplay krijgt op Stubru. Meteen kijken we ook al uit naar ander werk dat op de plaat zal verschijnen. Hebben ze definitief de dancescene verlaten of zullen ze het toch niet kunnen laten om ook dansbare tracks op ons los te laten? Download “My Moon” via onderstaande link: iTunes – Music – Sweet Coffee – My Moon (New Single)
Het kleurrijke charismatische Antwerpse gezelschap Sweet Coffee, onder Raffaele Brescia en Patrick Bruyndonx, zijn al toe aan hun vierde cd, na ‘Memory lane’, ‘Perfect storm’ en ‘Naked city’. Op de platen horen we zwoele, sensuele, exotische jazzy soulpophouse. Op ‘Face to Face’ moesten ze verder zonder de mooi ogende zangeres Bibi Diabokua, die de klemtoon op haar gezinsleven legde. Hun zomerse sound werkt aanstekelijk op de dansspieren, is de helende cocktail bij stress en spanningen en roept beelden op van kuuroorden en Miami stranden. Hun sound is iets aparts en zorgt samen met de andere Belgische artiesten en bands Arsenal, Delavega, Buscemi en Sven Van Hees voor het zonnetje in huis. Sweet Coffee nestelde zich de voorbije jaren tussen een Everything but the girl, Sade en Axelle Red on beats door de broeierig dansbare groove en zalvende beats van jazz/funk/soul, latin, trippop en lounge; op de laatste cd komen ze in de buurt van Groove Armada en door de ganse rits guestvocalisten refereren ze aan Basement Jaxx en – opnieuw –Arsenal. De nauwe samenwerking geven de songs een eigen timbre door het stemgeluid en identiteit.
Er is sprake van verschillende sfeerscheppingen: van een bezwerende groove van “Where do we go” en “U-turn” gaat het naar “Survive”, Buscemi latindance tot de dromerige, broeierige “Beautiful people” en “See myself in you”, die ons volledig doen wegdromen. Een lounge oase creëren ze met het sfeervolle, ingehouden “Out of the death”, die door de strijkers beelden van een kamelentocht aan de Egyptische piramides of van ‘Kuifje in de woestijn’ oproepen. En je ziet zo glimlachende gezichten voor je op de relaxt voelende single “Daylight” en Maxi Jazz en Faithless flitsen even voorbij in schitterende versies van “Alone”, “Drops of rain” en “I don’t think so”. En tot slot deint de sound op de instrumentale titelsong. Een leuk vervolg horen we nog op de reggae/ragga/dancehall van de klassesong “Tomorrow”.
Sweet Coffee is een multi- culturele band die leuke, ontspannende groovende pop brengt, coherent en dansbaar.
Het kleurrijke charismatische Antwerpse gezelschap Sweet Coffee, onder Raffaele Brescia en Patrick Bruyndonx, is totnutoe niet doorgestoten naar een breder publiek. Ze verdienen het alvast met hun zwoele, sensuele, exotische jazzy soulpophouse. Ze zijn al toe aan hun vierde cd. Na ‘Memory lane’, ‘Perfect storm’ en ‘Naked city’ verscheen onlangs ‘Face to Face’. Op de nieuwe plaat moesten ze verder zonder de mooi ogende zangeres Bibi Diabokua, die de klemtoon op haar gezinsleven legde. De zomerse sound werkt aanstekelijk op de dansspieren, is de helende cocktail bij stress en spanningen en roept beelden op van kuuroorden en Miami stranden. Hun sound is iets aparts en zorgt samen met de andere Belgische artiesten en bands Arsenal, Delavega, Buscemi en Sven Van Hees voor het zonnetje in huis. Sweet Coffee nestelde zich de voorbije jaren tussen een Everything but the girl, Sade en Axelle Red on beats door de broeierig dansbare groove en zalvende beats van jazz/funk/soul, latin, trippop en lounge; op de laatste cd komen ze in de buurt van Groove Armada en door de ganse rits guestvocalisten refereren ze aan Basement Jaxx en – opnieuw –Arsenal. De nauwe samenwerking geven de songs een eigen timbre door het stemgeluid en identiteit. Hoedanook, hun leuke, ontspannende groovende pop klinkt goed, coherent en dansbaar. Ze verzorgden al de eindgeneriek van een tv serie ‘Flikken’ en hun muziek was al te horen in alle vliegtuigen van Brussels Airlines.
Live zagen we een heuse band, geruggensteund door guest- en backing vocalistes en een strijkerensemble. Ze stelden in de showcase enkel de songs voor van de huidige ‘Face to Face’, tav Sweet Coffee’s totaliteit een lichte domper, want ze hebben een rij puike songs in hun broekzak als “Don’t need you”, “Holdin’ on”, “Say hey yeah”, “New day” en titelsongs “Memory lane” en “Perfect storm”.
Het drukte de pret niet; ze speelden een afwisselende set die de verschillende sfeerscheppingen van de plaat moeiteloos benaderde en sommige songs zelfs een stevige, krachtige beat gaven. Op de instrumentale opener “Face to Face” stonden de leden met uitzondering van één van de zangeressen achter een groot wit doek. De lichtbundels kruisten de schimmen. Pas na het bezwerende “Where do we go” verdween het mistige decor langzaam en op de tonen van “Survive”, die wat Buscemi-latindance invloeden had, zagen we het Sweet Coffee collectief op het podium. “U turn” dreef het tempo op en ze brachten ons naar warmere oorden met het broeierige, dromerige “Beautiful people” en “See myself in you”. Een lounge oase creëerden ze met het sfeervolle, ingehouden “Out of the death”, die door de strijkers beelden van een kamelentocht aan de Egyptische piramides of van ‘Kuifje in de woestijn’ opriepen. Glimlachende gezichten verschenen op de relaxt voelende single “Daylight”, die opwindender klonk door de beats. Toen de MC’s de zingende dames vervoegden, werd de boel opgehitst en sloeg het vuur in de pan; we hoorden schitterende versies van “Alone”, “Drops of rain” en “I don’t think so”. Maxi Jazz en Faithless flitsten even voorbij. Ook Yannick Uyttenhove van Maximus droeg z’n steentje bij en ontpopte zich als een volwaardig vocalist van de multi- culturele band. En nu net dat het feestje van Sweet Coffee goed op gang was getrokken door deze wervelende songs, maakten ze er een abrupt einde aan. De reggae/ragga/dancehall van de klassesong “Tomorrow” in de bis breidde er nog een leuk vervolg aan, maar ipv enkele oudjes hoorden we spijtig genoeg reprises van “U-Turn” en “Daylight”, die ze van hardere beats en van US 3 jazzy loops voorzagen. De kers viel hier van de taart, want we hadden een inventievere ‘closing final’ verwacht …
Songwriter Yannick Uyttenhove van Maximus, is toe aan z’n tweede cd ‘Mesmerize’, die het titelloze debuut van 2008 opvolgt. Yannick brengt speelse, frisse pop die mijmeren aan het sfeervolle materiaal van Jon & Vangelis, Emerson, Lake & Palmer en Alan Parsons. Niet voor niks horen we in “You’re the voice” de link met “State of independance”, die Jon & Vangelis eerder al coverden van Donna Summer.
Yannick wist met z’n band te beroeren, ontpopte zich als een leuke performer en entertainde z’n publiek. Hij gaf de melodieus onschuldige dromerige en sfeervolle songs een ‘positive vibe’: “Woman in the military”, “Claudia”, “Love supercat Mindy”, “Good vibrations” en de huidige single “One of us” klonken best leuk met z’n drietjes.
Hij is een graag geziene artiest en mocht terecht al supports verzorgen van Novastar. Probleemloos kreeg hij de handen op elkaar toen hij een sobere versie van “Champagne in the living room” inzette op een 4snaren akoestische gitaar en een aan France Gall’s “Débranche” ontleend nummer. Puik werk. Sterke persoonlijkheid. Een nieuwe Robbie Williams?
Neem gerust een kijkje naar de pics
Organisatie: J-Music/LC Music en Ancienne Belgique
Twee beloftevolle bands Sweet Coffee en De La Vega, binnen de warme soulpop, serveerden het talrijk opgekomen publiek een zwoele, exotische Pasen, en deden even het winterweer van de avond vergeten.
Sweet Coffee debuteerde in 2004 en heeft totnutoe drie cd’s uit. De band nestelt zich een eigen weg tussen Sade, Everything but the Girl en De La Vega. De zomers sensuele popdance van het trio, onder de zang van de mooi ogende Raffaele Brescia, kan onvoldoende rekenen op airplay op de radio.
Live is het een heuse band (met zes!), elektronica-apparatuur, percussie, sax, klarinet en hobo, geruggensteund door de soulstem van Raffaele, een backing vocaliste en een rapper.
Ze speelden ongeveer een uurtje een uiterst genietbare, groovende set; de zalvende beats klonken af en toe krachtiger zoals op de sterke opener “Say hey yeah”, “Downtown”, “Friends” en “Keep on running”, die naadloos in elkaar overgingen. Doch Sweet Coffee liet het publiek opgaan en dromen in een seksueel prikkelende fantasiewereld door enkele sfeervolle loungy songs, “Ghost in your head” en “Lost in tears”. Postcoïtale muziek door de sensuele beats, een sax, een softe percussie en de zwoele vocals van de dames. Sweet Coffee flirtte met de stijlen jazz, soul, hiphop, house en funk. Op “What’s up with that” klonk de band directer door de raps van Mista. “Saxolude” liet een herboren Kelis horen en de opzwepende “New day”, “Memory lane” en “Perfect storm” waren een puike finale waarin ‘80’s disco/funk was verwerkt.
De La Vega debuteerde drie jaar terug met ‘Falling into place’. Hun broeierige, sfeervolle soulpop (met een jazzy tint) is op de langverwachte opvolger ‘The day after’ zowel op plaat als live directer geworden. De stem van Elke Bruyneel, die Lize Accoe vervangt, is beperkter en klinkt minder warm en doorleefd.
Het collectief klonk eenduidiger en speelde een aanstekelijke, snedige set, gaande van de rockende instrumentale opener “La derniere gitare”, naar “Once in a lifetime” en “On my mind”, tot het sfeervol, dromerige “Rescue me” en “Little clouds”. De toetsen, blazers en de dubbele percussie kwamen naar het eind meer op het voorplan met het freakende “Speedboy” en “Move on up”.
De La Vega bekoorde en speelde een afgewerkte set, doch de songs misten de vroegere sensualiteit, zoals op hun afsluitende “Surely”, waarop de nacht kon worden ingezet met de ‘70’s soul, disco funk party!
Organisatie: Petrolclub, Antwerpen
Nederlands 
Français 
