Pias news – Zachary Bloemperk – what takes you back
"WHAT TAKES YOU BACK"
NU BESCHIKBAAR VIA [PIAS] RECORDINGS
Wie aflevering 6 van de populaire serie Knokke Off bekijkt, wordt in de openingsscène meteen geconfronteerd met een beklijvend nummer dat de emotionele beelden extra diepgang geeft: What Takes You Back, de debuutsingle van de Brusselse singer-songwriter Zachary Bloemperk! Het nummer drijft op een spaarzame en breekbare gitaarmelodie die alle ruimte laat voor nuance, stilte en emotie en Zachary's indruwekkende stem laat schitteren.
Fans van Jeff Buckley, José González of RY X zullen zich meteen herkennen in deze uitgepuurde, emotioneel geladen sound.
Bloemperk is klinisch psycholoog van opleiding, en die achtergrond sijpelt subtiel maar onmiskenbaar door in zijn muziek. Zijn fascinatie voor menselijke gedachten en innerlijke spanningen vertaalt zich in teksten die balanceren tussen reflectie en verwarring. Dat klinkt door in regels als "There's always one foot in the past, the other unknown" en het indringende refrein "I'm caught on this train of thought" — een innerlijke monoloog waarin controle en twijfel voortdurend in elkaar overvloeien.
Muziek maakt al deel uit van Zachary's leven sinds zijn jeugd: hij begon gitaar te spelen rond zijn negende en schreef op zijn twaalfde al zijn eerste songs. Hij haalt inspiratie uit de verstilde, atmosferische composities van Ólafur Arnalds, maar ook uit de expressieve songwriting van Rufus Wainwright of de emotioneel geladen songs van Dalles Green (City & Colour) en de rijke traditie van het Franse chanson. Op een uitstapje in Humo's Rock Rally na (hij haalde in 2024 de halve finale) bleef Zachary in de luwte aan zijn songs werken. Tot een demo plots bij de makers van Knokke Off belande...
Met What Takes You Back zet Zachary Bloemperk een eerste, overtuigende stap: een debuut dat even zorgvuldig opgebouwd als emotioneel raak is. Een veelbelovend begin voor een artiest die erin slaagt om complexe innerlijke werelden te vertalen naar heldere, intieme en beklijvende songs.
What Takes You Back - Single by Zachary Bloemperk | Spotify
Live Nation concert – First aid kit
First Aid Kit
Visions of the Past Tour
Op dinsdag 1 december 2026 in het Koninklijk Circus, Brussel
Deze winter keert First Aid Kit terug met de "Visions of the Past Tour". Tijdens deze tour blikt het Zweedse duo terug op hun volledige carrière, met een selectie van nummers die reikt van hun allereerste EP tot hun meest recente album, aangevuld met covers en verrassende extra's. Op dinsdag 1 december nemen ze hun Belgische fans mee op deze nostalgische reis in de intieme setting van het Koninklijk Circus in Brussel.
First Aid Kit bestaat uit de zussen Klara en Johanna Söderberg uit Stockholm, die al sinds hun tienerjaren samen muziek maken. Het tweemaal voor een BRIT Award genomineerde duo weet wereldwijd te bekoren met verfijnde composities en ambitieuze melodieën op het snijvlak van folk, pop, country en americana. Na 'The Big Black and The Blue' (2010) en 'The Lion's Roar' (2012) brak het duo definitief door met 'Stay Gold' (2014), dat hen zowel kritische erkenning als een breed publiek opleverde. De single "My Silver Lining" groeide uit tot een grote hit, met honderden miljoenen streams en een gouden plaat in het Verenigd Koninkrijk. Met 'Ruins' (2018) bevestigden ze hun status: het album behaalde goud in Zweden en werd lovend onthaald door onder meer The Guardian, Q en NME, terwijl Pitchfork het omschreef als "een etalage van hun zachte harmonieën, met enkele gedurfde stilistische wendingen". Doorheen de jaren werkten Klara en Johanna samen met artiesten als P!NK, Jenny Lewis, Conor Oberst, George Ezra en Zara Larsson. Hun vijfde album, 'Palomino' (2022), werd enthousiast ontvangen door pers en publiek en vormde de basis voor de grootste tour uit hun carrière. Op 1 december brengen de zussen Söderberg in het Koninklijk Circus een ingetogen en meeslepende show, waarin ze hun rijke repertoire opnieuw tot leven laten komen.
TICKETPRIJZEN: €44,29 - €38,15 - €31,61. Inclusief servicekosten. Genummerde zitplaatsen
www.livenation.be
House Of Entertainment concert - Nederlandse hitmachine FLEMMING komt met liveband naar Trix Antwerpen op 21 november 2026
FLEMMING, de Nederlandse hitmachine bekend van o.a. Amsterdam, Zij wil mij, Automatisch en zijn huidige hitsingle Niet nodig met Metejoor, strijkt op zaterdag 21 november 2026 met zijn geweldige liveband neer in Trix Antwerpen. Tickets voor dit concert via ticketkopen.eu .
Na succesvolle doortochten op o.a. Sunset Festival, de Student Kick-Off Gent, Q-Pop (Sportpaleis Antwerpen) en zijn eerste grote soloconcert in Vlaanderen in Radar Lokeren, strijken FLEMMING en zijn liveband op zaterdag 21 november 2026 neer in Trix Antwerpen.
Vernoemd naar de zanger van Queen is het geen wonder dat FLEMMING (Flemming Freddie Viguurs) een passie heeft voor muziek. Met zijn debuutsingle Amsterdam zet FLEMMING in het najaar van 2021 meteen een authentieke sound neer. Zijn frisse, catchy, Nederlandstalige pop met creatieve producties en gevatte teksten leidt al snel naar groot succes in zowel Nederland als België.
Zijn debuutsingle bereikte binnen enkele maanden na release de gouden status in beide landen (in Nederland zelfs triple platina!) en was niet van de airwaves en uit de charts weg te slaan. De al even hitgevoelige opvolgers Zij wil mij, Automatisch en Paracetamollen, deden dat huzarenstukje nog eens vlotjes over.
Momenteel scoort FLEMMING samen met Metejoor een dikke hit in Vlaanderen met de oorwurm Niet nodig. Deze heerlijke single staat al 21 weken onafgebroken in de Vlaamse hitlijsten (van 24/01 tot op heden maar liefst 12 weken op #1 in de Vlaamse Top 30!!). Meer dan tijd dus om nog eens naar Vlaanderen af te zakken voor een volwaardig soloconcert, zo zegt FLEMMING:
"De tijd, maar ook ik ben er inderdaad weer meer dan rijp voor", lacht de zanger. "Optreden in Vlaanderen is zo leuk, maar door mijn drukke agenda in Nederland is het er de laatste jaren helaas niet vaak genoeg van gekomen. Ik had binnen mijn team aangegeven zeker nog eens een leuk eigen optreden met de liveband in Vlaanderen te willen doen en met de single 'Niet nodig' met Metejoor, die het momenteel geweldig doet bij jullie, staan de sterren wat dat betreft ook nog eens zeer gunstig. Geen excuses meer dus...Vlaanderen here we come! (lacht).
Tickets voor FLEMMING - live in Trix Antwerpen op zaterdag 21 november 2026 via ticketkopen.eu
www.houseofentertainment.be
The Haunted Youth, Pyo, Koninklijk Circus, Brussel op 30 april 2026 – Pics
The Haunted Youth, de band rond frontman Joachim Liebens, is in recordtempo uitgegroeid tot een van de spannendste indie rockbands van België. Na een veelgeprezen debuutalbum en een idem dito tour, is het nu tijd voor het volgende hoofdstuk: 'BOYS CRY TOO', de nieuwe plaat die begin 2026 uitkwam.
Een uitgebreide Europese tournee, met 4 tussenstops in eigen land. Ze laten hun melancholische indierock weerklinken in het feeërieke decor van het Koninklijk Circus in Brussel.
Met debuutsingle "Teen Rebel" werd The Haunted Youth meteen een dreampopfenomeen, niet alleen in België maar ook ver daarbuiten. Songs als "Coming Home", "Broken" en vooral "Gone" – verkozen tot single van het jaar– bevestigden hun status als dé Belgische band om in de gaten te houden.
Liebens' mix van dromerige gitaren, nostalgische synths en diep persoonlijke teksten laat niet onberoerd: donker maar troostend, weemoedig maar verbindend.
Sinds het uitbrengen van hun debuutalbum 'Dawn of the Freak' in november 2022, tourde de band onafgebroken doorheen heel Europa. Van uitverkochte zalen in Londen en Madrid tot grote festivals als Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands, Sziget en Iceland Airwaves – The Haunted Youth maakte indruk.
'BOYS CRY TOO' luidt een nieuw, fascinerend hoofdstuk in. De eerste single van het album "Emo Song" is een emotioneel manifest over verlies en persoonlijke groei. Het gaat over het feit dat je bereid bent alles te verliezen, zolang je er maar sterker van wordt als persoon. Het nieuwe album is ambitieuzer, eerlijker en muzikaler rijker dan ooit. Het is een gewaagde stap voorwaarts, zowel qua geluid als qua verhaal en legt de emotionele en sonische grenzen van de band nog verder.
‘Murder me’ en ‘Wake up’ zijn de opvolgers.
In 2026 brengen ze dit nieuwe hoofdstuk tot leven, eentje om niet te missen.
En intussen belooft 2027 veel goeds , want dan komen ze voor hun grootste show ooit in België, in de Lotto Arena, A’pen
Neem gerust een kijkje naar de pics
The Haunted Youth
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9531-the-haunted-youth-30-04-2026?Itemid=0
Pyo
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9532-pyo-30-04-2026?Itemid=0
LIVE 2025 Lokerse Feesten 2025 - DAG 8 – Met Smashing Pumpkins, veel meer dan een nostalgietrip naar de jaren '90!
Festival Dranouter 2025 – Muzikale Beleving en Vakantie in Dranouter
Org: Busker, All Things Live + Live Nation
Live Nation concert - Omah Lay
Clarity of Mind Tour
Op vrijdag 6 november 2026 in Vorst Nationaal, Brussel
De herfst zindert op de ritmes van Omah Lay! Met zijn 'Clarity Of Mind Tour' brengt de singer-songwriter op vrijdag 6 november 2026 zijn gelijknamige album naar Vorst Nationaal in Brussel. Dit nieuwe project is zowel intiem als ambitieus en markeert een belangrijke stap in zijn artistieke evolutie. Het belooft een intens en meeslepend concert te worden.
Stanley Omah Didia, ook bekend als Omah Lay, werd in 1997 geboren in een muzikale familie in Port Harcourt, Nigeria. Hij begon zijn carrière in een rapgroep onder de naam Lil King, waarna hij zich toelegde op productie en songwriting. In 2019 tekende hij bij KeyQaad en bracht hij 'Get Layd' uit. Deze eerste EP werd meteen een hit, gedreven door de single "Bad Influence". Kort daarna volgde 'What Have We Done', een tweede EP die zijn onstuitbare opmars bevestigde. Zijn muziek combineert afrobeats, R&B en alternatieve invloeden met persoonlijke, introspectieve teksten. Omah Lay werd samen met Davido genomineerd voor een Grammy Award en werkt regelmatig samen met wereldsterren zoals Justin Bieber. Zijn debuutalbum 'Boy Alone' (2022) betekende een internationaal keerpunt in zijn carrière. Met 'Clarity Of Mind' toont Lay een nieuwe volwassenheid. Dit tweede album verkent ongefilterd thema's als identiteit, spiritualiteit en menselijke tegenstrijdigheden. Waar het nummer "I Am" deze introspectie illustreert, openen tracks als "Julia" en "Canada Breeze" de deur naar meer elektronische klanken. Met een carrière in volle bloei is Omah Lay vandaag een van de belangrijkste figuren van zijn generatie. Zijn concert op vrijdag 6 november in Brussel is dé kans om dit nieuwe tijdperk live te ontdekken. Een spectaculair concert om naar uit te kijken!
TICKETPRIJZEN: €68,20 - €57,01 - €45,80 - €40,20 - Genummerde zit- en staanplaatsen (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Het nieuwe album van Omah Lay 'Clarity of Mind' is uit via Warner Music.
www.livenation.be
Even voorstellen – Tuur Floorizoone & Anu Junnonen, album release’ white paper’
TUUR FLORIZOONE & ANU JUNNONEN
ALBUM RELEASE
White Paper
Release
14.04.2026
Met White Paper stellen Tuur Florizoone en Anu Junnonen een langverwacht eerste album voor. De plaat is het resultaat van 25 jaar vriendschap en muzikale samenwerkingen, en bundelt die gedeelde geschiedenis in twaalf gevoelige songs. White Paper ademt nabijheid, kwetsbaarheid en een sterke interactie die de afkomst van beide muzikanten doet vermoeden: jazz, world, pop en hedendaagse kamermuziek.
Anu Junnonen en Tuur Florizoone werkten de voorbije jaren samen in verschillende muzikale contexten, onder meer in de groep aNoo, waarmee ze twee albums uitbrachten: The Luckless Lands Of The North (Homerecords, 2007) en Sinipiika (Provarecords, 2011). Na het laatste concert van die band in 2013 bleven ze sporadisch samen spelen, terwijl het idee voor een duoalbum langzaam vorm kreeg.
Voor White Paper kozen ze resoluut voor nieuw materiaal. Anu Junnonen schreef de teksten; Tuur Florizoone componeerde, op enkele nummers na, de muziek. Daarmee gingen ze gedurende enkele maanden routineus aan de slag. Accordeon werd stem, woorden vormden verhalen, een nordic glans schijnt over een intiem en grenzeloos muzikaal landschap. Het universum van White Paper voelt ondertussen zowel kleurrijk als sober aan. Wat begon als een duo zang en accordeon, groeide uit tot een klankpalet waarin ook piano, percussie, keyboards en meerstemmige zang een plaats kregen en voor 2 songs werd cellowonder Jörg Brinkmann ingescheept.
De opname gebeurde niet in een steriele studio maar in een afgezonderde riante villa in het Zuiden van Frankrijk met zicht op eindeloze heuvels. Klanktechnicus en percussionist Etienne Plumer legde alles vast, klankmixer Dries Van Ende zorgde voor een compromisloze en bij momenten ‘poppy’ sound en Uwe Teistert verzorgde de Mastering.
Het resultaat? Een contrastrijk, aftastend en zonder meer avontuurlijk album met tien nieuwe composities en twee covers, waaronder ‘Everybody’s Got to Learn Sometime’ van The Korgis.
Het album verschijnt op Aventura Musica, het label van Tuur Florizoone, en is de dertiende release op het label.
Tuur Florizoone is een Belgische componist, accordeonist en pianist. Hij behoort tot de meest markante muzikanten van zijn generatie en beweegt zich moeiteloos tussen jazz, wereldmuziek en filmische klankwerelden. Zijn muziek wordt gekenmerkt door melodische eenvoud en een sterke emotionele zeggingskracht. Florizoone componeerde muziek voor film en theater en verwierf internationale erkenning met zijn soundtrack voor Aanrijding in Moscou, waarvoor hij in 2008 genomineerd werd voor de World Soundtrack Discovery Award. In 2010 richtte hij zijn eigen label Aventura Musica op, waarop White Paper de dertiende release wordt. Naast zijn solowerk is hij actief in uiteenlopende samenwerkingen en projecten, zowel nationaal als internationaal.
Anu Junnonen is een Fins-Belgische zangeres, componiste en songwriter met wortels in jazz en invloeden uit folk, elektronica en hedendaagse pop. Ze verhuisde in 1999 naar België om te studeren aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. De combinatie van haar Finse roots en Belgische ervaring resulteert in een herkenbare, persoonlijke sound. Naast haar solowerk onder de moniker Junn, is Anu sinds 2011 mede-leider van het zangcollectief Brussels Vocal Project. Daarnaast is ze actief als docente en geeft ze les aan KASK in Gent en de Jetse Academie in Brussel.
1. Earth People
23.04: Marni, Brussel (release concert)
24.04: L’an Ver, Luik
03.05: ’t Ey, Sint-Niklaas
17.05: Wilde Westen, Kortrijk
18.05: Trefpunt, Gent
07.06: Stay Tuned, Muizen
05.07 - Park Festival, Leuven
19.08 - Festival Polysons, Huy
10.09 - CC Marius Stacquet, Moeskroen
16.10 - Arscene, Hansbeke
17.10 - CC Brasschaat
18.10 - HA Concerts, Gent
07.11 - Jazz9, Mazy
22.11 - La Source, Luik
26.11 - Baixu, Brussel
11.12 - La Grange, Vasteau
Concerten volgen
aventuramusica.be
(bron: Be Culture)
Even voorstellen - Jef Van der Burght - 'paradis', single
Release: 28 april 2026
Jef Van der Burght - paradis
Na de fijn onthaalde debuutsingle 'the houses', die o.a werd opgepikt door onder andere Klara en De Morgen, blijft de Gentse muzikant, beeld- en theatermaker Jef Van der Burght (°1997) in de nacht hangen. Vandaag brengt hij de titeltrack en tweede single 'paradis' uit. Tegelijkertijd kondigt hij hiermee zijn gelijknamige debuut-EP aan, die op 12 november 2026 verschijnt en begeleid wordt door de film 'PARADIS' (20min).
'paradis' voelt aan als het kloppende hart van de komende EP. Het is een portret van verleiding, melancholie en het soort stille kracht die ontstaat wanneer iemand weigert om de complexiteit glad te strijken. In het nummer dwaalt een bijna mythisch figuur door de schemerzone tussen aan- en afwezigheid, om uiteindelijk meer en meer in zichzelf op te lossen. Het resultaat is een rijke innerlijke wereld die openklapt; onvervalst menselijk en tegelijk on(be)grijpbaar.
'paradis' heeft een tekst die doorheen de jaren vele metamorfoses doormaakte. De kiem werd jaren geleden geplant in een Parijs café, met het boekje 'Dans le café de la jeunesse perdue' op tafel. Jarenlang bleef het nummer sluimeren als een demo in Jef zijn gsm. Pas bij de definitieve studioversie, die werd opgenomen samen met producer en muzikant Cesar de Sutter-Pinoy (Peenoise, Elias), werd een deel van de betekenis duidelijk en kon het geheel aan elkaar geschreven worden.
Als enige Nederlandstalige song op de EP vormt 'paradis' een bewuste breuk met de Engelstalige tracks. Voor Jef Van der Burght ligt de eigen taal ongefilterd in het verlengde van ons dagelijks spreken. Het houdt de dingen menselijk en direct. Die vloeiende wisseling van taal binnen zijn werk is een bewuste artistieke keuze: door de directe helderheid soms een klein beetje te ondergraven, openen er zich weer volledig nieuwe, melancholische landschappen.
Jef Van der Burght is een muzikant, beeld- en theatermaker uit Gent. In zijn zoektocht naar verbinding tussen zijn versnipperde fascinatie voor beelden, verbeelding, nostalgie, melancholie, muziek en woorden begon hij zijn studie aan KASK. Daar ontdekte hij dat hij, door zichzelf als performer tussen het materiaal te plaatsen en over de grenzen van installatie, performance, theater en muziek heen te werken, manieren kon vinden om het materiaal opnieuw tot leven te wekken en open te stellen voor een publiek. Door het gebruik van improvisatie en door grote waarde te hechten aan de krachtige kwetsbaarheid van een moment, probeert hij werk te maken dat een gedeelde ervaring wordt voor zowel maker als publiek. Jef maakt deel uit van theatergezelschap Three is a Crowd. Met hun woordeloze voorstelling 'Silly Symphonies' toerden ze twee jaar door Vlaanderen en Nederland. Hun nieuwe creatie, 'A Huff and a Puff (and I Blow Your House In)', gaat op 28 en 29 oktober 2026 in première bij Campo.
Muziek is een vanzelfsprekend verlengstuk van deze praktijk: in de muziek schuilen de beelden en de beelden brengen de muziek voort. Wat begon als klank voor installaties en montages, groeide uit tot autonome muziek en een eerste EP. In samenwerking met goede vriend, muzikant en producer Cesar De Sutter-Pinoy ontstond een minimalistisch maar filmisch opgebouwd geheel, waarin tekst centraal staat en elk nummer zich ontvouwt als een scène, een manier om de kleine verschuivingen in de wereld om ons heen te beleven en te bevragen.
De debuut-EP 'PARADIS' verschijnt op 12 november 2026 en wordt op 19 november 2026 live voorgesteld met een release concert in Anker in Gent. De gelijknamige single is vanaf vandaag te beluisteren op alle streamingplatformen.
Debuutsingle 'the houses' verscheen in maart.
Jef Van der Burght - the houses
Credits:
Jef Van der Burght: muziek en tekst, zang, gitaar, synth
Cesar De Sutter-Pinoy: productie, mixing, dwarsfluit, percussie, bas, synths
Lieven Van Pée: mastering
Opgenomen in Forevergem
Michelle David & The True-Tones - Souldiva zonder kapsones
De laatste plaat van Michelle David & The True-Tones, ‘Soul woman’, klinkt me net iets te gesofisticeerd om echt te bekoren maar hun stevige livereputatie kon me toch verleiden om naar Les 4 Écluses af te zakken. Daar speelden ze al mijn twijfels genadeloos van tafel. En alsof dat nog niet volstond kregen we vooraf nog een tweede revelatie gepresenteerd, Moïra.
Moïra verwijst naar de Griekse godin van het lot maar blijkt tevens een erg populaire groepsnaam. Maar vanaf nu zal ik de naam Moïra vooral associëren met een kwartet uit Lille. Hoewel de groep enkel de digitale single, "Butterfly effect", heeft uitgebracht, maakte ze live een opvallend mature indruk.
Moïra bewoog zich in het schemergebied tussen jazz en rock en kon daarbij rekenen op de sensuele uitstraling van frontvrouw Maï. Haar soepele, soulvolle zang deed voortdurend aan Amy Winehouse denken en daar is absoluut niets mis mee.
Wat verder opviel, was het ontbreken van de alomtegenwoordige elektronica en de keuze voor louter ambachtelijke instrumenten. De bassist en de drummer leken zo uit een jazzcombo geplukt terwijl de gitarist wat meer rock georiënteerd was en niet vies bleek van een toefje psychedelica.
Het echte uithangbord bleef evenwel de gracieuze zangeres die een enkele keer ook de keys bespeelde.
Moïra toonde zich een veelzijdige groep door zowel stevig als fijnbesnaard uit de hoek te komen. Knap!
Michelle David (°1966) groeide op in New York waar ze vanaf haar vierde in de kerk zong. Nauwelijks een jaar later maakte ze al deel uit van een eerste groep, The Mission Of Love. Daarna was ze vooral actief in musicals en studiosessies. In 1994 verhuisde ze naar Nederland, waar ze in de buurt van Amsterdam woont. Sinds 2015 heeft ze er ook een Nederlandse groep, The Gospel Sessions, die in 2022 werd omgedoopt tot The True-Tones. Dit jaar verscheen haar achtste plaat met die band: ‘Gospel woman’, een goed excuus om nog eens de hort op te gaan.
Michelle David bleek een gedrongen verschijning die zich meteen ontpopte tot een souldiva, maar dan wel eentje zonder kapsones. Ik was meteen in de ban van haar warme stem die ze af en toe rauw liet uithalen en steeds oprecht klonk.
Haar Nederlandse begeleiders, alle drie keurig in het pak, oogden misschien wat droog, muzikaal bleken ze van onschatbare waarde.
Michelle David opende de set met "Brothers and sisters", titeltrack van haar voorlaatste plaat. Klassieke uptempo soul, energiek gebracht met twee gitaren en zonder bas; pas na enkele nummers ruilde Onno Smit zijn gitaar voor een basgitaar.
"Speak to me", dat zo een hit van Diana Ross & The Supremes had kunnen zijn, klonk wat ruwer dan op plaat, mede doordat David een deel enkel begeleid door de drums van Bas Bouma zong.
Onmiddellijk daarna kreeg diezelfde Bouma tijdens "You are" zijn solospot, waarin hij zijn talenten ongehinderd mocht botvieren. Het werd een erg gevarieerde set inclusief twee schitterende gospelsongs ("Peace" en "I thank you"), waarvoor de muzikanten even gingen zitten. Voor mij was "If you don't try", dat de rauwe energie van James Brown bezat, het absolute hoogtepunt. Met "More grace" waagde David zich dan weer aan een streep hitsige funk.
Maar er was niet alleen die fenomenale stem, die soms aan Candi Staton herinnerde, ook de gitaar van Paul W. Willemsen klonk al even verbazingwekkend. Zeker geen krachtpatserij, maar vooral de met zorg gekozen klankkleuren, niet zelden met vintage rock-'n-roll tinten, spraken tot de verbeelding.
Dit was één van die optredens waarin zowat alles klopte en de songs stuk voor stuk de plaatversies overtroffen. Slechts één keer lukte dat niet: "When all is said and done" klonk me toch iets te glad. Maar dat bleek uiteindelijk een te verwaarlozen detail in een grandioze set waarin Michelle David het publiek in extase wist te brengen.
Dat publiek mocht tijdens de bis, "Yeah yeah yeah", nog een keer massaal meebrullen, waarna het voldaan en uitgeput huiswaarts kon trekken.
Organisatie: Les 4 Écluses, Dunkerque
Starman records news- The Me In You, nieuwe single ‘Radio Station’
Uit het nieuwe album"Ida Fischer Is Niemand"
The Me In You - Radio Station (uit het nieuwe album 'Ida Fischer is niemand')
The Me In You draaien al even mee.
Singles uit hun vorige albums zoals “Highly Overrated”, “In a Silent way” of “Girl in Armour” blijven regelmatig op de radio gedraaid worden en de band wordt in de lage landen doorlopend gestreamed (meer dan anderhalf miljoen streams enkel al op Spotify).
Hun vijfde album “Ida Fischer is niemand” verschijnt op 27 maart 2026, weerom een uiterst boeiende luistertrip die baadt in een bijzondere sfeer die enkel deze band weet te crëeren. Een volstrekt eigen wereld waarbij de songs zich laten beluisteren als een classic novel van Joseph Roth of Stefan Zweig.
single Radio Station
albumreview Ida Fischer Is Niemand
In een maatschappij waar mensen hoe langer hoe meer gelabeld worden en in hokjes worden geplaatst, voelt de Duitse Ida Fischer zich niet meer thuis. Ze is niet getormenteerd, wankelt mentaal niet en heeft geen nood aan populariteit; ze leeft zonder etiket en heeft geen enkele voeling meer met de samenleving in haar huidige vorm. Een radicale beslissing nemen is het enige wat haar nog rest: ze verdwijnt uit de maatschappij en zet haar leven verder op haar manier. Ida Fischer is niemand. Dit idee was het uitgangspunt voor het vijfde album van The Me in You. Net zoals The Music of Stuart Conroy uit 2018, staat een fictief personage centraal op de plaat. Alle nummers en collages draaien rond het tweede leven van Ida Fischer. Van dromerige indiepop over melancholische ambientfragmenten tot dolgedraaide distortionpedalen, nooit klonk The Me in You avontuurlijker zonder de cohesie uit het oog te verliezen. De opnames vonden plaats tussen juli 2023 en augustus 2025 in Studio Stereo Total met ook deze keer, net als bij het vorige album 'How Does It Feel To Be Wrong All The Time', Gaëtan Vandewoude als master of ceremony
Live (More TBC)
24/04/26 AB Brussel (Supporting The Scabs)
30/04/26 Hnita Jazz Club - Heist-op-den-Berg
21/05/26 Het Depot - Leuven
30/05/26 Vestrock – Hulst (NED)
The Me in You in de media
VRT: “Bring the Beat Back” is de muziek bij de begingeneriek van het programma Dagelijkse Kost in 2026 (Jeroen Meus)
www.starmanrecords.com
Even voorstellen - Days Of Ray - 'Frederic', single en 'The Sun', single
Release: 28 april
FREDERIC & THE SUN - Single by Days Of Ray | Spotify
Days Of Ray situeert zich in het spannende middenveld van singer-songwriters en Britpoprock met een indie-randje. Grenzeloze passie voor fijne melodieën, heupwiegende grooves, knappe teksten en tien ton speelplezier.
Vier doorgewinterde muzikanten, die hun Belpop-sporen verdienden bij o.a. The Candy Dates, Gorky en The Office, laten hun vakmanschap resoneren bij ontvankelijke oren en harten. Het verhaal van Days Of Ray begint in 2024 wanneer frontman Fred Maenhout, Geert Bonne, Joris Himpe en Filip De Wael samen met vriend, engineer en producer Staf Verbeeck enkele songs opnemen in Rockstar Studio in Niel.
Eind 2025 bracht Days Of Ray de EP 'Here We Are' uit. Release van full album 'Night Answers Day' in oktober 2026. Met 'Frederic' en 'The Sun' lost Days Of Ray twee tracks van hun debuutplaat: 'The Sun' en 'Frederic'.
File under: Contemporary Crowded House, Squeeze, Prefab Sprout, XTC, REM, Wilco, Blur, Paul Weller, Elvis Costello... en alle bands die zich laten inspireren door wat The Beatles tot The Beatles maakt. Maar klinken doet Days Of Ray vooral als... Days Of Ray.
Line-up:
Fred Maenhout: vocals, toetsen, gitaar
Joris Himpe: bas, vocals
Geert Bonne: drums
Filip De Wael: gitaar
Even voorstellen – Brusselse artiest senna JMB lanceert nieuwe singel 'Madman' Ft. Victor De Roo & Lindy Versyck (TJE, Arsenal)
de single is nu uit
Genre: lo-fi alternative, dream-pop, cloud rap, avant-pop, lofi indie
Voor fans van: bar italia, Chanel Beads, Dean Blunt, Elias Rønnenfelt, jonatan leandoer96, King Krule, mark william lewis, Yves Tumor.
Madman - Single by senna JMB | Spotify
- bio senna JMB -
Op zijn cloudrap-avonturen omarmde senna JMB zachte harmonieën en schaduwrijke energie. Die elementen spelen nu de hoofdrol in een nieuwe wereld waar melancholische gitaren de toon zetten. Dolende melodieën, rafelige beats, dromerige avant-pop en dramatische rap versmelten tot een collageachtig geheel. Cloud rap, turned cloud rock. ‘Madman’, een samenwerking met Victor De Roo en Lindy Versyck, is het eerste statement van dit nieuwe hoofdstuk.
Na de release van de single ‘Madman’ plant senna JMB later in 2026 de ep ‘OX’ (vier tracks).
Voor die nieuwe reeks nummers sloeg senna JMB de handen in elkaar met zangeres Lindy Versyck (TJE, Arsenal). Ook muzikanten Niels Teerlynck (Sunchaser), Tim Pensaert (Meltheads), Ismaël Iken (Kiche), Kobe Lijnen (Whispering Sons) en Victor De Roo werkten mee.
Voor de ep ‘OX’ namen Vik Hardy (Tamino) en Jonas Steurs (gone icon) de mixing en opnames voor hun rekening. Ruben Vandermeulen zorgde voor de opnames van de single ‘Madman', Jacob Hus voor de mixing’.
In augustus 2025 raakte bekend dat senna JMB geselecteerd is voor de voorrondes van de Brusselse editie van Sound Track. In april 2026 debuteerde senna JMB op het Brusselse internetradio platform Kiosk Radio.
Met het alias senna JMB verwijst Johan Marc Baeten (°1997) naar zijn Belgische en Braziliaanse roots, via de referentie naar de gemythologiseerde Formule 1-piloot Ayrton Senna. “Het lot heeft me bij Senna gebracht: mijn Belgische vader was grote fan, de familie van mijn Braziliaanse moeder woonde aan de Ayrton Sennalaan. Met ‘senna JMB’ verwijs ik dus ook naar mijn Belgisch-Braziliaanse achtergrond”, legt hij uit
Die dubbele identiteit uit zich niet alleen letterlijk, maar ook op diepere niveaus.
De geslepen, existentiële teksten zijn ingebed in een escapistisch verlangen naar andere plekken en tijden, terwijl ze op ongeregelde manieren de realiteit vervormen. In zijn lyrics koppelt senna JMB soms mysterieuze expressies en beeldende associaties aan uitgesproken frasen waarin een ontegensprekelijke lust for life vervat zit, telkens cruisend op de snelheid van de stad en met de zelftherapie van het schrijven indachtig, resulterend in een authentieke stream-of-consciousness.
Scenery (ep, 2022) betekende een eerste, ietwat impulsieve kennismaking met senna JMB. Toch mocht hij met een ep die in eigen beheer verscheen en zonder label, booker of manager zijn live-opwachting maken in Botanique, Volta, en Pilar (Brussel); Muziekodroom (Hasselt); Kultura (Luik); Zebrastraat (Gent) en Museum M (Leuven).
De jury van de Zebrastraat-showcasewedstrijd in Gent, bestaande uit professionals uit de muziekwereld, selecteerde senna JMB in 2023 als een van de veertien laureaten uit meer dan honderd inschrijvingen.
In 2024, na voorprogramma slots in Botanique (Brussel) en Kavka (Antwerpen), verscheen met Purity (album, 2024) een mini-lp. Acht ongeremde tracks die surfen op dromerige energie in een regelloze wereld waarmee senna JMB zich onmogelijk in een hokje laat plaatsen.
Er volgden in 2024 na een releaseshow in Beursschouwburg (Brussel) livedata in Cinetol (Amsterdam), Charlatan (Gent), Loophole (Berlijn), La Pointe Lafayette (Parijs), De Serre (Hasselt), Cabron (Antwerpen), Mercerie (Brussel) en Zwart Goud (Maasmechelen).
Begin 2025 startte senna JMB onder de noemer Neopolis met een maandelijkse show op BRUZZ ICE.
- senna JMB live -
Afgelopen donderdag kon je senna JMB live aan het werk zien in De Vaartkapoen in Molenbeek, waar hij de 'V-Kurated'-affiche deelde met Ola en Emma Hessels.
Instagram
Op zaterdag 16 mei staat hij vervolgens op het podium van Rock Landen.
Eric Clapton - Een Master Class in de Blues
Op 81-jarige leeftijd hoeft Eric Clapton niemand meer iets te bewijzen, maar in een uitverkochte AFAS Live in Antwerpen liet de Britse legende zien dat zijn passie voor de blues nog even vurig brandt als in zijn jonge jaren. De avond voelde als een cirkel die rond was, mede door het voorprogramma van Andy Fairweather and the Lowriders. De decennialange vriendschap en muzikale geschiedenis tussen Andy en Eric zorgde voor een warme sfeer die de toon zette voor een avond die volledig in het teken stond van vakmanschap en de muziek die hen beiden al die jaren heeft geïnspireerd.
Eerlijk is eerlijk: tijdens de eerste nummers van de elektrische set was het nog even zoeken. Een diesel op leeftijd komt nu eenmaal wat trager op gang, en de precisie in de vingers en de afstelling met de zaal hadden even tijd nodig om de ideale temperatuur te bereiken. Maar eenmaal aan het draaien, was er geen houden meer aan. Clapton werd geflankeerd door een begeleidingsband uit de duizend, waarbij de synergie met gitarist Doyle Bramhall II voelbaar werd bij elke noot. In de ritmesectie legde Nathan East op bas, samen met de krachtige drums van Sonny Emory, een stevig fundament. Op de toetsen werd de diepgang bewaakt door oudgediende Chris Stainton, terwijl Tim Carmon op zijn Hammond B3-orgel voor diepe, ronkende soul-accenten zorgde. De achtergrondzangeressen Katie Kissoon en Sharon White tilde de nummers naar een bijna spiritueel niveau.
Vanaf de Cream-klassieker “Badge” vonden de muzikanten elkaar met de ogen dicht, waardoor Clapton alle ruimte kreeg om zijn Stratocaster te laten zingen. Het concert ontpopte zich tot een meesterlijke reis, waarbij de band naadloos schakelde tussen de rauwe blues van “I'm Your Hoochie Coochie Man” en de groove van “I Shot the Sheriff”.
Het meest breekbare moment van de avond diende zich echter aan bij de start van het akoestische blok. Clapton nam moederziel alleen plaats op een eenvoudig plooistoeltje in het midden van het podium voor Robert Johnsons “Kind Hearted Woman Blues”. De soberheid van dat beeld, een man, een gitaar en de blues, was indrukwekkend. Pas bij het tweede akoestische nummer, “Nobody Knows You When You're Down and Out”, kwam de rest van de band hem weer vergezellen om de intimiteit van de set verder uit te bouwen. De ingetogen versie van “Layla” en de breekbare uitvoering van “Tears in Heaven” toonden aan dat de kracht van Clapton anno 2026 vooral ligt in de beheersing en het gevoel voor nuance.
In de finale ging het volume weer omhoog en kreeg de machine de kans om volledig op volle toeren te draaien. Tijdens het uitgesponnen “Old Love” en de Robert Johnson-klassiekers “Cross Road Blues” en “Little Queen of Spades” ontstond er een prachtige wisselwerking tussen de gitaren en het ronkende orgel van Carmon.
De avond bereikte een kookpunt met het onvermijdelijke “Cocaine”, waarna de voltallige band in de toegift met Bo Diddley’s “Before You Accuse Me” nog één keer alle remmen losgooide.
Het was meer dan een concert; het was een waardig eerbetoon aan de bronnen van de blues, gebracht door een legende en een band die, eenmaal warmgedraaid, simpelweg onverslaanbaar bleek.
Organisatie: Gracia Live
Desertfest Belgium 2026, 16 Oct – 18 Oct 26, Liège – more names
Thrilled to be back with some more names for Desertfest Belgium 2026
We’re talking about the speed of 1000mods, the doom of Khemmis, the tides of Ahab, the stoners in Greenleaf, the blackness of Krallice, the hooks of Daily Thompson, the vision of EYES, and the rattle of Deathchant!
And let’s not forget last week’s announcement: Uncle Acid & The Deadbeats!
Sometimes you wish you could skip summer and dive right into Desertfest’s autumn bliss.
Grab your weekend tickets for the best show in town right here on our website.
Next week we’ll be back with 9 more killer bands to add to our bill.
www.desertfest.be
FKP Scorpio concert – Danny Vera met Sam Bettens als special guest
SAM BETTENS ALS SPECIAL GUEST BIJ DANNY VERA IN LOTTO ARENA ANTWERPEN OP 11 DECEMBER 2026!
Het concert van Danny Vera in de Lotto Arena op vrijdag 11 december 2026 krijgt er een bijzondere extra naam bij. Sam Bettens vervoegt de affiche als special guest en maakt van deze avond een ontmoeting tussen twee sterke singer songwriters binnen hetzelfde warme country en americana universum.
Danny Vera staat bekend om zijn warme stem, sterke songs en meeslepende liveconcerten waarin storytelling en muzikaal vakmanschap centraal staan. Met zijn kenmerkende mix van pop, country en americana bouwde hij de voorbije jaren een sterke band op met het Vlaamse publiek. In Antwerpen brengt hij een avond die zijn repertoire in al zijn facetten laat horen, met zowel geliefde klassiekers als werk uit zijn recente album The Way Home.
Ook Sam Bettens slaat met zijn recente album Coming Home een persoonlijk nieuw hoofdstuk open. De plaat werd opgenomen in Nashville met producer Tom Bukovac en ademt de roots van de americana waarin Bettens zich jarenlang onderdompelde tijdens zijn verblijf in East Tennessee. Als frontpersoon van K's Choice groeide hij uit tot een van de meest herkenbare stemmen uit de Belgische muziekgeschiedenis en ook in zijn solowerk blijft zijn kracht als songwriter centraal staan.
De combinatie van Danny Vera en Sam Bettens op één affiche belooft een concertavond waarin karaktervolle stemmen, sterke verhalen en tijdloze songs elkaar versterken.
Een affiche die deze decemberavond in de Lotto Arena uitgroeit tot een absolute must see voor liefhebbers van country, americana en sterke singer songwriters.
Praktische info
Datum: vrijdag 11 december 2026?
Locatie: Lotto Arena, Antwerpen
Tickets via www.fkpscorpio.be
Big Thief – Pareltjes melancholisch hoopvol
We zijn uitermate content het kwartet Big Thief uit Brooklyn, NY, rond Adrianne Lenker en Buck Meek terug live te kunnen zien. Bijna twee uur lang werden we in hun unieke muzikale wereld ondergedompeld en die het genre van de indiefolk/rootsamericana in het hart draagt. Met steeds opnieuw een pak songs die we nog niet hebben gehoord …
Big Thief is één van die pareltjes die de ‘next big thing’ is ontgroeid , een band waar we soms geen vat op kunnen krijgen, en die steeds ons weet te verrassen. Ze dwarrelen ietwat tussen underground en bekendheid. De fijne respons, die ze steeds verkrijgen, doet hen deugd. Voor wie dacht net een rits songs te horen van ‘Double infinitiy’, de zesde plaat die in het najaar van 2025 verscheen, was eraan voor de moeite, want Big Thief stelde live vooral nummers voor die in de pipeline stonden, gecombineerd met een handvol doorheen hun tienjarige carrière.
Big Thief, na al die jaren nog even creatief, inspiratievol, opwindend in het genre, zeker als je er de eerste jaren op nahoudt want toen verscheen materiaal bij de vleet, met de doorbraak ‘Masterpiece’ en de kleppers ‘UFOF’- ‘Two hands’. De laatste vijf jaar waren gemoedelijker, twee albums uit in die jaren, gezien Lenker de tijd nam om ook solo haar muzikaal ei kwijt te kunnen. Maar goed, Lenker en C° hebben elkaar terug gevonden , met een nieuwe bassist en een sterk muzikaal goed in het indiegenre om verder op te bouwen.
… En live zat het goed. De nummers klonken meeslepend, aanstekelijk, spannend, broeierig en zoals we het van hen beginnen gewoon te worden, altijd oog voor spliksplinternieuw werk. De laatste keer dat we hen zagen na corona op Werchter was dit ook zo. Bijna de helft van de songs moeten nog op plaat komen en van de recente plaat kwamen er maar een paar, o.m de single “Incomprehensible”, pas op het eind van de set.
Tja dat is Big Thief zeker, je als een dief in de nacht bij de neus nemen , met gelaagd materiaal in een soort jamming, die intens, hecht, subtiel uitgekiend is, met ruimte voor een solo hier en daar. Melancholisch hoopvol waarbij Lenker, 35 intussen, de angst van het ouder worden aanhaalt, maar zich tracht te verzoenen met het leven zoals het is. Hoedanook , met hun muziek is het net prachtig om oud op te worden
Muzikaal doet soms denken aan The Band, The V. U., Joni Mitchell, Emmylou Harris, The Feelies, Daniel Lanois, Pearl Jam en Neil Young.
Lenker, zoals steeds, is wat onwennig op het podium , maar haar gitaarvirtuositeit schiep haar vertrouwen, waardoor de band goed op elkaar was afgestemd en het publiek deed genieten van hun elegante ruwe schoonheid, twinkelend weemoedig, gedragen door haar kenmerkende mompelende, neuzelige, gevoelige lichthese vocals.
Het geheel klonk sfeervol, warm, charmant en vergat de rauwe, snijdende kantjes niet. Integer, innemend, sprankelend, dynamisch emotievol dus.
Die muzikale wereld begon met “Baby honey sweetheart darlings”, letterlijk een ‘sweetheart darling’ binnen hun stijl , sober en mooi opgebouwd. De eigen nummers van Lenker kregen hier af en toe ook een plaatsje, in de beginfase “Carry” , die natuurlijk een Emmylou deed opborrelen.
We kwamen vertrouwd in de stemming met enkele songs doorheen hun oeuvre; die mochten er zijn, “Certainty”, “Masterpiece”, “Shoulders” en “Real love”, die een broeierige spanning en friste hadden, zonder het dromerige element te verliezen. Klepper was natuurlijk “Not”, eentje om te koesteren en ons bij de leest houdt door de indie hoog in het vaandel te houden met intrigerende kleurrijke partijen en een (g)rauwe solo. Eentje die tekent bij Neil Young & z’n Crazy Horse of Promise of the real .
Tijd voor de nieuwtjes in de pipeline , het met de kersttijd geschreven “Xmas day”, “Mr man” en “Pterodactyl” , sfeervol van opbouw , maar die crescendo gewijs krachtiger klonken en met talrijke tempowissels het boeiend hielden. Dat is nu net Big Thief, het publiek als zichzelf steeds verrassen door iets nieuws te brengen en door geconcentreerd allerhande stekelige wendingen in het genre te hanteren. Tussenin nog een “Simulation swarm” , “Vampire empire” en Adrianne Lenker nummers als “Terminal paradise” en “Anything”.
Met “Paul”, aangemoedigd door het enthousiaste publiek, uit hun debuut, werd overtuigend besloten. Een “Cattails” en “Forgotten eyes” lijken in deze tour opgeborgen, maar we kregen voldoende pareltjes van deze intellectband te horen in een melancholisch hoopvol concept die onze batterij hebben opgeladen om er steeds opnieuw tegenaan te gaan.
Na de tour in Frankrijk, UK en Ierland onder meer, komen ze begin juni in ons landje. Neem deze band alvast mee!
Organisatie: Aéronef, Lille
Epica viert jubileum, 25Y, Koninklijk Theater Carré Amsterdam
EPICA (NL) VIERT JUBILEUM IN 2027 MET UNIEK '25 YEAR CELEBRATION'-CONCERT:
IN KONINKLIJK THEATER CARRÉ AMSTERDAM, OP 29 en 30 JANUARI 2027 (intussen uitverkocht
derde concert op 31 januari 2027!
2027 WORDT '25 YEAR ANNIVERSARY'-JAAR VOL SPECIALE EPICA-MOMENTEN WERELDWIJD
Na de afgelopen vierentwintig jaar zowat al zijn levensdoelen, dromen en ervaringen te hebben verwezenlijkt, kan de Nederlandse symfonische metalband EPICA volgend jaar opnieuw een lang gekoesterde bucketlist vink zetten: een eigen concert in het Koninklijk Theater Carré te Amsterdam. Om dit vijfentwintigjarige jubileum groots en in stijl te vieren, geven de zes muzikanten op vrijdag 29 januari 2027 een unieke '25 Year Celebration'-show in Nederlands bekendste theater.
De ticketverkoop via www.epica.nl
Frontvrouw Simone Simons: "2027 wordt voor ons een feestelijk jaar vol bijzondere momenten wereldwijd. We trappen het af op vrijdag 29 januari 2027 in een relatief intieme maar absoluut magische setting: het Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Een historische locatie in classicistische stijl aan de Amstel, gebouwd in 1887, perfect voor een betoverende avond waar ons verleden, heden en de toekomst samenkomen. We zijn alle zes enorm trots en opgetogen om hier het statige podium te mogen betreden, en kunnen dan ook haast niet wachten tot het zover is."
Gitarist Mark Jansen deelt Simones enthousiasme volledig: "Carré spreekt voor mij als muzikant écht tot de verbeelding. Op deze locatie stonden talloze artiesten en bands van grote internationale naam en faam. Hier werden nationale revuegezelschappen en grote spektakelstukken afgewisseld met internationale voorstellingen van Italiaanse opera, operette en variété. En natuurlijk circussen: optredens van het Russisch Staatscircus met de legendarische clown Popov, plus elk jaar in december het Wereldkerstcircus. Maar ook literaire manifestaties en diverse kunstvormen, zoals het roemruchte Holland Festival in 1983. Vandaag de dag wordt Carré gebruikt voor musicals, popconcerten, toneel, stand-upcomedy, dans en cabaret. (lachend) En nu dus ook voor een concert van metalband EPICA."
Simone vult aan: "Deze Carré-show is de symbolische kroon op onze prachtige carrière. '25 jaar' voelt bijna onwerkelijk. We hebben in die periode als band heel veel gezien, gedaan en meegemaakt. Maar we zijn nog steeds erg hongerig naar nieuwe avonturen die we de komende jaren met onze trouwe fans willen beleven. Want we zullen nooit vergeten dat het de fans zijn die dit mede mogelijk hebben gemaakt."
EPICA 2002-2027
Simone Simons | zang
Mark Jansen | gitaar, grunts, screams
Isaac Delahaye | gitaar
Rob van der Loo | bas
Coen Janssen | synths, piano
Ariën van Weesenbeek | drums
"De reis van groei volgt een spiraal, die zich met elke cyclus steeds verder verbreedt en verdiept."
Door consequent vast te houden aan dit fundamentele principe is EPICA's palmares even episch als indrukwekkend. Sinds zijn oprichting in 2002 vond de band zichzelf meermaals opnieuw uit en werd een internationaal bejubelde meester in muzikale storytelling, grandeur en tijdloze melodieën. Een periode waarin het tomeloos ambitieuze, avontuurlijke en vernieuwende zestal zichzelf steeds opnieuw uitdaagde; wereldwijd miljoenen albums verkocht; hoge posities in album charts behaalde en uitgroeide tot een gerespecteerde act van internationaal formaat met wereldwijd miljoenen trouwe fans.
EPICA ondernam talloze wereldtournees door inmiddels 80+ landen (o.a. als support van Metallica in 2023) en stond op het hoofdpodium van alle grote rock- en metalfestivals, waaronder als afsluiter van zijn eigen evenement Epic Metal Fest. In Latijns-Amerika is de band uitgegroeid tot een arenaband die optreedt in uitverkochte venues met een capaciteit tussen de 4.500 en 18.000 bezoekers.
In december 2024 gaf de band in Mexico-Stad bijvoorbeeld nog twee tot de nok toe uitverkochte 'Symphonic Synergy'-concerten (met symfonieorkest, koor en gastmuzikanten) voor meer dan 30.000 mensen. Drie maanden daarvóór vond de vuurdoop van deze klassieke symfonische evenementen ook in eigen land plaats tijdens twee volledig uitverkochte concerten in de AFAS Live te Amsterdam. In februari van dit jaar volgde de live-apotheose met een eigen majestueuze headline show in de Amsterdamse Ziggo Dome.
KONINKLIJK THEATER CARRÉ AMSTERDAM
Koninklijk Theater Carré in Amsterdam is het meest iconische theater van Nederland, bekend om zijn veelal exclusieve programmering van nationale en internationale theaterproducties van het hoogste niveau. Het theater heeft sinds 1887 alle mogelijke gedaanten aangenomen: van circus- tot toneelarena, van operahuis tot operettetheater, van balletpodium tot Broadway aan de Amstel (musicals), van (ijs)revuepaleis tot poptempel, van bokszaal tot kerkgebouw; en stand-upcomedy, dans, en cabaretvoorstellingen.
ONLINE www.epica.nl
Triggerfinger - Een eeuwige knaldrang!
Toen mijn moeder zaliger in pensioen ging en haar voormalige baas zei 'we zullen u missen' repliceerde ze 'niemand is onmisbaar, het kerkhof ligt vol mensen die niet konden gemist worden'. Ze had overschot van gelijk … Om dit persoonlijke verhaal door te trekken, in de muziek zijn er bands waar elke schakel zodanig belangrijk is dat, als er één verdwijnt, alles in elkaar kan zakken …
Neem nu Triggerfinger (****), de oorspronkelijke formatie bestond in 1998 uit Ruben Block, Mario Goossens en Wladimir Geels en oogstte daarmee veel succes. Het echte blok graniet werd gevormd in 2003 toen Paul 'Lange Polle 'Van Bruystegem Geels verving. Als een niet aflatende stoomtrein denderde Triggerfinger van de kleine naar de rote podia, speelde festivals plat en drukte zijn stempel op de rock’n’roll in ons landje. In 2023 verliet Lange Polle de band wegens gezondheidsproblemen én in n 2025 overleed hij op amper 66 jarige leeftijd. De band zette echter door, en met nieuwe bassist Geoffrey Burton, stonden ze nu in een uitverkochte AB. Het gemis is groot, maar de eeuwige knaldrang blijft nog steeds stevig overeind …
De band gaf al aan niet bij de pakken te blijven zitten en is aan nieuw werk bezig. Met de nieuwe song “Geronimo” bezorgde Triggerfinger ons een eerste uppercut. Het viel ons op hoe het nummer niet moest onderdoen op hun oudere kleppers door de heel herkenbare riffs, en de typisch kenmerkende Triggerfinger sound. Het belooft dus ruim negen jaar na de voorganger 'Colossus'. “By Absences of the Sun”, “Short Memory Love” en “First Taste” volgden. Sterk. “Stars”, ook een nieuwtje, ging erin als zoete koek.
Ruben trok zijn vestje uit, stoof als een waanzinnige over het podium en brieste als een losgeslagen stier. Mario verpulverde zijn cimbalen, ging soms recht staan en porde het publiek aan en tot slot bassist Geoffrey speelde rauwe baslijnen. Een vlijmscherpe sound en geheel. Kortom, hier stond een brok graniet die uit een diep dal was gekropen, en met een ferme mokerslagen iedereen verpulverde.
Het publiek ging gretig mee in het muzikaleverhaal, en we zijn er zeker van dat Lange Polle met een brede glimlach hierboven meegenoot van de triggerfinger return. “Flesh Tight” en “Black Panic” zetten de snedige, stevige trend verder. Rustpauzes waren er amper, het klonk verpletterend emotioneel en de solo’s waren subliem, intens.
Een wervelende finale kregen we met onbreekbare songs als “Is It” en in de bis “Come Clean”. “Let it Ride”, wuifde ons definitief uit. Wat een muzikale rit!
Triggerfinger bracht in deze comeback het ultieme rock feestje, de blik vooruit! Wat een gedrevenheid, speelsheid en enthousiasme. Triggerfinger knalde opnieuw en iedereen heeft het geweten in de AB! Triggerfinger is meer dan springlevend!
Setlist: Geronimo - Colossus - By Absence of the Sun - Short Term Memory Love - First Taste - That'll Be the Day - No Trouble - Stars - Perfect Match - Flesh Tight - Through the Beam - Love Lost in Love - Black Panic - All This Dancin' Around - Is It
Encore: Come Clean - I Follow Rivers (Lykke Li cover) - Let It Ride
Organisatie: Live Nation + Ancienne Belgique, Brussel
Even voorstellen - WIGBERT – album, ‘Nu het nog kan’
Digitale release 6 mei via Petrol Records
File under Singer Songwriter – Nederlandstalig
Wigbert stelt op 6 mei zijn nieuwe album voor dat die dag uitkomt via Petrol Music
"Nu Het Nog Kan" live albumvoorstelling 6 mei "Room13" te Gent
Op 6 mei 2026 verschijnt "Nu Het Nog Kan", het zevende album van Wigbert. Een intense en persoonlijke plaat waarop verzoening centraal staat: met dierbaren, met verlies, met verleden en toekomst, en met de onrustige tijd waarin we leven.
In 12 nieuwe songs bundelt Wigbert gedachten, emotie en muzikale kracht tot een warm, eerlijk en meeslepend album dat raakt en nazindert.
Producer van dienst is Wouter Van Belle, die jaren geleden ook al tekende voor de productie van Wigberts grootste hit "Ebbenhout Blues".
Gelijk met het album komt 'Een Nieuw Begin' de focustrack van het album als single uit
About
Wigbert en producer Wouter Van Belle werkten voor het eerst samen bij de opnames van zijn debuutalbum "Ticket In De Nachtkastla", uitgebracht in 1991. De muziek werd warm en breed onthaald. Zo ontstond een jarenlange kameraadschap en samenwerking die uitmondde in sessies voor o.a. "Sans Plus Attendre" van Axelle Red, Gorky, P.P. Michiels en Geike Arnaert.
Vorig jaar besloten ze na het beluisteren van nieuw materiaal weer samen de studio in te duiken met een selectie van 12 songs voor het zevende album van Wigbert: "Nu Het Nog Kan". Het werd een fijn weerzien en herontdekken van elkaar, vertrouwd en toch weer anders na de ervaringen van jarenlange muzikale projecten.
Met onder meer drummer van het eerste uur Marc Bonne, Ewen Vernal en Vincent Pierens op bas. Wouter verzorgde veelzijdig en zwierig toetsenwerk, en je hoort ook Amel Serra Garcia op percussie, bijdragen van Gertjan Van Hellemont (aka Douglas Firs). Album 'Nu Het Nog Kan' komt er zo aan, vergezeld van de single "Een Nieuw Begin".
"We hopen dat jullie evenveel van het luisteren genieten als wij van het maken." Met warme groeten, Wigbert.
6 mei verschijnt het album digitaal via Petrol Music, met een live concertje in Room13 ter introductie.
Mijn zevende album "Nu Het Nog Kan" verschijnt op 6 mei 2026. Een zeer bijzonder moment, want een album is een verzameling songs, gedachten, muzikale energie en inspiratie met veel zorg en aandacht voor detail gebald in 12 liedjes waar je trots op bent.
Dus hebben we een bijzonder concert georganiseerd in de opnamestudio "ROOM 13", Makelaarstraat 13 Gent om 20.00 uur. Samen duiken we mijn repertoire en de nieuwe liedjes in., heffen een glas op vriendschap, verbondenheid en het feit dat wij hier mogen zijn.
Neem deel en wees welkom. Het concert wordt opgenomen in beeld en geluid. Zo vormen jullie als publiek de muziek en het gebeuren mee. Bijzondere gasten zijn erbij: Gertjan Van Hellemont (Douglas Firs) zang en gitaren, Gert Jacobs zorgt voor mooi geluid, Charles Naghtzaam (Frank Boeijen) is baswonder van dienst.
In het nieuwe album speelt "verzoening" een grote rol, met dierbaren, andermans en eigen moeilijke kantjes, met verlies, toekomst en verleden en de onrustige tijd waarin we leven.
Er zijn slechts dertig plaatsen beschikbaar. Het concert is gratis, een vrije bijdrage voor de muzikanten is welkom. We ontvangen jullie met liefde en enthousiasme, zeer welkom.
Wigbert.
Pias news – Kneecap – shares 12 minute film ‘Irish goodbye’ ft Kae Tempest
KNEECAP SHARES 12-MINUTE FILM "IRISH GOODBYE" (FT. KAE TEMPEST)
KNEECAP - Irish Goodbye (Short Film) ft. Kae Tempest
NEW ALBUM "FENIAN" OUT ON MAY 1 VIA HEAVENLY RECORDINGS
04.07.2026 — ROCK WERCHTER, BE
This Friday, May 1, Belfast trio KNEECAP release their new album, FENIAN, via Heavenly Recordings. Today also sees them share a 12-minute short film for Irish Goodbye, the latest track to be taken from the album. Featuring Kae Tempest, Irish Goodbye is a deeply personal and moving track written by Móglaí Bap about his sadly departed mother and the beautifully shot Thomas James directed film perfectly captures the profound poignancy of the single.
Talking about the track Móglaí Bap said:
"I never meant to write a song about this. But someone sent my brother a documentary about my Dad in the 90s, when he was president of Conradh na Gaeilge. The film crew came to my house, and we were just kids doing our homework, messing around. We weren't the kind of family who had films of ourselves when we were young, just photographs, so it was the first time I saw my Ma in a video. And she was happy."
"That had a profound effect on me, seeing her happy. I was so emotional seeing her like that. I had written a song about her before, called MAM, which came out in 2020. She was sick at the time with depression. The idea I had in my head with MAM was, if I wrote it, she'd hear it, and maybe she'd feel her worth, because when you suffer from depression, you can't see your own value."
"Irish Goodbye is about the mundane things me and my Ma did together. I never realised it was the day to day stuff I would miss when she was gone; going for a walk in the park, her giving out to me or keeping me in line, offering me pieces of advice. It's all the small things that you miss."
Thomas James, the director of the short film, added:
"There's a line in the track which encapsulates everything I'd like to say, 'It's not an issue, I just want to say I missed you.' That's the mentality of this film. It's not angry at those who have chosen to leave by taking their own life, but it's compassionate to those that are still here."
"It's not often I'm candid or honest when I write these things - but this deserves more than hiding behind some shitty quip about the craziness of the shoot, or some arbitrary, benign detail you fully know is going to become a pull quote. "
"This film, this song, all deals with something incredibly personal, and incredibly close to my heart, and to many people's hearts. To be a part of this, to write and think and work, with everything this song is about, has been a privilege - but it also felt like an owed responsibility."
Produced by Dan Carey, the new album also features previous singles Smugglers & Scholars, recently featured as part of the regular COLORSxSTUDIOS shows, and Liars Tale.
The last 12-months saw the Belfast trio perform one of the the most talked about Glastonbury sets in recent years on West Holts stage, play headline slots at Wide Awake, 2000 Trees & Green Man festivals, make the jump to arena level headliners with shows at the 3Arena in Dublin, Wembley Arena and OVO Hydro in Glasgow, find themselves in the middle of a media and political maelstrom for vocally advocating for peace and Palestinian freedom at last year's Coachella and release three stunning stand-alone singles, THE RECAP ft. Mozey, Sayōnara a collaboration with Paul Hartnoll of Orbital and No Comment, featuring DJ / producer Sub Focus.
More darkness. More confrontation. More craic. More energy. More solidarity. More absolute bangers. And more fuel for the unrelenting engine that powers this unstoppable force. For their remarkable second album, Kneecap have come out fighting. With their second album FENIAN, KNEECAP sharpen their sound and expand their vision, delivering a record that is darker, more confrontational, and more assured.
Throughout FENIAN, Kneecap balance confrontation with craft, pairing biting intelligence with undeniable energy. The result is an album that thrills as much as it provokes, marking a clear new peak in the group's evolution.
Following two sold-out nights at Dublin's 3Arena and a tour of Japan, 2026 will see KNEECAP headline their biggest shows to date, including Crystal Palace Park in London and major festival slots. FENIAN confirms KNEECAP not just as provocateurs, but as artists operating at the height of their powers.
Live Nation concert - The Haunted Youth
Op donderdag 25 maart 2027 in Lotto Arena, Antwerpen
Dit jaar is spannender dan ooit voor The Haunted Youth! Op 8 mei verschijnt hun langverwachte tweede album en hun Europese tournee is met meer dan 14 000 verkochte tickets nu al een succes. Ook 2027 belooft veel goeds. Terwijl de band vanavond de eerste van vier uitverkochte shows in het Koninklijk Circus aftrapt, onthullen ze hun volgende grote stap: op donderdag 25 maart 2027 geeft de band rond Joachim Liebens zijn grootste zaalconcert tot nu toe in de Lotto Arena in Antwerpen.
Sinds hun debuutsingle "Teen Rebel" is The Haunted Youth uitgegroeid tot een fenomeen in de dream pop-scene, zowel in België als ver daarbuiten. Joachim Liebens en zijn band combineren dromerige gitaren en nostalgische synthesizers met diep persoonlijke teksten. Hun nummers zijn donker, maar bieden tegelijk troost en verbondenheid. Het succes is indrukwekkend: debuutalbum 'Dawn of the Freak' werd door Rolling Stone France uitgeroepen tot 'album van de week' en de single "Gone" werd door Studio Brussel bekroond tot 'Single van het Jaar'. De band maakte ook indruk op grote podia van Londen tot Madrid en op festivals zoals Rock Werchter, Pukkelpop, Lowlands, Sziget en Iceland Airwaves.
Op 8 mei brengt de band hun tweede album uit, getiteld 'Boys Cry Too'. De plaat is een intense reis langs verlies, wanhoop, woede en hoop. Gedreven door een diep emotionele onrust toont het album een kwetsbaarheid die onder de huid kruipt. Dat is voelbaar in de kristalheldere schoonheid van nummers als "emo song", maar ook in de rauwe en oprechte teksten van Liebens. Hoewel het album voorkomt uit zijn persoonlijke leed, hoopt de band dat de muziek ook weerklank vindt bij anderen. Op 25 maart 2027 nodigt The Haunted Youth je uit in de Lotto Arena om 'Boys Cry Too' live te beleven
Dit concert is een coproductie tussen Busker, All Things Live en Live Nation.
TICKETPRIJS: €45,50 € - inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage
Het nieuwe album van The Haunted Youth, 'Boys Cry Too', zal op 8 mei 2026 uitkomen via Anti-pop / [PIAS].
www.livenation.be
Karnivool, Intervals, De Casino, Sint-Niklaas op 25 april 2026 – Pics
Met de ‘In Verses’-tour opent Karnivool een nieuw hoofdstuk in zijn voortdurende muzikale evolutie. De Australiërs presenteren een gelaagde, emotioneel geladen sound die is ontstaan uit jaren van zoeken, bijschaven en herontdekken.
Het nieuwe materiaal ademt frustratie, bevrijding en herwonnen identiteit, gedragen door een opvallend hechte creatieve dynamiek.
Een intense liveshow waarin grenzen verschuiven en de muziek zich openvouwt in volle kwetsbaarheid én kracht.
Intervals combineert razendsnel technisch meesterschap met meeslepende melodieën en een onstuitbare energie. Aaron Marshall stuurt de band met zijn instinctieve en authentieke stijl door complexe, instrumentale landschappen die zowel uitdagend als onweerstaanbaar zijn, en live een onvergetelijke indruk achterlaten.
(bron: De Casino/Biebob)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Karnivool
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9523-karnivool-25-04-2026?Itemid=0
Intervals
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9524-intervals-25-04-2026?Itemid=0
Org: De Casino, Sint-Niklaas (ism Biebob)
Live Nation concert - Blanco White
UK & Europe 2027
Op maandag 15 maart 2027 in het Koninklijk Circus, Brussel
De magie van Blanco White blijft nazinderen in ons land. Met zijn tweede album 'Tarifa' betoverde hij in 2025 nog een nokvolle Ancienne Belgique met zijn unieke mix van Spaanse zoetigheid en Engelse elegantie. Vandaag kondigt de jonge Londenaar zijn terugkeer naar het Europese vasteland aan voor het voorjaar van 2027. Geniet van zijn nieuwste muziek in het Koninklijk Circus in Brussel op 15 maart 2027.
Achter de artiestennaam Blanco White gaat de Londense folk songwriter Josh Edwards schuil. En wanneer de zanger de kilte van zijn geboorteland Engeland verlaat, dan is het om onze harten te komen verwarmen. Als liefhebber van onbekende landschappen vormde Edwards zijn eigen muziekstijl door zich te verdiepen in de Spaanse flamenco, Argentijnse bailecito en Chileense cueca. In 2016 bracht hij onder dit pseudoniem zijn eerste single 'November Rain' uit, gevolgd door een eerste EP 'The Wind Rose'. Dat werd meteen een groot succes, waarna hij met twee daaropvolgende EP's in 2017 en 2018 zijn fanbasis alleen maar groter zag worden. Zijn debuutalbum 'On The Other Side' verscheen in 2020 en bevat elf ontroerende nummers die op de ziel trappen met een mix van aangrijpende, intieme indiefolkballads en dromerige melodieën die doen denken aan de etherische werelden van Eddie Vedder, Ben Howard, RY X en Xavier Rudd. Hij weet als geen ander de gevoelige snaar te raken, verenigt zielen en neemt zijn publiek mee op tijdloze muzikale reizen. Zijn tweede album 'Tarifa' (2023) bevestigde zijn immense talent en weerspiegelt een innemende persoonlijkheid wiens poëtische omzwervingen een rustgevende, weldadige warmte uitstralen.
Vandaag staat de jonge artiest klaar om een nieuw hoofdstuk aan zijn indrukwekkende carrière toe te voegen. Bereid je voor op prachtige verrassingen tijdens zijn terugkeer naar België. Ontdek het muzikale en rustgevende universum van Blanco White in de intieme sfeer van het Koninklijk Circus op 15 maart 2027. Een concert om zonder twijfel bij te zijn!
TICKETPRIJZEN:
39,24€ BENEDEN - Ongenummerde zit- en staanplaatsen
37,06€ BOVEN - Ongenumerde zitplaatsen
(Inclusief servicekosten).
www.livenation.be
Via Friendly Fire
Blanco White keert terug naar Nederland voor twee shows
13 maart 2027, Carré Amsterdam - €35,-
(16 maart 2027, Musis Arnhem - €40,-
www.friendlyfire.nl
Sony music latest news
Lil Kleine, Samuel Welten, De Amsterdamse Zomer - Maak Me Nou Niet Gek
Lil Kleine en Samuel Welten bundelen hun krachten op ‘Maak Me Nou Niet Gek’, een sterke mainstream poptrack met een herkenbare, volkse basis en een moderne twist. De track bouwt vanuit een catchy, meezingbaar gevoel op naar een energieke flow waarin Lil Kleine zijn kenmerkende rapgeluid naadloos laat samensmelten met de melodie.
Wat dit extra bijzonder maakt: jaren geleden leerde Samuel Lil Kleine kennen toen hij als jonge fan voor hem zong bij een optreden, en nu is de cirkel rond met hun eerste gezamenlijke release.
Daarnaast is ‘Maak Me Nou Niet Gek’ al jarenlang een virale kreet van Lil Kleine, diep verankerd in zijn fanbase en bekend bij het brede publiek, wat de track direct een herkenbare en anthemic lading geeft.
‘Maak Me Nou Niet Gek’ voelt als een echte publieksplaat: toegankelijk, emotioneel en gemaakt om luidkeels mee te zingen, zowel live als op repeat.
Maak Me Nou Niet Gek - Single by Lil Kleine, Samuel Welten, De Amsterdamse Zomer | Spotify
Mari Froes - Como Ouro
Met ‘Como Ouro’ keert Mari Froes terug met een nieuwe single, perfect getimed voor de zomer en het WK-seizoen.
De track verschijnt vlak voordat zij volgende maand terugkeert naar Europa voor meer dan
30 liveoptredens, waaronder 2 in België.
‘Como Ouro’ is een warme, ritmische zomersong met duidelijke voetbal- en WK-invloeden, waarin Mari Froes haar Braziliaanse roots moeiteloos combineert met een moderne, internationale sound.
Como Ouro - song and lyrics by Mari Froes | Spotify
Albums
Bazart x EXIT
Na een reeks singles die de voorbije maanden de toon zetten, met ‘Begin Opnieuw’ als één van de grootste hits uit hun carrière, bracht Bazart gisteren ‘EXIT’ uit.
Het vierde studioalbum verschijnt via ECHO en voelt als een herademing. Een plaat die ontstond vanuit verandering, maar uitkomt op helderheid, energie en het plezier van samen muziek maken.
‘EXIT’ begon niet als een plan, maar als een zoektocht. Een groot deel van het album kreeg vorm in Amsterdam, waar zanger en tekstschrijver Mathieu Terryn zich tijdelijk terugtrok. Niet om te verdwijnen, maar om opnieuw ruimte te maken. Daar ontstonden de meeste teksten van het album, voor het eerst volledig vanuit het ik-perspectief. Die keuze maakt ‘EXIT’ de meest directe Bazart plaat tot nu toe, maar ook de meest open.
Uiteindelijk is ‘EXIT’ geen verhaal over vastzitten, maar over loskomen. Over ruimte maken. Over opnieuw beginnen en daar zelfs plezier in vinden. Voor Bazart voelt dit album dan ook niet als een eindpunt, maar als een open deur.
The Kid LAROI – BEFORE I FORGET (Deluxe)
The Kid LAROI sluit een drukke maand april af met ‘BEFORE I FORGET (DELUXE)’, een uitgebreide editie van zijn album, volgend op zijn surprise Coachella-optreden met Justin Bieber.
Op de plaat worden liefdesverdriet en introspectie verder uitgediept met zeven nieuwe tracks, waaronder het recente ‘I CONDEMN’.
Op de nieuwe nummers toont The Kid LAROI opnieuw zijn veelzijdigheid, van dansbare four-on-the-floor vibes op ‘PIECES’ tot meer rapgedreven tracks als ‘DYING ON THIS HILL’.
Later dit jaar brengt hij zijn A PERFECT WORLD TOUR naar Europa, met een Belgische halte in Vorst Nationaal in Brussel op 4 november.
Foo Fighters - Your Favorite Toy
Foo Fighters presenteren met trots hun langverwachte, lekker heftige, nieuwe album ‘Your Favorite Toy’.
Het twaalfde album van de band luidt een nieuw hoofdstuk in met rauwe garage-rock en krachtige singles als de titeltrack, ‘Caught In The Echo’, ‘Of All People' en 'Asking For A Friend', die samen zowel critici als fans wisten te overtuigen.
Het album bouwt voort op het blijvende radiosucces van Foo Fighters en volgt op enthousiast ontvangen, verrassende clubshows in aanloop naar deze release.
Tegelijk met de release verscheen ook een opvallende videoclip voor ‘Window’.
www.sonymusic.com
Michel Bisceglia Trio viert dertigjarige carrière met nieuw album 'The Virgo' & 30 Years Anniversary tour
release: 30 april & 30 Years Anniversary tour.
Luister hier naar de compositie 'Laniakea'
Laniakea - song and lyrics by Michel Bisceglia, Werner Lauscher, Marc Lehan | Spotify
Het Michel Bisceglia trio staat bekend om zijn poëtische en filmische jazz, waarin Europese lyriek, klassieke invloeden en hedendaagse jazz elkaar ontmoeten. Hun muziek beweegt zich moeiteloos tussen intimiteit en intensiteit, tussen verstilling en spanning. Gedragen door een sterke melodische signatuur en een uitzonderlijke muzikale symbiose.
Met 'The Virgo' presenteert het trio nieuw repertoire dat de maturiteit van dertig jaar samenspelen weerspiegelt. De composities ademen rust, spanning en emotionele gelaagdheid, en laten horen hoe drie muzikanten in een zeldzame artistieke symbiose muziek blijven ontdekken en vernieuwen.
Dertig jaar lang heeft het Michel Bisceglia Trio samen een unieke muzikale reis afgelegd die uitgegroeid is tot een diep verbonden muzikale taal, gevormd door vertrouwen, luisteren en tijd. Sinds de oprichting door pianist en componist Michel Bisceglia, samen met bassist Werner Lauscher en drummer Marc Léhan, ontwikkelde het trio een eigen, herkenbare sound op het kruispunt van jazz, kamermuziek en cinematografische vertelkunst. Hun muziek kenmerkt zich door subtiele interactie waarbij ruimte, stilte en nuance even belangrijk zijn als melodie en ritme.
Het album 'The Virgo' is niet alleen een artistiek hoogtepunt en een jubileum van een lange carrière, maar vormt ook het startpunt van de 30 Years Anniversary & Album Release Tour. Tijdens deze tour brengt het Michel Biscegloa trio nieuw werk, aangevuld met zorgvuldig gekozen composities uit hun uitgebreide repertoire. De officiële release vindt plaats op 30 april 2026 in CC Muze, Heusden-Zolder.
30 Years Anniversary & Album Release Tour:
30 april, De Muze, Heusden-Zolder (i.s.m. vzw Motives for Jazz)
11 september, Jazz à Verviers Festival, KINO Corso, Saint-Vith
20 september, Kunst Forum Eifel, Schleiden-Gemünd
9 oktober, C-Mine, Genk
30 april, CC De Meent, Club 77b, Alsemberg
Michel Bisceglia is een Belgisch-Italiaanse pianist en componist met een internationale reputatie. Met een discografie van meer dan dertig albums en meer dan zestig filmsoundtracks behoort hij tot de meest veelzijdige muzikale stemmen van zijn generatie.
Hij werkte samen met onder meer Randy Brecker, Toots Thielemans, Dewey Redman en Bob Mintzer, en trad op op internationale podia zoals het Rochester International Jazz Festival (VS), Jarasum Jazz Festival (Zuid-Korea) en Gent Jazz. De vele ervaringen en samenwerkingen benadrukken zijn veelzijdigheid en bekwaamheid om in diverse muzikale omgevingen te excelleren, van intieme jazzclubs tot grootschalige orkestrale settings.
Als filmcomponist verwierf hij erkenning met onder andere Thieves of the Wood en Charlotte, goed voor nominaties en prijzen bij de World Soundtrack Awards en IFMCA.
'The Virgo' is een nieuw hoofdstuk in de langdurige en succesvolle muzikale reis van het Michel Bisceglia Trio. Het ensemble heeft een unieke positie verworven binnen de internationale jazzscene en blijft intussen verder vernieuwen, verdiepen en verbinden.
Monstrosity - Monstrosity had geen support nodig!
Monstrosity, Bio-Cancer, Reject the Sickness, Deadwood
Terwijl in Trix Antwerpen Abbath en Vomitory de zaal vulden, bleek dit toch enigszins een tegenvaller op deze avond van Monstrosity en hun support-acts in Kortrijk, meer bepaald in het gezellige zaaltje van De Verlichte Geest.
Ik schat dat er een 80-tal aanwezigen in de kleinere zaal (de grote zaal was dus allesbehalve nodig) waren, en de meesten schoven pas aan toen de hoofdband uit Amerika bijna aan hun set ging beginnen.
Er waren dus enkele bands die deze avond mochten helpen tot een goed einde te brengen, en ik trapte de avond af met Reject the Sickness. Deadwood stond blijkbaar voor de meesten wat te vroeg geprogrammeerd, en dus ook voor mezelf.
Reject the Sickness is dus een Belgische band en speelt een mix van metalcore, aangevuld met wat melodische death metal erin. Zanger Guy Vercruysse heeft een geweldige strot en aarzelde niet om deze in verschillende facetten te gebruiken. De variatie van grunts, screams en wat cleanere vocalen zorgen voor extra diepgang, en ik moet toch wel zeggen dat hij het nodige vuur in de muziek bracht.
Toppertje tijdens de set was zonder twijfel “Chaos vs Chaos” die aantoont dat er meer dan genoeg kwaliteit in de band zit. De drums hoorde je diep tot in je buik stompen dus de klank zat meer dan goed in dit zaaltje. Spijtig genoeg vooraan minder enthousiasme, maar de band probeerde zo goed als mogelijk het niveau aan te houden. Het obligatoire applaus voor de andere bands werd afgerond en als toemaatje kregen we nog het titelnummer van hun laatst release uit 2025 – “Signs of the End” mee die deze energieke set afsloot.
De volgende band was mij minder bekend, Bio-Cancer uit Griekenland was de naam, maar ik vrees dat deze show enkel in mijn korte termijn geheugen zal blijven hangen. Eerst en vooral toch de opmerking dat de zang enthousiast klonk, spijtig genoeg was er geen variatie te bespeuren en was het moeilijk te horen wat die kerel in feite zong. Hij zong alvast heel rap om het tempo van de gitaren te volgen hehe. De galopperende riffs van deze Thrash band waren wel heel goed, de backing vocals een leuke verademing, maar ik kon mij niet van de indruk ontdoen dat ik naar 1 lang nummer aan het luisteren was gedurende hun set van ongeveer 40 minuten. Goeie poging, maar het geroezemoes achteraan de zaal bevestigde mijn opinie.
Aan de aanwezigen, schrijf Griekse Thrash niet af na deze ervaring, want er zijn genoeg toppers uit die contreien te ontdekken!
En toen was het tijd voor de hoofdband van deze avond: Monstrosity - in feite de enigste band die de meesten wilden zien denk ik. Neen, support acts heeft deze Amerikaanse Death metal machine niet nodig. Drummer Lee Harrison zette zijn koptelefoon op en tikte op zijn simbalen om de show te starten met het machtige “Definitive Inquisition” van hun debuutplaat ‘Imperial doom’.
Zanger Ed Webb die actief is bij de band sinds 2021 stond wat statig op het podium, maar zijn imposante verschijning en grimas keken je veelzeggend aan. De volle riffs in dit nummer lokten de aanwezigen wat dichterbij en de hoofdjes deinden lekker mee op de versnellingen die dit nummer rijk zijn.
“Final Cremation” van hetzelfde album was de perfecte aansluiting zodat in hetzelfde spoor werd gebleven van energie en aanvoeling. Midden maart hebben ze hun laatste album vrij gegeven getiteld ‘Screams from Beneath the Surface’ die heel lovende reacties heeft gekregen. Uiteraard heb ik deze al meermaals beluisterd, en ik kan mij alleen maar aansluiten dat dit album een pot lekkere Death metal bevat.
Van dit album werden nummers “Banished to the Skies”, klasbak “The Colossal Rage” waarbij de tekst will end your life krachtig uit de strot van Mr. Webb spuwde, “Spiral” en afsluiter “Slaves to the Evermore” gespeeld. Maar voorlopig kan niks tippen aan de oudere albums van hun beginperiode!
Het zweet druppelde van de muzikanten maar de interactie met het publiek bleef beperkt, mij niet gelaten, hoe meer nummers ik live kan horen ipv over koetjes en kalfjes te leuren, des te beter!
Het oudere werk dan maar, en dit materiaal blijft toch lekker diep en vol klinken! “Manic” van in mijn ogen hun beste album ‘Millenium’ zit wederom boordevol riffs, gigantische drumpartijen en een volle strot die de kunst van Death metal samenvat.
Ook kwamen ze nog op de proppen met een cover van Bathory genaamd ‘”Total Destruction”, de kers op de taart van dit optreden.
Het afscheid duurde niet lang, éénmaal zwaaien richting het volk en weg waren ze. Zo sluit ik graag mijn dinsdag af haha, met pure Death metal van een steengoede band!
Organisatie: DVG Club, Kortrijk
Cat Clyde - Frisse kijk op traditionele muziekvormen
De Zwerver nodigt niet zo vaak singer-songwriters uit, maar wanneer dat wel gebeurt, worden die met zorg geselecteerd en blijken het meestal artiesten van een uitzonderlijk kaliber. Zo staat het optreden van Kassi Valazza, vorig jaar ook in het café, nog steeds op mijn netvlies gebrand. Na haar verbluffende set op Leffingeleuren 2024 leek het erop dat we met Cat Clyde een concert van hetzelfde niveau mochten verwachten.
Tijdens de twee Belgische haltes van de tour (De Roma en De Zwerver) mocht de Brusselse Maya Teklal het voorprogramma verzorgen en dat leek me een logische keuze. Zoals zoveel anderen begon Maya Teklal tijdens de lockdown met het schrijven van songs. Als grootste invloeden noemt ze Haley Heynderickx en de haast onvermijdelijke Adrianne Lenker. Dat leverde eigentijdse indiefolk op waarin af en toe een zweem van de klassieke seventies singer-songwriters opdook.
Maya Teklal bracht een reeks sterke nummers waarvan het broze "Mother song" en het met heerlijke hoge ooh-oohs opgesmukte "Ocean" me het meest zijn bijgebleven. De sobere begeleiding bleef beperkt tot haar akoestische gitaar, aangevuld met een tweede gitarist die afwisselend akoestisch en elektrisch speelde.
Vooral op elektrische gitaar liet die laatste zich opmerken met enkele fraaie accenten. Helaas konden we die nauwelijks horen en leek het alsof hij Teklal vooral niet wou storen. Gelukkig bleef die hemelse, bijzonder wendbare stem me de hele set verbazen.
Maya Teklal ontpopte zich tot een aangename verrassing van wie ik hoop haar ooit met een volledige band terug te zien.
Cat Clyde, die Métis-roots heeft, groeide op in de landelijke omgeving van de Canadese provincie Ontario, waar ze momenteel nog steeds in Stratford woont. Haar eerste podiumervaring doet ze op bij The Big Wheels, een band, opgericht door een plaatselijke muziekwinkel, die het niet verder schopt dan enkele optredens op braderieën maar wel de kiem zaait. Later volgde nog een surfpunkgroepje, The Shitbats, waarna ze in 2017 solo debuteerde met het album ‘Ivory castanets’.
Dit jaar verscheen haar zesde studioplaat, ‘Mud blood bone’, een album dat nu al lijkt te solliciteren naar een plek in de eindejaarslijstjes.
Na een instrumentaal opwarmertje van de band begon Cat Clyde haar set met "Where's my love", tevens het openingsnummer van die laatste plaat, die ze zo goed als volledig zou spelen. Tweede song was "My love", een cover van de Marty Robbins-hit uit 1960, waarbij ik me afvroeg hoe ze ertoe komt zo'n oud nummer te coveren en het zelfs boven het origineel te laten uitstijgen. Het was meteen een treffend voorbeeld van wat Cat Clyde zo uniek maakt: haar frisse kijk op traditionele muziekstijlen als blues, soul, folk, jazz en zelfs rock-'n-roll. Die interesse in dat brede scala aan stijlen is misschien niet zo verwonderlijk als je weet dat ze op haar dertiende gitaar leerde spelen aan de hand van de akkoorden van Leadbelly en Robert Johnson.
De muzikanten van de plaat waren er niet bij. Ze liet zich begeleiden door een tourband bestaande uit bassist Frank Styles, drummer Danny Jerome en gitarist Laurence Hammerton. Drie competente muzikanten, elk een boerensjaaltje om de hals geknoopt, die wat in de schaduw bleven van hun nochtans niet bijster grote werkgeefster.
Clyde bleef alle aandacht opeisen met haar indrukwekkende, soepele stem, doordrenkt van een heerlijke twang, en haar onnavolgbare mimiek. Het leek wel alsof ze voor elke zinsnede een andere gelaatsuitdrukking had. Die verongelijkte blikken tijdens het rockabilly-achtige "Man's World", waarin ze het heeft over het zich verweren tegen een door mannen gedomineerde wereld, waren onweerstaanbaar.
Het werd een set met louter hoogtepunten, al sprong "Dark back" er toch nog uit: zwevende countryfolk met borstelende drums die aan Gillian Welch deed denken. Ze had eerder al vermeld dat ze jarig was, maar toen de drummer haar een gebakje met een kaarsje aanbood kon een door het hele café voluit meegezongen "Happy Birthday" niet uitblijven.
Cat Clyde bleek een onvervalst natuurtalent dat met haar rauwe, levendige zang en begeesterende songs alle harten voor zich won. Na een sensationele set kwam ze nog één keer terug voor een ingetogen soloversie van "The river", afkomstig van haar tweede plaat uit 2019.
Organisatie: VZW De Zwerver – Leffingeleuren, Leffinge
My Sleeping Karma - Een dunne lijn tussen concert- en mediatieve beleving
My Sleeping Karma combineert stoner rock met een vleugje psychedelica. De Duitse Psychedelische rock band is al sinds 2006 bezig. Hun platen hebben een spirituele achtergrond. Ook live is My Sleeping Karma een totaalbeleving. In 2016 schreven we nog (Trix) ‘de muziek van My Sleeping Karma dien je vooral te beluisteren met een open geest, en het verstand op nul. Dus niet alleen puur met het gehoor. Muziek die je dus vooral moet 'voelen' om echt te begrijpen.’
We hebben ze nog enkele keren gezien op festivals als Dunk!festival en Desertfest,
Nu waren ze te gast in een goed volgelopen De Casino. Een blij weerzien.
De formatie Colour Haze (****) bewoog zich op hetzelfde spirituele paadje als de hoofd act. De psychedelische sound overheerste door de gitaarloops en de warme vocals. Het werkte hypnotiserend, mede door de beelden op het scherm. Een totaalbeleven dus.
De strakke, swingende ritmesectie, de warme fuzz gitaar klanken en die repeterende, aanstekelijke, langgerekte improvisaties maakten de brug van de psychedelica van de jaren 60 en 70 naar het ‘nu’, met een krachtig, modern geluid. Resultaat een overtuigende ‘overweldigende’ ervaring.
My Sleeping Karma (****) trok de lijn door met langgerekte, kleurrijke instrumentale pracht en uppercuts. Elementen uit de Oosterse cultuur worden toegevoegd aan hun kenmerkende psychedelische stoner. Mooi en uniek binnen die scene.
Bindteksten zijn zeldzaam, My Sleeping Karma laat hier de muziek voor zich spreken. Meteen zaten we in die wondere muzikale wereld met “Prithvi”, “Drannel Xu IIop” en “Brahama”. Het tempo wordt opgedreven en we komen terecht in die Oosterse ‘zen’. “Akasha” en “Hymn 72” zijn sterkhouders.
De band is terug begonnen met liveoptredens na het overlijden van drummer Steffen Weigand in 2023. Emoties hieromtrent borrelen terecht op. Je voelt de pijn en het verlies, maar ook troost, moed en doorzetting.
De concert- en mediatieve beleving kruisen elkaar. Indringend, ondergaan en letterlijk beleven. Een muzikaal warme omhelzing. We werden erna terug in de dagdagelijkse realiteit gedropt.
Een bijzonder spiritueel getint avondje, met die Oosterse tint van twee interessante bands, My Sleeping Karma en Colour Haze.
Setlist: The Four Horsemen (Aphrodite's Child song) – Prithvi - Drannel Xu IIop - Tamas - Brahama - Ephedra - Maya Shakti - Prema - Akasha - Psilocybe - Hymn 72
Encore: Ahimsa - Ain't Nobody (Rufus & Chaka Khan song)
Pics homepag @Sven Dullaert
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas)
EarthBall – Een rechte lijn vinden in een chaotische brij
De BRDCST concertreeks zijn een reeks concertavonden die eigenzinnige artiesten verbindt met de nieuwsgierige luisteraar. 'Hier ontdek je muziek die schuurt, verrast en blijft hangen' lezen we op de website.
In dit kader besloten we enkele concerten mee te pikken. O.m. de psychedelische free jazzformatie EarthBall uit Canada die de AB Club in vuur en vlam zette. Een bijzondere avond in het teken van ‘een rechte lijn vinden in een chaotische brij’ …
Neem nu het voorprogramma De Mond (*****) ofwel het Brusselse duo Stijn Wybouw (ook bekend als Kramp) en Arno de Bock (die o.a. drumde voor Hermànn). Hun debuutalbum ‘GLOW’ werd binnen underground middens erg goed ontvangen; nu is er een nieuwe plaat 'Second Life'.
In de AB Club demonstreren ze hun virtuositeit als percussie wizards. Ze staan rechtover elkaar en verpulveren de regels in drum/percussie. Ze voegen er wat elektronica aan toe. Het gaat alle kanten uit in hun percussie spel. Wat een wissels en verrassende wendingen. Boeiend divers waarbij je wordt meegesleept in hun spel naar een soort ‘zen’ beleven. Puik werk van deze twee.
De Canadese formatie EarthBall (*****) is een psychedelische free jazzformatie. Ze kregen lof voor hun album 'It's Yours' (2024). Ze halen hun inspiratie uit free improvisatie, (post) punk tot experimentele rock.
Live staan ze bekend om hun intense, dynamische en voortdurend veranderende optredens. In 2025 toerden ze door Europa, met onder andere twee shows op Le Guess Who?.
Hun derde album 'Outside Over There ' werd in 2025 door The Quietus verkozen tot #2 Album of the Year. Er volgt nu opnieuw een tour in de VK met twee headline-avonden in Café Oto, inclusief een samenwerking met komediant Stewart Lee.
En exclusief stonden ze nu ook in de AB Club. Opvallend is hoe de band uitgekiend, doordacht te werk gaat in hun improvisaties en in hun vrij chaotische muzikale brij.De versmelting van hun instrumentatie alsook de aparte solo’s maken het uiterst boeiend interessant. We hebben de saxofoon met aanstekelijke ritmische gitaar/bas lijntjes, elektronica met drums , en de zanglijnen. Magie hoe het elkaar allemaal vindt.
EarthBall speelde een filmische set die de fantasie prikkelde, zonder dat ze visuele effecten erbij nodig hebben.
De vervormde zang, de rinkelende gong, de percussie, de snedige gitaar partijen en de zwevende sax zorgden voor een unieke sfeer.
Een set in uitersten, intimistisch-dreigend-fel explosief . De diversiteit intrigeerde. Een rechte lijn vinden in een chaotische brij, dat was de opdracht die en verve geslaagd was.
Voor een volledig overzicht van de 'BRDCST concert reeks' verwijzen we jullie graag door naar de AB site www.abconcerts.be
Organisatie: Ancienne Belgisque, Brussel (ifv BRDCST)
Mass Hallucination Tour 2026, met Hypocrisy, Abbath, Trix, Antwerpen op 28 april 2026 - Pics
Op 28 april trekt de top van de extreme metalscene naar Trix, Antwerp tijdens de Mass Hallucination Tour 2026!
Op het programma die avond: de Zweedse deathmetalpioniers Hypocrisy, de Noorse black metal-legende Abbath, de klassieke death metal van Vomitory en de atmosferische black metal van Vreid.
HYPOCRISY
De Zweedse deathmetalpioniers staan garant voor brute riffs, melodische hooks en een ijzige sfeer. Met hun uitgebreide discografie en jarenlange ervaring leveren ze altijd een solide show. Bereid je voor op een avond vol pure death metal kracht!
ABBATH
De Noorse black metal-legende brengt zijn iconische riffs en theatrale energie naar het podium. Met zijn intense aanwezigheid en kenmerkende sound transformeert hij elke show in een duister spektakel vol onvervalste black metal spirit.
VOMITORY
Opgericht in 1989, is Vomitory een van de klassieke Zweedse deathmetalbands. Hun muziek combineert snelle riffs, brute drums en agressieve vocalen. Live leveren ze strakke en intense shows die laten zien waarom ze een vaste waarde in de scene zijn.
VREID
De Noorse black metal formatie staat bekend om hun atmosferische, intense soundscapes gecombineerd met scherpe riffs en meeslepende melodieën. Hun shows nemen het publiek mee op een duistere, emotionele reis door de wereld van black metal.
(bron: Trix/Biebob)
Pics homepag: Hypocrisy
Neem gerust een kijkje naar de pics
Hypocrisy
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9527-hypocrisy-28-04-2026?Itemid=0
Abbath
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9528-abbath-28-04-2026?Itemid=0
Vomitory
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9529-vomitory-28-04-2026?Itemid=0
Vreid
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9530-vreid-28-04-2026?Itemid=0
Org: Biebob ism Trix, A’pen
The Notwist - Overweldigende kosmische beleving
Sinds lang heeft het Duitse indieparel The Notwist nog eens nieuw werk uit. Op ‘News from Planet Zombie’ (2026) gaan de broers Markus en Micha Acher samen met Cico Beck op zoek naar hedendaagse zorgen, verpakt in de figuur van een zombie en doorspekt met verwijzingen naar B-films.
De plaat is tegelijk innemend en melancholisch, met de gekende bouwstenen: de zachte, breekbare stem van Markus, een web van samples en elektronica, gelaagde instrumentatie en ogenschijnlijk eenvoudige progressies die onderhuids blijven knagen. Een sterke plaat dus, die live om een even sterke vertaling vraagt.
Het voorprogramma, een Schot met gitaar en een Brit met een blaasinstrument dat ergens tussen hobo en klarinet laveerde, begon wat zoekend. Hun experimentele soundscapes, aangevuld met sporadische vocal samples en projecties op een groot scherm, voelden aanvankelijk wat te bedacht aan. Toch groeide het geheel gaandeweg naar iets organischer en meeslepender. De gelaagdheid werd duidelijker, de opbouw kreeg meer richting en tegen het einde wisten ze met een sterk opgebouwde slottrack – van ijl naar intens en weer terug – het publiek alsnog mee te krijgen. Ondertussen was de zaal stilaan gevuld en werd deze eigenzinnige opener met warme aandacht onthaald.
The Notwist zelf liet er geen gras over groeien. In het eerste halfuur schakelde de band moeiteloos van het ene nummer naar het andere, zonder veel woorden maar met een bijna tastbare focus. Vanaf “Teeth” zat de spanning goed, om vervolgens volledig open te breken met een energiek “X-Ray”. “Where You Find Me” en “Ship” volgden elkaar naadloos op in een gecontroleerde, bijna mechanische flow, terwijl “The Turning” met zijn subtiele opbouw en meerstemmigheid naar een eerste hoogtepunt leidde. Met “One With the Freaks” werd die lijn doorgetrokken: opgewekt aan de oppervlakte, maar met een onderhuidse melancholie die typisch is voor The Notwist. De band klonk scherp, ingespeeld en volledig in controle, zonder aan spontaniteit in te boeten.
Halverwege de set werd de teugels wat gevierd. De spanning maakte plaats voor meer ademruimte, zonder dat het niveau inzakte. Integendeel, nummers als “Pick Up the Phone” en het instrumentale “Propeller” brachten een speelse elektronica en onverwachte instrumentkeuzes – inclusief een opvallende bastuba – naar voren. “Snow” en “How the Story Ends” zorgden voor ingetogen momenten, terwijl “This Room” en “Into Another Tune” net weer de chaos en gelaagdheid opzochten. Het bleef boeiend, al voelde het soms alsof de set iets minder strak gespannen stond dan in het begin.
Met maar liefst drie bisrondes bouwde The Notwist de avond zorgvuldig af. “Kong” en het dreigende “Gravity” trokken het geheel opnieuw open, terwijl in de tweede encore de grenzen vervaagden tussen hoofdact en voorprogramma, dat opnieuw mee op het podium verscheen. Het leverde een sfeervol en organisch moment op met onder meer “Like This River”. Uiteindelijk werd alles herleid tot essentie met het absolute hoogtepunt “Consequence” en een bijna magisch uitgepuurd slot, waarin elk detail leek te zweven in de Orangerie.
The Notwist bracht een ijzersterk concert waarin ‘News from Planet Zombie’ volledig tot zijn recht kwam. De band blijft experimenteren en verfijnen, zonder de luisteraar te verliezen. Wat begon als een gecontroleerde overrompeling, eindigde in een zachte landing. Een vaste waarde die zich nogmaals overtuigend heruitvindt.
Setlist: Teeth - X-Ray - Where You Find Me - Ship - The Turning - Pick Up the Phone - One With the Freaks - Propeller - Snow - How the Story Ends (Lovers cover) - Silver Lines - This Room - Agenda - Who We Used to Be - Into Another Tune — Kong - Gravity — Projectors - Like This River — Consequence - 0-4
Organisatie: Botanique, Brussel
Fischer-Z is in ons land, nieuw album uit binnenkort
Fischer-Z, de baanbrekende Britse art-punkband Fischer-Z onder leiding van John Watts werd opgericht in 1976 en bracht in 1979 zijn debuut uit. Fisher-Z viert in 2026 zijn 50-jarig jubileum met een gloednieuw studioalbum en een resem (uitverkochte) concerten in België.
Zopas verscheen ook 'Word Paradise', een verzamel 3 cdset met de eerste 3 albums + bonustracks.
Het nieuwe album 'X-Ray Serenade' verschijnt op 4 september 2026. Meer over dat album zeer binnenkort. Strings is de nieuwe clip, vintage Fischer-Z
Fischer-Z - Strings [Official Video]
Concertreeks
Donderdag 30 april 2026: MACCA Club, Hasselt
Zaterdag 2 mei 2026: De Roma, Antwerpen (Uitverkocht)
Zondag 3 mei 2026: Ancienne Belgique (AB), Brussel (Uitverkocht)
En dit najaar:
Donderdag 24 september 2026: Cactus Club, Brugge (Uitverkocht)
Vrijdag 25 september 2026: Rockhal, Esch-sur-Alzette (nog tickets beschikbaar)
Vrijdag 6 november 2026: Het Depot, Leuven (Uitverkocht)
Nederlands 
Français 
