Even voorstellen - Odysseas ß - Nieuwe Single & Video – Elephant
Release Datum 27 februari 2026 - Rock Rap Punk
Odysseas ß, in het echte leven Ulysse Balthazar, is een nieuwkomer in de Belgische muziekscene. Hij is 21 jaar oud en komt uit Amay bij Luik. Hij begon een rapcollectief voordat hij zich begon te focussen op het maken van indie rock songs met punk invloeden en Franstalige teksten, met als referenties Saez, Les Bérus, Jacques Dutronc, Orelsan of Taxigirl.
Zijn universum is een mix van rock, rap en punk met poëtische verwijzingen vol puberale woede en melancholie. Odysseas ß is bedoeld voor mensen die nog niet hebben geleerd om te liegen.
Ulysse verlaat al vroeg school en leert zichzelf muziek maken via een rapcollectief. Zijn muziek is somber maar nooit deprimerend, zijn teksten zijn scherp geschreven en doorspekt met droge humor. Ulysse werd ontdekt tijdens een schrijfworkshop in de Daft Studio in Malmedy door Pierre Dumoulin (bekend van zijn band Roscoe en zijn vele samenwerkingen). Ulysse en Pierre besloten samen een EP te maken, waarvan Elephant de eerste single is. Deze single komt op 27 februari uit bij 62 records. Met Elephant levert Odysseas ß een rauw, krachtig nummer af dat het gevoel verkent te groot te zijn voor de wereld waarin hij leeft
https://www.youtube.com/watch?v=YQjqOnK4Yaw
https://open.spotify.com/album/4kKtmegejpckHfifRoI0gP
V2 records news - Bonnie "Prince" Billy Shares New Song, "Life is Scary Horses"
New album, We Are Together Again, March 6th
Bonnie "Prince" Billy - Life is Scary Horses (Official Video)
Bonnie "Prince" Billy – the persona/stage-name of musician Will Oldham - will release his new studio recordWe Are Together Again this Friday March 6th and today shares the final pre-release single from the album: "Life is Scary Horses."
The song – which Oldham describes as a "spiritual cover" of the Sally Timms / Jon Langford composition "Horses" - comes accompanied by a video directed by filmmaker Braden King. Timms sings on the track and appears in the video.
Oldham says: "A primary reason to cover a song comes from the unanswered questions the song poses in our individual or collective psyches, and I have mulled "Horses"-generated questions over and over and over again in all sorts of circumstances until finally I thought I could bring those questions to life in a new composition, a new recording, of what can technically and essentially be called a new song."
King directed the video for Oldham's 2004 cover of "Horses" (from the album Greatest Palace Music) and the two have known each other even longer. Of the new work, King says: "This piece carries long memory. Will and I have been moving in and out of each other's orbits for over half my life - his friendship, collaboration and music - along with Sally Timms' own – are woven into me. Somehow, making this felt less like creating something new than uncovering something that had been waiting a long time to surface. It's a message assembled from fragments; landscapes and symbols gathered from a world that's slipping away and what remains when certainty is gone. As it evolved, the piece itself began to feel like a relic: an elegy left behind for a future that might not remember us – or maybe one that might be trying to learn who we were."
Oldham adds: "I have worked with Braden for a few decades now, our slow burns aligning just enough to remain aware that King is one of many life-saving flotation devices in human form that I am privileged to collaborate with."
In addition to Timms backing vocals, the track also features strings arranged by Oldham's cousin Ryder McNair and whistling by Thomas Deakin.
We Are Together Again - recorded at End of an Ear Studios in Louisville, Kentucky – is very much a collaborative album. Oldham says "As the first few songs from this record have trickled out (strategically), I'm struck by an overwhelming sense of gratitude towards many people and many circumstances. The people that built this beast with me, musically, are the finest to live among."
Sdban records news - Black Flower release ‘Diagonal Walk, ahead of new EP ‘Motions’
Release: January 23, 2026
Happiness and Butterflies - Single by Adja | Spotify
Black Flower - Diagonal Walk
Almost exactly a year after the release of their full album Kinetic, Black Flower returns with Diagonal Walk, their first new material since touring across Europe with shows in Belgium, the Netherlands, Spain, France and Germany. Building on the momentum of their time on the road, the band now presents a first track that sketches out the musical direction further explored on their upcoming 3-track EP Motions.
Diagonal Walk had long been a fixture in the Black Flower live set, but had yet to be released. The track came together in a repurposed barn in the middle of nowhere, temporarily transformed into a makeshift studio that became both their think tank and playground. There, Karel's circling keyboard patterns, intertwined with a rhythmic foundation from Simon, formed a framework in which Nathan and Jon's horns could build the melodic narrative. Filip's Bass VI laid down a churning undercurrent, that drove the track's gradual ascent and underpinning its waves of energy, groove, and contrapuntal interplay, growing it into a six-minute, steadily unfolding trip.
Expanding on Black Flower's signature blend of Ethio-jazz, psychedelia and groove-driven improvisation, this latest release deepens the band's search for trance-inducing rhythms and rich harmonic layers while pushing their sound in a more exploratory and cinematic direction. The barn sessions proved catalytic, allowing the band to experiment freely, strengthen their play and develop motifs that now shape their forthcoming work.
Diagonal Walk is out today on all streaming platforms. The new EP Motions will be released on March 6, 2026 via Sdban Ultra.
BLACK FLOWER
Belgian five-piece Black Flower explores the world through a jazz-informed lens, blending Ethio-jazz, psychedelia, groove and global influences into a vibrant, hypnotic sound. Rolling drums, flutes, swirling keys and rich horn lines come together in music that is both adventurous and deeply danceable.
Since their acclaimed debut Abyssinia Afterlife (2014), Black Flower has continued to refine and expand their sound across albums such as Artifacts, Ghost Radio, Future Flora, Magma and their latest full-length Kinetic (2025), a rhythm-driven record centered on motion, transformation and release.
With the upcoming EP Motions, the band extends the world of Kinetic, presenting a concise collection of powerful tracks born from an overflow of ideas during the album sessions.
Championed by tastemakers including Gilles Peterson, The Gaslamp Killer and Lefto Early Bird, Black Flower has appeared on BBC Radio 3 and Worldwide FM, received praise from outlets such as MOJO, Stereogum and Uncut, and toured extensively across Europe. Constantly evolving, Black Flower continues to push boundaries with immersive arrangements, bold improvisation and a cinematic, trance-inducing live energy
Nathan Daems – saxophone, ney, kaval
Jon Birdsong – cornet, conch shells
Simon Segers – drums£
Filip Vandebril – bass, bass VI
Karel Cuelenaere – keys
LIVE
2025 Black Flower - Muzikale kruisbestuiving en rijkdom
2022 Black Flower - Een multiculturele schokgolf
Even voorstellen – Mel D – shattered
BREKEN OM TERUG TE KUNNEN STAAN: MEL-D'S "SHATTERED"
Tussen de glitter en tranen, met één been op de dansvloer en het andere stevig op haar hart - ontpopt Mel-D zich tot een artieste met een popallure van groots formaat. "Shattered" - haar gloednieuwe single - gaat over een relatie die haar zelfbeeld langzaam doet wegglijden, en de pijnlijke maar noodzakelijke keuze om jezelf daarna terug te claimen. De nasleep van een verbinding waarin liefde, kritiek en subtiele vernedering door elkaar lopen. Een intieme binnenkamerbeleving waarin ze zichzelf en de tegenpartij scherpe maar ontwapenende vragen toewerpt...
Gaandeweg verandert de toon subtiel: wat eerst kwetsbaarheid en twijfel was, groeit uit tot zelfbewustzijn. De kern van Shattered ligt precies in dat kantelpunt - het moment waarop pijn plaats maakt voor daadkracht, vragen voor zelfbevestiging. De echte catharsis komt wanneer Mel-D de switch maakt van slachtoffer naar eigenaar van haar verhaal. "Today I found myself again / No more insecurities, no more pain" markeert een keerpunt - geen wraak, maar herstel; geen bitterheid, maar herwonnen kracht. Het terugkerende motief "The one you had shattered" verandert van aanklacht in triomf: wat ooit gebroken leek, staat sterker dan ooit. Die emotionele boog wordt muzikaal vertaald in een pulserende, typische pop-dance productie met een ietwat donkere, onderhuidse spanning.
Met Shattered verfijnt Mel-D haar signatuur: scherpe, eerlijke pop die zowel op de radio als in de buik landt. Een super toegankelijk nummer in het oor - mét een belangrijke, daadkrachtige boodschap.
Mel-D is een Belgische pop-dance artiest. In haar muziek combineert ze catchy popinstrumentals met een edgy attitude, waarbij persoonlijke verhalen over liefde, zelfvertrouwen en zelfontplooiing centraal staan. Haar nummers zijn persoonlijk, maar altijd gedragen door een sterke, toegankelijke popenergie.
V2 records news – Kids with buns - Share New Single "blind"
KIDS WITH BUNS
Share New Single "blind" & Announce New Tour Dates
blind - Single by Kids With Buns | Spotify
9 December Live @ Ancienne Belgique, Brussels
Kids With Buns is back! With two freshly broken hearts, they headed to Philadelphia to do what they do best: write it all down. The result: the new single "blind," because the best songs are written when everything collapses.
After Amber and Marie (coincidentally) ended long-term relationships at the same time, they started working on a new album in the US with producer Jacob Blizard (Lucy Dacus, also known from boygenius). With "blind," Kids With Buns open the door to a sound that knows even fewer boundaries than before: because in KWB 2.0, anything is possible. Their signature catchy hooks and guitar riffs sound more international than ever, with boygenius-esque vocal harmonies and lyrics you'll want (and need) to read twice. In the song, they reflect on their first true love and the moment that illusion is shattered, with the realization that staying in a relationship sometimes destroys more than letting go of it.
The long-awaited second album will follow in the fall. Kids With Buns' most personal and profound work to date: an honest account of the turbulent period after their simultaneous breakups, full of nights out, heartbreak, and how Marie & Amber kept each other afloat. They will be presenting this album on a release tour, with dates in Germany, the Netherlands, and the main hall of the Ancienne Belgique. With a rock-solid live reputation built after their appearance on Liefde Voor Muziek and packed shows at Viernulvier and OLT Rivierenhof, this tour promises to be their biggest yet.
Kids With Buns On Tour
11/11 Musikbunker, Aachen DE
12/11 Nochtwache, Hamburg DE
13/11 LARK, Berlin DE
27/11 Gaskessel, Bern CH
28/11 Albani, Winterthur CH
02/12 LantarenVenster, Rotterdam NL
03/12 Doornroosje, Nijmegen NL
06/12 Mezz, Breda NL
07/12 Bitterzoet, Amsterdam NL
09/12 Ancienne Belgique, Brussel BE
More about Kids With Buns
It's been six years since Marie Van Uytvanck and Amber Piddington first shared a stage together during the 2019 Sound Track preliminaries. What initially had been intended as a temporary solution (Marie's guitarist had called in sick) worked out so well that the two of them decided to form the band Kids With Buns, after the Gorillaz song 'Kids with Guns'. The music they made together - wistful bedroom pop songs about matters of the heart - caught on. First singles "1712" and "Bad Grades" quickly gained traction, in January 2021 they won Studio Brussel's talent competition De Nieuwe Lichting. In the meantime they released their debut album "Out of Place" and did an excessive tour, both domestic and international. To top it off they also participated to popular television programs such as VTM's 'Liefde Voor Muziek' and VRT 1 'Ik Vraag het Aan'.
Unday records news - Dijf Sanders shares new single 'Mountain On The Hill' ahead of 'Tankoa II'
Following the hypnotic first single 'Mooning', Belgian producer and composer Dijf Sanders presents 'Mountain On The Hill', released today. The track offers a second glimpse into 'Tangkoa II', his upcoming album set for release on May 8.
'Mountain On The Hill' quickly draws attention with the melodic saxophone of Viktor Perdieus, which threads its way through the piece and gives the track its distinct character. Around it, Sanders builds a steady groove shaped by Simon Segers' driving drums and field recordings collected during his travels in Vietnam.
Organic sounds and electronic processing move side by side, creating a rhythm that feels physical and fluid rather than programmed. Details gradually surface as the track unfolds, culminating in a Vietnamese vocal appearing near the end, a brief but striking moment that connects the music back to its source.
In the lead-up to the album release, Sanders has also introduced 'Tangkoa II' through a series of hidden test pressings. Last weekend, a first copy featuring unique artwork by Arthur Devisscher was secretly placed somewhere in the city of Ghent. Additional copies will appear in the coming weeks in other Belgian cities, including Antwerp and Brussels, with fans encouraged to keep an eye on Sanders' social channels for clues.
With 'Mountain On The Hill', Dijf Sanders continues to reveal the world of 'Tangkoa II': rhythm-driven electronic music shaped by live interaction, acoustic elements, and sounds gathered along the way.
Mountain On The Hill is out now Mountain On The Hill - Single by Dijf Sanders | Spotify
V2 records news – Wouter Dewit - "Everything Simply Began"
WOUTER DEWIT Shares Single "Everything Simply Began"
Everything Simply Began - Single by Wouter Dewit | Spotify
March 27: Klara Festival - Flagey - Brussels (sold out)
March 28: Piano Day Festival - CCHA – Hasselt
March 29: AMOR - Roma - Antwerp (sold out)
In January 2025 - moments after completing his latest work - Wouter Dewit had to let go of nearly everything. The album Hold marked the end of a trilogy that began with Still (2017) and Here (2019). A single fifty-minute composition, the piece had taken almost five years to complete - worked on on and off, in between composing for film and releasing two solo EPs. It was meant to be his magnum opus.
Hold was released in March 2025, but the accompanying release shows were cancelled. Ironically, Wouter Dewit had to let go of Hold itself. Unmanaged fear and a destructive desire to control - long believed to be sources of creativity - along with personal turmoil, shifted everything. Music didn't become a place of refuge in the darkest of times. Dewit didn't touch the piano for months.
Slowly recovering, he began playing again in October 2025, searching for different sources of inspiration. Where Hold represented the culmination of composition, with expansive string arrangements and electronics, what emerged now was a simple melody.
He reached out to Pieter Van Dessel (Marble Sounds), who accepted the invitation to produce, gathered his musicians, and began making plans to return to the stage. This March marks the release of Everything Simply Began. Live, Wouter Dewit will—after nearly six years—perform with strings again, revisiting the entire trilogy and beyond.
Wouter Dewit Live
March 20: Premiere - Church of Aldeneyck – Maaseik
March 27: Klara Festival - Flagey - Brussels (sold out)
March 28: Piano Day Festival - CCHA – Hasselt
March 29: AMOR - Roma - Antwerp (sold out)
Wouter Dewit: Piano
Beatrijs De Klerck: Violin
Tine Anthonis: Cello
Martijn Vanbuel: Double Bass
More about Wouter Dewit
With his neoclassical and minimalist piano compositions, Wouter Dewit has long been recognized alongside celebrated names like Nils Frahm, Ólafur Arnalds, and Joep Beving. When in 2017 his song 'La durée' got picked up by the Spotify playlist 'Peaceful Piano', the Limburg composer saw his popularity rise exponentially. With nearly 21 million Spotify streams to his name today, making him one of the most streamed Belgian artists.
Even voorstellen - Valerie and the rain, debuut ‘your name’
Valerie and the rain is het muzikale universum van componist en singer-songwriter Valerie Van Roey. Haar muziek is een gevoelige mix van folk, klassieke compositie en hedendaagse muziek. Geïnspireerd door artiesten als Joni Mitchell, Linda Perhacs en Vashti Bunyan schrijft ze intieme songs met een puur en verhalend karakter.
Haar liefde voor muziek begon al op jonge leeftijd. Dankzij haar vader, een gepassioneerde muziekliefhebber, groeide ze onder andere op met de muziek van Arvo Pärt en Bach. Ze studeerde vervolgens ook compositie aan het Conservatorium van Antwerpen en Gent. Later ontdekte en ontmoette ze Christian Wallumrød en Arve Henriksen, muzikanten die haar erg inspireerden en ook folk en een hedendaagse sound met elkaar verweven.
Op haar twintigste ondernam Valerie een reis die haar leven veranderde. Ze nam een sabbatjaar, liet het conservatorium in Antwerpen even achter zich en dook de wereld in. Al liftend legde ze 6000 km af doorheen Canada. Van Vancouver naar Toronto, over de enige highway die het hele land doorkruist. De reis was gebaseerd op een innerlijke houding van vertrouwen in de mensen en het leven. Gedurende deze weken werd Valerie verrast door de liefde, gastvrijheid en schoonheid van het innerlijke van de mensen op haar pad. Tijdens de reis kocht ze haar eerste gitaar in Thunder Bay en schreef ze vervolgens de song 'Canada', na bijzondere ontmoetingen met de vrijgevige mensen van Canada en muzikanten op het folkfestival van Winnipeg. De reis vormt de basis van wie Valerie is als songwriter. 'Canada' was het begin van vele songs die zouden volgen. Op 12 februari 2026 verscheen 'Canada' als vooruitgeschoven single van haar debuutalbum 'Your Name', uit op 5 maart via Mokuhi Sonorities, het label van Nicolas Rombouts.
Valerie is steeds erg gefascineerd geweest door zingen. Haar stem klinkt bijzonder eigen en krachtig door haar diepe toewijding aan het zingen, jarenlang improviseren met haar stem en ook de grote passie voor traditionele Iraanse zang. Ze volgde lessen bij o.a. Mahsa Vahdat en Rahele Barzegari, waar ze geïnspireerd werd door de fijngevoelige wereld van de Perzische melodieën.(met quarter tones). Deze invloeden geven haar zangstem en songs een unieke kleur.
Valerie ziet een song als een “micro universe” waarin ze je uitnodigt om mee te reizen in een ruimte van verrassende klankkleuren. Het medium song is voor haar het favoriete en eenvoudige voertuig om haar liefde voor zang en compositie met haar luisteraars te delen.
Na jaren te hebben geschreven en gespeeld met muzikanten als Ruben Machtelinckx, Thomas Jillings en Nicolas Mortelmans, heeft ze in de zomer van 2024 haar debuutalbum opgenomen. Samen met Felix Machtelinckx (Tin Fingers) die haar muzikale visie als producer volledig omarmde, hebben ze op 7 dagen tijd, in een stenen cabane in de bergen van Zuid-Frankrijk, een intiem album gemaakt.. Het resultaat is een debuutplaat die haar klassieke opleiding verweeft met haar liefde voor zang, storytelling en folk.
Valerie and the rain
'Your Name'
Mokuhi Sonorities
Release: 5 maart 2026
File under: Joni Mitchell, Linda Perhacs en Vashti Bunyan
Your Name - Album by Valerie and the rain - Apple Music
Live:
19 maart, Theatergarage, Borgerhout (laatste tickets)
20 maart, De Roma amoR, Antwerpen - SOLD OUT
21 maart, Bij’ de Vieze Gasten, Gent
27 maart, The Acorn Theatre, Penzance (UK)
Even voorstellen – Ertebrekers - 'Taboe', single
Petrol Music
Release: 13 februari 2026
'Taboe' - Ertebrekers
Met de nieuwe single 'Taboe' snijden Ertebrekers een thema aan dat nog te vaak onder de radar blijft. In een wereld waarin kwetsbaarheid in sommige kringen nog steeds moeilijk bespreekbaar is, roept de band op om aandachtig te zijn voor signalen en het gesprek niet uit de weg te gaan. 'Taboe' is een uitnodiging tot openheid, empathie en echte connectie — een nummer dat niet wijst met de vinger, maar wel de deur openzet.
'Cocon' full album release op 6 maart via Petrol Music.
“Waar hangen die dekselse Ertebrekers toch uit?” Je hoorde het – als je goed luisterde – fluisteren onder fans. Met het onderliggende ietwat angstige sentiment: ze zijn toch niet gesplit? Wel, in het geheel niet. Ze leven nog, speelden recent een try-out in een uitverkochte Muziekclub 4AD in Diksmuide en komen op 6 maart op de proppen met een nieuwe plaat. Single/titeltrack 'Cocon' mocht alvast op veel airplay rekenen. Fans van het eerste uur mogen bijgevolg op hun beide oren slapen. Ertebrekers mag dan wel afgeslankt zijn tot een duo, Jeffrey Bearelle en Peter Lesage blijven gulzig en vol overgave uit verschillende vaatjes muzikaal manna tappen. Soms ook met een duidelijke disco-vibe. Check de nieuwe single ‘Taboe’.
Bijna tien jaar geleden lieten Ertebrekers ‘Otel’ op de mensheid los – met de bekende singles ‘De Zji’ & ‘Eva Mendes‘ nestelden ze zich in een niche waar ze meteen king waren – om drie jaar later – met ‘Crème’ – dat verhaal lekker verder te zetten. Ja, corona wierp wat roet in het eten, al wisten Ertebrekers hun plaat wel te verzilveren met de singles ‘Paranoïa’ en ‘Shimokitazawa’. En nu zijn ze er weer. Je zou de totstandkoming van het nieuwe album ‘Cocon’ een beetje kunnen beschouwen als een geval van ‘reculer pour mieux sauter’. Dat Flip Kowlier andere horizonten opzocht, gaf meer ruimte aan de songsmid Lesage die ‘Cocon’ een iets nadrukkelijkere soul-signatuur geeft. Waar de vorige platen van Ertebrekers nog een groter singer-songwriteraandeel hadden, konden Jeffrey Bearelle en Peter Lesage het laken nu volledig naar zich toetrekken: twee soulbrothers in één ruimte, dat geeft coole resultaten. De stem van Bearelle blendt mooi met de melodieuze arrangementen van Lesage. ‘Cocon’ is rijk gearrangeerd, met een knipoog naar oude en nieuwe soul-legends. Een plaat die mikt op de benen én op het hart, want ook qua thematiek laten Lesage en Bearelle in hun hart kijken.
“Waar we voorheen nog iets meer tongue-in-cheek-humor de plaat binnensmokkelden, leunen we qua thema’s nu iets dichter aan bij zaken waar we allemaal mee bezig zijn; er is meer zelfreflectie, meer introspectie en meer zelfliefde. De jongensachtige branie is er nog steeds, maar er hangt een laagje serieux over, zonder zwaar op de hand te klinken.” – Ertebrekers
3 maart (20u), album pre-listening event, Gold Listening Bar, Goudstraat 2, Gent
5 maart (18u), Music Mania 2 instore, Kraanlei 6, Gent
6 maart, release full album 'Cocon'
Live:
9 maart, Hoogmis, Edegem (try-out)
11 maart, Club Wintercircus, Gent (w/ HONEY)
26 maart, Wilde Westen, Kortrijk (w/ HONEY)
24 april, Muziekclub De Zwerver, Leffinge (w/ HONEY)
Meer data tba
Even voorstellen - 'Eenvoud', nieuw nummer van Brussels rapper en slamdichter Petit Jean
“Eenvoud’ is de allerlaatste track uit de Tweevoud-reeks en ook meteen de meest persoonlijke track die ik ooit gemaakt heb. Zo persoonlijk dat ik bijna 6 jaar nodig heb gehad om hem uit te brengen.
In de zomer van 2020, te midden van de coronacrisis, beleefde ik plots - bloednuchter - een ervaring die mijn leven voorgoed zou veranderen... en die ik tot op de dag van vandaag nauwelijks kan uitdrukken in woorden.
Noem het een 'spirituele ontwaking', een 'ego death' of 'mystieke ervaring': voor mij voelde het aan als ???????.
Als een bliksemschicht bij heldere hemel bestond plots voor heel even mijn ego niet meer, en voelde ik vreemd genoeg dat alles voor eeuwig OK was. Tijd en ruimte vervaagden en ik was enkel nog 'het Zelf'.
U zei?
Wees gerust: dit blijft voor mij ook met stip dé vreemdste ervaring die ik ooit heb mogen voelen, maar ook één waarvoor ik nog elke dag dankbaar ben dat ik ze heb mogen meemaken.
Sinds een tijdje heb ik dan ook geprobeerd om deze ervaring in een tekst te gieten, in de hoop het zo aan mezelf en de buitenwereld helderder te kunnen uitleggen...
met 'Eenvoud' als resultaat.
Petit Jean | Spotify
Eenvoud (feat. Jules Nicolas C & Witty Quill)
? Beat: faux sala
? Vocals: Jules Nicolas C & Witty Quill
?️ Mix & Recording: Witty Quill
? Mastering: Da Goose Mastering
?? Art work: Sarah Vanoverschelde (myvisualplayground)
Bettie Serveert - De fans worden ouder, de muziek is tijdloos
Bettie Serveert + Lip Service
De programmatoren van De Casino in Sint-Niklaas hebben onder de noemer ‘Terug naar 90’ vier bands naar de stad gehaald. Ozric Tentacles moest zijn concert afzeggen en Prong en Senser zijn bands die op tournee zijn en nog wel veel meer steden aandoen. Daarom kozen wij uit dat rijtje van vier voor Bettie Serveert. Ook een legendarische band uit de jaren ’90 en bovendien eentje die je niet meer zo vaak op een podium ziet.
Het duurde lang voor de support voor deze avond werd aangekondigd. Wij hoopten dat er als contrast of als een soort van generatiewissel een ander female fronted gitaarbandje zou opgetrommeld worden. Wijf, Rosie Stuart, Gender Reveal Atomic Bomb, Eosine, Nimbus Cart, Reena Riot, High Hi, … keuze te over in Vlaanderen. Het werd Lip Service. Niet echt een gitaarbandje, meer arty rock met synths, maar het publiek reageerde toch enthousiast op de eerste rijen. Dit is eerder een brave kopie van Talking Heads, maar dan zonder de direct meezingbare refreinen. Bijna alle leden van Lip Service spelen ook nog in andere bands als Ciska Ciska en Lézard. Met Lézard zijn er wel wat overeenkomsten, maar net zo goed veel verschillen.
De set van Lip Service in De Casino bestond vooral uit tracks van hun nieuwe album ‘Swalman’. “Room For Me”, met dan wel een meezingbaar refrein, was voor ons het leukste nummer en ook het nummer dat voor het meeste interactie voor het podium zorgde.
Setlist: Living Alone / The Other Dancers / Sadman / Trying To Explain / The Water / Slowly / Room For Me / Can’t Have It All
Dan naar de hoofdact van de avond, Bettie Serveert. Het bleef lang stil rond deze Nederlandse band. Maar recent waren er toch twee interessante digitale singles. Met “Ta!” vorig jaar en “Evil Side” dit jaar gaven de Betties weer een teken van leven, na de ook al bij de fans fel gesmaakte heruitgave van het ‘Palomine’-album. Met dat album is het in 1992 allemaal begonnen voor de indierockband uit Arnhem. ‘Palomine’ zette de Nederlandse band op de kaart in de UK en de Verenigde Staten met singles als “Kid’s Allright” en “Tom Boy”. Ook in Nederland en België waren ‘Palomine’ en ‘Lamprey’, het volgende album, een groot succes. De band mocht aantreden op Lowlands, Pinkpop en de Lokerse Feesten en ging op tournee in de Verenigde Staten en Canada.
Met elk volgend album verslapte de aandacht bij het publiek wat, zeker internationaal, maar in België en Nederland heeft deze band nog steeds een ruime fanbase. De Casino was dan misschien niet uitverkocht, de zaal stond goed volgepakt met vooral veertigers en vijftigers (die de hoogdagen van Bettie Serveert nog zelf meegemaakt hebben).
De band komt nog steeds heel graag in Vlaanderen spelen en het Vlaamse publiek werd verwend met veel oud materiaal: “Leg”, “Balentine”, “Kid’s Allright”, “Tom Boy” en “Brain-Tag” uit ‘Palomine’ en “Crutches” uit ‘Lamprey’. Voorts waren er nog onder meer “Private Suit” uit het gelijknamige album uit 2000 en “The Pharmacy” uit ‘Pharmacy of Love’ (2010).
Het meest recente studio-album, ‘Damaged Good’ uit 2016, was opvallend goed vertegenwoordigd, met “Brickwall”, “Damaged Good”, “Brother” en “Love Sick”. Niet echt een dwarsdoorsnede, want van heel wat albums werd niets gebracht. “Dust Bunny” uit ‘Dust Bunnies’ uit 1997 was de toegift. En de nieuwe singles zaten netjes in de set. Voor “Evil Side” vormde De Casino zelfs de live-première. Persoonlijk miste ik nog “Smack” uit ‘Log 22’, maar je kan als fan ook niet op al je wenken bediend worden.
Met zowat 30 jaren van albums en concerten spelen is Bettie Serveert toch wel een instituut geworden. En we mogen met z’n allen best fier zijn op deze band van bij onze Noorderburen.
Live staat deze band nog als een huis en de nieuwe singles zijn heel fijn. Een nieuw album mag er zeker nog komen. De jaren en de kilometers zijn zichtbaar aanwezig, maar de snedigheid, het enthousiasme en de liefde voor de indierock branden bij Bettie Serveert nog als een hoog oplaaiend vuur.
Setlist: Brain-tag / Damaged Good / Brickwall / Brother / The Pharmacy / Balentine / Crutches / Tom Boy-White Dogs / Private Suit / Evil Side / Ta! / Kid’s Allright / Love Sick / Palomine / Leg / Dust Bunny
Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Bettie Serveert
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9049-bettie-serveert-04-03-2026?Itemid=0
Lip service
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9050-lip-service-04-03-2026?Itemid=0
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Hobby13 events
Zondag 29 maart 2026 10de Cd & Platenbeurs (platen - cd - DVD) in zaal de Expohal te (8800) Roeselare (Diksmuidsesteenweg 400).
Zondag 26 juli 2026 Cd & Platenbeurs zaal De Boare te (8660) De Panne (Koningsplein 1)
Woensdag 11 november 2026 zaal JOC aan Europahal/ te (8700) Tielt (General Maczekplein). 15de Cd & Platenbeurs.
Zondag 29 november 2026 zaal t’Bauhuis te (9100) Sint Niklaas (Slachthuisstraat 68).
Zondag 10 januari 2027 13de Cd & Platenbeurs (platen - cd - DVD) in de Expohal te (8790) Waregem (Zuiderlaan 26).
Zon. 14 feb. 2027 27ste Mega Muziek Beurs + Boekenbeurs te (9800) Deinze zaal Brielpoort (Lucien Matthyslaan 9).
www.hobby13.be
V2 records news – Seefeel - Return with first full length album in 15 years, "Sol.Hz"
Released worldwide by Warp Records on 1 May 2026
Wednesday 29 April @ Ancienne Belgique, Brussels
First single 'Ever No Way' out now
Seefeel - Ever No Way (Official Video)
Infamously the first artist signed to Warp that used guitars, Seefeel return with their first full-length album in fifteen years – Sol.Hz - a beautiful, hazy and blissed out collection of fractured melodies and vaporous textures.
In some ways, this can be regarded as Seefeel's 'dub' album – the deceptively cloud-like arrangements of Mark Clifford are somewhat ambient adjacent at low volume, but blasting out of a proper sound system, the cavernous bass undertow and skilful employment of effects are more apparent, messing with the listener's perception of time and audio placement. As always with Seefeel though, it never drifts too far into cold experimentalism or synthetic texture, the heavily manipulated vocals of Sarah Peacock lending the tracks a vital human element, with processed guitar loops allowing slivers of melody to drift through the trails of delay.
Stylistically, it builds on their 2024 mini-albumSquared Roots, in the way that the material has been microscopically dissected and reversioned until it reaches the perfect iteration, shape perhaps being the wrong word for a group who blur the lines between solidity and space to such a radical degree. The much-reappropriated line from The Communist Manifesto, "all that is solid melts into air", could be used as shorthand to describe the experience of listening to a Seefeel record. The album title Sol.Hz can be translated literally as sun plus electricity, although the exact interpretation is ambiguous and left open to debate, just like Marx's oft-quoted line.
Seefeel's first full-length album in fifteen years, Sol.Hz, is available on limited edition clear vinyl, black vinyl and CD, as well as across all streaming platforms. The Bleep exclusive bundle edition includes a risograph print and a mix CD, Rapture To Rupt: an immersive, hour-long journey through Seefeel tracks from 1994 - 1996, put together by Kenyan sound artist KMRU, previously available as a limited edition cassette which has long since sold out.
About Seefeel
Seefeel signed to Warp in 1994 after releasing a well-received debut album on Too Pure, Quique. They were originally bracketed in the music press as part of the shoegaze scene, viewed as an extension of the approach taken by bands such as My Bloody Valentine. However the band's incorporation of dance and dub music influences, and overt use of samplers, led to them also being linked to the emerging 'electronic home listening' sound, codified by the Warp label on their Artificial Intelligence compilation. This was reinforced when Aphex Twin (a big Seefeel fan) did two different remixes of "Time To Find Me" for free, on the agreement that they would make a record for his Rephlex label, a promise they eventually fulfilled with (Ch-Vox). They were also closely associated with Cocteau Twins, who also championed the band, inviting Seefeel to record in their September Sound studio and taking them on tour as an opening act. The relationship was cemented further when Mark Clifford remixed four of their tracks for the Otherness EP, and toured with the band, performing a live remix segment as part of the Milk & Kissestour.
The second Seefeel album, Succour, came out on Warp in March 1995 and moved away from the melodic and guitar-led elements of their first album, exploring more rhythmic and quasi-industrial textures, trailed by two EPs from the previous year, Starethrough and Fracture/Tied, and appearing on the Artificial Intelligence II album, alongside more techno-affiliated artists such as B12 and The Higher Intelligence Agency. Warp co-founder Steve Beckett commented in an interview: "Seefeel were the first band that Warp signed who had guitars...they were brave to sign to us because they became the 'older siblings' in the family and took all the flak by breaking the unwritten rules of an (up until then) purely dance label".
The 6-track (Ch-Vox) mini-album followed in 1996 on Rephlex, and showcased an even more desiccated and minimal direction, mostly made by Mark Clifford on his own, and presaging the solo electronic records he would make for Warp under the names Woodenspoon and Disjecta. Seefeel went on hiatus in 1997, focusing on the individual members' own projects. They returned with another self-titled album for Warp in 2011, after an impressive live performance at the Warp20 celebrations (with a new line-up featuring DJ Scotch Egg and ex-Boredoms drummer Kazuhisa Iida).
In 2021, Warp anthologised their 1994 to 1996 material in the Rupt & Flex boxset, complete with unreleased tracks and a rare Autechre remix, also releasing the long-form mixtape Rapture To Rupt, featuring the material from the boxset arranged into a seamless mix by producer KMRU. In 2024, they made a tentative return to putting out new music with a pair of critically acclaimed mini-albums on Warp – Everything Squared and Squared Roots. In 2025, Beggars Arkive reissued both their debut album, Quique, in an expanded edition, and a compilation of their early EPs, Pure/Impure.
The band continue to play live, though the exact line-up of the group that appears on stage is as amorphous as their music, most commonly varying between a trio of Mark Clifford, Sarah Peacock and Daren Seymour; and Mark Clifford performing solo Seefeel A/V dub sets. Recent live highlights include an appearance at A Warp Happening at The Barbican in London, Primavera Sound in Barcelona, and the Extreme Chill Festival in Reykjavík. This mutating live formation of the band continues to evolve in 2026: the forthcoming European dates will be undertaken by a duo of Mark Clifford on guitar and electronics, and Daren Seymour on bass and live visual triggering. Future dates featuring the vocals and guitar of Sarah Peacock are planned, and Clifford has even spoken of bringing a live drummer back into the fold for select shows.
The longtime perception of the band as sitting at the overlap point between electronic music and experimental guitar music meant that they were often overlooked during their original lifespan, not making music that was instantly recognisable to either scene. Over the years though, this blurring of genre lines increasingly looks prescient of where music was headed, steadily building a catalogue of music that hasn't aged in quite the same way as some of their contemporaries. Their influence has been cited by a new generation of artists such as Maria Somerville and Yu Su, and they return in 2026 with Sol.Hz, a collection of new tracks that further reinforce the idea that Seefeel's time has finally come.
Sol.Hz – Tracklist
1. Brazen Haze
Spring 2026 European Tour
29 Apr – AB, Brussels, Belgium
Even voorstellen – Destiny debuteert met ‘cautions’
DESTINY DEBUTEERT MET CAUTIOUS
https://open.spotify.com/track/1M0AF0ceaVtc4tQVWOcAJz
Belgisch-Nigeriaanse artiest Destiny Mbonu (23) debuteert vanuit Boekarest met zijn eerste (indie) single Cautious. Destiny stelt zich voor zoals de échten dat doen: zonder haast, bezield en met gewicht.
Dit nummer ademt nostalgie, opent traag, en laat ruimte voor emotie - niet als benevelende, overhalende kracht, maar als toestand. Opvallend: het nummer werd niet aangekondigd met woorden, maar met beeld. Een sterke videoclip ging de release op streamingplatformen vooraf en zet de toon voor een doorleefd project. De visual functioneert als verlengstuk van het project - een eerste blik op Destiny’s muzikale opzet.
De beelden ademen een filmische, geladen esthetiek die naadloos aansluit bij de insteek van het nummer. Thematisch draait Cautious rond terughoudendheid - de titel spreekt boekdelen: over het veilig spelen om niet gekwetst te worden. Wat begint als een herkenbaar relaas over liefdesverhoudingen zonder toekomstperspectief, verschuift echter langzaam richting iets fundamentelers: de vraag wanneer voorzichtigheid zelf een vorm van stilstand wordt.
Muzikaal beweegt Cautious zich binnen het indie & alternatieve circuit - met een unieke onderlaag die op de achtergrond Destiny's roots verraden. Met zijn allereerste officiële videoclip en een nieuwe, meer dansbare release in het vooruitzicht, zet de jonge creative vanuit Boekarest niet alleen een debuut neer, maar een duidelijke artistieke richting…
BIO - WIE?
Destiny Mbonu (23) is Belgisch-Nigeriaanse artiest, opgegroeid in Antwerpen en de Kempen, en momenteel gevestigd in Boekarest. Zijn muziek valt binnen het indie & alternatieve circuit onder te brengen - met een unieke onderlaag die op de achtergrond Destiny's roots verraden.
Geïnspireerd door de energie van de Boekarestse danscultuur, cinema en straatleven, maakt Destiny muziek die artistiek en filmisch aanvoelt. Koptelefoonmuziek met een hartslag - eerlijk, bezield en het best beleefd wanneer het volume opengedraaid kan worden.
Destiny vervaagt bewust de grenzen tussen genres en creëert zo werk dat eigen, compromisloos en vernieuwend is. Inhoudelijk introspectief en eerlijk - over controle loslaten, voelen zonder filter en durven kiezen voor wat klopt, zelfs wanneer dat onveilig aanvoelt.
Play it loud - zijn eigen slagzin - is geen slogan, maar een intentie en gebruiksaanwijzing voor zijn repertoire! Op de planning staat een verdere uitrol van Destiny's oeuvre - onder meer in samenwerking met een Nigeriaanse muzikant uit Boekarest.
Starman records news - Liliane Saint-Pierre - 'Hier Bij Mij'
De nieuwe single van Liliane Saint-Pierre Uit op 6/3/26
https://open.spotify.com/album/6B7f8w947P0gWLLUPp7avd?si=U7nVqdI3QPGr5tnaX-wCcg
Na het succes van haar fel gesmaakte vorige single “Soldiers 2.0” die in de herfst van 2025 uitkwam, verschijnt op 6 maart haar nieuwe single “Hier Bij Mij”, een aangrijpende song over verlies en hoop voor haar geschreven door Daalman en opgenomen en geproducet door Jeroen Swinnen.
Liliane Saint-Pierre is zondermeer La Grande Dame van het Vlaamse chanson, actief als ‘recording artist’ sinds de prille jaren 60 van de vorige eeuw, en met 20 albums en meer dan 90 singles op de teller, opgenomen in het Nederlands, Frans, Duits en Engels. Talrijke hits en honderduizenden platen verkocht. Eén van de weinige Vlaamse artiesten die het ook ver buiten landsgrenzen schopte. Haar carrière spreekt dan ook tot de verbeelding: als jong meisje tijdens de golden sixties doorheen Europa touren en Roy Orbison, Jimi Hendrix of The Bee Gees tegen het lijf lopen, spelen in de van The Beatles bekende Star Club in Hamburg, in Parijs tekenen voor Flèche, het platenlabel van de grote Claude François die wild van haar was; musicals, TV shows, songfestival avonturen…en nog veel en veel meer.
Gezien haar rijke verleden in is het niet verwonderlijk dat de nieuwe tournee die in 2026 van start gaat MAGICAL HISTORY TOUR gedoopt werd. Daarin neemt Liliane Saint-Pierre je mee op een magische reis met muzikale historische hoogtepunten uit de zestiger, zeventiger en tachtiger jaren.
Deze MAGICAL HISTORY TOUR met muziek van legendarische wereldsterren die haar toen hebben geïnspireerd en miljoenen anderen gepassioneerd door de jaren heen wordt een opwindend muziektheaterconcert. Een nostalgische herbeleving van muzikale topmomenten gespekt met pittige anekdotes uit het leven gegrepen, een absolute aanrader.
Eerste data werden reeds aangekondigd (Meer op komst!)
19/03/2026 - Willebroek, CC De Ster (UITVERKOCHT)
25/04/2026 - Maaseik, CC Achterolmen
19/05/2026 - Geel, CC De Werft
18/10/2026 – Wetteren – CC Nova
22/11/2026 – Mark Liebrecht Schouwburg – Mortsel
Artist website: www.lilianesaint-pierre.be
Info www.rumoer.be
Even voorstellen – Pelican Dealer – single ‘Honey’, ‘EYES ON THE PRIZE (EP)’.
Na de enorme ontvangst van hun eerste single Fever Season maakt Pelican Dealer zich nu op voor hun tweede single ‘Honey’ van hun langverwachte EP ‘Eyes On The Prize’.
De track verschijnt op 6 maart 2026.
Met Honey laat Pelican Dealer opnieuw een andere kant van zichzelf zien. Waar Fever Season een energieke voorbode was, duikt Honey dieper in de complexiteit van verslaving en zelfverlies. Het nummer schildert het gevoel van wegzinken, terwijl je jezelf en je omgeving blijft beloven dat je zult veranderen, ook al weet je dat die belofte wankel is. De zin "Sticking like honey on my cheeks" verwijst zowel naar de fysieke sporen van verslaving als naar hoe verslaving zich vastzet in je lichaam.
De releaseshow van Eyes On The Prize op 28 mei 2026 in Het Depot was binnen 72 uur (!) volledig uitverkocht. Vanwege de grote vraag heeft de band het optreden verplaatst naar de Main Hall, waar de tickets ook snel de deur uitgaan.
De release luidt de aanloop in naar de EP ‘Eyes On The Prize’, die in mei verschijnt en dus gevierd wordt met een releaseshow in Het Depot op 28 mei 2026.
Voor de releaseshow in Het Depot speelt PELICAN DEALER een aantal opwarmshows, waarbij fans een exclusief voorproefje van de EP kunnen horen.
6/05/2026 – Ringo, Gent
08/05/2026 – Kavka Zappa // Antwerpen
21/05/2026 – Café Café // Hasselt
24/05/2026 – De Living // Heist-Op-Den-Berg
28/05/2026 – Release show Pelican Dealer // Het Depot // Leuven
Pelican Dealer ontstond uit een gedeelde liefde voor muziek van de broers Jasper en Mats Mulier. Wat begon als een huiskamerproject barstte al snel uit zijn voegen, en leidde tot een
vijfkoppige band met Daan Pyfferoen, Michiel Van Acker en Dries Janssen. Hun muziek laat zich omschrijven als eigenzinnige, vaak off-kilter indie rock, met een voelbare, melancholische ondertoon.
Al vanaf het begin van hun ontstaan staat Pelican Dealer bekend om hun sterke livereputatie. Daar werd duidelijk dat hun muziek niet alleen op plaat overtuigt, maar live op een unieke, temperamentvolle manier tot leven komt. Dat resulteerde in passages op festivals als Suikerrock en Kneistival, en in supportshows voor namen als XINK, RHEA, Noordkaap, Customs en Zornik, waaronder twee keer in een uitverkochte Ancienne Belgique. Van een vliegende start gesproken.
Na hun bekroning tot Sound Track-laureaat in 2023 bleef de band in een stroomversnelling. In 2025 verscheen hun debuut-EP Tragic Dancing, voorgesteld tijdens een uitverkochte releaseshow in Het Depot, hun thuishaven in Leuven. Daarna volgde bredere erkenning.
Voor Eyes On The Prize (2026) sloeg Pelican Dealer de handen in elkaar met producer David Poltrock. De focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak.
Ze snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen.
Met Eyes On The Prize presenteert Pelican Dealer een nieuwe sound die klaar is om ieders hart voor zich te winnen.
Eyes On The Prize wordt op 28/05/2026 voorgesteld in Het Depot, Leuven.
FFO: Arcade Fire, Miles Kane, Cage The Elephant, David Bowie, MGMT, Foals, Arctic Monkeys
● EP 2: EYES ON THE PRIZE - produced by David Poltrock
(Portland, Hooverphonic, De Mens, Triggerfinger,..)
Even voorstellen – Kunde, ‘Shoulda’, single
W.E.R.F. Records / N.E.W.S. Distribution
Release: 27 februari 2026
Kunde - Shoulda (Official Music Video)
Should have better listened. Wat als je innerlijke stem al die tijd gelijk had? 'Shoulda' raakt als een vlaag van introvertheid, een uitnodiging om naar binnen te keren en de stille spanning tussen zien en weten te onderzoeken. Een warme klank met een sluimerend onheil, duidelijk geworteld in nineties East Coast hiphop, neo-soul en jazzfusion. Een kruispunt tussen de hiphop architectuur van DJ Premier en de emotionele helderheid van José James. De live band van Kunde geeft het nummer een analoge gloed: rijke harmonieën, stevige, aardse drums en een groove die ademt. 'Shoulda' zoekt zijn kracht in subtiliteit, in dat kwetsbare gebied waar spijt langzaam plaatsmaakt voor inzicht.
Als laatste single vóór de release van full album 'Late Bloomer' (uit op 6 maart via W.E.R.F. Records) maakt het nummer vooral ruimte. Het dringt zich niet op, maar blijft hangen als een gedachte die blijft kleven.
Kunde kon de voorbije maanden rekenen op airplay voor de singles 'BITTERSWEET', 'Shades Of Navy' en 'Out The Blue' via o.a. KEXP (USA), Dublab (USA), Radio Free Brooklyn (USA), CHOQ (CAN), Radio 1, Bruzz, Studio Brussel, RTBF Jam en MNM.
Out the Blue' , de derde single van 'Late Bloomer', raakte je met een onweerstaanbare groove die je uitnodigt om te dansen tot de vroege uurtjes. Maar hoe goed vangen we de realiteit eigenlijk? Onder de aanstekelijke vibe schuilt een gelaagde boodschap: liefde in het post-truth tijdperk. Met intimiteit als vertrekpunt verkent Kunde zijn eigen kwetsbaarheid. Bekend om zijn genre-overstijgende sound levert hij een track af die fris én vertrouwd aanvoelt voor fans van Anderson .Paak, Flying Lotus en Kaytranada. Samen met de soulvolle Okon, vocaal powerhouse achter onder meer Selah Sue, Zap Mama en Coely, mixt hij Neo-soul, Hip House en Funk tot een nummer dat het lichaam in beweging zet én subtiel uitdaagt je eigen roze bril in vraag te stellen. Out the Blue' is een even aanstekelijk als confronterend en verhuld liefdeslied dat dans en reflectie combineert. Fanlink – Videoclip
Met 'BITTERSWEET' , de eerste single van zijn nieuwe album, deelde de Belgisch-Kameroense rapper, producer en multi-instrumentalist Kunde een persoonlijk verhaal over opgroeien, vriendschap, verraad en de nasleep van een diep verlies. Dankzij een sound die schommelt tussen eigentijdse jazz, R&B en hiphop voert hij je mee naar de echo’s van zijn jeugd. De emotionele intensiteit van de track wordt gedragen door de rauwe, soulvolle stem van Fred Gata. Het nummer staat bol van Belgisch muzikaal vakmanschap en nestelt zich overtuigend naast internationale grootheden als Anderson .Paak, Thundercat en Butcher Brown.
Voor wie houvast zoekt in deze stormachtige tijden, biedt 'Shades of Navy', de tweede single van Kunde zijn nieuwe album, een veilige schuilplaats vol warmte en geborgenheid. De track is een genre-overstijgende creatie van de Belgisch-Kameroense rapper, producer en componist, die jazz doordrenkt met psychedelische rock en Dilla-achtige hiphopgrooves. Samen met Helena Casella en haar zielroerende, angelieke stem scheppen ze een droomwereld om in te verdwalen, doordrenkt in zeeën van blauw.
Met 'Late Bloomer' bevestigt Kunde zijn reputatie als verhalenverteller, componist en musical director. Het album is zowel intiem als groots, geworteld in persoonlijke geschiedenis en tegelijk scherp in zijn reflecties op de menselijke aard. Net als zijn inspiratiebronnen – van Coltrane en J Dilla tot D’Angelo, Don Blackman en Arthur Verocai – slaagt Kunde erin een eigenzinnige sound te creëren die zowel diep persoonlijk als universeel herkenbaar is.
Kunde is een Belgisch-Kameroense rapper, componist en multi-instrumentalist die moeiteloos laveert tussen jazz, R&B, hiphop en afrobeat. Zijn muziek verweeft poëtische rap en storytelling met persoonlijke reflecties en maatschappelijke observaties, gedragen door een rijk instrumentaal weefsel. Met ‘Late Bloomer’ (2026) bouwt hij voort op het momentum van ‘Dandelion’ (2024), waarmee hij nationaal en internationaal aandacht kreeg. Het album, volledig opgenomen met zijn live band en door Kunde zelf geschreven, gecomponeerd en gemixt, bevestigt zijn rol als artistieke spil en musical director. Opgegroeid tussen de polyritmische muziek van zijn vader en nineties hiphop, ontwikkelde hij zich autodidactisch tot pianist, vocalist, bassist en producer. Zijn unieke sound sluit naadloos aan bij artiesten als Anderson .Paak, André 3000, Yussef Dayes en BADBADNOTGOOD.
Live:
6 maart, instore session, Music Mania 2, Gent
3 april, De Centrale, Gent
4 april De Grote Post, Oostende
8 april, De Roma, Antwerpen
Meer live shows tba
Twintig jaar tijdloos: het onverminderde vuur van ‘Everything All The Time’
Twintig jaar na de oorspronkelijke release krijgt het meesterlijke debuut van Band of Horses een uitgebreide jubileumeditie. ‘Everything All The Time’ verschijnt opnieuw als een geremasterde 20th Anniversary Edition via Sub Pop, aangevuld met extra tracks, waaronder het nieuwe nummer “(Biding Time Is a) Boat to Row”, de zeldzame bonustrack “The End’s Not Near” (ooit te horen in The O.C.) en een demoversie van klassieker “The Funeral”.
Het album kreeg een frisse mastering, een vernieuwde gatefold-hoes, en nieuwe liner notes van producer Phil Ek, opgenomen in de vertrouwde omgeving van Avast Studios.
Een debuut dat alles al zei
Toen ‘Everything All The Time’ in 2006 verscheen, voelde het meteen als iets bijzonders. Dit was geen zoekende eersteling, maar een plaat waarop alle troeven direct op tafel werden gelegd. Voor mij is het nog altijd het sterkste album uit hun catalogus. De opvolger, ‘Cease to Begin’, kwam dichtbij, maar de consistente klasse van dit debuut hebben ze nadien nooit meer helemaal geëvenaard - al stonden er op latere platen zeker nog prachtige nummers.
Wat dit album onderscheidt, is de combinatie van ijzersterke, aanstekelijke songs en een heldere, pure productie. Je hoort een hechte band, zonder overbodige opsmuk. Geen modieuze trucs, maar een organisch bandgeluid dat nog altijd fris, dynamisch en energiek klinkt.
Een unieke eigen signatuur
Van de dromerige opener “The First Song” tot het gruizige “Wicked Gil” en het opzwepende “Weed Party” (inclusief bijna jolige cowboy-yell) spat de energie ervan af. “Our Swords” is compacte gitaarpop in zijn meest directe vorm. Daartegenover staan verstilde momenten als “Part One”, het met banjo versierde “Monsters” en het ingetogen “St. Augustine”.
En dan is er natuurlijk “The Funeral”, een nummer dat uitgroeide tot hét visitekaartje van de band en inmiddels een iconische status heeft bereikt. Het begint broos en melancholisch, bijna berustend, om vervolgens open te barsten in een golf van gitaren. De hoge, zuivere stem van Ben Bridwell snijdt dwars door alles heen. Zelden klonk kwetsbaarheid zo krachtig. Het is zo’n lied dat je confronteert met vergankelijkheid, zonder in zwaarmoedigheid te blijven hangen. Ook “The Great Salt Lake” hoort bij de hoogtepunten: rafelig, meeslepend en groots zonder bombastisch te worden. Het is precies die balans tussen wanhoop en hoop, rust en onrust, die deze plaat zo bijzonder maakt.
Tijdloos
Er worden vaak vergelijkingen gemaakt met andere indie- of southern rockbands, en soms hoor je echo’s van invloeden. Maar wat vooral opvalt, is hoe sterk hier al een eigen geluid aanwezig is. Geen kopie, geen trendvolger, maar een band die meteen herkenbaar klinkt. De oorspronkelijke bezetting, met onder meer Ben Bridwell, Mat Brooke, Chris Early, Tim Meinig en Sera Cahoone, legde hier de basis voor een carrière die inmiddels zes studioalbums telt.
Toch blijft dit debuut de maatstaf.
Twintig jaar later bewijst deze jubileumeditie hoe tijdloos Everything All The Time eigenlijk is. De remaster laat details nog beter naar voren komen: de subtiele pianopartijen, de gelaagde gitaren, de ruimte in de productie. Het voelt alsof je de plaat opnieuw binnenstapt, precies zoals Phil Ek het in zijn liner notes beschrijft: muziek die een driedimensionale wereld opent.
Sommige albums verliezen na verloop van tijd hun glans. Dit is er geen van. Het blijft een plaat vol perfecte popsongs, emotionele diepgang en een zeldzame oprechtheid. Een debuut dat meteen alles zei… en dat twintig jaar later nog niets aan kracht heeft verloren!
Ásgeir zoekt zichzelf op Julia
Met ‘Julia’ levert de IJslandse singer-songwriter Ásgeir een ingetogen, zachte, en verfijnde plaat af. Uitgebracht via One Little Independent, klokt het album af op een compacte 37 minuten waarin sfeer en subtiliteit centraal staan. Geen grote gebaren, geen uitgesproken climaxen, alles draait om nuance, melodie en stem.
Wie, zoals ik, elk nieuw album van Ásgeir nieuwsgierig opzet, merkt dat de aanvankelijke magie van zijn vroege werk wat is getemperd. ‘Julia’ sluit aan bij de lijn van zijn vorige platen: degelijk, verzorgd en emotioneel oprecht, maar minder verrassend dan zijn beginjaren. Toch is dat geen zwaktebod, eerder een bewuste keuze voor consistentie en ambacht.
Julia als spiegel
De naam ‘Julia’ fungeert als personificatie van zijn innerlijke stem: twijfel, verlangen, richting en herinnering krijgen een gezicht. Waar blueslegende B.B. King zijn gitaar Lucille noemde en coureur Sebastian Vettel zijn racewagens jaarlijks doopte, gebruikt Ásgeir Julia als metafoor voor zijn innerlijk kompas.
Dat kompas wordt meteen hoorbaar in opener “Quiet Life”, een aangename, breekbare start waarin onzekerheid en overgave hand in hand gaan. “Against the Current” verkent identiteitsverandering, terwijl “Smoke” kwetsbaar en eerlijk klinkt. Het titelnummer “Julia” vormt het emotionele middelpunt: een verstilde ballade. “Ferris Wheel” bezingt teder ‘the great unknown’, en in “Universe Beyond” snijden de strijkers en zijn breekbare timbre diep. Dit zijn momenten waarop Ásgeir nog altijd excelleert: sfeer neerzetten met minimale middelen.
Een subtiele tweedeling
Met “Sugar Clouds” verschijnt voor het eerst een duidelijke beat; het voelt als het begin van een tweede hoofdstuk. De sfeer wordt iets opener, iets lichter. “Stranger” suggereert herwonnen zelfbesef, terwijl afsluiter “Into the Sun” thematisch balanceert tussen opstijgen en vallen, een subtiele verwijzing naar de mythe van Icarus.
Muzikaal blijft alles vrij conventioneel van opzet. De songs zijn helder opgebouwd, met nadruk op melodie en zang. Verwacht geen experiment of radicale wendingen; Julia is vooral een sfeeralbum. In een tijd waarin veel artiesten kiezen voor volume en effectbejag, is deze verstilling bijna tegendraads.
Finesse boven vuurwerk
Toch wringt daar ook iets. Waar zijn vroegere (IJslandstalige) werk nog een zweem van mystiek en eigenheid had, klinkt dit album internationaler… en daardoor ook iets gewoner. Zijn Engels is hoorbaar verbeterd en zijn blik lijkt meer naar buiten gericht, maar daarmee is een deel van het raadselachtige karakter verdwenen.
Dat maakt ‘Julia’ geen zwakke plaat. Integendeel, het is een fijne, introspectieve singer-songwriterrelease met meerdere lagen voor wie die wil horen. Maar het is ook een album dat zich comfortabel nestelt binnen het genre, zonder het wezenlijk te verrijken. Misschien is dat precies wat Ásgeir hier beoogt: geen groots statement, maar een rustige reflectie. Een album dat niet schreeuwt om aandacht, maar zachtjes fluistert. En soms is dat genoeg.
The Notwist zorgt voor warmte in woelige tijden
Met’ News from Planet Zombie’ keert The Notwist terug naar de kern. Geen radicale stijlbreuk, geen schokgolf zoals bij ‘Neon Golden’, maar wel een warm, hecht, en opvallend levend album. Alsof de Duitse band na jaren van experiment en omzwervingen opnieuw samen in een ruimte is gaan staan om liedjes te spelen. En dat hoor je.
De plaat opent met “Teeth”, dat vertrouwd aanvoelt: bedachtzaam, licht melancholisch, met die typische breekbaarheid in de zang van Markus Acher. Het is een rustige binnenkomer, alsof de band eerst de temperatuur van de kamer wil voelen. Daarna volgt single “X-Ray”, een meer uptempo, energieke, en vooral catchy song – zo’n nummer dat zich zonder pardon in je hoofd nestelt en daar de hele dag blijft rondspoken. De strakke baslijnen van Micha Acher zijn hier deels verantwoordelijk voor.
“Propeller” en “Red Sun” (een subtiele herinterpretatie van Neil Young) passen naadloos in het geheel. Die laatste voelt niet als een vreemde eend in de bijt, maar als een oude vriend die perfect begrijpt waar de plaat naartoe wil. Hetzelfde geldt voor “How the Story Ends”, oorspronkelijk van Lovers, dat hier uitgroeit tot het mooiste moment van de plaat. De breekbaarheid, de melodie, de gelaagdheid in blazers en toetsen: alles valt op zijn plaats. “The Turning” is een van de meest directe songs van het album. “Snow” daarentegen is sereen en kabbelend als een beek: minimalistisch, bijna meditatief. Het zijn die contrasten die ‘News from Planet Zombie’ ademruimte geven.
Wat deze plaat extra bijzonder maakt, is dat ze voor het eerst sinds album 12 uit 1995 samen in de studio werd opgenomen in uitgebreide livebezetting. Naast de vaste kern (Markus en Micha Acher en Cico Beck) kleuren Theresa Loibl (klarinet, harmonium), Max Punktezahl (gitaar), Karl Ivar Refseth (vibrafoon, percussie) en Andi Haberl (drums) het geluid rijk en organisch in. Je hoort lucht tussen de instrumenten, kleine oneffenheden die de songs laten ademen. “Projectors” is daar een mooi voorbeeld van: blazers en toetsen vloeien samen in een bijna Sufjan Stevens-achtige mijmering.
Thematisch is dit een plaat die onze chaotische wereld erkent – de zombie als metafoor voor een realiteit die soms aanvoelt als een slechte B-film – maar ze reageert met warmte en generositeit. Geen cynisme, wel troost. De afsluiter “Like This River” vat dat perfect samen: een bloedmooie, bijna berustende song die de huidige Zeitgeist quasi omarmt.
Al bij al is News from Planet Zombie een puik album, niets fundamenteel nieuws onder de Notwist-zon, maar misschien hoeft dat ook niet. Soms is het genoeg om met overtuiging te tonen dat je stijl nog altijd werkt, en dat je samen muziek maken nog altijd als iets kostbaars beschouwt.
Je hebt zo van die bands die in eeuwigheid paraderen in de schaduw, zich daar zelfs comfortabel bij voelen, maar toch een zekere fanbase weten op te bouwen door de jaren heen.
Neem nu de formatie Struggler. In de jaren '80 brachten ze een plaat uit die binnen underground middens nog steeds wordt gekoesterd 'It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn't Shake Hands'. Ze bleven verder werken, zonder zich echt in de spotlight te plaatsen van hun generatie genoten; ze verloren hierbij hun populariteit binnen de scene niet. In 2023 leek het einde gekomen, maar plots kregen we een berichtje of we hun nieuwe plaat wilden recenseren … 'Zugzwang', met name, een bevreemdend mooi meesterwerkje btw.
Eigenzinnigheid is altijd de rode draad geweest doorheen hun muziek.
De eerste song klinkt weemoedig, zacht, een tokkelende beat gaat verschillende kanten uit, wat een prikkeling; het is soms wel een muzikale chaos, die toch zijn weg vindt.
Zwoel, onaantastbaar en een rokerige stem die weet te raken. In de instrumentatie worden uppercuts uitgedeeld, rusteloos, angstaanjagend én toch met een portie rustgevoel.
Er gebeurt veel in het songmateriaal. Verrassende en onverwachtse wendingen sieren. Struggler maakt het de luisteraar niet gemakkelijk, de avontuurlijke aanpak met de comfortzone verlaten siert hen.
Een beklijvend mooi duet “The dead flowers” met Alexandrina Alves is één van de hoogtepunten trouwens. Verder “Hitch”, de titeltrack “Zugzwang” zijn mooie pareltjes, Struggler durft steeds opnieuw zaken uit te proberen. We werden meegevoerd naar een bevreemdend mooie wereld; dansbare beats en riffs worden gecombineerd met een crooner stem van een Leonard Cohen. Znger Rene Hulsbosch beantwoordt hieraan. Afsluiter “Again” is er een mooi voorbeeld van.
Verschillende genres zitten geworteld in Struggler’s muzikale avontuurlijke aanpak van postpunk en krautrock.
Tracklist: XIV - Summernight - Last but not least - The Dead Flowers - Hitch - Zugzwang - Again
Krautrock/postpunk
Zugzwang
Struggler
Cheap Cult is een Gentse indierockband met leden van o.m. School is cool, Mooneye, DVKES en Dishwasher_.
De groep bevindt zich op het spanningsveld van psychedelische pop en krautrock. De repetitieve grooves en dreamy pop voeren je mee op hun trip. Voor wie houdt van het avontuurlijke geluid van Mac DeMarco, Goat, Beach House of King Gizzard & The Lizard Wizard.
Er verschijnt nu de eerste single van Cheap Cult via Bram Bostyn, ‘Juvenile obsession' is een nummer dat klinkt als een samenwerking tussen Mac DeMarco, Beach House en The Beatles. Een warme laidbacksfeer creëren ze. 'Juvenile Obsession ' is er eentje van drie singles die Cheap Cult dit jaar zal uitbrengen.
Ze balanceren tussen gevoeligheid en dansbaarheid, tussen toegankelijkheid en licht experiment. Een sprankelende klank, een warme stem en een zomerse tint is ermee verbonden. Aanstekelijk, dromerig, mooi , bijzonder. Je wordt meegeleept naar een droomwereld.
Cheap Cult is een bandje om in het oog te houden en die een breed publiek weet aan te spreken. Ze ontroeren met een positive vibe.
https://fanlink.tv/cheapcult
Cheap Cult is:Joos Houwen voc/gtr - Hanne Torfs Keys - Arno Grootaers drums - Michiel Libberecht bass - Guillaume Navarro gtr
Live Nation concert - Arlo Parks
DESIRE TOUR
Op dinsdag 3 november 2026 in het Koninklijk Circus, Brussel
Arlo Parks keert terug naar België met haar nieuwe 'Desire Tour'! De Londense zangeres, producer en dichteres houdt op dinsdag 3 november halt in het Koninklijk Circus in Brussel. Na de release van haar nieuwe album 'Ambiguous Desire', dat voorzien is op 3 april, is dit concert de uitgelezen kans om haar meest kwetsbare en euforische nummers live te ontdekken.
Met haar kenmerkende mix van rauwe teksten en pakkende melodieën werd Arlo Parks na haar debuutalbum 'Collapsed in Sunbeams' (2021) meteen uitgeroepen tot 'de stem van haar generatie'. In datzelfde jaar won ze de Mercury Prize, werd ze 'Breakthrough Artist' op de Brit Awards en sleepte ze nominaties in de wacht voor de Grammy's en de Ivor Novello Awards. In 2022 verzorgde ze het voorprogramma van Billie Eilish en Harry Styles en schitterde ze op festivals als Coachella en Glastonbury. Haar tweede album 'My Soft Machine' (met een gastbijdrage van Phoebe Bridgers), bracht haar naar podia over de hele wereld, waaronder een veelgeprezen concert in Ancienne Belgique in 2023. Begin april verschijnt haar langverwachte derde album 'Ambiguous Desire'. De plaat is een mozaïek van invloeden: van het queer-hedonisme van de New Yorkse Paradise Garage tot de nachtelijke ritmes van The Streets en Burial, en van de elektronische catharsis van LCD Soundsystem tot de housegrooves van Theo Parrish. 'Ambiguous Desire' is de soundtrack van de ongeremde zelfexpressie, een hoopvol werk van een van de meest vrije stemmen in de huidige muziekwereld. Afspraak op 3 november in het Koninklijk Circus!
TICKETPRIJZEN: €37,06 (beneden) - €32,70 (boven) - inclusief servicekosten
Het nieuwe album van Arlo Parks 'Ambiguous Desire' zal op 3 april uitkomen via Transgressive Records / [PIAS].
www.livenation.be
Fly brengt tweede single ‘Run Me Over’ uit, vooruitlopend op albumrelease ‘The Search Is Over’
Voor fans van Kevin Abstract, Quadeca, Willem Ardui (Blackwave.) en JPEGMAFIA
Na de release van ‘Hospital’, de eerste single uit zijn aankomende album ‘The Search Is Over’, stelt de Kortrijkse producer en artiest Fly vandaag zijn tweede single ‘Run Me Over’ voor. Het nummer vormt een nieuw hoofdstuk in de aanloop naar de albumrelease op 25 maart 2026.
Een nummer over vastzitten, verharden en vervlakken
‘Run Me Over’ volgt een personage dat volledig vastzit, maar geen intentie heeft om daar iets aan te veranderen. Wanneer je geen uitweg meer ziet, kan het verleidelijk zijn om de situatie simpelweg te accepteren en te normaliseren. Door die berusting ontstaat een dikke huid die beschermt tegen tegenslagen, maar tegelijk ook de mooie dingen dempt.
Fly verkent in dit nummer precies die tussenwereld: het grijze gebied tussen overleven en voelen, tussen afstomping en verlangen naar verandering.
“Run Me Over gaat over het punt waarop je zo lang hebt volgehouden dat je niet meer weet of je nog vooruit wil. Je bouwt een dikke huid op om jezelf te beschermen, maar dat harnas houdt ook alles tegen wat je eigenlijk wél wil voelen. Het nummer speelt zich af in dat spanningsveld — het moment waarop je beseft dat je vastzit, maar nog niet weet of je daaruit wil breken.”
Tweede stap richting The Search Is Over
Met ‘Run Me Over’ toont Fly opnieuw de emotionele en experimentele richting van zijn nieuwe album. Waar ’Hospital’ een eerste blik bood op kwetsbaarheid en zelfreflectie, duikt ‘Run Me Over’ dieper in de mentale staat van stilstand en de gevolgen van emotionele verharding.
Het album ‘The Search Is Over’ verschijnt op 25 maart 2026 en zal later dit jaar ook live worden gebracht.
Bekijk Fly’s minidocumentaire over zijn nieuwe album The Search Is Over: https://www.youtube.com/watch?v=pykASg7gQa8
Credits:
Alle nummers zijn geschreven, geproduceerd, gemixt en gemasterd door Ibe Verbeke (Fly).
Album en single artwork door Renée Olieux.
Videoclips door Jasper Jossa (PaxJustPax)
Even voorstellen - Jonas Winterland - 'Kosmonaut', single
Winterland Records
Release: 4 maart 2026
"Reis op het licht en op zachte motoren
reis tot je rustig wordt maar
kom dan terug met nieuwe ogen."
Kosmonaut - Single by Jonas Winterland | Spotify
“Eindelijk kosmonaut!” appt songwriter Jonas Winterland een aantal jaar geleden naar een vriend vanuit een Oostblokachtig militair hospitaal. Hij voegt er twee foto’s bij van de zuurstoftank waarin hij een maand lang dagelijks moet plaatsnemen. Het is zowat de laatste poging van de dokters om zijn kapotte gehoor te laten herstellen.
Als kind ging Jonas door een fanatieke ruimtevaartfase en zijn bericht is een poging om een positieve draai te geven aan zijn benarde situatie en er de humor van in te zien. Doof, oké, maar het is hem dan toch gelukt om kosmonaut te worden! (Geen astronaut, daarvoor ziet de capsule er te verouderd uit.)
Na een maand zwaait Jonas – zonder medisch herstel - af als kosmonaut, maar na nog eens een half jaar klaart zijn gehoor toch nog op en begint Jonas zijn nieuwe album te schrijven. Als de opnames al volop bezig zijn, komt plots nog de song ‘Kosmonaut’ uit de lucht vallen. Een verrassend opgewekte, Spinvis-achtige song over tweede kansen, over zoeken naar rust en met een nieuwe blik naar de wereld kijken. Een lied ook dat voor Jonas het volledige album lijkt samen te vatten.
Als hij een ruwe versie naar producer Nicolas Rombouts mailt, stuurt die meteen “Single!” terug. Single, dus. De tweede uit het eind dit jaar te verschijnen full album ‘Nieuwe Planeten Om Thuis Te Komen’. Het is een tijdloze songwriterplaat geworden waarin Jonas zijn invloeden - EELS, Bonnie 'Prince' Billy, Spinvis, Wilco- rijkelijk in doorschemeren. Soms klinkt de muziek volledig uitgepuurd, soms prettig rammelrockend. Nergens zit de productie de haarfijne teksten in de weg.
Met vier full albums, anderhalf miljoen streams, een MIA-nominatie en fans als Raymond Van het Groenewoud en Tom Barman bouwt Jonas Winterland sinds 2013 een trouw publiek op voor zijn poëtische teksten en klassiekers als ‘Mensen zijn gemaakt van dun papier’. Najaar 2026 komt daar dus een vijfde album bij, maar geniet nu alvast van de nieuwe single 'Kosmonaut' en de eerder verschenen single 'Regenmaker'. De videoclip van 'Regenmaker' is een samenwerking met gevierd acteur-theaterschrijver Peter De Graef (winnaar Louis D'Or), van wiens werk Jonas al jarenlang grote fan is.
Punk 50 Y 2026 - Triple Bill: Hyperdog + Spotbust + Mesher – Een punch in de maagstreek
Punk 50 Y 2026 - Hyperdog + Spotbust + Mesher
Ancienne Belgique
Brussel
2026-03-02
Erik Vandamme
We citeren even : ‘Met Punk 50 viert AB vijftig jaar chaos, vrijheid en onvervalste expressie. We eren het rijke verleden, het bruisende heden en de toekomst van punk met expo’s, films, talks, een zinemarkt én een snoeiharde line-up van internationale iconen, Belgische legendes en de nieuwe generatie punkmuzikanten.’
Vanavond kregen we een Europees onderonsje met Hyperdog + Spotbust + Mesher. Deze avond werd bovendien gecureerd door het Brusselse punk-collectief-label Stadskanker.
Mesher (*****) is een band die is ontstaan tijdens de lockdowns in de COVID periode, en bestaat uit bandleden van Youff, Crowd Of Chairs en Spoorloper. Drie bands die ook noise/punk muziek brengen, met een hoek af.
Dit optreden stond in het kader van de release show van het recente album ‘Stress Seeker’. Live resulteert dit in een energieke set, waarbij de songs in een razendsnel tempo worden gespeeld. De frontman was ontketend, pure waanzin soms op het podium stormend en bij de eerste song in het publiek duikend. Hij schreeuwde z’n stem schor.
De verpulverende riffs en drum salvo’s doen de AB Club op zijn grondvesten daveren. Een hyperkinetische zanger en een band die ruw en zonder opkijken door raas . Teksten die niet echt verstaanbaar zijn, maar die je op een of andere manier toch weet mee te brullen. Wat een punky pletwals. Mesher, zorgde voor een moshpit en stak het lont aan voor de avond. Wat een knal van een openingsact!
De Duitse formatie Spotbust (****) tapt uit een iets melodieuzer vaatje, scherp en verpulverend. De spraakzame zanger heeft een indringende stem. De riffs kliefden. Wat een mokerslagen. Een moshpit is het gevolg. Het bier vliegt ook rond, de aanzet om compleet overslag te gaan. Spotbust duwt dat gaspedaal stevig in een wervelende finale van hun korte set.
De Club wordt herschapen in een chaotische massa moshende punks. Missie geslaagd! Zonder meer. Een beetje meer variatie mocht wel, maar het stoorde niet.
Oostenrijk doet ons vaak denken aan mooie berglandschappen en vrolijk jodelende zangers in short, HYPERDOG (*****) draagt die typische speelsheid ervan zeker hoog in het vaandel, maar etaleert dit eerder door een punk pletwals, alles tot gor slaan. Op razendsnelle wijze wordt alles verbrijzeld. Iedereen is aan het moshen en aan het springen.
HYPERDOG toont aan dat blaffende honden wel degelijk durven bijten, en gaat verscheurend tekeer. Wij deden lekker mee.
De rauwe energie van punk/hardcore uit de jaren ’80 wordt door HYPERDOG in een modern kleedje gestopt. De set duurde amper een half uurtje, maar voelde aan als een losgeslagen punk rollercoaster. Hoer was sprake van nietsontziende uppercuts in de maagstreek. Wat een dynamiek en energieke set van die mannen.
De ‘old school’ punk die we hier hoorden bracht ons zomaar terug in leeftijd .We voelden ons een jong veulen die voor het eerst in Hamme-of-al-city’s The Kids ging gaan zien in een bruisende café Roxy . Punk is nooit echt dood geweest, maar bands als Mesher, HYPERDOG en Spotbust doen alvast het genre terug heropleven. Ze geven er een draai aan, het genre lijkt heruitgevonden. Deze secen is duidelijk nog springlevend!
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel ism Stadskanker
Ão (try-out) - Welkom in hun bezwerende sounds
Van 'één van de ontdekkingen van het jaar' in 2023, naar een Belgische parel die niet meer weg te denken is. De formatie Ão (*****) heeft op drie jaar tijd een mooie weg afgelegd. Ze brachten met 'Ao Mar' een sprankelend debuut uit dat op heel wat schitterende recensies kon rekenen. O.a. op Drift, Pukkelpop en op de Lokerse Feesten vorig zomer, wisten ze ons optimaal te overtuigen.
In een uitverkochte N9 stelde de band via een try-out zijn nieuwste voor 'Malandra'. 'Welkom in hun bezwerende wereld.
De sprankelende elektronische prikkels, de Zuiderse getinte gitaarriedels, de verbluffende percussie en de bijzonder beklijvende uitstraling van een charismatische, warme zangeres, die met haar indringende vocals ons hart doet smelten, het vormt de magische basis van AO, of dat nu met de songs van het debuut is of de nieuwere als “Me Condena”, “Malandra” .
Telkens voel je die 'vibe' en kun je efkes wegzweven. In muziek en stem van Brenda voel je emoties en weemoed. Het vieren van het leven, de pijn achterlaten, en alles een plaats geven, lijkt eerder de bedoeling te zijn.
Melancholische soundscapes en elektronica met allerhande weerhaakjes weten je weg te voeren. Intimiteit en intensiteit met elkaar verbinden. Het komt allemaal terug in die negentig minuten. De verhalen en de kwinkslagen die Brenda er zelf aan toevoegt in haar bindteksten, vormen een duidelijke meerwaarde.
De nieuwe plaat is, nog meer dan het debuut, gedrenkt in een dansbare groove en een badje van intens beleven. Het daverende applaus en het enthousiasme van het publiek, spoort de band aan tot een extraverte, wervelende mooie finale , die uitmondt in een korte bis. Een bijzonder slot van een even bijzonder boeiende avond.
Ão bewijst op deze try-out dat ze klaar zijn om een breed publiek te bereiken, meer nog, ze weten te ontroeren in een waas van melancholie en ons tot een danspasje te bewegen. Een emotioneel hypnotiserende, bedwelmende, bezwerende sound met een frontdame die er in haar vocals en uitstraling staat.
Pics homepag @Patrick Blomme
Organisatie: N9, Eeklo
Even voorstellen – Honey - 'Mexico 86', single
Release: 3 maart 2026
Album - Mexico 86 - YouTube
Teaser van kortfilm van Victor Maillard
Instagram
‘Mexico 86’ is de tweede single van ‘SAUS’, de nieuwe EP van HONEY die begin april verschijnt.
https://open.spotify.com/track/1ZP4BlxlXeA5KWFPPRQHO8?si=hqCsHHufR66yuxt1Cb3PoQ
"Een knipoog naar nostalgische glorie, zowel in muziek als voetbal. Mysterieuze lyriek die evolueert naar een slepende groove die zowel Marokko als Mexico doet weerklinken." – HONEY
HONEY is een instrumentaal trio, dat ontstond vanuit de jarenlange vriendschap en de onderlinge connectie als ritmesectie. Eclectische grooves, lyriek en lekker eten vormen de voedingsbodem voor hun eigen muzikale taal - met echo’s van Al Green, D’Angelo en Ahmad Jamal.
HONEY kiest er bewust voor hun muziek niet op Spotify te plaatsen. Lees hier het volledige statement van de band.
In 2023 bracht HONEY een eerste EP uit, ‘Propolis For the People’, met gastmuzikanten Jake Sherman (organist bij Meshell Ndegeocello, Bilal, Andrew Bird e.a.) en Wout Gooris. Recent verscheen ook 'Felicia', de voorbode van de nieuwe EP 'SAUS'. Fanlink 'Felicia'.
“‘Felicia’ is onze versie van afrobeat, met een herhalende riff die ons later naar een psychedelische dub-wereld voert. Sep François speelt percussie en Jozef Dumoulin voegt zijn kenmerkende Fender Rhodes sound toe aan de track." – HONEY
File under: Khruangbin, Al Green, D’Angelo en Ahmad Jamal.
Live:
11 maart, Wintercircus, Gent (w/ Ertebrekers)
26 maart, Wilde Westen, Kortrijk (w/ Ertebrekers)
8 april, Sounds, Brussel
24 april, De Zwerver, Leffinge (w/ Ertebrekers)
9 mei, Atelier 1868, Sint-Gillis-Waas
10 mei, amoR, De Roma, Borgerhout
3 juni, Rooftop Bar Bozar, Stoemp!, Brussel
6 juni, Pand P, Eindhoven (NL)
Meer data tba
Fallenium fileert mannelijke onverschilligheid met single ‘Lâche’, in week van Internationale Vrouwendag
In de week van Internationale Vrouwendag (8 maart) brengt de Belgische artiest Fallenium onverwacht de Franstalige single Lâche uit. Het nummer stond gepland voor een later Franstalig album, maar werd versneld afgewerkt na het debat over vrouwveiligheid in het tv-programma De Afspraak. Wat de artiest vooral trof, waren niet de cijfers of de analyse, maar de verbazing bij sommige mannen.
Lâche - Single by Fallenium | Spotify
“Wat me schokte is dat er nog altijd mannen zijn die oprecht verbaasd reageren wanneer vrouwen zeggen dat ze zich onveilig voelen. Die verbazing zegt alles. Ze toont hoe groot de kloof is tussen wat vrouwen dagelijks ervaren en wat mannen denken dat de realiteit is.”
Met Lâche — Frans voor “laf” — verschuift Fallenium het gesprek van daders naar omstaanders. “Daders zijn daders. Mannen die zich aan vrouwen vergrijpen, femicide, verkrachters… Het is uitschot. Ik hoop dat we het daarover eens zijn. Maar dit nummer gaat over het moment waarop je weet dat er iets misloopt, en toch zwijgt. Dat is geen neutraliteit.”
De comfortabele positie van de zwijger
In het nummer beschrijft Fallenium herkenbare situaties: vrouwen die ’s avonds hun sleutels tussen hun vingers klemmen, een telefoongesprek veinzen, sneller doorstappen. Tegelijk beschrijft de artiest mannen die het gedrag van andere mannen laten passeren — uit gemak, groepsdruk en/of conflictvermijding.
Fallenium identificeert zich als non-binair en gebruikt hen/hun voornaamwoorden, maar wordt naar eigen zeggen door de buitenwereld “zo goed als altijd gelezen, benaderd en behandeld als een witte cisgender man”. Die perceptie, stelt de artiest, brengt ongevraagd en ongewild verantwoordelijkheid mee.
“Privilege betekent niet dat ik schuldig ben aan het feit dat vrouwen zich onveilig voelen. Maar wel dat ik mee verantwoordelijk ben voor de cultuur waarin dat kan blijven bestaan. Wie systematisch als man wordt gezien, benaderd en behandeld, krijgt ruimte, geloofwaardigheid en veiligheid cadeau. De vraag is wat je met die ruimte doet.”
De hardnekkige drang om te labelen
Fallenium verbindt het thema van omstandersgedrag aan een bredere maatschappelijke reflex: de obsessie met indeling.
“We vinden het gelukkig vanzelfsprekend dat mensen hun geslacht niet ongevraagd en expliciet tonen in het openbaar. Maar tegelijk verwachten we wel dat iedereen zich zo kleedt en gedraagt dat we exact weten welk geslacht ze hebben. Dat is een vreemde, bijna hypocriete paradox.”
Volgens de artiest ligt de kern van veel ongelijkheid in die voortdurende categorisering. “Zolang we mensen blijven opdelen op basis van huidskleur, etniciteit, seksuele geaardheid en ook geslacht, blijven er machtsverschillen bestaan. Je ziet dat in veiligheid, in loon, in verwachtingen thuis, in hoe vrouwen bekeken en behandeld worden.”
Fallenium gaat nog een stap verder: “Als het geen impact heeft op de dienstverlening, is het vragen naar iemands geslacht even zinvol als vragen naar iemands horoscoopteken of oogkleur. We doen alsof het essentieel is, maar in veel contexten is het dat niet.”
De songwriter beseft dat die visie voor sommigen radicaal klinkt. “Ik geloof pas in een echte doorbraak wanneer we elkaar niet meer primair zien als rassen, geslachten of seksuele labels, maar gewoon als mensen. Ik ben me ervan bewust dat dat voor veel mensen nog te abstract of te bedreigend klinkt.”
Geen makkelijke zondebokken
Tegelijk waarschuwt Fallenium voor simplistische verklaringen. “Online zie ik hoe snel het debat ontspoort in het aanwijzen van ‘de ander’. De racistische kaart wordt getrokken om vrouwonveiligheid exclusief bij bepaalde groepen te leggen. Maar wie vrouwveiligheid herleidt tot één gemeenschap, creëert vooral een comfortabele afstand tot zichzelf. Het is een manier om niet te hoeven kijken naar de eigen verantwoordelijkheid.”
Macht en grensoverschrijding, stelt de artiest, zijn geen monopolie van één cultuur of gemeenschap. Verwijzend naar onder meer #MeToo, het dossier rond Jeffrey Epstein en recente Belgische rechtszaken rond stalking, exhibitionisme, aanranding en voyeurisme, zegt Fallenium: “We worden er om de zoveel tijd opnieuw met onze neus op gedrukt. Toch slagen we er moeilijk in om verbanden te leggen en structureel te leren.”
Spiegel, geen slogan
Muzikaal is Lâche een Franstalig popnummer met een donkere, introspectieve ondertoon. Het begint als een persoonlijke bekentenis en groeit uit tot een maatschappelijke reflectie. Geen slogans, geen expliciete beschuldigingen — wel zelfonderzoek.
“'Je suis la-la-la-la-lâche' klinkt aanstekelijk maar Lâche is geen klassiek protestlied. Het is een spiegel. Eerst voor mezelf. Hopelijk daarna ook voor anderen.”
Met de release in de week van Internationale Vrouwendag positioneert Fallenium zich nadrukkelijk in het maatschappelijke debat. Niet als morele autoriteit, maar als deelnemer die weigert nog langer weg te kijken.
OVER FALLENIUM :
Fallenium (uitgesproken als Fa-lé-ni-um) is een van de weinige openlijk non-binaire producers en songwriters uit Antwerpen (Stabroek), België. Hun muziek, die moeiteloos balanceert tussen pop, electro, rock en folk, bouwt bruggen tussen persoonlijke verhalen en maatschappelijke thema’s. Eerder scoorde Fallenium in 2024 met hun debuutalbum Immortals Who Die. In 2025 volgde hun tweede Engelstalige album I'm Not He.
In 2024 startte Fallenium hun eigen muzieklabel, Purple Moon, op. Voor hun soloproject schreef Fallenium al liedjes voor onder andere de Turkse Eurovision Song Contest-legende Serhat en comedian Els de Schepper. Nummers zoals 'I've Made Love To The Sea', 'Breathtaking Day', 'Not The Girl', 'Human Throughout', 'Teach Me What Teachers Don't Teach At School', 'Lucky Number 13' en hun allereerste Franstalige nummer 'French My French Friend' vonden al hun weg naar nationale en internationale radiozenders.
Fallenium staat vooral bekend om hun lyrische teksten en leent hun naam van hun Zweedse overgrootvader Will Fallenius, maar koos voor een genderneutrale variant die eindigt op –um. Het muziekproject van Fallenium draait om familie en filosofie, waarbij het creëren van een veilige en inclusieve omgeving voor iedereen centraal staat. Door middel van muziek wil Fallenium kritisch denken, empathie en zelfreflectie bevorderen en eenzaamheid tegengaan.
INFO "LÂCHE":
Record Label: Purple Moon
De albums 'Immortals Who Die' (2024) en 'I'm Not He' (2025) zijn ze verkrijgbaar op cd
Friendly Fires presenteert Kensington kondigt extra show aan in de Ziggo Dome
Tweede concert in december toegevoegd
Op 3 december 2026 voegt Kensington een extra show toe in de Ziggo Dome. Hiermee verlengt de band zijn huidige record met het meeste aantal concerten in de grootste concertzaal van Nederland. Het wordt de 24e keer dat het Utrechtse viertal in de Ziggo Dome optreedt. De kaartverkoop via www.kensingtonziggodome.nl
Ander concert 4 december 2026
www.friendlyfire.nl
MayWay records news - Aure - ‘La Nuit’
Debuutalbum ‘Printemps’ verschijnt op 20 maart
La Nuit - EP by Aure | Spotify
In aanloop naar haar debuutalbum 'Printemps' (20 maart) stelt onze Parijse folkqueen Aure vandaag 'La Nuit' voor. Een zijdezachte chanson, volledig in het Frans, met haar balsemende stem en ingetogen pianospel als zachte leidraad.
‘La Nuit’ schetst het moment waarop je 's nachts wakker ligt met het knagende gevoel dat er in een voorbije liefde te veel onuitgesproken bleef, en de hoop en verlangen dat dat gemis ook wederzijds is.
Aure stelt haar plaat voor in het iconische Les Trois Baudets in Parijs, in het spoor van grootheden als Brel en Brassens. Ook Antwerpen (De Roma/AMOR) en Utrecht (TivoliVredenburg) mogen zich op haar komst verheugen.
AURE LIVE
13 apr 2026 | Amor (De Roma), Antwerpen (BE)
14 apr 2026 | TivoliVredenburg, Utrecht (NL)
16 apr 2026 | Les Trois Baudets, Parijs (FR)
www.maywayrecords.com
Nederlands 
Français 
