Even voorstellen - Taart voor Bellestate! Whatever comes next EP
Het Belgische Bellestate brengt op 12 juni hun debuut-EP Whatever Comes Next uit, en dat verdient taart! Geïnspireerd door de emo- en poppunkscene van de vroege jaren 2000 levert de band een veelbelovende release af vol catchy hooks en aanstekelijke energie.
De EP bevat zes gevarieerde songs waarop zangeres Gayle met haar krachtige stem thema’s als knagende onzekerheid, stukgelopen vriendschappen en kattenliefde verkent. De release werd volledig DIY opgenomen in een stoffige homestudio en gemixt door Thomas Iannello in Boston (VS), bekend van zijn werk met onder andere Driveways, all in ur head en Four Year Strong.
Whatever Comes Next wordt afgetrapt met de eerder uitgebrachte single “LFG!”, die meteen een onweerstaanbare drang oproept om minstens één lichaamsdeel heen en weer te bewegen. Het nummer weerspiegelt perfect het enthousiasme voor een nieuw begin en de energie die vrijkomt wanneer alles eindelijk op zijn plaats valt.
“Worth The Wait” en “Flower” bouwen verder op dezelfde opzwepende vibe, waarna het akoestische “S5E7” bewust wat gas terugneemt. Dat laatste nummer verwerkt het verlies van een geliefde viervoeter en de leegte die daarmee gepaard gaat.
Met “Stranger” schakelt de band opnieuw een versnelling hoger, waarna de EP afsluit met de catchy single “Snow” en een bijhorende lo-fi-versie als bonustrack.
Ondanks hun jonge bestaan laat Bellestate horen dat de band allesbehalve aan hun proefstuk toe is. Met leden die hun strepen verdienden in eerdere projecten als Vienna, Your Face Offends Me en xVICIOUSx bouwen ze verder op jaren ervaring binnen de Belgische alternatieve scene.
Met Whatever Comes Next levert het vijftal een debuut af vol energie, emotie en oprechte goesting. Een eerste hoofdstuk dat smaakt naar meer — en misschien zelfs naar taart. De EP verschijnt op 12 juni op alle streamingplatformen en wordt in eigen beheer uitgebracht op cassette.
Release: Whatever Comes Next (EP)
Release date: 12 juni 2026
Physical release: Cassette (eigen beheer)
Streaming: Spotify / Apple Music / Bandcamp
Release show: Jeugdhuis Comma, Brugge - 12 juni 2026
Linktree: https://www.bellestatemusic.com/
Botanique, Brussel - concertenreeks
2026
Elle Coves, donderdag 30 april 2026, Witloof Bar, 20h
ML, zaterdag 2 mei 2026, Rotonde, 20h
Ebubé, zaterdag 2 mei 2026, Witloof Bar, 20h
Les Nuits Bota 2026, van 14 mei 2026 t-m 31 mei 2026
Een 9-daags muziekfestival, plus een openingsfeest voor Garden Party en 2 dagen Obsidian Dust.
Garden party (hemelvaartsdag), donderdag 14 mei 2026
Obsidian Dust 2026: Coilguns, Gnome, Coltaine, Frenzee, Fange, Neptunian Maximalism, Crouch, Echo solar void, Red Fang, Yob, Hermano ft John Garcia (ex Kyuss), The sword, King Buffalo, Acid king, Earthless, Blackwater holy light, Jarboe ft Thor Harris & Joy Von Spain, Cult of occult, Dope purple, Ufomammut, Conjurer, Gnod, zaterdag en zondag 16 + 17 mei 2026 (https://www.obsidandust.be) (Org ism Metadrone)
French scene: Ino casablanca, Jewel Usain, Folie’s, Jeune Morty, Juste Shani, LinLin, MandySpie, Angie, donderdag 21 mei 2026
Electro-hyperpop: Mura masa, Danny L Harle, Namasenda, Swordes, Cortisa Star, Dorian Electra, vrijdag 22 mei 2026
Indie scene: Molchat doma, Shame, Suuns, Maria Sommerville, Ugly, Horse lords, Sword II, Rafael Toral, Sergeant, Yamila, zaterdag 23 mei 2026
French scene: Gildaa, Pyo, 4nouki, Solann, Isaac, Nilusi, Blasé, Papooz, Flora Fishbach, Léonie Pernet, Camille Yembé, Noor, Les Louanges, Max baby, Pyo, zondag 24 mei 2026 + Creaties
Brasil scene: Mari Froes & Liniker, Mychelle, Sevens, Sara Parkman, Helenea Casella, Fidju Kitxora (Musica Popular Brasileira), woensdag 27 mei 2026
Rock-Punk scene: Angine de Poitrine, Model/Actriz, Maria iskariot, ZEP, Chloe Slater, Panic Shack, 313d3p, Forsissies, donderdag 28 mei 2026
Global scene: Iliona, Maddie Ashman, Asfar Shamsi, Diego, Sheng, Etta Marcus, Gala Dragot, waterbaby, Min Taka, vrijdag 29 mei 2026
R&B, jazz, soul, etnische folf scene: Chassol, Yamê, Ibeyi, Nubya Garcia, Anaiis, Béésau, Zé Ibarra, Bex, Arno Sacco, Nectar Woode zaterdag 30 mei 2026
Electronic scene: Smerz, Nick Léon, ML Buch, NET Gala, Oli xl, …, zondag 31 mei 2026
Nora Brown w/Stephanie Coleman, dinsdag 9 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Whoman, Blumi, woensdag 10 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Colleen, donderdag 11 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Left Lane Cruiser, zaterdag 13 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Camille camille, zondag 14 juni 2026, Rotonde, 20h
Kumo 99, woensdag 17 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Sorry, vrijdag 19 juni 2026, Orangerie, 20h (new date)
Agriculture, Lintworm, donderdag 25 juni 2026, Rotonde, 20h
Ty Segall, zaterdag 12 september 2026, Museum, 20h
Feng, dinsdag 15 september 2026, Museum, 20h
Holly Humberstone, donderdag 17 september 2026, Museum, 20h
Jesca Hoop, zondag 20 september 2026, Witloof Bar, 20h
Chinese american bear, dinsdag 22 september, Witloof bar, 20h
Maria José Llergo, woensdag 23 september 2026, Rotonde, 20h
Casablanca drivers, donderdag 24 september 2026, Witloof Bar, 20h
Unprocessed, dinsdag 29 september 2026, Museum, 20h
Little Barrie, dinsdag 29 september 2026, Rotonde, 20h
The bones of J.R. Jones, woensdag 30 september 2026, Rotonde, 20h
Panchiko, woensdag 7 oktober 2026, Museum, 20h
LSD and the search of God, donderdag 8 oktober 2026, Rotonde, 20h
Elis Floreen, zondag 11 oktober 2026, Rotonde, 20h
Bianca Costa, vrijdag 16 oktober 2026, Museum, 20h
Ulrika Spacek, maandag 19 oktober 2026, Witloof bar, 20h
Essyla, maandag 19 oktober 2026, 20h
Zap mama & K.Zia, vrijdag 23 oktober 2026, Museum, 20h
Valeria Castro, zaterdag 24 oktober 2026, Museum, 20h
Melanie C, Sophie and the Giants, maandag 26 oktober 2026, Museum, 20h
Westside cowboy, donderdag 12 november 2026, Museum, 20h
Imperial Triumphant, Knoll, donderdag 3 december 2026, Rotonde, 20h
Syd matters, vrijdag 4 december 2026, Museum, 20h
Kalika, donderdag 10 december 2026, Rotonde, 20h
Opus Kink, woensdag 16 december 2026, Museum, 20h
INFOS
Website Responsive website zie Bota site
New Talent! Cool Price! Bota’Carte formule
Tentoonstellingen - zie site
TUMULT Botanique en Tumult organiseren samen een tweedaags festival rond alle metalgenres, in het hart van Brussel
Les Nuits Weekender
Les Nuits Weekender dat plaatsvindt in november. Deze editie wordt een herfstversie van ons traditionele lentefestival, Les Nuits Botanique, maar dan over één weekend. Maar je vindt hier ook dezelfde passie voor nieuwe ontdekkingen die ons zo dierbaar is, in een gedurfd en eclectisch programma
Het Tough Enough festival
Het festival onderscheidt zich door zijn tweeledige programmatie, waarbij traditionele, akoestische- en 'roots' acts worden gecombineerd met meer rock-geïnspireerde sounds, van garage tot punk, surf en psychedelische rock.
Een echte muzikale smeltkroes waar elke artiest op de een of andere manier een unieke band heeft met de blues. En omdat we in de Bota zijn, zal naast gevestigde bands die al bekend zijn bij liefhebbers van de betreffende stijlen, ook veel aandacht worden besteed aan opkomende bands die de toekomst van deze genres vormgeven, de grenzen van hun muziekgenre verleggen, innoveren.
LES NUITS BOTANIQUE
Gevestigde waarden en aanstormende talenten zullen het buitenpodium, de Orangerie en de Rotonde onveilig maken tussen ...
Les Nuits Bota Een festival met de vinger aan de pols Een unieke locatie, een programmatie met een dijk van een reputatie!
Info: http://www.botanique.be
Les Nuits Bota - LES NUITS 2026, van 14 tot 31 mei 2026 – een festival met de vinger aan de pols, in volle ontwikkeling van de vernieuwde set up!
Les Nuits 2026 - Van 14 tot 31 mei 2026
Namen en enkele nieuwigheden
Meer dan ooit is Les Nuits Botanique het evenement dat zijn titel als startschot van het festivalseizoen waarmaakt.
Een 9-daags muziekfestival, plus een openingsfeest voor Garden Party en 2 dagen Obsidian Dust.
Na de belangrijke omschakeling in 2025, waarbij het festival veranderde in een evenement met drie podia met één ticket, wordt in 2026 hetzelfde recept gebruikt, maar dan verbeterd en net dat beetje extra pit gegeven.
Naast de overstap naar een 'single ticket', was het vooral de nieuwe inrichting van de buitenruimte van het festival die opviel in 2025. Het Museum en de Orangerie zalen herbergen de twee binnenpodia, terwijl de Fountain Stage net zoals verleden jaar in de parktuinen wordt opgesteld.
Met name het buitenpodium viel in de smaak, de Fountain Stage, een rechthoekige stoomketel, die perfect aansluit bij de contouren van het park en het geheel nog unieker maakt. Les Nuits heeft voortaan een esthetisch design dat past bij de historische locatie van de Botanique en de tuinen. Een door Rotor ontwikkeld ontwerp dat voor de editie van 2026 een upgrade zal krijgen.
Op het terrein en de terrassen komen ontspannings- en eetgelegenheden, ook weer een ontwerp van Rotor. Het aanbod van Food & Drinks sluit aan bij de filosofie van het festival: kwalitatief en duurzaam.
Op 16 en 17 mei zal de rock & metal van Obsidian Dust de sfeer van het eerste weekend bepalen. Daarna heeft elke avond en elke dag zijn eigen artistieke invulling: hiphop, Franse pop, indie, electro... Elk affiche is een festival binnen het festival. Op de podia staat alles in het teken van ontdekking, nieuw talent en moderniteit!
* Overzicht Les Nuits:
Les Nuits Bota 2026, van 14 mei 2026 t-m 31 mei 2026
Een 9-daags muziekfestival, plus een openingsfeest voor Garden Party en 2 dagen Obsidian Dust.
Garden party (hemelvaartsdag), donderdag 14 mei 2026
Obsidian Dust 2026: Coilguns, Gnome, Coltaine, Frenzee, Fange, Neptunian Maximalism, Crouch, Echo solar void, Red Fang, Yob, Hermano ft John Garcia (ex Kyuss), The sword, King Buffalo, Acid king, Earthless, Blackwater holy light, Jarboe ft Thor Harris & Joy Von Spain, Cult of occult, Dope purple, Ufomammut, Conjurer, Gnod, zaterdag en zondag 16 + 17 mei 2026 (https://www.obsidandust.be) (Org ism Metadrone)
French scene: Ino casablanca, Jewel Usain, Folie’s, Jeune Morty, Juste Shani, LinLin, MandySpie, Angie, donderdag 21 mei 2026
Electro-hyperpop: Mura masa, Danny L Harle, Namasenda, Swordes, Cortisa Star, Dorian Electra, vrijdag 22 mei 2026
Indie scene: Molchat doma, Shame, Suuns, Maria Sommerville, Ugly, Horse lords, Sword II, Rafael Toral, Sergeant, Yamila, zaterdag 23 mei 2026
French scene: Gildaa, Pyo, 4nouki, Solann, Isaac, Nilusi, Blasé, Papooz, Flora Fishbach, Léonie Pernet, Camille Yembé, Noor, Les Louanges, Max baby, Pyo, zondag 24 mei 2026 + Creaties
Brasil scene: Mari Froes & Liniker, Mychelle, Sevens, Sara Parkman, Helenea Casella, Fidju Kitxora (Musica Popular Brasileira), woensdag 27 mei 2026
Rock-Punk scene: Angine de Poitrine, Model/Actriz, Maria iskariot, ZEP, Chloe Slater, Panic Shack, 313d3p, Forsissies, donderdag 28 mei 2026
Global scene: Iliona, Maddie Ashman, Asfar Shamsi, Diego, Sheng, Etta Marcus, Gala Dragot, waterbaby, Min Taka, vrijdag 29 mei 2026
R&B, jazz, soul, etnische folf scene: Chassol, Yamê, Ibeyi, Nubya Garcia, Anaiis, Béésau, Zé Ibarra, Bex, Arno Sacco, Nectar Woode zaterdag 30 mei 2026
Electronic scene: Smerz, Nick Léon, ML Buch, NET Gala, Oli xl, …, zondag 31 mei 2026
OOK BEELDENDE KUNSTEN OP HET FESTIVAL
www.lesnuits.be
www.botanique.be
FKP Scorpio concert – Thomas Bergersen solo
THOMAS BERGERSEN VOOR HET EERST SOLO NAAR VORST NATIONAAL OP 8 APRIL 2027
Grote kans dat je zijn muziek al eens gehoord hebt! De wereldvermaarde componist en medeoprichter van Two Steps from Hell start in 2027 zijn eerste solotour. Op donderdag 8 april 2027 staat hij in Vorst Nationaal in Brussel met Thomas Bergersen Live.
Met meer dan zeven miljard streams wereldwijd groeide Bergersen uit tot een bepalende naam binnen de epic en cinematografische muziek. Zijn werk werd gebruikt in filmcampagnes voor onder meer Interstellar, Star Trek en Harry Potter en is ook ver daarbuiten al jaren alomtegenwoordig.
Na eerdere Europese tours met Two Steps from Hell kiest hij nu voor een volledig eigen liveconcept. Met Thomas Bergersen Live brengt hij een show die volledig rond zijn solowerk en muzikale visie is opgebouwd.
Live wordt hij begeleid door een band en symfonisch orkest. Op de setlist staan onder meer Heart of Courage, Victory, Star Sky en Strength of a Thousand Men, aangevuld met materiaal uit zijn Humanity-reeks.
Het resultaat is een concert dat zich moeilijk in één hokje laat duwen. De energie van een rockshow en de schaal van een orkest komen hier samen in één geheel. Geen klassieke orkestavond en geen standaard liveshow, maar een opgebouwde, cinematografische set waarin muziek, licht en dynamiek elkaar versterken.
Wie benieuwd is hoe dat live klinkt, weet waar naartoe op 8 april.
Praktische info
Datum: donderdag 8 april 2027
Locatie: Vorst Nationaal, Brussel
Tickets via www.fkpscorpio.be
Voor liefhebbers van Hans Zimmer, Ramin Djawadi en Two Steps from Hell
In Nederland op 14 april AFAS Live A'dam, via friendly Fire www.friendlyfire.nl
MayWay records news - Welcome to Mayway Records, Aghogho !
Aghogho – née Caro Abutoh (23) is een Antwerpse artieste met een kleurrijke fusion van soul, jazz en funk. Aghogho is Caro’s Nigeriaanse naam, betekent “kind van God” en weerspiegelt de sterke culturele identiteit die door haar muziek stroomt. Als zangeres en bassiste creëert ze een rijk geluid, gedragen door warme vocals, diepe baslijnen, zachte trompettinten en gelaagde harmonieën, verweven met onweerstaanbare, funky ritmes.
Muziek speelt al van jongs af aan een centrale rol in Aghogho’s leven. Ze zingt sinds haar kindertijd, speelt al jaren piano en ontwikkelde tijdens haar studies haar eigen artistieke stem. Recent behaalde ze haar masterdiploma aan het Conservatorium van Antwerpen, waar ze haar sound verfijnde door te experimenteren met instrumentatie, polyfonie, ritme en productietools zoals Ableton.
Met haar debuut-EP ‘17’ introduceerde Aghogho begin 2025 haar muzikale blend, verrijkt met afrobeats en meeslepende grooves. Vanuit haar half-Nigeriaanse achtergrond brengt ze een organische, ritmische gevoeligheid in haar sound, die al wordt vergeleken met artiesten als Nilüfer Yanya, Lianne La Havas en Zap Mama.
17 - EP by Aghogho | Spotify
Sindsdien gaat het snel: in december 2025 won ze Sound Track en eerder dit jaar opende ze al voor grote held Femi Kuti in De Roma en in de AB voor Ifé Ogunjobi, de Grammy-winning trompettist van Ezra Collective. Aghogho is ook artist in residence in Trix en werkt momenteel aan een nieuwe EP die later dit jaar verschijnt via Mayway Records. Een eerste single komt er in juni.
Listen to ‘17’ EP
AGHOGHO LIVE
08 mei 2026 | Ancienne Belgique, Brussel - support Ifé Ogunjobi
18 jun 2026 | V-Kurated, Brussel
20 jun 2026 | Parknacht, Turnhout
27 jun 2026 | Plein Publique, Roeselare
11 jul 2026 | Release Festival, Borgloon
21 jul 2026 | Boomtown Festival, Gent
24 jul 2026 | Paenhuys Park Happening, Hoegaarden
01 aug 2026 | Museumsnacht, Antwerpen
08 aug 2026 | Vremde Feest, Vremde
15 aug 2026 | Kampvuur Festival, Sint-Gillis-Waas
26 aug 2026 | Camping Louisa, Hoboken
26 nov 2026 | Viva Sounds, Göteborg (SE)
more tba
Genre
soul, funk, jazz, afrobeat
For fans of
Nilüfer Yanya, Lianne La Havas, Zap Mama, Raye
Even voorstellen – The Sheila Divine – Life is fragile
‘Life Is Fragile' is de laatste single uit het nieuwe album 'The Middle Ages' (release 22 mei) van The Sheila Divine
Vier dagen nadat het album verschijnt komt de band naar België voor maar liefst 5 shows!
Mocht je de single 'Hurry Up' gemist hebben: die kreeg vorige week deze HILARISCHE videoclip mee, waar de band dit over heeft te zeggen:
"Inspired by Jordan Peele's brand of dark humor, where you're never quite sure if you're watching something terrifying, funny, or both, we set out to make something that feels like Hunger Games meets Squid Game meets Running Man. Political commentary wrapped in something fun, wild, and unforgettable. Our friend Quentin Brogan helped bring the vision to life. Enjoy!"
https://www.thesheiladivineband.com/
The Sheila Divine - Hurry Up
SINGLE
'Life Is Fragile': https://open.spotify.com/track/2yQp7F80awX3HX1MUrunl5?si=TSk2EKt1QImESRl5m1Ojaw
LIVE
26 mei: Hasselt - Bootstraat
28 mei: Brussel - AB
2 juli: Sint-Niklaas - Casino KIOSK 'Great Gigs In The Park'
25 juli: Olmen - Rock Olmen
Lives 2025 Mei 2025
The Sheila Divine – 25 Y, Indie-Rock met een grote R en de puntjes op de ‘I’ … Uitbundig, krachtig, pakkend
The Sheila Divine - Honingthee voor de stem, gitaren voor de ziel
QUOTE
"This tour isn't about looking back. It's about the throughline - what's changed, what hasn't, and what's still on its way. We're still making music. We're still chasing the spark." - Aaron Perrino
Even voorstellen - SLOT - I Like My
Nieuwe single
SLOT is een explosief dance-punkproject van het koppel Abby Detrich (zang) en Max Detrich (bas, drumcomputer), gevestigd in Baltimore, VS. Hun geluid is een krachtige mix van ruige pop en frontale punk, gedragen door zware, dansbare ritmes. Tussen noise-pop en alt-rock in transformeren ze de rauwe energie van underground concerten in een bevrijdende clubervaring.
Met hun nieuwe album Dry Swallow verkent het duo de kruispunten tussen performance en seksualiteit, en bevestigt zo een "self-actualized" geluidsidentiteit: uitdagend, krachtig en onverzettelijk zonder compromissen.
I Like My
Afkomstig uit Baltimore brengt het duo SLOT "I Like My" een opzwepende dance-punk hymne. Met ruige baslijnen en een "bratty" energie verkent dit nummer de herovering van plezier en zelfbeeld. Geïnspireerd door de Y2K-esthetiek en Cibo Matto past het perfect in playlists zoals Indie Pop Fr of Alternative Beats. Een rauw, flirterig en punky geluid, ideaal voor clubatmosferen en alternatieve selecties.
https://exag.lnk.to/I-Like-My
NEW ALBUM ‘Dry Swallow’ 11/09/2026
Voor fans van: Cibo Matto, Sneaks, Pill, The CIA, Nots.
Dry Swallow tracklisting
01. Jewelry
02.I Like My
03.Stuck In Your Head
04.Yapper
05.Food
06.Exit
07.Dry
08.Bad Credits
SLOT (dance-punk, Baltimore USA)
Gevestigd in Baltimore, Maryland, is SLOT het hoogspannings dance-punkproject van Abby Detrich (zang) en Max Detrich (bas, drumcomputer). Hun muziek is een krachtige fusie van flirterige pop en scherpe punk, aangedreven door zware, hypnotiserende elektronische beats. Met wortels in dance-punk, noise-pop en alternatieve rock is SLOT gemaakt om lichamen in beweging te zetten, gedreven door een gedeelde liefde voor industriële klanken en ritmische texturen.
De geschiedenis van de band begint in de DIY-scene. Abby en Max ontmoetten elkaar als vrijwillige organisatoren van het MACROCK-festival in Virginia, verbonden door een passie voor huiskamerconcerten en onafhankelijke tours. Na het uiteenvallen van een eerdere post-punkband tijdens de lockdown, richtten ze SLOT op. Met een geleende Boss DR-5-drumcomputer zette Max zijn ervaring als drummer om in elektronische beats, terwijl Abby zich ontpopte als een charismatische tekstschrijfster en performster.
Met hun nieuwe album, Dry Swallow, bereikt SLOT zijn volwassen klank. Als opvolger van hun debuut Limbo (2023) wordt dit project beschreven als flirterig, krachtig en rauw. Het verkent centrale thema’s zoals zelfacceptatie, het claimen van je eigen lichaam en de performance van seksualiteit. Het creatieve proces, oorspronkelijk geleid door Max, is uitgegroeid tot een volledige samenwerking waarbij Abby’s stemmen en Max’ ritmes elkaar inspireren. Geïnspireerd door de mediësthetiek van de jaren 2000 en de kruisbestuiving tussen elektrische muziek en het vroege internet, werd het album opgenomen met Danny Gibney in Virginia, met experimentele technieken zoals het doorsturen van zang door een Leslie-kast voor een organisch trillereffect.
Op het podium is SLOT een brute kracht: energiek, uitdagend en dansbaar. Ze deelden het podium met namen als Brainiac, Wargasm en CDSM, en waren te zien op festivals zoals SubScape.
Naast muziek is Abby bloemkunstenaar en Max grafisch ontwerper. Hun bijna 12-jarige relatie vormt de kern van de band en voedt een diepgaande artistieke en politieke samenwerking. Betrokken bij hun gemeenschap in Baltimore, steunen ze actief initiatieven voor ecologische gelijkheid en dierenopvang, waardoor SLOT meer is dan alleen een band: het is een creatieve verlengstuk van hun overtuigingen.
Even voorstellen – Thee Sinseers – Love story
THEE SINSEERS “LOVE STORY” 18/09 (colemine records/konkurrent)
“did ya know?” https://www.youtube.com/watch?v=TJtMF9UA0NA
Live Trix Antwerp 27 sept 26
Catching up with Thee Sinseers ahead of their new Colemine Records release, Love Stories, one thing becomes abundantly clear: this is not an LP that explores a neat and tidy love story.
The vision of love put forth on this record is full-spectrum. Think of the seminal 1993 East LA film Blood In Blood Out — three protagonists bound together through hardship, strife, and diverging roads, who ultimately circle back to reckon with why they remain. It's a similar story here. Love Stories isn't interested in the happy ending. It's interested in everything that comes before it, after it, and in spite of it.
Of course, none of this is accidental. More than a new record, Love Stories is a portrait of a band that has finally grown into itself — one that knows exactly who it is and isn't shy about saying so. As Quiñones puts it: "It's a solidifying statement of where we are now. This is our style."
Bassist Christopher Manjarrez described that confidence as something you can hear: "Everything was just that notch up." In contrast to Sinseerly Yours, which had developed organically from a four-piece into an eleven-member ensemble, Love Stories was built from the ground up as a collective effort — every role established before the band entered the studio. "We went in knowing these are the roles that are gonna be played by these people," Quiñones says. "Everybody was considered wholeheartedly in every arrangement aspect."
That collective approach extended into the sonic choices themselves. Every member zoomed out — listening not just to their own parts but to the record as a whole, what Quiñones calls thinking like "a beautiful painting" rather than a collection of individual tracks. With that foundation in place, the band handed the final mix to engineer Kelly Finnigan. "We could get so far with our opinions," Quiñones admits, "but at the end of the day there's still 10 or 11 of us trying to figure out what's right." The band also leaned into earthier instrumentation — standup bass, guitars run through amplifiers for a warmer sixties-adjacent tone — pulling inspiration from wherever it presented itself, even the most unlikely of places. It's that cross-genre thinking that Quiñones sees as the record's defining quality. "It didn't feel like we were making soul music at any point," he says. "It felt like we were making our music."
But the sonic ambition of Love Stories only tells half the story. The band sought to capture something more honest than a highlight reel — showcasing the highs and lows of romantic relationships while expanding the frame to include the familial, the complicated, and the unresolved. On "Let's Fall In Love (Again)," Quiñones's protagonist pleads for a second chance before stopping mid-song to acknowledge his own role in the heartbreak — trading wishful fantasy for something far more honest. It's that kind of emotional candor that runs throughout the record. The band's parents appear in the album art, their own love stories folded into the record's visual identity, some of those stories still standing, others not. As Manjarrez puts it: "Every single song title directs you down a different road of love — whether you win or lose." Quiñones wanted listeners to sit with that ambiguity. "Love is never-ending," he says. "It stretches beyond lifetimes. I want people to still be confused — I want it to be left like an open book."
To achieve what they're reaching for, every member of Thee Sinseers has had to check their ego at the door — and mean it. "The sense of ego is, in a weird way, non-existent when it comes to recording and writing," Quiñones says. "We're all fans of each other at the end of the day." It's the kind of trust earned on the road, forged through years of shared miles and close quarters — and reflected in a lineup that welcomed new additions seamlessly, including expanded roles for familiar faces and string arrangements from newcomer Skip Heller that push the songs into new territory.
That spirit of trust extends to their partnership with Colemine Records, built on patience and creative freedom. "Terry's like a homie," Quiñones says. "He gives us his input but we get a lot of freedom because he trusts us." For a band still actively defining itself on its own terms, that kind of label support isn't just appreciated — it's essential.
Yet one thing remains constant throughout: Thee Sinseers' commitment to where they come from. That East LA identity doesn't announce itself — it simply exists, woven into the fabric of the music without being worn as a badge. As Francisco Flores puts it: "We're from here. You can hear it a thousand miles away. You can't deny it — but we don't try to. It just comes out that way." Nowhere is that more apparent than on "Minute by Minute," which Quiñones describes as the album's most neighborhood-feeling moment — a slow dance number that conjures the gymnasiums of Roosevelt and Garfield High, intimate and unhurried, like a memory you didn't know you were making. There's no performance of heartbreak here, just the real thing.
Like an unsent love letter finally delivered, Love Stories carries the weight of everything that was felt but never quite said. The universality of that feeling is perhaps best captured in Quiñones's own words: "It's never too late to change. It's never too late to tell a person you love that you love them." After any song on this record, Eric Johnson says, there's really only one appropriate response. "Damn."
"Oh Love" The opening track of Love Stories begins with earnest horns rising like the first notes of a sermon, before the band's signature East Los guitar groove settles in and cascading vocal harmonies take over, riding against the crisp rat-a-tat of the percussion. The sound lives at the crossroads of early rock and roll and R&B — think the twangy dexterity of Mickey & Sylvia meets the tender soul of Otis Redding, with the warm, windswept feeling of Freddy Fender running throughout. Supercharged by full horn accompaniment, it's a daydream and a rallying cry at once — a reminder that if everyone could feel the full weight of love, the world would be a more tender place.
________________________________________
"Did Ya Know?" A jaunty guitar groove opens things up before "Did Ya Know?" eases into its sleek, sunny pocket, buoyed by a playful organ that's warm and a little mischievous. It calls to mind the smooth sweetness of "These Eyes" by the Guess Who crossed with a sunshine reggae lilt — cool, unhurried, and completely effortless. The lyrics carry a fluency in early R&B that's become a Sinseers hallmark, and every so often the band pulls off one of those quietly dazzling instrumental turns that reminds you just how deep the well goes.
"Let's Fall In Love (Again)" Lush and dreamy from the first note — a soft drum roll gives way to perfectly picked guitar — "Let's Fall In Love (Again)" finds Joey Quiñones pleading with the lover of his dreams to let bygones be bygones. The arrangement is alive in every corner, with güiro, triangle, and vibraslap threading through the song like small, insistent heartbeats, highlighted by warm backup harmonies. But midway through, his protagonist fesses up, acknowledging that his own misgivings were the source of the sadness and pain, trading wishful fantasy for something far more honest. It's the kind of emotional turn that makes the sweetness of the surrounding arrangement hit that much harder.
"There She Goes" "There She Goes" arrives in full panoramic sound — western reverb guitar shimmering like a desert sunset at the edges, horns bringing a sweeping big-band grandeur to the center, with the Delfonics, Chi-Lites, and Stylistics as its soul orchestration touchstones. The protagonist is searching for a way to mend a broken heart, and what makes the track land is how human that search feels — held up by a call-and-response between Quiñones and the band that moves between longing and resolve like a conversation with yourself at 2
a.m. There's no performance of heartbreak here, just the real thing.
"How Lonely Is Lonely" Like a burst of sunshine breaking through, the opening notes arrive on a soft snare beat, a twinkle of keys, and the light, airy flutter of a muted horn completing the picture. The sound sits somewhere between Brenton Wood's breezy West Coast soul and Alton Ellis's honeyed reggae sweetness — Quiñones toggling effortlessly between the two worlds in a single song. The lyrics follow a protagonist worn down by a woman who can't make up her mind, the two forever out of sync, never quite landing on the same page at the same moment. By the second verse, Quiñones lets loose in one of his signature emotional howls — raw and searching, the sound of someone who has hit the bottom and is pleading not to be left there.
Even voorstellen – Pond announce new album ‘terrestrials’
POND ANNOUNCE NEW ALBUM TERRESTRIALS
OUT 19th JUNE (mangovision/konkurrent)
May 26 “through the heater” https://www.youtube.com/watch?v=sTTtxcPrBEw
april 26 L SINGLE/VIDEO ‘TWO HANDS’ https://www.youtube.com/watch?v=oTf47abqECc
POND reveal news of their latest album Terrestrials, out on 19th June, on their own newly coined imprint Mangovision via Secretly Distribution, alongside a stream of headline dates in the US this July-September. Marking the announcement is their latest single and video ‘Two Hands’.
Speaking about the new single ‘Two Hands’, Nicholas Allbrook shares “This song is about when mining company Rio Tinto blew up Juukun Gorge in the Hammersley Range in Western Australia. They destroyed sacred rock shelters that were of the highest archaeological, cultural and spiritual significance. The rock shelters contained a cultural sequence spanning 46, 000 years that had been taken care of by the local Indigenous communities. I was wondering how the commentators around this country would've reacted if the shoe was on the other foot and someone had demolished the Vatican or Notre Dame or St. Paul’s because it was in the way of their corporate expansion. Anyway, its a little word of encouragement that you’ve got every right to be very fucking angry about this injustice.”
Ceremoniously distilling the forthcoming record’s intent into a playful caricature through ‘Two Hands’s music video, Allbrook continues, “The video was made by us and Sam Kristofski (with heaps of help from Tess Thompson, Kate Green and Christian Dillon). We filmed it in York and the Beverley Offroad Motorsports Association on one of the hottest days of the summer. Az was tough enough to wear full leathers the whole time. Endless thanks to him and Ry for fully embodying the soul of this video with their enduring passion for dust, rust, black cans, circlework and fucked up old motorcars.”
The group of Nick Allbrook, Jay Watson, Joe Ryan, Jamie Terry, and James Ireland, exist to create – the myriad of crossovers between their projects individually and the scene they first put on the map continues today – and that pursuit is set to persist forever no doubt. Yet for the first time in POND’s history, the recording process on their 11th was subject to a simple set of rules: No fuzz pedal. No ballads. No “Pink Floyd shit”.
Conceived from a place of reverence for a particularly potent epoch in Oz rock, Terrestrials mines the sound of open sky melancholia, heat haze sizzling on the plains and jangly pub backrooms that hits an eternally poignant nerve for anyone familiar with the sound, time and place. From there Terrestrials evolved and the idea of “Goths at the pub” became the record’s stylistic north star - iconic 80s Australiana being acid-washed with the eyeliner-stained post-punk of Sisters Of Mercy, Magazine and the like. “Would Goths like it?” “Could you have a beer to this?” If the answers were yes it was thrust into the mix.
Like much of the Pond catalogue, Terrestrials is a record of people and place, of exploring the identity of each, as well as where and how they intersect and interact. Extractive capitalism, power dynamics, inequality, indigenous incarceration, eccentric outcasts, fire and water, diesel and dust, unity and division, blood and bauxite, unborn tomorrows and dead yesterdays - it’s all there. Terrestrials twitches with the desperation of people and planet on the brink, but ultimately bets on the beauty of both to prevail.
Earlier POND shared the title track to support across NME, CLASH, The Line of Best Fit, DORK and more remarking on the song’s “strutting, preening glam-rock/new wave energy”. Following on from the announcement of their US dates supporting Djo – the musical project of actor, producer, and songwriter Joe Keery, known for his work in Stranger Things and Fargo – POND today announce a stream of headline shows across the US this July-September and will also appear locally at Against the Grain Festivalin Brisbane in June, with more Australian shows to be announced. Pre-sale is available now with general tickets on sale from Friday 10 April @ 10am local via pond.band.
First single
Pond - Terrestrials (Official Video)
LP TRACKLIST
Skyworks
Casuarina
Through The Heather
Two Hands
Roebuck Plains
The Fatal Shore
Tourmaline
Terrestrials
Personal Hell
Nashville (I’m Dying)
ABOUT POND
POND are one of the most versatile, inquisitive, and accomplished bands in the psychedelic rock vanguard. Made up of Nicholas Allbrook, Jay Watson, Joseph Ryan, James Ireland, and Jamie Terry, POND was formed in 2010 in Fremantle, Western Australia. However, it wasn’t until the release of their 2013 record Beard, Wives, Denim that POND went from a group of musicians and friends to an internationally touring band. Today, POND boasts an impressive catalog of recorded music, spanning ten critically-acclaimed albums. Since its beginnings, POND’s prowess in the live arena has also been well documented. Sharing the stage with artists such as Flaming Lips, Queens of the Stone Age, Arctic Monkeys and more, they have also been on major festival lineups worldwide like Glastonbury, Coachella, Splendour in the Grass, and The Great Escape.
Bella and The Bizarre - Tussen camp en elementaire rock-'n-roll
Bella and The Bizarre + Straight Shooter
Tributebands? Daar loop ik normaal in een grote boog omheen maar voor Straight Shooter maak ik graag een uitzondering. Je kunt iemand die een eerbetoon aan Greg Cartwright brengt moeilijk van plat opportunisme verdenken, want de man blijft bij het grote publiek nog steeds een nobele onbekende.
Straight Shooter is het geesteskind van Steven Gillis, die zijn sporen verdiende bij onder meer Fifty Foot Combo, Thee Andrew Surfers en Blackup. Verder bestond de bezetting uit gitarist Felix Gillis (zijn zoon) en bassiste Stella Lemmens, beiden actief bij Thee Deadly Comments, en drummer Lion De Clerck die we kennen van Harvesters en Leopard Skull.
Het Gentse kwartet opende de set met een viertal nummers van Reigning Sound waarbij ik meteen antwoord kreeg op mijn grootste vraag vooraf: "Zou de stem van Steven Gillis wel geschikt zijn voor dit project?". Ja dus, want ze kwam verrassend dicht in de buurt van die van Greg Cartwright en dan was het natuurlijk dubbel zo jammer dat de vocals zo diep in de mix verdwenen. Ook de fijne tweede stem van Stella Lemmens was nauwelijks hoorbaar. Gelukkig was dit het enige minpunt en heb ik verder niets dan lof.
Er werd bijzonder strak gespeeld. Geen geleuter tussen de nummers die elkaar in een razend tempo opvolgden. Het werd uiteraard een feest van herkenning met niets dan parels: "Straight Shooter", "We repel each other" en "Reptile style" van Reigning Sound; "The way I feel about you" van Compulsive Gamblers en "Mary Lou" (oorspronkelijk van Young Jessie) van Oblivians waren er maar enkele van.
Even moest ik me toch achter de oren krabben toen ik plots "Hey Sailor" van The Detroit Cobras hoorde. Maar al snel begon het me te dagen: Greg Cartwright speelde ooit een blauwe maandag bij The Detroit Cobras. Op zich heeft hij niets te maken met deze cover van "Hey Sah-Lo-Ney" van Mickey Lee Lane, maar het blijft een fantastisch nummer en het was wel Greg Cartwright die de dood van Detroit Cobras-zangeres Rachel Nagy in 2022 wereldkundig maakte.
De knap opgebouwde set mondde uit in een zinderende finale met eerst drie Oblivians nummers, "Part of your plan", "Big black hole" en "Bad man", gevolgd door "You got me hummin'" van Reigning Sound.
Kon Straight Shooter tippen aan het origineel? Dat niet, maar wie de nummers niet kende, werd zonder twijfel omver geblazen door deze compromisloze garagerock. En nu de inspiratie van Greg Cartwright, die zich tegenwoordig wegcijfert in andermans groepen (Laundry Bats en het dodelijk saaie The Hypos), lijkt te zijn opgedroogd is dit een welgekomen alternatief.
Bella Khan is de dochter van de stilaan legendarische King Khan, die in The Pit's enkele onvergetelijke passages op zijn naam heeft staan. Ik zag haar eerder enkele nummers zingen bij een concert van haar vader maar verder was dit voor mij compleet nieuw. The Bizarre bestond uit een gitariste, een bassiste en een drummer terwijl Bella zelf ook gitaar speelde. De Berlijnse zangeres verscheen in een opzichtige lange jas en het vervolg liet zich raden.
Na enkele nummers werd het te warm en moest de jas plaats ruimen voor een luchtigere outfit. Bella kwam zeker wat gecultiveerder dan vaderlief voor de dag, al leek haar broek zo uit de garderobe van King Khan te komen, die er ongetwijfeld nog de schaar in zou zetten. Het openingsnummer dreef op bekoorlijke grooves van jaren '60-meidengroepen waarna werd overgeschakeld naar stevige elementaire rock-'n-roll.
Met "Wo bleibst du?" probeerde Bella het zelfs even in het Duits, iets wat ik al lang niet meer gehoord had. Het durfde soms wat rommelig te klinken maar de soulvolle, gepassioneerde zang maakte veel goed.
Naarmate de set vorderde zakte het tempo en nam het campgehalte toe. Soms balancerend op het randje maar het bleef steeds genietbaar. Iemand maakte de vergelijking met Tav Falco's Panther Burns en daar had hij beslist een punt: diezelfde zwijmelende camp die er net niet over ging.
Het theatrale werd allerminst geschuwd, zo schoof Bella even haar gitaar opzij om zich over te geven aan een soort slangendans.
Voor de twee bissen werd het tempo opnieuw opgeschroefd met nummers die het midden hielden tussen punk en exotica.
Tijdens de slotsong droeg Bella, zelf juwelenontwerpster, een prachtige juwelensluier die naadloos aansloot bij haar Oosterse roots.
Toen ik na afloop de setlist kon inkijken viel me nog iets vreemds op. Van de debuutplaat uit 2024 op In The Red Records was geen spoor te bekennen. "Delusions", de tweede single, bleek het enige gekende nummer.
De rest bestond waarschijnlijk uit materiaal van de nieuwe plaat die er zit aan te komen. En dat zou mits wat schaafwerk best wel eens een mooie kunnen worden.
Organisatie: Pit’s Kortrijk
Thee Vibrafingers - Met fuzz doordrenkte garage rock-'n-roll
Met Thee Vibrafingers en Oil City Band had de boEgie woEgie een mooie double bill op de agenda maar die spatte jammer genoeg uiteen toen die laatste groep in laatste instantie om medische redenen moest afzeggen. En laat Oil City Band nu net de band zijn waar ik het hardst naar uitkeek.
Gelukkig hadden Thee Vibrafingers genoeg referenties om me toch uit mijn kot te lokken. Deze Franse groep uit Tours bestaat intussen al meer dan dertig jaar en haalde destijds haar inspiratie bij uit het juiste hout gesneden groepen als The Cramps, Teengenerate, Oblivians en The Stooges. Erg productief waren ze niet. Slechts vier albums brachten ze uit, maar dat volstond ruimschoots om hun kontobsessie te etaleren met titels als "Play in your ass!" en "Back from your ass!".
Hun recentste plaat verscheen vorig jaar en heet dan weer ‘Don't push me, asshole!!!’.
Hoogstaande poëzie hoefden we dus niet meteen te verwachten, rock-'n-roll des te meer. Gehuld in witte smokingjasjes en getooid met Afropruiken betraden de vier het podium waarna zanger Vinz meteen al zijn duivels ontbond. Hoewel hij toch niet meer van de jongsten is, stuiterde hij als een waanzinnige in het rond, zich van niemand of niets iets aantrekkend. Terwijl hij over het podium rolde of door het publiek scheerde, serveerde de rest van het orkest met fuzz doordrenkte garagepunk.
De rammelende lo-fi rock-'n-roll, gebracht met het nodige enthousiasme, had eigenlijk alles in zich om er een memorabel feestje van te maken. Toch leek er iets te ontbreken om dat helemaal waar te maken. Bij momenten klonk het toch wat te braaf en dat was vooral te wijten aan de stem van Vinz. Die klonk wat zwak en toen hij het op een schreeuwen zette, was hij vaak nauwelijks nog hoorbaar. Stemproblemen of gewoon een slechte microfoon? Wat ook niet bepaald meehielp, was de wel erg bescheiden opkomst. Desondanks wisten Thee Vibrafingers een spetterende finale uit de brand te slepen. Die begon met het Franstalige "Baba", gevolgd door een overtuigende cover van "Do you wanna know" van The Kids (gaat er altijd in!) die eindigde met een tuimelperte over de monitor van Vinz.
Uiteindelijk werd er afgesloten met publieksfavoriet "Put your finger in your ass", een nummer uit hun allereerste plaat en het sein voor Vinz om met een enorme rubberen middelvinger het publiek in te duiken waarbij ik toch iets verdachts tussen de billen voelde.
Organisatie: boEgie woEgie, Menen
Sonic city festival 2026 – van 6 november t-m 08 november 2026 – eerste namen
Sonic city festival 2026 - 06/11 t-m 08/11 @Depart
2026 – curators Marie Davidson & Dirty Three - From pulsing electronics and razor-sharp storytelling to sweeping post-rock and folk melancholy… no genre is safe
For its 18th edition, Sonic City leans further into the night. Three days stretched at the edges—where club pulse meets something more unguarded, more cinematic. The programme moves like a slow burn: new names, cult figures, and artists just arriving, threaded together into this year's line-up.
This year’s edition unfolds under the guidance of Marie Davidson and Dirty Three—two curatorial voices that don’t naturally settle in the same room, which is exactly the point. Davidson’s world is precise, rhythmic, wired for the body: a lineage of minimal wave and techno that sharpens repetition into something sensual and slightly confrontational. Her orbit brushes acts like Soulwax, where electronics gain weight, friction, and a certain late-night propulsion.
Dirty Three come from elsewhere entirely. Their music—fragile, sprawling, wordless—leans into tension and release, where silence carries as much weight as sound. Through Warren Ellis and his long-standing dialogue with Nick Cave, their universe stretches toward film scores and devotional intensity, where emotion lingers and unravels in real time.
Curated by Dirty Three: Alex Rex, Christina Carter, Dirty Three, Maxine Funke, Zoh Amba + more names TBA
Curated by Marie Davidson: .618, Curses LIVE, Feu St-Antoine, goat (JP), Leo Vincent, Lord Spikeheart, Marie Davidson LIVE with Nick Verstand, Natasha Pirard, Paranoid London + more names TBA
Curated by Sonic City: Anna von Hausswolff, Billy Fuller, keiyaA, Louis Ottley, Mandy, Indiana, Pigeon, PVA, Rosie Stuart, The Kind + more names TBA
line-up per dag
www.soniccity.be
www.wildewesten.be
Even voorstellen – Widowspeak – Roses
may 26 “IF YOU CHANGE” https://www.youtube.com/watch?v=uS1YGiW4EM8
+ “soft cover” https://www.youtube.com/watch?v=oACL8hDoWtI
april 26 “no driver” https://www.youtube.com/watch?v=-ao2cxCdGR0
march 26 “IF YOU CHANGE” https://www.youtube.com/watch?v=uS1YGiW4EM8
LIVE:
10/12 wilde westen/kortrijk
11/12 aff/hasselt
Now, NYC duo Widowspeak have announced their new album Roses, due out June 5th via Captured Tracks. Lead single “If You Change” captures everything that’s made the long-running group a staying force, from its breezy guitars to the impossibly rich chorus, there’s a timeless quality imbued with the twang of a Lynchian roadhouse band.
On the single, vocalist Molly Hamilton says she “thought about the fear of change, and when things (situations, objects) feel stuck in time because of a fear of ruining them. You always hear “mint condition” as though it is as an asset, but it also means that thing hasn’t been used, lived with, loved. It never gets to fulfill its destiny.”
The longtime duo of Hamilton and Robert Earl Thomas, Roses arrives as Widowspeak’s seventh album. One of many bands to crop up in a fertile New York City music scene over 16 years ago, they started out shuffling gear between venues now-since shuttered (Glasslands, Cake Shop, 285 Kent, Death By Audio to name a few) and their practice space in Monster Island Basement (now a Trader Joe’s). Widowspeak is now a married couple, working day jobs in their own off-season. Robert is a carpenter, Molly a waitress. Roses is populated not with dramatic overtures but with the backdrop of the minutiae and repetition of daily acts. Small observations before, during, and after work: the ritual of pouring water for customers, catching a cold on your day off. Daydreaming about winning the lottery, or maybe realizing you already won.
They recorded the album last January at the Old Carpet Factory on the Greek island Hydra: a studio in an old house tucked into the village’s steep hills. It’s quiet there in winter, when the tourists have all gone home. Longtime touring members Willy Muse, John Andrews, and Noah Bond serve here as the players. Roses was then taken home and slowly, lightly tinkered with, before being deftly mixed by Alex Farrar at Drop of Sun Studios, and mastered by Greg Obis at Chicago Mastering.
“Incidentally one of my favorite childhood books is “The Velveteen Rabbit” and growing up we had this VHS copy of Meryl Streep reading it over Ken Burns-esque slow-panned illustrations,” shares Hamilton on the playful video. “It’s sort of burned into my mind. Even now, I can hear her voice saying “I am real!” My sister ended up getting me a copy of it on vinyl, which is incredible. Maybe I’ve also been thinking about it more now because we have a board book version we read to the baby. But, the point of the story is that only through being loved can something become “real”... and that’s sort of how the video came to be what it is.”
Across the ten tracks that make up Roses, intimate spaces and stages of love are captured with a nostalgic, vaseline-coated lens. If music can simultaneously be naturalistic and noir, saturated and lush, that is Widowspeak. This is a band that knows how to set a scene.
There’s dream and power pop, a little Stones, maybe some Petty, open and languid ballads with the twang of a Lynchian roadhouse band… Perhaps you hear REM, Yo La Tengo or Cat Power. A little Neil Young in Hamilton’s references to working at the diner. The magic of the band is, still and always, the interplay between Molly and Robert in their two leading roles: her languid, textured voice and his visceral guitar playing. And as producer, Robert captures the ephemeral magic of a band finding a song in the studio: something that still bears traces of the directness of Molly’s voice memos and the dense guitar tapestries of the demos. The rough-hewn marks of the tools are still evident, the noise kept in.
“Can’t hold too tight or I’ll have nothing, Like a candy melts in your hand.” As the album closer “Hourglass” contemplates the fleeting nature of something, anything, it illustrates what is most true about Widowspeak. At the heart of it, their music is special because it is real: most of all for the people making it. Fragile and temporary, and worthwhile… like love itself.
Tracklist:
Even voorstellen – Thee Marloes – Di Hotel Malibu
THEE MARLOES “DI HOTEL MALIBU” 22/05 (big crown records/konkurrent)
may 26 “6 years” https://www.youtube.com/watch?v=JLOl_rpk6Ec
april 26 “through the changes” https://www.youtube.com/watch?v=iNm94z7Gxpo
march 26 “under the silver moon” https://www.youtube.com/watch?v=EKvzbJ0DMcg
Big Crown is proud to present Thee Marloes’ sophomore album, Di Hotel Malibu. It arrives as a widening of the frame — a confident step away from the lines that once neatly held their sound, and toward something more porous, conversational, and deeply Indonesian. It’s been two years since Perak, the Surabaya trio’s debut for Big Crown Records, introduced their unique sound. This new record doesn’t abandon that lineage so much as stretch it, showing how much they have grown as a band since the release of their debut and all the experiences that came with it. Composed of vocalist and keyboardist Natassya Sianturi, guitarist and producer Sinatrya Dharaka and drummer Tommy
Satwick, Thee Marloes have always worked as a unit, their songs shaped by shared reference points and a lived-in sense of groove. On this album, that collective language expands. The arrangements move across a broader spectrum, with new instrumental colors, unexpected rhythmic turns, and a looser approach to structure. The band describes it as a response to the last two years of living: social realities, love lives in flux, and all that success has brought into their lives.
In the end, Di Hotel Malibu is the result of the best type of inspiration: the global attention Thee Marloes have earned, and the chance to play their homegrown music for fans around the world has put wind in their sails. Enjoy the record, then catch them as they tour the globe. Soul Music from Surabaya, another Big Crown Sureshot.
New single “Under the Silver Moon,” is a stone cold two-stepper that addresses the bitter and the sweet of long-distance love affairs over a breezy musical backdrop. The musicianship and production draw you in from the first snare hits, while frontwoman Natassya Sianturi’s honeyed vocals conjure vivid imagery through metaphor and prose. An apt album opener, the tune showcases the new direction the band has taken with their sound, introducing new textures, arrangements, and a heightened sonic caliber. For the Official Music Video, Thee Marloes continue to push the boundaries with their visuals, this time with an alien encounter in a hotel…
DI HOTEL MALIBU TRACKLIST
Madball + guests, Trax, Roeselare op 9 mei 2026 – Pics
Madball
Madball is een invloedrijke New York Hardcore band, opgericht eind jaren ’80. Ontstaan uit de scene rond Agnostic Front, staat de band bekend om hun zware grooves, straatmentaliteit en teksten over loyaliteit, doorzettingsvermogen en het leven in de hardcore scene.
Born From Pain
Born From Pain is een hardcore/metalcoreband uit Nederlands Limburg, opgericht in 1997. De band staat bekend om hun zware riffs, agressieve vocals en energieke liveshows, met invloeden uit New York hardcore en thrash metal. Hun teksten gaan vaak over doorzettingsvermogen, frustratie, loyaliteit en maatschappelijke kritiek. Binnen de Europese hardcore-scene groeiden ze uit tot een van de bekendste en meest gerespecteerde bands.
Desolated
Desolated is een Britse hardcore band, opgericht rond 2009. Ze staan bekend om hun extreem zware riffs, logge breakdowns en brute vocalen, en worden gezien als een vaste waarde binnen de moderne beatdown-scene.
Mindwar
Mindwar is een Belgische hardcore/crossoverband uit Lokeren, die elementen van thrash metal en hardcore punk samenbrengt. Hun muziek is snel, agressief en politiek getint, met een duidelijke old-school benadering en een rauwe, directe sound.
Misled
Misled is een hardcoreband uit de Europese scene, met wortels in de old-school hardcore punk. De band staat bekend om hun rauwe energie, directe boodschap en no-nonsense benadering, trouw aan de kern van hardcore.
Listed
Listed is een hardcoreband die invloeden uit zowel old-school als moderne hardcore combineert. Met krachtige riffs, strakke ritmes en intensieve vocalen richt de band zich op pure energie en een sterke live-impact.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Madball
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9541-madball-09-05-2026?Itemid=0
Born From Pain
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9542-born-from-pain-09-05-2026?Itemid=0
Desolated
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9543-desolated-09-05-2026?Itemid=0
Stab
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9544-stab-09-05-2026?Itemid=0
Mindwar
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9545-mindwar-09-05-2026?Itemid=0
Listed
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9546-listed-09-05-2026?Itemid=0
Misled
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9547-misled-09-05-2026?Itemid=0
Org: Btfly vzw (ism Trax, Roeselare)
Pse Belgium news - De Avond van de Filmmuziek brengt een onvergetelijke ode aan cinema en series met iconische soundtracks
Een indrukwekkend orkest, (inter)nationale gasten en filmmuziek die generaties verbindt: De Avond van de Filmmuziek groeide gisterenavond opnieuw uit tot een groots audiovisueel spektakel waarin cinema, televisie en live muziek samensmolten tot één meeslepende belevenis in de AFAS Dome.
Samen met het Antwerp Philharmonic Orchestra, koor Fine Fleur, de Backbone Band en dirigente Alexandra Arrieche nam presentator Aster Nzeyimana het publiek mee op een muzikale reis langs iconische films, geliefde series en hedendaagse klassiekers.
De setlist bracht een unieke mix van legendarische filmmuziek en verrassende hedendaagse composities. Zo passeerden onder meer The Untouchables, Saving Private Ryan, Out of Africa, Indiana Jones, Babygirl, La Vita e Bella, The Da Vinci Code, 12 Years a Slave en The Mission de revue. Ook populaire reeksen als Succession, Downton Abbey en The White Lotus kregen een prominente plaats.
Naast de grote klassiekers was er ook ruimte voor recente films en Belgische producties. De natuurdocumentairefilm Onze Natuur kreeg een bijzonder moment in de show, met componist Dirk Brossé als eregast in de zaal en op het podium. Hij onthulde dat hij momenteel met de composities voor de tweede film in de reeks bezig is. Ook de internationaal bekroonde Belgische film Baghdad Messi werd muzikaal in de kijker gezet door een imposante performance van Lieselot De Wilde en Ut-speler Tristan Driessens.
Het concert bracht daarnaast een reeks bijzondere gastoptredens samen. Sopraan Ella Taylor zorgde voor een indrukwekkende uitvoering van muziek uit The White Lotus en Babygirl, terwijl Stef Kamil Carlens een ingetogen versie van Mad World uit Donnie Darko bracht. Ibe Wuyts eerde Bruce Springsteen met Dancing in the Dark, Klaasje Meijer bracht The Mission op dwarsfluit en Tinne Oltmans sloot de avond groots af met Defying Gravity uit Wicked.
Ook acteur Olivier Richters – bekend van onder meer Indiana Jones – maakte zijn opwachting tijdens de show en zorgde samen met Aster Nzeyimana voor een humoristisch intermezzo dat op veel enthousiasme kon rekenen bij het publiek.
Met muziek van componisten als Hans Zimmer, John Williams, Ennio Morricone, Thomas Newman, Lalo Schifrin en Kris Bowers bewees De Avond van de Filmmuziek opnieuw hoe krachtig filmmuziek emoties kan versterken en verhalen generaties lang kan doen nazinderen.
De Avond van de Filmmuziek keert op zaterdag 8 januari 2028 terug naar de AFAS Dome in Antwerpen. Tickets zijn meteen in verkoop via www.deavondvandefilmmuziek.be .
Tickets beschikbaar vanaf 42,99 eur.
www.pse-belgium.com
Afro-Latino 2026 – vrijdag 17 juli t-m zondag 19 juli 2026 - Line-up bijna compleet!
De line-up van de 26e editie van het Afro-Latino Festival maken we bijna compleet met nog een hele reeks nieuwe namen! Over een dikke 2 maanden gaat het weer een grandioos feest worden in Genk van vrijdag 17 juli tot en met zondag 19 juli 2026!
Vrijdag 17 juli voegen we DANY NEVILLE en SINDICATO SONICO toe aan een spetterende openingsdag met headliners DYSTINCT en FRENNA. Diezelfde dag komen ook BELLE PEREZ, NEMS, MIRO, CHAM en AVILO.
Voor zaterdag 18 juli hebben we de volgende artiesten kunnen strikken: LAS MINAS SOCIAL CLUB, SAHRA, NINETYTWO, QUEEN HONEY BEE, STUBBORN, RAGGAMUFFIN WHITEMAN en SHAR PEREZ. Samen met headliner JOVANOTTI en sub-headliners LIA KALI, FRESHLYGROUND en TROMBORANGA presenteren we jullie weer een line-up met exclusieve headliners, toonaangevende toppers en een reeks te ontdekken nieuwe talenten!
LAS MINAS SOCIAL CLUB
Vanuit de schaduw van de Limburgse steenkoolmijnen laat Las Minas Social Club de zon van Havana schijnen. Met warme klanken en zwoele ritmes brengen 8 topmuzikanten een ode aan de Cubaanse Son. Het repertoire bestaat uit meeslepende vertolkingen van tijdloze traditionals uit het Cuba van vóór de revolutie. Liederen die de wereld veroverden dankzij de legendarische Buena Vista Social Club. Laat je meevoeren naar een andere tijd en een andere plek, waar elke noot naar rum en zeezout smaakt.
SINDICATO SONICO
An high-energy mestizo crossover band from Antwerp met als slagzin: No Borders, No Genres, Just Groove! Hun Mexicaanse frontman Román Santos neemt deze 10-koppige band op sleeptouw met een mix van funk, ska, reggae, Latin, hip-hop & rock ’n’ roll.
DANY NEVILLE
Geboren in de Verenigde Arabische Emiraten uit Libanese ouders trok hij via de VS en Groot-Brittanië naar Dubai. In de internationale muziekscene staat zijn naam symbool voor originaliteit: een artiest die niet bang is om grenzen te vervagen, barrières te doorbreken en een nieuwe invulling te geven aan wat een dj-set kan zijn. Iets wat hij al meerdere keren op Tomorrowland kon bewijzen.
www.afro-latino.be
Even voorstellen - Chinese American Bear Announce New Album, ‘Dim Sum & Then Some’
08/05 (moshi moshi/konkurrent)
LIVE 22/09 BOTANIQUE/BXL
May 26 “i wanna go home” https://www.youtube.com/watch?v=7H5aW3rOMW8april 26 "Turn up The Radio (把收音机开大点)” https://www.youtube.com/watch?v=nTfjjjrg2yc
march 26 "All The People (所有人)" https://www.youtube.com/watch?v=u1qWWVvICjI
Chinese American Bear, the duo of Anne Tong and Bryce Barsten, today announce their new album Dim Sum & Then Some, due out May 8th via Moshi Moshi Records. The announcement arrives alongside the release of groovy, buoyant lead single "All The People (所有人)." The album is a positive and lighthearted collage of the duo's life together - exploring all the things they love: food, appreciating small joys, the Chinese-American upbringing, love, and fairy tales.
All The People (所有人) is probably my favorite song on the album," Barsten says. "It’s so fun, light, cool, and a little weird. It’s a song for everyone. All the people. It has some fantasy vibes, musically and lyrically."
The track is also accompanied by a video directed by Barsten–he explains:
“The original idea for this music video was to build giant costumes for people to wear, but that quickly became too ambitious of an idea, haha. Then it dawned on me one day to use puppets! It'd still have that tactile/physical feeling, and I could have multiple characters. I made it in my parents basement actually, which feels hilarious to say. I felt like a little 12 year old gremlin, working every day in the depths of the basement.”
“The ‘La La’ characters are all stop motion, frame-by-frame, and then hand puppets are filmed live. I honestly didn't even write out a script or anything for this. I just knew I wanted the puppets singing in a theatre, I wanted the ‘La La’ characters to be like these goofy squads of backup singers, and I wanted puppets to shoot beams of light out of their mouths that turn into a heart for the final build of the song. I had like two tiny lights my dad gave me to light the puppets, but mostly just used the overhead lights in the basement. The whole thing is real DIY, like most things we make, but I put a lot of love and time into giving it life. I think with the coming of AI, it feels even better to make things like this. To be hunched over in my parents basement for hours, excited and inspired, using my hands, and brain.”
Tong expands on the inspiration behind the track: "When Bryce first showed me the sounds for 'All The People', it immediately reminded me of a fantastical setting with castles and fairies so I leaned in that direction with the lyrics. It was fun to write about a topic we hadn’t explored much before. I’ve written a lot on our favorite foods and Chinese culture but hadn’t explored much fantasy. We’re actually both huge fans of fantasy in general (Bryce puts on the Lord of the Rings movies at least twice a month in our household, it’s his comfort background noise). I also recently started getting into 'Romantasy' (A Court of Thorns and Roses, Fourth Wing, etc.) so I was also in that mindset."
The sounds on Dim Sum... are more musically dense and exploratory, marking a sonic evolution for the duo. The band finds themselves delving much further into experimental territory, while also incorporating more traditional pop elements than they ever have. There's a nice mix of sonics on this album, featuring warbly guitars, hints of psychedelia, pop, disco, and strings, while also incorporating synth driven, electronic, sounds, as well as droney, hypnotic elements. The LP is a true reflection of the Chinese American Bear ethos: open, curious, and lighthearted.
Chinese American Bear is a lighthearted and quirky mandopop duo from Seattle, creating fun & eclectic bilingual English/Chinese ear candy. Comprised of Anne Tong and Bryce Barsten, the married couple creates groovy, and infectiously fun tunes in their home studio together. Their sound, resulting from the intersection of Barsten's fondness for MGMT, The Flaming Lips, Pond, and Sly Stone, with Tong's classical piano training and love for all things pop (Taylor Swift, Jonas Brothers), have allowed them to carve out their own brand of indelible indie pop. They've earned tens of millions of streams, global acclaim, and have been featured in VOGUE+, Paste Magazine, Under the Radar, celebrated by BBC Radio and KEXP (#1 album), and spotlighted across major Spotify playlists including All New Indie, Indie’s Top 50, Fresh Finds (#1 cover track), Bedroom Pop, Chill Vibes, and more. They toured internationally with the release of their second album Wah!!! including 15 cities in China, multiple trips to the UK, dozens of festivals, and support for the pop star/internet phenomenon Poppy (USA), and Greer (USA). Their music has been featured in the film The Wedding Banquet, Apple TV series Platonic, EA’s new “Skate” video game, an Apple commercial, and more.
|
DIM SUM & THEN SOME - TRACK LISTING 1. Intro (开场白) 2. All The People (所有人) 3. No No Yeah Yeah (不不好啊好啊) 4. I Wanna Go Home (我想回家) 5. Turn Up The Radio (把收音机开大点) 6. Chant (Namo Amituofo) 7. Mama (妈妈) 8. Lovely Day (美好的一天) 9. Land of Fun (好玩的地方) 10. Forever Lover (永远的爱人) 11. Chinese American Bear Anthem (华裔美国熊之歌) |
Chinese American Bear Bio:
As Chinese American Bear, married musicians Anne Tong and Bryce Barsten know that the way to a person’s heart is through their stomach. “I remember learning a little Chinese for when I first met Anne’s family, and it was so amazing that you don’t say ‘how are you?’ or ‘what’s going on?’ when you’re greeting someone, you say ‘have you eaten yet?’” Barsten smiles. So when his previous band disbanded and he and Tong started working on music together for the first time, the Seattle-based duo turned to that intimacy and warmth to lyrically match the musical soup of Flaming Lips, Beach Boys, Bee Gees, B-52’s, and Teletubbies that they had been cooking up, peppering their songs with food references to reinforce the filling emotional resonance. And through that fusion, Chinese American Bear started writing music that exposes new listeners to Chinese flavors in their indie pop delicacy and provides a sumptuously nostalgic glow for countless fans in the Asian diaspora who had been craving representation.
“When we started this project, we never intended to have me sing in Chinese, or even for me to sing at all!” Tong laughs. At first, the songs were a pandemic project, Tong just being a “supportive partner” helping Barsten with some ideas and teaching him how to speak a bit of Chinese. But the further along the songs got, the more confident Barsten felt that his wife’s voice just made everything sound better. While she studied classical piano through college, Tong had never trained as a vocalist or sung in a band, but somehow it just fit.
After moving to the US in elementary school, Tong grew up with a complex relationship to her heritage. She spoke Chinese at home, but she sometimes felt embarrassed to speak it in public. “Kids of immigrants often just want to fit in, to assimilate, especially in school. Japan really exported their culture in the '90s, and in the last 10 to 15 years Korean culture has become huge,” she says. “But we’ve heard from so many fans that hearing me sing in Chinese has made them feel proud to speak Chinese for the first time.” But Chinese American Bear isn’t standing as some self-serious cultural icon. Instead, many of Tong’s lyrics are joyously direct and full of references to dumplings, noodles, and boba tea, both because food is so central to the culture and it’s the perfect way to tap into the nostalgic joy of that special cuisine. “It’s also true that I have a limited vocabulary in Chinese and we love to eat, so it just makes sense,” Tong laughs.
On their single “Take Me To Beijing”, the ties to China hit an even more sentimental root. Built on a clap-along beat, burbling electronics, and washes of synth, Barsten’s composition feels like Architecture in Helsinki by way of Beach House, while Tong’s lyrics recall her beloved childhood summer trips to visit family. “Take me to your hometown/ Let’s drink some oolong tea/ Show me where you first loved/ Show me your family,” she glows, grabbing onto her memories and sharing them with the listener through each new sensation. “I've had Chinese-American fans tell me that the song has made them tear up a little bit, feel emotional,” Tong says proudly.
While that emotional reaction may be a surprise for listeners who first find themselves just grooving to the pristine indie pop, Chinese American Bear’s very existence remains an unexpected adventure for its members. “We truly never set out to be in a band together, and we almost approached it at first as a bit of silly fun,” Tong says. “It was a way to try something “alternative ''after a lifetime of classical music and a strict upbringing pushed towards a traditional career path. And for Bryce it was a way to reset his approach towards songwriting and find his original child-like joy in creating music after spending several intense years in a band that he took much too seriously..” But now that the couple are fully leaning into the project, they’re finding that their fun and passion are joined beautifully in the adventure.
Barsten, meanwhile, grew up on a llama farm in Washington state, playing in a long-running string of folk and rock bands. He and Tong met in high school in Spokane, and dated through college and post-grad time in New York and Chicago before getting married in 2018. And whenever Barsten’s bands weren’t busy in that long stretch, he taught himself how to produce and took odd jobs producing and mixing for other bands. That diverse experience helped him achieve a sound at once immediately familiar and dizzyingly new for Chinese American Bear.
After releasing their first self-titled album Chinese American Bear on their own in 2022, Chinese American Bear first signed to a label in China, while simultaneously building a fervent following in the United States and Europe. They then signed with Moshi Moshi who released their sophomore album Wah!!! in 2024 and are set to release their third album Dim Sum & Then Some in May 2026.
Complete with mascot-headed dancers, backup vocalists, and endless enthusiasm, the band’s concerts have been compared to punk shows for toddlers. “We wish we had a budget for a full on giant noodle monster to take the stage. Flaming Lips-esque,” Barsten says. “We just constantly embarrass ourselves on stage in the best way, trying to keep that levity and goofiness.” Consistent with the rest of Chinese American Bear’s work, even that levity has a purpose: bringing a burst of childlike wonder. And by bringing that joy to audiences alongside Tong’s memories and heritage, it feels all the more real. Every slurp of noodles and sip of tea feels at once like a misty ideal and immediate reality translated through Barsten’s immaculately dreamy compositions. "Recording in our little home studio, we could write about what makes us smile on any particular day: food, love, friends, and funny bits about our lives," Tong says. "We are so excited to share that, to play these songs live and put on crazy concerts with an army of dancing dumplings."
caroline - Complexiteit met een warme gloed
caroline
Met ‘caroline 2’ (2025) bevestigt het Londense achttal caroline hun status als een van de meest avontuurlijke indiebands van het moment. De groep vermengt folk, postrock, elektronica en experimentele structuren tot een gelaagd geheel dat tegelijk chaotisch en verrassend toegankelijk klinkt. Ook live blijft die aanpak overeind.
In het Wintercircus stelde de band hun nieuwe plaat voor in een set die even uitdagend als meeslepend was.
De avond werd geopend door Gentenaar Abel Ghekiere, die samen met drie muzikanten een sfeervol halfuur neerzette. Vogelgeluiden, zachte klarinetpartijen, viool en subtiele folk smolten samen tot een warme en organische sound. “Tussen de zee en de bomen” balanceerde mooi tussen spoken word en melancholie, terwijl “caroline” langzaam openbrak in een intense climax. Het thuispubliek reageerde zichtbaar enthousiast op deze ingetogen opener.
caroline zelf koos voor een opvallende podiumopstelling: acht muzikanten in een halve cirkel rond een vintage versterker. Vanaf “Song Two” zat de focus meteen goed. Met feedbackexperimenten, complexe ritmes en onverwachte instrumentkeuzes bouwde de band laag per laag spanning op. “U R UR ONLY ACHING” en “Dark Blue” waren vroege hoogtepunten waarin breekbare samenzang en explosieve postrock perfect samenkwamen. Ook het nieuwe materiaal klonk live opvallend krachtig en goed uitgewerkt.
Toch zorgde die experimenteerdrang soms voor afstand. Samples, feedback en ongewone songstructuren overheersten geregeld de subtiele melodieën of vocals. Tijdens nummers als “Beautiful Ending” en de vreemde “Coldplay cover” dwaalde de aandacht hier en daar af, ondanks het indrukwekkende muzikale vakmanschap. caroline bleef boeien, maar maakte het het publiek niet altijd gemakkelijk.
Naar het einde toe viel alles mooi samen. Het uitzinnige “Skydiving onto the Library Roof” en het langzaam ontplooiende “Two Riders Down” brachten opnieuw volledige focus in de zaal.
Afsluiter “Total Euphoria” vat de avond misschien nog het best samen: complex, schurend en chaotisch, maar tegelijk verrassend meeslepend.
caroline bracht zo een uitdagend maar bijzonder sterk concert waarin hun nieuwe plaat volledig tot leven kwam.
Setlist: Song two - U R UR ONLY ACHING - Dark blue - When I get home - Tell Me I Never Knew That - Beautiful ending - Skydiving onto the library roof - Two riders down - Coldplay cover - Good morning (red) - total euphoria
Organisatie: Democrazy, Gent
Live Nation concert – Kneecap
KNEECAP
FENIAN TOUR
Op zaterdag 7 november 2026 in Vorst Nationaal, Brussel
Met een gloednieuw album 'FENIAN' onder de arm, met bijhorende lovende reviews, en een optreden op de Main Stage van Rock Werchter in het vooruitzicht kan 2026 al niet meer stuk voor KNEECAP. En daar doen ze nog een schepje bovenop. Op zaterdag 7 november 2026 komt het Ierse hiphoptrio met de 'FENIAN TOUR' naar Vorst Nationaal in Brussel voor hun eerste Belgische headline show. Tickets zijn beschikbaar via livenation.be
Het Ierse drietal KNEECAP begon in 2017 als een DIY-project van DJ Próvaí en rappers Mo Chara en Móglaí Bap. Intussen groeiden ze uit tot een internationale beweging, met rauwe energie, Ierse taal en scherpe maatschappijkritiek als handelsmerk. Ze mengen hiphop, rave en politieke statements moeiteloos tot een unieke sound. In 2024 verrasten ze met 'Kneecap', een autobiografische film over hun prille carrière, die goed onthaald werd en in de prijzen viel. Met 'FENIAN' brachten ze vorige vrijdag een splinternieuw album uit. Dankzij de hulp van producer Dan Carey (Fontaines D.C., Kae Tempest, Wet Leg) werd het een verschroeiend album dat flirt met duisternis, maar tegelijkertijd barst van licht en verbeelding. Ze bevestigen zich opnieuw als een van de meest authentieke en creatieve acts van hun generatie. Na een passage tijdens Rock Werchter in 2024, op Pukkelpop in 2025 en een aankomende tweede keer Rock Werchter, is het dit najaar tijd voor hun eerste Belgische headline show. Verwacht je in Vorst Nationaal aan een Ierse invasie vol rebellie en chaos, zoals het hoort bij KNEECAP!
Tickets via livenation.be en kosten €57,01 (inclusief servicekosten en mobiliteitsbijdrage).
Het nieuwe album van KNEECAP 'FENIAN' is nu uit via [PIAS].
www.livenation.be
Friendly Fire event - Danny Vera met speciale dag naar Klokgebouw Eindhoven
Danny en vrienden terug in speciale setting met Beggin’ For More Trouble Part 2
Na een geslaagde editie in 2024, keert Danny Vera terug naar het Klokgebouw in Eindhoven voor een speciale dag: Beggin’ For More Trouble Part 2. Op 31 oktober 2026 kan men genieten van een middag- en avondvullend programma, zoals hij dat zelf graag zou willen bezoeken. Vera nodigt verschillende muzikale vrienden uit, er zijn (culinaire) verrassingen, een muziek- en merchandisewinkel, workshops, gezelligheid en nog veel meer. Uiteraard afgesloten met een optreden van Danny zelf. De kaartverkoop via www.dannyveralive.nl
Twee jaar geleden trad Danny Vera ook op in het Klokgebouw. Die avond, waarin hij een speciaal in-the-roundconcert gaf, werd uiteindelijk een stuk groter dan vooraf gepland. Wat begon als een optreden van Danny, werd uiteindelijk een half festival, met een tweede podium, maar ook een cocktailbar, merchstore, muziekwinkel en foodtrucks. Dat was zo’n succes dat er uiteindelijk ook niet één, maar twee avonden kwamen. Dat krijgt nu een vervolg onder de naam Beggin’ For More Trouble Part 2, waarbij hij het nu in één keer groots aanpakt. Danny: “De vorige keer was het echt gezellig in het Klokgebouw. Tof om terug te keren naar Eindhoven en ik hoop dat iedereen er weer bij is. Tijdens Beggin’ For More Trouble Part 2 hebben we fantastische artiesten gedurende de middag en avond staan en nog veel meer!’
Beggin’ For More Trouble Part 2
Op 31 oktober organiseert Danny zijn favoriete muziekavond zoals hij die zelf wil beleven. De deuren gaan om 16:00 open en het event duurt tot laat in de avond, met een afsluitend optreden van Danny Vera zelf. Het Klokgebouw is omgetoverd tot een sfeervolle muziekvenue met optredens in meerdere zalen. Er is echter meer dan muziek. In een mooie ambiance staan foodtrucks, picknicktafels, er zijn workshops, Danny Vera’s Kiosk (zijn merchstore), een platenzaak en een cocktailbar. Uiteraard is er ook muziek; naast het afsluitende optreden van Danny Vera met zijn band zijn er ook shows van muziekvrienden. Zo zullen onder andere Mell VF, Marlon Pichel, Blue Grass Boogiemen & Pieternel, Sam Bettens en Ian Siegal optreden. DJ Miss Twist zal er ook weer bij zijn voor de muzikale omlijsting. Meer artiesten en andere gekkigheid worden later nog aangekondigd.
Eigen koers
Danny Vera is een artiest die zich niet laat leiden door conventies. Hij volgt zijn eigen koers en maakt connectie via zijn muziek met liefhebbers die net als hij muziek vanuit hun gevoel beleven. Optreden is voor Vera een van de meest essentiële onderdelen van artiest zijn. Naast de grote optredens in onder andere Ziggo Dome en Ahoy doet hij ook kleinere concerten waarbij hij een bijzondere invulling geeft aan de show. Daarvoor kiest hij graag bijzondere locaties, zoals theaters of de bijzondere solo-reeks in de Oostkerk in Middelburg, zodat de muziek en de connectie het best tot hun recht komen.
Geen concessies
Danny Vera is een van de populairste en bijzonderste artiesten van Nederland. Hij debuteerde in 2003 met zijn karakteristieke sound: uit het hart gespeelde nummers, live gespeeld op echte instrumenten en geïnspireerd door de Amerikaanse country, blues en rock 'n' roll. Met zijn nummer Roller Coaster uit 2019 brak hij door bij het grote publiek. Sindsdien staat er geen rem meer op zijn carrière; het liedje stond op één in de Top2000, hij verkocht meermaals Ziggo Dome uit en scoorde platina platen. En dat alles op eigen voorwaarden, zonder concessies te doen aan zijn visie op hoe zijn muziek moet klinken of worden uitgevoerd.
Danny Vera met speciale dag naar Klokgebouw Eindhoven
31 oktober 2026
Klokgebouw, Eindhoven
Tickets kosten €62,72 (excl. 10% servicekosten en transactie- en/of verzendkosten) en zijn verkrijgbaar via www.dannyveralive.nl
www.friendlyfire.nl
Festival Musiq3 Brussel 2026 - Grenzeloze Horizonten, donderdag 25 juni tot zondag 28 juni 2026
Van 25 tot 28 juni 2026 trapt Festival Musiq3 Brussel het festivalseizoen af met een waaier aan muzikale horizonten (tevens het thema deze festivaleditie) als Brusselse blik op ‘Reizen’, het hoofdthema van Les Festivals de Wallonie. Het festival neemt het publiek mee op ontdekkingstocht door uiteenlopende werelden, van klassiek tot jazz, nieuwe creaties, hybride programmering en dj-sets in Flagey, Le Marni en op het Sint-Kruisplein, de thuisbasis. Het programma beantwoordt aan de actuele nood om los te breken, opnieuw te betoveren, te genieten van muziek die grenzen overstijgt. Twee rode draden lopen door deze editie: enerzijds een Amerikaanse lijn met Judy Garland, Bernstein en Gershwin, en anderzijds de intieme composities van Mozart. Ook dit jaar blijft het festival trouw aan zijn DNA: innovatief, klassiek, open, hybride en breed toegankelijk. Achttien concerten beloven genres en emoties samen te brengen.
meer info
Locaties:
Flagey, Sint-Kruisplein, 1050 Brussel
Le Marni, Rue de Vergnies 25, 1050 Brussel
Data: Van 25 tot 28 juni 2026
Festival Musiq3 Bruxelles | 25.6 — 28.6
Drie avonden Amenra in Brussel - Schreeuwen tot het stil wordt
van 06-05 t-m 08-05-26
De Grote Zaal van de Ancienne Belgique ademde een serene, bijna gewijde spanning. Dit was de eerste avond van een drieluik; drie uitverkochte concerten op rij waarin de Church of Ra Brussel weer even tot het spirituele centrum van de Belgische zware muziek zou maken.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet elke dag naar Amenra luister. Het is geen muziek voor op de achtergrond tijdens het koken of in de file; in mijn beleving moet je Amenra echt beleven. Het is een fysieke en mentale noodzaak die je live moet ondergaan. Velen spreken over een religieuze ervaring, maar voor mij overstijgt het zelfs dat. Het is geen aanbidding, maar een collectieve ontlading.
De avond werd geopend door Blackwater Holylight, een volledig vrouwelijke heavy psych-band uit Portland. Sinds hun debuut in 2018 hebben ze een stevige reputatie opgebouwd op het RidingEasy-label met een geluid dat het midden houdt tussen psychedelica, shoegaze, pop en doom. Hun muziek is zwaar, maar tegelijkertijd melodieus.
Over dit voorprogramma liepen de meningen in de zaal wat uiteen. Het siert Amenra dat ze telkens een andere band de kans geven om te openen, ook al zal de keuze nooit voor iedereen goed zijn.
Ik vond het persoonlijk een oké opener; de contrasten tussen de zang en de riffs vormden een prima opwarmer voor het geweld dat nog zou volgen.
Wanneer Amenra het podium betrad en de eerste tonen van “Boden” door de PA denderden, viel de AB onmiddellijk stil. Wat volgde was een set van tien nummers die iets meer dan een uur duurde, maar de impact ervan was immens. Via “Plus près de toi” en het onvermijdelijke “Razoreater” werd de intensiteit naar een breekpunt gedreven. Alle hoofden in de zaal gingen in hetzelfde ritme vooruit en terug naar achter. Colin schreeuwde zich de longen uit het lijf, zo goed als de hele tijd met de rug naar de zaal, alsof alle emoties er met brute kracht uit geperst moesten worden. Mathieu vulde dit aan met een brul die mij persoonlijk wekenlang een hese stem zou opleveren, terwijl Lennart schijnbaar onderkoeld bleef spelen, maar wel met een gevoel dat je geen seconde losliet. Bjorn viel zijn drumstel aan op een manier die doet afvragen waarom die kit niet na elk optreden vervangen moet worden, terwijl Amy alles voorzag van een diepe, grondende baslijn en hier en daar wat subtiele vocals.
Na “Thurifer et Clamor ad te Veniat” volgde het kippenvelmoment van “A Solitary Reign” en het bezwerende “Salve Mater”. Het eerste deel van “.Terziele.tottedood” vormde een breekbaar rustpunt voordat de finale werd ingezet met “Am Kreuz”, “De evenmens” en het afsluitende “Diaken”.
De band speelde met een overgave die de grens tussen artiest en publiek deed vervagen. Toen de laatste feedback uitstierf en de bandleden zonder een woord het podium verlieten, bleef de zaal in een soort collectieve trance achter.
Ik ging naar buiten in een totaal andere staat van zijn; emotioneel uitgeput, maar vreemd genoeg ook gelouterd.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Amenra
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9539-amenra-06-05-2026?Itemid=0
Blackwater Holylight:
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9540-blackwater-holylight-06-05-2026?Itemid=0
Organisatie: Live Nation + Ancienne Belgique, Brussel
V2 records news – Isaac Roux – new music, ‘young hearts’
ISAAC ROUX Shares New Music
Single "Young Hearts" Is Out Now
Facebook
Isaac Roux (solo)- Young Hearts @ Arenberg Antwerpen 21/03/2026
9 May 2026 Live @ Get Out Of My Garage, Genk
22 May 2026 Live @ Gladiolen Festival, Olen
6 February 2027 Live @ AB, Brussels
Isaac Roux is back with a first new single since his successful debut album "Troubled Waters" (2024). With "Young Hearts", Isaac Roux provides a first glimpse into a new chapter. The track is a powerful anthem of rebellion and authenticity, that calls for letting go of conventions and fully embracing your own voice. Alongside the new music, Isaac Roux also announced this week that he will be playing Ancienne Belgique February next year. It will be his second time play in AB.
For recording, the band retreated to a cottage at the foot of Mont Ventoux, where they set up a fully DIY recording process under the name "Studio La Pichounette". This approach resulted in a raw, more direct sound with a distinct sense of band chemistry.
For those who are not yet familiar with Isaac Roux's work; Isaac Roux writes songs about the fragile moment when youth gives way to something that resembles adulthood. His music is threaded with nostalgia for adolescence, tempered by the realisation that growing up rarely comes gently. Following sets at Pukkelpop, Rock Werchter, Eurosonic, and the release of his debut album Troubled Waters, Roux has begun to embrace the rough edges. His sound is looser, faster, and more lo-fi: propulsive electric guitars, playful yet daring arrangements, and rhythms that keep pushing forward. There are echoes of Beach Fossils and Day Wave, the melancholic undertones of The Cure, and the hazy, psychedelic textures of Tame Impala — all filtered through his own unpolished lens.
Following the recordings, they collaborated with the American producer Peter Katis (The National, Interpol, Kurt Vile, Bloc Party, Death Cab for Cutie) on the final mix. Together with producer Bert Vliegen, Louis De Roo travelled to Bridgeport to put the finishing touches to the tracks in a studio rich in history. "Young Hearts" is therefore not only a new single, but also a clear precursor to a more versatile and energetic sound in which Isaac Roux reveals a different side of itself.
To kick-off the festival season, Isaac Roux will already play two spring festivals this month. With more dates coming soon and a confirmed AB and Paradiso show in the beginning of next year, he's definitely ready to take his new music live on stage.
Isaac Roux Live Dates
09/05/2026 - Get out of my Garage, Genk
22/05/2026 - Gladiolen Festival, Olen
06/02/2027 - Ancienne Belgique, Brussels
18/02/2027 - Paradiso, Amsterdam
Even voorstellen - ᖴOᑌTᒪOOᔕ - Verduaalpaal
VERDUAALPAAL
Op vrijdag 8 mei verschijnt Verduaalpaal, de nieuwe single van ᖴOᑌTᒪOOᔕ.
Foutloos - Verduaalpaal (Eglantiersessie)
Handig, zo'n verdwaalpaal. Als de de zee te wild golft of het strand beklemmend druk wordt, is daar een houvast, een punt om naar terug keren. Dat is ook zo in de nieuwe Foutloossingle Verduaalpaal. In dit nummer improviseert de alviool op een steeds wilder wordende stroom van drum en bas, maar steeds is daar dat herkenbare thema, een vertrouwd punt om naar terug te keren wanneer je denkt te verdwalen.
Met Verduaalpaal kondigt ᖴOᑌTᒪOOᔕ de start van hun residentie in De Grote Post (Oostende) aan. Bij de single hoort een livesessie in bloemenatelier en kunstgalerie De Eglantier.
ᖴOᑌTᒪOOᔕ is een instrumentaal trio dat bestaat uit Esther Coorevits (Tourist LeMC, Nemø ensemble), Jonas Bruyneel (momoyo, Vincent Coomans) en Renaud Debruyne (Mirek Coutigny, Mergel). In Foutloos gaan sferische improvisaties op altviool samen met funky baslijnen en hiphopgrooves. Foutloos speelde shows in België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, waaronder Jazz Cats van het Wilde Westen. De single Speelkleeren werd opgepikt door radiozender Klara. In 2026 is ᖴOᑌTᒪOOᔕ artist in residence in De Grote Post.
Label: Wellington Records
Releasedatum: 08/05/2026
Unday records news - Dijf Sanders invites you into his own new world with the release of 'Tangkoa II'
With 'Tangkoa II', Belgian producer and multi-instrumentalist Dijf Sanders invites listeners into a vibrant and immersive sonic world shaped by travel, collaboration and instinct. The album grew out of field recordings captured during a journey through Vietnam, later transformed into rhythmic, colourful compositions that feel both intimate and expansive.
Rather than building tracks piece by piece on a screen, Sanders approaches music as something alive and unfolding. Sounds are performed and reshaped in real time, giving the album a spontaneous energy, as if the music is discovering itself while you listen. Together with drummer and producer Simon Segers, he creates a fluid dialogue between electronic sounds and human rhythm, balancing precision with freedom.
Improvisation lies at the heart of 'Tangkoa II'. Contributions from Vitja Pauwels (guitar), Viktor Perdieus (saxophone) and Louise van den Heuvel (bass) bring a subtle jazz sensibility to the music, pushing it toward hypnotic grooves and unexpected turns.
The result is an album that feels warm, physical and constantly in motion. Electronic music that breathes, pulses and draws you fully into its atmosphere.
Tangkoa II is out now for you to experience.
Tangkoa II - Album by Dijf Sanders | Spotify
Even voorstellen - Former black midi member Cameron Picton’s new band, debut album ‘My New Band Believe’ out April 10th 2026
live botanique may 23rd
April 26 “in the blink of an eye” https://www.youtube.com/watch?v=k7zGYoXK2Ro
March 26 Watch video to new track ‘Numerology’
https://www.youtube.com/watch?v=21zVFKf7vSk
“love story” https://www.youtube.com/watch?v=zztKclSNRz8
My New Band Believe (the new band from former black midi bassist and sometime frontman Cameron Picton) are happy to announce their debut album ‘My New Band Believe’ which will be released through Rough Trade Records on April 10th 2026. The launch track ‘Numerology’ is an exclusive non-album single and will feature on a bonus 10”, with a special edition of the LP and on limited edition Deluxe CD.
My New Band Believe’s debut album began as a fever dream. Delirious in a Chinese hotel room, Cameron Picton was battling through the worst of a sudden illness when he was overcome by flashes of weird imagery and loose ribbons of scrambled text. The musician would later salvage and shape some of these fragments into songs, but the one that lodged most clearly in his mind was the odd phrase, “My New Band Believe.”
As the bassist and sometime frontman of black midi, Picton and his bandmates practiced an explosive form of musical world-building, weaving complex story-telling through thrilling passages of controlled chaos. When the group called it quits in 2023, the artist didn’t immediately feel like making a solo record or jumping back into another band. It was from this position of a not-quite team player, not-quite bandleader that Picton entered the studio and the seeds of My New Band Believe gradually began to emerge.
My New Band Believe is as epic and ritzy as Picton’s previous work in black midi but its sound is fleet-footed rather than scorching. The record is almost entirely acoustic, using the barest amount of reverb and electronic effects possible. It would be a mistake however to assume these light touches mean that their music is any less maximal. The crispness of the sound only helps to emphasize its dynamism. Taking flight off the back of a full string section, Picton leads his band so that each track forms, scatters and re-groups, so that the uplift of one song crashes head-long into the rush of another.
Stand-alone single “Numerology” has its dancing shoes on. Over barrelling, instrumental dance music, Picton embraces chance and risk, weighing the potential for disaster, while leaning into the thrill of fun and danger.
The group’s debut is a massive and hallucinatory record. It is a collection of music that swerves through wildly different emotional and thematic registers, all the while unraveling an endlessly compelling thread of dream logic. Picton is an unreliable but charismatic narrator. and together with a cast of all-star players including Kiran Leonard, Caius Williams, Steve Noble, Andrew Cheetham, he guides the listener through a rapidly unfolding multi-verse of the band’s making. With My New Band Believe, he not only comes into his own as a bandleader but arranges conflicting, fragmentary, and hysterical ideas until they form a brilliant new kind of sense.
Track listing
Track listing LPE w/ Bonus 10”
+ Bonus 10”
Tracklisting CDE w/ Bonus CD of Audio
+ Bonus CD
Trefpunt, Gent – Jonge Wolven 2026 op de Gentse Feesten
Vergeet brave repetitiekoten en slaapkamerdemo's: Jonge Wolven is waar het écht gebeurt. Voor de twintigste keer trekken Trefpunt, AVS en Urgent.fm hun roedel open en laten ze vers muzikaal bloed los op de Gentse Feesten.
Van 17 tot 26 juli 2025 krijgt ge geen rust in 't Baudelopark, want achttien zorgvuldig uitgekozen bands staan te popelen om hun tanden te zetten in het Karavaan-podium. Jong geweld, verse ideeën en waarschijnlijk ook een paar gitaren die nét iets te luid staan. Zoals het hoort.
Negen dagen lang: elke avond twee acts (18u en 19u30), elk een half uur alles geven of naar huis. Geen bisnummers, geen excuses. Gewoon spelen alsof uw toekomst ervan afhangt — want dat doet ze ook een beetje. En dan, op zondag 26 juli: de grote ontknoping. De winnaar wordt niet stilletjes gefeliciteerd, maar triomfantelijk op het hoofdpodium aan Sint-Jacobs gesmeten. Applaus en eeuwige roem! Jonge Wolven blijft dé springplank voor beginnend talent uit heel het land. Met hulp van muziekcafés, concertzalen en venues die weten waar het goed zit, wordt het Baudelopark elke dag tussen 18u en 20u een broeihaard van wat morgen groot kan zijn.
Kort samengevat: wie hier staat, wil vooruit. Wie hier wint, is vertrokken. En wie komt kijken, kan binnen tien jaar zeggen: "Ik was erbij, toen ze nog voor een half uur speelden."
Hier zijn ze dan: de 18 Jonge Wolven!
Na uren palaveren, bakkeleien en nog eens herbeginnen – want kiezen is verliezen, zeker als er veel goed is – kwam de jury uit op een eigenwijze selectie van 18 acts. Van gitaren die schuren tot beats die plakken: hardrock, punk, elektronica, singer-songwriters en hiphop krioelen gezellig door elkaar. Kortom: Jonge Wolven toont ook dit jaar hoe de soundtrack van morgen klinkt. Geen eenheidsworst, wel een roedel unieke stemmen die boven het maaiveld durven uitjanken.
Al eens uw oor te luisteren leggen? Ge kunt grasduinen via Vi.Be. Ontdekken, klikken, blijven hangen – ge kent het.
Bands zie site
Prijzen a volonté
Jonge Wolven 2026 komt niet af met een medailleke en een schouderklop. Onze prijzenpot is er eentje waar ge spontaan luider van begint te spelen. Van Gentse Feesten tot donkere cafés, van concertzalen tot jeugdhuizen: overal liggen podia klaar voor wie durft te bijten.
Jonge Wolven is dus geen wedstrijd waar bands braaf hun nummerkes komen afdraaien. Het is een springplank vooruit: een hoop kansen, lawaai, kilometers en zweterige backstagekes. Of kort gezegd: alles wat een jonge band nodig heeft om van repetitiekot naar podium te groeien.
- Show op de Gentse Feesten 2027 (€500)
- Show in Trefpunt Concertzaal op 3/10 - Open Hart (€400)
- Show in Muziekcafé HOF, Kortrijk (€200)
- Show in Jeugdhuis Asgaard, Gentbrugge (otk)
- Show in Django, Gent (€250)
- Show bij Missy Sippy, Gent (€250)
- Show in Afsnis, Gent (€250)
- Show bij Wilde Westen, Kortrijk (€250)
- Show bij Café Cabron, Antwerpen (otk)
- Show op 'Genk on Stage' (€250)
- Show in de Charlatan, Gent (€250)
- Show in Zappa, Oosterzele (€200)
- Show in Macca Club, Hasselt (€250)
- Show in Kinky Star, Gent (€200)
- Show in Muziekcafé De Giraf, Zwalm (€200)
- Show in KFK Hope/Café Kafka, Brussel (€250)
- Show in de Vortn Vis, Ieper (€200)
- Voorprogramma-show bij Scratch & Snuff in Klub 9030 (€200)
- Voorprogramma-show in De Casino, Oostende (€250)
- Show in Muziekcafé Het Damberd, Gent (€250) + edited opname (video en audio) van het concert
- Show in Jongerenmuziekcentrum OHK, Oostende (€150) + 4 dagen volledige residentie in opnamestudio + geluidstechnicus
- Een PA-repetitie in Muziekclub N9 te Eeklo (zelf geluidstechnicus meebrengen)
- 3 repetitieblokken in Trix, Antwerpen
- Radioshow bij Urgent.fm
- Fotoshoot met Rani (huisfotografe Trefpunt)
- Concert bij ENTR op dinsdagavond (€200)
Het dansbaar wolvengeweld van SUNA
Dat er alleen maar steengoed gerief uit die Jonge Wolvenwedstrijden komt. Ge wilt bewijs? Hierzie: SUNA, winnaar van 2025. Met live electronics, drums en analoge synthesisers, toevallig onze lievelingssynthesisers, brengen ze nostalgische dance in een modern pakske, ideaal voor de dansvloer van nu. De grooves van echte mensen met de precisie van een machine, en allemaal zonder AI. Dansen, gedomme!
Zaterdag 18 juli op het Walter De Buckplein
www.trefpunt.be
Even voorstellen – Pelican dealer – Eyes on the prize ‘EP
PELICAN DEALER - ‘EYES ON THE PRIZE (EP)’.
Na de enorme ontvangst van hun eerste singles Honey en Fever Season (die meteen werd uitgeroepen tot ‘Plaat Van De Dag’ op Radio Willy en in rotatie werd gedraaid, met ook airplay op 3FM) maakt Pelican Dealer zich nu op voor de grote release van hun langverwachte EP ‘Eyes On The Prize’. Deze komt uit op 15 mei 2026 en is vanaf dan te beluisteren op alle streamingplatforms. Voorafgaand aan deze release verschijnt op 8 mei nog een derde (surprise) single genaamd Coming Around.
Met Eyes On The Prize laat Pelican Dealer een diepgaande kant van zichzelf zien. Voor deze EP sloegen ze de handen in elkaar met producer David Poltrock (Portland, Hooverphonic, …), waarbij de focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak. De nummers snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen. Waar eerdere singles als Fever Season en Honey al lieten zien hoe bovenstaande zaken elkaar ontmoeten, verdiept Eyes On The Prize deze verhalen over menselijke kwetsbaarheid en innerlijke strijd.
Eyes On The Prize (EP) verschijnt op 15 mei 2026
De releaseshow van Eyes On The Prize vindt plaats op 28 mei 2026 in Het Depot. Deze was binnen 72 uur (!) volledig uitverkocht. Vanwege de grote vraag heeft de band het optreden verplaatst naar de Main Hall, waar de tickets momenteel voor 95% (!) zijn uitverkocht.
Voor deze releaseshow in Het Depot speelt PELICAN DEALER een aantal opwarmshows, waarbij fans een exclusief voorproefje van de EP kunnen horen.
6/05/2026 – Ringo, Gent
10/05/2026 - 2 Acoustic secret shows Leuven: Peppas, Kameraad
21/05/2026 – Café Café // Hasselt
24/05/2026 – De Living // Heist-Op-Den-Berg
28/05/2026 – Release show Pelican Dealer // Het Depot // Leuven
Tracklist Eyes On The Prize:
Pelican Dealer ontstond uit een gedeelde liefde voor muziek van de broers Jasper en Mats Mulier. Wat begon als een huiskamerproject barstte al snel uit zijn voegen, en leidde tot een vijfkoppige band met Daan Pyfferoen, Michiel Van Acker en Dries Janssen. Hun muziek laat zich omschrijven als eigenzinnige, vaak off-kilter indie rock, met een voelbare, melancholische ondertoon.
Al vanaf het begin van hun ontstaan staat Pelican Dealer bekend om hun sterke livereputatie. Daar werd duidelijk dat hun muziek niet alleen op plaat overtuigt, maar live op een unieke, temperamentvolle manier tot leven komt. Dat resulteerde in passages op festivals als Suikerrock en Kneistival, en in supportshows voor namen als XINK, RHEA, Noordkaap, Customs en Zornik, waaronder twee keer in een uitverkochte Ancienne Belgique. Van een vliegende start gesproken. Na hun bekroning tot Sound Track-laureaat in 2023 bleef de band in een stroomversnelling. In 2025 verscheen hun debuut-EP Tragic Dancing, voorgesteld tijdens een uitverkochte releaseshow in Het Depot, hun thuishaven in Leuven. Daarna volgde bredere erkenning.
Voor Eyes On The Prize (2026) sloeg Pelican Dealer de handen in elkaar met producer David Poltrock. De focus verschoof naar een meer verhalende insteek, ondersteund door een karaktervolle en vaak stripped-down, rechttoe rechtaan muzikale aanpak. Ze snijden thema’s aan als vervreemding, verslaving, obsessie en escapisme, vaak verteld door personages die zich buiten de wereld geplaatst voelen.
Met Eyes On The Prize presenteert Pelican Dealer een nieuwe sound die klaar is om ieders hart voor zich te winnen.
Eyes On The Prize wordt op 28/05/2026 voorgesteld in Het Depot, Leuven.
FFO: Arcade Fire, Miles Kane, Cage The Elephant, David Bowie, MGMT, Foals, Arctic Monkeys
Even voorstellen – Lazy grey – nieuwe single ,drowning‘
LAZY GREY STELT NIEUWE SINGLE “DROWNING” VOOR
Op 10 mei brengt de Belgische bluesband Lazy Grey de nieuwe single “Drowning” uit. De band combineert invloeden uit blues rock, soul en gospel in een trage, emotioneel opgebouwde track met rauwe vocals, expressieve gitaarlijnen en een sobere, donkere sfeer.
“Drowning” vertrekt vanuit gevoelens van eenzaamheid en het in vraag stellen van persoonlijke keuzes. Muzikaal bouwt het nummer geleidelijk op van een minimale begeleiding naar een intensere volledige band sound.
Lazy Grey werkte eerder aan het album “Making Tracks” en blijft zich bewegen binnen een moderne roots- en bluesstijl met nadruk op authenticiteit en livegevoel.
Lazy Grey
Release datum: 10 mei 2026
Live Nation concert - Paris Paloma
The Fatal Flaw Tour 2026
Op zondag 29 november 2026 in La Madeleine, Brussel
In februari stond ze al in de AFAS Dome als support van Florence + The Machine, nu is Paris Paloma klaar voor haar grootste headlinetour tot nog toe. Op zondag 29 november 2026 staat de Britse singer-songwriter op het podium van La Madeleine in Brussel met 'The Fatal Flaw Tour 2026'.
Paris Paloma gooide in 2023 hoge ogen met haar nummer "Labour". Op een dag tijd werd het een miljoen keer beluisterd. Intussen telt het nummer, met als thema het onbezoldigde thuiswerk dat vrouwen doorheen de geschiedenis van de mensheid hebben verricht, meer dan 500 miljoen streams op Spotify alleen en diende het als soundtrack voor tienduizenden TikTok-video's. Onderwerpen als vrouwelijkheid, rouw, liefde, dood en kracht kenmerken haar songs. Ze combineert invloeden uit donkere pop, folk en indie en creëert er haar eigen magische sound mee. Na haar debuutalbum 'cacophony' uit 2024 is het dit jaar tijd voor opvolger 'The Fatal Flaw'. De eerste singles "Miyazaki" en "Stem The Flow" geven alvast een voorsmaakje van het album met als thema allerlei vormen van liefde: romantische en platonische liefde, liefde voor zichzelf, liefde voor de natuur en liefde voor kunst. Haar liveshows voelen als gedeelde rituelen, waar fans kleine boodschappen, boeken en momenten van verbinding uitwisselen. Niet te missen in La Madeleine dit najaar!
Tickets zijn beschikbaar en kosten €35,62 (inclusief servicekosten en charity fee).
Het nieuwe album van Paris Paloma 'The Fatal Flaw' komt uit op 4 september 2026 via Nettwerk Music Group.
www.livenation.be
Nederlands 
Français 
