Briqueville is een goed bewaard geheim in ons landje. Ze zijn getooid in opvallende maskers en lange gewaden; ze treden op in de duisternis en live doen ze onze ziel branden in de hel. Telkens als de band optreedt, ervaren we een trip naar de donkerste zijde van ons onderbewustzijn . Hun platen ademen dezelfde mysterieuze sfeer uit, donker, grauw, geënt op oorverdovende, hypnotiserende metal.
We weten nog steeds niet wie achter de maskers schuilt; op hun nieuwe schijf 'Quelle' uitgebracht via Pelagic Records, laat de band nog steeds geen tipje van de sluier los.
De volledige recensie van 'Quelle' kun je hier nog eens nalezen:  http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/79967-quelle.html

Briqueville is live, nog meer dan op plaat dus, een intensere trip in de donkere krochten van de hel. Briqueville laat in de Minard, Gent, weliswaar niet voor een publiek, via de streaming, een perfecte kruisbestuiving horen van licht en duisternis, omhuld door een walm van mystiek en occultisme. Wat een intensiteit.
Een rilling loopt over onze rug als de gitaristen op ingetogen, lichtjes dreigende wijze hun riffs door de boxen laten loeien; het bezorgt ons een krop in de keel.
Registers worden open getrokken. Ook wat de lichtshow betreft. Je wordt door beeld als klank letterlijk omver geblazen.
Gehuld in het complete donker grijpt de band je al bij de eerste noot bij de lurven. Binnen een mysterieus kader, drijven ze het tempo langzaam op naar een climax waarbij je de grond onder je voeten voelt daveren.
Er is bovendien een bijzonder uitgekiende lichtshow; de kleuren gaan van wit naar groen over blauw naar paars zelfs ; alles ziet er nu even angstaanjagend uit, net als hun donker klinkende intensieve muziek.
Een vreemde uitziende man maakt vooraan het podium occulte rituelen, wat de sfeer ten goede komt. Je voelt je wegglijden naar je eigen Hel; ontsnappen is niet mogelijk. We laten ons hypnotiseren door hun voortdurend spel van licht en donker door de verschroeiende riffs die diepe groeven in het hart snijden.
De temperatuur stijgt bij elke song naar een kookpunt; walmen van occultisme voelen we in de huiskamer. Niet direct een gevoel van veiligheid dus , maar in de geborgenheid , die ze proberen aan te bieden , slaagt Briqueville erin beeld en klank op je netvlies te branden, je oorschelpen zodanig te strelen, dat het angstzweet je op de lippen staat. Het is vertoeven in de meest donkere hoek van je kamer; een donker kerstfeest buiten categorie dus.
Via deze livestream bewijst Briqueville zijn concept en zijn unieke positie in ons landje.

Het voortdurende spel van licht - duisternis, en de occulte taferelen zijn de rode draad in dit streaming concert. Een eeuwig gevecht , waarbij je als luisteraar verweesd achterblijft in de donkerste hoek van de kamer, nagenietend van de sound. Kortom, Briqueville is één van de best bewaarde Belgische geheimen.

Check https://smarturl.it/briquevilleDGTL

Organisatie: Democrazy, Gnet

BRIQUEVILLE - Onze sobere zwarte gewaden zijn een weerspiegeling van de innerlijke strijd die uiteindelijk moet leiden tot de finale catharsis

Briqueville is een goed bewaard geheim in ons landje. Ze zijn getooid in opvallende maskers en lange gewaden; ze treden op in de duisternis en live doen ze onze ziel branden in de hel. Telkens als de band optreedt, ervaren we een trip naar de donkerste zijde van ons onderbewustzijn . Hun platen ademen dezelfde mysterieuze sfeer uit, donker, grauw, geënt op oorverdovende, hypnotiserende metal.  We weten nog steeds niet wie achter de maskers schuilt; op hun nieuwe schijf 'Quelle' uitgebracht via Pelagic Records, laat de band nog steeds geen tipje van de sluier los.
De volledige recensie van 'Quelle' kun je hier nog eens nalezen http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/79967-quelle.html
Briqueville is live, nog meer dan op plaat dus, een intensere trip in de donkere krochten van de hel. Briqueville laat in de Minard, Gent, weliswaar niet voor een publiek, via de streaming, een perfecte kruisbestuiving horen van licht en duisternis, omhuld door een walm van mystiek en occultisme. Wat een intensiteit. Een rilling loopt over onze rug als de gitaristen op ingetogen, lichtjes dreigende wijze hun riffs door de boxen laten loeien; het bezorgt ons een krop in de keel.
Registers worden open getrokken. Ook wat de lichtshow betreft. Je wordt door beeld als klank letterlijk omver geblazen.  Gehuld in het complete donker grijpt de band je al bij de eerste noot bij de lurven. Binnen een mysterieus kader, drijven ze het tempo langzaam op naar een climax waarbij je de grond onder je voeten voelt daveren.
De recensie van het streaming concert in Gent kun je hier nog eens nalezen http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/80467-briqueville-sound-of-ghent-donkere-intensiteit-in-een-mysterieus-kader.html
We hadden net voor de jaarwisseling een gesprek met de band over de laatste release, die ‘live beleving’ en hoe je als band omgaat met deze coronatijden.
https://smarturl.it/briquevilleDGTL

Briqueville is een goed bewaard geheim in ons landje. Ik ga niet vragen om een tipje van de sluier te lichten, maar hoe is het idee en concept ontstaan?
We hebben deze band zo’n 14 jaar geleden opgericht toen een oude man in de tachtig ons vertelde dat er een moord was gepleegd aan de schoolpoort, net waar wij stonden na een repetitie. Daarop haalde hij een vergeeld krantenbericht boven, dat zei: ‘Zoon vermoordt vader met den hamer’. Die kop is blijven hangen bij ons, ook al omdat die kerel dat bericht zoveel jaren nadien nog steeds bij zich droeg. Misschien was hij wel de zoon, fantaseerden wij. Op dat moment, in 2007, zijn we aan improvisaties begonnen, gebaseerd op die vadermoord.

Het genre dat jullie spelen omschrijven is ook niet gemakkelijk; ik lees ergens ‘post- psychedelische metal’. Hoe zouden jullie het zelf omschrijven?
Klinkt inderdaad niet slecht maar ik hou er niet zo van om labels op muziek te plakken, dat is iets voor de marketingbureaus. Onze muziek is meer een gevoel dan een muziekgenre. Tegenwoordig willen we alles in een hokje stoppen zonder na te denken over de essentie: wat VOEL/DENK IK echt?

BRIQUEVILLE bracht al enkele zeer sterke platen uit, de laatste ‘Quelle’ was weer een pareltje. Waar blijft die inspiratie toch vandaan komen?
Redelijk banale dingen eigenlijk zoals gesprekken met mensen, wandelingen in de natuur, filosofie, relaties, muziek, kunst etc. Ik denk niet dat er thema's zijn die ons niet kunnen inspireren. Het is ook altijd leuk om onze inspiratie te delen zoals onze playlists op spotify.

Wat me bij BRIQUEVILLE altijd opvalt, ik citeer uit mijn verslag: ‘’een duisternis die ondanks de dreigende ondertoon nooit pijnlijk aanvoelt, maar eerder deugd doet als een donker deken tegen koude winterdagen.’’ Wat is jullie mening?
Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen eigenlijk en het klopt in onze beleving volledig. Onze sobere zwarte gewaden zijn een weerspiegeling van de innerlijke strijd die uiteindelijk moet leiden tot de finale catharsis. De gouden maskers zijn voor ons het symbool van deze feitelijke absolutie.

Hoe waren de algemene reacties op de nieuwste plaat?
We hebben met dit album veel buitenlandse pers gekregen en die was over het algemeen heel lovend!

BRIQUEVILLE heeft waarschijnlijk ook plannen in het water zien vallen door de pandemie waarin we dit jaar zijn terecht gekomen? Of misschien net niet?
Absoluut, we hadden een club tour gepland maar deze is uitgesteld tot na de pandemie.

Hoe ga je daar als muzikant (en mens) mee om met zo een crisis?
Een album over maken !! Onze nieuwe plaat 'Quelle' is gemaakt en afgewerkt tijdens de COVID-19 pandemie en is onlosmakelijk verbonden met de omstandigheden van dat moment. 'Quelle' gaat over de voortdurende spiraal van hoop en wanhoop tijdens het isolement. Het was aan onszelf om te beslissen, gingen we ons laten meezuigen in de wanhoop van het moment of ons vastklampen aan de hoop. Natuurlijk zonder dat hoop iets passiefs wordt, maar eerder een actieve daad door middel van persoonlijke inspanning.

Wat deze corona tijden betreft, hoe denk je persoonlijk dat de muziek en cultuur deze crisis zal overleven?
De mens is veerkrachtig he maar ik denk dat je vooral doelt op de financiële impact van de crisis op de muzieksector die uiteraard dramatisch is maar HET antwoord van artiesten op de crisis moet vooral zijn om te creëren. Het is ook de gelegenheid om na te denken over wat de functie van artiest precies is en waar die voor staat.

BRIQUEVILLE stond ook in Gent op het podium, ik heb verschillende streaming concerten gezien maar jullie concert deed een huivering ontstaan in de huiskamer van zelden hoog niveau. Hoe hebben jullie deze streaming beleefd? De uitwerking was subliem!
Dank u ! Het deed geweldig veel deugd om nog eens samen in één ruimte muziek te maken. Heel onze B R I Q U E V I L L E familie keek heel hard uit naar dit moment en heeft hier dan ook veel tijd en moeite in deze show gestoken.

Ook daar schreef ik iets over: ‘’ Het voortdurende spel van licht - duisternis, en de occulte taferelen zijn de rode draad in dit streaming concert. Een eeuwig gevecht , waarbij je als luisteraar verweesd achterblijft in de donkerste hoek van de kamer, nagenietend van de sound’’ Wat is jullie mening?
Blijven schrijven Erik! Nee, dit vat eigenlijk perfect samen hoe het er binnen de band aan toe ging.

Hoe voelt het om voor een lege zaal op te treden? Een verademing of een gemis? Of ergens ertussen?
Die lege zaal was eigenlijk een interessant gegeven waar we in de toekomst nog verder mee gaan experimenten. Het voelde als een verademing en te gelijker tijd ook als een enorm gemis. Die dualiteit maakte heel de ervaring enorm fascinerend, waar corona al niet goed voor kan zijn.

Wat is na deze ervaring, jullie mening over streaming? Het nieuwe normaal? Of gewoon een voorlopige goede oplossing nu het niet anders kan?
Ik hoop niet het nieuwe normaal want de interactie met het publiek heb je echt wel nodig maar het is wel iets waar we misschien verder mee kunnen experimenteren in de toekomst.

Over optreden gesproken. Wat is tot nu toe de meest gedenkwaardig concert dat jullie al hebben gegeven?
In Denemarken samenspelen met Godspeed You! Black Emperor, DUNK! Festival, de twee ‘Quelle’ release shows in 4AD na de eerste lockdown waren zeker enkele van vele hoogtepunten.

Na al die grensverleggende platen en optredens. Hebben jullie nog inspiratie voor andere projecten en uitvoeringen? Welke kan zouden jullie de toekomst willen uitgaan?
Onze volgende plaat zal meer in het teken staan van zang. We hebben zin om dit aspect toe te voegen aan ons universum en hier mee te experimenteren (fictieve taal,..) Ook een soundtrack maken voor een al dan niet bestaande film is iets waar we ons in de toekomst mee aan de slag willen gaan.

Over die toekomst gesproken. Wat zijn de verdere plannen voor 2021?
Hopelijk kunnen we eindelijk de nummers van ‘Quelle’ live op een podium brengen en verder schrijven aan een volgende plaat.

Je kunt niet voorbij digitalisering, spotify en sociale media. Heeft het volgens jullie nog zin om platen uit te brengen? Wat is jullie mening over die soms vergaande invloed van spotify of zeker sociale media op de muziek en cultuur?
Ik zou het eerder positief zien. Dit is de uitgelezen moment om de regie zelf in handen te nemen ( DIY) en koppig en origineel uit de hoek te komen. Het hopeloos verouderde muziekmodel is toe aan verandering en de toekomst kan nu door de artiesten zelf worden gemaakt! Je kan vandaag een plaat uitbrengen op welke manier dan ook en heel de wereld bereiken zonder miljoenen euro’s te spenderen. Het lijkt me nu meer dan ooit de moment waarop de artiest zelf consequent beslissingen kan nemen over hun eigen koers ipv dit gemakzuchtig over te laten aan megaconcerns. Kijk maar naar artiesten zoals Phil Elverum die zelf zijn eigen platen uitbrengt en duidelijk het artistieke laat primeren over het financiële. Ik hoop stiekem dat ‘schaarste ‘het nieuwe normaal wordt. Spotify is idd financieel niet heel genereus naar artiesten toe maar het platform dat zij aanbieden is immens. We moeten ook nooit vergeten dat de artiest nog altijd zelf beslist welke keuzes hij/zij maakt.

Wat zijn de verdere ambities van de band? De wereld zijn jullie al aan het veroveren. ‘the world is not enough? ‘ vertel het ons maar
Zoals eerder gezegd zijn er nog veel projecten waar mee aan de slag willen maar we doen dit in de eerste plaats voor onszelf en zullen dit blijven doen zolang we voelen iets te kunnen bijbrengen. Lukt dit voor ons niet meer dan zal het doek definitief vallen en zullen we op die manier voor onze eigen catharsis zorgen.

Bedankt voor dit fijne gesprek, blijf ook in 2021 jullie mysterieuze zelf, de nieuwste plaat en dat streaming concert waren top momenten. Stay safe!
Bedankt voor de aandacht en op naar het nieuwe normaal !!

Er zijn nogal wat bands de laatste jaren die op een meditatieve manier hun muziek opbouwen door gebruik te maken van intensiteit, drone en andere soundscapes alsook herhaling en muzikale explosies. Zo ook met Briqueville dat zich ergens bevindt in het muzikaal heelal waarin ook bands zoals Amenra, Goat, Wiegedood of Sun o))) zich bevinden.
Briqueville is een ietwat mysterieuze band. De bandleden huldigen zich reeds een decennium lang in maskers (ook tijdens de repetities) en lange zwarte gewaden zodat ze anoniem blijven. Hun site bevat ook geen namen. De metal band Ghost doet iets gelijkaardigs on stage. In 2014 verscheen hun eerste album dat vier nummers (zelf spreken ze over aktes) bevatte. Ze begroeven een twintigtal exemplaren waarna ze stelselmatig coördinaten vrijgaven.
Voor hun tweede release, kortweg ‘II’ genoemd, gaan ze verder waar ze gestopt waren. Letterlijk en figuurlijk. Letterlijk door te starten met “Akte V”. Figuurlijk: omdat ze muzikaal verder gaan waar ze met hun debuut gestopt waren. Namelijk het zorgvuldig opbouwen van soundscapes en songs die opbouwen, stilvallen en terug exploderen. Opener “Akte V” start met een pletwals van drums en gitaren om dan haast stil te vallen en te hernemen met een dreigende overstuurde en groovende gitaar. De cleane synth-soundjes ertussen brengen ietwat verlichting. Uiteindelijk krijgen de gitaren een weids geluid dat de sfeer wat open weet te breken. “Akte VI” klinkt iets luchtiger en heeft een herhalende doch verslavende gitaarlijn. Afsluiter “VII” duurt 17 minuten en begint met het geluid van stromend water waarna we dreigende muziek horen aanzwellen. De drums die invallen klinken indringend en loodzwaar. Hier zijn de vocalen nadrukkelijker aanwezig maar toch lijken vocalen bij Briqueville eerder een instrument te zijn dan iets met zeggingskracht en taal.
De opvolger van hun debuut is een bom van een plaat geworden (die in feite nu al een tijdje uit is). Wie hier de eerder genoemde bands kan waarderen zal ik zeker dit kwalitatieve werkje aanraden.

Heden ten dage lijkt de Nijdrop wel een ‘on-inneembare’ vesting. 1 verkeersomleiding en we komen 40 minuten later aan dan gepland. Geen voorprogramma dus …
Maar de hoofdact was gelukkig wel nog aanwezig, het geweldige Briqueville. Over het wie en waar van deze band valt er bijna niets te melden. Reden daarvoor: wie de bandleden zijn behoort tot de best bewaarde van de Belgische muziek. Waarom dat zo is, is mij nog altijd niet duidelijk. Het onbekende trekt aan zeker?

Briqueville staat voor sludge, geïnspireerd door de groten in het genre: Neurosis, Amenra,... Dat betekent dus nummers met een trage opbouw. Langzaam worden gitaren, bas en drum in stelling gebracht. Klaar voor een grote explosie, die voor altijd op zich laat wachten. Want echt ontploffen doet het nooit. Waar Briqueville het van moet hebben is de spanning die wordt opgebouwd, het weven en kneden van de instrumenten om het publiek te overvallen en naar zich toe te trekken.
Een set waar er over nagedacht is ook, maar waar er weinig ruimte is voor improvisatie. Want al iedere keer ik ze zag (3x) spelen ze krak dezelfde set. Maar als het altijd zo goed gebracht wordt, is er geen reden om niet nog een 4e, 5e en 6e keer te zien.
… Een korte set ook. Maar wel boeiend en uitdagend en perfect gedoseerd. Een grote prestatie van een jonge band, die ongetwijfeld nog heel wat in zijn mars heeft.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/nijdrop-opwijk/
Organisatie: Nijdrop, Opwijk