Cobra The Impaler - Massieve rots in de branding
Cobra The Impaler + X-Pozed
CC De Schakel (Schakelbox)
Cobra The Impaler is bezig aan een intensieve headliner-tournee doorheen Europa en de UK voor hun album ‘Karma Collision’ waarbij het al even geleden was dat ze op een Belgisch podium stonden, maar vorige vrijdag stonden ze gewoon in de Schakelbox in Waregem.
De support kwam van de lokale helden van X-Pozed, een metalcoreband die al sinds 2007 podia in vuur en vlam zet. In hun eerste run (tot ongeveer 2012, schat ik) stonden ze onder meer in de legendarische The Steeple in Waregem (als support van Caducity en Chalice) en deden ze een korte tournee door Ierland. Na een periode van afwezigheid zijn ze terug in de originele bezetting en met opnieuw een trouwe fanbase. In hun tweede run mochten ze al openen voor onder meer Congress en Schizophrenia en nu dus voor Cobra The Impaler.
Vorig jaar stond X-Pozed op Alcatraz Open Air in Kortrijk na het winnen van de ‘band battle’ (met 124 bands) van dat festival. Dat is het stadsbestuur van hun thuisstad Waregem niet ontgaan en daarom werd de band zopas nog gelauwerd als een soort van cultureel ambassadeur van Waregem. Hoeveel metalcorebands kunnen dat zeggen?
In Waregem waren de fans van X-Pozed op post, wat een bijna volle Schakelbox opleverde. Al na een paar nummers ontstond voor het podium een bescheiden moshpit en die zou aanhouden tot het einde van de set. X-Pozed-zanger Jeroen zag voor zijn vader in de zaal, wat uitzonderlijk is, en omdat papa Bernard ook nog eens jarig is, werd voor hem ‘Happy Birthday’ gezongen door een paar honderd mensen. Ook leuk: X-Pozed nam de clip voor “Back Down” op in de Schakelbox (zonder publiek) en om dan dat nummer live te kunnen brengen voor de fans, maakt op een manier de cirkel rond.
Prima metalcoreband. Alcatraz was waarschijnlijk nog niet het laatste hoogtepunt van X-Pozed.
Met ‘Karma Collision’ als opvolger van ‘Colossal Gods’ bevestigt Cobra The Impaler zijn status als opkomende kracht in de hedendaagse heavymetal. De band van Thijs De Cloedt (ex-Aborted) zorgt voor een muur van intens geluid met messcherpe riffs, kolossale grooves en een perfecte balans tussen screams en cleane vocals. Inzake genre zijn ze moeilijk in een vakje te stoppen, maar fans van Baroness, Mastodon en Red Fang hebben hier een lekkere brok aan.
Deze Belgische band heeft er zopas The Great Belgian Trendkill Tour (met Bark en Hippotraktor) opzitten en hun agenda staat heel goed gevuld voor de rest van het jaar.
Misschien heeft dat intensieve touren van de band er iets mee te maken, maar in Waregem trad Cobra The Impaler aan zonder bassist. Die zat ziek thuis. Natuurlijk merk je dat aan het geluid, maar de band putte uit die afwezigheid ook energie om er toch het beste van te maken en de fans niet teleur te stellen. Wat een topband is dit ook. Het vele touren heeft deze band naar een hoger niveau getild.
Zanger Manu stijgt boven zichzelf uit als performer. Nog meer dan uit zijn lyrics zijn zijn emoties af te lezen van zijn gezicht en houding. Hij draagt de performance van de band gedurende de hele set, zodat James, Thijs en Ace zich vooral kunnen concentreren op de muziek.
De set in Waregem bestaat in hoofdzaak uit tracks van ‘Karma Collision’, aangevuld met enkele tracks van ‘Colossal Gods’.
“Spirit of Lyssa” wordt opgedragen aan X-Pozed en “Shifting Sands” is de persoonlijke favoriet van Manu. Wij waren vooral – opnieuw – onder de indruk van de rauwe intensiteit van “Mountains”, “The Message” en “Blood Eye”.
Cobra The Impaler is aan het doorschuiven naar de hogere regionen van de Europese metal. Als deze bezetting bij elkaar blijft en de tijd krijgt om nog meer sterke albums uit te brengen, dan gaan we nog grootse dingen zien van deze Belgen.
Organisatie: CC De Schakel, Waregem
Cobra The Impaler - Bom melding in Brussel
Cobra The Impaler, Hippotraktor
Niet één maar een dubbele cd voorstelling in Brussel kregen we in een zeer goed vol gepakte AB Box. Cobra The Impaler doet met 'Karma Collision' een worp naar de hoogste metal regionen. Hippotraktor op z’n beurt, met de nieuwste 'Stasis', kunnen een doorbraak forceren. Samen zorgden ze elk op hun eigen manier voor een bom melding in Brussel. Knallers dus!
Als opwarmer van dienst mocht Divided (****) optreden. Het komt weinig voor dat de drums niet achteraan maar centraal zijn opgesteld. Bij Divided is de drum zelfs het instrument dat nog het meest in het oog springt, omdat de drummer ook de zang voor zijn rekening neemt. De solo’s zijn overdonderend, en ze worden gerugsteund door ferme gitaarrriffs. Divided bewijst een band te zijn met enorm potentieel, niet direct in een hokje te duwen. Wat een verpletterende energiebom, deze kleppers uit Kortrijk.
Hippotraktor (****1/2) klinkt gejaagd en zorgt voor rillingen. Wat een oerschreeuw wist Stefan De Graef vocaal open te trekken. Zanger, gitarist Kristof Du Jardin, die pas eind april de band vervoegde, is een grote meerwaarde. Op Headbangers Ball Fest begin mei zagen we het al; lees gerust . Hij doet het toch maar om op die manier Sander Rom te doen vergeten.
De band is goed op elkaar ingespeeld, elke schakel binnen deze band is even belangrijk. De meeste respons kreeg het ouder materiaal als “Manifest The Mountain” uit de prachtige plaat 'Meredian'. De songs uit het nieuwe 'Stasis' werden door het enthousiaste publiek reeds gesmaakt, met zelfs enkele crowdsurfers en een lekkere circle pit.
Hippotraktor is duidelijk klaar voor een stap voorwaarts.
Cobra The Impaler (****) knalt en doet meteen met plezier muzikaal de boel ontploffen. “Magnetic Hex” is een sterke opener, bijzonder gedreven en catchy. Een verpletterende indruk . De imposante frontman Manuel Remmerie heeft een enorme indringende stem en ging als een wildeman tekeer op het podium. We vreesden even dat hij de voorste rijen zou opzuigen; hij hield ervan de menigte lekker op te jutten.
De muzikanten speelden hard en scherp, het leidde tot de obligate mosh- en andere pits, met de nodige crowdsurfers. Ze sloegen wild om zich heen, een uur lang knallen en knetteren, wat een ‘wallofsound’ . Het epische “Assassins of the vision” sloot de regulaire set af.
Cobra The Impaler huiverde, daverde en bewees iets bijzonders, unieks te zijn binnen het genre . Wat gaf dit een goed gevoel . Te onthouden, deze fameuze band!
Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez
Cobra The Impaler
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/6094-cobra-the-impaler-07-06-2024.html
Hippotraktor
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/6095-hippotraktor-07-06-2024.html
Divided
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/6096-divided-07-06-2024.html
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
De Belgische metalband Cobra The Impaler brengt op 31 mei zijn tweede album ‘Karma Collission’ uit bij Listenable Records.
De eerste single van dat album is voor “The Message”.
Cobra The Impaler kreeg in 2022 heel wat lovende reviews voor hun album ‘Colossal Gods’. Dat album bracht hen naar festivals als onder meer Alcatraz, Lokerse Feesten, Dynamo Metal Fest, Bloodstock, ArcTanGent, Summer Breeze, Brutal Assault, MetalDays, HellFest, Into The Grave en Helldorado, en naar tal van clubs in binnen- en buitenland.
Op “The Message” denkt de band na over de toestand van de maatschappij en de ellende die we momenteel ervaren. Het is een oproep om op te komen tegen alles wat verkeerd gaat op onze planeet. Deze thema’s vormen de rode draad doorheen het hele album. Ook muzikaal klinkt deze single heel militant en zit er zelfs in het ritme een zekere sense of urgency.
Cobra The Impaler staat deze zomer opnieuw op Alcatraz in Kortrijk. Eerst is er nog de releaseshow voor ‘Karma Collision’ op vrijdag 7 juni in de AB in Brussel. Daar worden ze vergezeld door Hippotraktor, die ook een nieuw album te vieren hebben.
https://www.youtube.com/watch?v=WTXRiERk9Ws
Cobra The Impaler en Turpentine valley – Beiden op naar een veelbelovende toekomst
Turpentine valley - Interessant instrumentaal trio uit eigen streek, mocht de avond openen. In hun broeierige , spannende postrock-metal hoor je een ‘back-to-basics’ geluid en sferische stukken, die een repetitieve opbouw kennen, naar een climax gaan en kunnen exploderen; de boeiende tempowissels houden het publiek bij de leest. De zachtmoedige en harde stukken vloeien in elkaar over. In het samenspel gitaar, bas, drums is er onderhuids een ‘desert’ gevoel. Door de serie ‘The twelve’ kwam het trio in de spotlights met enkele tracks …
Invloeden van Kyuss, Amenra, Godspeed, Tool, A perfect circle, God Machine en zeker Russian circles zijn er door de extraverte touches; ze weten het perfect in een eigen geluid te verwerken.
Turpentine valley - Ze zijn een goede vijf jaar bezig , hebben twee langspeelplaten uit (‘ETCH’, ‘Alder’) en houden het totnutoe bij een directere aanpak, een muur van geluid, intens, bijtend, zwaar.
Hun sound krijgt elan door het sober lichtdecor en het optrekken van een mistgordijn. Filmisch was dit een lange, dolle rit in het onbekende, een ‘lost highway’ van David Lynch.
De passage van Cobra The Impaler in het Leietheater werd aangekondigd als een try out concert, maar het nieuwe werk zit blijkbaar nog volop in de ontwikkelingsfase waardoor er hoegenaamd geen nieuwe songs in de setlist zitten. Er is dus eigenlijk weinig sprake van een try out, maar met het materiaal van hun debuutplaat ‘Colossal Gods’ uit 2022 zitten we meer dan goed voor een uurtje massieve metal. ‘Colossal Gods’ is dan ook een ijzersterk album waarin Cobra The Impaler grossiert in solide metal met ten gepaste tijd een welgekomen vleug van melodie. Een stevige sound die refereert naar gloeiende bands als Mastodon, Psychonaut en Gojira.
Cobra The Impaler pakt uit met zwaargebouwde riffs, pompende bassen en vocals die al eens neigen naar de nineties iconen Alice In Chains. Als een perfect geoliede machine pletwalst het vijftal doorheen de potige songs van ‘Colossal Gods’, een moordend debuut dat wat ons betreft bij elke beluistering nog beter wordt.
Als de nieuwe plaat even sterk wordt dan zitten ze gebeiteld voor een veelbelovende toekomst.
Het ziet er trouwens al zeer goed uit met een concertagenda die hen naar gerenommeerde festivals brengt als Alcatraz (Kortrijk) en Arctangent (Bristol).
Zeer benieuwd naar die nieuwe plaat, laat maar komen, en tot in Alcatraz!
Organisatie: Leietheater, Deinze
Popallure presents - Cobra The Impaler weet makkelijk te overtuigen
Popallure organiseert doorgaans eerder mainstream rockconcerten, maar als ze iets in de metal doen, mikken ze meestal in de roos, zoals met hun openluchtconcert met Stake in één van de coronazomers.
Hun metalavond met Cobra The Impaler zijn er drie interessante bands op de affiche, die ongeveer in elkaars vaarwater zitten en die alle drie op de rand van een internationale doorbraak staan.
Popallure had bovendien het voordeel dat er zelfs in het brede metalgenre die avond bijna geen concurrentie was. Dat laatste is toch eerder uitzonderlijk als je op facebook de klaagzangen leest over een gebrekkige opkomst bij metalconcerten, maar niet dus bij Popallure. Cultureel Centrum Nova in Eke was op een handvol tickets na uitverkocht.
De aftrap werd gegeven door Turpentine Valley. Deze instrumentale postmetalband is dit jaar begonnen aan zijn internationale verovering, met concerten in onder meer Denemarken en Nederland. Volgend jaar maken ze in nog een paar andere landen hun livedebuut. De internationale uitnodigingen voor concerten volgen op de waardering voor hun tweede album ‘Alder’ dat in februari van 2022 uitkwam. Het is inzake internationale doorbraak misschien nog geen walk in the park voor Turpentine Valley, maar dit trio toont dat de aanhouder meestal beloond wordt.
In Eke bracht Turpentine Valley een set met vooral tracks van ‘Alder’ (“Veeleer”, “Sereen”, “Parabel”, “Neuron” en “Tremor”), aangevuld met publieksfavoriet “Trauma” van hun debuut ‘Etch’. Vroeger dachten we dat deze instrumentale postmetal het beste tot zijn recht kwam in de intieme setting van een kleine club, maar ook vanop de grotere podia weet dit trio makkelijk te overtuigen. De Nova was al bij de eerste akkoorden van Turpentine Valley goed gevuld en het publiek was meteen mee op deze donkere trip en zorgde voor enthousiast applaus.
Hippotraktor is een progressieve postmetalband uit Mechelen. Hun eerste EP ‘P’eau’ uit 2018 kwam een beetje onopgemerkt voorbij. Hippotraktor heeft een bandlid uit een inmiddels nog populairdere postmetalband, Stefan De Graef van Psychonaut. En Hippotraktor-gitarist Chiaran Verheyden was ook al producer voor Psychonaut en hun eerste full album kwam uit bij Pelagic Records, ook het label van Psychonaut. Dit vijftal tekende onlangs voor de hoogste stijger in de Staalhard 100 op radio Willy. Ze stonden dit jaar reeds op Alcatraz, Euroblast en Breda Barst en volgend jaar doen ze ArcTanGent in de UK, Graspop, Metaldays in Slovenië en Prognosis in Eindhoven.
Live kan een concert van Hippotraktor al eens wat statisch overkomen. Zanger en percussionist Stefan zingt terwijl hij naar de coulissen kijkt (en dus niet naar het publiek). Het is een beetje het handelsmerk geworden van Hippotraktor, maar zo gaat veel van zijn mimiek en expressie verloren. Heel af en toe gaat hij toch eens naar de rand van het podium om het publiek op te zwepen en dan zie je wat er mogelijk zou zijn mocht hij de hele tijd het publiek aankijken. De andere bandleden en de uitgekiende lichtshow compenseren het statische van de frontman voor een deel en in Eke leek dat beter te lukken dan op Alcatraz de voorbije zomer.
Hippotraktor combineert zijn progressieve postmetal met een vaak diepe groove en veel energie. In Eke brachten ze alle nummers van hun album ‘Meridian’ uit 2021, op “Juncture” na. Toen de band de set afsloot met een zinderende versie van “Beacons” was iedereen in de zaal al lang overtuigd.
Cobra The Impaler bestaat nog maar een goed jaar, bracht een album uit bij het befaamde Listenable Records en speelde op Headbanger’s Balls, Alcatraz en de Lokerse Feesten en enkele shows in Nederland: Into The Grave, Prognosis, de aftershow van Dream Theater in de AFAS.
Volgend jaar staat al een goedgevulde agenda klaar, met Prognosis, Bloodstock en ArcTanGent in in de UK, nog eens Into The Grave, Eurosonic en Dynamo Metal Fest in Nederland, Hellfest in Frankrijk, Metaldays in Slovenië en Summerbreeze in Duitsland. Een lijstje waar andere metalbands uit Vlaanderen met plezier een arm, een been of een orgaan zouden voor afstaan.
Dit vijftal heeft mooi zijn moment gegrepen en niet de fout gemaakt om tussendoor ook even langs alle jeugdhuizen te gaan. Geen kwaad woord over jeugdhuizen, want die hebben we hard nodig, maar als een band te lang op dat niveau blijft hangen, kleef je daar soms voorgoed aan vast.
Is een band als Cobra The Impaler dat dan wel waard? Zijn die zoveel beter dan al die andere beginnende bands. Er is meer aan de hand dan enkel het moment grijpen en dat verzilveren. Hun debuutalbum ‘Colossal Gods’ heeft een soort van onderhuidse oerkracht in zich. Moeilijk te duiden, maar zeker aanwezig. De muziek is bovendien genre-overstijgend. Vaak is dat een nadeel voor een beginnende band, maar met de muziek van ‘Colossal Gods’ kan je zowel een progmetal-fan plezieren als iemand die houdt van snedige gitaarpartijen of een postmetal- of stonerfan. ‘Colossal Gods’ staat terecht in tal van eindejaarslijstjes en Cobra The Impaler stond op de benijdenswaardige plaats 66 in de Staalhard 100 van radio Willy.
Live is het vooral zanger Manuel Remmerie die de aandacht trekt en vasthoudt. We zagen hem al eerder aan het werk in andere bandjes, maar als frontman van Cobra The Impaler lijkt hij echt zijn draai gevonden te hebben. Met grote gebaren en veel charisma leidt hij de aanval. Vanop de flanken komen de voorzetten van de gitaristen James en Thijs die in Eke duidelijk stonden te genieten, met daarachter de solide ritmesectie als verdedigers.
Hoewel deze band van deze avond de jongste staat van dienst heeft en de minste releases, was meteen duidelijk dat zij als populairste band terecht als headliner geprogrammeerd stonden, met meebrullende fans op de eerste rijen en flink wat vuisten in de lucht tot aan de PA. Het publiek at uit hun handen en de energie tussen band en publiek was te snijden. Al bleek ook dat succes ook relatief kan zijn. Toen zanger Manuel vroeg wie het album al had gekocht, gingen maar een handvol handen in de lucht. Misschien is die vraag ook niet meer zo relevant in deze Spotify-tijden. En ondanks het herhaalde verzoek ontstond er niet echt een moshpit voor het podium. Waarop de zanger dan maar zelf een eind ging crowdsurfen bij afsluiter “Tempest Rising”.
Al bij al wist Cobra The Impaler in Eke makkelijk te scoren, maar als headliner hadden ze hun set toch nog mogen aanvullen met bijvoorbeeld een nieuwe track of een cover. Bij Popallure beperkten ze zich tot alle tracks van ‘Colossal Gods’ en kwam er geen toegift.
Deze metalavond was voor Popallure misschien een gok, maar dan toch een goed berekende gok. Hier lusten wij wel meer van.
Organisatie: Popallure
Cobra The Impaler - Laagje op laagje tot het geheel uit z’n voegen barst
Turpentine Valley - Hippotraktor - Cobra The Impaler
Hans Devriendt
Wat een interessante avond met drie bands, Turpentine Valley - Hippotraktor - Cobra The Impaler, die tekenden voor een interessant avondje post/progressive/american (heavy) metal …
Turpentine Valley*** was present als voorprogramma van deze twee bands. Met hun gelaagde, gevarieerde en gevoelsmatige songs wisten ze zeker menig post-metal liefhebber te raken. De band ontstond in 2016 en bracht reeds vier platen uit. Hun laatste langspeler, ‘Alder’, is nog maar twee maand jong. Maar ook live maakten de nieuwe songs duidelijk dat Turpentine Valley intussen een volwassen band is geworden. Hier en daar kon het geluid nog wat bijgeschaafd worden, maar dit wist de sfeer niet te bederven. Hier en daar invloeden hoorbaar van Pelican en zelfs van And So I Watch You From Afar, maar dit vond ik dik oké.
Co-headliner Hippotraktor**** was als volgende aan de beurt. En om eerlijk te zijn, voor hen speciaal zakte ik vanavond af naar de Handelsbeurs. Het progressive metal collectief, met leden van Psychonaut, Before He Shot Her en L’Itch bracht hun debuutplaat ‘Meridian’ uit in oktober 2021, onder het invloedrijke label Pelagic Records. Ondanks gitarist/zanger Sander Rom geen versterking kon geven op gitaar (door een probleem met z’n enkel), werd met het meedogenloze nummer “Manifest the Mountain” de toon voor een verpletterende set meteen gezet. Het gitaarwerk van Chairan Verheyden klonk strak, perfect getimed en gewoonweg virtuoos. In “Mover of the Skies” zorgde een eerste grote breakdown met hellegeschreeuw van zanger/percussionist Stefan De Graef ervoor dat het publiek losbrak. Hun snelle, complexe, poly-ritmische songs volgden elkaar in ijl tempo op en wat moet dat dan niet geven mèt versterking van hun tweede gitarist erbij? Hippotraktor wist mij compleet omver te blazen.
Uiteindelijk was het aan de heren van Cobra The Impaler**** om de avond af te sluiten. Met hun ‘American Heavy Metal’- sound drukken ze misschien nog maar sinds kort hun eigen stempel in de omvangrijke Belgische metalscene, maar aan relevante ervaring en muzikale expertise hoeven de leden van dit collectief alleszins niet in te boeten. Cobra The Impaler is het geesteskind van Thijs De Cloedt (ex-Aborted, Hæster, Horses on Fire), die wordt bijgestaan door niemand minder dan Megadeth drummer Dirk Verbeuren en andere leden die o.a. actief zijn in BEAR, Soul Grip en Arson.
Van zodra het eerste nummer van wal stak klonk het alsof we gewurgd werden door een grote boa, neen… Cobra constrictor. De gitaren van James Falck en Tace (Thijs De Cloedt) beukten erop los en hun assortiment van sterke riffs en solo’s leek onvermoeibaar te zijn.
De band stond met ongelooflijk veel goesting op het podium en met hun single “Fall of The Forgotten” werd het publiek ook razend enthousiast. Cobra The Impaler kwam, zag en overwon. Check hun debuutplaat ‘Colossal Gods’ zeker uit!
Organisatie: Democrazy, Gent
Cobra The Impaler is de nieuwe metalband van gitarist Thijs De Cloedt (Haester, ex-Aborted, Horses on Fire), zanger Manuel Remmerie (Majestic Sun, Von Detta), James Falck (Bear) en Mike Def (Horses on Fire). Dirk Verbeuren (Megadeth, Soilwork en Aborted) heeft alles ingespeeld, maar de livedrummer is intussen Ace Zec. Deze laatste deed eveneens de mix voor het album en de single “Blood Eye” die we als aperitiefje voorgeschoteld krijgen.
Cobra The Impaler kon ons meteen overtuigen bij hun live-debuut op Headbanger’s Balls Fest in Izegem. Lees hier .
Toen reeds was het moeilijk om een genre te kleven op het soort van metal dat deze band brengt. De complexe songopbouw en de tempowisselingen in “Blood Eye” hebben ze misschien geleend van de deathmetal, maar de stoner-vocalen duwen de song een andere richting uit. Meer naar de moderne heavy metal en naar Mastodon en Baroness, maar dan met meer scherpe randjes.
Er werd ook aan de meezingbaarheid gedacht, met een ‘I’ll face you, tyrant’ die je al bij de eerste luisterbeurt kan meebrullen.
Op het album ‘Colossal Gods’ is het nog wachten tot volgend jaar, maar dat wordt er eentje om naar uit te kijken.
https://www.youtube.com/watch?v=6wSa_pxyezA
Cobra The Impaler - Het is de bedoeling om deze band zo snel mogelijk op een podium te brengen en de toeschouwers omver te blazen met een show die zal knallen
Cobra The Impaler is een gloednieuw project rond muzikant Thijs De Cloedt. Na in talloze bands als Aborted en Hæster te hebben gespeeld, besloot Thijs een album te maken vol beukende riffs gecombineerd met een sterke melodieuze zang. Thijs rekruteerde Dirk Verbeuren om de drums op te nemen. Dirk staat bekend om zijn geweldige werk in bands als Megadeth, Soilwork en Devin Townsend. Thijs kende Dirk nog van samen te spelen op de Aborted classic Goremageddon. Beide muzikanten hebben sindsdien contact gehouden en Dirk wilde graag zijn stempel drukken op dit op riff gebaseerde project. Thijs wilde een combinatie van zowel melodieuze zang als hartverscheurende kreten en kwam terecht bij Michélé De Feudis (Almighty Mighty) en Manuel Remmerie (Majestic Sun). De band voltooit zijn line-up met Mathieu Vander Vennet (Carrion) en Gert Stals (Soulgrip & Arson). Ze zijn allebei getalenteerde muzikanten die al watertjes hebben doorzwommen. De band was klaar om elk podia in ons land, en ver daarbuiten, plat te spelen. Bovendien werd al een tipje van de sluier gelicht door enkele singles, en is het wachten op meer releases van dit zeer interessant project. Genoeg voer, voor een heel tof gesprek met enerzijds Thijs De Cloedt en anderzijds Mathieu Vander Vennet, over omgaan met deze crisis? Het ontstaan van dit project en hoe het nu verder moet?
Om maar met de deur in huis te vallen. De band bestaat uit top muzikanten, kunnen de band dan ook zien als een soort 'super groep' zoals men dat met een samensmelting van bekende artiesten, dit soms pleegt te noemen?
Thijs: Ik zou het zeker niet omschrijven als een supergroep. Het is een band met muzikanten die voornamelijk dezelfde passie delen en er vol voor willen gaan. Muzikanten van een bepaald niveau spelen meestal ook al in bands. We hebben ‘de speltechnische lat’ vrij hoog gelegd en live willen we onszelf overtreffen. Deze band moet en zal knallen.
Vooral het drumwerk is kolosaal te noemen. Dirk van Megadeth is nu ook geen klein bier. Hoe hebben jullie hem gevonden?
Thijs: De keuze om met Dirk samen te werken komt voort uit een voorgaande samenwerking. Ik speelde acht jaar bij Aborted waarmee ik enkele platen opgenomen heb. Eén van die platen was Goremegaddon waarop Dirk de drummer van dienst was. Ik was zo onder de indruk van zijn aangename persoonlijkheid en zijn waanzinnige skills als drummer. Toen ik muziek aan het maken was voor Cobra The Impaler, moest ik dan ook direct aan Dirk denken. Dirk en ik zijn altijd in contact gebleven, het was dus een zeer aangename ervaring om nog eens samen te werken.
Het is niet dat jullie met jullie andere projecten tekort aan werk hebben, valt dit nog te combineren? Of is dat een voordeel aan die corona crisis dat dit nu wel lukt?
Thijs: Ik speel ook in Hæster een band waar ik zeer trots op ben. Maarten de zanger van Hæster neemt ook een deel van de screams op onze plaat voor zijn rekening. Hij is een uitstekende zanger met zeer veel charisma en uitstraling. Live zullen we hem af en toe wel eens uitnodigen om wat extra screams te voorzien.
De drummer van Hæster is Ace Zec die tevens de producer is van de plaat. Hij heeft zeer veel talent en was een absolute meerwaarde bij het uitwerken van de songs, arrangementen, zanglijnen. De dikke sound van de plaat hebben we volledig aan hem te danken.
Mathieu: Door de crisis heb ik uiteraard meer tijd om de nummers van Cobra The Impaler in te oefenen en om reclame te maken voor de band...Maar in de toekomst zien we dit ook goed komen wat de combinatie met andere projecten betreft, wie geen tijd heeft, moet tijd maken denk ik dan... We zijn stuk voor stuk muzikanten die een groot deel voor de muziek leven!
Om daar op verder te borduren Mathieu: Hoe staat het feitelijk met die andere projecten als Carrion en zo? Ligt alles op zijn gat, of mogen we vanuit die richting ook nog iets verwachten?
Mathieu: Met Carrion blijft alles zijn gangetje gaan hoor! We hebben onlangs een goed skypegesprek gehad met de band en het plan is duidelijk dat we dit jaar nog in de studio willen gaan voor een 3de album op te nemen! We zijn dus met 3 aan een hoger tempo (lees ook: qua BPM!) aan het songwriten en Nico (die naast Serial Butcher ook bij ons drumt) is teksten aan het schrijven! We hebben ook al wat coole shows in het najaar zoals Devil's Rock For An Angel, Troyfest, Scherpe Tanden Showcase en nog enkele die ik nog niet mag verklappen!
Het live drumwerk zal door Gert Stals gebeuren, nog zo een top drummer. Hoe hebben jullie hem gevonden?
Thijs: Gert is een geweldige drummer en moet zeker niet onderdoen voor Dirk. Ik had zijn naam al een paar keer horen vallen en we hebben ook wel wat gemeenschappelijke vrienden. Ik ben super blij een drummer gevonden te hebben die het technische niveau haalt die ik ambieerde bij het oprichten van deze band. Gert is in ieder geval geen sessie drummer. Ik kijk er enorm naar uit om met hem aan nieuw materiaal te werken. Hij is een groot talent.
Uiteraard was ik ook onder de indruk van de inbreng van andere muzikanten. Hoe ben je op het idee gekomen Thijs?
Thijs: Ik zat al een tijdje te broeden op deze band. Ik heb een twaalftal songs geschreven en dan muzikanten gezocht die ik passen vond bij de muziek. De intentie was heavy riff based metal met eerder muzikale vocalen die een toegevoegde waarde zijn. Ik heb de plaat geschreven en alles ingespeeld met Dirk in de studio, met een duidelijke visie. De line up heb ik pas vervolledigd na de afwerking van de plaat. De zangers, Manuel en Michélé zijn gekozen op basis van hun skills en muzikale inzicht, de twee zijn ook super complementair, wat zeker een bonus is op deze gelaagde muziek. Beiden zijn getalenteerde zangers en hebben ook inzicht en de juiste voeling met het genre. Het is leuk dat we verschillende achtergronden hebben, waardoor er verschillende invalshoeken en benaderingen zijn. Op deze manier proberen we ons eigen ding te doen.
De bas en gitaar lijnen stralen eveneens diezelfde intense perfectie uit. Hoe hebben jullie Michélé gevonden die net als jij puik werk aflevert?
Thijs: Al de gitaren en bas op de plaat zijn door mij ingespeeld. Om alles strak te krijgen heb ik het gemakshalve zelf gedaan, zeker omdat ik nog niet helemaal wist waar ik naartoe wou qua line up. Michélé zal de bas live voor zijn rekening nemen en uiteraard ook zingen. Zowel Michélé als Manuel hebben enorm bijgedragen aan de songs. De riffs lagen er maar het is pas samen met hen dat het echte songs geworden zijn. Het is dus absoluut geen solo project of zo. We hebben de plaat uitgewerkt als band. Ik zie mezelf eerder als de instigator en architect.
De single 'Blood Eye' straalt perfectie uit die door je hart snijdt, ik kreeg er kippenvel van. Volgt daar nog meer releases op, want dit smaakt verdomd naar veel meer ?
Thijs: Blood Eye is het tipje van de ijsberg, je moet je dus geen zorgen maken. Leuk te horen dat je dit eerste nummer kan smaken.
Ik hoor streepjes doom, death maar ook een beetje thrash metal. Hoe zou je zelf de muziek van Colossal God omschrijven?
Thijs: Colossal God is een nummer die vooral een dikke groove heeft. Hier wou ik echt spelen met dynamiek en intensiteit. Power en sfeer.
In deze barre tijden is het moeilijk om echt iets te plannen, maar toch wat zijn de verdere plannen?
Thijs: Het zijn geen evidente tijden maar we proberen daar creatief mee om te gaan. We plannen een studio live sessie zodat we toch de mensen kunnen bereiken. Voor de rest zit er ook een videoclip in de pipeline. We werken naar een release van de debuutplaat ergens eind 2020 begin 2021.
Een vraag over Spotify of bandcamp en ook de sociale media? Zitten er daar meer mogelijkheden, naar de toekomst toe, voor bands en muzikanten. Als deze tijden mij iets leren, is dat daar iets valt te rapen. Maar hoe? En , is dat ook zo?
Thijs: Social media en het hele online gebeuren zijn een vloek en een zege. Het is leuk dat je een platform krijgt om je muziek te delen met de wereld, anderzijds is het soms opboksen tegen het volume aan bagger die mensen er dagelijks dumpen. Ook hier proberen wij ons te onderscheiden met creativiteit.
Mathieu: Wel ik zie het een beetje dubbel... Het is een goed middel om je videoclips, muziek, merch, toekomstige shows enz. te promoten... Maar ik zie bands die likes kopen van clickfarms en dan kunnen pronken met hun paginalikes tegenover organisatoren maar dan wel totaal niet de juiste mensen reiken met hun berichten... Ik ben wel van het gedacht dat zo af en toe een advertentietje plaatsen of een bericht sponseren , je wel wat meer in de spotlight kan plaatsen en dit tegenwoordig jammer genoeg noodzakelijk is om in de spotlight te blijven.
Wat zijn de uiteindelijke ambities van deze band? Als die er in deze huidige tijden nog zijn …
Thijs: Ambities zijn er zeker, die zijn zelfs groot. We geloven in deze band en willen er echt voor gaan. Ik ben overtuigd dat er plaats is voor deze band. We spelen heavy catchy gitaar muziek doorspekt met muzikale zangpartijen die er echte songs van maken. Live willen we het publiek inpakken met een bijzonder strakke set. Het is de bedoeling om deze band zo snel mogelijk op een podium te brengen en de toeschouwers omver te blazen met een show die zal knallen. De Corona situatie is ernstig en precair maar ooit komt er beterschap en dan zullen wij er staan. Ondertussen broeden we op een plan om deze band internationaal op de kaart te zetten. We zijn er klaar voor.
Mathieu: De ambities liggen bij iedereen hoog wat Cobra The Impaler betreft, we zijn er van overtuigd dat de muziek een breed publiek zal aanspreken... De nummers zitten stuk voor stuk goed in elkaar, de vocals zijn toegankelijk maar zeker niet te "soft" en Manuel is een uitstekende frontman, van Gert weet ik al 10 jaar dat het een uitmuntende drummer is, Michélé zijn vocals zijn ook machtig en passen perfect samen met die van Manuel, Thijs heeft heel het album geschreven dus heeft al aan iedereen bewezen hoe goed hij kan songwriten... Dus ik ben nu al trots om deel uit te maken van deze band!
Bedankt voor dit fijne gesprek, hopelijk komen we elkaar spoedig live tegen als jullie echt knallen op het podium
Nederlands 
Français 
