Als zangeres, songwriter en producer heeft Eva De Roovere de afgelopen twee decennia een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Ze hielp mee de Nederlandstalige pop op kaart te zetten. 'Hier en Nu!' onderstreept dit.
“Het jaar van de hond” opent de overtuigende plaat. Als een poëtische verhalenverteller, raakt ze op eenvoudige wijze. De song is mooi uitgediept en uitgekiend.
Net als Yevgueni heeft Eva De Roovere geen grote woorden nodig; ze zingt over de gewone dingen van het leven ; je herkent de spiegel van jezelf hierin. “Dans het weg” is een aanstekelijk nummer. Ook de weemoed komt voldoende aan bod zoals op “Stroom” of “Koffie”.
Ze weet de luisteraar steeds opnieuw te betrekken in haar afwisselend songmateriaal .
“Spoorzoeker”, “Spijt” of “Vriend” hebben een poppy karakter. De heldere stem van Eva brengt gemoedsrust.
Eva De Roovere siert de betere Nederlandstalige pop, kleinkunst met haar dagdagelijkse verhalen, als een echte troubadour. Eenvoudig en doeltreffend. Mooi album dus.
Tracklist: Het jaar van De hond 03:08 Niks meer vragen (meer niet) 02:56 Dans het weg 02:55 Stroom 02:45 Koffie 02:55 Spoorzoeker 02:59 Spijt 03:19 Vriend 03:26 De Kleine dingen 03:05 Aan/Uit 02:14 Godgeklaagd 03:27 Hier en Nu 03:02
…“ Eva De Roovere nodigt je uit in ‘Mijn huis’. Ze laat je proeven van ‘Chocolat’, genieten van de zon op je gezicht en meewiegen op haar eigen geschreven muziek, alsook op nummers van haar ‘helden’”…
Met haar 3e cd laat Eva het publiek deze keer de kans binnen te kijken in haar huis. De plaat klinkt zoals achter de muren van vele huizen … verrassend, triest maar ook hoopvol, opgewekt, warm,…dit toch nog net iets anders, à la Eva in haar hoofd.
Een avond in De Handelsbeurs waar een verscheiden publiek -onverwacht staand- kon genieten van een Eva met 5-koppige band zoals we hen reeds kenden. Een rustig, teder begin waarin Eva ons meenam ‘op reis’ naar een wereld waarin ze zich als een klein elfje in haar witte kleedje groot toonde tussen haar muzikanten. Ze straalde, oogde soms gevoelig - frivool en klonk tegelijk kwetsbaar en opgewekt. Keurig! Dat ze houdt van de kleine dingen is duidelijk aangegeven in haar teksten alsook op het podium. Ze bespeelde doorheen de set de mondharmonica, een mini- xylofoon/klokkenspel en tamboerijntje. Haar klarinet liet ze deze keer links liggen.
Eva bracht nieuwe nummers zoals “De keizer van de nacht” en de titelsong “Mijn huis” met een gevoelige bijklank, afgewisseld met hits als “Fantastig toch” en “Mijn ogen toe”. Opkikkers als “Chocolat” en het vrolijke hitje “Poupée de cire, Poupée de son” zorgden voor een aangenaam verrassend Franstalig intermezzo. Ook haalde ze oude nummers uit de kast zoals “Laat me je lied zijn”.
Typerend in haar nieuwe plaat is de wanhoop die o.m. te horen is in de klaagzang “Elegie” alsook de tegenstrijdigheid van opgewekte melodieën met beladen tekst zoals in “Orpheus”. Van haar ‘held’ Thé Lau speelde de band “Rechttoe en frontaal” en bij de intro van het nummer “Antwerpen” herkende je de stevige muzikale klanken van de componist Ozark Henry die dit nummer (per toeval) voor mevr. De Roovere schreef.
Eva’s stem zat goed sterk, met haar humor zong ze jammer genoeg een toontje lager. Qua muzikaliteit uitstekend: Eva liet zich leiden door haar uitstekende muzikanten. Zowel op countrydeuntjes, vrolijke wijsjes om mee te fluiten, mysterieuze en ingetogen melodieën tot het iets stevigere werk. De nieuwe drummer Simon Segers scoorde met zijn eerste optreden.
De elektrische gitaren en citer werden sereen gebracht door Filip Wauters. Marc Demaeseneer was de man met ‘het groot klokkenspel’, een kleine fluit ( melodica) en bracht de zeemzoeterige saxofoonklanken in “Ik ga op reis”. Aan de toetsen bracht Eva Niels Verheest mee en de bastonen werden intens gebracht door Tim Vandenbergh.
Na een rondleiding in ‘Mijn huis’ bracht ze als bisnummers een 3e Franse chanson waarmee ze het publiek erg bekoorde “Au coeur au corps”. Dit prachtige nummer versmolt zich met “Zoals in dat ene liedje”. Een fijne hartverwarmende afsluiter.
Playlist: Ik ga op reis? De keizer van de nacht? Rechttoe en frontaal, ‘k Weet niet wat het is, Laat me je lied zijn, Elegie, Antwerpen, Mijn ogen toe, Anoniem, Slaapt de zon, Fantastig toch, Niemand zoals wij, Chocolat, Poupée de cire, poupée de son, Mijn huis, Orpheus, De jager
Bisnummer: Au Coeur au corps, Zoals in dat ene liedje
Neem gerust een kijkje naar de pics
Organisatie: Handelsbeurs, Gent
Eva De Roovere gaf haar solocarrière onverwachts een push toen ze “Fantastig toch (slaap lekker)” herwerkte met de Nederlandse rapper Diggy Dex. Het zorgde ervoor dat haar Nederlandstalige pop ‘hot’ was en ze bereikte een breder publiek.
Ze onderstreepte haar vocaal talent al bij de folkpop van Kadril en verleende haar medewerking in talrijke projecten. Het songschrijven beviel haar wel en ze slaagde in het schrijven en spelen van aantrekkelijke en serieuze emotievolle pop. Ze groeide uit tot een zelfverzekerde zangeres, die enthousiast werd onthaald met haar debuut ‘De jager’ in 2006. In haar sound zaten sensualiteit en nostalgie verborgen, gedragen door haar licht melancholische stem. Ook haar tweede plaat ‘Over & Weer’ gaf het juiste gevoel weer hoe een Nederlandstalige luistersong moest klinken. Een terechte en verdiende erkenning!
In een uitverkochte Handelsbeurs speelde ze met haar standvastige band een afwisselende set van verschillende stemmingen in een warme gloed van ingetogen, sfeervol werk en broeierige poprock. Toetsen en piano gaven kleur. De eerste songs “De koning” en de titelsong van de huidige cd klonken uiterst sober door de minimale begeleiding van piano en toetsen, een gevoelige contrabassnaar en een vervlogen blazertune. “Mis je meer & meer” en “Dertien” waren uiterst genietbaar en riepen sprookjesbeelden op. Een volle instrumentatie hoorden we op “Ingebeelde vriend”, “Anoniem” en “Mijn ogen toe”. “In bruikleen”, die vroeg in de set was geplaatst en “Orpheus”, die op het eind werd gespeeld, klonken krachtiger en kregen een tof neuriënd meezingrefreintje mee. Handclaps en vingerknips ondersteunden de songs. Best leuk waren haar inleidende verhaaltjes. Op die manier betrok ze handig het publiek. De factor emotionaliteit werd hoog gehouden met de sfeervolle “Lisa”, “Zomer in Brussel” en “Als het meezit”. Een ijselijke stilte heerste op het intieme “De Jordaan” en “Dankuwel meneer”. Sinead O’Connors aangrijpende “Black boys on mopeds” doopte ze om tot “Jongens op brommers”; binnen deze gevoelssfeer vormde dit nummer een hoogtepunt. In dezelfde lijn was er het broos gebrachte “Net zoals in dat ene liedje”, die de set besloot. Tussenin hoorden we nog een zwierige versie – vooral door de Hammond - van een zowel in het Nederlands als Frans gezongen “Fantastig toch”.
Twee maal keerde ze terug met haar band; eerst hadden we een sobere versie van “De jager” (met twee!), vervolgens een acapella gehouden “Om mee te slapen ” bepaald door vingerknips en tot slot kon een reprise van “Fantastig toch” niet ontbreken. Iedereen veerde recht en klapte mee om het nummer elan te geven.
Een goed op elkaar afgestemde band en het muzikale talent van Eva droegen de lichtvoetige, fijn gearrangeerde Nederlandstalige pop een warm hart toe. Haar clubtournee zit dus duidelijk in de goede richting…
Organisatie: Handelsbeurs, Gent
Na haar vocale talenten bij de folkpop van Kadril en haar medewerking in andere projecten vond de Vlaamse Eva De Roovere het stilaan tijd zich toe te leggen op een solocarrière. In 2006 werd ze meteen enthousiast onthaald met het debuut ‘De jager’. Ze haalde troeven aan van een zelfverzekerde zangeres en het schrijven van aantrekkelijke en serieuze Nederlandstalige emotievolle popsongs. In haar sound zitten sensualiteit en nostalgie verborgen, gedragen door haar licht melancholische stem. Het maakte van haar tweede plaat ‘Over & Weer’ terug een overtuigende; ze beschikt over een standvastige band en ze levert goede nummers af van verschillende stemmingen, die de luisteraar een warm hart toedragen, waaronder “Orheus”, “Zoals in dat ene liedje”In bruikleen” en “Ingebeelde vriend”. Op de koop toe komt ze de hitparades ingetuimeld met “Fantastig toch (slaap lekker)”, die ze herwerkte met de Nederlandse rapper Diggy Dex.
Eva De Roovere geeft het juiste gevoel weer in een Nederlandstalige song, en krijgt nu de verdiende erkenning voor haar luistersongs …
Nederlands 
Français 
