Jungle – Smaakvol groovy, zoals we het graag hebben van Jungle
Jungle streek neer in Vorst gedurende het Europese luik van hun show kalender, waar ze eerder al Lissabon, Madrid, Barcelona en Parijs aandeden met hun 70's vibe. Het is intussen 2 jaar geleden dat ze ons land nog bezochten, ook toen was het een daverend succes op de slotavond van Rock Werchter editie 2024, het afsluiten in The Barn.
In de concertzaal stroomden de muziekliefhebbers mondjesmaat toe - met hier en daar zowaar een Halloween toets - de fans hadden er duidelijk zin in …
… net als Rio Kosta … Het muziekduo uit Los Angeles dat bestaat uit Mike Del Rio & Kosta Galanopoulos brachten een warme mix van ietwat psychedelische, groovy muziek doorspekt met toch wel wat pittige gitaar riffs. Als relatief nieuwe band kregen we nummers uit hun debuutalbum 'Unicorn' te horen, oa. “Follow the river”, “Higher”, “My dreams”, ...
Met de achtste song, een gekender nummer “Mountain Top”, breiden ze een einde aan hun set. Hun sound samen met hun enthousiasme, vormden de perfecte opmaat voor de rest van de avond.
Na een korte pauze verscheen Jungle vanachter een lang, neerhangend gordijn. Waar het héle verhaal ooit startte in 2013 met enkel Joshua Lloyd-Watson en zijn buurjongen Slash jeugdvriend. Met Tom McFarland ofte kortweg "J&T" aanschouwen we nu de silhouetten van een achtkoppige funky band. Met “Smile” start het spektakel en dat gaat gepaard met een strakke lichtshow, op de beats van de muziek, zwart/wit is de overheersende kleur van de achtergrond. “Heat” volgt er vlot achteraan en de achtergrondkleuren wijzigden prompt naar warm fluweelachtig rood.
De toon was meteen gezet en deze energie bleef gedurende het volledig optreden hoog, terwijl Jungle het beste van zichzelf gaf en daarbij de vroegere nummers samen met die van het nieuwe album door mekaar vlocht: “Heavy California”, “Problemz”, “The Wave”, “Someday, Somewhere”, ...
De sfeer was glamoureus, de lichtshow visueel zeer sterk, en die combinatie met de summer vibes voelde aan als een onderdompeling in een warm bad. Aan bindteksten werden er niet veel woorden vuil gemaakt en dat hoefde ook niet, de muziek sprak voor zich. Bij “Let's go Back” kreeg Lydia Kitto alle dansers op de been wat voor nog meer sfeer zorgde. Joshua Lloyd-Watson wou dan weer ons vocaal talent testen en vroeg om mee te zingen bij “Casio”.
Vervolgens even chillen zat er niet direct in want bij de eerste noten van "Back on 74" ging iedereen helemaal uit zijn/haar dak, alsof dat nog kon.
De aparte dansmoves met hun iconische, hoekige en gestileerde dansstijl, zoals gekend uit de bijhorende videoclip werden nu ten tonele gebracht en gretig geïmiteerd in het publiek. Ere wie ere toekomt, de dansmoves komen uit de koker van de legendarische danser/choreograaf/regisseur Bob Fosse.
Véél rust werd ons niet gegund - hadden we ook geen behoefte aan - want bij “Coming back” werden er een 6-tal enorme opblaasbare ballen het publiek in gegooid en die stuiterden enkele nummers vrolijk in het rond tussen de fans en de bandleden.
Bij “Good Times” kwamen alle bandleden één voor één even in het spotlicht en werden aan ons voorgesteld waarna ze even verdwenen maar al snel terug kwamen voor niet één maar twee toegiften.
“Keep Moving” en “Busy Earnin’” vervolmaakten onze avond. Het concert werd gesmaakt, was groovy, evenals de songs van het nieuwe album. Jungle zoals we hen kennen en zoals we hen graag hebben!
(Sunshine world tour)
Organisatie: Live Nation
LA Jungle en Ronker Zetten Cactus Club in Lichterlaaie - Verschroeiend Dubbelgoud in Brugge
LA Jungle - Ronker
Het kwik steeg naar zomerse hoogten buiten de Cactus Club in Brugge. Zo warm zelfs, dat de concertzaal vlak voor aanvang nog angstwekkend leeg oogde. Het publiek stelde het betreden van de ‘sauna’ zo lang mogelijk uit en genoot buiten van de koelte. Maar zodra de lichten doofden, stroomde de zaal vol voor wat een memorabele, loeihete double bill zou worden.
Wie LA Jungle al eerder live aan het werk zag, weet dat het Waalse duo garant staat voor een sonische pletwals. Normaal gesproken klaren Rémy Venant (aka Roxie Rookie op drums) en Mathieu Flasse (aka Jim Frisko Binwette op gitaar/vocals) de klus met hun tweetjes. Deze avond brachten stonden ze als trio op het podium, geflankeerd door een gloednieuwe, tweede drummer genaamd Da.
Dit bleek een meesterzet. Het dubbele drumstel zorgde voor een waanzinnig stereo-effect dat door de zaal denderde. De synergie tussen de twee drummers was voelbaar; alsof ze elkaars gedachten konden lezen, stuurden ze elkaar met een enkele blik feilloos bij. Hoewel het Brugse publiek aanvankelijk nog een ietwat afwachtende houding aannam, was er al snel geen houden meer aan. Iedereen werd onverbiddelijk meegezogen in de hypnotische, repetitieve ritmes. Het resultaat? Een kolkende massa en een band die aan het einde van de set letterlijk druipnat van het zweet stond.
Na deze uppercut vluchtte het publiek massaal weer naar buiten om naar adem te happen. De organisatie van de Cactus Club had een uitstekende reflex door de grote poorten achteraan het podium wijd open te zetten, zodat er wat frisse lucht door de zaal kon waaien tijdens de podiumwissel.
De lat lag aartshoog, maar het Denderleeuwse Ronker liet zich niet intimideren. Onder de tonen van Justin Timberlake’s “Sexyback” bestegen ze het podium. Wie dacht dat de Cactus Club na LA Jungle verzadigd was, kreeg direct ongelijk. Ronker vloog erin als een duivel uit een doosje.
De sfeer explodeerde onmiddellijk: crowdsurfers, stagedivers (volop aangemoedigd door de band zelf) en een circle pit transformeerden de zaal in een georganiseerde chaos. Het zweet gutste opnieuw van het plafond. De muren van de Cactus Club leken zélf wel te transpireren. Het absolute toppunt van ironie was dan ook het moment dat de band de ronkende track “No Sweat” inzette, een titel die op dat moment werkelijk haaks op de realiteit stond.
De set kende bovendien een paar bijzondere wendingen. Achter de drumkit zat niet de vaste drummer, maar de last-minute vervanger Tommy Tommy. Hij deed dat met zoveel verve en brute kracht dat je het verschil amper merkte.
Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg de band voor twee nummers versterking van niemand minder dan Cis Deman (gitarist van STAKE), wat de intensiteit naar een nog hoger niveau tilde.
Wat deze avond, naast de verschroeiende muziek, écht afmaakte, was de sfeer na de show. Geen gehaaste aftocht naar de tourbus voor deze bands. Zowel de heren van LA Jungle als Ronker namen uitgebreid de tijd om tussen hun fans te duiken. Er werd duchtig nagebabbeld, selfies werden genomen, handtekeningen gezet en de merchtafel deed gouden zaken. Een perfect, sympathiek slot van een loeihete avond topnotch Belgische herrie.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Ronker
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9602-ronker-28-05-2026?Itemid=0
LA Jungle
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9601-la-jungle-28-05-2026?Itemid=0
Organisatie: Cactus Club, Brugge
Jungle By Night is een Amsterdams collectief die al toe is aan hun vierde plaat en met deze wekken zij –terecht - onze interesse op . Een instrumentaal plaatje die lekker heupwiegend klinkt , en de dansspieren durft aan te spreken . Ze verkennen muzikale horizonten binnen een afrobeat geluid. Een sfeervolle , frisse , aanstekelijke groove in elf nummers die uiterst aangenaam, warm , zwoel , ontspannend zijn en grossiert in jazz, funk , afro , 70s psychedelica en folk . Ze voeren ons mee door zwevende keys , leuke gitaarlijntjes , diepe basses, dwarrelende blazers en stuwende , opzwepende percussie en conga’s . Een song als “Caldera” intrigeert door de verrassende wendingen , maar met “The Ottoman Highlands”, “Morning stretch” hebben we de ideale geleiders van deze nieuwe plaat !
De Britse Jungle van Tom McFarland en Josh Lloyd-Watson is intussen uitgegroeid tot één van de revelaties van 2014. De mishmash aan stijlen bij Jungle (pop, soul , funk , disco, nightclubbing, …) is radiovriendelijk , glad , toegankelijk , zorgt voor de nodige smileys , geeft een zomers , sensueel, warm ontspannend gevoel , staat garant voor een dampend sfeertje, werkt aanstekelijk en brengt het publiek in beweging.
De helft van de plaat kan zo een single zijn. “Time” en “Busy earnin’” waren al twee kleppers … “The heat” , “Son of a gun” en “Lucky I got what I want” , misschien iets minder opvallend sterk, kunnen volgen .
En ja , ook met “Platoon” en “Julia” komen ze goed weg . Toegegeven, muzikaal sluimert eenvormigheid in hun materiaal door diezelfde groove en basstune, gedragen door de meerstemmige zangpartijen. Maar we worden op aangename wijze meegevoerd in hun dansclubsfeertje en je hotst mee op de tunes en de grooves van hun rits heerlijke songs. Jungle klinkt hartverwarmend, vrolijk, dansbaar. Puik debuut dus!
Jungle – hartverwarmend , vrolijk en dansbaar …
Jungle, Beaty Heart en STUFF
Ancienne Belgique
Brussel
2014-12-08
Johan Meurisse
De Britse Jungle van Tom McFarland en Josh Lloyd-Watson is uitgegroeid tot één van de revelaties van 2014. De mishmash aan stijlen bij Jungle (pop, soul , funk , disco, nightclubbing, …) is radiovriendelijk , glad , toegankelijk , zorgt voor de nodige smileys , geeft een zomers , sensueel, warm ontspannend gevoel , staat garant voor een dampend sfeertje, werkt aanstekelijk en brengt het publiek in beweging. Twee sterke singles “Busy earnin’ “ en “Time” zijn daar al verantwoordelijk voor .
De band plaatste zich eerder in de spotlights op de ontdekkingstocht van Eurosonic-Noorderslag , Les Nuits Bota en Pukkelpop . Toegegeven muzikaal sluimert eenvormigheid in hun materiaal door diezelfde groove en basstune, gedragen door de meerstemmige zangpartijen.
We werden een goed uur op aangename wijze meegevoerd in hun dansclubsfeertje, wat wel deugd doet in die grauwe winterdagen .
Jungle is een heuse band live, met een uitgebreide ritmesectie en backing vocals . Met zeven op het podium , waaronder vijf op een rij , bezorgden ze het publiek een fijn, leuk avondje. We ervaarden een nighttown sfeertje door de lightshow. We hotsten mee op de tunes en grooves van een rits heerlijke songs als “Julia” , “The heat” , “Sun of a gun” en “Lucky”, die kenmerkende trancegerichte beats van Underworld lieten horen . Gans hun debuut kregen we mee.
De twee doorbraaksingles werden bewaard op het eind en tijdens “Time” werden we op dit afsluitend concert van hun (ellen) lange tour letterlijk uitgewuifd door die hartverwarmende, vrolijke, dansbare tunes .
Volgend jaar kan je hun feestje nog eens meemaken in de Trix, Antwerpen.
Eerder was er het optreden van het Londense Beaty Heart die meteen de sound van Vampire Weekend , Django Django en Animal Collective deden opborrelen met hun sprankelende psyche pop , Afrikaanse percussie en allerhande opgewekte , hitsende geluidjes. Als opener deze avond meer dan de moeite!
STUFF - Willen we deze ‘artist in residence’ even niet vergeten aub. Ze speelden na Jungle in de AB Club. Het kwintet bood net als hen een freestyle en crossover ; hippop, 70s elektronica , sequencers , spacy sounds , jazzfunk, scratches, vette beats, drums en een diepe bas sierden hun muzikale improvisaties.
We werden ook hier meegesleept in hun maffe jams en fusion. Hun instrumentale sound had iets ‘onthaastend’ en werkte aanstekelijk . STUFF klonk verrassend, creatief, avontuurlijk, en verdiepte zich, zonder de melodie uit het oog te verliezen. Band die we zeker verder opvolgen …
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Yep, ook wij zijn gepakt door die onweerstaanbare single “Time”, luchtig, zomers, aanstekelijk en dansbaar. De hype rond dit duo van over het kanaal zou dus enigszins op basis van die ene hit gerechtvaardigd moeten zijn. Maar met uitzondering van het catchy “Busy Earnin’” is de rest al heel wat minder. ’t Is er aan te horen dat dit geen muziek is van vlees en bloed, maar gewoon lauwe disco die geproduceerd is door een batterij laptops en machines, met een paar nichterige stemmetjes daarbovenop. Als dat de nieuwe succesformule is, dan vragen wij ons toch luidop af waarom dansmuziek niet meer mag gemaakt worden met echte instrumenten. Waar zijn de ballen ? Hebben die gasten dan nog nooit van James Brown gehoord ? en Prince ? Waar is de hete funk ?
De enigen die volgens ons op vandaag met behulp ven een resem laptops toch nog spannende en originele dansmuziek maken, die heten Caribou. Hun nieuwe plaat zit er aan te komen, koop die , beste mensen en laat dit gedrocht hier links liggen.
De zoveelste nieuwe revelatie uit de UK is wederom een scheet in een fles. Don’t believe the hype.
Nederlands 
Français 
