We keren even terug in de tijd. Namelijk naar de zomer van 2018. Rock Herk. Eén van de absolute hoogtepunten van dit tweedaagse festival was de Gentse formatie Raketkanon . We schreven daarover: 'Een optreden van Raketkanon is geen concert, het is een totaalbeleving waardoor je van het Hemelse Paradijs prompt in de pure Hel beland. De band heeft een reputatie van zo verschroeiend uit te halen, dat als je vooraan staat , breuken, blauwe plekken en eventueel een bloedneus het gevolg kunnen zijn. Niet dat de heren opzettelijk mensen pijn doen. De chaos die ontstaat door de scherpe bollen energie die de band op je afschiet , voelen inderdaad als vuurpijlen uit een .. Raketkanon.'
Ook in het verdere verleden zagen we de band meermaals festivals als Pukkelpop in vuur en vlam zetten. In 2020 trekt Raketkanon er de stekker uit, maar niet zonder nog één keer  de clubs, concertzalen en dergelijke plat te spelen. De band hield ook halt in Brussel. AB Box was voor deze gelegenheid compleet uitverkocht. Zo verwonderlijk is dit niet, want Raketkanon stopt op zijn hoogtepunt. Of dit een goede of slechte beslissing is laten we in het midden, maar is het niet beter te stoppen als je nog steeds scherp staat? Vooraleer een parodie van jezelf te worden?
In AB Box bewees Raketkanon in elk geval nog steeds te kunnen knallen als voorheen, zodat de gensters er langs alle hoeken en kanten letterlijk af vliegen. Van enige metaalmoeheid is dus totaal geen sprake. Meer nog. Ondanks de fijne platen die de band heeft uitgebracht, is Raketkanon nog steeds een band die live nog het best tot zijn recht komt, en ook dat werd in AB Box nog maar eens in de verf gezet.

De potentiële opvolging is trouwens verzekerd, zo bleek gisterenavond. WHORSES (****) is een vrij jonge noiserock band die sinds 2017 aan de deur staat te bonken. Toen we de band live aan het werk zagen op Sonic City Festival 2018, in hun thuishaven Kortrijk, viel ons dat reeds op. Vooral een soort intimiteit combineren, waarbij je een speld kon horen vallen in de zaal, met het afvuren van verschroeiende hete vuurbollen die als een uppercut van jewelste in je gezicht tot ontploffing worden gebracht, is de grote sterkte van deze jonge band. WHORSES gaat in AB Box razend tekeer en weet in een half uur tijd ook op de fans van Raketkanon een goede indruk na te laten. Daar waar andere voorprogramma's eerder door de mand vallen  kreeg WHORSES de handen dan ook moeiteloos op elkaar. Deze band bestaat dan ook uit één voor één top muzikanten die duivels ontbinden eens ze hun instrumenten laten spreken. Dit allemaal aangevoerd door een zeer beweeglijke frontman Harry Descamps. De man beschikt niet alleen over een uiteenlopend stembereik, zijn charismatische uitstraling op dat podium werkt enorm aanstekelijk.
Besluit: We zagen met WHORSES vooral een band met enorm veel potentieel om nu en  in de toekomst menig potten te gaan breken. Uiteraard zijn er links en rechts nog groeimogelijkheden, maar als er een band is die in de voetsporen kan treden van Raketkanon dan is het WHORSES wel.

Raketkanon (*****) trekt vanaf de eerste noot de registers wagenwijd open, alsof het hun eerste en niet één van hun laatste concerten is. Daarvoor krijgen ze van ons alvast een extra pluim op hun hoed. We hadden echter ook niets anders verwacht, want de band is nog niet over zijn hoogtepunt heen. Integendeel. Ook Raketkanon is zo een band die graag flirt met geluidsmuren afbreken en zeer intiem je hart raken. Dat is de reden waarom ook wij zoveel jaren vallen voor deze band.
Elk van de bandleden beweegt zich op dat podium nog steeds voort als een op hol geslagen meute olifanten in een porselein winkel, opgeladen met Duracell batterijen. En dus niet te stoppen.
Pieter-Paul Devos is niet alleen een begenadigde zanger, ook hij stormt waanzinnig over het podium, en duikt meermaals in het publiek. De band heeft het aanvankelijk een beetje moeilijk om iedereen in beweging te brengen, maar door een niet afhoudend geraas duurt het niet lang of ook de aanwezigen gaan volledig uit de bol.
Op het einde van de set doet de band iedereen gehurkt neerzitten, en maant hen aan recht te springen. Een cliché weliswaar, maar eentje dat altijd werkt. Want in de finale gaat het dak er voor een laatste keer compleet af en pinken we een traantje weg, want ze zullen worden gemist
Besluit: Raketkanon neemt in AB Box op een knallende wijze afscheid langs de grote poort, zoveel is zeker. Raketkanon heeft veel aanstekelijke songs waarop stilstaan onmogelijk is. Je moet ze natuurlijk ook brengen met die nodige dosis energie, om ervoor te zorgen dat een zaal op zijn grondvesten staat te daveren. Laat dit nu het sterke punt zijn van een band als Raketkanon. Geen enkele zaal, festivalweide of dergelijke meer is veilig als de Gentse tornado door de kamer raast. Ook anno 2020, na circa tien jaar ononderbroken als een raket kanon heilig huisjes omver blazen, blijft de band slagen in zijn opzet.

Op woensdag 26 en donderdag 27 februari speelt Raketkanon in eigen huis. Een bij voorbaat gewonnen thuismatch? Die moet nog altijd worden gespeeld uiteraard, maar op basis van wat we hier te zien en horen kregen in Ancienne Belgique is deze opdracht voor Raketkanon gewoon een peulschil…

Neem gerust een kijkje naar de pics - set op Pukkelpop 2019
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/pukkelpop-2019/raketkanon-16-8-2019.html

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Het ziet er naar uit dat Garet Liddiard de stekker uit The Drones heeft getrokken en, geflankeerd door drie dames, definitief zijn toevlucht heeft genomen tot zijn nieuwe band Tropical Fuck Storm. Het waarom daarvan hebben wij nog niet kunnen uitpluizen, maar als Drones-fan maakt ons dat toch wel een beetje triestig. Alhoewel, het goede nieuws is dat de debuutplaat ‘A Laughing Death In Meatspace’ toch ook wel een pittig beestje is en dat Liddiard nu ook weer niet zo gek ver is afgeweken van de schurende en vaak dissonante sound van zijn voormalige band. Al zeker in de live uitvoering herkennen wij die snijdende, vaak noisy en hier en daar wat chaotische aanpak waar wij The Drones altijd voor geadoreerd hebben. De elektronica en experimentele uitstapjes, die toch wel aanwezig zijn op de nieuwe plaat, werden live blijkbaar tot een minimum beperkt. Hier kregen we meer van dat typische Australische geluid waarvan de wortels liggen bij The Birthday Party en garage-rockgroepen als The Beasts Of Bourbon of The Scientists.
Gareth Liddiard’s vocals en gitaaruithalen zijn nog steeds even intens en zorgen voor brokjes pure emotie, met name in een pareltje als “You Let My Tyres Down” of in de ontspoorde garage-punk van “Two Afternoons”.
Voor het grootste deel van het opgekomen publiek, zeg maar zowat 99 %, was deze Australische band natuurlijk de grote onbekende. Toch wist Tropical Fuck Storm met hun zinderende set een groot deel van dat publiek voor zich te winnen. Omdat wij onszelf tot die andere 1% rekenen hadden wij sowieso al vooraan postgevat om dit fameuze concertje te ondergaan, en we waren hoegenaamd niet ontgoocheld.

Over naar Raketkanon dat hier uiteraard het thuisvoordeel had en daarbij mocht rekenen op een dolenthousiast publiek met overmatige moshpit-capriolen.
Hoewel wij wel overtuigd zijn, werd hun derde plaat niet overal op even luid gejuich onthaald, het leek wel of ze een ferm stuk van hun wilde haren waren kwijtgeraakt. Dat bleek ook letterlijk zo, quasi gans de band kwam met een proper geknipt coiffuurke op het podium. Doch dit bleek maar een afleidingsmaneuver, want Raketkanon gaf er een uur lang een ferme lap op.
De laatste plaat kwam uitvoerig aan bod, maar Raketkanon had er toch grondig aan gesleuteld, ’t is te zeggen er een stuk meer power op gezet. Dingen als “Harry”, “Fons” en “Ricky” haalden verschroeiend uit, alsof ze niet wilden onderdoen voor grote broers “Florent” en “Herman”.
Vanavond bleek dat Raketkanon toch in de eerste plaats een live band is, een horde losgeslagen Gentenaren die op een podium hun songs verbouwen tot iets metal- of hardcore-achtig, maar dan met een serieuze hoek af. Raketkanon creëerde een unieke eigen sound met geschifte keyboards, destructieve gitaren en onverstaanbare schreeuwerige over the top vocals van een zanger die zichzelf maar al te graag in het uitgelaten publiek stortte.

De Gentse Vooruit smulde ervan en maakte er mee een onvergetelijk avondje van. Voor ons was dit de eerste live kennismaking met deze Gentse wildebrassen. We hebben ons laten vertellen door fans van het eerste uur dat het er vroeger nog veel heftiger aan toe ging. We proberen ons daar iets bij voor te stellen. Hitsig bandje, dat alleszins.

Organisatie: Democrazy, Gent

Raketkanon - Dissonante gitaren en manische noise-rock
Tropical Fuck Storm , Raketkanon
Vooruit (Balzaal)
Gent