Black Snow in Summer is niet de meest productieve dark synthwaveband. Tussen de vorige release en de nieuwe vinyl-single zit vier, vijf jaar. Traaggroeiende bomen overleven het langst en leveren vaak de lekkerste vruchten. Een waarheid die ook opgaat voor deze vaderlandse act.
Black Snow in Summer werd opgericht door Kurt Vanhollebeke in 2013. Na het debuutalbum ‘Shadows at Night’ (2019, CD) en de EP ‘Lost Feelings’ (2021, 12”vinyl), enkele deelnames aan verzamelalbums (CD en digitaal) en optredens in binnen- en buitenland is er nu een nieuwe single in een beperkte oplage van 202 exemplaren, met A-kant “Help Me” en B-kant “One Click”. Het is dus opnieuw een vinyl-single, maar op het kleinere 7”-formaat deze keer. Er zit een systematische degradatie in het aantal songs per release. Als ze die aanhouden omvat de volgende release slechts één nummer. En dan beginnen ze daarna misschien opnieuw. Of het ook lukt om de release telkens op een andere fysieke drager uit te brengen, daarvoor zijn nog niet alle opties langsgekomen.
De productie was net als voor ‘Lost Feelings’ in handen van Mika Goedrijk (This Morn’ Omina, Sygo Cries). De muziek komt van Kurt en de lyrics van Corina (ook van Face Your Fears en Silent Presence). De beats van de drumcomputer klinken kil en metaalachtig op “Help Me”. De melodie die daarover gedrapeerd werd is mysterieus, donker en bezwerend. De emotionele ‘cry for help’ van Corina klinkt heel doorleefd.
“One Click” gaat uiteraard over social media en alle ellende die daarbij kan horen. Met in de lyrics heel wat zinnen van slechts een paar woorden, zoals we die op social media vaak gebruiken. Dit nummer kreeg een puike productie en is een stuk dansbaarder dan “Help Me”. Van ons krijgt dit nummer alvast een duimpje en een hartje.
Alles bij elkaar hebben we hier twee intrigerende tracks van dit duo. Ze bouwen met geduld een mooi oeuvre op en op termijn rendeert dat vaak het beste.
https://blacksnowinsummer.bandcamp.com/album/help-me-one-click-7
UMM - Ik hou ervan contrasten op te zoeken, ik doe het bewust in mijn muziek, om op die manier een balans te vinden tussen beide uitersten
De Belgische band UMM presenteert hun debuutalbum 'Deep Sea Diver'. UMM is het muzikale project rond muzikante en producer Lise Daelemans. Samen met muzikanten Roos Denayer (Rosa Butsi, Douglas Firs), David Broeders (Pauwel, Brent Beukelaer), Hanne Vandekerckhove (Aarde aan Daan, Noedels) en Jonas Everaert (Himshe) maakt UMM alternatieve pop met invloeden van Julia Holter, Warpaint en Beach House. Dat die stelling niet zover gezocht is , stellen we na een eerste luisterbeurt vast, maar vooral beschikt UMM over een eigen smoel en zijn ze met niemand te vergelijken, daarover hadden we een fijn gesprek met Lise Daelemans… even polsen naar de toekomstplannen en de ambities..
Laten we eerste even terugkeren in de tijd…Jullie brachten eerst twee EP’s uit, gingen op tour, niet simpel met corona, eerst jezelf op kaart zetten en dan pas een full album uitbrengen?
Op zich is het leuk om via het uitbrengen van EP’s een beetje te experimenteren, zoekende naar de sound die bij ons past. Er is dan ook niet die grote druk van het uitbrengen van een full debuut, je kunt je grenzen wat meer aftasten op die manier. Het was gewoon een lange en toffe experimentele fase.. Dat hoor je trouwens in die twee verschillende EP’s. ‘the Good Side’ klinkt anders dan ‘Libra’. Op zich waren dit twee verschillende intensiteiten en hadden we tijd om aan de nummers zelf te werken. Met het debuutalbum wist ik duidelijker hoe het moest klinken. Ik had in de coronaperiode in co-writerschap met Jens Paeyeneers en Ben Tanghe. Dat was vooral online ideeën naar elkaar doorsturen. Na die vier songs is de vibe om verder te schrijven vrij snel gekomen.
Waren die coronatijden dan een inspiratie of heb je even getwijfeld om de handdoek in de ring te gooien (ik hoor verschillende antwoorden op die vraag)?
Ik denk dat het vooral een goede manier was om muziek te maken, en ondanks we elkaar niet zagen, contact te houden met elkaar. Ik heb ook wat rust kunnen nemen in die periode, maar de ideeën stoppen niet en je blijft muzikaal bezig. Ook al is dat dan op een heel andere ‘online’ wijze.
Ik heb het aspect ‘streaming ‘ leren kennen in die COVID periode, ondervind je dat je door die streaming een ander publiek hebt kunnen aanspreken, dat je anders moeilijk zou kunnen bereiken?
Ik heb daar geen zicht op, maar ik heb wel het gevoel dat de mensen die je op streaming volgen niet per se de mensen zijn die naar je optredens gaan. Het is natuurlijk veel internationaler, wat op zich wel leuk is. Door zelf in het buitenland te spelen, ontdek je dat er daar mensen zijn die onze muziek streamen. En ons zo hebben leren kennen. We vinden het toch nog belangrijk om dit album zowel digitaal als op vinyl uit te brengen, omdat daar toch nog steeds vraag naar is. Alleen digitaal is geen optie, er moet fysiek zeker nog wat bij komen..
En via live streaming, voel je daar dat je een publiek aanspreekt, die je anders niet zou kunnen bereiken denk je?
Misschien wel, er kwamen wel reacties uit onverwachte hoek. Vooral dan vanuit het buitenland. Zo hebben we de vorige EP ‘Libra’ voorgesteld in Minard Gent, via streaming. De regisseur van onze videoclip woont in Rotterdam en had onze live streaming gezien. We waren namelijk op zoek naar een regisseur voor onze video clip van ‘Come Undone’ En hij is ons dus op door die live streaming beginnen volgen en heeft zo contact met ons opgenomen. Zonder die live streaming hadden we hem vermoedelijk niet leren kennen. Op die manier wel, maar dat we een publiek hebben dat naar andere genres luistert door die live streaming? Het kan, maar daar hebben we nog niet echt iets van gemerkt.
Het afgelopen half jaar kroop je dus samen met je band in de studio en producete 8 nieuwe songs. Daar zocht en vond je een mooie balans tussen een elektronische en een dansbare vibe zonder de warmte van akoestische instrumenten te verliezen. Een bewuste keuze om dit pad te volgen (rekening houdende dat er veel visjes in het water zwemmen wat dit ‘genre’ betreft?)
Dat is eerder organisch gegroeid. Omdat ik de nummers eerst produceer. Ik geef het vorm met vooral elektronische drums en dan ga ik daarmee naar mijn supergetalenteerde bandleden. , allemaal zeer geëngageerde muzikanten die in verschillende projecten zitten. Ik laat hen de demo horen en dan vraag ik hen om wat bij te sturen. We gaan dan samen zitten daarvoor , we vullen elkaar aan en daar komt veel plakwerk bij kijken, dus organisch wordt dat een mengeling van ideeën, maar ook een mengeling van zowel akoestisch als elektronische drums. Dus door die vele laagjes die ontstaan, is dat gewoon natuurlijk zo gegroeid eigenlijk.
Je laat je omringen door top muzikanten en performers die inderdaad druk bezig zijn met andere projecten, net als jij, hoe vonden ze de tijd om met hun drukke agenda ook jouw project nog eens op te volgen?
Soms is dat wel moeilijk, maar door het feit dat ze allemaal zo getalenteerd zijn en weten met wat ze bezig zijn, is dat allemaal vrij vlot verlopen. Uiteraard spelen we al een tijdje samen,. Zelfs al voor het uitkomen van ‘The Good Side’ deden we dingen samen, dus ja.. we zijn op elkaar ingespeeld als het ware, en weten wat we allemaal aan elkaar hebben. We hebben dus niet veel woorden nodig om elkaar te begrijpen. Nog een voordeel, Jonas heeft zijn eigen studio (Dunk!studio) hij kon zijn gitaarpartijen daar opnemen, ik knutsel daar wat mee verder en we nemen links en rechts wat partijtjes op, daar kruipt niet zoveel tijd in. De meeste tijd is eigenlijk het drum werk gekropen. Alles dus heel vlot verlopen, dus gewoon omdat je elkaar kent en elkaar blindelings opvult. De plaat leunt ook, behalve de twee laatste songs, aan bij de eerste EP dat speelt ook wel mee om het zo vlot te laten verlopen.
Er komen op deze plaat dus wel degelijk aspecten voor die ik ook op de EP’s, tegenkwam. En toch is het wat verschillend, wat is volgens jou het grote verschil tussen de EP’s en dit full album?
Door het feit dat er acht nummers zijn, heb je sowieso een langer spanningsboog. Vergeleken met ‘The Good Side’ kun je nog horen dat we duidelijk zoekende zijn naar de sound die bij ons past, en dat het hier meer een weg is die we bewust volgen. Er is ook meer aandacht aan de tekst gegeven. Om het verhaal te vertellen, ook al is het geen concept album. het is een meer gepolijst geheel geworden. Een heel groot verschil is dat niet, alleen dus die langere spanningsboog. Met ‘Libra’ wel, omdat dit een EP is die we live in de studio hebben opgenomen, daar komt minder producewerk bij kijken. De laatste twee nummers op ‘Deep Sea Diver’ zijn nog meer elektronischer, niet om te zeggen dat dit een voorbode voor later vormt, dat ook niet. Ik laat dit in het midden.
Het is geen concept plaat zeg je, maar ik vind, naast de meerstemmigheid , je ook vaak belandt in een sprookjesachtige wereld waar van alles gebeurt, iets dat de fantasie prikkelt. Ook hier weer een bewuste keuze?
Ik hou wel van een surreëel kantje aan de muziek, zo had ik een tekst over een diepzeeduiker geschreven, daar zaten veel fantasie elementen in en dat wilde ik dus bewaren. Visueel hebben we dat ook in beeld gebracht in de videoclip van Come Undone. Ik hou ook van zweverige klanken en zachte geluiden. Klanken die een soort van droomwereld creëren. En de voorliefde voor het beeldende komt uit de sciencefiction en fantasie stripverhalen die ik als kind heb verslonden. Het triggert me wel om nog iets meer beeldend te doen met mijn muziek… misschien bij de volgende plaat.
Is er een ambitie om iets te doen met die muziek in de richting van film of TV series eigenlijk?
We hebben daar geen plannen voor, maar ik heb wel interesse om samen te werken met mensen die beeldend bezig zijn…
Het is een gevarieerde plaat dus, die de fantasie prikkelt. Maar wat me ook opvalt, Kijk ik ben een donkere ziel, ik voel me daar zeer comfortabel bij, maar er zit in de plaat een zekere spanning tussen iets lichtvoetigs, zonder al te ‘kitsch’ te gaan klinken, en een sound die mijn donkere geest beïnvloedt … Is dat iets bewust of is het iets groeiends?
Zoals ik had aangegeven, ik hou van zachte klanken. Ik heb een zachte stem die ik probeer te contrasteren met diepere bassen. Of donkere drums om ervoor te zorgen dat het dus niet te kitsch of te liefelijk gaat beginnen klinken. - Ik hou ervan contrasten op te zoeken, dat steek ik dus bewust in mijn muziek. Om op die manier een balans te vinden tussen die beide uitersten.
In de biografie zijn er vergelijkingen met o.m. Beach House, maar ik vind dat jullie eigenlijk over een eigen smoel beschikken en met niets te vergelijken zijn - een compliment - Hoe sta je daar zelf tegenover?
Dankjewel voor het compliment. We doen daar niets speciaals voor. Het maakproces van de muziek is een speeltuin en ik laat me triggeren door klanken die ik tof vind en weet op voorhand nog niet hoe die song op het einde van de rit zal klinken. Dat is een puzzel die zich steeds verder ontvouwt. Daarnaast in plaats van te denken ‘we willen zo klinken’ denk ik dat ieder van de band net heel erg zijn eigenheid heeft, zijn eigen invloeden van diverse muziekstijlen met zich mee brengt en die toevoegt in dit project. We hopen dat het publiek ons ook in dat opzicht uniek vindt qua sound. Daarnaast geven we er ook niet echt om, om iets te doen wat ‘raar of gewaagd’ zou zijn in een standaard popsong zoals atypische songstructuren of harmonieën. We vinden dat alles moet kunnen zolang wij het cool vinden en het bijdraagt aan de song.
Wat zijn je persoonlijke verwachtingen van deze plaat? Wat zou je er graag mee bereiken? Of welk publiek?
Welk publiek sta ik niet bij stil. Ik zou het gewoon leuk vinden als de mensen zich in mijn muziek kunnen vinden, wie dat is maakt dan niet veel uit. Ik hoop met deze plaat vooral veel live te kunnen spelen, dat is de eerste verwachting met deze plaat. Want het is voor de kleinere bands blijkbaar nog steeds moeilijk om geboekt te worden, zoals in de pre corona tijden. In samenspraak met de band heb ik besloten om voorlopig solo sets te gaan spelen in het najaar. Op die manier kan ik de plaat al voorstellen en in de periode januari/maart zijn we shows aan het booken om met full band op te gaan treden. Door die solo sets kunnen de mensen de plaat al horen dus, om er daarna met de volledige band na nieuwjaar compleet in te kunnen vliegen!
Dat is zeker een goed idee om het zo aan te pakken, je merkt dat er festivals of concerten worden geannuleerd wegens een tegenvallende voorverkoop, zeker bij de kleine en middelgrote.
Je merkt het ook aan het publiek, dat ze nog niet 100% ervoor gaan en een afwachtende houding aannemen. We gaan daarom dus niet stil blijven staan, door het op die wijze te doen kan ik mezelf ook verder ontplooien. Uiteraard ga ik in die periode mijn bandleden enorm missen op het podium, maar het is gewoon een leuke manier om mijn plaat al te kunnen voorstellen. Er zijn trouwens al vijf solo shows bekend.
Naast UMM ben je ook nog met andere projecten bezig …
Ik speel ook bij Yùrt, de band van Brecht Plasschaert. We hebben indertijd een double bill gedaan in de Handelsbeurs, toen we allebei onze EP daar hebben voorgesteld. Bij Yurt komt er ook prachtige nieuwe muziek uit binnenkort. Maar voor de rest focus ik me op UMM. Ik ben ook producer in bijberoep en ben ook muziekleerkracht, dus ja mijn handen vol…
Een heel gevulde agenda, vallen die dingen nog allemaal te combineren eigenlijk?
Dat is soms de moeilijkheid. Maar ik doe het gewoon enorm graag muziek schrijven, het is een passie. Om dat met mensen te kunnen delen, dat is iets dat ik sowieso ga blijven doen.
Wat zijn de verdere ambities (zowel bij UMM als persoonlijk) ; zijn er nog doelen die je wil bereiken of nastreeft?
Het is al een beetje aangekaart daarnet. Maar ik zou enorm graag iets willen doen voor film of series. Of een animatiefilm, daarvoor iets componeren is ook een droom. Daarbuiten? Gewoon nog meer live spelen en in de zomer op toffe festivals spelen. En we hebben gemerkt aan kleinere tours die we hebben gedaan, dat dit aspect super fijn is om te doen, dus eens een echte grote Europese tour, dat is ook een droom. Het is een manier om samen te zijn, nieuwe mensen te leren kennen en een beetje op reis zijn.
De groei naar dit debuut via twee EPs zijn de stap om je dromen te verwezenlijken.
Alle succes alvast, we blijven jullie op de voet volgen en hopen elkaar spoedig eens live te zien.
Bedankt! Graag tot dan!
Pics homepag @Mayli Sterkendries
Black Snow In Summer + Next!: Let’s All Do The Modern Dance!
Black Snow In Summer is op dreef. Ondanks de - inmiddels uitdovende - coronamaatregelen hebben ze een paar mooie live-data in hun agenda staan. Na het interview eerder met hen op deze site, was het daarom tijd voor een liveverslag. Daar kregen we als extraatje nog Next! bovenop.
Black Snow In Summer brengt dark elektro en minimal wave en of dat live sterk overkomt hangt doorgaans meer af van de performer achter de microfoon en minder van de m/v achter de knoppen. Dat gaat ook op dit duo. Kurt is de master of ceremonies die de basis legt en zangeres Corina is de zwarte priesteres die alle aandacht krijgt. Een combinatie die heel goed werkt.
De belichting in Den Deugniet was niet spectaculair, maar dat werd goedgemaakt met een rookkanon dat overuren draaide.
Corina voelt zich thuis op het podium en weet het publiek te begeesteren op de bezwerende muziek van Kurt. De setlist voor Kortrijk was een mooie mix tussen songs uit het album ‘Shadows At Night’ uit 2019 en de integrale EP ‘Lost Feelings’ van vorig jaar.
Het publiek is helemaal mee op deze donkere trip en in de helft van de set krijgt de show wat extra vaart, met “Power And Corruption” en “Distance”. Het zuiverste goud zit vaak op het einde van de ader en zo ook hier: “Julia” en “Lust” zijn de absolute hoogtepunten van de set.
Als toemaatje krijgt het publiek nog het nieuwe “Dark” te horen en dat klinkt meteen al goed. Black Snow In Summer is helemaal klaar om postcorona alle podia te veroveren.
Next! is een zeskoppige coverband met ook eigen songs. De klassieke bandbezetting is aangevuld met een saxofonist en het leuke is dat ze dan niet covers zoeken waar al een sax in zit, maar de sax de ‘plaats’ geven die normaal ingenomen wordt door de synths. Ook leuk: op het kleine podium van Den Deugniet staat de band opgesteld in twee rijen van drie en dan is het eens niet de gitarist(en) die naast zangeres Saskia mag/mogen plaatsnemen, maar bassiste Sonja en saxofonist Lieven. Gitaristen Bruno en Christof mochten zich de hele avond anoniem in het zweet spelen in een donker hoekje van het kleine podium, maar plezier hadden ze wel.
De meeste Next!-covers in Kortrijk zijn klassiekers uit de new wave en (post)punk (“Blitzkrieg Bop”, “Tainted Love”, “Psycho Killer”, “One Way Or Another” van Blondie…), maar ze brengen ook nummers van buiten die genregrenzen (“Nude As The News” van Cat Power). Misschien niet zo bekend bij het brede publiek zijn “Winning” van The Sound en “Identify” van X-Ray Spex.
Het eerste hoogtepunt van de set is een krachtige versie van “(I Can’t Live In A) Living Room” van Red Zebra, ook al gaat de band collectief de mist in bij de outro. Bij Next! ligt het accent meer op het amusement bij band en publiek dan op de compleet correcte uitvoering.
De eigen songs van Next! (“Greedy”, “Lovesong” en “War”) missen misschien nog wat punch om zich te kunnen meten met de klassiekers. “Lovesong”, niet van The Cure dus, heeft van de drie de grootste X-factor.
Den Deugniet is de venue waar de Kortrijkse punk/wave-band Definitivos kind aan huis is, en dus brengt Next! uiteraard “Modern Dance” van de Definitivos. En misschien niet geheel toevallig staat Definitivos-zanger Lucien goedkeurend mee te doen aan de toog.
Voor de bisronde wordt Lucien dan ook het podium opgesleurd en scandeert de hele Deugniet nog eens “Let’s All Do The Modern Dance”.
Itv black snow in summer
Black Snow In Summer - Zonder platenlabel of boekingskantoor is het moeilijk om speelkansen te krijgen (musiczine.net)
Organisatie: Den Deugniet, Kortrijk + bands
Black Snow In Summer - Zonder platenlabel of boekingskantoor is het moeilijk om speelkansen te krijgen
De Belgische darkwave/minimal elektroband Black Snow In Summer bracht eind 2020 de fijne EP ‘Lost Feelings’ digitaal uit (en kort daarna op vinyl). In de coronaperiode konden ze ondanks alle beperkingen toch enkele gesmaakte concerten geven en daarop werd reeds een nieuw nummer gebracht. Genoeg reden voor Musiczine om een interview af te nemen met oprichter Kurt en zangeres Corina.
De bandnaam Black Snow In Summer speelt mooi met de begrippen ‘zwarte sneeuw zien’ en ‘sneeuw in de zomer’, wat verwijst naar witte zomerbloeiende bloemen. Heb je zelf al zwarte sneeuw gezien?
Kurt: Ik vond de naam gewoon leuk klinken. Zwarte sneeuw in de zomer, veel groter kan het contrast niet zijn. ‘Zwarte sneeuw zien’ wordt gebruikt voor mensen te duiden die het financieel moeilijk hebben, maar daar heb ik persoonlijk geen ervaring mee.
Black Snow In Summer startte in 2013. Hebben jullie daarvoor al muziek gemaakt in andere bands of projecten?
Kurt: Toen ik een jaar of 25 was heb ik met een Yamaha-synth en Cubase wat muziek gemaakt, dit onder de naam A Scapegoat’s Life. Dit was vooral een periode van ‘proberen’ en dingen ‘uittesten’. De nummers van toen waren eigenlijk wat te speels en niet genoeg afgewerkt. Ik heb toen ook enkele optredens gedaan en ben geselecteerd geweest voor Westtalent, dus zo slecht zal het nu ook wel niet geweest zijn. Maar toen kwamen er bouwplannen op mijn pad en wat later werd mijn dochter geboren en er bleef weinig vrije tijd over om me verder met muziek bezig te houden. Ik heb dan ook al m’n materiaal verkocht. Maar jaren later, toen alles in huis wat ‘afgewerkt’ was en met het ouder worden van m’n dochter had ik opnieuw wat meer vrije tijd en heb ik 7 of 8 jaar terug opnieuw een synth (Microkorg Xl), een sampler (Roland Sp 404) en een 8-sporen recorder (Zoom R8) gekocht en ben ik opnieuw begonnen. Wat later kwam er dan nog een Korg Mini Ms 20, Arturia Drumbrute (drumcomputer) en een Roland Gaia Sh01 bij. Ik gebruik dus geen computer bij het maken van de muziek en neem alles op met de achtsporenrecorder.
Corina : Als klein ukje was ik al geïnteresseerd in muziek. Sinterklaas bracht nogal veel muziekinstrumenten, maar het orgeltje was mijn favoriet. Op mijn 18de kreeg ik mijn eerste keyboard. Muziekschool heb ik nooit gevolgd. Ik was eerder autodidact en ging vooral experimenteren. Werk, gezin, kinderen, huisje, tuintje,… zorgden ervoor dat de keyboard in een donker hoekje bleef staan. In 2016, na een burn-out, begon ik opnieuw aan mijn jeugddroom te werken: zangeres worden. En zo ben ik in 2018 bij de band Face Your Fears beland en in 2019 zangeres geworden van Black Snow In Summer.
Welke bands of artiesten hebben jullie geïnspireerd voor Black Snow In Summer?
Kurt: Ik ben vooral geïnspireerd door de artiesten uit de eerste new wave-golf (jaren ’80 dus) als Fad Gadget en Joy Division … maar ook de latere jaren ’90-lichting met Project Pitchfork en Calva Y Nada.
Corina: Ik heb pas op latere leeftijd de gothic-scene leren kennen. Het voelde precies als thuiskomen. De muziek was mijn ding en de mensen waren gelijkgestemden. The Mission, The Beauty Of Gemina, Aeon Sable, Der Klinke ,… dat zijn bands die me zeker kunnen bekoren.
Black Snow In Summer heeft reeds twee releases. Zijn de reacties op ‘Lost Feelings’ anders dan op ‘Shadows At Night’?
Kurt: De CD ‘Shadows At Night’ is van eind 2019 en is ons debuutalbum. De vier nummers van de 12” vinyl ‘Lost feelings’ klinken toch wat ‘fijner’ en meer afgewerkt als ik zelf beide releases vergelijk. De vinyl klinkt toch wat ‘volwassener’ en dat is ook de reactie die ik krijg van anderen. De 12”vinyl is trouwens bijna uitverkocht. Er zijn nog slechts tien stuks beschikbaar. Wie interesse heeft, mag ons contacteren via bandcamp of via onze facebookpagina.
Hoe is de rolverdeling in elkaar bij Black Snow In Summer?
Kurt: Ik maak de muziek. Een afgewerkt nummer laat ik telkens horen aan Corina en dan kan zij zich bezighouden met de tekst en de zang. Ik durf wel eens een kleine tekst of enkele zinnetjes doorsturen die ik hoorde in een film op tv , maar het is aan Corina om dit te gebruiken of niet. Ik laat haar eigenlijk volledig vrij en ik vertrouw haar in haar keuze.
Corina: Omdat ik niet van bij het begin bij de band ben, waren de eerste nummers al voorzien van tekst. Voor de nieuwe nummers mag ik de teksten schrijven. Dat was nieuw voor mij en dus een hele uitdaging. Mijn teksten zijn vooral gebaseerd op eigen ervaringen, dingen die me aanspreken, mensen uit mijn omgeving,…. Bij Face Your Fears (waar ik zing en keyboard speel) zijn we naast heel wat covers ook bezig met eigen werk en daar voorzie ik de nummers ook van tekst.
Heb je er al aan gedacht om er nog een derde bandlid of een gastmuzikant bij te nemen? Wie zou dat mogen zijn?
Kurt: Soms laat er eens iemand weten dat hij ons graag zou vervoegen met zang, gitaar of zelfs drumwerk, maar voorlopig hou ik het liever bij ons twee. Dit werkt goed voor ons dus hou ik het liever zo. Over een gast-zanger of gast-gitarist heb ik eigenlijk nog niet nagedacht. Nu je het zegt, een nummer gezongen door Corina in duet met Ian McCulloch van Echo & The Bunnymen zou wel leuk zijn (grapje).
Kurt, jij houdt van fysieke releases. Ben je zelf een vinyl-liefhebber of verzamelaar?
Kurt: Ik heb zelf zo’n 1.000 CD’s en een tientallen vinyls, allemaal in het wave-genre. Dat gaat van de grotere namen als the Cure en the Sisters Of Mercy tot de kleinere acts als Bakterielle Infektion, Techniques Berlin, … Downloaden doe ik nooit. Ik durf wel eens een sterk nummer delen op facebook, maar dan enkel als ik het nummer thuis zelf ook op vinyl of CD heb. Ik wil de release in mijn handen hebben, voelen, …
Komt er een heruitgave als de eerste EP’s uitverkocht zijn?
Kurt: Ik zou op dit ogenblik zeggen van niet. Wie ons gesteund heeft door onze CD of vinyl te kopen heeft dan één van de originele unieke stuks in zijn collectie. Een heruitgave met bv. enkele nieuwe nummers erbij zou ik wel overwegen, maar identiek dezelfde uitgave zou ik niet doen.
CD en vinyl hebben jullie reeds gehad. De volgende EP komt dan op cassette?
Kurt: Er zijn momenteel nog geen plannen voor een nieuwe uitgave, toch niet voor de komende maanden. Een cassette zou misschien wel leuk zijn. Wie weet …
Zijn er al nummers klaar voor een nieuwe release?
Kurt: Er zijn wel al een drietal nieuwe nummers klaar of in de eindfase, maar er zijn momenteel nog geen plannen om die uit te brengen. Het nummer “Dark” hebben we nog niet uitgebracht maar wel reeds enkele keren live-gebracht tijdens de recentste optredens en de reacties op dit nummer waren wel positief. We hebben geen platenlabel of verdeler, dus bij een release komt heel wat kijken …opnames, hoesontwerp, auteursrechten, persing, enz … Dat vergt wel wat tijd en inspanning.
Bijna een derde van de vinyls zijn verkocht in Duitsland. Nog geen plannen om daar eens een paar concerten te gaan doen?
Kurt: Aanbiedingen om daar eens op te treden zijn er nog niet geweest. Het gaat erom de juiste personen en contacten te hebben. Wat niet is, kan nog komen.
Is er nog meer interesse uit het buitenland dan enkel Duitsland?
Kurt: Dankzij het internet kan ook iemand uit Rusland of Brazilië inderdaad onze muziek ontdekken en beluisteren, maar onze meeste fans en volgers komen wel uit eigen land. In het buitenland ontdekken ze ons doorgaans via bandcamp, soundcloud of onze facebookpagina. We worden ook wel eens gedraaid tijdens een specifiek wave-radioprogramma, zowel in eigen land als het buitenland. En we staan al eens op een digitaal verzamelalbum.
Hebben ze Black Snow In Summer al gevraagd voor Sinner’s Day?
Kurt: We waren gevraagd voor de Sinner’s Day van 2022. Maar onlangs kreeg ik de mededeling dat het editie ’23 zal worden. Ik hoop dat de organisator ons niet vergeet …
Ondanks corona heeft BSIS toch enkele mooie concerten kunnen spelen
Kurt: Het kunnen optreden op zich, dat vind ik leuk. Maar al in de namiddag moeten vertrekken vanuit Wevelgem naar bv. Antwerpen, daar moeten wachten tot je het materiaal kan klaarzetten, dan soundchecken, dan opnieuw te moeten wachten tot de deuren opengaan rond 20u om dan rond 21u te spelen vind ik minder aangenaam. Want enkele uren later is het dan terug de auto in om huiswaarts te keren … Dan ben je vertrokken om 15u in de namiddag en kom je ‘s nachts om 2u thuis. En dan heb je een groot halfuur je muziek gebracht. Die verplaatsing hoort erbij, maar dat vind ik wel de minder-aangename kant aan het optreden. Wat aanbiedingen voor optredens betreft wordt er vaak heel wat beloofd maar het blijft vaak bij beloftes. Het gaat erom de juiste contacten te hebben en zonder platenlabel of boekingskantoor is het echt moeilijk om ergens de kans te krijgen om te mogen spelen. Vele organisaties en uitbaters van concertzaaltjes negeren ons en dit genre van muziek.
Corina: We zijn heel tevreden met de kansen die we tot dusver hebben gekregen. Intussen leerden we ook die kant van het ‘artiestenleven’ kennen. Er komt heel veel bij kijken. Ik probeer me te focussen op de positieve kant: podiumervaring opdoen, een praatje maken met andere artiesten, leuke momenten in de backstage. Het vele wachten, een moeilijke soundcheck, … tja dat neem ik er graag bij.
De viruspandemie heeft al een paar artiesten uit de cold/synthwave-scene geïnspireerd om er nummers over te schrijven. Is dat bij jullie ook?
Corina: Voorlopig heb ik nog geen nummers over ‘covid’ gemaakt of over de impact ervan. Maar dat kan nog. Het onderwerp zal nog wel even actueel blijven.
Heeft de coronacrisis jullie veel parten gespeeld, behalve de gemiste optredens? Opnames uitgesteld?
Kurt: Optredens liggen meestal maanden vooraf vast. We hebben beiden nog ons werk, gezin, familie dus moet er toch wat gepland worden. Dan optredens moeten annuleren, verplaatsen … (soms slechts een tweetal weken vooraf) is natuurlijk niet leuk. Je houdt je agenda vrij voor die dag, het optreden wordt voorbereid en dan krijg je te horen ‘het gaat het niet door’. En dan een nieuwe datum afspreken. Het corona-beestje maakt het ons moeilijk. De opnames van de vorige EP gebeurden tussen twee corona-golven in. Laat ons hopen dat we binnenkort verlost zijn van die corona-toestanden met alle nare gevolgen en maatregelen.
Over (cold)wavebands van na 2000 hoor je wel eens dat die ’20 jaar te laat komen’ en ook wel dat jullie muziek maken voor een ‘uitstervend ras’. Hoe ervaren jullie de interesse bij jongeren?
Kurt: Er is eerlijk gezegd weinig tot geen interesse bij de ‘jongeren’ in dit genre muziek. De mensen die ons beluisteren en naar de optredens komen, dat zijn veertigers en vijftigers.
Corina: Mijn kinderen zijn alvast niet te vinden voor de muziek die hun mama maakt (lol).
Wat mag 2022 brengen voor Black Snow In Summer?
Kurt: Ik vermoed dat we volgend jaar toch opnieuw enkele optredens kunnen doen, en wie weet komen er plannen voor een nieuwe release. Ik zou hierbij nog graag iedereen bedanken die ons reeds gesteund heeft door het kopen van de CD of het vinyl, door ons te draaien in de radioshows, door ons te laten optreden, door wat aandacht te besteden aan ons project dmv besprekingen of zoals hier door een interview. Mensen verliezen soms uit het oog hoeveel vrije tijd en energie we hierin steken (en geld voor de releases).Wat meer respect zou zeker mogen.
Corina: De steun, de aandacht en de appreciatie die we krijgen, dat geeft altijd een enorme boost om er opnieuw tegenaan te gaan. Dus van mij ook een dikke dankjewel aan onze fans en volgers.
https://blacksnowinsummer.bandcamp.com/
Compact Disk Dummies - Neon Fever Dream, het buskruit heruitgevonden
Het ideale recept voor een explosieve electropunkpopfeest komt alweer uit West Vlaanderen. Compact Disk Dummies brengt ons een avond vol fantastische visuals, passie, energie en feestelijk gedruis. Een slordig decennium geleden wonnen Lennert en Janus Coorevits Music Life, waren tweede op de Kunstbende en namen ook nog eens Humo’s Rock Rally mee. Vandaag zorgen ze voor de zoveelste doorbraak en stellen hun EP ‘Neon Fever Dream' voor. En hoe!
Wat eerst opvalt is de prachtige sound, we zitten dan ook in de AB, en de creatieve kunstzinnige visuals die ons heel het concert zullen meenemen en af en toe op een dwaalspoor brengen. Multi- instrumentalist Lennert en knoppenfreak Janus komen het podium op in hun typische tenue, starten de diepe bas van “On repeat” terwijl drummer Robin Wile alles strak in het gareel houdt. Het niveau staat heel hoog en zal voor de hele avond geen gram inboeten.
Integendeel. Alle genres worden door elkaar gegoten, wat CDD hun eigen typische sound garandeert. Hun tunes en melodietjes worden ogenblikkelijk oorwormpjes en blijven hangen. Lennert ontbindt al snel zijn duivels en laat ons als een ware volksmenner proeven van zijn passie en gedrevenheid. Het podium en het publiek is van hem. Janus is de meest expressieve toetsenman die ik ooit mocht meemaken en raakt zijn knoppen aan als was het dat ze roodgloeiend stonden en hij zich zou kunnen verbranden. En met locomotief Robin op de drums staat de AB al snel in vuur en vlam.
“Neon Fever” zet netjes de trend verder en we vliegen van de ene climax naar de andere. Tom Barman komt op de screen even meezingen tijdens “Satellite”. Alsof het nog niet genoeg was kregen we een punky kippenvel versie van “Are friends electric”. Hoe een cover het origineel kan overtreffen. Om dan ook nog even “Once in a lifetime” van Talking heads te bewerken. Enge meisjesstemmen en op de videowall popjes met Mexicaanse dodenmaskers ondersteunen ‘Remain in Light’. En zo gaat de pletwals overtuigd, professioneel en mokersgewijs verder.
Het is niet mijn gewoonte om te vergelijken, maar hun West-Vlaamse makkers van Goose moeten hun hete adem in de nek voelen. “Smout maar uw kieten” zeggen wij West-Vlamingen dan. Lennert bespeelt het publiek met een ongelofelijke gedrevenheid, staat plots midden het publiek, laat ons hurken en weer recht veren. Op het einde, na een heuse feedback, besluit Lennert dat het feest nog niet afgelopen kan zijn en ramt er nog ‘eentje of twee’ door.
We worden aangeslagen, opgeladen en opgepept achter gelaten als de lichten aan floepen.
On Repeat · Matter of Time · Neon Fever Dream · Satellites · The Drugs Don't Work · Cry for Me · Are 'Friends' Electric? · Easy Life –Dry For Love - Girls Keep Drinking –Remain in Light – What you want – Mess with us - Holy Love – The Reeling - I remember
Neem gerust een kijkje naar de pics van hun set in de Handelsbeurs, Gent 9-11
Compact Disk Dummies 9-11-2021 (musiczine.net)
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Compact Disk Dummies - Een neonverlichte energiebom
De avond voor de start van het lichtfestival in Gent kregen we in de Handelsbeurs al een klein voorproefje. Een neon lichtshow begeleid door de energieke nummers van de gebroeders Coorevits ter gelegenheid van het 40-jarige bestaan van muziekclub Democrazy.
De set was nog maar geopend of Lennert, Janus en drummer Robin Wille waren al snel in hun matching shirts rondhuppelend op het podium te vinden. “Na 2 jaar terug in Gent, dat doet deugd” klonk het aan het einde van “On Repeat”. En Gent had er duidelijk zin in, het opzwepende “Matter of Time” veroorzaakte knikkende hoofden en de eerste danspasjes.
De futuristische, elektronische beats met passende verlichting van “Neon Fever Dream” vloeiden vlekkeloos over naar “Satellites” – “What’s up Gantoise”. Lennert nam een momentje om even uit te rusten op de rand van het podium, terwijl het hologram op de achtergrond voor het nodige entertainment zorgde. De frontman besloeg vervolgens de ritmische beats op de cowbell. Zijn nachtmerrie dat niemand aanwezig zou zijn door corona, maakte in de realiteit gelukkig plaats voor een erg uitgelaten Handelsbeurs.
Ook met “Drugs Don’t Work” en “Cry for Me” gunde de Compact Disk Dummies ons geen adempauze. Bij het laatste sprong Lennert voor de eerste keer het publiek even in. Stilstaan op deze aanstekelijke synths was geen optie. De broers verrasten ons met de cover van “Are “Friends Electric?”. Mogelijks een inspiratiebron voor het newwavegehalte van hun nieuwste album. Het publiek moest micro’s ontwijken tijdens “Easy Life”. Lennert en zijn spirit fingers maakten het publiek laaiend enthousiast. De trompettonen van “Holy Love” en het catchy “Girls Keep Drinking” deden er ons aan herinneren waarom het Desselgemse duo na Silver Souls zo succesvol is doorgebroken. Tussen deze twee nummers in deed ook publieksfavoriet “I Remember” de vloer daveren. “We komen terug maar jullie gaan f*cking hard je best moeten doen”.
En terugkomen deden ze. Met een nieuwe lading pakkende deuntjes en een ietwat eng poppenkoor op de videobeelden van “Remain in Light”. “The Reeling” werd dan weer ingezet met een old-school sit down en de Handelsbeurs knalde verder.
De Compact Disk Dummies hebben nog steeds de gave om zich volledig te smijten en hun enthousiasme in volle glorie over te brengen. “Gent, de beste stad van Vlaanderen” zeg dat Coorevits het gezegd heeft.
Setlist: On Repeat - Matter of Time - Neon Fever Dream - Satellites - The Drugs Don’t Work - Cry for Me - Are ‘Friends’ Electric? (cover) - Easy Life - Holy Love - I Remember - Girls Keep Drinking - Remain in Light - The Reeling
Neem gerust een kijkje naar de pics @Dieter Boone
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/handelsbeurs/compact-disk-dummies-9-11-2021.html
Organisatie: Handelsbeurs + Democrazy, Gent
De tweede release van de Belgische minimal-waveband Black Snow In Summer is de EP ‘Lost Feelings’ met vier tracks, die je digitaal en op vinyl kan kopen. Op heel wat punten heeft dit duo een mooie vooruitgang geboekt ten opzichte van het debuut ‘Shadows At Night’.
Op openings- en titeltrack “Lost Feelings” wordt knap gezongen door Corina (ook van Face Your Fears) over de mooie, compacte synth-melodielijnen en kale en koude drumcomputerbeats van Kurt. “Behind Closed Doors” kan door het ontbreken van lyrics net iets minder vlot overtuigen, al zitten de song knap in elkaar.
Op de B-kant gaat “Julia” meer naar de coldwave, met een leuke echo op de intens gebrachte en intrigerende spoken word. De afsluiter “Lust” heeft een pittig en dansbaar tempo en maakt zijn naam helemaal waar.
Met ‘Lost Feelings’ lost Black Snow in Summer de verwachtingen in.
Electro/Dance
Lost Feelings EP
Black Snow in Summer
In 2012 won Compact Disk Dummies de Humo’s rock rally. Volgens de legende repeteerden ze in de prefab garage van vader en moeder Coorevits, in Desselgem. Acht jaar later is dat een professionele studio geworden. Net als die garage is ook Compact Disk Dummies ondertussen uitgegroeid tot een vaste waarde in het Belgische muziekland. Dat bewees de band op en naast het podium. Met 'Neon Fever Dream' schrijft het duo een gloednieuw, zomers getint, hoofdstuk.
Vanaf “On Repeat” kom je in een futuristische wereld terecht waarbij door middel van ‘neon lichten’ en aanstekelijke tunes de dansspieren worden aangesproken. Ondanks die toegankelijkheid, klinkt de band daardoor niet kitsch of oppervlakkig; je hoort een donker getint, soms lichtjes mysterieus geluid tevoorschijn komen als bij “Everybody’s Lonely” en “I Remember”, songs die snaren raken, en vooral bulken van positieve energie om de zon te doen schijnen in je bange hart ; ook verderop die aanstekelijkheid op “Easy Live” en “(Fell in Love with a) Hologram”.
Het zijn bovendien allemaal songs die de fantasie prikkelen, op voorwaarde dat je je gewoon gewillig laat meeslepen naar de kleurrijke wereld die het duo je aanbiedt.
Compact Disk Dummies blijft zichzelf heruitvinden en evolueert steeds als op “Kyoto Protocol” en “The Drugs don’t work” .
Ook al blijven ze eigenlijk op de hele plaat uit datzelfde futuristische en lichtjes psychedelische vaatje tappen, het stoort allerminst. In barre tijden kunnen we namelijk een portie zon en positieve energie best gebruiken. En dit onderstrepen ze zeerzeker!
Besluit: Compact Disk Dummies brengen met tien songs een beetje de zon in ons huis, raken zeer subtiel ons hart en spreken de dansspieren voortdurend aan.
'Neon Fever Dream' is dan ook een fijne popplaat geworden die aan je ribben kleeft en waarop je niet meer stil kan blijven zitten. Wat zou dat hebben gezorgd voor een lekker wervelend dansfeestje op de festivalweides tijdens een hete zomeravond. Bij voorkeur te beluisteren met een cocktail in de hand om in die zomerse sfeer te blijven.
Tracklist: 1. On Repeat - 2. Millionaire - 3. Everybody’s Lonely - 4. Matter Of Time - 5. Neon Fever Dream - 6. I Remember - 7. Easy Life - 8. (Fell In Love With A) Hologram - 9. Kyoto Protocol - 10. The Drugs Don't Work
electro-punktrashclashrock
Neon Fever Dream
Compact Disk Dummies
Black Snow In Summer is het darkwaveproject rond Kurt Vanhollebeke. Opgestart in 2013. Aanvankelijk op zijn eentje, later aangevuld met Joyce Huvaere aan de microfoon en nu zeer recent vervangen door Corina Baekelandt brengt Black Snow In Summer zijn debuut op de markt 'Shadows At Night'.
Onze reporter was aanwezig op de voorstelling van dat album, zijn relaas kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/76325-black-snow-in-summer-cd-release-donkere-electro-gloed-in-wevelgem.html Wat de schijf betreft? Dit is een bijzonder leuk darkwaveplaatje geworden, binnen een sfeer die doet terugdenken aan de gouden tijden in de jaren '80, maar met een vette knipoog naar het heden.
De stem van Corina sluit perfect aan op de donkere klanken die Kurt fabriceert. Vanaf “Run” vleien we ons dan ook neer in een duistere trip die de band je aanbiedt. De kille sound steekt in schril contrast af op de toch warme, maar eveneens donkere stem van Corina. De vaak spoken word vocals bieden daarbij een meerwaarde. Het voortdurend schipperen tussen koud en warm keert ook terug op “Leaving Me”, “Another Sleepless Night”, “Weakness” en is dan ook de rode draad op de volledige schijf.
Daardoor is dit wellicht een typisch darkwaveplaat geworden, die niets nieuws toevoegt aan wat we al wisten. Maar daarom is het niet minder beklijvend als het ons donker hart raakt, integendeel. De kruisbestuiving tussen die vocale inbreng en die donkere beats doen je over de hele lijn voortdurend naar adem snakken. Waardoor elk beetje liefhebber van het typisch darkwavegebeuren, over de streep zou moeten worden getrokken. Wijzelf lieten ons dan ook gewillig onderdompelen in dat donkere badje. Ook al blijft de band ook op de daarop volgende songs diezelfde lijn volgen, het deed deugd aan ons donker hart om nog eens een lekker darkwaveplaatje voorgeschoteld te krijgen, zoals er helaas niet veel meer worden gemaakt dezer dagen. Ook al voegt de band eigenlijk niets nieuws toe aan die gedoodverfde darkwavesound, net dat laatste zorgt ervoor dat we compleet onze gadingen kunnen vinden in wat Black Snow In Summer ons hier aanbiedt.
‘Shadows At Night' is een typisch darkwaveschijfje geworden dat de liefhebber van het genre zou moeten doen watertanden, niets meer en ook niets minder. Ga het dus vooral niet te ver gaan zoeken en laat je gewillig meedrijven op de donkere klanken, die aan je donkere ribben blijft kleven.
Kurt Vanhollebeke sleutelt al sinds 2013 eigenzinnig en vastberaden aan zijn donkere elektronische minimal muziek. Eerst in zijn eentje maar sedert vorig jaar maakt hij hiervoor ook gebruik van een zangeres. Eerst was er Joyce Huvaere en sedert 2019 neemt Corina Baekeland de vocals voor haar rekening. Die verandering zorgde ook voor een andere dimensie aan de songs. Ze werden nog wat donkerder. Er werd een en ander opgenomen (door Mika Goedrijk) en zo werd er deze zomer besloten om een album uit te brengen: ‘Shadows At Night’ van Black Snow In Summer. Binnenkort de review!
Om de plaat wat luister bij te zetten was er een optreden voorzien in de zaal boven café Alpha. Daar was een minimum aan licht en kaarsjes voorzien om meteen het volk in de juiste stemming te brengen. En volk was er zeker en vast, zo’n zestigtal mensen vonden de weg naar deze donkere underground releaseparty.
Ook voor de band in deze bezetting was het hun vuurdoop op het podium. Er werd begonnen met “Run”; de instrumentale opener van het album. Daarna trad Corina B. naar de voorgrond en kregen we “Leaving Me” en “Another Sleeples Night” te horen. De spoken-word vocals deden het live goed en kwamen overtuigender en minder eenvormig over dan op plaat.
De instrumentale cover “Love Will Tear Us Apart” van Joy Division was een mooie versie maar zat misschien wat te vroeg in de set. Het haalde wat het tempo er terug uit. Maar het was natuurlijk hier vanavond ook geen dansmuziek dat we te horen kregen. Eerder een donkere rit waarbij de zangeres een beetje de choreografie verzorgde door gebruik te maken van een zwarte doorzichtige sluier.
In de daaropvolgende tracks onthou ik “Weakness” en vooral “Power And Corruption” met zijn krachtig statement.
Er stond ook nog een song op de setlist die recent van nieuwe lyrics werd voorzien en daarom het album niet haalde. Die track paste naadloos tussen de rest. Er werd afgesloten met het instrumentale “Hope”. Mocht het budget of de mogelijkheden het toelaten dan zouden bijpassende screens of belichting zeker en vast een meerwaarde betekenen ter ondersteuning van de muziek.
Na afloop hoorde ik veel goeds. De fans van dit genre vonden het een aanwinst. Velen vonden het live sterker klinken dan op plaat en de mensen die niet vertrouwd waren met deze muziek vonden het een speciale/bijzondere ervaring.
Zo zie je maar het moet niet altijd van The Voice afkomstig zijn om een entertainende avond mee te maken.
Organisatie: Black Snow In Summer - Zaal Alpha, Wevelgem
Twee avonden lang was er in de Ancienne Belgique (AB Club) de terugkomst van Compact Disk Dummies. Hun carrière begon in 2012 toen ze een eerste plaats behaalden van Humo’s Rock Rally. Hun grote succes begon echter pas een jaar later toen monsterhit “The Reeling” voor zes weken op nummer één stond in de Vlaamse Ultratop. Wat volgde was een reeks optredens die onder andere halt hield op Dour, Pukkelpop en Lokerse Feesten. Hun debuutalbum ‘Silver Souls’ liet op zich wachten tot 2016, maar hits als “Girls Keep Drinking” en “Holy Love” maakten ook van hun echte debuut een groot succes. Enkele weken geleden kregen we dan de ‘Satellites EP’ en die kwamen ze nu voorstellen.
Door omstandigheden konden we voorprogramma Asa Moto maar voor een klein stukje zien, maar we zagen dat ze het goed deden. Het duo brengt frisse housebeats en dat was exact wat de AB Club nodig had als opwarmer voor Compact Disk Dummies. De eerste danspasjes werden gezet en het was duidelijk dat iedereen er veel zin in had. Na een kleine intro hoorden we de eerste tonen van “Silver” en vanaf minuut één zat het spel op de kar. Onder luid gejuich kwam de band het podium op en het was wel alsof er een bom energie ontplofte. Zowel het publiek als de band waren klaar om zich te amuseren en hitste elkaar dan ook op.
Veel bindteksten had Lennert niet mee gisteren, een kort maar krachtige ‘AB, is alles oké?’ volstond en het publiek at uit zijn hand. Bindteksten waren gisteren dan ook overbodig, aangezien iedereen daar was met hetzelfde doel: lekker dansen. Wat Lennert dan wel weer mee had, was een hele resem aan zwoele danspasjes. Aan een gevaarlijk hoog tempo knalden “Satellite”, “Holy Love” en nieuwkomer “Easy Life” door de boxen. Het publiek danste op het tempo dat de band aangaf. Compact Disk Dummies speelt sinds kort met een livedrummer en dat bracht een grote meerwaarde bij hun liveshows. Deze band weet hoe ze de temperatuur in een zaal moeten doen stijgen.
Als we een puntje van kritiek mogen geven, dan is het de lengte van de set. De band koos ervoor om de AB te trakteren op uitgesponnen versies van hun bekendste nummers, maar dat zorgde ervoor dat de band amper een uur kon vullen. Voor een band die al bezig is sinds 2012, is dit toch net iets te weinig. De resem aan hits zorgde er wel voor dat het hele publiek elk nummer kende, maar we hadden hen het publiek graag nog eventjes langer zien entertainen.
Gelukkig kunnen we allesbehalve klagen over het optreden dat Compact Disk Dummies gisteren bracht. Ze kwamen het podium op als een rauwe bom energie en wisten het publiek daar ook in mee te trekken. Waar Janus en de livedrummer het muzikale deel grotendeels verzorgde, bleek Lennert de ultieme publieksmenner te zijn. Wanneer hij “The Reeling” nog wat meer kracht kwam bijzetten met een heerlijke gitaarsolo in het publiek, zag je iedereen volledig uit zijn dak gaan.
Compact Disk Dummies kookte een lekker feestje voor ons, en het publiek smulde ervan.
Met dank aan Dansende Beren http://www.dansendeberen.be
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
We volgen het Canadees/Oekraïense duo Ummagma al sinds 2013. De band timmert ondertussen stevig aan de weg en dit sinds 2003. Alexander Kretov is een sologitarist die graag de experimentele tour opgaat en zich met uiteenlopende projecten bezighoudt. Shauna McLarnon is, behalve full time-moeder en echtgenote, eveneens de bezieler van Shameless Promotion PR waar ze uiteenlopende andere artiesten promoot en daar ook veel werk in stopt. Waar het duo de tijd heeft gevonden om ook nog een plaat uit te brengen onder hun eigen naam is ons dus een raadsel. 'Compass' is wederom een zeer gesmaakt plaatje geworden waar het duo dreampop weet te verbinden met experimenteren met geluiden en muziekstijlen, tot in het oneindige.
Ummagma is een duo dat van de luisteraar een inspanning vraagt en vaak op avontuur trekt doorheen zijn eigen songs. “Rolling” is een verrassende opener die op de dansheupen werkt. We zullen zo nog van die parels tegenkomen. “Caravan” en “Otherwise” zijn ook subtiele parels waarop je een duo hoort dat elkaar blindelings vindt. Shauna haar bijzonder warme stem zorgt ervoor dat de kille elektronica die uit de boxen vloeit, een warme deken over zich heen krijgt. Waardoor de temperatuur prompt gaat stijgen. Of dat nu is door de sound bewust onder te dompelen in ambient-atmosferen zoals bij “F-Talking” of schipperen tussen angstaanjagend en rustgevende intensiviteit. Telkens merk je die uiterst zeldzame samensmelting tussen uitzonderlijke artiesten en muzikanten, waardoor letterlijk de magie uit de boxen loeit.
Ummagma is trouwens nooit een band geweest die aan routineklussen doet. Net dat durven buiten de eigen lijnen kleuren, zorgde er in 2013 al voor dat we compleet overstag gingen door zoveel virtuositeit. Een ander groot pluspunt aan een band als Ummagma is de veelzijdigheid en zin voor creativiteit tot in het oneindige. Dat merk je bij elke song opnieuw. Neem van ons aan, het is geen gemakkelijk brokje vlees dat we hier voorgeschoteld krijgen. Maar als je je door songs als “Galicticon”, “Lotus” en “High Day” bewust laat hypnotiseren door dit duo, zal een heel andere wereld opengaan. “Bouquet” is een afsluiter die deze stelling nog maar eens in de verf zet.
Alexander Kretov en Shauna McLarnon vullen elkaar niet alleen als koppel perfect aan en houden ook binnen hun relatie van speels omgaan met elkaar, binnen Ummagma profileren ze zich als topmuzikanten die ondertussen zeer goed weten waar ze mee bezig zijn, maar dat speelse en kinderlijke niet uit het oog zijn verloren. Voortdurend worden we op het verkeerde been gezet en slaat het duo aan het experimenteren. Bovendien is er, naast de veelkleurige instrumentale aanpak, die al even veelzijdige stem van Shauna die ontroert maar ook tot dansen aanzet. En die als klap op de vuurpijl ons meerdere keren doet wegdromen naar verre oorden. Na al die jaren vult die duo elkaar nog steeds perfect aan, en zet dit met deze wonderbaarlijke parel 'Compass' nog maar eens in de verf.
Tracklist: Rolling 03:06, Caravan 03:33, Otherwise 03:16, LCD 03:31, Elizabeth 44 02:43, Blown 02:36, F-Talking 04:49, Galicticon 02:48, Lotus 03:07, High Day 01:59, Colors II 03:59, Cretu 03:03, Bouquet 02:06
Vier jaar terug wonnen twee jonge gasten , twee broers, Janus en Lennert Coorevits uit Desselgem de Humo’s Rock Rally , met een flinke hap electrorock . De EP intrigeerde met de single “The reeling’ een jaar later . Intussen werd gewerkt aan een full cd , die heel wat dansbare elementen samenbrengt van electropop , power, disco en dampende funk . De hyperkinesie van de twee op een podium injecteert de nummers .
We ervaren stadsgenoten Goose in het genre , en net als hen proberen ze een kleurrijke sound te creëren en krijgen we naast de kenmerkende synthpop , een boeiende toevoeging van blazers en een kinderkoor . Een aangenaam , groovy en sfeervol geheel. “Silver”, “Girls keep drinking” en verderop “Holy love” en de titelsong zorgen voor dansbare moves .
Jawel , de nummers zijn aanstekelijk , fris , dansbaar en werken verslavend in op het gemoed . “Remain in light” , knipoog naar Talking Heads, is er zo eentje van . Catchy materiaal horen we, een verdiende doorbraak wenkte. Sjeik!
In 2012 wist de jonge nobele onbekende Compact Disk Dummies van de broers Janus en Lennert Coorevits uit Desselgem, amper 19 en 17, de Humo’s rock rally met een dikke streep electropop te winnen . Na de EP verscheen onlangs het grote werk in het debuut ‘Silver Souls’. Een clubtour is het gevolg en eerder waren ze al te zien in de AB en in de Handelsbeurs. Vrijdag ll stonden ze in een zo goed als uitverkochte Kreun. Aan het vele ‘West-Vloams’ te horen moest dit een thuismatch worden. Tja, Desselgem is amper een boogscheut van Kortrijk …
Het duo spreekt een breed publiek aan , van de schoolgaande jeugd, de jeugdbeweging, de jonge koppeltjes tot een ouder publiek. Ze brachten iedereen in vervoering en aan het dansen . Mooi zoiets!
Vanaf de eerste beats werd het duidelijk dat dit een dansparty werd. Janus was begeesterend bezig op de elektronica en Lennert stal de show op het podium en zelfs tussen het publiek. Hun muziek is zo meeslepend dat je niet kan blijven stilstaan. Lennert gaf het grote voorbeeld. Zijn moves zijn superieur, sexy en ongemeen uitnodigend. Op en af het podium, zowel met micro als met gitaar, zijn voor de spring in ‘t veld geen probleem. Hij krijgt iedereen meteen mee op de electrodance van “Silver” en “What you want” . Hun versie van “Let is happen” van Tame Impala klinkt super maar vooral Prince’s “Controversy” is blijkbaar op zijn lijf geschreven. Een ware Vlaamse Purperen ( vanavond traditioneel in het rood) hoogheid is in de maak. Wat een charisma en lichaamsbeheersing heeft die Lennert toch. Zanger, entertainer en multi-instrumentalist. Gitaar, synthesizer, percussie , hij kan het allemaal precies zoals Prince zaliger.
Het dansfeest gaat na een uur naar een hoogtepunt met die eerste single “The Reeling”. Iedereen danst, klapt, springt … komt gek. De Kreun wordt een broeierige, dampende, zwetende discotheek. Na de afsluiters “Feers” en “Remain in light” moet iedereen bekomen van de voorbijgetrokken donderende danswolk. Een drankje en de frisse buitenlucht zijn een dankbaar geschenk.
Het duo is sterk bezig . Prachtsingles, optredens vol overgave en een overtuigend debuut tekenen voor een mooie toekomst . Grootse band!
De CDD had als support een trio uit Gent mee Blow, geen zanger of gitarist , maar een drummer en twee saxofonisten. Bezwerende , ritmische saxen met een drummer die het tempo dicteren.
We meenden bekende begintunes als van Dire Straits (“My latest trick”) en Madness (“One step beyond” en “Nightboat to Cairo”) te herkennen. Toch iets bijzonders in dat halfuurtje om net de aandacht te behouden …
Dank aan Ann – Luminous Dash voor pics homepag
Organisatie: Kreun , Kortrijk
Prince, Justin Timberlake, Michael Jackson, James Brown en Lennert Coorevits van Compact Disk Dummies. De laatste degene hoort niet in het rijtje thuis ? Allerminst : de blonde van de broers Coorevits heeft net zoals de eerder vernoemde grootmeesters een snedige en sexy combi in zijn lijf. Hij zingt, en, wat een plezier om naar te kijken, hij kan dansen.
Na de succesvolle doortocht op de Humo’s Rock Rally in 2012 en de EP ‘Mess with us’ 2013 was het een dikke drie jaar wachten op het debuutalbum ‘Silver Souls’. De nummers van deze plaat ademen de electrosound van hun eerste voetstappen tijdens de Rock Rally uit. Er wordt echter ook plaats vrijgemaakt voor een ambachtelijk warm geluid, incluis blazers en een koor.
Is het een thuismatch in de Handelsbeurs of is het publiek gewoon blij ? Duidelijk : bij de opkomst van de broers Lennert en Janus, strak in het circuspak zoals de speelgoedfiguurtjes op de hoes van het album, is het enthousiasme groots. Bij de toegankelijke beats van “Silver” als opener en “What you want” wordt duidelijk dat gillende meisjes de golden circle bevolken. Bij iedere stap van de zanger dichter bij de rand van het podium gaan de decibels de hoogte in en start het dansapparaat van de zanger op : een lichtvoetige meringue, springen ofwel gewoon keihard beuken terwijl hij helder blijft zingen. “Mess with us” en “Monster” gaan op hetzelfde elan verder : de muziek is spontaan, lichtvoetig en Janus Coorevits brengt goedlachs een zeer cleane sound voort. Bij “Holy Love” en de Tame Impala-cover “Let it happen” gaat de verwarming ietsje de hoogte in met het opgetrommelde blazerskwartet, wat zorgt voor instant herfstelijke gezelligheid en soul.
Echt interessant en een beetje vuil wordt het zo ergens tussen “True Colours” en “Girls keep drinking” . Dan daagt het dat de zanger niet gaat stoppen met dansen en dat zijn gitaarspel slick en sexy is. Een flard “Controversy” van Prince, en daar is het aha-moment : Vlaanderen heeft met Compact Disk Dummies simpelweg zijn eigen electro mini Princeversie. Hij geeft met zijn charisma dat onvergetelijk extraatje aan het optreden.
Het afsluitingstrio “The Reeling”, “Feers” en “Remain in light” zijn perfecte binnenkoppers, de zanger gaat met zijn gitaar nog even het publiek en de dankbaarheid van de broers is hartverwarmend en sprankelend.
Dank aan Ann – Luminous Dash voor pics homepag
Organisatie: Democrazy, Gent (ism Handelsbeurs)
De voormalige Rock Rally winnaars stelden afgelopen woensdag hun debuutalbum ‘Silver Souls’ voor in de AB. De twee broers zijn met hun nieuwe plaat een toch wel volledig andere weg ingeslagen. Live weten ze de sfeer erin te houden, een stomend concert af te leveren , de AB op hun kop te zetten, en toch … enkele onverwachtse wendingen lieten ons een beetje op onze honger zitten en doorkruisten de lijn van onze verwachtingen.
Over de opener “Silver” konden we niet klagen. Een typische Compact Disk Dummies track waar iedereen op zat te wachten. Een gespierde gitaar die door het nummer raasde en voor de nodige power zorgde. Live dan toch, want op hun album komt dit nummer toch niet helemaal tot zijn recht. Over “Run” en “The Girls Keep Drinking” maakten we ons ook wel een beetje zorgen. Bij beide nummers zat de power verborgen in een veel te klein hoekje, wat meteen een bron van irritatie werd. Al wist Lennert de meisjesharten in het publiek toch te veroveren met zijn wervelende en toch wel aparte danspasjes.
“Monster” kunnen we dan wel bekronen als dansnummer van ‘Silver Souls’, vanaf deze track brak de sfeer los en waren we vertrokken ... op weg naar een stomend feestje. Ook wanneer “Mess with us” terug opgerakeld werd en onze trommelvliezen mocht betreden, werden we spontaan gelukkig en begonnen onze heupen heen en weer te wiegen.
“Holy Love”, hun laatste en allernieuwste single kwam hier ook even tussen piepen met enkele verassende blazers. Maar de echte en oprechte winnaars van de avond waren “The Reeling” en “F.E.E.R.S”. Hiermee bewezen ze hun eerste plaats op Humo’s Rock Rally.
Enfin, aan enthousiasme ontbrak het niet. Maar we moeten toch toegeven dat Lennert en broer Janus even de weg zijn kwijtgeraakt tussen enkele pijnlijke disco elementen verscholen in hun nieuwe songs. Maar dit zal ons zeker niet weerhouden om tijdens de zomerfestivals terug even een kijkje te nemen als zij de tent op zijn kop zetten.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/compact-disc-dummies-11-05-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/hong-kong-dong-11-05-2016/
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Ze waren de recente winnaars van de Humo’s Rock Rally, de broers Coorevits Lennert en Janus. Een EP leidt het muzikaal talent van het West-Vlaamse duo in . Jong en gedreven brengen ze zes aanstekelijke ; warme electropop songs , die houden van een vleugje punk en wave . Opener “What you want” maakt direct de link naar Goose , de single “The reeling” is de popsong bij uitstek in het genre, “Pale eyes” laat de sfeervolle kant van CDD horen en tot slot heb je de electroclash op een songs als “F.E.E.R.S.”.
We noteren hier een mooie afwisseling , wat een overtuigend debuut inluidt .
Compact Disk Dummies – EP voorstelling - Succes voor Dummies
Compact Disk Dummies - Soldier’s Heart
Charlatan
Gent
Nog fris ruikend naar wasverzachter, hoe kan het ook anders na een ‘Wasserette-tour’, kwamen de winnaars van Humo’s Rock Rally 2012 hun 1e EP voorstellen in de Charlatan.
Democrazy had zowaar nog recenter, onontgonnen talent op de affiche geplaatst. Namelijk de winnaars van Humo’s ‘De nieuwe lichting’ 2013 Soldier’s Heart. Een ideale gelegenheid dus om dit jonge talent samen aan het werk te zien. Het belooft een mooi aankomend era te worden, als deze 2 bands de podia gaan bestormen, en hun plaats gaan claimen. Lefgozers, zelfbewust, spontaan en een eigen sound. The future is ahead!
De fraaie affiche zorgde voor een bomvolle zaal. Nauwelijks ademruimte, laat staan om te manoeuvreren met je fototoestel zonder iemands tenen te vertrappelen. Soldier’s Heart was appetizer van dienst. Een bizarre naam met een toch wel persoonlijk tintje. Een Engelse benaming blijkbaar voor schijnhartaanvallen bij soldaten, waar één van de bandleden last van had/heeft. Zangeres Sylvie, met het prachtige ravenzwarte haar, is duidelijk het sterke wapen van deze indie/dreampop band.
De symbiose van haar zeer gevarieerde stem en de elektronische deuntjes geven het iets zweverigs, naar het ijle toe. Ze wordt uitstekend begeleid met dudes die weten waar ze mee bezig zijn, en waar de fun er van af spat. De die-hards kennen deze band ondertussen, maar met meer airplay ligt de weg volledig open voor een glansrijke carrière.
Nadat de zwoele stem van Sylvie de temperatuur op de juiste hoogte had gebracht, was het de beurt aan de broertjes Lennert en Janus Coorevits uit Kortrijk. De Compact Disk Dummies hadden hard gewerkt aan hun 1e EP, en na een ‘propere’ tournee, landden ze opnieuw in Gent. Door Sid en Nancy goed begeleid brengen de broertjes elektropop met een serieus rock-‘n-roll gehalte.
De kids met laptops, en een fisher price cassettedeck, alliëren de bits en bytes van de elektronica , samen met gitaarrifs tot een smeltkroes van jeugdige elektropoprock. Vergelijken met een andere band doet deze jongens oneer aan. Daarvoor hebben ze teveel een eigen, direct herkenbare sound. Vooral in “What You Want”, “Mess with us”, en “ F.E.E.R.S.” , welke we nog kennen van de Rockrally, tonen de broertjes dat ze de juiste knopjes weten staan. Vooral in “F.E.E.R.S.” rijgen de gitaarrifs dit nummer aan flarden. Maar dat Lennert een stem heeft toont hij aan met “ Pale Eyes”. In “Toxic” bewijzen ze dat ze ook hun stempel kunnen zetten op een cover. Zo gelijkgestemd het duo is over de muziekkeuze, zo verschillend zijn ze qua karakter. Zo timide en rustig Janus is, zo’n spring-in-het-veld is Lennert. Mocht er een schaal van Richter zijn voor enthousiasme, is dit een orkaan met verwoestende kracht. Lennert ging bijna stagediven, maar bedacht zich dan toch maar. Afsluiten werd er met de 1e single “ The Reeling”.
Daarna werd dit nog eens overgedaan , maar dan met de leden van Soldier’s Heart erbij. Heel attent.
Het is duidelijk dat deze jongens andere paden durven bewandelen, en duidelijk vlug volwassen worden. Dit als we vergelijken welke stappen ze gezet hebben na hun overwinning in 2012. De goesting en gedrevenheid is zo gigantisch groot, en dat stralen ze ook uit. 2 brothers on a mission.
De komende zomer zal uitwijzen of België al gauw te klein is of niet. Één ding is zeker: het boekje ‘Succes voor Dummies’ hebben ze uitgelezen. J
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/soldiers-heart-23-04-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/compact-disc-dummies-23-04-2013/
Organisatie: Democrazy, Gent
Mummy Short Arms bracht eind mei hun debuutalbum” Old Jack’s Widowless Playhouse” uit, een dik jaar na hun singles “Cigarette Smuggling” en “Change”. Deze laatste werd door THE LIST in november 2011 uitverkozen tot single van de maand. Paul Artocker toonde zijn appreciatie door hun airplay te geven in z’n radioshow en hun te omschrijven als ‘the best band you haven’t yet heard’. Een uitspraak die je na het beluisteren van hun geweldig debuutalbum alleen maar kan bevestigen.
Mummy Short Arms heeft een bezetting van maar liefst zeven bandleden en zijn afkomstig uit Glasgow. Ze vinden hun inspiratie bij bands als Pixies, Talking Heads, Captain Beefheart en Sonic Youth en hun muziek werd al vergeleken met grote namen als The Velvet Underground en Tom Waits.
Allen’s rauwe, gierende stem doet erg denken aan deze van Isaac Brock van Modest Mouse en is dan ook het brandmerk van deze band. Ze brengen nummers die een melancholische vrolijkheid in zich dragen door gebruik te maken van onder andere een mondharmonica, en schurende gitaren die voor de nodige portie geweld zorgen.
Mummy Short Arms past perfect in het kader van een zomerse avond, waar vrienden rond een kampvuur zitten en het leven vieren.
Momenteel zijn er enkel optredens in de UK gepland, maar men kan enkel hopen dat Mummy Short Arms ooit voet mag zetten op Belgische grond.
Je kan hun op Facebook vinden onder deze link: http://www.facebook.com/mummyshortarms
Mumm-Ra is een beloftevol jong Engels bandje, die net als Air Traffic debuteert op een major label. De groepsnaam heeft een ‘lookalike’ ruige naam, maar is gehaald van een karakter uit een Amerikaanse tekenfilmserie ‘Thundercats’. Het vijftal brengt sfeervolle, broeierige indiepopsongs, met een vleugje bombast en orkestratie; luister maar eens naar de eerste twee songs van de cd:
”She’s got you high”, “Starlight”, en “This is easy” zijn popgericht en het gezelschap klinkt strakker op “Song B”.
De groep probeert voldoende afwisseling in hun songmateriaal te brengen. Het afsluitende “Down Down Down” is alvast het hoogtepunt van de cd: beklijvende postrock en een puike opbouw.
Mumm-Ra laveert ergens Arcade Fire, Flaming Lips, Polyphonic Spree en doorsnee gitaarpopbands. Een fijn debuut. Een bandje om in het oog houden.
Nederlands 
Français 
