Tarmak - We zijn een band die thuishoort in een donkere scene, en als we  opgepikt worden binnen een eventueel breder kadering, zou het al heel mooi zijn

Dit is een post-rock/post-metal formatie die hun muziek bouwt rond een narratieve flow. Hun nieuwste album’ Delete to Proceed’ is geschreven als één doorlopend verhaal, opgebouwd uit zes met elkaar verweven hoofdstukken. De band bereidt een reeks shows voor waarin het volledige album van begin tot eind op het podium tot leven komt.
In een goed gevuld Café Charlatan, Gent speelden ze een heuse thuismatch.
Voor hun optreden hadden we een fijne babbel  met de voltallige band
Lees gerust Tarmak - Tarmak houdt een confronterende spiegel voor op de wereld waarin we leven

Tarmak is een vrij nieuwe band; waar komt Tarmak boven het maaiveld van de scene uit?
Er zitten inderdaad veel sterke bands in dat genre, dus we proberen ook niet per se “de luidste” of “de zwaarste” te zijn. Ik denk dat wat ons onderscheidt vooral zit in de totaalervaring. We schrijven onze muziek heel narratief. ‘Delete to Proceed’ is opgevat als één doorlopend verhaal in zes hoofdstukken, waarbij de nummers ook muzikaal in elkaar overvloeien. Live proberen we dat nog te versterken met custom visuals en een audiovisuele aanpak die echt als één trip moet aanvoelen. Daarnaast zit er binnen de zware post-metal ook veel melodie en sfeer in onze muziek. We zoeken bewust die balans tussen massieve stukken en meer emotionele of filmische momenten.

Muzikaal is de vergelijking met bands als Russian Circles niet veraf, die zag ik op Dunk!festival, klopt die vergelijking of wat denk je zelf?
Nee, dat is zeker geen onlogische vergelijking. Russian Circles is absoluut een invloed, net zoals bands als Cult of Luna, Tool of zelfs meer atmosferische post-rockbands. Wat we vooral bewonderen aan Russian Circles is hoe zij met relatief eenvoudige motieven enorme spanningsbogen kunnen opbouwen. Dat cinematografisch aspect spreekt ons ook sterk aan. Maar tegelijk proberen we er wel onze eigen identiteit aan te geven, vooral door het conceptuele verhaal, de sci-fi thematiek en de combinatie van zware riffs met meer melancholische en melodieuze passages.

Zit er trouwens iets in het water in Gent, er ontspruiten daar nogal vaak post Metal bands?
Er zitten inderdaad nogal wat ‘post-metal ‘ gerelateerde bands in Gent, en die stimuleren elkaar vaak om hetzelfde te gaan doen. Wellicht speelt dat een rol. Een band die daar voor gezorgde heeft is o.a. STAKE. Gent is ook een levendige stad, iedereen kent iedereen. Dat speelt ook een rol. Dat is niet bij alle stijlen zo. De punk scene is wellicht een beetje verminderd, die zitten ook in een nog iets meer DIY scene en dat is niet altijd even gemakkelijk.

Jullie album ‘Delete To Proceed ‘ werd erg goed ontvangen, heeft het deuren kunnen openen?
Er kruipt veel werk en energie in, we zijn begin van dit jaar echt gestart met promoten. We zijn al dankbaar voor de reactie, we hebben een review in Rock Tribune gehad. Een interview bij Rock Portaal en ook een review op musiczine. Dat we de kans krijgen om in Charlatan ook visueel die plaat te mogen voorstellen is zeer mooi meegenomen . Er gaat duidelijk  iets aan het rollen krijgen we de indruk. Zoveel is zeker

Het is ook een concept plaat, kun je er eens wat meer over vertellen?
Het gaat ook niet puur over “sciencefiction” of een verre toekomst. Veel thema’s op de plaat zijn eigenlijk gewoon uitvergrotingen van dingen die vandaag al bezig zijn: technologische afhankelijkheid, ecologische uitputting, sociale vervreemding, cyclussen die zich blijven herhalen… Daardoor voelt die wereld misschien soms futuristisch aan, maar tegelijk ook heel herkenbaar.

Wat mij verontrust is dat gedoe AI; bij mij komen scenario’s boven als de film ‘Terminator’ en ’I Robot’; is de angst ook een ontwerp op deze plaat?
Het is eigenlijk niet zo zwart/wit , maar dat ontwerp komt zeker naar boven. Eerder op een realistische wijze dan een puur negatieve wijze. Maar er wordt zeker verwezen naar die AI toestanden. Het is koffiedik kijken hoe dat AI zal gebruikt worden, het is wel een tool die gebruikt kan worden. Maar het wordt dus zeker belicht op die plaat ja.

Er zitten ook melodieuzere stukken tussen zoals het prachtige “Ark of Nowhere”, een donkere boodschap van hoop? Of hoe moet ik het zien?
Dat ontstaat eigenlijk vrij organisch tijdens het schrijfproces. Als je een plaat maakt die als één lange reis moet aanvoelen, dan heb je automatisch ook momenten van rust, ademruimte of melancholie nodig. Anders wordt het emotioneel nogal vlak. ‘Ark of Nowhere’ is inderdaad één van de meer melodieuze en kwetsbare momenten op de plaat. Maar zelfs daar blijft ergens een donkere onderlaag aanwezig. Ik denk dat die spanning tussen hoop en dreiging eigenlijk door heel het album loopt. We zien die nummers ook niet gewoon als losse songs, maar als hoofdstukken binnen één groter verhaal. Daardoor voelen die dynamische contrasten voor ons heel natuurlijk aan.

Het zijn ook vrij lange trips, maar ze vervelen nooit; ook hier een bewuste aanpak?
Die lengte is eigenlijk geen doel op zich. We maken nummers niet bewust langer “om prog te zijn” of zo. Het gebeurt vooral omdat we veel belang hechten aan spanningsopbouw, herhaling, sfeer en evolutie binnen een nummer. Sommige ideeën hebben gewoon tijd nodig om te groeien of emotioneel binnen te komen. Daarnaast is ‘Delete to Proceed’ geschreven als één doorlopende vertelling. Daardoor voelde het soms onnatuurlijk om dingen kort of compact te houden puur om aan een klassieke songstructuur te voldoen. Binnen post-rock en post-metal mag muziek meer ademen. Dat spreekt ons sterk aan.

Wat me ook opvalt, één voor één mooie songs maar naar mijn mening zijn de songs apart niet het meest belangrijke, wel de structuur en het eindwerk? Het sluit er dus op aan?
Ja, dat klopt eigenlijk wel. Natuurlijk moeten de individuele nummers ook sterk genoeg zijn op zichzelf, maar bij deze plaat lag de focus heel hard op de totaalervaring. De volgorde, de overgangen, de spanningsboog, de terugkerende thema’s… dat geheel was voor ons minstens even belangrijk als één afzonderlijke track. Daarom werkt de plaat waarschijnlijk ook het best als je ze van begin tot einde beluistert, eerder dan losse songs eruit te pikken.

Met de muziek kun je niet direct een ‘ruim publiek’ aanspreken , maar dat is vermoedelijk ook niet echt het doel?
We zitten een beetje in een ‘Cult scene’ en Cult is nooit echt iets dat je op grote podia ziet. We willen er uiteraard zoveel mogelijk mensen mee bereiken. Als je echt die grote podia wil bereiken, moet je commercieel beginnen schrijven en jezelf bij wijze van spreken verloochenen. En dat gaan we niet doen , nee. We zijn een band die thuishoort in een donkere scene, en als we daar opgepikt worden binnen een eventueel bredere omkadering zou al heel mooi zijn. We gaan echter niet, moest een label ons aanspreken om het roer om te slaan, dat dan wel gaan doen om toch op die grote podia te geraken. Dan zijn we onszelf niet meer.

Ik mis geen zang, jullie muziek spreekt voor zichzelf, maar is het de bedoeling hier ook vocaal iets mee te doen naar de toekomst toe?
We zijn in eerste instantie wel op zoek gegaan naar een zanger, maar zijn er uiteindelijk op uit gekomen dat niet te doen. wat niet wil zeggen dat we in de toekomst geen zang zouden toevoegen, als dat bij een bepaalde song zou passen. Maar voor deze plaat was dat dus niet het geval. We zijn al bezig met nieuwe nummers schrijven, en daar zit wel een zang in. die zal wel een andere richting uitgaan. Maar dat  betekent niet dat we plots een klassieke vocale band worden. Instrumentale muziek blijft nog altijd de kern van wat we doen. Het dus zal nog steeds Tarmak zijn maar toch iets anders dan wat we nu doen. We kunnen niet steeds hetzelfde blijven doen, of hetzelfde concept kiezen natuurlijk.

Het nadeel van een concept veranderen, is dat je risico loopt fans van het eerste uur te verliezen, omdat je nu net een andere richting uitgaat?
Het is nu niet dat we plots een pop plaat gaan uitbrengen of zo, maar we kunnen niet steeds over datzelfde concept of onderwerp blijven palaveren. Nog eens een plaat maken over datzelfde lijkt ons dan ook  niet logisch. Er zijn uiteraard bands die al veertig jaar of langer hetzelfde doen, en daar is ook niets mis mee. Maar wij willen toch ook andere bronnen aanboren.

Het is ook een bijzondere visuele plaat. Ook gedacht er iets mee te doen rond film of tv-series?
Er is zeker interesse om dat te doen. als je de plaat, zonder beeld beluisterd, spreekt het al tot de verbeelding. Dus onze muziek zou heel goed kunnen passen bij bepaalde genre van films, of tv-series zeker en vast! Het is een heel aparte wereld, het zou leuk zijn daar te kunnen en mogen instappen.

Het is inderdaad zo dat de plaat de verbeelding prikkelt; is Tarmak nu een band die naar jullie mening live toch nog beter kan overkomen dan op plaat?
Die visuals zijn niet zomaar “achtergrondbeelden”. We hebben die bewust opgebouwd om de totaalervaring nog meeslepender te maken. Het idee is dat mensen even volledig in die wereld kunnen verdwijnen, alsof ze een uur lang een andere realiteit binnentreden. De muziek, de narratieve opbouw en de beelden versterken elkaar daarin. Door dit allemaal live te brengen, worden onze songs dus vooral  naar een ander niveau opgetild. 

Er zijn al nieuwe nummers; is er al een nieuwe plaat ‘op komst’ en wat zijn de verdere plannen? Volgend jaar Dunk!festival aub!!
Volgend jaar Dunk!festival? graag! Een nieuwe plaat zal nog wel even duren, de nummers van deze plaat zijn geschreven tijdens de COVID periode, niet de beste tijd om iets uit te brengen; Het heeft vijf jaar geduurd om alles uit te werken tot wat het nu is. Dus we gaan geen datum kleven op ‘een nieuwe plaat’ maar we werken gewoon rustig verder aan nieuwe nummers…

En wat zijn dan de verdere plannen voor dit jaar?
Eerst willen we ‘Delete to Proceed nog verder live brengen. In het najaar verschijnt de plaat ook op vinyl, dus we hopen daar extra shows rond te kunnen bouwen. Het voelt toch anders aan wanneer mensen na een optreden ook echt een fysieke versie van die wereld mee naar huis kunnen nemen. Tegelijk blijft het wel een uitdaging om als DIY-band speelkansen te vinden. Zeker vandaag is er gewoon enorm veel aanbod en relatief weinig plaatsen om te spelen. Maar we hebben het gevoel dat de positieve reacties op de plaat, samen met de live reputatie die we momenteel proberen op te bouwen, stilaan deuren beginnen te openen. We geloven ook dat wat we doen vrij uniek is binnen het Belgische landschap, zeker die combinatie van post-metal, narratieve opbouw en audiovisuele live-ervaring. Hopelijk helpt dat om de komende periode nog meer mooie kansen te creëren.

Ik citeer even uit een ander interview hier ivm de ambities: ‘’Zowel een label vinden als festivals in binnen- en buitenland zijn mooie opties, maar ik denk dat we eerst zouden kiezen voor een mooie spot op een festivalaffiche. Live spelen is waar het uiteindelijk om draait,’’ dat lijken me realistische ambities; waar zie je jouzelf in dat verhaal binnen een paar jaar?
We hebben nu die tweede plaat afgewerkt, het zou dus leuk zijn om wat festivals te mogen doen. Dunk!festival is bijvoorbeeld een doel. In Nederland , Maastricht heb je nog wel festivals binnen de scene. Buitenland kan zeker lukken. We hopen in elk geval te kunnen blijven groeien. Dus ja, die ambitie blijft er zeker; Wat ook leuk zou zijn is zo van venue  naar venue te rijden, of dat nu in een kleine club is of niet, dof dat nu voor tien man is of honderd dat is even romantisch om te doen. Underground bewegen in binnen en buitenland, zoals vanavond in Charlatan. Als we daar wat ervaring kunnen opdoen. Dat zou ook een mooie ervaring zijn om mee te maken. We willen vooral ook duurzaam kunnen blijven bestaan als band, blijven creëren en blijven spelen op plekken waar mensen echt openstaan voor wat we doen.

Pics homepag @Eline Swinnen

Bedankt voor de fijne babbel, hopelijk tot binnenkort en veel succes in alles wat jullie doen