Joan As Police Woman – Nummers zijn als een pak dat je laat aanpassen. Ik ben ook volwassen geworden, ik wilde nieuwe arrangementen van de nummers aanbieden
Joan As Police Woman is sinds de start van haar soloproject in 2004 een geprezen muzikante en producer, die wordt omschreven als ‘de coolste vrouw in de pop’ (The Times) en ‘één van de beste muzikanten van de 21e eeuw’ (The Economist). Met nieuwe arrangementen van de nummers van haar debuutalbum ‘Real Life’, dat 20 jaar geleden uitkwam, verschijnt dit nieuwe album binnenkort op 12 juni via Reveal Records.
Het was een eer als grote fan een leuk, ontspannen gesprek te hebben met Joan over de twintig jaar muzikale carrière, waarom ze besloot dit album opnieuw onder de loep te nemen, haar ambities en toekomstplannen.
Ik zag je voor het eerst live in 2007 op Rock Werchter. Je had net je eerste album uitgebracht in 2006; ik was volledig onder de indruk. Wat is voor jou persoonlijk het grootste verschil tussen hoe je was in het begin en hoe je nu bent?
Ik heb tussen dat eerste album en nu verschillende platen uitgebracht. Ik voel me meer op mijn gemak nu ik weet dat ik iets heb wat mensen willen; ik hoef mezelf niet meer te ‘bewijzen’. Muziek maken en delen geeft me een gevoel van verbondenheid, en door de gevoelens die ik met anderen heb gedeeld, voel ik me minder eenzaam. Ik denk dat dat het grootste verschil is met twintig jaar geleden.
Als je terugkijkt op die tijd, zijn er zaken die je nu anders zou doen, nu je weet wat je weet
Daar hou ik me niet echt mee bezig. Ik heb niet zo’n gevoel van ‘hoe het had kunnen zijn’ en dat soort dingen. De dingen die ik als ‘fouten’ beschouw, maken het leven uiteindelijk tot wat het is. Daar kun je niets aan veranderen, maar je kunt wel proberen dingen nu te veranderen op basis van wat je nu weet. Anders zou het gewoon fantasie zijn. Dingen gebeuren zoals ze gebeurd zijn. Ik hou echt van de realiteit… De realiteit is voor mij magisch genoeg.
Er zijn alweer zo'n vijf jaar verstreken, maar: heeft de hele COVID-periode je als artiest op enige wijze beïnvloed?
Ik heb tijdens die COVID-periode eigenlijk een paar platen gemaakt – “The Solution Is Restless” in 2021 en daarna “Cover Two” in 2020.
Ik heb me steeds afgevraagd hoe je die dunne lijn tussen pop en alternatieve muziek kunt blijven bewandelen (net zoals mijn grote idool David Bowie het deed). Was het toen een bewuste keuze van je? En is het vandaag de dag nog steeds zo?
Geweldige vraag! Voor mij is ‘genre’ een heel verwarrend woord. Muziek is muziek. Ik begrijp dat mensen het leuk vinden om dingen te categoriseren en in verschillende hokjes te plaatsen om hun gedachten op orde te houden. Ik doe het ook. Maar bij muziek overlapt alles zo erg dat ik het moeilijk vind om de meeste muziek als slechts één genre te zien. Wat betekent ‘alternatief’ bijvoorbeeld? Dat gezegd hebbende, is het antwoord nee: ik heb nooit bewust gekozen om muziek op een bepaalde manier te laten klinken. Ik maak het gewoon zodat het voor mij goed klinkt. En ik ben het met je eens: David Bowie is een van de groten.
Je hebt besloten de nummers van je debuutalbum opnieuw op te nemen. Waarom precies? Hoe is het idee ontstaan?
Ik had besloten om een tournee te organiseren ter ere van het twintigjarig jubileum van mijn debuutalbum ‘Real Life’, waarbij ik het hele album live zou spelen. Ik vroeg me af of het opnieuw opnemen van de nummers ze toegankelijker zou maken, aangezien ik niet kon verwachten dat mensen het eerste album zomaar opnieuw zouden kopen. Het punt is dat deze nummers in de loop der tijd echt zijn veranderd. Nummers zijn als een pak dat je laat aanpassen. Maar ik ben ook volwassen geworden. Dus ik wilde nieuwe arrangementen van deze nummers aanbieden. Het voelde ook alsof ik mijn eigen nummers herontdekte door dat te doen.
Zijn er tegenwoordig ook meer technische mogelijkheden om nummers te ‘updaten’? In de studio kun je veel meer doen dan vroeger...
Ik heb nu mijn eigen opnamestudio, dus het is veel makkelijker, ja. Het is veel makkelijker om muziek te maken dan vroeger, met alle mogelijkheden die we nu hebben.
Wat die samenwerkingen betreft: het zijn allemaal indrukwekkende muzikanten, maar één springt er toch een beetje uit... Iggy Pop, een van mijn weinige vroegere idolen die nog in leven zijn. Ik vond dat hij klinkt als Nick Cave op dat nummer dat jullie samen uitwerkten (en dat is een compliment).
Zeg je dat Iggy Pop klinkt als Nick Cave? Wat dacht je ervan als Nick Cave klinkt als Iggy Pop? Ik ben dol op Iggy's zangstem. We weten allemaal dat hij kan schreeuwen en tieren, maar als hij bijvoorbeeld ‘The Passenger’ zingt, zit er iets magisch in zijn stem. Zijn stem is absoluut een van mijn favorieten.
Ik hou van je debuut en ik vind de ‘herwerkte’ versie van het album net zo goed klinken, in zekere zin zelfs nog beter. Wat is volgens jou het grootste verschil?
Ik heb dit album in een kort tijdsbestek opgenomen. Ik heb het in twee maanden opgenomen. En aan het origineel heb ik waarschijnlijk meer dan een jaar gewerkt, terwijl ik op tournee was met Rufus Wainwright. Toen ik thuiskwam, ging ik de studio in, dus dat is misschien wel het grootste verschil... het tijdsbestek.
Denk je dat het moeilijker zou zijn geweest om naam te maken met dat prachtige debuutalbum als je het vandaag zou uitbrengen? De markt is er niet kleiner op geworden
Dit is een vraag die ik niet kan beantwoorden, want proberen de muziekindustrie te manipuleren is als proberen de loterij te winnen. Het is in feite onmogelijk. Er zijn zoveel variabelen die bepalen of iets succesvol is of niet. Tijd, plaats, trends, politiek, enzovoort, en daar heb ik geen controle over. Het enige waar ik controle over heb, is de muziek, en alleen de muziek.
Het voelt eerlijk gezegd alsof dit album ‘een nieuw begin’ is. Betekent dit dat er ook een nieuw album met nieuwe nummers op komst is?
Ik ben inderdaad bezig met het opnemen van nieuwe nummers en er komt binnenkort een nieuwe plaat uit. Dus ja!
Heeft de situatie in Amerika (en de wereld) invloed op de manier waarop je nummers schrijft? Ik las ergens van je dat het een beetje moeilijk is om nummers over ‘liefde’ te schrijven in deze tijden…
Alle nummers die ik heb geschreven gaan over de situatie waarin we ons nu bevinden. Het is pijnlijk om te zien hoe ons land (en de wereld) de mensenrechten met voeten treedt, hoe mensen verdwijnen en zo. Ja, daar ga ik zeker over schrijven.
Ik herinner me dat er tijdens de Vietnamoorlog overal protestliederen werden gemaakt. Nu gebeurt er regelmatig wel iets rond de oorlog in Iran … En toch heerst er stilte … Er zijn niet zo veel protestliederen. Wat denk je zelf?
Door het internet en sociale media zijn mensen meer van elkaar vervreemd geraakt. Over het algemeen voelen mensen zich ongemakkelijk bij interactie met anderen. En de reis waaruit het leven nu bestaat, is dat gevoel van ongemak, en het uitzoeken van het ‘waarom’ en, bovenal, het onder ogen zien ervan. Dat is de essentie van het leven. Meestal komt dit doordat je bang bent; angst is de basis. Het is de basis van het mens-zijn. Als je je angsten durft te confronteren, zul je een veel beter leven leiden. Maar er is een propagandacampagne gaande die ons vertelt dat we simpelweg bang moeten zijn voor mensen die we niet kennen. Toch zijn we in wezen allemaal dezelfde persoon. Het is absurd en onbeschrijfelijk wat er is gebeurd dat mensen tegenwoordig zo laf zijn; we hebben echt een golf van gemeenschapszin nodig.
En waar ben je op dit moment mee bezig?
Ik heb video's opgenomen met mijn trio https://www.youtube.com/watch?v=25cW-mONIW4&t=4s en we hebben de afgelopen maanden, in de aanloop naar het album, elke maand een video uitgebracht. En dat zijn echt prachtige documenten van wat ik live doe. Je kunt ze bekijken op: https://www.youtube.com/channel/UCWFttOTGTtbx613rd9NgTCQ . Op 12 juni brengen we het album uit en gaan we op tournee.
Ik zie ook dat jullie op tournee gaan. Gaan er artiesten met jullie mee op tournee? Zoals Iggy Pop? Wordt het trouwens steeds moeilijker om door Europa te touren?
Nee, dat zou onmogelijk zijn voor de andere artiesten om met ons trio mee op tournee te gaan. Wat je andere vraag betreft, het wordt inderdaad steeds duurder. Ik heb begrepen dat je mijn trio zelf ook in november in Brugge kunt zien. https://www.cactusmusic.be/NL/Concerten/Kalender/joan-as-police-woman
Wat zijn volgens jou de grootste verschillen vergeleken met 20 jaar geleden?
Er zijn tegenwoordig zoveel manieren om muziek te maken. Ook goedkope manieren om muziek te maken en in je eigen opnamestudio kun je een geweldig geluid bereiken. Qua communicatie kun je tegenwoordig alles via sociale media doen. Dat is ook makkelijker. Het is ook makkelijker om bestanden naar elkaar te sturen. Krystle Warren zingt bijvoorbeeld op het album en zij was in Parijs. Ik stuurde haar het nummer en ze kon thuis haar zang opnemen en de bestanden naar mij sturen. Dat is zeker een groot verschil met 20 jaar geleden.
Ben je niet bang dat AI in deze ‘snelle tijden’ de plek van echte artiesten zoals jij zal overnemen?
Daar ben ik niet bang voor. Weet je, ik hou ervan om muziek te maken. Ik hou ervan om emoties te delen, en van muziek die door mensen is gemaakt. Ik voel geen emoties bij de muziek die door AI wordt gemaakt. En ik voel er geen menselijkheid in. Menselijkheid en emoties zijn onvervangbaar, dus ik maak me persoonlijk geen zorgen dat AI dit zal overnemen. Het zal nooit hetzelfde zijn als kijken naar mensen die op het podium optreden.
Je hebt bijna alles bereikt en het lijkt erop dat je niets meer te bewijzen hebt. Heb je toch nog bepaalde doelen of ambities?
Ik ben nog steeds ontroerd door het proces van muziek maken. Het is magisch. Ik ben erg enthousiast over het uitbrengen van oude nummers, en ook over het uitbrengen van nieuwe dingen. Ik zou het geweldig vinden als mijn muziek de wereld zou kunnen veranderen. Ik heb zelfs het gevoel dat ik dat kan. Ik kijk ernaar uit om te zien wat ik, en anderen, kunnen doen om ons door deze tijd heen te helpen. Samen… dat is een ambitie die ik nog steeds koester.
Natuurlijk is er nog tijd voor -je bent nog jong-, maar wanneer denk je dat je ermee stopt?
Ik heb geen idee, en ik denk dat ik het wel zal merken als het zover is. Leonard Cohen trad op tot hij ongeveer 80 jaar oud was. En Iggy Pop is nu 78 en staat nog steeds op het podium, dus ik ga ook door zolang ik kan en zie wel wat er gebeurt.
Bedankt voor het fijne gesprek… Ik kijk ernaar uit je eindelijk weer live te zien in België. Het is veel te lang geleden
Pics homepag @Judi Rosen
Check het album
Bandcamp https://joanaspolicewoman.bandcamp.com/track/i-defy-feat-krystle-warren-real-life-evolution-version
'Real Life Evolution' album https://revealrecords.lnk.to/reallifeevolution
Spotify https://open.spotify.com/artist/6PBv8t9YTLggA9ZMwpeoqj
11 nov 2026 – Cactus Club, Brugge
www.cactusmusic.be
Nederlands 
Français 
