Isabeau – Onze troef is een typisch female fronted melodieus alternatief kantje, tussen licht en donker in

De vrij jonge band Isabeau bestaat uit doorwinterde muzikanten. Onder de noemer ‘Female Fronted Melodic Metal’ werd Isabeau opgericht 2024. We zagen het combo live op Goerarock in Mol. We schreven ‘We kennen nog wel bands die in diezelfde vijver vissen, maar Isabeau begeven zich wel op een torenhoog niveau en drijven de luisteraar tot een punt tussen Hemel en Hel, tussen vertwijfeling en hoop waardoor we totaal verweesd achterbleven. En net dat maakt deze band toch vrij uniek binnen de metal scene’.
Tijd om hen beter te leren kennen … We hadden een interview op een gezellig terras boven hun repetitie lokaal in Turnhout, en spraken over het debuut ‘Ashlight Testament’, de ambities en toekomstplannen.

Jullie hebben al bij andere bands bezig geweest. Hoe is het idee rond dit project ontstaan?
We werken al heel wat jaren samen, we waren als een tijdelijke reünie – Torn AD - in een projectje gestapt. We hadden een lokaal optreden op een benefit en mijn dochter was daar ook en die zei ‘dat wil ik ook doen’. we hadden gezegd, ok volgende week is het repetitie zie dat je er bent.. en ze is gekomen. We begonnen met Lady Gaga en Withim Temptation. Renée wou echter iets doen in de richting van Arch Enemy of Pestilence. Toen hebben we besloten dat te doen, en heeft ze lessen gevolgd.

Heeft de naam een bepaalde betekenis?
De naam Isabeau is gebaseerd op een film, Lady Hawk met Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer en dat was ook wat tussen licht en donker. Een soort verhaal als Romeo en Juliette maar dan in de middeleeuwen, één van de twee sterft daarin. De  naam is dus een samenvoeging van dat vrouwelijke en mannelijke van death metal.. ‘Isa’ en ‘Beau’.. met ook de contrasten voor ogen van het licht en het donker

Het ligt ook in de lijn van de muziek die jullie brengen, als ik het goed begrijp, is het een bewust pad?
De teksten zijn donker, voornamelijk ook anti religie al is dat een groot  woord.  Gaat over fantasie, depressie. Wel geen politiek en zo, maar wel de donkere kant van de maatschappij.

Er zit ook iets spiritueels in jullie muziek?
Ik ben sowieso atheïst , waar mensen in geloven of niet is hun eigen zaak, het is gewoon een leuk onderwerp om mee te spelen. Het past in de muziek, , zelfs in de globale metal. Heel subtiel, om een voorbeeld te geven, Judas Priest ‘Electric Eye’ gaat iemand in de lucht die je aan het bekijken is. In die richting ook van Star Wars, Ladyhawk… een fantasie wereld . die dingen komen terug in onze muziek.

In de omschrijving staat ‘female fronted melodic metal’. Kun je aangeven waarom precies die ‘female fronted’. Als er een melodieuze death metal band is met een mannelijke zang staat er ook niet ‘male fronted’. Hoe moeten we het zien?
Dat klopt wel, maar heel veel boekingen komen op typische ‘female’ festivals. Wij zitten meer in dat Melodieuze Deathmetal. Eigenlijk is het allemaal metal, of je nu thrash, death, power, prog of gelijk wat doet.. we zijn en spelen allemaal metal, we zijn één familie.

Is metal ondanks alles nog een mannen bastion? Ik zie wel de laatste jaren een pak vrouwen in het publiek
We zitten al veertig jaar in de metal, en we merken wel dat er een breder publiek is gekomen in deze tijden. als je naar sommige groepen kijkt wel, maar als je in de metalcore en zo ziet, zie je daar wel al meer vrouwen in de metal. Er is een kentering, ook buiten die typische female voice metal . vroeger had je Doro en Lita Ford en zo, en dat was het een beetje. Nu is er toch meer beweging in meer vrouwen in de metal dan vroeger. Ook wat fans betreft, zien we meer vrouwen opdagen in het publiek.  Ik denk dat een vrouw zich veiliger voelt op een metal festival, net doordat het metal publiek een heel aangenaam publiek is. Ze zien er stoer uit, maar zijn zeer zachtaardig van inborst,..

Ik heb jullie op Goerock in Mol live gezien, en was onder de indruk van hoe intens die duisternis muzikaal aanvoelde. Is het een bewuste aanpak?
Invloeden is het sleutelwoord. We hebben allemaal diverse invloeden.  Na zoveel uiteenlopende jaren in uiteenlopende stijlen te hebben gespeeld, komt alles nu terug en samen.  We proberen ieder zijn invloed daar in te brengen, de nummers zijn gegroeid. We hebben twee jaar gedaan over het schrijven van die plaat, om elk zijn inbreng erin verwerkt is en er moest bij passen. We hebben ondertussen onze weg gevonden, het moet niet te ingewikkeld worden. En daarin zijn we goed geslaagd. En dat komt ook live tot uiting. Er is niks zo leuk als mensen zien meezingen en bewegen, het mag ook wat ‘een feestje zijn’ , die diversiteit mag en moet.

Binnen die metal stijl komt er opvallend een jonger publiek op af?
We hebben pas gemerkt in Brussel dat een jonger publiek het goed vond. In Brussel was het niet alleen een  opvallend jong publiek , heel veel vrouwen ook. Die gingen compleet uit de bol. We willen ook een jonger publiek aantrekken, maar vooral mensen die houden van metal. Zoals het altijd is geweest binnen die metal wereld, zonder hokjes.

Die verwoestende rollercoaster herken ik ook op jullie debuut dat eind januari verscheen. Kunnen jullie de live sfeer van de plaat uitbeelden?
Daar hebben we ook naar gestreefd .  en daarvoor mogen we Jannes Lemaître – Slipperhead Studio’s heel dankbaar voor zijn. Jannes had ons live gezien en gevraagd of we een geluidsman zochten. Hij had dat festival gemixt, en we wilden hem sowieso. Dus dat was mooi meegenomen. We kwamen 100% overeen dat het op plaat hetzelfde moest klinken als live, en daarin is hij heel goed geslaagd.

Hoe is het debuut ontvangen?
We waren nog effectief op de plaat aan het wachten, die is sinds kort echt op de markt gekomen, dus veel recensies zijn er vooralsnog niet. We krijgen wel links en rechts reacties, maar we zijn heel benieuwd hoe de reacties zullen zijn vanuit de media, het is beetje loterij . maar op optredens krijgen we heel positieve reacties, als we voor iemand nieuw spelen krijgen we die bij als fan.. dat is heel goed dus.

Heeft het wat deuren geopend?
De iets grotere festivals of shows is moeilijk te boeken zonder een full CD/LP, deze is er nu wel.  Weliswaar te laat om deze zomer de grotere festivals te doen maar daar mikken we zomer ’27 dus zeker op.  We doen ook graag een pre-show voor een grotere internationale band.  We zien ook dat we hier ook gevraagd worden voor de wat meer gevestigde waardes en dus ook grotere veneus.  Hou de agenda maar in het oog, er komt in het najaar nog veel leuks aan!

Is het ‘Belg’ zijn geen struikelblok om jullie doel te bereiken?
België is een vreemd land, er is zelfs een muur tussen Wallonië en Vlaanderen.  Terwijl we met onze muziek over de taalgrens wel aan onze trekken zouden komen vermoedelijk. Ons land is ook iets meer commercieel ingesteld, en er is het gebrek aan chauvinisme, want  in Nederland  optreden lukt dat wel

Het is moeilijker geworden om iedereen echt te bereiken?
Kleine festivals proberen wel, maar ze moeten meer dan ooit opboksen tegen de grote spelers op de markt zoals Werchter of Graspop. Wie weet Graspop of de wei van Werchter, en dat kost enorm veel geld. Langs de andere kant beweegt er iets binnen die ‘underground’. En dat is niet alleen in de metal, maar dat was in de jaren ’80 niet anders. Er is nu een enorm aanbod is, je kunt in je eigen studio muziek maken. Een paar jaar geleden Boskat, die zijn zo jong en die brengen iets van kwaliteit. Er beweegt dus zeker iets, meer dan vroeger zelfs. Ook wat opleiding betreft is dat zo, tegenwoordig kun je op conservatorium gewoon metal leren spelen, dat was vroeger niet zo. de mogelijkheden zijn dus veel breder geworden. En dat zorgt dat meer aanbod is, en de kwaliteit veel hoger ligt. Als tegenkant krijg je bands die terug naar de roots gaan, back to basic. Het leeft dus echt wel.

Waar zie je‘Isabeau’ binnen de scene?
Iedere band met enthousiaste muziek, proberen een nummer te schrijven dat boven het maaiveld uitsteekt. Niemand begint puur voor het geld, vooral voor plezier. En in ons land is het haast onmogelijk om ‘rijk’ te worden van je muziek. Overaanbod is een vies woord, er is een groter aanbod van bands. Ook al zijn er minder locaties. Waar zit Isabeau? Wij kennen elkander al 35 jaar ondertussen, we hebben datzelfde idee gehad om plezier te maken. En daar vind je Isabeau tussen dat aanbod.

Hoe kun je jezelf aanprijzen?
Onze grote troef is toch onze zangeres , ze heeft een eigenschap als ze iets wil gaat ze er volledig voor. Dat viel ons heel erg op. Het onverwachte maakt ons uniek, mensen komen kijken en zien een fragiel meisje op dat podium verschijnen die met haar bijzonder stembereik iedereen omver blaast. Het is in dat typisch female fronted, en we gaan meer naar de extreme kant daarvan. Maar zitten  daar vooral wat tussen in, tussen dat licht, donker en melodieuze. Die troef van Renée als zangeres spelen we ook uit, daar hebben we over gesproken samen. En ook of we nu op een groot festival, of klein podia staan. Alles is een Arena. Het moet impact hebben op de mensen die komen kijken. En Renée wordt steeds beter en beter. Dus ja, dat is dus onze grote troef .

Wat zijn de verdere plannen deze zomer en tijdens het jaar?
Dit zijn degene die we al kunnen bevestigen maar in het najaar komen er nog een 5 à 6 bij die we pas kunnen aankondigen ca half augustus… 

Plannen brengt me bij ambities, is er een bepaald doel dat jullie wensen te bereiken?
Het zou leuk zijn om naar de toekomst enkele goede shows te kunnen spelen, al dan niet op grotere podia, maar vooral een laat ons stellen twintig tot dertig heel goede shows kunnen doen in binnen en buitenland. We hebben ook Mexicaanse connecties. Om daar te gaan optreden wordt moeilijk, maar vandaaruit kunnen samenwerkingen ontstaan. Moest dat in Europa wat deuren kunnen openen zou al leuk zijn. wat vooral speelt, de ambitie is er, maar we zijn al zo lang bezig en het hoeft niet allemaal meteen. 

Waar zien jullie jezelf binnen enkele jaren? Of ben je er niet mee bezig?
Dat is ook hetzelfde antwoord, we zien wel wat er op ons afkomt. Dat is zo met het ouder komen, we zijn al een beetje bezig met nieuwe nummers. Door de ervaring die we hebben, zal het nu wel iets gemakkelijker gaan om de tweede uit te brengen. We hebben een richting, maar ook dan jagen we ons niet af, en zien wel hoe en wat ons op uitkomt.  Een doel en droom is wel eens mogen spelen op 70.000 tons of Metal, daar werken we wel naartoe. We horen daar veel positieve dingen over. Maar ze kijken daar hoeveel bands per land er zijn. maar alles op zijn tijd, langzaam blijven groeien. Is en blijft het voornaamste doel.

Bedankt voor de fijne babbel, veel succes in alles wat jullie doen, we blijven het op de voet volgen