Nagløed - De schoonheid van wat we op ons pad tegenkomen en de hoop op een betere wereld, het is de rode draad doorheen onze muziek.


Het trio Nagløed is geen onbekende voor ons. De band is ontstaan in 2017 en bracht recent zijn tweede album uit ‘Everything is In Everything Else’.
Lees gerust de recensie https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103221-everything-is-in-everything-else
We zagen het trio reeds live aan het werk in N9 in het voorprogramma van SCHNTZL waar ze binnen een intiem kader, zorgden voor een gezellig huiskamersfeertje. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103109-schntzl-schemerzone-tussen-improvisatie-en-experiment
Vervolgens zakten we af naar CC Nova,Wetteren voor een heuse ‘Picnic Music’ -sessie op de middag. Ook hier kon  het trio ons overtuigen. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103261-nagloed-wat-een-diversiteit-aan-prikkels
We hadden een fijne babbel over de beide concerten, de nieuwe plaat en de toekomst.

De band ontstond in 2017, intussen hebben jullie al een mooi parcours afgelegd. Maar toch bleven jullie een beetje ‘in de schaduw’, heb ik de indruk? Of is iets me ontgaan? Zit de COVID periode er voor iets tussen?
Die eerste plaat is in eigen beheer uit gekomen. We hebben die op Jazz in ’t Park kunnen voorstellen, en hadden supports in de AB Club en de Vooruit te pakken. Alle mooie dingen daarna, zoals een Sofar sessie in Parijs zijn helaas door COVID in het water gevallen.

Had COVID er niet geweest, hadden jullie nu veel verder gestaan?
In het begin was het ook eerder ‘jammen’ en samen nummers maken, en dat is gewoonweg een traag proces. Een beetje knutselen met alle ideeën die er waren, en daar een puzzel van te maken vind je op die eerste plaat terug. Terwijl deze tweede plaat toch wat meer organisch  klinkt. Dat speelt ook een rol.

Hoewel, als ik jullie live bezig zie, hoor ik een muzikaal puzzelwerk met verrassende wendingen, ook bij het nieuwe materiaal
We hebben voor corona een lang schrijfproces gehad dat onderbroken is geweest, en nu pas – met deze tweede plaat – echt meer uitgewerkt is. Die eerste plaat was meer informatie, maar ook meer geknutsel op voorhand. We zijn zelfs nummers compleet kwijt geraakt in dat proces. Terwijl we nu wel op een bepaalde lijn zitten die we willen volgen op deze tweede plaat. We hebben nu meer onze eigen identiteit gevonden.

Sommigen maken de link naar The Smile en de solo-projecten van Thom Yorke, maar evengoed Sigur Ros. Hoe zien jullie het zelf?
Het is niet dat we bewust die stem na te doen, het is natuurlijk een heel mooi compliment om daarmee te worden vergeleken. We zijn er niet echt mee bezig met of we zus of zo klinken. 

Jullie worden ten dele in het hokje van de jazz geduwd. Enig idee hoe het komt?
We hebben al vaak gehad dat we op typische jazz podia staan en de opmerking kregen dat het niet echt jazz klinkt. Maar eerder harmonieus. En langs de andere kant stonden we op plekken waar meer pop en rock wordt geprogrammeerd waar we dan de opmerking krijgen eerder jazzy te klinken. We horen in geen enkel hokje thuis, maar wat visie en brengen van onze nummers betreft, gaan we toch meer die jazz kant uit. Vooral het open en improviserende karakter van onze muziek toont dat.

Zorgt net dat ‘hokje’ niet voor een inperking van de mogelijkheden, denk je?
Er zijn genoeg programmatoren die graag de crossovers opzoeken, dus dat komt wel goed

Ik heb jullie live gezien … De intieme, donkere setting van de N9 was perfect om jullie muziek echt tot zijn recht te laten komen; daarnaast in de middagsetting was het anders, waar ik plots ‘een totaal andere band’ zag optreden (een compliment!). Jullie kunnen duidelijk grotere podia aan, toch?
Op echt grote podia zal dit misschien minder goed lukken, op een Pukkelpop krijg je vermoedelijk enkel de eerste rij mee terwijl de rest staat te babbelen. Wat wij nodig hebben is een gefocust publiek. Of dat nu voor vijf of vijfhonderd man is, speelt geen rol. En we hadden het gevoel dat dit nu in CC nova zeker het geval was, waardoor we gewoon los konden gaan.

Een mooi verschil dus tussen het optreden ‘s middags en in de N9?
We hebben van dat optreden in N9 enorm genoten, zo voor het podium zitten met het publiek heel dichtbij. Dat was heel ontwapenend.  Je keek haast recht in de ogen van de mensen. We speelden er het voorprogramma van een maffe band als SCHNTZL en konden dus onze maffe kant laten doorschemeren: dat is heel goed gelukt toen.

Ik vond jullie zelfs in CC Nova toegankelijker klinken dan in de N9 …
Nu konden we een volledige set spelen , en ja het publiek was mee.. dat scheelde veel. Als voorprogramma is de setlist ook eerder beperkt. En nu niet, waardoor je daar als band veel meer mee kunt doen. Dus dat ‘toegankelijker’ komt daaruit, dat we nu meer onze set volledig konden uitbouwen. Het is een set die we graag nog meer zouden willen spelen in de toekomst...

Ik ben er zelfs van overtuigd dat jullie met deze set grote podia als Jazz Middelheim en Gent Jazz gemakkelijk zouden aankunnen, is het een ambitie?
Dat is zeker een doel..  je mag onze naam altijd doorgeven aan de organisaties (haha). Het is in elk geval een doel waar we naartoe werken om daar te mogen staan.

Wat is jullie grootste ambitie of doel met de band, of binnen alles wat jullie doen met muziek?
Op mooie plekken spelen is ons doel. Ook in het Buitenland als dat kan. en als je op een festival kunt staan als Jazz middelheim of Gent jazz kan uw muziek ook groeien.  Maar we genieten evengoed van een klein concertje, waar een publiek staat die meegaat in ons verhaal. Het is dus zeker een ambitie om te blijven groeien, en dat nog heel lang samen kunnen doen met ons drie, want het klikt zeer goed. Dat is de voornaamste ambitie eigenlijk, of meest realistische .

Ik heb ook de nieuwe plaat ‘Everything is Everything else’ onder de loep genomen; wat me opviel is de brede, diverse aanpak Intiem én lekker uithalen. Een bewuste aanpak?
Deze plaat is een presentatie van hoe we zijn als mens. En in het leven kom je zowel de goede als minder goede kantjes op je pad tegen. Dat hebben we instrumentaal willen uitbeelden op deze plaat. Dus op dat vlak is dat zeker een bewuste aanpak. het is mooi om dit allemaal te kunnen uitbeelden in muziekstukjes, daarin zijn we dus heel goed geslaagd.

Het is ook een erg emotionele plaat: ’Everything Is In Everything Else ‘ is dan ook de muzikale weergave van een filosofische reis tussen leven en dood, vreugde en verlies, vasthouden en loslaten, lezen we in de bio. Kun je er meer over vertellen?
We werken en leven al zoveel jaren samen, waardoor onze levensgang samen daar gewoonweg in verwerkt is. Zowel onze droevige momenten, als onze vreugdevolle momenten. En op dat vlak was het ook zoeken naar identiteit. Er zijn veel nummers die we nu niet meer spelen, omdat ze niet meer matcht met de groep die we nu zijn.

Jullie hebben een nieuw nummer gespeeld, “Hanīn wa Amal”; het ligt dus in dezelfde lijn?
Er moet nog wat aan gesleuteld worden, maar het live spelen doet wel deugd om eens af te tasten hoe het binnen komt bij het publiek. We zien dan beter wat we er zelf nog mee kunnen doen. ‘Hanīn Wa Amal’ betekent ‘weemoed en hoop’, en dat sluit mooi aan op ons levensverhaal.  Het zijn twee elementen waar we wel vaker mee spelen, we surfen graag op die melancholische golf tussen licht en donker. De soms bittere schoonheid van wat we op dat pad tegen komen, en de hoop op een betere wereld.. want die ziet er nu  niet zo mooi uit. Het komt er allemaal in terug, maar is ook de rode draad doorheen al onze muziek.

Is deze nieuwe song representatief voor de weg die jullie verder willen bewandelen, op  eventueel een nieuwe plaat?
We zijn inderdaad al naarstig bezig aan een derde worp. Er staan ook nog wat hevigere nummers op. Het is echter nog te vroeg om daar definitief al uitsluitsel over te geven, omdat wat nieuwe nummers betreft alles nog een beginnend proces zit. Er moet nog veel aan geschaafd worden..

Elke song is zodanig opgebouwd, dat je als luisteraar ook je eigen levensverhaal erin herkent, mezelf incluis; was dit ook de onderliggende bedoeling?
Dat is een super mooi compliment. Want uiteindelijk is dat zeker de bedoeling, het is niet alleen ons verhaal maar het verhaal van iedereen die naar onze muziek luistert. Als je jezelf daarin herkent? Dan is ons doel bereikt. De connectie maken met de luisteraar en die de kans gunnen hun eigen referenties te spotten, daar draait het om.

Zowel live als op plaat hoor je geen of weinig verschil; een compliment. Het gevoel in de huiskamer is hetzelfde als live, hoe komt het?
Deze plaat is ook live opgenomen. We hebben onze schouders er samen onder gezet om op te nemen. Dat komt wellicht daardoor.

De plaat komt in elk geval heel sterk binnen, ook live een mokerslag. Hoe waren de algemene reacties tot nu toe?
Uit ons live publiek komen heel positieve reacties, en ook de plaat kreeg, shout out naar ons label en de held Jeroen, mooie reviews. Het deed deugd om onze muziek besproken te zien in Humo of Focus Knack en een plekje te bemachtigen op Ayco Duysters playlist. En bij Chain DLK werkt Vito, een journalist die onze plaat heel goed begrepen heeft: “Nagløed benadert z’n filosofische ambities beheerst en laat de muziek verbindingen suggereren ipv die op te dringen.”

Is deze plaat de ‘doorbraak’ naar een ruimer publiek; kan het meer deuren openen?
We krijgen wel reacties van promotors die ons boeken omdat we al veel ervaring hebben binnen de scene. Naambekendheid, en dat we met deze plaat toch onze weg gevonden hebben scheelt. Het zou leuk zijn moesten we met deze plaat lokaal wat meer kunnen doorbreken en hopelijk ook naar het buitenland toe wat deuren zouden kunnen open gaan.

Wat zijn de verdere plannen?
Verder optreden, en in het voorjaar van 2027 een nieuwe plaat op de markt brengen of toch in die richting. Maar voorlopig dus zoveel mogelijk optredens proberen versieren. Zij de voornaamste plannen nu.

Waar zien jullie jezelf binnen enkele jaren?
Twintig kinderen (haha) en dat die allemaal samen met ons muziek maken… gewoon, zoals we al zeiden, nieuwe platen opnemen , blijven muziek maken. Als we binnen tien jaar dit nog steeds kunnen doen? zullen we al heel blij zijn,  en hopelijk ook een beetje in het buitenland.

Pics homepag @Jeroen De Wandel 

Het lijkt me een zeer mooi doel om naar toe te streven, nog veel succes in alles wat jullie doen. Bedankt voor deze fijne babbel