Derek - Een vallende ster, maar nog niet uitgezongen
Derek & de Tedere Kompanen

Derek kennen we misschien nog het beste als frontman van rockband Derek And The Dirt, goed voor de Belpop-klassiekers “Oh By The Way” en “Rosie”, maar hij maakte ook al een reeks albums in het Nederlands (en in het Gavers dialect). Het Nederlands ligt het hem net zo goed als het Engels of het Frans. Derek stelt binnenkort zijn nieuwe Nederlandstalige album ‘Hunker’ voor in Oostende, zijn nieuwe thuisstad. In Herzele was er vooraf al een try-out.

Het was niet de grote massa die was opgedaagd voor deze try-out, maar dat is ook niet de bedoeling. En de drie gastzangers van het album waren er niet bij. Wel aanwezig waren de Tedere Kompanen, met heel wat leden die al langer aan Derek’s zijde spelen. Dirk’s dochter Ciska doet backings op het album, maar zij was er niet bij in Herzele. De jongedame heeft haar eigen carrière als Ciska Ciska.

De avond begon zowaar met een bandvoorstelling – niet gebruikelijk zo aan het begin, maar de bandleden betekenen veel voor Derek – en met “Sacrament”, een nummer dat Derek samen met Rony Verbiest uitbracht in 2013. Later zou het waarom duidelijk worden van deze ietwat bijzondere start van de avond. Als tweede nummer volgde “Het Licht Aan Zee Is Anders”, het eerste die avond van het nieuwe album. De zee is prominent aanwezig op ‘Hunker’ nu Derek verhuisd is naar de koningin van de badsteden: ook in “In Het Duinenkerkje” en “Sidonnia” over de standbeelden van stripfiguren op de zeedijk. Alle nummers zijn in Oostende geschreven en eentje is er zelfs opgenomen.
“Mijn Alfabet” is gebaseerd op een spelletje onder familie dat Dirk op een kerstavond ter plekke uitgevonden had: bij elke letter van het alfabet binnen de paar seconden één of meer trefwoorden opschrijven. Hij deed de oefening recent opnieuw en componeerde er een prachtig, jazzy lied mee. Eén van de hoogtepunten op ‘Hunker’ en met de huilende lapsteel van Nils werd het ook in Herzele een eerste hoogtepunt in de set.
Na “Simona”, een (oude) ode aan Dirk’s moeder, volgde “Een Beetje”. Op het album is het een mooi duet met Vera Coomans. Voor de try-out werd het een rockende solo-versie. Het rocken werd daarna aangehouden met “Tot Jouw In Memoriam” (uit het album ‘Banneling’). Het stevigere werk werd op veel applaus onthaald in De Steenoven.
“Over De Grenzen” is een vertaling van een tekst van de Oostendse schilder Léon Spilliaert. De cover van ‘Hunker’ is een werk van Spilliaert. Dit is van het album het enige dat in Oostende zelf opgenomen is, zonder de Tedere Kompanen. Sam Serruys kreeg carte blanche om het nummer muzikaal in te vullen. In de live versie bouwt het nummer mooi op naar een crescendo. “O Wat Is Het Leven Zoet” noemt Derek zijn draaimolen-walsje en dat vat het nummer mooi samen. “Je Leeft”, ook al uit ‘Banneling’, eindigt voor Dirk met het gefluit van de vogeltjes langs de Leie. Op uitnodiging van Derek laat het publiek zijn mooiste gefluit horen.
Als inleiding naar “Ik Hunker Naar Jou”, op het album een duet met Guido Belcanto, vertelt Dirk over zijn jaarlijkse deelname aan de Belcanto Classic (een fietstocht). Hij overhandigde daarbij telkens een paar demoversies van nieuwe liedjes aan Guido en kreeg daarna een handgeschreven brief met opmerkingen terug. Het was Guido Belcanto die Derek het duwtje gaf om in het Nederlands te gaan zingen.
Voor “Alles Wat Een Mens Gelukkig Maakt”, de eerste single uit het album ‘Hunker’, greep Derek heel ver terug in her verleden. Zijn eerste kennismaking met muziek waren kleinkunstavonden op ‘De Zolder’ in zijn Gavere. Eén van de eerste platen die hij op zijn slaapkamer afspeelde, was ‘Vogelenzang, 5’ van Jan De Wilde. 50 jaar later zingt hij samen met zijn idool “Alles Wat Een Mens Gelukkig Maakt”, waarin de twee iconen ons allemaal een spiegel voorhouden. We denken dat de meest gekke aankopen ons gelukkig zullen maken, maar zijn vergeten dat geluk niet te vinden is in materialisme. Tegelijk is het een sneer naar de behaagziekte: soms willen we liefde afkopen omdat we vergeten zijn hoe liefde eigenlijk werkt. Er zit meer dan één laag in dit vrolijk verpakt cynische lied. In zijn opsomming van absurde aankopen lijkt deze song een beetje op de opsomming van beledigingen in “Hè Hè” van Jan De Wilde.
In de toegift zaten nog “Kinderspel”, het enige overgebleven nummer van ‘Hunker’, en vooral “Donker Purper”. Dat laatste is de vertaling van “Deep Purple” van het recentste album ‘Faster’ van Derek And The Dirt. Het is een ode aan Rony Verbiest, die Dirk eens vertelde dat hij ooit in coverband zat en toen nummers van Deep Purple speelde.
De avond begon met Rony en eindigde ermee. En daartussen kregen we alles te weten en horen van het nieuwe album. Mooi.

Organisatie: CC De Steenoven, Herzele + Derek