Dit klinkt als een goeie ouderwetse Cult plaat in de trend van Sonic Temple en Electric. Geen verrassingen, wel potige rock met lichte glam invloeden verpakt in een handvol oerstevige songs en een paar old time rock ballads. Ian Astbury is opvallend goed op dreef, hij zingt wat lager dan gewoonlijk en zijn stem overtuigt over het ganse album. Songs als “The Wolf” en “For the animals” hebben die typische Cult vibe in zich, beetje echo maar vooral robuuste rock.
Cult fans kunnen hier meer dan tevreden mee zijn, een nieuw publiek zal niet gewonnen worden, maar dat zal The Cult worst wezen.