Andrew Bird heeft al een handvol ingetogen en aanstekelijke sing/songwriter popsongs uit. Ook de laatste nieuwe cd, die wat op zich liet wachten, is meer dan de moeite en is uitermate genietbaar door de verrassende wendingen en mans ingenieuze en inventieve vioolspel. Het dromerige materiaal heeft een sterke ritmiek en een folky inslag. De licht galmende zang en het gefluit komt het materiaal ten goede. “Desperation breeds”  is de nieuwsgierige opener van de best sfeervolle , boeiende plaat. “Danse Caribe” doet heupwiegen, er is een duet met St. Vincent Annie Clark (“Lusitania”) , een broeierige “Hole in the ocean”, of hij voert je mee voor een rustige rit via een ingetogen “Lazy projector”. Overtuigend werk dus! Foei dat we deze man niet eerder hebben ontdekt .