Het album ‘Nightmares In Red’ zou wel eens de zwanenzang kunnen zijn van de Braziliaanse all-female psychobillyband As Diabatz. Eind vorig jaar werd drumster Clau Sweet Zombie bij een show in Tijuana aangevallen door de zanger van een andere band omdat haar vriend een ‘fout’ T-shirt aanhad. Het was voldoende voor Clau om de hele psychobilly-scene en dus ook haar band op te geven. Waarop de twee resterende bandleden aangeven er ook nog weinig zin in te hebben.
Het zou jammer zijn dat As Diabatz er zou mee ophouden. Als all-female band zijn ze een welkome uitzondering in een toch door mannen gedomineerd genre als de psychobilly. Afgaand op de twee albums die ze uitbrachten bij het Gentse label Drunkabilly Records, behoren ze overigens tot de top in hun genre. ‘Nightmares In Red’ kan zonder blozen zijn plaats opeisen naast dat van pakweg de HorrorPops, Demented Are Go, Mad Sin of Batmobie.
De hoofdrol op dit album is voor zangeres/gitariste Baby Rebbel. Haar stem houdt het midden tussen een Spaanse furie en een onderkoelde grafstem. Vooral die laatste twist van verongelijkte monotonie geeft de lyrics over dood, gevaar, moord en mishandeling nog dat extra zetje om geloofwaardig te zijn. Als ze op het einde van openingstrack “My Nightmares In Red” vraagt om haar uit haar dromen te redden, ben je als luisteraar onmiddellijk bereid om daar op in te gaan.
Hetzelfde verhaal bij “Full-Tilt Boogie” waarin Baby Rebbel in de rol kruipt van een vrouw die haar partner vermoordt. Alleen al de manier waarop ze het zingt, zorgt dat je meer sympathie hebt voor de moordenares dan voor het slachtoffer, nog zonder de argumenten te horen. Benieuwd of we in deze MeToo-tijden net zo veel medeleven zouden hebben met de dader als dat een man zou zijn, maar dat is een ander paar mouwen.
Bassiste Killer Klaw is een zwaard dat aan twee kanten snijdt. Doorgaans legt ze rete-strakke ritmes met haar dubbele bas, maar af en toe verandert ze die naar glooiende, ronde, vrouwelijke baslijnen. Killer Klaw en Clau Sweet Zombie komen, ondanks of net dankzij de gitaarsolo’s van Baby Rebbel, het mooist tot hun recht op het instrumentale “Death Lurks On The Race Track”.
‘Nightmares In Red’ bevat eigenlijk geen enkel dieptepunt of vullertje. Dit trio laat nergens steken vallen. Het niveau van dit album ligt zo hoog dat het ook niet-psychobily-liefhebbers kan bekoren. Fans van punk, garage-rock en metal zullen deze rode nachtmerrie zeker weten te smaken. Wie nog een laatste zetje nodig heeft: As Diabatz sluit dit album af met een vermakelijke cover van Havana Affair van The Ramones.