Anwynn is dood. Lang leve InHuman! Anwynn was gerijpt in een krachtige, donkere en ambitieuze nieuwe outfit; muziek, stijl en performance werden telkens bijgewerkt .
De basis werd gelegd met " Keratin", " Shrine " en de veelgeprezen symfonische cover van Machine Head's " Now I Lay Thee Down "; de nieuwe richting bleek onvermijdelijk. Een nieuw album met een fris lyrisch thema, orkestrale grandeur en een diep gewortelde kern in death metal, geïnspireerd door de menselijke conditie zelf, van opperste pracht tot de diepste spijt : enter ‘InHuman’, tekent de voortdurende inspiratie en opwinding. De folkloristische tunes zijn op het achterplan.

In het interview deden ze het al uit de doeken hier en hier
 
InHuman is een logische verderzetting van Anwynn. Ze hebben hun eigen stijl verder uitgediept; de death metal nam een prominentere rol in; Want ook het theatrale en folkloristische komen om de hoek kijken, luister maar naar “The Chose Cancer” laat nog even de theatrale , folkloristische kant horen  , de vocals (man-vrouw) vloeien samen met een ijzersterke instrumentale aankleding. De rauwe, harde stukken, die  een symfonische inslag hebben, bieden een totaalbeleving. De grunts worden gecombineerd met cleane vocalen.
Soms haalt InHuman verrassend uit, o.m. op “Lullaby” (casus Belli) horen we plots een baby huilen die sussend wordt getroost door de zoete stem van Eline.
De band gaat in uitersten, duisternis en licht, pijn en vreugde. Toen we Astrid in het interview een vraag stelden over het eerder somber, macaber kantje van InHuman, antwoordde ze: ''Vind je onze muziek donker? Als je denkt aan het meer emotionele deel van donker, ben ik het met je eens. Maar het kan vreugdevol zijn, mensen laten dansen, plezier maken en vele andere dingen doen. Het geeft veel energie en tijdens onze optredens springen veel mensen op en neer en zingen het refrein. Het hangt allemaal af van de stemming van de dag... of de persoon.''
Dit is net een debuut dat je doet dansen, je energie geeft , een boost, maar ruimte biedt aan het donkere , emotionele gevoel vanbinnen, wat de duistere ziel van de symfonische death metal is.
InHuman slaagt met 'InHuman' dus duidelijk in hun opzet.

Tracklist:  Intro - The Chosen Cancer  - Clockwork in the Past  - Unfolded  - The Day I Died  - Unbearably Human  - For the Life of Me - No Bullet Required - Lullaby (Casus Belli) - Casus Belli - Home