Wim Claeys heeft als cabaretier en muzikant al een hele weg afgelegd. Muzikaal is zijn naam verbonden aan onder meer Ambrozijn, Olla Vogala, Göze, Tref, WC-band, Stemband, … Hij stak voorts de lont aan het vuur voor Boombal en de Gentse Zangstonde.
Claeys heeft een nieuwe theatervoorstelling (‘Queens’) en daar hoort een album bij. In Queens vertelt hij hoe hij als alleenstaande vader zijn vier puberdochters probeert op te voeden. Het bijhorende album combineert humor en het Gentse dialect met folk, kleinkunst en wat reggae. ‘Queens’ heeft artwork dat verwijst naar “Bohemian Rhapsody” van Queen.
“Kleinkunst” is een country-achtige song met suggestieve lyrics. Op “Locomo” en “Die Ochtend” bewijst Claeys dat reggae en accordeon beter samengaan dan je zou verwachten.
Op “In Ons Kot” krijgen we vermoedelijk Wim’s dochters te horen die herinneringen ophalen aan de coronalockdown. “Trein Naar Oostende” is gelukkig geen cover van Spring. Om de lyrics van “Lieve Joepie” moet je van ongeveer dezelfde generatie van Claeys zijn, want de jeugd kent dat stopgezette magazine niet meer. Wel een heel leuke tekst. Drie nummers zijn instrumentaal: “La Marrantaine”, “Maintenat Oui” en “Here’s To Us 5”.
Twee nummers zijn vooral grappig en sluiten aan op een lange traditie van cabaret: “Brexhit” is een grappige, veel te letterlijke vertaling van Vlaams naar Engels. Op “Sa-una” komt de grap van het splitsen van dubbele klinkers (au/oe/ui). Op deze twee nummers komt Claeys in de buurt van grote cabaretiers als Toon Hermans of een vroege Urbanus.

‘Queens’ is een heel aangenaam, grappig en muzikaal soms verrassend album dat net zo goed een op zichzelf staand album is als een herinnering aan de theatervoorstelling.