Julien Tassin - Hermia - Joris – Hoe jazz en blues elkaar vinden en binden
Julien Tassin solo - Tassin-Hermia-Joris

Julien Tassin is een veelzijdig gitarist. Hij brengt aan de lopende band releases uit, zit in tientallen projecten en zijn muzikaal spectrum is enorm divers. Op zijn laatste solo plaat 'Wild Around', een persoonlijk meesterwerk, bindt hij moeiteloos jazz en blues aan elkaar en is improvisatie de troef . Samen met saxofonist virtuoos Manuel Hermia en percussie wizard Chris Joris voegt hij op 'Midnight sun' er Afrikaanse invloeden aan toe. Het zorgt op plaat voor een divers aanbod wat leidt tot een oneindig improviseren.
Benieuwd hoe dit live zou klinken , zakten we op zondagnamiddag af naar De Casino. Filmische muziek met een verhaal, bleek later!

In het eerste luik mocht Julien Tassin (*****) solo, op akoestische gitaar, zijn veelzijdigheid onderstrepen. Het klonk timide, intimistisch. Je voelde letterlijk de emotie in die sound.
In de blues , waarbij de registers konden worden opengetrokken open getrokken, hoorde je de aanklacht tegen wat mis gaat in onze maatschappij. Ook een boodschap van hoop hoorden we uit die bluessound. Muisstil werd het.
Julien Tassin wist op zijn eentje een erg gevoelige snaar te raken in zijn intens gitaarspel.

In het tweede luik traden ook Hermia en Joris aan. Tassin - Hermia - Joris (*****) klonk intiem, maar door de saxofoon echter ook lekker groovy en aanstekelijk. De spraakzame Hermia nam vaak het voortouw en de percussie van Joris viel binnen dit trio sterk op. De drumvellen worden gestreeld en de cimbalen zachtmoedig aangepakt. Het geheel klinkt deels ritmisch, alsof je in een Afrikaanse oerwoud bent aanbeland.
Het brede arsenaal aan percussie was hier nu niet aanwezig, maar de extra toeters en belletjes zorgen wel voor een heel aparte sfeer, die tot de verbeelding spreekt.
Tassin vult dit duo perfect aan met z’n kenmerkende gitaarlijntjes en improvisatie, die meer naar jazz neigen tegenover z’n traditionele blues. Een song als “Midnight Sun” , van de gelijknamige plaat, duidt aan waar het bij dit trio echt om draait … Op doordachte wijze improvisatie van jazz met die typische Afrikaanse muziekstijl. Magisch.
Afsluiter was “La Danse des larmes”, het perfecte slot die de versmelting vormt van de emoties van Julien Tassin’s persoonlijk meesterwerk, Blues en jazz versmelten tot een verhaal … met Afrikaanse invloeden. De groovy saxofoon is mee bepalend.
De betekenis rond dit nummer zegt voldoende '”Het idee rond deze song is dat we soms verdrietig zijn, maar steeds, ondanks die pijn, moeten we proberen daar toch iets moois van te maken. Het gaat er dus om hoe je pijn probeert te vertalen in iets dat aanleunt bij de viering van het leven, of iets dergelijks. ", zei Julien in een interview achterna.
We hoorden dus een soort verhaal van een spannend boek, wat in schoonheid eindigde.
Een bisnummer was er dus niet bij. Was ook niet nodig na zo’n betekenisvolle emotievolle set.

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: Jazzlab + Cultuurcentrum Sint-Niklaas ism De Casino, Sint-Niklaas