Current Affairs
Various Artists
Subunderground CA is het label waarop Hans Ford de releases van vooral zijn band Ford’s Fuzz Inferno uitbrengt. Soms zijn er releases van bevriende bands. Zo was er in 2023 de vinyl-EP ‘Compulsive Agitation’. Dat was een 7” met zes tracks van vijf bands. Nu is er als vervolg daarop ‘Current Affairs,’ opnieuw een verzamelaar van Nederlandse en Britse punk, maar deze keer op CD.
Op een kleine vinyl kan je natuurlijk maar weinig tracks kwijt, en de kosten en wachttijden durven al eens oplopen als je een vinyl uitbrengt. De keuze om van ‘Current Affairs’ een CD te maken, is dus logisch. Op tape (cassette) had misschien ook nog gekund. Inzake street credibility is dat misschien zelfs de overtreffende trap in de punk, maar handig zijn die tapes vandaag niet meer als je wil dat de muziek erop ook gehoord wordt.
Vier van de bands van op ‘Compulsive Agitation’ zijn opnieuw van de partij op ‘Current Affairs’, maar nu met andere tracks uiteraard. We kunnen ze niet allemaal gaan analyseren, maar we willen toch wijzen op enkele pareltjes. De openingstrack van deze verzamelaar is van Old Age Spies, een projectje van Hugh Duncan. Dat is een oudstrijder van de punkscene in de UK. Al sinds 1976 staat hij muzikaal op de barricades. Leuk dat Old Age Spies op deze verzamelaar staat, want er zijn bijna geen officiële releases van deze band. En wat een nummer ook.
“Catch 22” en “Holler” van Geezapunx komen van hun recente album ‘Banned Practice’. Neil Duncan van Geezapunx staat overigens ook met Krust Worthy twee keer op ‘Curret Affairs’. Iets origineler dan is de bijgewerkte 2025-verise van “We Pretend To Work Because They Pretend To Pay Us” van Abrazos, de band van Tony Suspect. Eén opmerkelijke track is “Asteroids” van Scoundrels uit Nederland met de Britse spacerocker Kev Ellis. Misschien niet voor elke luisteraar zal dit 100% punk zijn, maar wel een leuk nummer. Beide partijen kennen elkaar sinds Betty Ford Clinic.
Mouser, een andere Nederlandse band, staat ook met twee nummers op deze verzamelaar. “¡No Pasaran¡” is van hun EP van vorig jaar en “Mr. Greed” is een nog onuitgebracht nummer. Uiteraard kunnen Waste en Ford’s Fuzz Inferno van Hans Ford niet ontbreken. Wie een goede en uitgebreide leidraad wil bij deze verzamelaar die kan die vinden in het fanzine Lower Than Low.
De meeste bands staan met twee nummers op deze verzamelaar en dat geeft een dubbel gevoel. De punkscene in Nederland en de UK is rijk en breed genoeg om meer bands aan bod te laten komen. Aan de andere kant geven twee nummers je als luisteraar wel een bredere, ruimere kennismaking met een band om dan voor jezelf te beslissen of je die band nog verder wil gaan volgen of niet. Dit is alweer een fijne verzamelaar en we hopen alvast dat er nog een opvolger komt.
Het Nederlandse punkorkest The Mono Kids heeft een nieuwe single uit bij het Britse Dammit Records. “Speeding Up Faster” staat uiteraard op het maandelijkse digitale verzamelalbum van het label, samen met onder meer Asthma Kids en The Neurophobics, maar je kan deze single ook afzonderlijk vinden op Bandcamp.
Dit klinkt als heel rafelige, enthousiaste punkrock. Een heel leuke single.
The Mono Kids speelden onlangs nog in Retie met de vrienden van Röt Stewart en op zaterdag 25 april staan ze in Cafe Pumpkes in Tongeren voor een gratis concert.
https://dammitrecords.bandcamp.com/track/speeding-up-faster
De Griekse band Crystal Tears heeft een nieuw album uit. ‘Athanato’ verwijst als albumtitel naar de ‘onsterfelijkheid’ van deze band.
Crystal Tears werd opgericht in 1997 en mag dus ergens volgend jaar zijn 30ste verjaardag vieren. Voor ‘Athanato’ werden al vier full albums uitgebracht, telkens bij een ander Duits label. Crystal Tears bracht albums uit bij onder meer Massacre Records, Pride & Joy en Pure Steel. Na het album ‘Decadence Deluxe’ in 2018 zat de Griekse band zonder label. Even leek het erop of Sliptrick Records na enkele digitale singles ook ‘Athanato ‘zou gaan uitbrengen, maar uiteindelijk werd het het Belgische Gio Smet Records.
De voorbije jaren trad Crystal Tears vooral in Griekenland op, maar ze deden al eens een tournee van een paar weken op de Filipijnen en in 2014 gingen ze mee met Mystic Prpohecy en Fire Force op Europese tournee, met haltes in Mechelen en Maasmechelen. Mystic Prophecy en FireForce komen overigens nog een paar keer terug in de tijdslijn van Crystal Tears. Mystic Prophecy is de band van RD Liapakis en die was de producer van de vier reeds uitgebrachte albums van Crystal Tears. FireForce leverde dan weer één van de zangers van de Griekse band. Sören Adamsen (ook bekend van Artillery) zong eerst bij FireForce en later kort even bij Crystal Tears.
‘Athanato’ betekent dus in veel opzichten een nieuwe start voor Crystal Tears. Het is het eerste studio-album met de Finse zanger Antony Hämäläinen (Ancient Settlers, Amaranthe, …), het is bij alweer een nieuw label en met een nieuwe naam in de studio. Crystal Tears-drummer Chrisafis, het enige overgebleven originele bandlid, heeft wel wat ervaring als producer bij andere bands en hij levert prima werk als producer van ‘Athanato’. Hij kreeg voor de mix de hulp van Matt Hyde (As I Lay Dying, Kreator, Trivium, The Raven Age, …). En er werd voor ‘Athanato’ een hele reeks gasten opgetrommeld: Mike Wead van King Diamond en Mercyful Fate speelt gitaar en Jay Walsh van Xentrix en Blaze Bayley zingt mee. Opvallend is Helena Josefsson. Zij vervangt Marie Frederiksson bij Roxette.
Er staan ook twee covers op het album. “You Could Be Mine” kent iedereen wel van Guns ’n Roses. “Nosi Balasi” is de Crystal Tears-versie van “Nosi Ba Lasi”, een Filipijns rock-anthem uit de jaren ’80 van Sampiguito, met extra gitaarpartijen van twee Filipino’s. Het is een leuke knipoog naar de succesvolle tour van Crystal Tears door de Filipijnen.
Als album torst ‘Athanato’ heel wat ballast. Denk dan aan de gasten, de covers, de inmiddels al ‘oude’ singles, … Bij heel wat bands haalt die ballast een album uit evenwicht, omdat dan vaak alle aandacht naar één song of één aspect gaat. Hier is dat uitzonderlijk niet. Elke song is een eigen verhaal en als geheel is de aandacht netjes verdeeld over alle tracks. Ook tussen de individuen blijkt er naar een zekere harmonie te zijn gezocht. Het is niet dat of de zanger of één van de gitaristen op elke track alle spots op zich gericht krijgt. Dat is misschien het voordeel van een drummer als producer. Die bekijken dat vanuit een ander standpunt dan een producer die zelf zanger of gitarist is.
Muzikaal is dit nog wel ongeveer powermetal met daarnaast elementen van klassieke heavy metal (heel aanwezig) en thrash (iets minder). In de geschiedenis van deze Griekse band is ‘Athanato’ misschien wel het donkerste en meest agressief klinkende album. Dat is voor een deel toe te wijzen aan zanger Antony, die met zijn stugge, bijtende vocalen alles naar een eerder donkere, gloomy hoek duwt. Songopbouw, lyrics en productionele ingrepen zijn degelijk, maar blazen ons hier niet van onze sokken. Het verleden van deze band klinkt nog door, maar er wordt vooral niet krampachtig vastgehouden aan dat verleden: oldschool met een paar moderne touches.
Mijn favorieten op dit album zijn “All Sins Remembered”, “Crawl Into Your Grave” en “Bloodstorm”.
https://www.youtube.com/watch?v=n1y7AZqx9Kk
‘The Devil’s Door’ is het nieuwe studioalbum van de Britse postpunkband And Also The Trees. Het album is een ingehouden maar intense plaat. Filmisch, poëtisch en geladen met een onderstroom van donkere psychedelica.
‘The Devil’s Door’ vormt het sluitstuk van een trilogie met ‘The Bone Carver’ en ‘Mother-of-Pearl Moon’. De vaste ingrediënten zijn de poëtische teksten, de orkestrale gitaarpartijen en de door soundtracks beïnvloede composities, geïnspireerd door nieuwsbeelden, schilderijen en folklore. Nieuw is de toevoeging van onverwachte instrumentatie, waaronder gastvioliste Catherine Graindorge, die het geluid een richting opstuurt waar John Barry en Béla Bartók elkaar ontmoeten.
And Also The Trees is misschien niet zo breed bekend, maar het is één van de oorspronkelijke postpunkbands. De band ontstond begin jaren ‘80 in Worcestershire. Vanaf de start was er een directe en hechte band met The Cure. De bands speelden en werkten samen en Robert Smith en Lol Tolhurst waren betrokken bij de vroege opnames van And Also The Trees. De band werd opgericht door de broers Simon Huw Jones (zang) en Justin Jones (gitaar) en was bijna constant aanwezig in de internationale postpunk- en alternatieve scene. In Frankrijk en België zijn best populair. Met name in het Franstalige gedeelte van ons land komen ze heel vaak spelen (bijna 40 keer al). In Vlaanderen stonden ze al eens op het inmiddels ter ziele gegane festival Sinners Day.
Simon Huw Jones deed al mee op het album ‘Songs for the Dead’ van Catherine Graindorge uit 2024, vandaar waarschijnlijk de wederdienst op ‘The Devil’s Doo’r. Graindorge werkte eerder al samen met onder meer Iggy Pop, John Parish, Hugo Race, Chris Eckman (van de Walkabouts) en de Belgische improvisatieband I H8 Camera. Haar bijdragen op dit album zorgen voor een extra dimensie. Ik vermoed dat wel wat fans later dit album zullen aanduiden als ‘het album waarop die Belgische violiste meedoet’.
‘The Devil’s Door’ is het zestiende studioalbum van And Also The Trees. Voor wie de band al eerder volgde, klinkt alles vast heel vertrouwd. Voor wie ze nog moet ontdekken, denk aan het rijtje postpunkers van The Chameleons, Pink Turns Blue, Legendary Pink Dots en Gavin Friday. Tindersticks is eveneens een goede referentie, hoewel we die band zelden bij de postpunk indelen. Dit is geen dansbare postpunk, wel verstilde, vertraagde en soms breekbare postpunk. Heel dichterlijk in de teksten, maar ook in de muziek. Niet zo somber en donker als een gemiddeld recent Cure-album, al zijn er muzikaal en inhoudelijk wel overeenkomsten te vinden met bijvoorbeeld ‘Songs of a Lost World’.
De absolute topper van dit album is “The Riffleman’s Wedding”. De top drie wordt dan vervolledigd door “The Child In You” en “The Trickster”. De bij deze band vaak terugkerende mandoline zit deze keer onder meer in “The Silver Key”.
‘The Devil’s Door’ is een meesterwerk dat nog maar eens aantoont dat And Also The Trees best wel een ruimer publiek verdient, zowel bij de postpunk-fans als daarbuiten.
https://www.youtube.com/watch?v=_-9TdA1TQjY
Straks 3 keer support in Frankrijk van The Cure
Turpentine Valley is terug met zijn derde album. Daarop wordt de signature sound van dit Belgische instrumentale postmetaltrio nog uitgepuurd.
Het gaat goed met Turpentine Valley. Vorig jaar hebben ze misschien wat minder concerten gespeeld. Die tijd hadden ze nodig om de nieuwe tracks te componeren en op te nemen. Maar dit jaar is er inzake concerten geen houden aan en staat het trio weer op zowat alle podia in Vlaanderen en daarbuiten.
Na korte tournees door de UK, Denemarken en Duitsland in het recente verleden wordt hun concert op Alcatraz in Kortrijk deze zomer de spreekwoordelijke kers op de taart.
Het nieuwe album dan. Tien jaar na hun ontstaan klinkt Turpentine Valley bij momenten donkerder, maar vooral meer dooraderd en meer vastberaden dan ooit. Na ‘Etch’ en ‘Alder’ is het nu aan ‘Veuel’. Afgaand op het artwork mogen we die albumtitel interpreteren als het Zultse dialect voor ‘vogel’. Er zat al een vogel in het artwork van ‘Alder’, maar met dit piepkuiken slaan ze een andere weg in, die nog meer ruimte laat voor interpretatie. De luisteraar wordt uitgenodigd verbanden te zoeken met de songtitels. Die zijn op zich al een uitnodiging tot het zoeken naar betekenis en naar verbanden. Een mix van weinig gebruikte woorden in het Nederlands (“Trampel”, “Frugaal”, …) met termen die in verschillende talen hetzelfde betekenen (“Serpent”, “Transparant”, “List”, …). Een groter geheel inzake betekenis zien we er niet meteen in, wel zijn er songtitels die heel raak gekozen zijn. “Trampel” kan bijvoorbeeld zowel verwijzen naar ‘ter plaatse trappelen’ als naar ‘aanstampen’ en beide betekenissen zitten wel in die track.
Van dit album kregen we al twee singles. “Pando” gaat van compromisloos log en massief tot meeslepend en melancholisch. Dit was het eerste nummer dat klaar lag voor dit derde album en het is ontegensprekelijk ook het hardste van de tien tracks op ‘Veuel’. In “Pando” walst de band vanaf de eerste noot aan een rotvaart over de luisteraar. Verderop laat een ingetogen passage hem/haar even naar adem happen vooraleer de band hem/haar opnieuw onder te dompelen in de repetitieve mantra van riffs.
De eerste single van dit album was “List”. Die track toont vooral de signature sound van de band, maar toonde ook al een hogere intensiteit en een heel meeslepende opbouw en dynamiek. De twee singles zijn raak gekozen visitekaartjes voor ‘Veuel’: hard en ook zacht, melodieus en ook met pompende riffs, ongenadig en ook meevoelend.
‘Veuel’ is een album van dikker aangezette contrasten en iets minder melodie.
Turpentine Valley werkt op ‘Veuel’ nu ook met lange intro’s die als afzonderlijke nummers worden aangeduid. De tracks die er voor mij een beetje bovenuit steken op ‘Veuel’ zijn (bovenop de singles) nog “Serpent”, “Derf” en “Aloof”.
Voor de opnames, mix en mastering van deze nieuwe plaat deed de band opnieuw beroep op Stef Exelmans. De préproductie was dit keer in handen van Chiaran Verheyden, songschrijver en gitarist van de Belgische progressieve post/sludgemetalband Hippotraktor en achter de knoppen bij bands als Huracán, Psychonaut, No Prisoners, Pothamus, …
LINKEN
https://www.youtube.com/watch?v=e30YuNuQHDQ
https://musiczine.net/index.php/nl/item/102002-turpentine-valley-harder-en-met-uitgediepte-contrasten
https://musiczine.net/index.php/nl/item/85550-alder
https://musiczine.net/index.php/nl/item/83519-turpentine-valley-we-weten-beter-waar-we-naartoe-willen-en-wat-we-willen-vermijden
https://musiczine.net/index.php/nl/item/78029-turpentine-valley-you-love-us-or-you-hate-us
https://musiczine.net/index.php/nl/item/76773-etch
Linda Perry, dat is/was de frontvrouw van de Amerikaanse grungeband 4 Non Blondes. In 1992 hadden ze wereldwijd een hit met “What’s Up?”(What’s Going on?). De band hield het nog slechts een paar jaar vol en daarna ging Linda Perry haar eigen weg. Ze werkte vooral achter de schermen, als producer, songschrijver en labelbaas. Ze ‘maakte’ hits voor Christina Aguilera, Gwen Stefani en Pink.
Na 25 jaar maakt ze haar comeback als solo-artieste. Daarvoor koos ze voor “Beautiful” als single, de iconische wereldhit uit 2002 die ze schreef voor Christina Aguilera.
Ze schreef en producete ook voor (onze) Milow, Dolly Parton, Courtney Love, Britney Spears, Cheap Trick, Celine Dion, Weezer, Gavin Rossdale, The Lemonheads, Juliette & the Licks en enkele honderden anderen. Niet elke song van haar hand was goud waard. Daar willen we eerlijk in zijn, maar tegelijk moeten we toegeven dat ze heel vaak in de roos gemikt heeft.
Deze eigen versie van “Beautiful” klinkt uiteraard anders, authentieker misschien. Voor een deel zal het Linda Perry te doen zijn om de erkenning (dit is wel mijn song), maar het siert haar wel dat ze daarmee zo lang gewacht heeft om dat ‘op te eisen’. Haar comebackalbum ‘Let It Die Here’ verschijnt begin mei.
https://www.youtube.com/watch?v=m7ca8b5ZovI
Nomad – Een gezonde mix tussen oudere en nieuwere metalcore en andere metalinvloeden maakt ons uniek binnen de scene
Op vrijdag 27 maart presenteert de uit Kortrijk afkomstige band NOMAD zijn debuutalbum ‘Oxygen’, met een heus festival. Die avond organiseert de band namelijk de tweede editie van Wasteland, hun eigen evenement in DVG Club in Kortrijk. Samen met enkele bevriende bands zetten ze een avond vol moderne metal en metalcore op poten.
We hadden een fijne babbel met NOMAD en spraken uiteraard over het debuut, het ‘water van Kortrijk’ en de ambities en plannen van de band.
Er lijkt iets in het water te zitten in Kortrijk en West-Vlaanderen, want daar komen de laatste jaren heel wat toffe bands vandaan…
Dank voor het compliment aan Kortrijk en de wateren daarrond! (haha) Er is vooral een hele generatie bands die ons voorafging. In Kortrijk, maar ook in heel West-Vlaanderen, is er een scene gegroeid. We hopen dat we daar zelf ook een steentje aan kunnen bijdragen. Binnenkort is ons festival Wasteland, en door deze release-show op die manier te organiseren, geven we ook andere bands podiumkansen. Zo proberen we zelf een beetje mee te werken aan het levendig houden van de scene in West-Vlaanderen. Wat ook meespeelt, is dat Alcatraz nu in Kortrijk zit – dat heeft zeker een invloed op de doorstroom van metalbands in de regio. In de Kempen zie je iets soortgelijks door de invloed van Graspop Metal Meeting. Misschien ligt het dan toch aan het water…
NOMAD mag dan ‘nieuw’ zijn, de bandleden hebben al heel wat meegemaakt. Hoe en waarom is dit project ontstaan?
Laurens: Het waarom? Ik luister graag naar metalcore, speel al lang muziek – vooral gitaar – en wilde daar echt iets mee doen. Door een bericht te posten in een muzikantengroep op Facebook hebben we onze drummer Jason gevonden. Ook andere muzikanten reageerden, maar die zijn uiteindelijk niet gebleven. Via die Facebook-posts kwamen we bij Mathijs en Björn terecht. Via hen is onze bassist Arne erbij gekomen, die hij al kende uit een van zijn vorige bands.
Björn: En het waarom… vooral goesting in muziek maken. Ik heb al in heel wat bands gezeten, maar zelden in een band die zo gemotiveerd is en op repetitie er volledig voor gaat, met passie voor de muziek. Dat is de voornaamste reden.
Die ‘waarom’ slaat ook op het feit dat er een overaanbod is aan nieuwe bands en dat de podia schaarser worden. Waar zien jullie NOMAD binnen dat overaanbod?
Björn: We brengen niet een genre dat direct thuis te brengen is. Mathijs, Arne en ikzelf zijn een andere generatie metalcore-liefhebbers dan Laurens of Jason. Dat zorgt voor een gezonde mix tussen oudere en nieuwere metalcore en andere metalinvloeden, en dat maakt ons uniek binnen de scene. En dat werkt ook door naar concertmogelijkheden: ook al staan ze niet in de rij om ons te boeken, we mogen eigenlijk niet klagen.
Wat metalcore betreft: dat genre trekt vaak een jonger publiek aan dan traditionele metal. Merken jullie dat ook? En hebben jullie daar een verklaring voor?
Laurens: Bij de release van onze singles merkten we dat ons publiek iets ouder was, terwijl het ‘extreme’ inderdaad meer jongeren aanspreekt dan het ‘traditionele’. Dat kwam ook door onze eerste single. Naarmate we meer singles uitbrachten, zagen we toch een verjonging binnen onze fanbase. Dat komt omdat de moderne sound duidelijker naar voren komt in die latere nummers.
Björn: We proberen ook een verhaal te brengen. Niet alleen muzikaal, maar ook in artwork en inhoud (waaronder het aankaarten van actuele thema’s zoals mentaal welzijn).
De paar singles die jullie uitbrachten zijn ware pareltjes binnen post-metal/metalcore. Hoe waren de reacties daarop?
Arne: Allereerst: bedankt, dat is natuurlijk fijn om te horen. De reacties op de singles waren voor ons echt bemoedigend. We probeerden met de keuze van onze singles de verschillende kanten van de band te laten zien, dus we waren benieuwd hoe mensen daarop zouden reageren. Wat vooral opviel, is dat sommige mensen zich meer aangetrokken voelen tot de emotionele en melodische kant, terwijl anderen net meer raken door de donkere, zwaardere energie en intensiteit. Ook de positieve reacties op onze productie waren heel leuk om te horen, zeker omdat we alles zelf hebben opgenomen en ik instond voor mix en mastering. Het bevestigde dat dit een goede keuze was om onze sound over te brengen. Door onze singles is er duidelijk extra interesse ontstaan om niet alleen ons album te beluisteren, maar ons ook live te zien. We hopen op een goed feestje met onze release.
Op 27 maart komt jullie debuut ‘Oxygen’ uit. Ik heb de plaat een paar keer beluisterd en de uppercut naar de maagstreek valt meteen op – echt rauwe kost, maar met veel diversiteit en emoties. Was het een bewuste keuze om die rauwe kant en het melodieuze te combineren?
Björn: Op dat vlak zijn Laurens en ik wat tegenpolen. Laurens gaat meer voor dat harde, ik zoek meer de melodie op. Dat zit er dus wel in.
Laurens: Een beetje inspelend op die generatiekloof – of generaties die samenkomen en elkaar daarin vinden – is dat inderdaad de rode draad. We wilden op dit debuut de verschillende kanten van onszelf laten horen.
Björn: Wat belangrijk is: wat we ook doen – zoals bijvoorbeeld een akoestisch nummer maken – het blijft altijd NOMAD.
Heeft die diversiteit in aanpak ook te maken met het feit dat jullie als band nog aan het zoeken zijn naar de sound die echt bij jullie past? Of is dat ver gezocht?
Björn: Het ene nummer is meer divers dan het andere, en hoe langer we samen spelen, hoe meer we de sound vinden die echt bij ons past, denk ik.
Laurens: Zoals we al aangaven, proberen we op dit album bewust onze mix van sounds en invloeden uit. Zo vinden we onze weg naar de sound die echt bij ons past. We wachten ook de reacties af en kijken waar er vraag naar is, om daar verder op in te spelen. We willen zien welke delen van ons samenvallen en het best kunnen gebruiken.
Björn: David neemt ook steeds meer een prominente rol in bij de nieuwere nummers. Misschien werken we daar in de toekomst wat meer op in. Dat is ook een beetje de evolutie om ‘onze sound’ te vinden.
Wat ook interessant is: de plaat bestaat uit een groep songs verdeeld over vier stukken, waarbij elk deel, songs bevat die perfect bij elkaar passen, terwijl een ander deel weer anders klinkt, maar binnen dat deel wel samenhangt. Was dat een bewuste manier van werken?
Arne: Dat is een leuke observatie, en het is fijn om te horen dat dat zo wordt ervaren. Het was nooit onze bedoeling om in “delen” of “hoofdstukken” te werken. Wat wél klopt, is dat bepaalde nummers vaak in dezelfde periode ontstaan, zowel muzikaal als tekstueel. In zo’n fase zit je als band een beetje in dezelfde mindset, waardoor songs soms automatisch dichter bij elkaar aanleunen qua sfeer of gevoel. Dat gebeurt bij ons vrij organisch. Tegelijk kan het ook gebeuren dat nummers die in dezelfde periode geschreven zijn, net heel verschillend klinken – juist om die dynamiek in onze sound te creëren. Waar we wél aandacht aan hebben besteed, is de volgorde van de nummers op het album. Voor ons was het belangrijk dat de plaat als geheel klopt en een bepaald verhaal of gevoel overbrengt van begin tot einde. We hebben dus echt gezocht naar een flow waarbij de songs elkaar versterken. Als dat bij luisteraars overkomt alsof er bepaalde “delen” in zitten die elk hun eigen karakter hebben, dan is dat eigenlijk een heel mooi resultaat.
“Hun teksten gaan over reizen door verlatenheid, existentiële crises en de zoektocht naar betekenis in een wereld die wordt verteerd door chaos.” Kun je er wat meer over vertellen?
Björn: Het is zeker niet politiek geïnspireerd. Er zijn wel dingen waar we ons aan storen, over wat er misgaat in onze eigen leefwereld en de uitdagingen die op ons pad liggen. Het is ook voor een deel therapeutisch: bepaalde mensen binnen de band hebben er een hobbelig parcour opzitten en zijn nu op een goede plek terechtgekomen. Dat komt duidelijk in de teksten naar voren.
Er zitten niet alleen persoonlijke verwijzingen naar jullie eigen ervaringen in, maar ik herken er ook mijn eigen demonen in. Was het de bedoeling om die demonen los te laten en die van de luisteraar te raken? Of is dat ver gezocht?
Björn: Ik denk dat dit uiteindelijk een gevolg is van samen spelen en proberen. We zijn allemaal jonge mensen die muzikaal en emotioneel zoekende zijn. Uiteindelijk blijf je, ook met het ouder worden, gewoon zoekende. Er komt geen einde aan. Het aanvaarden dat het een zoektocht is en blijft, is belangrijk. En daarin herkennen anderen zich wellicht.
Soms gaat het meer de melodieuze kant op, zoals bij “Daerk”, of het meer experimentele, bevreemdende “Elevate”, wat de plaat heel divers maakt. Was dat ook een bewuste aanpak?
Björn: Muzikaal is Daerk een van de nummers die mij persoonlijk het meest ligt. Inhoudelijk sluit het aan op de energie die onze muziek uitstraalt. Daerk gaat over een chaos waarin Mathijs zich op een bepaald moment in zijn leven bevond en dat komt in dat nummer naar voren: een zware situatie accepteren en proberen door te gaan. Juist door die persoonlijke verhalen, die vaak heel diep gaan, kom je ook die donkere, bevreemdende kanten tegen in de muziek. Dat is bewust zo gekozen, omdat het aansluit bij wat we willen vertellen.
Daardoor leest deze plaat als een spannend boek – van begin tot einde blijft het boeiend. Dat brengt me bij de vraag: hebben jullie er nooit aan gedacht om dit op film uit te brengen? Er schuilt namelijk wel een filmische insteek in deze plaat
Björn: We vinden het wel boeiend om video’s te maken die het visuele aspect van onze muziek weergeven. Maar om daar echt iets mee te doen hebben we eigenlijk nog niet echt over nagedacht. De epische stukken die erin zitten, zouden daar wel toe kunnen lenen, misschien heb je ons wel op een idee gebracht - haha.
Tot daar de persoonlijke bevindingen. Wat zijn de verwachtingen van deze plaat? De wereld veroveren?
Laurens: Ik denk dat we allemaal nuchter genoeg zijn om te beseffen dat we hiermee niet de hele wereld gaan veroveren (haha). We zijn, zoals gezegd, eigenlijk nog een beetje aan het aftasten wat ons echt samenhoudt als band. Ik hoop vooral dat we met dit debuut onze naam NOMAD op de kaart kunnen zetten binnen de metalscene – in Kortrijk en ver daarbuiten. En dat het duidelijk wordt wie we zijn na dit debuut, zodat we ook met toekomstige platen een stempel kunnen blijven drukken binnen die scene.
Björn: We willen echt overal spelen, veel kilometers maken. Met dit debuut hopen we onszelf te lanceren voor de komende jaren en een naam te worden binnen die scene.
En misschien deze zomer Alcatraz…
Björn: Dat is zeker een van onze doelstellingen. Als we Alcatraz zouden kunnen doen, dan zou dat alvast een belangrijke mijlpaal zijn.
Jullie stellen de plaat voor op een heus mini-festival op 27 maart. Kunnen jullie daar wat meer over vertellen voor onze lezers die nog twijfelen?
Björn: Het is de tweede editie van ons festival Wasteland. We willen de sfeer van de metal-line-ups van vroeger een beetje terugbrengen: gewoon goede bands boeken en zorgen voor een boeiende avond waar iedereen aan zijn trekken komt. Signs of Algorithm is een fantastische headliner, maar ook de andere bands zijn pareltjes. We hopen dat we hiermee onszelf, maar ook al die bands, een mooie speelkans en podium kunnen bieden. Dat is het voornaamste doel van deze avond. En op die manier ook de scene wat nieuw leven inblazen. Veel bands bestaan niet meer, en veel van wat vroeger werd georganiseerd, gebeurt nu niet meer. Wat er nu is, moeten we koesteren en er goed voor zorgen.
Meer info: https://www.facebook.com/events/dvg-club-kortrijk/kortrijk-wasteland-2026/805976532491035/
Naast die release-show, wat zijn de verdere plannen?
Laurens: We zijn op dit moment aan het praten met een buitenlands band om samen een kleine tour in Vlaanderen op te zetten. Verder zoeken we naar plekken waar we kunnen spelen. Naast het organiseren van die releaseshow hebben we ook al wat nieuwe nummers in de maak. Hopelijk kunnen we daar, na de albumrelease, later dit jaar wat meer op inspelen.
Björn: We hebben al enkele contacten voor toekomstige optredens, maar die zijn nog niet concreet uitgewerkt. Er zit wel het één en ander in de pijplijn. Het zou ook leuk zijn mochten we enkele optredens aan de andere kant van het land mogen doen. Ik hoop dat na het nieuwe album duidelijk wordt wie we zijn en willen worden.
Plannen maken is leuk, maar wat zijn jullie ambities? Wat hopen jullie echt te bereiken met dit project?
Björn: Zoals eerder gezegd: spelen op Alcatraz is zeker een doel. Maar als we dat doel bereiken, gaan we weer op zoek naar een volgende uitdaging – het is eigenlijk een verhaal zonder einde. Ik denk dat meer optreden en dat NOMAD een prominentere plek in ons leven krijgt, het voornaamste doel is. Als we dat kunnen bereiken, is onze missie geslaagd.
Met alle respect: prachtige muziek, maar hiermee kun je moeilijk heel grote podia aandoen. Er zijn bands binnen jullie genre die dat wel lukt, maar die zijn zeldzaam. Zouden jullie kiezen voor een ommekeer naar een ‘bij het publiek bekender genre’ om toch op die grote podia te kunnen staan? Of niet? En waarom wel/niet?
Laurens: Misschien komen we in onze zoektocht naar ‘de sound die bij ons past’ in de toekomst wel uit op een sound die grotere podia aantrekt.
Björn: In onze omschrijving staat ‘voor fans van Avenged Sevenfold’. Als je naar hun eerste plaat luistert, klinken ze eerder als een hardcore band. Maar kijk, ze zijn geëvolueerd naar een sound die nog steeds Avenged Sevenfold is, maar verfijnd genoeg is om een groter publiek aan te spreken en zo wel op grote podia te staan. We moeten ook gewoon evolueren en zien waar we uitkomen. En dat gebeurt eigenlijk nu al merken we. Het laatste nummer, dat niet op het album staat, bevat stukken die je niet meteen associeert met metalcore. Alles kan, niets moet – en we zien wel waar we uitkomen. We zijn nuchtere West-Vlamingen, laat het ons zo stellen.
Bedankt voor de fijne babbel! We zien alvast uit naar Wasteland en jullie release show op 27 maart
CMAT, Ancienne Belgique, Brussel op 16 maart 2026 – Pics
Na een uitverkochte La Madeleine en een succesvolle passage op Pukkelpop in 2025 kwam CMAT samen met haar "very sexy CMAT band" terug naar België! De Ierse singer-songwriter zet haar indrukwekkende opmars verder met een derde album, getiteld 'EURO-COUNTRY', nu in de AB met een concert dat bol staat van energie en emotie.
CMAT is de mysterieuze artiestennaam van Ciara Mary Alice Thompson. De jonge Ierse omschrijft haar countrypop-songs als een onverwachte mix van Dolly Parton, Weird Al Yankovic en Katy Perry. Dankzij haar talent om bostende thema's en sferen toch harmonieus samen te brengen, weet ze steeds meer fans te overtuigen. In eigen land leverde dat haar al twee nummer 1-albums op, plus nominaties voor de BRIT Awards, de Ivor Novello Prize en de Mercury Prize.
Ze gebruikt haar stem, die even zacht als krachtig kan zijn, om liedjes te brengen die ontroeren en confronteren. Emotionele onderwerpen zoals zelfdestructief gedrag verpakt ze met veel humor, een theatrale knipoog en zelfrelativering in een onweerstaanbaar geheel.
Haar nieuwe album 'EURO-COUNTRY', dat eind augustus verscheen, vormt daarop geen uitzondering. Het is een muzikale evenwichtsoefening die zware thema's zoals kapitalisme en de keerzijde van bekendheid op een luchtige manier aanraakt.
De virale single "Take a Sexy Picture of Me", door haar fans omgedoopt tot "Woke Macarena", gaat bijvoorbeeld over deschoonheidsidealen waar vrouwen mee geconfronteerd worden.
Met 'EURO-COUNTRY' verstevigt CMAT haar plek als een van de belangrijkste singer-songwriters van haar generatie. Door de jaren heen bouwde CMAT ook een stevige livereputatie op, dankzij haar uitbundige energie die meteen overslaat op het publiek. Nu opnieuw in de Ancienne Belgique.
(bron: Live Nation)
LIVE fr review Un concert généreux et intensément vivant…
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9068-cmat-2026-03-16?ltemid=0
Org: Live Nation
Marjan Van Rompay Group – Een kleurrijke trip
Marjan Van Rompay Group
Altsaxofoniste Marjan Van Rompay bracht circa tien jaar geleden haar kwartetrelease uit en is nu terug met een nieuwe schijf 'On Track'. Onder de naam Marjan Van Rompay Group (****) laat ze zich begeleiden door puike muzikanten Janos Bruneel (contrabas), Ewout Pierreux (piano) en Toon Van Dionant (drums). "Haar altsaxofoon klinkt opvallend zangerig en persoonlijk, en haar composities doen soms denken aan wat instrumentale singer-songwriter muziek zou kunnen zijn. Live functioneert haar kwartet als een echte jazzband, met improvisatie, lyrische input van de ritmesectie en een warme, soulvolle sound die haar melodieën ondersteunt", staat te lezen op de website.
We waren benieuwd …
De warme saxofoon klonk breed en gevarieerd, wat het boeiend hield. De muzikanten maakten het kleurrijk door hun instrument om het plaatje compleet te maken. Uiteraard werd vooral uit de meest recente plaat geplukt. Songs als “Always”, “Turqoise” laten de veelzijdigheid horen op improviserende wijze.
Een spraakzame Marjan wist met een leuke kwinkslag een glimlach te toveren. De set duurde, met een korte pauze tussenin, bijna twee uur maar door de kleurrijke en frivole aanpak verveelde het nooit.
Hier was sprake van intimiteit, die gecombineerd werd met een verwrongen sound. Iedereen had hier zijn muzikaal verhaal op z’n instrument en kon zich uitleven . Dit was Marjan met haar Group, zowel solo als in combo. De verbluffende bas solo, de lekkere- aanstekelijke piano en de zacht strelende cimbalen vullen goed aan. De sax van Marjan zweeft er letterlijk tussenin en geeft een zingend gevoel. Wat een uiteenlopende emoties werden hier aangesproken met een positive vibe. Er is geen donker kantje te bespeuren. Ook klinkt het niet al te zeemzoetig of kitsch. Nee, het is eerder een waas van melancholie of weemoed.
Speels werden we overtuigd van deze kleurrijke trip. Een boeiende, genotvolle jazz uitstap zondermeer!
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Punk 50 Y 2026 - The Kids - 50 Years The Kids - Mini Fest - Punk is in 2026 nog steeds springlevend! Zeg maar dat The Kids het hebben gezegd …
Punk 50 Y 2026
Ancienne Belgique
Brussel
2026-03-14
Erik Vandamme
Vijftig jaar op de planken, deze The Kids, die ons onderdompelden in een potje nostalgie, een gezellig feestje van hun materiaal en een resem hits. Ze deden zelfs meer … Samen met de AB werd hun jubileum in een muzikale formule van een Mini Fest gebracht, waarbij plaats gemaakt werd voor jong geweld binnen de scene.
Na De Roma vorige week bliezen ze ons een tweede keer omver. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/101990-the-kids-na-50-jaar-nog-steeds-enorm-relevant .
Op het uitverkochte festivalletje in de AB was er nog een fijn label marktje rond de bar en een boekenvoorstelling van wat Punk allemaal inhield en inhoudt. En één ding is zeker, punk is nu in 2026 nog steeds springlevend. Zeg maar dat The Kids het hebben gezegd …
In de Club rond half zeven stond toch al heel wat publiek voor Kotskat (****), een zootje ongeregeld rond de poëtische alleskunner Ronny Rens (Ronny Rex) en onder muzikale begeleiding van leden van Brorlab en Peuk. Een knettergekke set kregen we, punk met een hoek af. De teksten werden meer gedeclameerd dan gezongen; het maakte het project bijzonder. De muzikanten dreven het tempo op, het klonk waanzinnig op een bepaald moment. Iedereen ging uit de bol. Wat een oplawaai.
Woede een boosheid straalden de dames van HetZe (*****) uit in de AB Box. Een wild losgeslagen meute nietsontziende tijgerinnen stoven over het podium en porden het publiek voortdurend op.
Het publiek was eerst wat verbouwereerd, maar de 'all female band' wist iedereen moeiteloos te overtuigen door lekker opwindende riffs, knetterende drums en verbluffende vocals. Wat een energieke, stomende set.
Sunpower (*****) is een Brabantse punkband die binnen de scene een cultstatus heeft bereikt; ze bestonden 17 jaar en hielden er in 2019 mee op. In die lange periode speelden ze in allerhande clubs in binnen- en buitenland; hun optredens waren gekenmerkt door complete chaos.
Speciaal voor deze avond kwam de band nog eens bij elkaar, en dreef iedereen - inclusief zichzelf - tot pure waanzin. Crowdsurfing, een mosh pit en een heuse wall of dead waren niet vreemd. De beweeglijke frontman porde zijn publiek voortdurend aan; muzikaal werd het gaspedaal volledig ingedrukt. Van enig rustpunt was hoegenaamd geen sprake. Furieus, venijnig, als een horde wilde losgeslagen honden ging Sunpower tekeer. Wat een adrenalinestoten. Iedereen ging compleet uit de bol.
Of dit bij één optreden blijft, blijft een open vraag. Een vervolg mag zeerzeker!
Uiteraard kwam het overgrote deel van het publiek om 50 jaar The Kids (*****) te vieren. De band heeft intussen al bewezen nog steeds erg relevant te zijn. Na het vertonen van beelden doorheen 50 jaar The Kids werd de set al ingezet met enkele binnenkoppers van formaat zoals “Money is all I need” en “Do you wanne know”, meezingers van formaat. Verder kreeg je een “No Monarchy” en “Bloody Belgium”, songs die nog steeds gespeeld worden met pakken energie en gedrevenheid. Vooral de wisselwerking tussen de gitarist, de prille zeventiger Luc Van De Poel, en bassist Danny De Haes was een streling. Als jonge wolven porden ze elkander aan … Het jong geweld kan er nog iets van leren. Ludo Mariman was gewoon zijn strakke zelve, lange bindteksen zijn niet aan hem besteed, hij zong en spuwde zijn gal uit tot iedereen in de zaal overstag ging. Terwijl drummer Tim Jult zijn cimbalen gor mepte, het zweet op de lippen.
Een niet aflatende stroom punkanthems vlogen ons om de oren, als “I wanne get a job in the city”, “This is rock'n'roll” en “Facist Cops”, songs door de jaren die er nog steeds staan en een feestelijke stemming bieden.
“There will be no next time” kreeg wellicht de meeste bijval, gezien ze ermee een ruim publiek bereikten toen. Die punkkaskrakers konden ons sterk bekoren.
Met een “Razor blades for sale'”, “Dead Industry” bleef de band doorstomen tot het eind. Op “Do You Love the nazi's” sprong een deel van het publiek - waaronder de frontman van Sunpower - het podium op en scandeerden de teksten uit volle borst. Mooi.
Uiteraard volgde een bisronde, met “If The Kids are United”. In de Roma bestormden de fans het podium niet, deze keer stond het vol met een uitgelaten zingende en dansende menigte, in zover dat Luc met zijn gitaar in een hoekje moest gaan staan, gezien het podium volledig bezet was van uitgelaten fans. Wat een sluitstuk, dat nog werd aangevuld met “Blitzkrieg Bop” van de Ramones.
We gingen nog even poolshoogte nemen in de Club waar een zangeres haar stem schor schreeuwde, en de muzikanten een snedige set speelden. Colère (****) heeft zijn naam niet gestolen, een nietsontziende tsunami op het podium.
Het was een bijzondere punkavond. Colére speelde een wilde, woeste overtuigende set.
Zowel The Kids als alle andere bands bewijzen dat na 50 jaar punk nog steeds springlevend is … Rebellie lijkt, is voor eeuwig. Een knallend punkfeestje dus met onvergetelijke uppercuts.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 - Nieuwe drop met Monza, Emmy d'Arc, Zap Mama & K.ZIA, Talisk, FULCO, en meer
Met ZAZ, Pommelien Thijs, Katherine Priddy, Ão, ISE en The Kooks zag de affiche van Festival Dranouter 2026 er al puik uit. HUMO's Comedy Club voegde er comedians als Mohsin Abbas en Hans Cools aan toe. Vandaag krijg je een nieuwe drop namen: een unieke double bill van Zap Mama & K.ZIA, de originele bezetting van Monza voor de 25ste verjaardag van 'Van God Los', de ontwapenende singersongwriter Emmy d’Arc, het vernieuwende powertrio Talisk, Vlaamse topfolkband Thalas, de bontgekleurde Nederlandse minstreel FULCO, het grensoverschrijdende Global Music Ensemble, Radio Willy Belofte Harry Descamps, Nieuwe Lichting-winnares Uwase en BERLAEN met z'n onvervalst Zults dialect. Wie houdt van folk, singersong & roots mag het grootste festival van West-Vlaanderen niet missen.
Tickets & info: www.festivaldranouter.be
Monza's legendarische debuut 'Van God Los' is een absolute Belpop classic. Met destijds bijzonder straf volk aan boord: zanger/tekstschrijver Stijn Meuris, drummer Mario Goossens (Triggerfinger), gitarist Piet De Pessemier (Lenoise en Krakow), toetsenist David Poltrock (De Mens) en de reeds overleden jazzbassist Bart Zegers. Voor de 25ste verjaardag van 'Van God Los' speelt de originele Monza-bezetting een beperkt aantal concerten, met een very extended version van 'Van God Los'. Very excited!
De kruistocht van Emmy d'Arc is al 15 jaar aan de gang, langs meer dan 450 podia. Langs Pukkelpop of Rock Werchter of voorprogramma's bij Sting en Amy MacDonald. Wie Emmy live ziet, ziet een artiest die pas echt ademt als de lichten aangaan. Haar geluid? Een hybride van intieme singer-songwriter pop en gloedvolle powerrock die smeekt om een arena. Haar covers tijdens 'Ik Vraag Het Aan' (VRT1) gooien hoge ogen.
Thalas is de nieuwe band van bekenden uit de Vlaamse folkscene: accordeonist Guus Herremans (Airboxes) en gitarist/producer Ward Dhoore (Snaarmaarwaar). Debuutalbum. 'As It Comes' viert de kracht van geduld en de schoonheid van het maakproces. Gewoon muziek die komt zoals ze komt. Rijp, eerlijk en krachtig in zijn eenvoud. Mocht je nog extra overtuiging nodig hebben: met deze plaat sleepte het duo de award Best Album in de wacht op de Flanders Folk Awards.
Beide stonden al op onze line-up, nu krijg je een unieke double bill van Zap Mama en haar dochter K.ZIA. Het optreden ‘Heritage é Motion' is een dialoog tussen een moeder die in de jaren '90 de Afro-pop revolutie pionierde, en een dochter die vandaag de toekomst van Afro-R&B vormgeeft. Dit powerhouse-duo viert de evolutie van de Afro-Europese identiteit. Een ijzersterke band, visuals, licht en dans maken het geheel piekfijn af.
Na jaren in de weer te zijn geweest met luide gitaren, slaat Harry Descamps een andere weg in. Solo, kwetsbaar en zonder lawaai om zich achter te verschuilen. Op album 'Free Sauce' schemeren invloeden van Elliott Smith, The Beatles en John Frusciante door. Radio Willy riep de Kortrijkzaan eind 2025 uit tot De Belofte, deze zomer staat hij op Festival Dranouter 2026. The sky is the limit.
Tellen geblazen tijdens het concert van Global Music Ensemble. Maar liefst 11 muzikanten gaan een muzikale reis aan, zonder grenzen. Dit ensemble is ontstaan op vraag van het Royal Opera house Muscat (Oman), waar het in 2022 in première ging. Hun composities resulteren in een bonte mix geluiden, texturen en invloeden. Acrobatische, instrumentale uitmuntendheid.
Uit Uwase's lijstje met invloeden: Frank Ocean, Phoebe Bridgers, Joni Mitchell en Lana Del Rey. Deze jonge componiste-zangeres slaagt erin om een specifiek indiegeluid te creëren dat haar binnen onze landsgrenzen nog niet werd voorgedaan. In januari 2025 won ze De Nieuwe Lichting van Studio Brussel en stond ze in een uitverkochte AB Club. Tijd voor onze festivalweide.
Bassist & singer-songwriter Wouter Berlaen neemt zijn telefoon op voor gelijk welke artiest die verlegen zit om lage tonen. Van Luc De Vos tot Chaka Khan, Kapitein Winokio of Jean Blaute. Hij trakteert voor z'n 50ste verjaardag met de digitale langspeler 'Lui zwieet'. Dit jaar is het precies 15 jaar geleden dat de man zich van de voornaam ontdeed om als kortweg BERLAEN zijn eigen songs in onvervalst Zults dialect in de spotlights te brengen. Songs als 'Oe ver’est nog?' en 'Ier in de midd’n' staan ondertussen op het trommelvlies van menige muziekfreak gebrand.
Een van de meest besproken en gevierde liveacts binnen de hedendaagse folk? Dat is ongetwijfeld Talisk. Meer dan 15 miljoen streams, 10.000 verkochte albums en uitverkochte shows op vijf continenten: check! Zo bouwde het trio een trouwe internationale fanbase op. Gewapend met concertina, viool en gitaar leveren ze steeds onwaarschijnlijk sterke optredens af — van BBC One’s Hogmanay Show tot Glastonbury 2025. Verwacht enorme energie en stevige tunes!
De kunst om toegankelijke en tegelijkertijd fascinerende popmuziek te maken, is iets waar FULCO de gulden middenweg in heeft gevonden. De bontgekleurde Nederlandse minstreel uit België brengt hulde aan de mensen rondom, met al hun gektes en gevoeligheden. Zijn melodieën zijn meeslepend, zijn teksten van een heerlijk soort verwarrende helderheid. Bij FULCO vind je troost en verkwikking.
Muziekvakantie met ZAZ, Pommelien Thijs, The Kooks, Monza, ISE, HUMO's Comedy Club & meer
Festival Dranouter is een echte muziekvakantie, om te beleven samen met vrienden of familie. De vorige edities waren steeds volledig uitverkocht, goed voor maar liefst 55.000 festivalgangers.
Op de affiche dit jaar: The Kooks, Pommelien Thijs, ZAZ, Sylvie Kreusch, Gustave Brass Band, Bart Peeters & De Ideale Mannen, Dressed Like Boys, Katherine Priddy & meer. Met HUMO’s Comedy Club voegt de organisatie een extra dimensie toe aan die vakantie. Er volgen nog enkele namen, net als de food & drinks line-up, straattheateracts, DJ’s en animatie.
De overheid kondigde een BTW-verhoging aan op festivaltickets. Wanneer en hoe die zal uitgewerkt worden, is nog niet duidelijk. Wie zeker wil zijn van het goedkoopste tarief, die koopt beter nu al zijn ticket aan via www.festivaldranouter.be
Dressed Like Boys – Entertainende, emotionele muzikale boodschappen die binnenkomen
Sinds zijn optreden op Les Nuits Bota vorig jaar heeft Dressed Like Boys , het solo project rond DIRK. zanger Jelle Denturck op hartstochtelijke wijze de harten gestolen. Wij waren erg onder de indruk.
Lees gerust
AB en recent op We Are Open
Dressed Like Boys stond nu in een overvolle Depot, Leuven en overblufte alles en iedereen opnieuw met schijnbaar gemak.
Emoties tussen humor en bittere ernst vormt de rode draad doorheen de hele avond. Frans Kalf (****1/2) was de support en weet uitgekiend die lijn te trekken. We schreven nog onlangs over zijn optreden op We Are Open in Trix: ''Een streepje chanson, de vertellijn van een heuse troubadour en de kleinkunst, het was allemaal aanwezig bij Frans Kalf. Pas 22 is hij, en nu al liet hij een ijzersterke indruk na".
Het is bijzonder hoe Frans Kalf chanson, poëzie en kleinkunst met elkaar verbindt. Hij moest er, samen met zijn band, eerst een beetje moeite voor doen om het publiek aan zijn kant te hebben. Hij slaagde in zijn opzet en ontroerde. Het niet aflatend charisma en de geëmotioneerde vocals dito sound overtuigden. Mooi dus.
Moeilijk bespreekbare onderwerpen die diep kunnen raken, tegen elk vorm van haat, nijd en leed, worden aangehaald met een vleugje relativering en humor door Jelle - Dressed Like Boys (*****) . Hij verstaat die unieke kunst om zijn (muzikaal) verhaal uit te beelden en te vertalen in een glimlach en een traan; zoals het verhaal over zijn moeder die vertelde tegen hem dat hij alles moest proeven. Het ging over spruitjes, maar zorgde voor enige hilariteit in de zaal.
Het is inderdaad bijzonder jammer dat nu nog sommige onderwerpen zoals homoseksualiteit nog steeds moeilijk bespreekbaar zijn. Die frustraties erom , komt dus dikwijls naar boven drijven. Maar net door die zelfrelativering en spot siert Dressed Like Boys met elke criticaster om hem heen.
We schrijven steeds 'hem', den Jelle, maar eigenlijk is dit een sterk op elkaar ingespeelde band, die even gedreven uit de hoek komt als de frontman. Maar natuurlijk weet Jelle de meeste aandacht naar zich toe te trekken door zijn subliem pianospel, prachtige stem alsook zijn bindteksten en uitstraling.
Een afwisseling van dansbare, aanstekelijke songs als “Nado” met intense kippenvelmomenten als het mooie “Healing”, zorgden voor een gevarieerd geheel. Een emotioneel beladen pad van muzikale hoogtepunten.
Er volgde ook een intiem moment met Jelle alleen aan zijn piano; hier hoorde ook een kwinkslag bij in de zin van 'de band moet wat rust krijgen, om een burn-out te vermijden'. Het zorgde voor hilariteit in de zaal.
Dan volgde het magisch mooie “Questions”. Eerder had Jelle al een mooie ode gebracht aan 'Jaouad', en klonk het ademloos op “My Friend Joseph”. Het balanceert tussen extravertie en introspektie op een “Lies”, “Pinnacles” en “Gregor Samsa”.
na een terechte staande ovatie volgde in de bis, solo, het zwevende mooie “And Then I woke up”. Om tot slot te eindigen met het gekende “Stonewall Riots Forever”, het ultieme kippenvelmoment van de avond, een meezingmoment al of niet met de vuist in de lucht.
Kortom, Dressed Like Boys, Entertainende, Emotionele Muzikale Boodschappen die binnenkomen! Klasse, met opnieuw terecht een staande ovatie !
Organisatie: Depot, Leuven
Senser – Nostalgisch eigentijds eigenwijs
Senser
De Casino
Sint-Niklaas
2026-03-06
Johan Meurisse
In de week van de 90s rewind werd door de organisatie een terechte keuze gemaakt op het Londense collectief Senser, die vorig jaar nog een nieuw album uitbracht, ‘Sonic dissidence’, en van de gelegenheid gebruikt maakte op tournee te gaan, met een halt in de Casino. Of hoe oud (hun smaakmakend debuut ‘Stacked up’) en nieuw in hun kenmerkende bezwerende, groovende, opwindende crossover sound elkaar vonden.
Senser was één van die bands die 1994 kleurden met hun afwisselende mix van rock, funkmetal, hardcore, etno/psychedelica, hiphop en elektronica. In dat jaar nestelden ze zich een plaatsje bij bands als Tricky, Soul coughing, Bodycount, RATM, Therapy?, de hiphop van Public Enemy, Wu-Tang Clan, Outkast, Gangstarr of Snoop dogg, verder de psychedelica van een Ozric tentacles, Loop guru en tot slot bij de elektronica van Orbital, Chemical Brothers en Underworld.
Senser, rond Heitham Al-Sayed en Kerstin Haigh, haalde al die invloeden en sferen door de mallemolen en maakte er een eigen sound van, met het unieke album ‘Stacked up’, die vanavond in de spots kwam, met enkele puike singles toen.
‘Stacked up’ is er nog altijd eentje die we koesteren, die de band, in hun wisselende dertigjarige carriere van ups en downs, niet meer kon benaderen. Hoewel, met het recente ‘Sonic dissidence’ gaat het combo even terug die goede kant op, maar het album werd spijtig genoeg gesmoord en ging in het niets voorbij in de media.
Een aangenaam weerzien na al die jaren was het alleszins dus, en we kregen van het sextet een mooi overzicht van hun oeuvre, waarbij naast hun debuut en het recentste album, enkele nummers van ‘How to do battle’ , net twintig jaar oud, gespeeld werden.
Muziek met de vuist omhoog, strijdvaardigheid, rebellie en politieke bewogenheid luidt het steeds in hun veelzijdig materiaal, dat scherp, compromisloos en puur oprecht vanuit het hart klonk . ‘Defying boundaries’ lazen we in de introductie en dat gaven ze ons mee, maw ‘wees wie je bent, behou je persoonlijkheid, kom op en wees kritisch in de wereldproblematiek’.
Opvallend ook de zangpartijen in dit verhaal, de powerraps, met name de zang van Heitham, tegenover de zweverige, etnische zang van Kerstin.
De ruim anderhalf uur durende set klonk spannend, intens, gebald, meeslepend, groovy, dansbaar en jawel nostalgisch. Het mengt hun muzikale stijlen en hun creativiteit met het rechttoe- rechtaan, harde geluid.
Die oudjes zijn onmiskenbaar sterk in het begin van de set; al twee sterkhouders, het bezwerende “States of mind” en het dynamische “Switch” , die de dansspieren prikkelden. Het kon ook snedig, direct, snel, gebald klinken met openers “Devoid” en “Resistance now”, toepasselijk een vingerwijzing van wat er om ons heen gebeurt in de wereld, met de middelvinger omhoog, die onze weerbaar-en strijdvaardigheid aanwakkerde.
De songs zijn omgeven door die wisselende en aanvullende zangpartijen en de elektronica, die kleur geven aan het materiaal. Erna werden we wat meer gedropt in een broeierige doorsnee van hun carrière met “So refined”, “Adrenalin” en “2,3 clear”.
Het nieuwe vindt z’n weg doorheen hun oeuvre en toont aan dat Senser nog niet godvergeten is; “Full body rebellion” en “Black division” begeesterden ons sterk. Een mooi drieluik vormde “No comply” en de singles “The age of panic” en “Reject” , waarmee het allemaal begon voor Senser, dynamiek en verbondenheid van weleer, die opborrelden en nog altijd hun plaatsje verdienen in het muziekarchief.
De set werd o.m. besloten met een eerbetoon aan hun hiphop vrienden Public Enemy met “She watch channel zero” , die zij in een goed rockende versie speelden en in een Black Sabbath “Paranoid”- riff.
Senser klonk zonder franjes en deed de 90s revival herleven. Nostalgisch eigentijds eigenwijs, oud en nieuw, die elkaar in die crossover vonden en kruisten, maar met minder draagwijdte voor een breed publiek. Alvast hoedanook tevredenheid hen eens terug te hebben gezien.
Support Mixed Waste is er één uit onze regio , die een onstuimige sound speelden van punk, noise en wave, die ergens de muzikale wereld benadert van een Pixies, Fontaines DC, Shame, Idles en ons eigen Sons.
In allerhande muzikale kronkels hoorden we het snedige gitaarspel, de vettige keys en een schreeuwerige zangpartij, een potpourri die het aangenaam (ont) spannend maakte. Een leuke opwarmer.
Neem gerust een kijke naar de pics
Senser
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9051-senser-06-03-2026?Itemid=0
Mixed Waste
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9052-mixed-waste-06-03-2026?Itemid=0
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Greenhouse Talent, Gent - volgende concertreeks
2026
- Midnight Til Morning op 29 januari 2026, Trix, Antwerpen en op 16 mei 2026, La Madeleine, Brussel
- Fischer-Z, 50Y, twee data begin mei 2026 + Rockhal, LU op 25 september 2026
- PIL op 5 mei 2026, Trix, Antwerpen
- Wet Wet Wet op 5 mei 2026, De Roma, Antwerpen
- Postmodern Jukebox ‘the future is vintage’ op 7 mei 2026, La Madeleine, Brussel
- Robert Jon & The Wreck op 9 mei 2026, Ancienne Belgique, Brussel
- Beth Hart op 24 mei 2026 + 2 juni 2026, De Roma, Antwerpen
- TP Le Green op 29 mei 2026, KVS (Bol), Brussel
- Massive Attack op 8 juni 2026, Vorst Nationaal in Brussel
- Fat Freddy’s Drop op 9 juni 2026, De Roma, Antwerpen
- 10cc, ‘and another bloody greatest hits’, op 11 juni, 12 juni en 13 juni 2026: Depot, Leuven, Cactus Club, Brugge en K. Elisabethzaal, Antwerpen
- Richard Thompson op 18 juni 2026, De Roma, Antwerpen
- Roland Van Campenhout, op 18 juni 2026 De Grote Post, Oostende + 19 juni 2026, Vooruit, Gent (ism VierNulVier)
- Clouseau - Festivalshows 2026 (tussen juni – augustus 2026)
- Luz Casal op 27 juni 2026, De Roma, Antwerpen
- Jeff Goldblum & The Mildred Snitzer Orchestra op 7 juli 2026, K Elisabethzaal, Antwerpen
- Ludovico Einaudi + ensemble op 8 juli 2026, Vorst Nationaal, Brussel
- Luke Combs op 11 juli 2026, Johan Cruijf Arean, Amsterdam
- Noordkaap, De Mens op 20 augustus 2026, OLT Rivierenhof, Deurne
- Emmylou Harris op 3 september 2026, Bozar, Brussel en op 4 september 2026, Stadsschouwburg, Antwerpen
- Carminho op 9 september 2026, Bozar, Brussel
- The Waterboys ‘fischerman’s blues revue’ op 11 september 2026, OLT Rivierenhof, Deurne
- Mike Oldfield’s ‘Tubular Bells’ op 20 september 2026, Capitole, Gent
- Harlem Globetrotters ‘100 jaar basketbalmagie op 4 oktober 2026, Lotto Arena, Antwerpen
- Bryan Adams op 14 oktober 2026, Ziggo Dome, Amsterdam + op 4 december 2026, Rockhal; Luxemburg
- Lake street dive: feest van soul, pop en authenciteit op 17 oktober 2026, Ancienne Belgique, Brussel
- Pink Martini, klein orkest, op 18 oktober 2026, De Roma, Antwerpen
- Zap mama + K.Zia ‘héritage é motion’ van 23 oktober 2026 t-m 11 februari 2027, verschillende podia in België
- Di-Rect, 25 jaar, op 23 en 24 oktober 2026, Trix, Antwerpen
- Dabeull live band op 27 oktober 2026, Vorst Nationaal, Brussel
- The world of Hans Zimmer, a new dimension, op 13 november 2026, ING Arena, Brussel
- The Witcher in concert – 10 jaar Wild Hunt met Percival Schuttenbach live, op 14 november 2026, Capitole, Gent
- Hatsune Miku op 14 november 2026, ING Arena, Brussel
- Westlife, 25Y op 24 november 2026, Lotto Arena, Antwerpen
- Axelle Red, nieuw album uit, najaarstour 2026 (op 26 november De Roma, A’pen; op 28 november OM, Luik; op 29 november 2026 AB, Brussel)
- Jasper Steverlinck op 27 november 2026, ‘a new era’, Lotto Arena, Antwerpen
- Erik Truffaz & Antonio Lizana, Miles Davis’ ‘sketches of Spain’, op 5 december 2026, Bozar, Brussel
- Ibrahim Maalouf & Hiba Tawaji ‘à la française’ op 18 december 2026, Théâtre Royal de Mons, Bergen
2027
- Ibrahim Maalouf op 3 april 2027, Vorst Nationaal, Brussel
- The world of Hans Zimmer, a new dimension, op 29 april 2027, AFAS Dome, Antwerpen (extra show)
Concertgids
2026
Fischer-Z, 50Y, twee data begin mei 2026
FISCHER-Z VIERT 50-JARIG JUBILEUM MET TWEE EXCLUSIEVE SHOWS IN MEI 2026 IN ANTWERPEN EN BRUSSEL
ZA 02.05.2026 De Roma, Antwerpen
ZO 03.05.2026 Ancienne Belgique, Brussel
In 2026 bestaat de iconische Britse band Fischer-Z exact 50 jaar, en dat wordt gevierd met een bijzondere jubileumtournee door Europa. In België houdt de groep halt voor twee exclusieve concerten: op zaterdag 2 mei 2026 in De Roma (Antwerpen) en op zondag 3 mei 2026 in Ancienne Belgique (Brussel).
Onder leiding van frontman John Watts groeide Fischer-Z eind jaren ’70 en begin jaren ’80 uit tot een vaste waarde in de new wave- en post-punkscene. Met klassiekers als 'The Worker’, 'So Long’, 'Marliese’, 'Red Skies Over Paradise’ en 'Room Service’ wist de band een blijvende stempel te drukken op meerdere generaties muziekliefhebbers.
Tijdens deze jubileumshows brengt Fischer-Z een best of-set, met songs uit hun rijke en omvangrijke discografie - inmiddels goed voor meer dan 20 albums - aangevuld met nieuw werk.
- Wet Wet Wet op 5 mei 2026, De Roma, Antwerpen
WET WET WET De Roma, Antwerpen 05.05.2026
Wet Wet Wet terug in Europa voor hun eerste tour in meer dan dertig jaar
Al vier decennia laat Wet Wet Wet een onuitwisbare indruk achter in de internationale muziekwereld. Met meer dan 15 miljoen verkochte singles en albums, 500 weken in de officiële UK-charts en maar liefst 20 keer platina behoort de band tot de absolute top van de Britse popgeschiedenis.
De band, bestaande uit oprichter en bassist Graeme Clark, gitarist Graeme Duffin en zanger Kevin Simm, brengt tijdens deze tour een onweerstaanbare mix van tijdloze klassiekers en nieuw werk van hun recente album The Journey. Verwacht hits zoals Wishing I Was Lucky, Sweet Little Mystery, Goodnight Girl, Angel Eyes en natuurlijk Love Is All Around.
Robert Jon & The Wreck op 9 mei 2026, Ancienne Belgique, Brussel
ROBERT JON & THE WRECK Ancienne Belgique, Brussel 09.05.2026
Robert Jon & The Wreck uit Zuid-Californië geven sinds 2011 hun eigen draai aan het Southern Rock-geluid. Met Robert Jon Burrison (zang/gitaar), Andrew Espantman (drums), Henry James Schneekluth (gitaar), Warren Murrel (bas) en sinds kort Jake Abernathie (toetsen) verovert de band wereldwijd publiek met gitaarsolo’s, vocale harmonieën en krachtige songs.
Ze deelden het podium met o.a. Joe Bonamassa, Buddy Guy en Blackberry Smoke en tekenden bij Bonamassa’s Journeyman Records. Hun nieuwste album Heartbreaks & Last Goodbyes vangt hun vertrouwde sound en verkent nieuwe wegen.
Beth Hart op 24 mei 2026 + 2 juni 2026, De Roma, Antwerpen
BETH HART KOMT NAAR DE ROMA IN ANTWERPEN
De Roma, Antwerpen
Singer-songwriter en Grammy-winnares Beth Hart komt op 24 mei 2026 voor een exclusief concert naar De Roma in Antwerpen.
Beth Hart wordt erkend als een van de meeste getalenteerde stemmen van haar generatie. Na een carrière van meer dan een kwarteeuw, tien studioalbums en samenwerkingen met o.a. Jeff Beck, Joe Bonamassa, Slash en Buddy Guy kunnen we van Beth Hart werkelijk alles verwachten. Met haar succesalbum 'Fire On The Floor' (2016) oogstte Hart niets dan lof, goed voor stijgende verkoopcijfers en uitverkochte shows, waaronder optredens op historische locaties zoals The Ryman Auditorium in Nashville en The Royal Albert Hall in Londen. Ze stond zes keer bovenaan de Billboard Blues-hitlijsten, behaalde dubbel platina met meerdere albums en had een reeks top 10-albums in heel Europa.
Vorig jaar bracht ze haar nieuwe album 'You Still Got Me' uit, geproduceerd door de legendarische Kevin Shirley en opgenomen in Nashville, TN. Met dit album toont ze haar veerkracht en dankbaarheid voor de onvoorwaardelijke steun van haar fans tijdens een moeilijke periode. Hart's ontembare geest straalt door in elk nummer, en ze creëert een intieme muzikale ervaring vol doorzettingsvermogen en hoop. Met haar rauwe stemgeluid, onvervalste blues en oprechte nummers komt ze naar De Roma in Antwerpen.
Massive Attack op 8 juni 2026, Vorst Nationaal in Brussel
Massive Attack
Vorst Nationaal, Brussel
08.06.2026
Massive Attack komt op 8 juni 2026 naar België voor een unieke show in Vorst Nationaal, Brussel. De revolutionaire band uit Bristol, met Robert “3D” Del Naja en Grant “Daddy G” Marshall, gaven de muziekgeschiedenis mee vorm met tijdloze hits zoals 'Teardrop', 'Unfinished Sympathy' en 'Risingson'. Live staan ze garant voor een beklijvende ervaring waarin muziek, beeld en sociaal geëngageerde boodschappen naadloos samensmelten.
Begin jaren ‘90 werd met het ontstaan van Massive Attack een nieuw geluid geboren: donker, sensueel en filmisch, vol soulvolle melodieën, dubgrooves, hiphopritmes en een zweem van electronica.
Debuutalbum ‘Blue Lines’ (1991) werd meteen wereldwijd geprezen, met klassiekers als ‘Unfinished Sympathy’ en ‘Safe From Harm’. Opvolgers ‘Protection’ (1994), ‘Mezzanine’ (1998), ‘100th Window’ (2003) en ‘Heligoland’ (2010) verstevigden hun status, met tijdloze tracks als ‘Teardrop’, ‘Angel’ en ‘Inertia Creeps’. Sindsdien bracht Massive Attack diverse compilaties, remix albums en EP's uit, waaronder de self-released EP ‘Eutopia’ in 2020.
De band won talloze prijzen, behaalde meerdere platina albums en blijft tot op heden een belangrijke referentie voor andere artiesten. Hun ijzersterke livereputatie hebben ze te danken aan visueel indrukwekkende liveshows, doorspekt met pakkende statements en straffe muzikale gasten. De liveoptredens van Massive Attack zijn geen gewone concerten; het zijn artistieke reizen die de luisteraars meenemen op een betoverende tocht door geluid en emotie.
Op maandag 8 juni bewijst Massive Attack in Vorst Nationaal andermaal waarom ze tot de meest relevante groepen van hun generatie behoren en nemen ze het publiek mee in hun ontzagwekkende universum.
Fat Freddy’s Drop op 9 juni 2026, De Roma, Antwerpen
Iconisch debuutalbum ‘based on a true story’ live opnieuw voorgesteld
Clouseau - Festivalshows 2026
20.06.2026 - Denderpop, Dendermonde
05.07.2026 - Moen Feest, Zwevegem
07.07.2026 - OLT Rivierenhof, Deurne SOLD OUT
08.07.2026 - OLT Rivierenhof, Deurne SOLD OUT
12.07.2026 - Rock Zottegem, Zottegem
09.08.2026 - Suikerrock, Tienen
Luz Casal op 27 juni 2026, De Roma, Antwerpen
LUZ CASAL KOMT VOLGEND JAAR OP 27 JUNI NAAR DE ROMA, ANTWERPEN
ZA 27.06.2026 De Roma, Antwerpen
Op zaterdag 27 juni volgend jaar komt de legendarische Luz Casal naar De Roma, Antwerpen. De Spaanse zangeres, met Galicische roots, veroverde de wereld met haar innemende stem en unieke persoonlijkheid. De filmliefhebbers kennen haar zeker van 'Piensa En Mi' bij de Almodovar-film 'Tacones Lejanos' (High Heels). Live zal ze nieuwe nummers moeiteloos combineren met de vele hits uit haar rijkgevulde carrière.
María Luz Casal Paz draait al heel wat jaren mee en is een onbetwistbare referentie in de Spaanse - en bij uitbreiding Europese - muziekwereld. Haar carrière begon in de jaren tachtig. Na een verhuis naar Madrid om zich serieus op muziek te smijten, breekt de zangeres meteen door met haar eerste single 'El Ascensor'. Vanaf dat moment stopt het nooit meer. Album na album - ze breekt finaal door met 'V’ (1989) maar heeft ondertussen zeventien platen en miljoenen sales op haar conto staan - groeit haar faam. Na Spanje gaan ook Frankrijk, Latijns-Amerika, Duitsland, België… voor de bijl. In 1989 wordt ze uitgenodigd op een groot benefietfestival voor de mensenrechten in Chili naast Sting en U2. De bekende regisseur Almodovar gebruikt haar muziek in zijn film 'High Heels’. De hoogtepunten uit haar rijke carrière vormen een bijna eindeloze lijst.
Vorig jaar bracht ze - na vijf jaar afwezigheid - 'Las Ventanas de Mi Alma’ uit, haar meest persoonlijke en autobiografische album uit haar carrière. Even gepassioneerd als altijd verkent Luz nieuwe geluiden om na meer dan veertig jaar toch weer boeiend uit de hoek te komen. Ze reikt in elk nummer de hand aan de luisteraar, bezweert haar eigen demonen - en meteen die van anderen - en laat de hoop zegevieren. Warm, furieus, altijd eclectisch, intiem en reflectief. Luz haalt telkens opnieuw alles uit de kast. Live komen haar songs nog meer tot hun recht en zinderen lang na...
Luke Combs op 11 juli 2026, Johan Cruijf Arean, Amsterdam
LUKE COMBS NAAR JOHAN CRUIJFF ARENA IN AMSTERDAM OP ZATERDAG 11 JULI VOOR EXCLUSIEVE BENELUX SHOW
Johan Cruijff ArenA, Amsterdam 11.07.2026
De met multi-platina bekroonde country-superster Luke Combs komt op zaterdag 11 juli 2026 naar de Johan Cruijff ArenA in Amsterdam voor wat ongetwijfeld het grootste countryconcert ooit in Nederland én de Benelux wordt. Onder de noemer ‘My Kinda Saturday Night Tour’ speelt Combs in totaal zestien shows, met Amsterdam als enige halte in onze regio. De komst van Combs – goed voor miljarden streams op Spotify – onderstreept de groeiende populariteit van countrymuziek op het Europese vasteland.
Een Grammy-nominatie, de eerste country-headliner ooit op de gerenommeerde festivals Lollapalooza en Bonnaroo, en maar liefst 53 weken aan de top van de Billboard Country Airplay Chart: het zijn slechts enkele hoogtepunten uit de indrukwekkende carrière van Luke Combs, die wereldwijd uitgroeide tot een van de grootste namen in zijn genre.
Tijdens zijn ‘My Kinda Saturday Night Tour’ doet Combs zes Europese steden aan. De show in Amsterdam is daarbij de enige stop in de Benelux. Fans kennen hem ongetwijfeld van wereldhits als When It Rains It Pours en Beautiful Crazy – nummers die volgend jaar ongetwijfeld ook in de Johan Cruijff ArenA te horen zullen zijn – en natuurlijk van zijn internationale radiosucces Fast Car, dat hij eerder dit jaar in een onvergetend duet met Tracy Chapman bracht tijdens de 66ste Grammy Awards.
De aankomende tournee markeert opnieuw een mijlpaal in de al indrukwekkende carrière van Combs, die recent de best verkopende, door de RIAA-gecertificeerde countryartiest ooit werd, met meer dan 168 miljoen verkochte exemplaren. Vorige week bracht hij bovendien The Prequel uit – een nieuwe collectie met drie nummers: My Kinda Saturday Night, 15 Minutes en Days Like These.
Daarnaast is hij genomineerd voor drie Country Music Association (CMA) Awards 2025: Entertainer of the Year, Male Vocalist of the Year en Single of the Year (Ain’t No Love in Oklahoma).
De zanger uit North Carolina vermengt klassieke country moeiteloos met invloeden uit de moderne R&B, en brengt zo een frisse wind in de hedendaagse popmuziek waarmee hij wereldwijd harten verovert.
Portugese fadista Carminho komt met nieuw album op 9 september 2026 naar Bozar in Brussel
Carminho is een fenomenale Portugese zangeres en dé ster van een nieuwe generatie fadista’s. Als dochter van zangeres Teresa Siqueira, groeit Carminho op in Lissabon met de stemmen en gitaren die zo kenmerkend zijn voor het genre. Als solo-artieste en songwriter slaagt ze er echter in om nieuw leven te blazen in de fadotraditie en luisteraars te vinden ver buiten de podia in haar thuisland.
Mike Oldfield’s ‘Tubular Bells’ op 20 september 2026, Capitole, Gent
TUBULAR BELLS, Capitole, Gent 20.09.2026
Na de succesvolle 50ste jubileumtournee komt Mike Oldfield’s legendarische Tubular Bells terug naar België. In Capitole Gent wordt Tubular Bells I integraal uitgevoerd, aangevuld met hoogtepunten uit II en III, én de wereldhit Moonlight Shadow.
Onder leiding van Oldfield’s vaste muzikale partner Robin A. Smith brengt een uitgebreid ensemble deze iconische muziek tot leven – een meeslepende reis door vijftig jaar muzikale verbeelding.
The world of Hans Zimmer, a new dimension, op 13 november 2026, ING Arena, Brussel
"THE WORLD OF HANS ZIMMER - A NEW DIMENSION” OP 13 NOVEMBER 2026 IN ING ARENA, BRUSSEL
VR 13.11.2026
ING Arena, Brussel
Maak je klaar om je onder te dompelen in een nieuwe dimensie muziek met "The World of Hans Zimmer - A New Dimension" op 13 november 2026 in ING Arena, Brussel. Het publiek wordt meegenomen op een unieke muzikale reis met verbluffende visuele projecties van filmscènes naast de muziek.
De voorloper van de concerttournee, "The World of Hans Zimmer - A Symphonic Celebration" verbaasde het publiek voor het eerst in Duitsland in 2018 en is sindsdien op een triomftocht over de hele wereld. Hans Zimmer zelf zal niet live op het podium verschijnen in "The World of Hans Zimmer: A New Dimension", maar zal fungeren als curator en muzikaal leider van de show.
Meervoudig Grammy®-genomineerde dirigent Matt Dunkley brengt de magie van Hans Zimmer tot leven op het podium tijdens deze tour. Zijn jarenlange samenwerking met Hans Zimmer heeft geleid tot iconische soundtracks voor kaskrakers als Pirates of the Caribbean 3 & 4, Inception, The Dark Knight, The Dark Knight Rises, No Time To Die, Kung Fu Panda 3 en Top Gun: Maverick. Samen met topmusici uit Zimmer’s talentenpool, het wereldklasse Odessa Orchestra & Friends en het uitzonderlijke Nairobi Chamber Chorus, creëert hij een adembenemende muzikale ervaring.
Westlife, 25Y op 24 november 2026, Lotto Arena, Antwerpen
Westlife viert 25 jaar carrière op 24 november 2026 in de Lotto Arena in Antwerpen
Westlife, Lotto Arena, Antwerpen 24.11.2026
De legendarische popgroep Westlife viert dit jaar hun 25-jarig bestaan met een groots jubileum: Westlife 25: The Anniversary World Tour. Op 24 november 2026 brengt de band hun indrukwekkende carrière naar de Lotto Arena in Antwerpen.
De tournee volgt op twee uitverkochte shows in de iconische Royal Albert Hall in Londen. Vanaf september 2026 trekken Shane, Nicky en Kian de wereld rond met een show vol onvergetelijke hits – van tijdloze ballads tot wereldwijde nummer 1-singles. Voor het eerst in twintig jaar doet Westlife opnieuw een uitgebreide Europese tour aan.
Er verscheen ook hun nieuwe single ‘Chariot’ – geschreven door Ed Sheeran, Johnny McDaid en Will Reynolds, en mede-geschreven en geproduceerd door Steve Mac. Het nummer is een muzikaal eerbetoon aan 25 jaar vriendschap, liefde en verbondenheid met hun fans. ‘Chariot’ zal te horen zijn op het aankomende album ‘25 – The Ultimate Collection’, dat op 13 februari 2026 uitkomt. Het album bundelt 21 fanfavorieten, waaronder ‘You Raise Me Up’, ‘Uptown Girl’ en ‘Flying Without Wings’, aangevuld met gloednieuw materiaal van alle vier de bandleden.
“Dit jaar is het 25 jaar geleden dat we samen aan deze ongelooflijke reis begonnen, en het voelt nog steeds alsof we pas aan het begin staan,” zegt Westlife. “De steun van onze fans is overweldigend. Om dit jubileum te vieren met een wereldtournee, nieuwe muziek en een nieuw album voelt ontzettend bijzonder. We kunnen niet wachten om samen met jullie dit nieuwe hoofdstuk te beleven.”
Met meer dan 55 miljoen verkochte platen, 14 Britse nummer 1-hits, 36 nummer 1-albums wereldwijd en meer dan 6 miljoen verkochte concerttickets, blijft Westlife een van de meest succesvolle popgroepen aller tijden. Hun muziek werd wereldwijd meer dan 3 miljard keer gestreamd en de groep blijft geliefd bij generaties fans.
Jasper Steverlinck op 27 november 2026, ‘a new era’, Lotto Arena, Antwerpen
Jasper Steverlinck kondigt 'A New Era' aan met gloednieuwe Lotto Arena-show op 27 november 2026
Jasper Steverlinck
Lotto Arena, Antwerpen
27.11.2026
Na een fantastisch jaar waarin hij zijn 25-jarige carrière vierde met concerten doorheen België, Nederland en Duitsland, met als apotheose twee avonden in de Lotto Arena in Antwerpen zet Jasper Steverlinck de volgende stap. In 2026 verschuift de focus naar nieuwe muziek, met als hoogtepunt een volledig nieuwe liveshow genaamd A New Era, op vrijdag 27 november 2026 in de Lotto Arena. Dat vertelde hij tijdens zijn concert op vrijdag. Tickets zijn te koop via greenhousetalent.com.
A New Era vormt de overgang tussen het feestelijke jubileumjaar en een frisse artistieke fase. Jasper brengt een selectie uit zijn volledige oeuvre, aangevuld met nieuw werk dat in 2026 het licht zal zien. De show wordt gedragen door zijn kenmerkende stem, begeleid door een zorgvuldig samengestelde groep muzikanten. Verwacht een avond waar intimiteit en grootsheid in elkaar overvloeien.
Het optreden in Antwerpen wordt Jaspers eerste grote show na zijn feestjaar, én het startpunt van zijn - naar eigen zeggen - “nieuwe muzikale vrijheid”.
Voor zowel de trouwe fans die het hele traject hebben meegemaakt, alsook voor het nieuwe publiek dat hem recenter ontdekte via Liefde Voor Muziek en Lift You Up, belooft A New Era een onvergetelijke avond te worden.
Over Jasper Steverlinck
Jasper Steverlinck is een van de meest succesvolle Belgische artiesten van de afgelopen twintig jaar. Als leadzanger en songwriter van Arid betoverde hij muziekliefhebbers in Europa en daarbuiten met zijn buitengewone stem.
Als soloartiest evenaarde Jasper moeiteloos de gouden platen die hij met zijn band Arid behaalde en stond hij vele weken in de hitlijsten. Hij ontving lof van internationale topartiesten als Bono, Eddie Vedder en Randy Newman. Hij werd treffend omschreven als iemand met de ziel van een dichter en de stem van een engel.
2027
Ibrahim Maalouf op 3 april 2027, Vorst Nationaal, Brussel
'IBRAHIM MAALOUF - 20 ANS DE LIVE!' OP ZATERDAG 3 APRIL 2027 IN VORST NATIONAAL
03.04.2027
Op zaterdag 3 april 2027 komt de Frans-Libanese trompettist met zijn gloednieuwe tournee '20 ans de Live!' naar Vorst Nationaal in Brussel. Ibrahim Maalouf viert twintig jaar carrière met een spectaculaire liveshow waar de energie van af spat!
Al twee decennia lang brengt Ibrahim Maalouf wereldwijd miljoenen fans in vervoering met zijn vrije, gedurfde en grenzeloze muziek. Maalouf kan terugblikken op twintig jaar aan muzikale avonturen, twintig albums die hun stempel hebben gedrukt op de geschiedenis van de jazz en de instrumentale muziek, twee nominaties voor de GRAMMY© Awards, vier Victoires de la Musique – waaronder die voor de beste tournee, prestigieuze samenwerkingen wereldwijd en legendarische concerten die het publiek hebben veroverd op plaatsen waar men dacht dat alleen popmuziek kon heersen.
Het publiek staat een meeslepende duik in zijn universum te wachten: tussen jazz, pop, wereldmuziek en improvisatie. Een feestelijke reis, gedragen door de energie van een veelzijdig muzikant die niet meer weg te denken is. Het wordt ongetwijfeld een unieke ervaring waarvan alleen de trompettist, met meer dan een miljoen verkochte albums, het geheim kent!
Pascal Van de Velde wint prestigieuze Arthur Award voor Beste Promoter
INFO Greenhouse Talent: http://www.greenhousetalent.com
Nederlands 
Français 
