The Kids - Na 50 jaar nog steeds enorm relevant
Als jonge snaak van amper 16 werd ik fan van The Kids, niet door hun eerste twee platen maar dankzij het album 'Living in the 20th Century' een plaat met de handtekeningen van alle bandleden, met dank aan mijn moeder zaliger.
In een later stadium leerde ik ook de twee eerste albums 'The Kids' en 'Naughty Boys' kennen en werd ik prompt een punk liefhebber. Persoonlijk rakend …
The Kids vieren hun 50 jarig bestaan met enkele clubconcerten, en doen zelfs het buitenland aan. Deze zomer staan ze zelfs op het Rebellion Fest Blackpool in de UK. Over een mijlpaal gesproken dus.
Dat de band na al die tijd nog steeds erg relevant is, bestaat geen twijfel. In een goed gevulde Roma in Borgerhout zetten The Kids dan ook de puntjes op de 'i' en profileren ze zich als een tikkende tijdbom die zorgde voor een oerknal in de Antwerpse regio.
Punk is nu nog springlevend, en spreekt een opvallend jong publiek aan. Een brede belangstelling dus viel ons in De Roma op. Een overgroot deel kwam natuurlijk ook voor de tweede band van de avond Maria Iskariot.
Maar eerst was er nog een ander voorprogramma: Rehash Neu Klang (****) De Antwerpse band is ontstaan in 2021 en heeft nu al een best indrukwekkend parcours afgelegd. Ze stonden in het voorprogramma van (post)punkers als De Brassers en Siglo XX in de Ancienne Belgique en schopten het tot de halve finale van Humo's Rock Rally in 2024. Rehash Neu Klang (toen nog simpelweg 'Rehash') haalde nipt de finale niet, maar werd wél geprezen voor hun snedige sound en strakke ritmesectie.
Hun debuut EP kwam uit in 2024 via een Duits label. Ondertussen is er al nieuw werk uit, met name de EP 'War Crimes and Love Songs', net als hun vorige EP uitgegeven bij Mangel Records in Berlijn.
Deze jonge band is in volle groei, wat je ook merkt op het podium. Een enorme dosis goesting, venijn en muzikaal vuurwerk van het combo. Compleet het publiek meekrijgen lukte nog niet zo goed. We houden hen in het oog te binnen ‘de nieuwe lichting punks’, sterk zondermeer, Rehash Neu Klang
Maria Iskariot (****1/2) heeft ondertussen al heel wat zalen, clubs en festivalweides compleet plat gespeeld. Na hun overwinning op HUMO's rock rally zijn ze op een ware punk rollercoaster terecht gekomen. Ze hadden het een beetje moeilijk om het ietwat apathische publiek echt mee te krijgen, maar de schreeuwerige frontvrouw, de scherpe riffs en algemeen de verpulverende punk drive, zorgden voor een stijgend animo. Zangeres Helena Cazaerck raasde als een ongetemde leeuwin op het podium en sprong zelfs het publiek in. Rauw en ruw ging de band tekeer, ze verlaten soms de 'punk' vibe met een vleugje experiment. Voor de oudere punkfans klonk het wat verbazend, maar Maria Iskariot was goed genoeg om iedereen te overtuigen, gezien sommigen zelfs een vinyl plaat aanschaften.
De oudere zieltjes waren dus gewonnen!
The Kids (*****) zijn een icoon in de Belpoppunk. De prille zeventigers Ludo Mariman en vooral de erg beweeglijke Luc Van De Poel klauwen, kletteren en knarsen nog als vanouds en zijn niet bang om , net als 50 jaar geleden, hun gal uit te spuwen.
Het optreden begint met beelden uit 50 jaar The Kids, o.a. een flardje van hun optreden op Jazz Bilzen en ander jolijt. Een kort overzicht dus van hun carrière dus op scherm. De band vloog er dan in volle ornaat in.
Het publiek ging gretig in op de uitnodiging en slaat aan het moshen, dansen en springen op punk kleppers “Bloody Belgium”, “For the Fret' Dead Industry”, “Razor blade for sale” - een aanklacht tegen de 'sell-out' die Punk aan het worden was in die ein 70s periode.
Het klonk goed , stevig , overtuigend, “No Monarchy”, “I don’t care” en “Baby it’s alright”, het katapulteerde ons naar onze tienerjaren.
Naar goede gewoonte is Ludo karig met bindteksten, maar in De Roma spreekt hij zijn publiek iets meer aan. Een steeds strak spelende bassist Danny De Haes en jonkie Tim Jult op drums, vormen samen met Luc en Ludo een geoliede band, die nog vuur en gal spuwt als jonge punk wolven. Zonder opkijken, zonder teveel woorden eraan vuil maken het gaspedaal indrukken, met een wervelend punk feestje tot gevolg, alsof het terug 1976 is.
“There will be no next time” zat al vrij vroeg in de set, en zorgde voor een meezing moment en GSM schermpjes in de lucht. Maar het waren toch die verpletterende punkanthems als “Facist Cops”, “Do you love the nazi”, die er ingingen als zoete broodjes, meegebruld met de vuist in de lucht.
The Kids stoomden als een niets ontziende sneltrein, een uur lang zonder omzien, het siert hen.
In een goed volgelopen Roma voelden we ons even weer die 17 jarige, die op zijn kamertje luidkeels “Facist Cops” meebrulde, waarna ons moeder de deur opendeed met de vraag 'Wat is dat hier?' waarna ik op mijn beurt zei 'The Kids , moeder', waarop ze antwoordde 'dan is het goed!' …
Na 50 jaar doen The Kids echter veel meer dan een vleugje nostalgie brengen, ze bewijzen stevig op de troon te zitten van wat punk betekent en muzikaal aanbelangt.
We werden een laatste maal meegesleept in hun verhaal met het gekende “If the Kids are united”; wat een meebrul moment
En ook al werd het podium niet bestormd door fans, dit was samenhorigheid ten top , dat even nazinderde met het “Hey ho let's go (Blitzkrieg Bop)”. To t zelfs achter de coulissen danste men enthousiast mee.
Het 50 jarig punk feestje werd dus met een knal afgesloten. The Kids zijn na 50 jaar nog steeds even relevant, m.i. voor eeuwig!
The Kids treden volgend weekend op 14 maart , in een 'mini punk fest' in de AB, Brussel. Zoals je al kon lezen hier, een niet te missen avond!
Organisatie: De Roma, Antwerpen
Heavy Sound Festival 2026, Maeke Blyde, Poperinge op 16 mei 2026 – Programma
Nieuwe editie van het Heavy Sound Festival op zaterdag 16 mei in de Maeke-Blyde in Poperinge
Vanaf 13h30 met o.a. Lee Aaron (die Ross The Boss vervangt), Raven, Angel Witch, Girlschool, Tytan, Elixir & Existance
Lee Aaron
De Canadese rocklegende Lee Aaron keert terug naar Poperinge als headliner voor het Heavy Sound Festival 2026. Ze speelde voor het eerst op Heavy Sound in 1985, en nu, 41 jaar later, brengt ze een unieke oldschool setlist mee. Boordevol onvergetelijke klassiekers uit de jaren 80, zoals Metal Queen en Lady of the Darkest Night, aangevuld met haar krachtige nieuwe nummers, levert Lee Aaron pure, compromisloze rock & metal met de energie, attitude en uitstraling van een echte pionier!
________________________________________
Raven
Raven is een Britse heavy metalband, opgericht in 1974, en een van de pioniers van de New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM). Ze staan bekend om hun snelle, energieke stijl (“athletic rock”) en hadden grote invloed op speed- en thrash metalbands in de jaren ’80.
________________________________________
Angel Witch
Angel Witch, opgericht in Londen in 1977, is een van de meest invloedrijke NWOBHM-bands. Hun debuutalbum Angel Witch (1980) wordt gezien als een klassieker, met donkere, occult getinte teksten en zware, doomy riffs die latere doom- en heavy metal sterk beïnvloedden.
________________________________________
Girlschool
Girlschool is de meest iconische volledig vrouwelijke heavy metalband uit het NWOBHM-tijdperk. Ze werden in 1978 in Londen opgericht, toerden met Motörhead en brachten klassiekers uit zoals Hit and Run. Girlschool speelde in 1980 in Poperinge in 't Belfort en keert na 46 jaar terug naar Heavy Sound met dezelfde rauwe rock-'n-rollspirit!
_____________________________________
Tytan
Tytan is een Britse heavy metalband uit de NWOBHM-scene, opgericht begin jaren ’80. De band combineert melodieuze zang met krachtige riffs en klassieke metalstructuren. Hun album Rough Justice (1985) geldt als hun bekendste werk.
________________________________________
Elixir
Elixir is een Britse heavy metalband, opgericht in 1983 en eveneens onderdeel van de NWOBHM. Ze staan bekend om hun epische, melodieuze stijl en fantasy-geïnspireerde teksten. Het debuut The Son of Odin (1986) is een cultklassieker binnen het genre.
________________________________________
Existance
Existance is een Franse heavy/thrash metalband, opgericht in 2008. De band haalt sterke invloeden uit de jaren ’80, met snelle riffs, agressieve zang en klassieke metal-esthetiek. Ze worden vaak geprezen om hun old-school sound met moderne productie.
_____________________________________
Rechtstreeks uit Brooklyn, New York, Alex Kayne is de huis-dj van Heavy Sound, die pure heavy metal uit de jaren 80 draait voor de shows, tussen de bands door en tot aan de afterparty!
Contactgegevens
Facebook
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Heaven Shall Burn – Loeihard beukend op de muzikale verjaardagspiñata
Wie Heaven Shall Burn op Graspop zag afgelopen editie, moest zich toen wellicht tweemaal de ogen uitwrijven. Ziekte noopte vertrouwd gezicht Marcus Bischoff er namelijk toe om verstek te geven, waardoor Britta Görtz tijdelijk insprong als brulboei van dienst.
Eens Bischof weer fit was, werd Görtz, heden ten dage zangeres van Hiraes, bedankt voor bewezen diensten en ging de band verder met de gewoonlijke line up. Juist op tijd om dit jaar met hun verjaardagstoernee ‘Heimat over Europe tour 2026’ ons gezellige continentje op stelten te zetten.
De band bestaat 30 jaar en nodigde voor de gelegenheid enkele klinkende namen uit de death metal scene uit om mee het geweld(dad)ige muziekfeest vorm te geven: Frozen Soul, The Black Dahlia Murder en The Halo Effect.
De Ancienne Belgique leende zich uitstekend als feestlocatie. Toeters en bellen waren er niet, de spreekwoordelijke knallen en zangstondes des te meer.
Aangezien er vier bands speelden die avond, mocht Frozen Soul omstreeks 18:15 de bühne al bestijgen. Wie dacht dat de feestcarrousel door de Texanen zacht op gang getrokken zou worden, was eraan voor de moeite. Het met mondjesmaat binnenstromende publiek kreeg rauwe death metal voorgeschoteld die de feesthoedjes van de hoofden blies. Eens bekomen van de kickstart was het voor velen niet moeilijk om zich te wentelen in de kille tonen van Frozen Soul. Hier en daar werd er zelfs poging gedaan tot een eerste circle pitje en vonden de eerste crowdsurfers de weg richting podium. Voornamelijk opener “Encased in Ice” en “No Place of Warmth” konden ons wel bekoren. Bloederige filet pur voor de liefhebbers van het genre.
Met The Black Dahlia Murder werd het tempo opgevoerd en kregen we iets snedigere en melodieuzere wijn uit hetzelfde vaatje. De band, vernoemd naar de moord op Elizabeth Short a.k.a. Black Dahlia in 1947, mag intussen 25 kaarsjes uitblazen en eiste daarom ook een deel van de taart op in Brussel. De Amerikanen hadden lak aan een statisch publiek en deden er ook alles aan om beweging in de zaal te krijgen. Met o.a. “Kings of the Nightworld”, “Nightbringers” en “Utopia Black” werd de temperatuur in de Brusselse muziektempel aardig de hoogte ingedreven.
The Black Dahlia Murder is en blijft wat ons betreft een vaste waarde binnen het genre. Op
naar het volgende zilveren jubileum!
The Halo Effect, de Zweedse supergroep gevormd uit voormalige leden van In Flames, had geen moeite om de intussen volgelopen Ballroom (lees: de grote zaal met afgedekte balkons) verder van sfeer en gezelligheid te voorzien. Dat de melodieuze death metalband hoge toppen scheert aan het zware metalenfirmament was te zien aan de vele fans die gedwee uit de hand aten van de immer sympathieke zanger Mikael Stanne. De extra gelaagdheid en nagenoeg muzikaal-technische perfectie tilden het niveau van de avond zichtbaar naar een nieuwe hoogte.
Openen deed de band met “March of the Unheard”, voorafgegaan door de muzikale intro “This Curse of Silence”. De gestage opbouw van deze combo was als een goed gereviseerde motor die aangezwengeld werd en niet meer stil viel doorheen de set. Uit de twee studioalbums en EP die de band al voortbracht, werd een evenwichtige set gedestilleerd waarbij vooral “Detonate”, “Gateways” en debuutsingle “Shadowminds” blijven nazinderen. De Zweden wonnen ongetwijfeld nieuwe zieltjes in Brussel.
Omstreeks negenen was het dan eindelijk tijd aan top of the bill Heaven Shall Burn om het publiek verder waar voor hun geld te geven. De extreme metalband vierde hun 30-jarig bestaan op hun gekende manier en beukte loeihard op de verjaardagspiñata die denkbeeldig in de zaal ging.
Dat de Duitsers hun stempel wilden drukken op de avond en zeker niet van plan waren om een Urbanusgewijs ‘ge-moogt-naar-huis-gaan’ gevoel te willen creëren, bleek al snel toen “War is the Father of All” als amuse-bouche geserveerd werd. Het recente lied, te vinden op hun laatste album ‘Heimat’, werd oorspronkelijk gemaakt om de oorlogsslachtoffers in de Oekraïneoorlog te eren. Er werd ook nog eens expliciet aandacht gevestigd op die oorlog alvorens “Armia” in te zetten, een lied verwijzend naar het Poolse Thuisleger in WOII dat zich in dezelfde situatie bevond als het Oekraïense leger nu. Niet enkel de Oekraïense soldaten kregen een shout out, want ook bands als Liar en Length of Time werden tijdens de set bejubeld omwille van hun invloed die ze hadden op de band.
Iets voorbij de helft van de set werd veranderde het optreden in een muzikale wervelwind die bezwerend genoeg was om zelfs een koningscobra het hoofd dol te maken. Zo werd o.a. “Endzeit” gevolgd door “Black Tears”, de magistrale cover van Edge of Sanity, en volgde daarna ‘meespringer’ “Übermacht” als kers op de taart.
Als toemaatje kreeg Brussel nog publiekslieveling “The Weapon They Fear” en “A Whisper from Above”, een mooie combo van oud en nieuw werk die de fans extatisch achterliet.
Heaven Shall Burn trakteerde de AB op een verjaardagsfeest dat zijn gelijke niet kent. We kregen zoals verwacht en gehoopt geen salonfähig gebeuren maar een goed uitgekiende slooptocht doorheen het oeuvre van de band.
En wat betreft de intussen goed uitgemolken verjaardagsmetaforen, hier nog een uitsmijter: de muzikale verjaardagstaart die Heaven Shall Burn serveerde, werd vakkundig in ons gezicht geworpen en wij… wij smulden gretig!
Neem gerust een kijkje naar de pics
Heaven shall burn
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9057-heaven-shall-burn-05-03-2026?temid=0
The Halo Effect
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9058-the-halo-effect-05-03-2026?ltemid=0
The Black Dahlia Murder
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9059-the-black-dahlia-murder-05-03-2026?ltemid=0
Frozen Soul
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9060-frozen-soul-05-03-2026?ltemid=0
Organisatie: Live Nation
Psychonaut, Huracan, Trix, Antwerpen op 5 maart 2026 – Pics
Weidse klanken, loodzware riffs en spirituele intensiteit: PSYCHONAUT is terug met hun nieuwe album World Maker.
PSYCHONAUT - PSYCHONAUT is een drieledig Belgisch collectief dat een duister, melancholisch en spiritueel geladen geluid neerzet. Hun sound doet denken aan Tool en Amenra, maar knipoogt ook naar grootheden als Led Zeppelin en Pink Floyd. Na hun sterk onthaald debuut en het meeslepende 'Violate Consensus Reality', dat hen tot op podia als Roadburn en Alcatraz bracht, keert de band terug met 'World Maker': een persoonlijker, hoopvoller album waarin contrast en variatie centraal staan. Rauw, overtuigend en ontworpen om een eeuwig fascinerende ervaring te creëren.
HURACÁN - Huracán is een vierkoppig beest uit Gent/Antwerpen dat al enkele jaren de Belgische underground vakkundig aan flarden scheurt. Verwacht je aan opzwepende sludge metal vol tempowisselingen, vlijmscherpe riffs, stuwende drums, energieke screams en opzwepende vocals.
(bron: Trix)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Psychonaut
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9056-psychonaut-05-03-2026
Huracan
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9055-huracan-05-03-2026
Org: Trix, A’pen
Lowlands 2026, van 21 augustus t-m 23 augustus 2026 – Het nachtprogramma van Lowlands!
HET NACHTPROGRAMMA VAN LOWLANDS!
KETTAMA, Boys Noize, Helena Hauff, Theo Parrish, Chloé Caillet en meer bevestigingen voor Lowlands
No sleep till Lowlands: dit is het nachtprogramma van LL26! Van warme house, trippy techno en opzwepende UK garage tot hiphop en popbangers. Met meer dan 30 nieuwe namen voor nachtbrakers dans je door tot laat in Bravo, Heineken, India en X-Ray.
Basshall: Kybba, Tribal Kush & NEMS: Traditiegetrouw overziet Kybba de muzikale stookruimte Basshall. Met dancehall, Caribische- en afromuziek samengesmolten tot een clubby smaakexplosie. Ook Tribal Kush en NEMS staan op de rol.
Ben UFO: Ben UFO's hybride van duistere techno en onstuimige Britse rave was een grote innovatie in de avontuurlijke clubmuziek. Zijn onvoorspelbare sets onderstrepen dat de beste dance het onbekende omarmt.
Boys Noize: Boys Noize (Alexander Ridha) blaast al jaren dansvloeren omver met eclectische en knotsgekke dancesets die de beste kantjes van house, techno, electro, hiphop en pop belichten. Vreemd en vunzig.
Chloé Caillet: Dj/producer Chloé Caillet zit beter in haar vel dan ooit tevoren. Tijdens haar SMIILE-avonden mengt ze de queer mindset met muziek. Haar groovende housesets voeren je ouderwets diep de dance-extase in.
Djrum: Verbluffende elektronica die uitblinkt in spontaniteit. De Brit Felix Manuel was altijd al een muzikaal wonderkind, en maakt als Djrum de meest smaakvolle en artistieke dansmuziek van dit moment.
Flava D: Achter de decks is ze genadeloos: de Britse Flava D pompt, jaagt, temporiseert even, en sleurt uiteindelijk alle UK bass- en drum-'n-bassregisters open. Daar ga je je zeker spierpijn op dansen, no worries.
Freddy K: In de jaren 90 was Alessio Armeni een levende legende van de Italiaanse ravescene. Dus was het in Berlijn voor de zelfverklaarde techno-activist makkelijk landen. Grandioze technosets van epische proporties.
Héctor Oaks: Voor zijn puntgave en hyperenergieke sets put deze in Berlijn woonachtige Spanjaard uit een imposante collectie vinyl, die hij met gusto aan elkaar rijgt. 'FUEGO': vurige techno met passie gedraaid.
Helena Hauff: Als producer blijft dit Duitse clubkopstuk experimenteren door de rafelranden van techno, industrial en EBM met elkaar te verweven, terwijl ze als dj elke dansvloer transformeert in een roestige loods vol technohedonisme.
KETTAMA: De wereldwijde house-innovator blijft trouw aan zijn roots: een 'no fucks are given'-houding ten opzichte van maximalistische dance. Er moet gefeest worden en dat kan deze Ierse party boy als geen ander.
MARRØN: Strijdbaar benadert MARRØN muziek en het leven. De hypnotiserende percussie van zijn vroegere, diepe afrostijl is getransformeerd in een uniek technogeluid. Authentieke Amsterdamse underground.
Nene H: De in Istanbul geboren Berlijnse Nene H. gebruikt techno als een canvas voor urgente reflecties op de staat van de wereld. Haar loepzuivere techno is keiharde feestmuziek met veel diepere lagen.
S-candalo: Dit dj-duo uit Berlijn met Colombiaans-Chileense roots gaat voor scandaleuze house- en technosets met nasty grooves, dik aangezette akkoorden en extatische zangpartijen. Passievol en intens.
Skee Mask: Deze grootheid uit München opereert geheel onafhankelijk van de muziekindustrie, waardoor hij telkens blijft verrassen – met jarennegentig-IDM, electro, house, grime of techno. Eigenwijze Duitse elektronica.
Skream & Benga: Deze clubiconen en boezemvrienden uit het Britse Croydon staan eindelijk weer samen achter de decks om aan te tonen dat dubstep nog altijd even urgent en gruwelijk klinkt. Laat die bass maar droppen!
This Must Be the Pace with Theo Parrish: This Must Be the Pace is hoe de zondagnacht in X-Ray voortaan heet, dé plek voor dj's en dansers die niet willen haasten. Detroit-icoon Theo Parrish opent de eerste editie all night long.
TLM: Met een wilde mix van trance, maximalistische house en vreemde elektronica van het dj-trio Tjade, Lucky Done Gone en Moody Mehran klonk een enkeltje naar de dansvloer nog nooit zo goed.
Voices From The Lake: Hun debuutalbum is voor velen de bijbel der ambient techno. De Italiaanse producers kwamen in 2025 met hun nieuwe testament, 'II'. Live is het duo als een seance: subtiel, spiritueel, sensationeel.
Afra: Amsterdamse rave-purist die met knaldrang perfecte vinylsets aan elkaar draait. Bij Clone Records in Rotterdam slaat ze haar zwarte goud in voor feestjes in onder meer Club RAUM en Berghain.
Andromedik: Andromedik (Axel Demarbaix) reikt naar de sterren. Geen podium is te groot voor de Belgische drum-'n-bass-sensatie. Het bewijs dat zijn melodieuze en puntgave D&B gemaakt is voor een dansende massa.
Bassvictim: Waarom we dit Londense duo er zo graag bij willen hebben? Omdat ze in élke track verrassen met vernieuwende en verslavende chaos. Een aangename verkeersopstopping van hyperpop, EDM en hiphop.
Benny Rodrigues: Na een dj-sabbatical waarin Rotterdammer Benny Rodriguez met succes veel eigen muziek uitbracht, legt hij nu weer pure housesets neer. Zonder opsmuk, zonder gedoe, alleen de echte muziek.
ICONIC: De queer pop party place to be veroverde de harten op #LL25, met muziek van Chappell Roan, Charli xcx, Doechii, Froukje en anderen. Curatoren van dienst zijn ook dit jaar Vera Siemons en Liza van den Brink.
Identified Patient: Als Job Veerman achter de decks wordt geïdentificeerd, dan is het altijd dringen. Iedereen wil horen hoe de Amsterdammer als een sprinkhaan van bass via techno en rave naar acid springt.
Kaboutertje Putlucht: De Nijmeegse ravepunkers zijn de diepte ingegaan op hun debuutalbum. Barry zingt over zijn drankprobleem, de ggz en dat-ie een mooie champignon had willen zijn. Niemand kan om Kaboutertje Putlucht heen.
Mary Lake: Deze Amsterdamse brengt een vooruitstrevende mix van techno en meer abstracte beats. Mary Lakes eclecticisme hoor je terug in de energieke, emotievolle soundscapes die ze achter de decks creëert.
NALA: NALA is van alle markten thuis. De Utrechtse dj/producer en oprichter van clubnacht Dots schotelt haar publiek een verrukkelijke curatie voor van onder meer hiphop, grime, future beats, juke en jungle.
S!RENE: De Nigeraanse roots van dit aanstormende Amsterdamse talent hoor je terug in zijn tracks: wulpse en zwoele dance met swingende percussie en zomerse instrumentaties. Helende bpm voor ziel en lijf.
SAIDAH: UK garage blijft een typisch Brits fenomeen. Niet gek dus dat we met SAIDAH de kennis in huis halen, zowel in Nederland als op Lowlands. De in Amsterdam wonende Britse draait voor het derde jaar op rij in de polder.
SMIB: Ray Fuego, Nnelg, GRGY, Loopey en Ploegendienst cureren een heuse lifestyle, en hebben met artistieke projecten de Bijlmer pontificaal op de kaart gezet. De muziek van SMIB is Nederhop ten top.
Tantu Beats: De vaste producer van Joost neemt overal geluiden op, om die vervolgens een plek te geven in zijn speelse techno. Als dj vuurt Tantu Beats ook gabber, hiphop en bizarre mash-ups op je af. Vrolijke anarchie.
upsammy: Weinig producers graven zo diep in de mysterieuze kracht van elektronische muziek. En nog minder performers komen in de buurt van de weergaloze sets die upsammy aaneenrijgt. Voor dromers en dansers.
Violent Magic Orchestra: Snerpende black metal en hemelse trance? Gitzwarte techno en vrolijke hardstyle? Prima combinaties volgens het Japanse VMO! Onstuimige, extreme metalrave voor festivalgangers met een stevige muzikale maag.
WaxFiend: WaxFiend zit al 25 jaar in het vak en richt zich de laatste tijd vooral op de Afrikaanse diaspora. Elektronische riddims vol percussie en chants, gecombineerd met futuristische synths en hypnotiserende basslines.
Deze namen werden eerder aangekondigd voor Lowlands 2026:
Tyler, The Creator | Lorde | New Wave | Parcels | SOMBR | TURNSTILE | 2hollis | Amyl and The Sniffers | Antoon | Blood Orange | Clipse | Dijon | Eefje de Visser | Geese | Hermanos Gutiérrez | Kneecap | Major Lazer | Maribou State | Nia Archives | Noord Nederlands Orkest | S10 | ADÉLA | Ana Frango Elétrico | Bassolino | Bassvictim | Buraka Som Sistema | Chloe Qisha | Cobrah | DIKKE | Dove Ellis | Durand Bernarr | Fcukers | Floating Points (live) | Guilt Trip | IJSLAND | JPEGMAFIA | Keo | Ko Shin Moon | LEISURE | Maruja | Milolaathetlukken | Nu Genea Live Band | Nusantara Beat | Pale Jay | PRESIDENT | Ravyn Lenae | Richie Hawtin DEX EFX X0X | Skye Newman | SMIB | sor | SPEED | Steel Pulse | Tyler Ballgame | Violent Magic Orchestra | Voices From The Lake | Wunderhorse
Binnenkort worden meer namen bekendgemaakt. Op lowlands.nl is een uitgebreide omschrijving van de aangekondigde acts te vinden en via de officiële Lowlands 2026 Spotify-playlist kan alvast worden beluisterd wie er deze zomer naar Lowlands komen.
New LLowcast alert! In de tweede aflevering van 2026 nemen Justin en programmeur Michiel Peeters je mee in het nachtprogramma van Lowlands. Festivaldirecteur Camiel belt in met een huishoudelijke mededeling: Heineken blijft dit jaar langer open om meer ruimte te maken voor alle nachtdieren. Ontdek de persoonlijke favorieten en krijg alvast een korte preview van alle geluiden die je straks in augustus om de oren vliegen: van warme house, trippy techno en opzwepende UK garage tot hiphop en popbangers. Beluister de LLowcast via Spotify of zoek naar LLowcast in je eigen podcast app.
Tickets voor Lowlands 2026 zijn te koop via Ticketmaster. Een festivalticket voor het volledige festival (drie dagen en vier overnachtingen), inclusief een plek op de tentencamping met je eigen tent, vervoer per pendelbus van en naar treinstation Lelystad en toeristenbelasting kost €365,-. Er worden geen dagkaarten verkocht.
Uitgebreide informatie over alle ticketsoorten staat op lowlands.nl. Informatie over de accommodaties op het Gllamcamp, de verschillende soorten Groepscampingplekken, de nieuwe Partyplekken en de Campercamping staat op www.gllamcamp.nl.
SPREAD THE LLOVE!
LOWLANDS
21 + 22 + 23 augustus 2026
A Campingflight to Lowlands Paradise
21 + 22 + 23 augustus 2026
Evenemententerrein Walibi Holland, Biddinghuizen
www.lowlands.nl
Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 - Synth/wave XXL dag!
THE HUMAN LEAGUE, GARY NUMAN, SOFT CELL
Zondag 2 augustus wordt een volledige synth/wave XXL dag, met alvast een unieke triple headliner bill: zowel THE HUMAN LEAGUE, GARY NUMAN als SOFT CELL komen naar de Grote Kaai! Don’t You Want Me! Being Boiled! Cars! Are ‘Friends’ Electric?! Tainted Love! Torch! Drie iconische pioniers, samen goed voor ontelbare hits en miljoenen verkochte albums.
Meer namen voor deze unieke dag worden later bekend gemaakt.
De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ, EDITORS, TOM ODELL, OSCAR AND THE WOLF, THE KOOKS, SUEDE, XAVIER RUDD, ZAZ, POMMELIEN THIJS, ROXY DEKKER, DROPKICK MURPHYS, ZWANGERE GUY en THE STREETS.
Meer nieuwe namen volgen binnenkort.
www.lokersefeesten.be
Twintig jaar tijdloos: het onverminderde vuur van ‘Everything All The Time’
Twintig jaar na de oorspronkelijke release krijgt het meesterlijke debuut van Band of Horses een uitgebreide jubileumeditie. ‘Everything All The Time’ verschijnt opnieuw als een geremasterde 20th Anniversary Edition via Sub Pop, aangevuld met extra tracks, waaronder het nieuwe nummer “(Biding Time Is a) Boat to Row”, de zeldzame bonustrack “The End’s Not Near” (ooit te horen in The O.C.) en een demoversie van klassieker “The Funeral”.
Het album kreeg een frisse mastering, een vernieuwde gatefold-hoes, en nieuwe liner notes van producer Phil Ek, opgenomen in de vertrouwde omgeving van Avast Studios.
Een debuut dat alles al zei
Toen ‘Everything All The Time’ in 2006 verscheen, voelde het meteen als iets bijzonders. Dit was geen zoekende eersteling, maar een plaat waarop alle troeven direct op tafel werden gelegd. Voor mij is het nog altijd het sterkste album uit hun catalogus. De opvolger, ‘Cease to Begin’, kwam dichtbij, maar de consistente klasse van dit debuut hebben ze nadien nooit meer helemaal geëvenaard - al stonden er op latere platen zeker nog prachtige nummers.
Wat dit album onderscheidt, is de combinatie van ijzersterke, aanstekelijke songs en een heldere, pure productie. Je hoort een hechte band, zonder overbodige opsmuk. Geen modieuze trucs, maar een organisch bandgeluid dat nog altijd fris, dynamisch en energiek klinkt.
Een unieke eigen signatuur
Van de dromerige opener “The First Song” tot het gruizige “Wicked Gil” en het opzwepende “Weed Party” (inclusief bijna jolige cowboy-yell) spat de energie ervan af. “Our Swords” is compacte gitaarpop in zijn meest directe vorm. Daartegenover staan verstilde momenten als “Part One”, het met banjo versierde “Monsters” en het ingetogen “St. Augustine”.
En dan is er natuurlijk “The Funeral”, een nummer dat uitgroeide tot hét visitekaartje van de band en inmiddels een iconische status heeft bereikt. Het begint broos en melancholisch, bijna berustend, om vervolgens open te barsten in een golf van gitaren. De hoge, zuivere stem van Ben Bridwell snijdt dwars door alles heen. Zelden klonk kwetsbaarheid zo krachtig. Het is zo’n lied dat je confronteert met vergankelijkheid, zonder in zwaarmoedigheid te blijven hangen. Ook “The Great Salt Lake” hoort bij de hoogtepunten: rafelig, meeslepend en groots zonder bombastisch te worden. Het is precies die balans tussen wanhoop en hoop, rust en onrust, die deze plaat zo bijzonder maakt.
Tijdloos
Er worden vaak vergelijkingen gemaakt met andere indie- of southern rockbands, en soms hoor je echo’s van invloeden. Maar wat vooral opvalt, is hoe sterk hier al een eigen geluid aanwezig is. Geen kopie, geen trendvolger, maar een band die meteen herkenbaar klinkt. De oorspronkelijke bezetting, met onder meer Ben Bridwell, Mat Brooke, Chris Early, Tim Meinig en Sera Cahoone, legde hier de basis voor een carrière die inmiddels zes studioalbums telt.
Toch blijft dit debuut de maatstaf.
Twintig jaar later bewijst deze jubileumeditie hoe tijdloos Everything All The Time eigenlijk is. De remaster laat details nog beter naar voren komen: de subtiele pianopartijen, de gelaagde gitaren, de ruimte in de productie. Het voelt alsof je de plaat opnieuw binnenstapt, precies zoals Phil Ek het in zijn liner notes beschrijft: muziek die een driedimensionale wereld opent.
Sommige albums verliezen na verloop van tijd hun glans. Dit is er geen van. Het blijft een plaat vol perfecte popsongs, emotionele diepgang en een zeldzame oprechtheid. Een debuut dat meteen alles zei… en dat twintig jaar later nog niets aan kracht heeft verloren!
Ásgeir zoekt zichzelf op Julia
Met ‘Julia’ levert de IJslandse singer-songwriter Ásgeir een ingetogen, zachte, en verfijnde plaat af. Uitgebracht via One Little Independent, klokt het album af op een compacte 37 minuten waarin sfeer en subtiliteit centraal staan. Geen grote gebaren, geen uitgesproken climaxen, alles draait om nuance, melodie en stem.
Wie, zoals ik, elk nieuw album van Ásgeir nieuwsgierig opzet, merkt dat de aanvankelijke magie van zijn vroege werk wat is getemperd. ‘Julia’ sluit aan bij de lijn van zijn vorige platen: degelijk, verzorgd en emotioneel oprecht, maar minder verrassend dan zijn beginjaren. Toch is dat geen zwaktebod, eerder een bewuste keuze voor consistentie en ambacht.
Julia als spiegel
De naam ‘Julia’ fungeert als personificatie van zijn innerlijke stem: twijfel, verlangen, richting en herinnering krijgen een gezicht. Waar blueslegende B.B. King zijn gitaar Lucille noemde en coureur Sebastian Vettel zijn racewagens jaarlijks doopte, gebruikt Ásgeir Julia als metafoor voor zijn innerlijk kompas.
Dat kompas wordt meteen hoorbaar in opener “Quiet Life”, een aangename, breekbare start waarin onzekerheid en overgave hand in hand gaan. “Against the Current” verkent identiteitsverandering, terwijl “Smoke” kwetsbaar en eerlijk klinkt. Het titelnummer “Julia” vormt het emotionele middelpunt: een verstilde ballade. “Ferris Wheel” bezingt teder ‘the great unknown’, en in “Universe Beyond” snijden de strijkers en zijn breekbare timbre diep. Dit zijn momenten waarop Ásgeir nog altijd excelleert: sfeer neerzetten met minimale middelen.
Een subtiele tweedeling
Met “Sugar Clouds” verschijnt voor het eerst een duidelijke beat; het voelt als het begin van een tweede hoofdstuk. De sfeer wordt iets opener, iets lichter. “Stranger” suggereert herwonnen zelfbesef, terwijl afsluiter “Into the Sun” thematisch balanceert tussen opstijgen en vallen, een subtiele verwijzing naar de mythe van Icarus.
Muzikaal blijft alles vrij conventioneel van opzet. De songs zijn helder opgebouwd, met nadruk op melodie en zang. Verwacht geen experiment of radicale wendingen; Julia is vooral een sfeeralbum. In een tijd waarin veel artiesten kiezen voor volume en effectbejag, is deze verstilling bijna tegendraads.
Finesse boven vuurwerk
Toch wringt daar ook iets. Waar zijn vroegere (IJslandstalige) werk nog een zweem van mystiek en eigenheid had, klinkt dit album internationaler… en daardoor ook iets gewoner. Zijn Engels is hoorbaar verbeterd en zijn blik lijkt meer naar buiten gericht, maar daarmee is een deel van het raadselachtige karakter verdwenen.
Dat maakt ‘Julia’ geen zwakke plaat. Integendeel, het is een fijne, introspectieve singer-songwriterrelease met meerdere lagen voor wie die wil horen. Maar het is ook een album dat zich comfortabel nestelt binnen het genre, zonder het wezenlijk te verrijken. Misschien is dat precies wat Ásgeir hier beoogt: geen groots statement, maar een rustige reflectie. Een album dat niet schreeuwt om aandacht, maar zachtjes fluistert. En soms is dat genoeg.
The Notwist zorgt voor warmte in woelige tijden
Met’ News from Planet Zombie’ keert The Notwist terug naar de kern. Geen radicale stijlbreuk, geen schokgolf zoals bij ‘Neon Golden’, maar wel een warm, hecht, en opvallend levend album. Alsof de Duitse band na jaren van experiment en omzwervingen opnieuw samen in een ruimte is gaan staan om liedjes te spelen. En dat hoor je.
De plaat opent met “Teeth”, dat vertrouwd aanvoelt: bedachtzaam, licht melancholisch, met die typische breekbaarheid in de zang van Markus Acher. Het is een rustige binnenkomer, alsof de band eerst de temperatuur van de kamer wil voelen. Daarna volgt single “X-Ray”, een meer uptempo, energieke, en vooral catchy song – zo’n nummer dat zich zonder pardon in je hoofd nestelt en daar de hele dag blijft rondspoken. De strakke baslijnen van Micha Acher zijn hier deels verantwoordelijk voor.
“Propeller” en “Red Sun” (een subtiele herinterpretatie van Neil Young) passen naadloos in het geheel. Die laatste voelt niet als een vreemde eend in de bijt, maar als een oude vriend die perfect begrijpt waar de plaat naartoe wil. Hetzelfde geldt voor “How the Story Ends”, oorspronkelijk van Lovers, dat hier uitgroeit tot het mooiste moment van de plaat. De breekbaarheid, de melodie, de gelaagdheid in blazers en toetsen: alles valt op zijn plaats. “The Turning” is een van de meest directe songs van het album. “Snow” daarentegen is sereen en kabbelend als een beek: minimalistisch, bijna meditatief. Het zijn die contrasten die ‘News from Planet Zombie’ ademruimte geven.
Wat deze plaat extra bijzonder maakt, is dat ze voor het eerst sinds album 12 uit 1995 samen in de studio werd opgenomen in uitgebreide livebezetting. Naast de vaste kern (Markus en Micha Acher en Cico Beck) kleuren Theresa Loibl (klarinet, harmonium), Max Punktezahl (gitaar), Karl Ivar Refseth (vibrafoon, percussie) en Andi Haberl (drums) het geluid rijk en organisch in. Je hoort lucht tussen de instrumenten, kleine oneffenheden die de songs laten ademen. “Projectors” is daar een mooi voorbeeld van: blazers en toetsen vloeien samen in een bijna Sufjan Stevens-achtige mijmering.
Thematisch is dit een plaat die onze chaotische wereld erkent – de zombie als metafoor voor een realiteit die soms aanvoelt als een slechte B-film – maar ze reageert met warmte en generositeit. Geen cynisme, wel troost. De afsluiter “Like This River” vat dat perfect samen: een bloedmooie, bijna berustende song die de huidige Zeitgeist quasi omarmt.
Al bij al is News from Planet Zombie een puik album, niets fundamenteel nieuws onder de Notwist-zon, maar misschien hoeft dat ook niet. Soms is het genoeg om met overtuiging te tonen dat je stijl nog altijd werkt, en dat je samen muziek maken nog altijd als iets kostbaars beschouwt.
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – nog een paar namen
DRY CLEANING, SONS, JEHNNY BETH EN MADRA SALACH OP CACTUSFESTIVAL 2026£
Fijn festivalnieuws uit Brugge: we krijgen opnieuw vier namen voor de 43ste editie van Cactusfestival. De organisatie mikt met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach op de liefhebbers van indierock, stevige gitaren en jawel, Ierse folk!
Sinds hun debuut ‘New Long Leg’ geldt Dry Cleaning als één van de meest herkenbare en gevierde Britse gitaarbands. De absurdistische, stream-of-consciousness-achtige teksten van Florence Shaw staan daarbij centraal. Daaromheen bouwen drummer Nick Buxton, gitarist Tom Dowse en bassist Lewis Maynard een muzikaal kader dat leent uit indierock, postpunk en no-wave. Hun derde album ‘Secret Love’ nam Dry Cleaning deels op in de studio van Jeff Tweedy van Wilco en werd geproducet door Cate Le Bon. Live dolt Dry Cleaning met de traditionele verwachtingen van een popconcert. Ze flirten met de grenzen van rockshow, spoken word en performance. Dry Cleaning komt naar Cactusfestival op zaterdag 11 juli.
SONS speelde eerder dit jaar een gesmaakt concert in Cactus Club en tekenen deze zomer dus opnieuw present in Brugge. Hun catchy garagerock bracht hen al naar de podia van Pukkelpop en Werchter en ze speelden in het voorprogramma van Royal Blood, Wolfmother en Jack White. Niet slecht voor drie jonge snaken uit Melsele. Je ziet SONS aan het werk in het Minnewaterpark op vrijdag 10 juli.
Op zondag 12 juli worden Jehnny Beth en Madra Salach toegevoegd aan de line-up. De Franse Jehnny Beth maakte eerder deel uit van de postpunkband Savages. Met haar soloproject maakt ze evenveel lawaai. Denk venijnige industrialbeats, schurende gitaren en razende vocalen. Madra Salach zou wel eens dé ontdekking van Cactusfestival 2026 kunnen worden. Ze maakten eerder dit jaar indruk op Eurosonic, het grootste showcasefestival van Europa, met hun experimentele Ierse folk.
Tickets & info
Met Dry Cleaning, SONS, Jehnny Beth en Madra Salach krijgt de affiche van Cactusfestival steeds meer vorm. Onder andere Editors, Madness, The Afghan Whigs, Zwangere Guy, Action Bronson en Aldous Harding bevestigden eerder al hun komst. De dagtickets voor zondag 12 juli zijn ondertussen allemaal de deur uit. Er zijn wel nog 3-dagentickets en dagtickets voor vrijdag 10 juli en zaterdag 11 juli via www.cactusfestival.be
Je hebt zo van die bands die in eeuwigheid paraderen in de schaduw, zich daar zelfs comfortabel bij voelen, maar toch een zekere fanbase weten op te bouwen door de jaren heen.
Neem nu de formatie Struggler. In de jaren '80 brachten ze een plaat uit die binnen underground middens nog steeds wordt gekoesterd 'It Was A Very Long Conversation But At The End We Didn't Shake Hands'. Ze bleven verder werken, zonder zich echt in de spotlight te plaatsen van hun generatie genoten; ze verloren hierbij hun populariteit binnen de scene niet. In 2023 leek het einde gekomen, maar plots kregen we een berichtje of we hun nieuwe plaat wilden recenseren … 'Zugzwang', met name, een bevreemdend mooi meesterwerkje btw.
Eigenzinnigheid is altijd de rode draad geweest doorheen hun muziek.
De eerste song klinkt weemoedig, zacht, een tokkelende beat gaat verschillende kanten uit, wat een prikkeling; het is soms wel een muzikale chaos, die toch zijn weg vindt.
Zwoel, onaantastbaar en een rokerige stem die weet te raken. In de instrumentatie worden uppercuts uitgedeeld, rusteloos, angstaanjagend én toch met een portie rustgevoel.
Er gebeurt veel in het songmateriaal. Verrassende en onverwachtse wendingen sieren. Struggler maakt het de luisteraar niet gemakkelijk, de avontuurlijke aanpak met de comfortzone verlaten siert hen.
Een beklijvend mooi duet “The dead flowers” met Alexandrina Alves is één van de hoogtepunten trouwens. Verder “Hitch”, de titeltrack “Zugzwang” zijn mooie pareltjes, Struggler durft steeds opnieuw zaken uit te proberen. We werden meegevoerd naar een bevreemdend mooie wereld; dansbare beats en riffs worden gecombineerd met een crooner stem van een Leonard Cohen. Znger Rene Hulsbosch beantwoordt hieraan. Afsluiter “Again” is er een mooi voorbeeld van.
Verschillende genres zitten geworteld in Struggler’s muzikale avontuurlijke aanpak van postpunk en krautrock.
Tracklist: XIV - Summernight - Last but not least - The Dead Flowers - Hitch - Zugzwang - Again
Krautrock/postpunk
Zugzwang
Struggler
Cheap Cult is een Gentse indierockband met leden van o.m. School is cool, Mooneye, DVKES en Dishwasher_.
De groep bevindt zich op het spanningsveld van psychedelische pop en krautrock. De repetitieve grooves en dreamy pop voeren je mee op hun trip. Voor wie houdt van het avontuurlijke geluid van Mac DeMarco, Goat, Beach House of King Gizzard & The Lizard Wizard.
Er verschijnt nu de eerste single van Cheap Cult via Bram Bostyn, ‘Juvenile obsession' is een nummer dat klinkt als een samenwerking tussen Mac DeMarco, Beach House en The Beatles. Een warme laidbacksfeer creëren ze. 'Juvenile Obsession ' is er eentje van drie singles die Cheap Cult dit jaar zal uitbrengen.
Ze balanceren tussen gevoeligheid en dansbaarheid, tussen toegankelijkheid en licht experiment. Een sprankelende klank, een warme stem en een zomerse tint is ermee verbonden. Aanstekelijk, dromerig, mooi , bijzonder. Je wordt meegeleept naar een droomwereld.
Cheap Cult is een bandje om in het oog te houden en die een breed publiek weet aan te spreken. Ze ontroeren met een positive vibe.
https://fanlink.tv/cheapcult
Cheap Cult is:Joos Houwen voc/gtr - Hanne Torfs Keys - Arno Grootaers drums - Michiel Libberecht bass - Guillaume Navarro gtr
Dunk!festival 2026 – Line-up complete!
We're very proud to have all those wonderful bands coming over for the best weekend of the year!
Russian Circles • Caspian • Pelican • We Lost The Sea (Departure Songs) • The Evpatoria Report • We Lost The Sea (A Single Flower) • Immanu El • Celestial Wolves • Onrust • Bloed • Pothamus • Capitan • Overhead, The Albatross • Glacier • We.Own.The.Sky • Las 3 Marias • Hazards Of Swimming Naked • Ulmus feat. Sotabosc • Aufhebung • The Sea Shall Not Have Them • Cisnienie • L.O.E. • Skloss • Huracán • Baulta • Turpentine Valley • Summer Fades Away • Kokomo • The Color Of Cyan • Circus Trees • Toundra • Warrington Runcorn New Town Development Plan • Her Name Is Calla
www.dunkfestival.be
Festival Dranouter 2026, van 7 augustus t-m 9 augustus 2026 - comedy keert terug naar Festival Dranouter dankzij HUMO's Comedy Club
Na 13 jaar afwezigheid krijgt comedy opnieuw een vaste plek op Festival Dranouter. Op zaterdag 8 en zondag 9 augustus 2026 pakt de organisatie uit met HUMO's Comedy Club, goed voor telkens een uur scherpe stand-up met daarin 3 korte sets en een fantastische MC. Daarmee zet het festival opnieuw voluit in op humor als volwaardig onderdeel van de festivalbeleving. Op de line-up staan nu - naast onder andere The Kooks, Pommelien Thijs en ZAZ - ook Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla, Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu.
Festival Dranouter programmeerde begin jaren 2000 al comedy, maar bouwde het aanbod geleidelijk aan af toen steeds meer festivals humor in hun aanbod opnamen. In 2013 boekte Festival Dranouter voor het laatst een comedian. Nu kiest het festival bewust voor een comeback.
Festivaldirecteur Bavo Vanden Broeck: “De festivalbeleving is de voorbije jaren sterk geëvolueerd. Bezoekers zoeken meer dan concerten alleen – ze willen een totaalervaring. Net die totaalervaring maakt Festival Dranouter zo typisch. De voorbije edities waren volledig uitverkocht in voorverkoop en lokten telkens 55.000 bezoekers. Met de terugkeer van comedy wil Festival Dranouter die succesvolle totaalbeleving verder verdiepen."
"Humor is een verbindend element. We zijn een festival voor verschillende generaties, en samen lachen brengt mensen samen. Bovendien is comedy momenteel aan een duidelijke revival bezig, met een bijzonder straffe lading comedians in Vlaanderen. In HUMO vonden we bovendien een sterke partner. Het moment voelt gewoon juist.”
Hans Cools, Bregje Iding, Karim Shatla en MC Steven Mahieu
Op zowel zaterdag 8 als zondag 9 augustus bestaat het comedy-uur uit drie korte sets, telkens gepresenteerd door MC Steven Mahieu. Steven Mahieu is bekend als de lieve goedzak Arne in de VRT-reeks Chantal. Met zijn droogkomische stijl, gevatte improvisaties en jaren podiumervaring houdt hij het tempo strak en gidst hij het publiek tussen de verschillende sets.
Op zaterdag 8/08 begint Karim Shatla met een set. Actuele thema's als diversiteit en inclusie benadert hij op aanstekelijke wijze. Hilarisch en confronterend, steeds met de juiste dosis zelfspot. Ook Bregje Iding staat op het podium. Zij kroonde zich ondertussen tot winnares van de HUMO’s Comedy Cup 2025. Met haar humor onderzoekt Bregje het liefst de absurditeit van armoede, rijkdom en privileges. De headliner van HUMO's Comedy Club op zaterdag is Hans Cools. Deze rasverteller fileert het leven als jonge dertiger en kersverse vader met scherpe, herkenbare humor. Van zijn zorgeloze jeugd in Lichtervelde tot de chaos van vandaag: alledaags wordt bij hem verrassend en nooit voorspelbaar.
Mohsin Abbas, Els Verhofstede, David Galle en MC Steven Mahieu
Ook op zondag 9/08 is Steven Mahieu MC van dienst. David Galle begint als eerste aan z'n set. Deze constante waarde in het comedylandschap duikt geregeld op je tv op. Van de cultserie Bevergem tot de Slimste Mens. Hij staat bekend om z’n vlijmscherpe humor, doorspekt met herkenbare persoonlijke verhalen over dagdagelijkse onderwerpen. Daarna is het de beurt aan Els Verhofstede. Ze brengt geen illusies over perfecte kinderen, geen sprookjeshuwelijk, geen ‘je bent zo oud als je je voelt’-gedoe. Gewoon de rauwe realiteit, zoals zij die ziet. Onverbloemd en hilarisch herkenbaar. Oostendenaar Mohsin Abbas sluit dit uurtje comedy af. Zijn energieke stijl en sympathieke-stoute manier van omgaan met zijn publiek zorgden keer op keer voor uitverkochte zaalshows. Hij werd dan ook één van de ontdekkingen van De Slimste Mens ter Wereld. Tussendoor vond hij tijd om mee te doen aan Dancing with the Stars.
Muziekvakantie
Festival Dranouter is een muziekvakantie. Met HUMO’s Comedy Club voegt de organisatie een extra dimensie toe aan die vakantie. Ook op de affiche: The Kooks, Pommelien Thijs, ZAZ, Sylvie Kreusch, Gustave Brass Band, Bart Peeters & De Ideale Mannen, Dressed Like Boys, Katherine Priddy & meer. Er volgen nog extra namen, net als de food & drinks line-up, straattheateracts, DJ’s en animatie. Festival Dranouter is de voorbije jaren steeds uitverkocht in voorverkoop. Momenteel zijn er nog tickets te koop via www.festivaldranouter.be
Nederlands 
Français 
