Kaat Van Stralen, Benny Boo, De Casino, Sint-Niklaas op 3 februari 2026 – Pics

Kaat Van Stralen, winnares van De Nieuwe Lichting 2025, laat zich niet in één hokje duwen. Wat begon als een eigenzinnig soloproject, groeide uit tot een genre-overschrijdende punkband met Melvin Slabbinck, Anton Robberechts en Faust De Vogelaere aan haar zijde. Met strakke spoken word, punkattitude en psychedelische randjes roept Kaat elk genre streng maar rechtvaardig op het matje.
Het resultaat: een vurige mix van taalkabaal, krakende beats en messcherpe riffs. Ze won eerder al Sound Track Vlaams-Brabant 2024 en werd artist in residence bij Het Depot.
In januari 2025 brak ze door met haar debuutsingle ‘Stop Met Wenen’, uitgeroepen tot “het belangrijkste Belgische nummer in tijden”. De track stond drie weken op nummer één in De Afrekening en kreeg massale online tractie.
Haar debuut-EP verscheen in november, geproducet door Pieter-Jan Decraene, met ‘Aerobics’ als eerste single.

Benny Boo - De Nieuwe Lichting finalist Benny Boo ademt cosmic loser energy. Na een breakup die alles overhoop haalde, vond Ben Tanghe zijn weg terug naar de gitaar en naar songs die even wrang als aanstekelijk klinken. Geïnspireerd door slacker-y-crooners als Alex G en Porches maakt hij digitale gitaarmuziek vol scheefgepitchte gedachten en onweerstaanbare melodieën.
Alles is DIY: self-produced, self-mixed en constant self-doubting. Die kwetsbaarheid vertaalt zich live in een messcherpe set, opgebouwd met band en stemvervormers. Soms breekbaar, soms onverwacht luid.
Sometimes the losers win!

(bron: De Casino)

Neem gerust een kijkje naar de pics
Kaat Van Stralen
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9001-kaat-van-stralen-03-02-2026?Itemid=0

Benny Boo
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9004-benny-boo-03-02-2026?Itemid=0

Org: De Casino, Sint-Niklaas

Pukkelpop 2026 – 20 augustus t-m 23 augustus 2026 – derde reeks namen

OOK YUNGBLUD & TURNSTILE OP PUKKELPOP!

Tyler, The Creator, SOMBR, Zara Larsson, Florence + The Machine en Deftones hebben Pukkelpop al in hun agenda gezet, samen met recent Grammy-winnaar YUNGBLUD!

Na de zegen van wijlen Ozzy Osbourne, een recente EP met Aerosmith en een derde geweldig album bouwt hij verder aan de toekomst van de hedendaagse rock ’n roll. Dominic Harrison, Dom voor de fans, is een moderne punker en notoir smoelentrekker. Op handen gedragen door zijn Black Hearts (fan)Club en bekend om de explosieve liveshows. Want wie hem al live zag, weet: nope, dit wordt geen zittend concert. Of … misschien heel even dan, om naar adem te happen.
Zuurstofflessen zijn sowieso niet toegelaten op het festivalterrein, maar strak en fit aan de start verschijnen wordt echt wel een dingetje want ook TURNSTILE neemt op vrijdag 21 augustus de afrit Hasselt-West richting festivalweide.
TURNSTILE, een van de invloedrijkste bands binnen de moderne hardcore en qua adrenalinestoot te vergelijken met het wereldkampioenschap downhill skateboarding. Met hun vierde studioalbum NEVER ENOUGH, dat vorig jaar verscheen, haalden ze voor het eerst de top tien in de Verenigde Staten. En afgelopen zondag wonnen ook zij een Grammy Award, twéé zelfs, voor ‘Best Rock Album’ en ‘Best Metal Performance’. 

A match made for the moshpit.

www.pukkelpop.be

Epinikion – Op ons nieuw album proberen we eerder een balans van rauwheid en melodie te brengen

De Nederlandse formatie Epinikion is al van 2020 bezig. De band werd gevormd door Robert Tangerman en Renate de Boer. In eerste instantie was de insteek van het project een Rock opera album uitbrengen. Later groeide het uit tot een heuse ‘Epic symfonische rock band’ met zangeres Kimberley Jongen, Maarten Jungschläger op lead gitaar en Rutger Klijn op bas. In 2024 maakte Michal Gis op drum, de band compleet.
Ondertussen bracht Epinikion hun debuut ' Inquisition' uit, dat overal goed werd ontvangen. Op het festival ‘Unholy Aliance’ (2024 ) in Kortrijk zagen we een band die typische symfonische metal speelt, met vrouwelijke vocals, en een soort rock opera creëert op het podium, die tot de verbeelding spreekt. Er is een subtiel, donker grauw kantje aan, wat dit project nog interessanter maakt. We ervaren een spook- sprookjes achtige wereld en de diversiteit intrigeert. Een fantasieprikkelende set, die talrijke beelden oproept.
De band heeft niet stil gezeten, begin februari kwam een nieuwe plaat uit, ‘The force of nature’. We horen hier een iets meer melodieuze aanpak met een opera insteek in de vocals.
Met Renate de Boer (keyboards) en Robert Tangerman ( gitaar) hadden we een babbel, blikten we terug naar het verleden en kijken we uit naar de toekomst.

De band is begonnen als een rock opera en uitgegroeid tot een volwaardige band. Hoe is het in zijn werk gegaan?
Het is niet zo dat er eerst een rock opera was en dan een band. Het is gewoon hoe we begonnen zijn met dit project. we waren toen onbekend en hebben dit met ons twee - Renate en Robert - gemaakt.

In 2022 had je me nog gecontacteerd op Fb voor wat promotionele hulp. Hielpen de tips?
Dat heeft zeker geholpen , om op die manier die bepaalde plekken en zalen aan te spreken…

Is er niet een beetje een overaanbod aan symfonische bands, waardoor het voor jullie moeilijker is om ‘aan bod te komen’?
Ik denk dat er zeker geen overaanbod is, en zal zeker niet in België en Nederland. Althans niet binnen die manier waarop wij het aanpakken. Op die wijze is het  dan ook lastig om mensen te vinden die daar willen in investeren, net omdat er dus  te weinig aanbod is in de Benelux voor wat wij doen. buiten die Benelux wordt het pas interessant..

Je zei ‘mijn verleden als topsporter helpt ook om door te zetten’. Kun je er wat meer over vertellen?
Doorzettingsvermogen is inherent aan topsport, opgeven is geen optie. Dat is ook het geval geweest bij het opstarten van onze band, zowel Robert als ik hebben heel hard doorgeploegd om deze band van de grond te krijgen, ook al zat het soms ontzettend tegen. We zijn  volhardend gebleven en daarom zijn we op het punt gekomen waar we nu staan.

Jullie debuut ‘Inquisition’ werd goed ontvangen; heeft het deuren geopend?
Zeker heeft ‘Inquisition’ ons de eerste stap opgeleverd naar aandacht. Zo kwamen we natuurlijk een beetje in de picture, vooral omdat de reacties zeer positief waren. Dat was niet alleen leuk maar is ook een motivatie om verder door te pakken.

Ik heb jullie live gezien in 2024, op ‘An Unholy Aliance’ in Kortrijk:’Er is een subtiel, donker grauw kantje aan, wat dit project zo mogelijk nog interessanter maakt. We ervaren een spook- sprookjes achtige wereld en de diversiteit intrigeert’. Is dit het soort shows dat jullie wensen te brengen?
Dat was zeker onze bedoeling zo een sfeer te creëren, we zijn blij dat het toen al werd  opgemerkt. Ook al was het met de minimale middelen die we toen ter beschikking hadden, dat is dus heel fijn om te horen.

Hoe was 2025 voor jullie echt?
Het jaar 2025 heeft vooral in het teken gestaan het opnemen van het nieuwe album. We hebben ook heel wat optredens gedaan, en merken dat dit steeds beter en beter gaat. Omdat we als band nu al een tijdje bij elkaar zijn, en steeds beter op elkaar ingespeeld. 2025 was dus een soort groei naar een nieuwe fase in onze carrière als band. Voor de release binnen twee weken hebben we ook ingezet op meer licht en rook.

En nu is er de nieuwe plaat, met een single/EP. In vergelijking met het debuut, dat veel rauwer klonk, is deze melodieuzer van aard. Klopt het?
Robert: Er is eerder een balans tussen het rauwe en het melodieuze kantje dat naar boven komt nu. De drie singles die nu zijn uitgebracht zijn wel wat melodieuzer. Hoewel de middelste single toch ook wel echt rauw klinkt. Op het album staan wel wat meer rauwe nummers, het is dus eerder de balans die we hebben opgezocht tussen die twee..
Renate: we hebben ook gekozen om een iets hardere lijn te trekken, die meer expressie geeft. Het sprookjesachtige van het eerste album , waarbij het orkest op de voorgrond stond is er niet meer . We wilden dus eerder die balans op zoeken tussen beide in, zoals Robert zegt, op deze nieuwe plaat.

Er is ook de focus op een hogere opera stem. Klopt het?
Op het eerste album hadden we (onder andere) een zanger, en kon er meer worden uitgekozen wie wat zong. Ofwel mannelijk ofwel vrouwelijke vocalen. Laura Guldemond van de Burning  Witches  heeft ook een liedje ingezongen, maar die heeft geen operastem, maar heeft dat evengoed  prachtig gedaan. Nu hebben we maar één zangeres en dat is Kimberley. En die heeft een uiteenlopend stembereik. Ze kan zowel cleane, als grunt of operaachtige zingen. Ze heeft daar ook een aandeel in, in wat ze precies wil zingen op dit of ander songs. Als ze een andere route wil kiezen, dan mag zij dat. Daardoor komt die ‘focus’ iets meer daarop.

Wat is volgens jullie het grote verschil tussen het nieuwe werk en het debuut?
Robert: Zoals voorheen is gezegd, op de vorige plaat lag de focus op het orkest en diende gitaar als ondersteuning. Dat is op sommige momenten steeds zo, maar soms is het ook andersom en primeren de gitaren net iets meer. De productie van deze plaat is ook veel beter dan de vorige, dat is ook wel een groot verschil.
Renate: deze plaat bevat een iets meer volwassen sound dan de vorige. Het feit dat we het compacter wilden maken, en de hoofdlijn uitvergroten speelt daarbij ook een rol. Onze producer heeft die subtiliteiten en hoofdlijnen heel mooi weten te verbinden. En we hebben alles op onze eigen wijze een mooi plekje kunnen geven op deze nieuwe plaat.

De EP is een beetje de rode draad van hoe de nieuwe plaat ‘The Force of Nature’ klinkt …
Er komen zeker nog andere verassende wendingen op voor, we maken heel veel verschillende liedjes die hebben allemaal hun eigen sound, hun eigen identiteit. Dus die EP is maar een klein tipje van de sluier van hoe de plaat echt klinkt. Het kan echt alle kanten op.

‘De kracht van de natuur’ is het verhaal dat  schuilt op het nieuwe werk? Is het een soort ‘concept plaat’?
Renate: binnen het eerste album zat eerder een verhalenlijn omdat het een rockopera is. Nu is er eerder een thema, en dat is ‘the force of nature’ de kracht van de natuur. En al die onderwerpen over die natuur komen erin voor, maar een echte verhalenlijn zit er zeker niet in.
Robert: het is niet zo dat de songs aan elkaar geknoopt zijn, ze staan elk op zich, maar gaan wel allemaal over datzelfde thema.. dat vat het beetje samen.

Na een succesvol debuut, is er nu die  tweede ‘moeilijke’? Nee?
Renate: Nee, als je een debuut album schrijft en dat geldt voor iedereen dan ben je zoekende, je moet nog veel leren. Leren om samen te werken, welke sound we echt willen. Dat was op deze tweede dus niet het geval. En dan hebben we het nog niet over de technische ontwikkeling die Robert heeft doorgemaakt;.. en dat hoor je dus ook aan het eindresultaat ,
Robert: we konden nu ook veel meer samen dingen doen en schrijven, net omdat we allemaal wat meer op elkaar zijn ingespeeld ondertussen. De drummer gaat naar de drumpartijen kijken, de bassist naar de bas partijen. En ook de zangeres doet haar inbreng, waardoor we deze keer niet alles ‘met ons twee’ moesten doen.

Zijn er groeimogelijkheden?
We hebben na de eerste geleerd, waardoor we deze tweede hebben kunnen maken. We gaan nooit stoppen met leren. Er zitten dus zeker groeimogelijkheden in deze band. We zijn leergierig, luister naar adviezen. Dus ja..

Wat zijn de verwachtingen van deze tweede plaat?
Renate: dat is een moeilijke, we hopen alleen dat hij goed valt. Bij fans, bij pers.. het is koffiedik kijken. Er komen al heel wat mooie reviews binnen  van recensenten die alle songs op het album al hebben gekregen . Met zelfs een tien op tien , dus dat is veelbelovend. Het enthousiasme is dus zeker wel hoog voor deze nieuwe release hebben we de indruk.
Robert: ik denk dat je nooit ‘verwachtingen’ kan hebben, je kunt enkel hopen dat mensen het waarderen en naar waarde schatten. We hopen daarmee dan ook de volgende stap te kunnen maken, maar vooral in kwantiteit en kwaliteit.

En wat is de volgende stap dan?
Nog meer platen maken, leuke festivals kunnen spelen. Wat meer bereik te krijgen. Richting het buitenland, Duitsland bijvoorbeeld. Dat soort dingen dus…

Over die scene van het  genre Epica, After Forever, Whitin Temptation … Ik krijg de indruk dat de ‘gouden jaren’ een beetje ‘voorbij zijn’. Voorheen waren er zelfs heuse festivals rond die scene. Nu minder. Heeft het ook invloed gehad op jullie als band?
In Benelux is er gewoon veel meer animo voor het hardere en extremere werk. Terwijl Symfonische metal niet zo goed in de markt ligt hier. Je hebt natuurlijk Epica of Whitin Temptation maar dan heb je het over de bovenste laag daarvan. Al wat daaronder ligt, zoals wij, wordt zo goed als genegeerd. Het gat qua aandacht tussen de grote bands en alles daaronder is enorm groot.  De middenlaag daarvan krijgt in bijvoorbeeld Zuid-Amerika wel aandacht. Hier dus niet, daar ligt dus wel het verschil. We blijven wat zitten in die underground…

Op zich is er niets mis aan de ‘underground’? Je kan een soort ‘club circuit’ uitbouwen als band?
Robert: Dat klopt, maar met wat wij willen met dat bombastische en die licht/rook productie dat het gewoonweg heel moeilijk is om op kleine podia te staan. Dat theatrale waar wij voor gaan, als je dat wil neer zetten heb je gewoonweg grotere podia nodig. De mogelijkheden in een club circuit zijn daar eerder minimaal. Om zo een show te kunnen brengen die past bij onze muziek.
Renate: Het is leuk om mee te maken dat heel klein, maar we hebben nu licht, we hebben dingen die maken dat we ‘groter’ kunnen uitpakken. Waardoor een ‘iets groter podium’ van pas zou kunnen komen. We worden gelukkig wel gezien, en mogen in april al op een iets groter podium, Bibelot  festival aantreden.. de bal is wel aan het rollen.

Het loopt dus nu wel goed …
Renate: dat mag ook wel, we steken hier veel tijd in. Nacht en dag zijn we hiermee bezig met dit project. Het mag zijn vruchten gaan afwerpen. Door hard werken, komt er gelukkig wel iets op gang.

Wat zijn de verdere plannen voor 2026?
Het promoten van de nieuwe plaat is een beetje de rode draad doorheen 2026. 6 februari is er onze release show in Breda, de week daarna zijn er enkele shows in Tsjechië en Polen. In april in Kortrijk. Maart in Den Haag. In Mei Ragnarokd Verder zijn er zeker nog plannen…

Is jullie doel tot nu toe bereikt? Wat zijn de muzikale ambities verder?
Nee, zeker al geen podia zoals dat, waar je totaal geen contact hebt met je fans. Ik denk er nooit echt over na. Het is fijn om er over te hebben natuurlijk. Een podia zoals in Kortrijk, dat heeft zeker zijn charme. Maar zo een enorme arena dus niet. De iets grotere clubs zoals AB of zo, dat dan weer wel. Dus ja, dat is zeker een ambitie die wat meer middelgrote podia…

Pics @Vanessa Housieaux

Bedankt voor de fijne babbel, ik hoop jullie in België te zien dit jaar.. wel opletten voor het Belgische bier, want de Nederlanders kunnen er niet zo goed tegen, …

hahaha, das waar!

Eosine is al een tijdje een belofte in België en de rest van Europa. De nieuwe single “And Now It Shows” is opnieuw een schot in de roos.
Eosine viel in 2023 op met de single “Plant Healing”, in een productie van Mark Gardener van Ride. In 2024 volgden nog de EP ‘Liminal’ en heel wat spraakmakende optredens, met een opgemerkte Nederlandse tournee met de Australische psychrockers van Psychedelic Porn Crumpets.
Nu is de band rond Elena – in een nieuwe bezetting - terug met een nieuwe single. “And Now It Shows” is een stevige blend van emo, noiserock en wat shoegaze. Ergens tussen Amyl & The Sniffers en Le Butcherettes in.
Eosine is binnenkort zowat overal in Vlaanderen te zien waar een podium staat.

https://www.youtube.com/watch?v=81ixO4aPuuY