De Orangerie in de Botanique was uitverkocht voor The Soft Moon. The Soft Moon ( een Amerikaan die in Duitsland verblijft) heeft begin dit jaar (opnieuw!) een uitstekend album uitgebracht ‘Criminal’.
Eerst kregen we Sarin om de zaal op te warmen. Deze man (zou van Iran afkomstig zijn) kwam het podium op met een lederen kap op zijn hoofd. Hij stond wat te draaien aan knoppen etc… Muzikaal was het geluid die produceerde ergens iets in de buurt van Front 242 en andere eighties electro. Fijne beats en electro maar niet meteen vernieuwend. Op een gegeven moment begon hij tijdens het optreden iets met een slijpschijf te doen op het podium. De zin ontsnapte me wat. Toch kon hij het volk wat in beweging krijgen met zijn beats.
The Soft Moon mocht daarna aantreden. De frontman, Luis Vasquez, had nog 2 muzikanten meegebracht. Een bassist en een drummer. Er werd met de titeltrack van zijn laatste album gestart. Meteen zat de sfeer erin. Het fijne was dat het publiek toch hoofdzakelijk uit twintigers bestond en niet enkel uit wave fanaten van vijftig jaar. Eindelijk een post punk/darkwave band die ook de jeugd weet aan te spreken.
Het optreden was energiek en met een afwisseling van nummers uit o.a. ‘Deeper’ en ‘Criminal’ kreeg hij het publiek helemaal mee. Er werd duchtig gedanst en bewogen op de muziek. Een fles Lawson deed onder de muzikanten de ronde en dit gaf hij uiteindelijk ook aan het publiek door. Bij een aantal tracks speelde hij ook percussie (metalen ton, conga’s…) mee met de drums. Voornamelijk nam hij synth en gitaar voor zijn rekening.
Zestien nummers en twee bisnummers kregen we. Met o.a. “Total Decay”, “Give Something”, “Far”, “Wrong”, “The Pain” en als toegift “Black” en “Want”. Post punk met darkwave invloeden (o.a. The Cure) leeft nog. En hoe?
Vanavond was het optreden in elk geval er boenk op! Inzet en bezieling. En een enthousiast publiek.
Organisatie: Botanique, Brussel
“Criminal” is het vierde album van deze Californische band. Ja idd een Californische darkwave/postpunk band, iets wat je niet meteen van deze zonnige plaats zou verwachten. Ook ditmaal wordt ze uitgebracht via het Sacred Bones Records label dat een aantal interessante bands herbergt zoals Psychic TV, Föllakzoid, Cult of Youth, Destruction Unit…
Blijkbaar is ‘Criminal’ een soort van biechtwerk geworden. Een biechtwerk vanuit de schuld en de schaamte van de gewelddadige jeugd waarin Luis Vasquez is opgegroeid in de jaren 80. Hij legt hier in dit werk zijn diepste gevoelens van zelfhaat, zelfbeheersing, onzekerheid en andere thema’s van worstelingen. In deze lange zoektocht naar zichzelf en naar reflectering is dit album een volgend emotioneel en artistiek hoofdstuk. Het vorige album ‘Deeper’ markeerde al een nieuwe richting en er werd tevens al meer met vocals gewerkt. De teksten en de zang krijgen op ‘Criminal’ meer en meer een plaats en betekenis.
Okay maar hoe klinkt dit dan allemaal? Wel we horen hier donkere en getormenteerde postpunk. Ritmisch en melodieus. Luister maar eens naar eerste single en opener “Burns”. Een song dat muzikaal schuurt en doorraast. Met vocals die wat aan IAMX doet denken (ook een getormenteerde ziel). Productioneel klinkt alles prima. Er is ook voldoende samenhang en variatie in de tracks die maken dat het album zorgt voor talloze aangename luisterbeurten. Tracks die het noemen meer dan waard zijn: “Give Something” (psychedelisch en darkwave), “The Pain” (geslaagde combinatie van zang en synthbass), “Young”, “Born Into This” (een apocalyptische track). Ook afsluiter “Criminal” is een toptrack. Een mengeling van wave en industrial in een postpunk jasje.
The Soft Moon kijkt verder dan de gebruikelijke voorbeelden in het genre. Ik denk dan aan The Cure of Joy Division. De zoektocht naar verwerking van zijn jeugd levert een donker, gevarieerd en uiterst aangenaam album op. De toevoeging van meer vocals en teksten ivm vroeger zijn zeker een meerwaarde. In het genre zondermeer één van de betere releases dit jaar.
Qua claustrofobische postpunk en no wave kon die vorige plaat ‘Zeros’ van Luis Vasquez aka The Soft Moon wel tellen, enkel in het werk van Dirty Beaches ontdekten wij diezelfde donkere en onheilspellende golven. Dirty Beaches is ondertussen met ‘Stateless’ naar de ambient afgrond afgegleden maar The Soft Moon wandelt op ‘Deeper’ verder door de duistere krochten van de eighties wave en industrial.
De songs worden nog meer dan op de vorige plaat gedragen door onrustbarende eighties synths en onderkoelde bassen. De gitaren mogen ook nog wel meedoen, maar ze komen vaak rechtstreeks uit een ondergronds buizenstelsel en worden daarna nog eens door de echomolen gedraaid. Op “Black” en “Wrong” zit the Soft Moon in de wereld van Skinny Puppy en Nine Inch Nails en op “Far” wordt The Cure in een met zwavelzuur gevuld synthesizerbad gedompeld. Bij “Try” moeten we aan Chromatics denken maar dan met wat meer venijn en minder melodie. Op de verslavende tonen en de ritmische synths van “Feel” mag u van ons zelfs geen dansen, maar trek dan wel iets zwarts aan, en terwijl u uw indianendansje uitvoert mag u hier zowaar ook even richting New Order wegdromen, maar nu ook weer niet te lang.
De plaat eindigt met de indringende waanzin van “Being”, bij wijze van statement splitst The Soft Moon hier op het eind een minutenlange knarsende ruis in onze oren, kwestie van ons nog eens duidelijk te maken dat dit geen alledaags plaatje is. We love it.
The Soft Moon staat op 17/05 op Les Nuits Botanique
Het derde album The Soft Moon, 'Deeper', komt op 30 maart uit . Dit Amerikaans project van de Californische muzikant Luis Vasquez is een bron voor een nieuwe generatie van alternatieve groepen. Meer nog : The Soft Moon krijgt nu zelfs toegang tot booking-programma's op een hoger niveau, resultaat daarvan kunnen we zien en horen op 17 mei in Brussel tijdens «Les Nuits Bota». We ontmoetten Luis Vasquez in Brussel ter gelegenheid van zijn promotie- en media-tour.
Net als het gelijknamig debuutalbum van The Soft Moon, werd 'Deeper' door Luis Vasquez in bijna totaal isolement samengesteld; en heeft op die manier een zeer introspectieve dimensie . Hij bevestigde: "Het album weerspiegelt mijn ontwikkeling als componist. Ik wilde mijn innerlijke fors verder verkennen, daarom de titel 'Deeper'. Ik wilde ook experimenteren met meer gestructureerde composities en de vocale melodieën. »
Hiertoe besloot hij naar Italië te gaan . "Ik wilde op onbekend terrein zijn, alleen. Ik vestigde mij voor een aantal maanden op het plattelad in de omgeving van Venetië, op 10 minuten van het eiland. Ik wilde zo puur en eerlijk mogelijk mij kunnen geven , expressie, zonder invloeden van buitenaf ..." Zoals in de meeste compo's van The Soft Moon gaan de lyrics over de pijn van het leven, de 'Weltschmerz'. In « Feel » b.v. roept Vasquez: « Why Am I Alive, Why Are We Alive'. In « Being », fluistert hij: « I Can't See My Face. I Don't Know Who I Am ». Volgens hem zijn er « maar een paar thema's die ik elke keer hanteer ». »
Over zijn invloeden
In sommige songs van 'Deeper', vinden we een gelijkenis met Nine Inch Nails. "Dat is niet bewust", zegt hij. "In feit ken ik NIN niet echt goed. Ik heb slechts twee albums, 'Downward Spiral' en 'The Fragile'. Maar ik denk dat Trent Reznor en ik 'soul mates' zijn. Wij hebben eenzelfde gevoel van woede, van 'Fuck You'. We zingen op het scherpst van de snede, op basis van onze kwetsbaarheden. We vechten tegen de depressie, om te overleven en om gelukkig zijn.»
Kent hij Belgische groepen? Het antwoord verbaast me niet: "Natuurlijk! Front 242, The Klinik ... Snowy Red is ook Belgisch, geloof ik?" Natuurlijk, natuurlijk! "Onlangs kocht ik een van zijn platen, een reprise. Er is ook Neon Judgement: Ik heb een vriend bij Dark Entries, die hun eerste nummers heeft heruitgebracht"(Nota : het gaat om het album 'Early Tapes', gepubliceerd in 2010).
Op het vlak van invloeden vermelden we ook John Foxx, de legendarische new-wave pionier, met wie Vasquez 'Evidence' realiseerde. "We hebben elkaar in Londen ontmoet," zegt hij. "Dit is een heel aardige vent, een genie, maar hij is erg bescheiden, een echte gentleman. Hij wil hem 'Sir' noemen", concludeert hij met een glimlach.
Maar de belangrijkste ontmoeting voor hem was die met Depeche Mode. The Soft Moon is inderdaad zeer gelukkig geweest om als support een deel van de 'Delta Machine'-toer mee te kunnen maken. "Een ongelooflijke ervaring, zeer emotioneel en erg grappig! In 2009 was ik in mijn kamer bezig te componeren en plotseling, vier jaar later, zie ik mij spelen voor 20 000 mensen per avond, het was gewoon te gek. Ik blijf erg dankbaar en nederig tav deze unieke kans. Elke avond moest ik mezelf in de kaak knijpen om het te geloven. »
De samenghorigheid tussen Luis en Martin Gore was duidelijk. "Martin heeft veel humor! Een avond, toen we een beetje dronken waren, vertelde ik hem dat ik heel gemakkelijk huil als ik droevige films bekijk. Vanaf dat moment, wanneer ik iets aan het vertellen was, antwoordde hij lachend: 'Oh, en huilde je daarna ?' »
De oorsprong
De originele muzikale ervaringen van onze gesprekspartner gaan terug naar zijn kindertijd en behoren tot de wereld van heavy metal en punk. « De eerste cassette die ik kocht was 'Seventh Son of a Seventh Son' van Iron Maiden (1988). Dan was er Slayer en later, Bad Religion. » Het was pas later dat hij muziek ontdekte, met The Cure.
In 2010, toen hij zijn eerste opus uitbracht, droeg hij bij aan het ontstaan van een nieuwe muzikale stijl ergens tussen post-punk, shoegaze, darkwave, electro en psychedelica. Maar het is niet duidelijk of The Soft Moon (California), of liever The KVB (Engeland) de beweging lanceerde. Volgen Luis Vasquez, « is het een product van het collectief onbewuste. Evenementen kunnen gelijktijdig duizenden kilometers van elkaar plaatsvinden. Uiteraard hou ik ervan om het alter-ego van deze beweging te zijn; maar ik denk liever dat het een synchronisme was. Ik herinner me dat er in die tijd een donkere golf op alternatieve muziek was en deze golf is vandaag nog steeds actief. »
Berlijn
Na zijn Italiaans avontuur, verhuisde Vasquez naar Berlijn. Een zeer grote verandering alvast ten opzichte van San Francisco! "Berlin inspireert me. Daar voel ik mij zeer creatief. De stad brengt een gevoel van verdriet en tegelijkertijd proberen de mensen zich te amuseren." Toen hij in San Francisco leefde , voelde hij de behoefte zich te verzetten tegen zijn omgeving door zwarte en obscure muziek te componeren. "Ja, ik ben een 'antiloquist' (= iemand die de geest van tegenstrijdigheid heeft). Ik wil altijd het tegenovergestelde doen of zeggen van wat iemand anders doet of zegt. Als ik op het strand zou leven, zou ik als een gothic verkleed zijn, bijvoorbeeld." (Lacht)
« Nu dat je in Berlijn woont, zal je dan 'surf music' componeren ? », vraag ik lachend. "Ha Ha Ha! Heel grappig!", antwoordt Luis...
Daarna leer ik (of the record) , dat Luis aan een nieuw project samen met John Foxx werkt en dat hij van plan is een solo 'side project' te creëren, meer 'noise' georiënteerd. Wordt vervolgd !!
The Soft Moon concerteert op 17 mei op Les Nuits Bota in Brussel. Voor meer informatie : http://botanique.be/en/activity/soft-moon-170515
Met dank aan Geert Mets (Konkurrent) voor het interview.
Website : www.thesoftmoon.com
The Soft Moon – Camera - Een avondje donkere en verslavende dwangbuismuziek
De voor ons nog onbekende Duitse krautrockers van Camera zorgen voor een opwarming van formaat met hun begeesterende, zweverige en lange songs die het beste van Neu! en Spacemen 3 naar boven brengen. Het trio brengt hun sinistere en sluimerende sound in het halfdonker, met enkel wat sobere blauwe en groene spots om hun wazige spacerock nog wat meer in de verf te zetten. Een ontdekking, absoluut.
Omdat het laatste album ‘Zeros’ tamelijk indrukwekkend is en een behoorlijk verslavende werking op ons heeft, vonden wij dat wij The Soft Moon, het geesteskind van Luis Vasquez, toch live even moesten gaan uitspitten.
Blijkt dat Vasquez, die zich op het podium laat bijstaan door een bassist en drummer, die bezwerende sound op een podium niet allen weet te evenaren, maar ook nog aan kracht weet bij te zetten. Nogal wat geluiden haalt hij uit zijn machinerie, maar toch blijft het geheel echt, rauw en vooral live klinken en wordt het soms gloeiend heet. Suicide, Joy Division, een gedrogeerde Cure en een flinke portie krautrock zijn de ingrediënten en er komt een kolkend brouwsel uit die ons voortdurend weet bij de nek te vatten. Vasquez gaat volledig op in zijn songs terwijl zijn kompanen er zeer stoïcijns bij blijven. De echo’s die hij uit zijn gitaar tovert hebben een repetitief en duister eighties karakter en de sound is bezwerend, donker en bij vlagen claustrofobisch, alsof Vasquez vanuit een dwangbuis zijn demonen op de wereld loslaat. Een optreden dat aan de ribben kleeft en ons een uur lang in een wurggreep houdt.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-soft-moon-18-04-2013/ ( gig in de Trix, 18 april 2013, samen met o.m. Wolf Eyes!)
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-soft-moon-19-04-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/camera-19-04-2013/
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing
The Soft Moon is het muzikaal project van de uit San Francisco afkomstige multi-instrumentalist Luis Vasquez . Muzikaal worden we in een psychedelisch shoewave bad gedompeld van Joy Division – Bauhaus – The Cure - Suicide – Ride – Jesus & Mary Chain – Spacemen 3 - NIN en de recente Moon Duo en A place to bury strangers .
We zitten goed in een dromerige als duistere poel van elektronica , darkwave en industriële pop .
The Soft Moon zorgt voor een interessant verslavende ervaring van bedwelmend, bezwerend, hypnotiserend , zweverig ‘kippenvel’ materiaal . In een mistig decor ontdekken we alvast een paar pareltjes als “Machines”, “Insides“ , “Want” en “Lost years” die een sterke als verdwaasde indruk nalaten.
Nederlands 
Français 
