Qua claustrofobische postpunk en no wave kon die vorige plaat ‘Zeros’ van Luis Vasquez aka The Soft Moon wel tellen, enkel in het werk van Dirty Beaches ontdekten wij diezelfde donkere en onheilspellende golven. Dirty Beaches is ondertussen met ‘Stateless’ naar de ambient afgrond afgegleden maar The Soft Moon wandelt op ‘Deeper’ verder door de duistere krochten van de eighties wave en industrial.
De songs worden nog meer dan op de vorige plaat gedragen door onrustbarende eighties synths en onderkoelde bassen. De gitaren mogen ook nog wel meedoen, maar ze komen vaak rechtstreeks uit een ondergronds buizenstelsel en worden daarna nog eens door de echomolen gedraaid. Op “Black” en “Wrong” zit the Soft Moon in de wereld van Skinny Puppy en Nine Inch Nails en op “Far” wordt The Cure in een met zwavelzuur gevuld synthesizerbad gedompeld. Bij “Try” moeten we aan Chromatics denken maar dan met wat meer venijn en minder melodie. Op de verslavende tonen en de ritmische synths van “Feel” mag u van ons zelfs geen dansen, maar trek dan wel iets zwarts aan, en terwijl u uw indianendansje uitvoert mag u hier zowaar ook even richting New Order wegdromen, maar nu ook weer niet  te lang.
De plaat eindigt met de indringende waanzin van “Being”, bij wijze van statement splitst The Soft Moon hier op het eind een minutenlange knarsende ruis in onze oren, kwestie van ons nog eens duidelijk te maken dat dit geen alledaags plaatje is. We love it.
The Soft Moon staat op 17/05 op Les Nuits Botanique