Cactus Club, Brugge - concerts
2026
03-06 Ata Kak
05-06 Oasis tribute by Oasies (Org: Show-Time.be)
08/06 Breaking waves: Memorials
11-06 This will destroy you: ‘Young mountain (05) & another language (2014)’ performed in full + Mascara
12-06 10cc (ism Stricto Tempo)
15-06 Breaking waves: Modern nature (geannuleerd) 

Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026
Brugge Centraal Open Air van 05 augustus t-m 13 augustus 2026
05-08 Raymond V/H Groenewoud
06/08 Tom McRae
07-08 Kraantje Pappie, ’t Hof van commerce, S10, NAFT, Blu samu
12/08 Emmy d’Arc
13/08 Alfa mist
07/08 Benenwerk
23-09 Cory Hanson (new date)
24-09 Fisher-Z (ism Stricto Tempo)
06-10 Berre
07-10 Ploegendienst
10-10 Benenwerk indoor - classix edition 
11-10 Bizkit Park (Org: Show-Time.be)
13/10 The Lemoheads
14-10 Spain plays ‘the blue moods of Spain’, Stadsschouwburg, Brugge (ism CC Brugge)
15-10 High Hi
18-10 Devotchka, Sons of town hall (ism Stricto Tempo)
24-10 Teenage Fanclub
25-10 Bruges is doomed: Wolves in the throne room, Worm, Final dose
27-10 Breaking waves: Personal Trainer
30-10 St. Paul & The Broken Bones
29-10 Zap mama + K.Zia
04/11 Tsar B
05-11 Portland
07-11 De Staat, Hiqpy
10-11 Spike and the gimme gimmes (ism MCLX)
10-11-Breaking waves: Coh3 (Soyuz)
11-11 Joan as police woman, 20 Y ‘real life’
13-11 Surprise (ism Stricto Tempo)
19 + 20-11 Ao
21-11 Nubiyan Twist (ism CC Brugge)
22-11 Luka Bloom @Stadsschouwburg (ism Cultuurcentrum Brugge)
24/11 Breaking waves: Shaking Hand
25/11 Patches
26-11 Jah Wobble plays ‘metal box rebuilt in dub’
02-12 Lézard
07-12-Breaking waves: The Tubs
2027
27-02 The Reytons
21-04 Oko Yono, we are stardust, we are golden, the women of the 60s and 70s (ism CC Brugge) (new date)

INFOS
Sound Track
Cactus draait op zonne-energie (en iedereen kan mee investeren)
Poppunt, Clubcircuit vzw, Ancienne Belgique, Formaat en de Brusselse Jeugdhuizen, Cactus Muziekcentrum, Het Depot, Muziekodroom, muziekclub N9, Trix, De Casino, Democrazy, De Zwerver, Het Entrepot, Nosta, Wilde Westen en 4AD presenteren Sound Track, een live- en kansenparcours voor artiesten met talent en ambitie! Met Sound Track, als opvolger van Westtalent, gaan we op zoek naar de sound van onze regio! Je hebt muzikaal talent en je staat te trappelen om je te laten begeleiden naar een roemrijke carrière? Inschrijven is de boodschap!
Meer weten? www.sound-track.be
Too many keys: gloednieuw pianofestival (ism Concertgebouw Brugge) – info zie site
Cactusfestival www.cactusfestival.be
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026
10/07 The Afghan Whigs, Zwangere Guy, Action Bronson, Stone, SONS, High Hi
11/07 Goose, Madness, Aldous Harding, Dry cleaning, Kevin Morby, Nusantara Beat, Joshua Idehen (excl concert), Lézard
12/07 Editors, The Haunted Youth, Osees, Ao, Los Bitchos, Hiqpy, Jehnny Beth + Madra Salach

Moods!
Benenwerk
In augustus wordt de Brugse binnenstad opnieuw omgetoverd tot één grote dansvloer tijdens de editie van Benenwerk 'Ballroom Brugeoise'. Op verschillende podia kan het publiek een hele avond proeven van een uitgebreid aanbod aan dansstijlen en dat volledig gratis. Het evenement is door de jaren heen dan ook uitgegroeid tot een vaste waarde.
Brugge Centraal Open Air van 05 augustus t-m 13 augustus 2026

https://www.cactusmusic.be

Flotsam and Jetsam, DVG Club, Brugge op 3 juni 2026 – Pics

Flotsam and Jetsam is de legendarische thrashmetalband uit Phoenix, Arizona, opgericht begin jaren 80. De band is historisch bekend omdat het de springplank was voor bassist Jason Newsted, die de band in 1986 verliet om zich bij Metallica te voegen na de dood van Cliff Burton.
Het debuutalbum ‘Doomsday For The Deceiver’ is ondertussen een klassieker geworden. Eric A.K. Knutson (zanger) is vandaag nog het enige originele lid.

Ondertussen bereikten ze al meer dan 15 albums, waarvan het laatste dateert van dit jaar “Rats in the Temple”.
In de DVG club kregen we voornamelijk werk te horen van ‘Doomsday For The Deciever’ (1986), ‘No Place For Disgrace’ (1988), ‘When the Storms Comes Down’ (1990), Drift (1995), ‘Flotsam and Jetsam’ (2016) en ‘The End of Chaos’ (2019).

7 juni zijn deze te zien op het South of Heaven festival in Nederland.

Setlist: Hammerhead - Dreams of Death - Iron Maiden - She Took an Axe – Primal - Brace for Impact - Smoked Out - A New Kind of Hero - I Live You Die - Demolition Man - Suffer the Masses - No Place For Disgrace

Neem gerust een kijkje naar de pics

Flotsam and Jetsam
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9615-flotsam-and-jetsam-03-06-2026?Itemid=0
Razorblade Messiah 
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9616-razorblade-messiah-03-06-2026?Itemid=0

Organisatie: DVG, Kortrijk

Joan As Police Woman – Nummers zijn als een pak dat je laat aanpassen. Ik ben ook volwassen geworden, ik wilde nieuwe arrangementen van de nummers aanbieden

Joan As Police Woman is sinds de start van haar soloproject in 2004 een geprezen muzikante en producer, die wordt omschreven als ‘de coolste vrouw in de pop’ (The Times) en ‘één van de beste muzikanten van de 21e eeuw’ (The Economist). Met nieuwe arrangementen van de nummers van haar debuutalbum ‘Real Life’, dat 20 jaar geleden uitkwam, verschijnt dit nieuwe album binnenkort op 12 juni via Reveal Records.
Het was een eer als grote fan een leuk, ontspannen gesprek te hebben met Joan over de twintig jaar muzikale carrière, waarom ze besloot dit album opnieuw onder de loep te nemen, haar ambities en toekomstplannen.

Ik zag je voor het eerst live in 2007 op Rock Werchter. Je had net je eerste album uitgebracht in 2006; ik was volledig onder de indruk. Wat is voor jou persoonlijk het grootste verschil tussen hoe je was in het begin en hoe je nu bent?
Ik heb tussen dat eerste album en nu verschillende platen uitgebracht. Ik voel me meer op mijn gemak nu ik weet dat ik iets heb wat mensen willen; ik hoef mezelf niet meer te ‘bewijzen’. Muziek maken en delen geeft me een gevoel van verbondenheid, en door de gevoelens die ik met anderen heb gedeeld, voel ik me minder eenzaam. Ik denk dat dat het grootste verschil is met twintig jaar geleden.

Als je terugkijkt op die tijd, zijn er zaken die je nu anders zou doen, nu je weet wat je weet
Daar hou ik me niet echt mee bezig. Ik heb niet zo’n gevoel van ‘hoe het had kunnen zijn’ en dat soort dingen. De dingen die ik als ‘fouten’ beschouw, maken het leven uiteindelijk tot wat het is. Daar kun je niets aan veranderen, maar je kunt wel proberen dingen nu te veranderen op basis van wat je nu weet. Anders zou het gewoon fantasie zijn. Dingen gebeuren zoals ze gebeurd zijn. Ik hou echt van de realiteit… De realiteit is voor mij magisch genoeg.

Er zijn alweer zo'n vijf jaar verstreken, maar: heeft de hele COVID-periode je als artiest op enige wijze beïnvloed?
Ik heb tijdens die COVID-periode eigenlijk een paar platen gemaakt – “The Solution Is Restless” in  2021 en daarna “Cover Two” in 2020.

Ik heb me steeds afgevraagd hoe je die dunne lijn tussen pop en alternatieve muziek kunt blijven bewandelen (net zoals mijn grote idool David Bowie het deed). Was het toen een bewuste keuze van je? En is het vandaag de dag nog steeds zo?
Geweldige vraag! Voor mij is ‘genre’ een heel verwarrend woord. Muziek is muziek. Ik begrijp dat mensen het leuk vinden om dingen te categoriseren en in verschillende hokjes te plaatsen om hun gedachten op orde te houden. Ik doe het ook. Maar bij muziek overlapt alles zo erg dat ik het moeilijk vind om de meeste muziek als slechts één genre te zien. Wat betekent ‘alternatief’ bijvoorbeeld? Dat gezegd hebbende, is het antwoord nee: ik heb nooit bewust gekozen om muziek op een bepaalde manier te laten klinken. Ik maak het gewoon zodat het voor mij goed klinkt. En ik ben het met je eens: David Bowie is een van de groten.

Je hebt besloten de nummers van je debuutalbum opnieuw op te nemen. Waarom precies? Hoe is het idee ontstaan?
Ik had besloten om een tournee te organiseren ter ere van het twintigjarig jubileum van mijn debuutalbum ‘Real Life’, waarbij ik het hele album live zou spelen. Ik vroeg me af of het opnieuw opnemen van de nummers ze toegankelijker zou maken, aangezien ik niet kon verwachten dat mensen het eerste album zomaar opnieuw zouden kopen. Het punt is dat deze nummers in de loop der tijd echt zijn veranderd.  Nummers zijn als een pak dat je laat aanpassen. Maar ik ben ook volwassen geworden. Dus ik wilde nieuwe arrangementen van deze nummers aanbieden.  Het voelde ook alsof ik mijn eigen nummers herontdekte door dat te doen.

Zijn er tegenwoordig ook meer technische mogelijkheden om nummers te ‘updaten’? In de studio kun je veel meer doen dan vroeger...
Ik heb nu mijn eigen opnamestudio, dus het is veel makkelijker, ja. Het is veel makkelijker om muziek te maken dan vroeger, met alle mogelijkheden die we nu hebben.

Wat die samenwerkingen betreft: het zijn allemaal indrukwekkende muzikanten, maar één springt er toch een beetje uit... Iggy Pop, een van mijn weinige vroegere idolen die nog in leven zijn. Ik vond dat hij klinkt als Nick Cave op dat nummer dat jullie samen uitwerkten (en dat is een compliment).
Zeg je dat Iggy Pop klinkt als Nick Cave? Wat dacht je ervan als Nick Cave klinkt als Iggy Pop? Ik ben dol op Iggy's zangstem. We weten allemaal dat hij kan schreeuwen en tieren, maar als hij bijvoorbeeld ‘The Passenger’ zingt, zit er iets magisch in zijn stem. Zijn stem is absoluut een van mijn favorieten.

Ik hou van je debuut en ik vind de ‘herwerkte’ versie van het album net zo goed klinken, in zekere zin zelfs nog beter. Wat is volgens jou het grootste verschil?
Ik heb dit album in een kort tijdsbestek opgenomen. Ik heb het in twee maanden opgenomen. En aan het origineel heb ik waarschijnlijk meer dan een jaar gewerkt, terwijl ik op tournee was met Rufus Wainwright. Toen ik thuiskwam, ging ik de studio in, dus dat is misschien wel het grootste verschil... het tijdsbestek.

Denk je dat het moeilijker zou zijn geweest om naam te maken met dat prachtige debuutalbum als je het vandaag zou uitbrengen? De markt is er niet kleiner op geworden
Dit is een vraag die ik niet kan beantwoorden, want proberen de muziekindustrie te manipuleren is als proberen de loterij te winnen. Het is in feite onmogelijk. Er zijn zoveel variabelen die bepalen of iets succesvol is of niet. Tijd, plaats, trends, politiek, enzovoort, en daar heb ik geen controle over. Het enige waar ik controle over heb, is de muziek, en alleen de muziek.

Het voelt eerlijk gezegd alsof dit album ‘een nieuw begin’ is. Betekent dit dat er ook een nieuw album met nieuwe nummers op komst is?
Ik ben inderdaad bezig met het opnemen van nieuwe nummers en er komt binnenkort een nieuwe plaat uit. Dus ja!

Heeft de situatie in Amerika (en de wereld) invloed op de manier waarop je nummers schrijft? Ik las ergens van je dat het een beetje moeilijk is om nummers over ‘liefde’ te schrijven  in deze tijden…
Alle nummers die ik heb geschreven gaan over de situatie waarin we ons nu bevinden. Het is pijnlijk om te zien hoe ons land (en de wereld) de mensenrechten met voeten treedt, hoe mensen verdwijnen en zo. Ja, daar ga ik zeker over schrijven.

Ik herinner me dat er tijdens de Vietnamoorlog overal protestliederen werden gemaakt. Nu gebeurt er regelmatig wel iets rond de oorlog in Iran … En toch heerst er stilte … Er zijn niet zo veel protestliederen. Wat denk je zelf?
Door het internet en sociale media zijn mensen meer van elkaar vervreemd geraakt. Over het algemeen voelen mensen zich ongemakkelijk bij interactie met anderen. En de reis waaruit het leven nu bestaat, is dat gevoel van ongemak, en het uitzoeken van het ‘waarom’ en, bovenal, het onder ogen zien ervan. Dat is de essentie van het leven. Meestal komt dit doordat je bang bent; angst is de basis. Het is de basis van het mens-zijn. Als je je angsten durft te confronteren, zul je een veel beter leven leiden. Maar er is een propagandacampagne gaande die ons vertelt dat we simpelweg bang moeten zijn voor mensen die we niet kennen. Toch zijn we in wezen allemaal dezelfde persoon. Het is absurd en onbeschrijfelijk wat er is gebeurd dat mensen tegenwoordig zo laf zijn; we hebben echt een golf van gemeenschapszin nodig.

En waar ben je op dit moment mee bezig?
Ik heb video's opgenomen met mijn trio https://www.youtube.com/watch?v=25cW-mONIW4&t=4s  en we hebben de afgelopen maanden, in de aanloop naar het album, elke maand een video uitgebracht. En dat zijn echt prachtige documenten van wat ik live doe. Je kunt ze bekijken op: https://www.youtube.com/channel/UCWFttOTGTtbx613rd9NgTCQ . Op 12 juni brengen we het album uit en gaan we op tournee.

Ik zie ook dat jullie op tournee gaan. Gaan er artiesten met jullie mee op tournee? Zoals Iggy Pop? Wordt het trouwens steeds moeilijker om door Europa te touren?
Nee, dat zou onmogelijk zijn voor de andere artiesten om met ons trio mee op tournee te gaan. Wat je andere vraag betreft, het wordt inderdaad steeds duurder. Ik heb begrepen dat je mijn trio zelf ook in november in Brugge kunt zien. https://www.cactusmusic.be/NL/Concerten/Kalender/joan-as-police-woman

Wat zijn volgens jou de grootste verschillen vergeleken met 20 jaar geleden?
Er zijn tegenwoordig zoveel manieren om muziek te maken. Ook goedkope manieren om muziek te maken en in je eigen opnamestudio kun je een geweldig geluid bereiken. Qua communicatie kun je tegenwoordig alles via sociale media doen. Dat is ook makkelijker. Het is ook makkelijker om bestanden naar elkaar te sturen. Krystle Warren zingt bijvoorbeeld op het album en zij was in Parijs. Ik stuurde haar het nummer en ze kon thuis haar zang opnemen en de bestanden naar mij sturen. Dat is zeker een groot verschil met 20 jaar geleden.

Ben je niet bang dat AI in deze ‘snelle tijden’ de plek van echte artiesten zoals jij zal overnemen?
Daar ben ik niet bang voor. Weet je, ik hou ervan om muziek te maken. Ik hou ervan om emoties te delen, en van muziek die door mensen is gemaakt. Ik voel geen emoties bij de muziek die door AI wordt gemaakt. En ik voel er geen menselijkheid in. Menselijkheid en emoties zijn onvervangbaar, dus ik maak me persoonlijk geen zorgen dat AI dit zal overnemen. Het zal nooit hetzelfde zijn als kijken naar mensen die op het podium optreden.

Je hebt bijna alles bereikt en het lijkt erop dat je niets meer te bewijzen hebt. Heb je toch nog bepaalde doelen of ambities?
Ik ben nog steeds ontroerd door het proces van muziek maken. Het is magisch. Ik ben erg enthousiast over het uitbrengen van oude nummers, en ook over het uitbrengen van nieuwe dingen. Ik zou het geweldig vinden als mijn muziek de wereld zou kunnen veranderen. Ik heb zelfs het gevoel dat ik dat kan. Ik kijk ernaar uit om te zien wat ik, en anderen, kunnen doen om ons door deze tijd heen te helpen. Samen… dat is een ambitie die ik nog steeds koester.

Natuurlijk is er nog tijd voor -je bent nog jong-, maar wanneer denk je dat je ermee stopt?
Ik heb geen idee, en ik denk dat ik het wel zal merken als het zover is. Leonard Cohen trad op tot hij ongeveer 80 jaar oud was. En Iggy Pop is nu 78 en staat nog steeds op het podium, dus ik ga ook door zolang ik kan en zie wel wat er gebeurt.

Bedankt voor het fijne gesprek… Ik kijk ernaar uit je eindelijk weer live te zien in België. Het is veel te lang geleden

Pics homepag @Judi Rosen

Check het album
Bandcamp  https://joanaspolicewoman.bandcamp.com/track/i-defy-feat-krystle-warren-real-life-evolution-version
'Real Life Evolution' album  https://revealrecords.lnk.to/reallifeevolution

Spotify  https://open.spotify.com/artist/6PBv8t9YTLggA9ZMwpeoqj

11 nov 2026 – Cactus Club, Brugge
www.cactusmusic.be  

https://www.joanaspolicewoman.com/tour

Poly-Math - Hoewel we complexe verhalen niet echt instrumentaal kunnen overbrengen, geven we onze muziek graag een thema rond een onderwerp, waar we op dat moment in opgaan

Poly-Math is een instrumentale progressieve en math-rockband uit Brighton, Londen, opgericht in 2012. Ze staan bekend om hun technische, donkere en energieke composities die elementen van post-rock en punk combineren met complexe ritmes. Daardoor kun je hun muziek niet in een hokje duwen.
Onlangs kwam er een nieuwe plaat uit ‘Something Deeply Hidden’ een meesterwerk! We hadden hierover een fijne babbel met bassist Joe Branton, en polsten uiteraard naar verdere plannen en ambities.

De band bestaat al sinds 2013 – Een kort overzicht van de ‘goede’ en ‘minder goede’ tijden?
Ja, natuurlijk.  we maken nu al zo'n 13 jaar samen muziek. We zijn begonnen als een trio, we zijn ook een tijdje een kwintet geweest, en een kwartet. Oorspronkelijk was de band een nevenproject van onze gitarist, Tim Walters. Hij was destijds de drummer van Monsters Build Mean Robots en hij was op zoek naar een uitlaatklep om gitaar te spelen.  We zijn al jaren vrienden en we hebben zo'n vergelijkbare muzieksmaak dat het heel gemakkelijk voor ons was om samen in een band te belanden.

Zijn er elementen die je nu anders zou doen, nu je weet wat je weet?
Ik denk het niet. We hebben de over de hele lijn  geweldige tijd gehad. Misschien zou ik het vinden van een boekingsagent eerder serieuzer hebben genomen, maar eigenlijk is dit gewoon een geweldige ervaring geweest van begin tot eind.

Ik las in de bio: “Poly-Math is een instrumentale progband uit Brighton en Londen, Verenigd Koninkrijk. Ze zijn sterk beïnvloed door vroege klassieke prog, ethio-jazz, postrock en mathrock.” Een mondjevol; kun je er wat meer over vertellen?
Zeker. We hebben er altijd op willen wijzen dat we een progband zijn. Ik denk dat er, toen we net begonnen, veel mathrock opkwam, en omdat we ‘math’ in onze naam hebben, raken mensen vaak in de war over het genre. Maar eigenlijk zijn we gewoon een progband die dol is op het vroege Crimson.

De band heeft verschillende genres en identiteiten verkend in de loop van hun 5 albums, 2 Lockdown-albums van een nevenproject en talloze EP’s. Het is een beetje vreemd dat ik nog niet echt van jullie heb gehoord. Hoe komt het, denk je?
Ik denk omdat we een Britse band zijn. We toeren door Europa wanneer we kunnen, wat bijna elk jaar het geval is, maar we brengen veel van die tijd door in Duitsland, omdat de steun voor ons daar zo groot is. Het feit dat we een instrumentale progband zijn, zorgt er niet bepaald voor dat fans bij ons op de deur kloppen voor kaartjes voor onze shows.

Op welk moment had je het gevoel dat de band een duidelijk omschreven identiteit had ontwikkeld, in plaats van een open experiment te zijn?
Ik denk tegen de tijd dat we onze eerste EP opnamen. We hadden daarvoor al een aantal singles uitgebracht en ik denk dat we toen aan het uitzoeken waren welke richting we op wilden. Tegen de tijd dat we Reptiles maakten, wisten we dat we alles concept gedreven wilden hebben. Elke plaat sindsdien heeft een kernthema gehad dat de compositie, het artwork en de titels van de nummers heeft bepaald.

Nu is er het nieuwe album ‘Something Deeply Hidden’. Een paar gedachtes: er heerst een zekere chaos, maar toch bespeur ik een rode draad die door die chaos loopt, als je de tijd neemt om te luisteren… Is dat een juiste inschatting? Was die chaotische aanpak én de beslissing om dit via kunst tot uitdrukking te brengen; een bewuste keuze?
Interessant, ik snap wel dat het chaotisch kan overkomen, hoewel ik niet denk dat we daar tijdens het schrijven aan denken. We houden er wel van om bewust atonaal te werken, en we neigen altijd naar nogal ‘verzwakte’ toonkeuzes. Ik denk dat ‘gestructureerde chaos’ een goede manier is om te beschrijven wat we doen.

Nog een positief punt: je hebt me op een soort geïmproviseerde manier op een dwaalspoor gebracht; is het de ‘jazz’ in jullie sound, of hoe moet ik dit interpreteren?
We luisteren veel naar Ethio-Jazz. Ik denk dat die muziekstijl ons subtiel, maar wel behoorlijk sterk heeft beïnvloed. Natuurlijk klinken we niet als een jazzband, maar als het op solo’s aankomt, leunen Tim en Josh allebei op de creatieve improvisatie van ethio-jazz.

Voor wie houdt van avontuur, is dit het uitgelezen album in het genre. Anders is de plaat ‘Something Deeply Hidden’ nogal moeilijk te verteren. Spelen jullie bewust in op het avontuurlijke? Maw, welk publiek willen jullie ermee bereiken?
Ik zou het geweldig vinden als we iedereen zouden bereiken, maar ik denk dat, aangezien populaire muziek steeds eenvoudiger is geworden en mensen steeds meer afhankelijk lijken te zijn van zang bovenop de muziek om het te begrijpen of ervan te genieten, het soort muziek dat wij maken een niche zal blijven.  Bands als Yes, Genesis en King Crimson zouden waarschijnlijk niet populair zijn als ze vandaag de dag waren begonnen, maar ik ben blij dat we de muziek maken waar we van houden voor mensen die het kunnen waarderen.

Sommige nummers weten ‘een beetje op te vallen’, maar het is eigenlijk het geheel dat me aanspreekt – een soort rode draad?
De albumtitel is gebaseerd op het non-fictieboek van de Amerikaanse theoretisch natuurkundige Sean M. Carroll, ‘Something Deeply Hidden: Quantum Worlds and the Emergence of Spacetime’. Onze toetsenist, Josh Gesner, is medisch fysicus, en dit raakvlak tussen filosofie en natuurkunde vinden we allemaal erg interessant. De nummers zijn allemaal geschreven tijdens sessies rond de tijd dat we dit allemaal bespraken, en hoewel we complexe verhalen niet echt instrumentaal kunnen overbrengen, geven we de muziek die we schrijven graag een thema rond een onderwerp waar we op dat moment in opgaan.

Het voelt ook behoorlijk filmisch aan, alsof ik naar een meeslepende film kijk, met verrassende wendingen en een moment van rust, voor het naar een climax gaat … Was het de bedoeling om een soort ‘filmisch album’ uit te brengen?
Waarschijnlijk niet specifiek. We schrijven zeker niet met dat doel voor ogen. Maar we proberen wel een compleet geheel te creëren. Iets dat ontroert en de luisteraar door verschillende emoties voert. Het tempo van het album is daar sterk op afgestemd.

De diversiteit, het experimentele karakter en de voortdurende wisseling in stijl en sound spraken mij het meest aan in dit album; hoe zijn de reacties tot nu toe?
Echt geweldig. We hadden ons geen betere tour en geen betere reacties van de pers en fans kunnen wensen. Het is de grootste en best bezochte tour door Europa en het Verenigd Koninkrijk geweest die we ooit hebben gedaan, dus dat is echt zo goed als je je maar kunt wensen bij een release.

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst nu het album uit is? Gaan jullie op tournee? Misschien naar België ;)
We hebben net anderhalve maand met tussenpozen getoerd. We hebben door heel Europa gespeeld, hoewel niet in België, en heel veel shows hier in het Verenigd Koninkrijk. Het was een geweldige lanceringstournee.

“Jullie hebben verschillende liveoptredens op het programma staan – hoe zetten jullie zulk complex materiaal om naar een live-setting zonder dat het aan energie en precisie inboet?” Kun je er wat meer over vertellen?
Ik denk dat het komt doordat we altijd met het oog op liveoptredens schrijven, dus het is niet echt een probleem. Natuurlijk zijn er lagen die we moeten missen, en misschien moet Josh hier en daar een synthesizerpartij of twee opofferen om de gitaar te versterken, maar over het algemeen hebben we geen moeite om de twee te combineren. Ik denk dat we een behoorlijk productieve liveband zijn, dus we zijn normaal gesproken goed voorbereid om een snelle, energieke liveshow neer te zetten.

Ik zou jullie eerder thuis brengen op een postrockfestival (Dunk!festival hier in België?) dan op een puur metalfestival, ben je het ermee eens?
We zijn blij op elk festival! We worden vaker geboekt met metalbands dan met postrockbands, maar ik denk dat dat gewoon komt omdat we riffs hebben.

Zijn er nog andere ambities of doelen die jullie na al die jaren nog zouden willen verwezenlijken?
Hahaha! Natuurlijk, we zouden graag een nummer 1-hit in de wereld willen scoren… nee, grapje. Ik denk gewoon dat we graag muziek willen blijven maken met zo’n geweldige groep muzikanten. We houden ook van samenwerken, dus misschien komt daar in de toekomst nog wat meer van. We vinden het geweldig om extra muzikanten in te schakelen voor solo's of tracks, ik zou dat graag verder uitbreiden en onze samenwerkingsstijl verder ontwikkelen.

Bedankt voor het leuke gesprek, ik hoop dat we het ooit ‘live’ kunnen doen als jullie in België spelen. Samen een Belgisch biertje drinken klinkt als een goed plan ?

Benjamin Herman - Ik kan alleen adviseren, als je naar Japan gaat, zorg dat je niet in die ‘Food Trap’ terecht komt
 
Benjamin Herman is een veelzijdig jazz muzikant. Hij staat al drie decennia aan de top van de jazz, waarbij hij regelmatig de grenzen van het genre opzoekt en overschrijdt, onder meer met het gezelschap New Cool Collective.
In 2025 trok hij letterlijk de grens over met een reis naar Japan. Die tocht zit nu in de plaat, 'The Tokyo Sessions' … Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/102768-the-tokyo-sessions
Naar aanleiding van deze release, zijn immense carrière en over wat ‘jazz nu in deze tijden betekent, hadden we een fijne babbel.
Uiteraard polsten we ook naar verdere plannen en ambities.

Je discografie telt meer dan vijftig albums met muziek die varieert van bebop, bigband, impro, surf, afrobeat, filmmuziek tot punkjazz. Het is duidelijk onmogelijk je muziek onder te brengen. Toch zit je onder ‘jazz’. Hoe komt het, denk je? Is het een probleem?
Dat komt gewoon door het instrument saxofoon, het jazz instrument bij uitstek. Ik vind het ook niet erg, en heb geen zin om er energie in te steken om te proberen een andere label op gekleefd te krijgen. Ik ben een vrij mens, en er van overtuigd dat ik nog steeds kan doen en laten in mijn leven. Als ik zin heb om een punkplaat te maken met Olav Van Den Berg waar ik zo naar opkijk? Een fantastische drummer met enorme staat van dienst. Dan doe ik dat gewoon -  (Benjamin Hermnan’s Bughouse).  En er zijn zowel aan de jazz als punk zijde mensen die zich in het hoofd krappen als ik dat doe, maar daar trek ik me lekker niets van aan.

Doorheen de jaren heb je al heel wat watertjes doorzwommen, een opsomming van hoogte- en dieptepunten is onbegonnen werk, maar zijn er dingen die je , weten wat je nu weet, anders had aangepakt en waarom ?
Het enige dat ik zou willen is dat ik de afgelopen vijfendertig jaar een beetje beter had opgelet wie de programmeurs zijn geweest op de plekken waar ik heb gespeeld. Ik heb meerdere boekers gehad die mijn optredens regelden en over de hele wereld gespeeld met mijn eigen groepen. Een boeker is natuurlijk super handig maar daardoor heb ik nu zelf helemaal geen netwerk. Maar goed, ik heb wel heel veel lol getrapt.

Je hebt ook meerdere prijzen gewonnen; recent de ‘Edison Jazz Oeuvreprijs’, zijn dat  elementen die bepaalde deuren kunnen openen?
Er staan best veel prijzen in m.n. kast. Zichtbaarheid is ontzettend belangrijk om entreekaartjes mee te verkopen en te zorgen dat mensen je muziek gaan checken. Daarom ben ik altijd blij met aandacht. Die Edison Oeuvre prijs is harstikke leuk maar dat is gewoon een beeldje en een gratis maaltijd op een gala. Daar moeten ze eigenlijk een flinke smak geld bij cadeau doen vind ik. Dan kan ik daar weer iets bijzonders mee maken

Ik had in een interview gehoord ‘ik vind mezelf niet echt talentvol’; ik moet dit toch tegenspreken of hoe best in te kaderen?
Geloof me, er loopt zoveel talent rond. Pubers met absoluut gehoor, fotografisch geheugen, muzikale sponzen die alles moeiteloos assimileren. Muzikanten die zonder moeite op hun gehoor de moeilijkste dingen kunnen naspelen. Vergeleken met dat soort talenten ben ik een doodgewone sterveling. Ik heb altijd heel hard moeten werken voor m’n skills. Niks is me komen aanwaaien. Ik had het geluk dat ik op mijn dertiende doorkreeg dat als ik elke dag saxofoon studeerde er dan allemaal leuke dingen gebeureden in mijn leven. Daarom heb ik volgens mij een gezonde werk ethiek en ben ik gewend om met vallen en opstaan door te ploeteren. Het is niet per se een voordeel om extreem begaafd te zijn hoor. Je moet in het echte leven ook dingen aankunnen die niet moeiteloos gaan. Daar lopen die mensen vaak vast.

Wat is jazz nu, volgens jou?
Jazz is zo breed geworden, dat je daar eigenlijk geen passend antwoord kunt op geven. Je kunt evengoed vragen, ‘wat is pop muziek heden den dage’ daar kun je ook geen passend antwoord op geven. Het gaat net als bij alle genres in golvende bewegingen. En mode verschijnselen. We hebben nu een meer spirituele jazz hype die volop aan het opkomen is. Met mooie dingen met fluit en harp en zo. dingen uit het verleden komen terug, daar wordt muziek dan weer door beïnvloed. Wat ik leuk vind is dat de afbakening niet meer zo duidelijk is. Er zijn veel jonge mensen die in  geïmproviseerde muziek geïnteresseerd zijn.  je hebt er die meer het straight-ahead jazz spelen, meer Bepop spelen of in dat spirituele hoekje zitten. en ik heb de indruk dat jonge muzikanten daar veel minder moeilijk over doen dan vroeger. Die scenes zijn in Nederland geen aparte werelden meer en dat vind ik best wel een goede evolutie..

Er wordt inderdaad heel wat spirituele muziek gemaakt, terwijl mensen steeds minder gelovig zijn; eeft dit te maken met de tijdsgeest waarin we leven?
Het ligt ook  heel parallel  de jaren ’60 , toen was o.a. de Vietnam oorlog aan de hand en de protesten en zo.. het zijn nu, door al die oorlogen en zo om ons heen, ook onzekere tijden. mensen zoeken een houvast. Ik ben wel benieuwd wat er daarna op ons afkomt. Want eind jaren ’70 hadden de mensen dan weer genoeg van die spiritualiteit, als je met die dwarsfluit aankwam , kon dat plots niet meer. Toen kwamen The Lounge Lizards, James Chance en al die mensen uit de New Yorkse down Town scene. Super leuke tijd waar beslist geen hippies bijzaten

Ik ondervind als journalist ook dat de jeugd inderdaad houdt van ‘voortdurend geprikkeld worden’ en toch is het zo moeilijk voor de jeugd om overdie drempel heen te komen om jazz concerten te bezoeken; hoe komt het, denk je zelf?
Dat is helemaal niet zo, de jeugd vind die weg naar jazz wel. Maar het zijn de dure prijzen in concertzalen die jonge mensen tegenhouden om daadwerkelijk naar jazz concerten te gaan. Jonge mensen kunnen vaak geen 25 euro spenderen voor een jazz concert. In Amsterdam en Rotterdam zijn er echter kleine bars waar jazz gespeeld wordt. Of bepop tot experimentele muziek. Die goedkoop of zelfs gratis zijn, en daar komen heel veel van die jongen mensen wel op af. Het is dus het prijskaartje wat jonge mensen tegenhoudt, niet de desinteresse in het genre.

Over de plaat, de ‘Tokyo sessions’ … Die Oosterse cultuur is heel bijzonder, en spreekt al heel mijn leven tot mijn verbeelding; wat spreekt er jou aan in die cultuur?
Ik ben voor het eerst in Japan geweest toen ik 19 was, dat is ook al even geleden (haha). In de jaren ’90 ben ik daar weer naartoe geweest om er te spelen, en was enorm geobsedeerd door de cultuur en de muziek daar. Ook de jaren daarop ben ik er geregeld ook heen geweest, op vakantie of om er te spelen. Ik ben er ondertussen al een keer of twintig geweest. Wat me opviel is hoe groot die muziekcultuur daar daadwerkelijk is. De meeste mensen gaan naar Japan en denken aan lekker eten, wat ook fantastisch is. En een soort Oosterse spiritualiteit. Daar gaan de meeste mensen ook heen, als ik in Japan ben ga ik letterlijk onder de grond. Je moet weten, die gebouwen zijn allemaal aardbeving bestendig. En in Tokyo heb je honderden, om niet te zeggen duizenden , clubs onder die flatgebouwen. De ‘underground’ is echt heel extreem in Japan. Die spelen krankzinnig goed, en dat is niet alleen jazz. Impro, hardcore scene het zit er allemaal verstrengeld. Het is een aparte wereld, en een bron voor inspiratie. Op een gegeven moment heb ik dat ontdekt. Er zijn soms wel Japanse bands of artiesten die doorbreken in het Westen zoals nu Otoboke Beaver. Maar er zijn er zoveel , de underground scene is dus letterlijk onder de grond.

In de jaren ’80 tot ’90 zonder internet zou je kunnen begrijpen dat het onbekend terrein was, maar zelfs nu met sociale media, streamings enz, is het nog steeds ‘vrij onbekend’
Ik wil daar niet echt een oordeel over vellen of zo.. het is wel altijd raar dat mensen naar het Westen kijken als hun voorbeelden. Naar het Oosten, met onuitspreekbare namen, kijkt men amper op. Als ik het heb over  Otomo Yoshihide beginnen mensen al te giechelen. Maar hij is een fenomeen die met zijn gitaar de hele wereld rond reist. Het is baanbrekend wat hij doet. Voor de doorsnee Westerling zijn de namen te ingewikkeld, terwijl de Amerikaanse namen – die uitspreekbaar zijn – hen wel aanspreken. En het vooroordeel dat Japanners alles goed kunnen namaken maar niks zelf kunnen verzinnen leeft ook nog steeds. Slaat nergens op. Denk maar an Yellow Magic Orchestra en Ryuichi Sakamoto. Maar dat is vooral met name met muziek, want Beeldende kunst uit het Oosten wordt hier dan wel weer naar waarde geschat. Zelfs Van Gogh was beïnvloed door Japanse beeldende kunst. Eten?  Het hele westen is overspoeld met lekker Japans eten. Ik kan alleen adviseren, als je naar Japan gaat zorg dat je niet in die ‘Food Trap’ terecht komt. Concerten beginnen daar om half zeven. De Hollanders zitten dan te eten. En als die klaar zijn met eten, is de muziek afgelopen. Als je er heen gaat? Zorg ervoor dat je niet enkel Sushi eet en tempels bezoekt is mijn tip.

Dank voor de tip. Er is op die plaat wel een opmerkelijke verbondenheid van de Oosterse en Westerse cultuur. Klopt dit?
ik heb samen gespeeld met een rits Japanse muzikanten. zoals Otomo Yoshihide, Tomoaki Baba en Akihito Obama. Ik wilde weten welk effect  die Japanse muzikanten zouden hebben op het spelen van mijn trio. Ik ga ook nooit de studio in met een vast idee van de muziek die ik ga maken. Het is altijd een wisselwerking tussen de mensen die er zijn. je kunt als componist alles uitschrijven, en dat speelt iedereen wat jij hebt bedacht. Dat is ook een werkwijze, maar zo heb ik nooit platen gemaakt. We waren zes dagen in Tokyo in de studio, en die gasten kwamen één voor één binnen.  Sommige dingen zijn gejamd of geïmproviseerd, andere hebben iets meer vorm. En drummer Jimmi Heuting was producer heeft bij terugkomst in Nederland alles in elkaar gezet. Samples, beats tot zelfs elektronica bij gevoegd. Het was de bedoeling om invloeden van zowel die Japanse als Westerse cultuur daarin te verweven, wat goed is gelukt. Van alle indrukken die ik heb gekregen in die 20 jaar en die reizen daar naartoe.

Het valt me op hoe die songs de fantasie voortdurend prikkelen, je maakt een reis met je altsax; was het de bedoeling dat de luisteraar die reis ‘mee maakt’?
Het is gewoon zo ontstaan. Het feit dat die gasten uit zoveel hoeken komen, zorgt ervoor dat de muziek verschillend aspecten bevat van die Japanse muziek scene. Het is leuk dat je het zo ervaart, maar het is zeker niet bewust de bedoeling. Het zijn allemaal indrukken. Er staat bijvoorbeeld een stuk op de plaat met saxofonist Tomoaki Baba. ‘Tokyo Moon’. Ik ben een enorm fan van de formatie United Future Organization uit de jaren 90. Ik had één van de leden van U.F.O. Toshio Matsuura het jaar daarvoor ontmoet. Een heel aardige man, heeft een radio show. Die heet ‘Tokyo Moon’. Ik heb met hem in gedachten die track bedacht. Die club jazz in Japan in de jaren negentig was super goed. Ik heb dus zeker geprobeerd om alles wat ik zo fijn vind aan Japanse muziek daarin te stoppen, vandaar dat je vermoedelijk het gevoel krijgt ‘die reis bewust mee te maken’.

Ik was ook onder de indruk van het chaotisch mooie en deels overstuurde “The room” en “Kazegafuku”. Zoek je graag bewust die ‘chaos’ op? Of is het een natuurlijk proces?
Daar zit veel trompet in, dat is Shinpei Ruike, hij speelt met  Shuya Okino van Kyoto Jazz Sextet en Kyoto Jazz Massive  een Japanse funk/jazz formatie die een jaar of twintig terug redelijk bekend waren. Hij heeft nu zijn eigen club in Toky. Shinpei Ruike is een freejazz trompettist. Ik vond het wel leuk om die bepaalde energie in die track te verweven , en tegelijk  die hint naar Shuya daarin te verwerken. En ‘Kazegafuku’ , dat stukje met die shakuhachi en de sho (twee traditionele Japanse blaasinstrumenten) gaat meer de spirituele richting uit. Als je het over ‘overstuurde ‘ hebt , daar hebben we wel op gemixt . zodat het dichtbij klinkt , als een pop productie , niet op de achtergrond verdwijnt.

Het is ook een zeer visuele plaat geworden, alsof ik in een Japanse film ben terecht gekomen. Is er een ambitie iets met film te doen?
Dat is ook zoiets fantastisch in Japan, en ik wou dat het hier in het Westen ook zo was. Er zijn heel veel Japanse artiesten die muziek maken voor games, TV-series en films muziek maken.  Hier in het westen komt het zelden voor dat een band of uitvoerende muzikant gevraagd wordt om muziek te maken rond een film of serie. Je hebt daar echt heel veel aan. In Japan is het niet anoniem als je werkt voor film  of TV. Bijvoorbeeld Yoko Kanno die de muziek voor Cowboy Bebop schreef in de jaren 90, California Shower van saxofoonlegende Sadao Watanabe dat in 1978 onder en tv reclame werd gebruikt en daardoor zijn best verkopende album ooit werd. Of in 2025 dat saxofonist Kamazi Washington de muziek maakte voor de anime Lazarus. Er zijn taloze voorbeelden Of het Japanse pianotrio Fox Capture Plan, die brengen platen uit maar vaak soundtracks, die worden daarvoor gevraagd. Al 15 jaar. Ook Otomo Yoshihide doet dat voor experimentele films. Het is alsof Triggerfinger muziek maakt rond een nieuwe TV serie. Of een band als dEUS, het is fantastisch dat dit daar gedaan wordt. Maar hier lukt dat dus helaas niet.. en dat is bijzonder jammer, en een kans die verloren gaat.

Voor Belgische muzikanten is het vaak moeilijk erkenning te krijgen in eigen land; heb jij daar ook last van als Nederlander? Heb je er een verklaring voor?
Nee, het is overal moeilijk. Of je nu Nederlander of Belg bent speelt daarin geen rol. Het is zelfs in Japan ook moeilijk om als artiest boven dat maaiveld uit te steken. Japan is een heel groot land. Het is als muzikant gewoonweg overal moeilijk om zichtbaar te worden. Nee, het is zeker niet land gebonden. Iedereen wil een stukje van de taart.

Er is ook een overaanbod…
Maar dat vind ik dan ook leuk, je hebt die druk niet meer van een grote platenmaatschappij. Als je vroeger niet bij een platenmaatschappij zat,  was jet gewoon geen muzikant. Het DIY is dus zeker een goed ding. Het is alleen dus heel lastig om zichtbaar te worden.
Om terug te komen op dat zelf films maken. Ik zelf al vier soundtracks gemaakt in Nederland  en heb ook zelf geacteerd. en vond het heel leuk. Ik hoop alleen dat ze in Nederland ooit de stap gaan zetten dat het normaler wordt dat doorsnee bands of artiesten gevraagd worden om soundtracks rond film of Series te maken, zoals dat in Japan dus ook gebeurd. Ik ben ervan overtuigd dat het voor alle partijen allemaal voordelen zou opleveren. .

Hoe waren de algemene reacties.
Iedereen is vrij enthousiast, ik ben dus heel tevreden over de reacties. Ik wacht eigenlijk op wat meer reactie uit Japan. Van daaruit heb ik nog weinig reacties gekregen. Zou leuk zij moest ie daar worden opgepikt. We gaan op NorthSea Jazz spelen met Japanse toetsenist BIG YUKI en in November met saxofonist Tomoaki Baba in Japan Finland en in Spanje en ook in Nederland.

Na al wat je hebt meegemaakt en erkenning hebt ervoor gekregen, heb je toch weer iets heel vernieuwends uit met de ‘Tokyo Sessions’; waar blijft je de inspiratie vandaan halen ? Zijn er nog ambities en doelstellingen?
Ik heb altijd ideeën, ik heb aan ideeën geen gebrek. Ik kom elke dag wel iets tegen waarover ik denk ‘kan ik daar niet iets mee doen’. of ik kom iemand tegen, en dan ontstaat wel iets. Om in de studio uit te proberen. Ik heb nooit gebrek aan ideeën, het is meer de tijd en de skills. Om uit te dokteren of ik goed genoeg ben om dat uit te voeren. Ik heb ook zo een boekje dat ik vol zet met ‘ideeën’. Als iets bij me opkomt, schrijf ik dat op. Ik gebruik dat elke dag, ik schrijf daar wat ik moet doen .Als ik een pintje aan het drinken ben in de kroeg, en er schiet me iets te binnen schrijf ik dat op. Ik lees dat vaak terug, en heb dus heel de dag wel ideeën. Dus ja, de inspiratie is nog steeds eindeloos. Maar de tijd ontbreekt soms, en sommige dingen zijn ook niet haalbaar.

Wat is nu de volgende stap, wat zijn de verdere plannen?
We gaan nu even dit doen, die promotie rond die Tokyo Sessions. Maar ondertussen ben ik met iemand bezig met een theaterstuk. Een plaat om daar een verhaal te proberen uit halen. Om er volgend jaar een theaterstuk van te maken. Ik ben met een paar muzikanten uit Duitsland bezig, met Hammond orgel. Wat ik in het verleden ook al heb gedaan. Ik ben ook bezig om bepaalde werken in bigband om te zetten. Ook weer iets voor volgend jaar. Of jaar daarop. En met New cool Collective gaan we, als alles goed gaat ,  volgend voorjaar naar Shanghai om daar muziek op te nemen. Samen met lokale muzikanten . er gebeurd van alles.

Wanneer stopt het dan? Wanneer zeg je ‘nu is het genoeg geweest’?
Je bent niet de eerste die dat vraagt (haha). Ik moet mezelf wel soms afremmen dat geef ik toe. Als  ik iets leuk bedenk of zo, wil ik daar direct op vliegen. Als muzikant investeer je in een album, maar je verdiend het nooit terug. Af en toe, moet ik eens iets niet doen. Maar wanneer stopt het? Ik weet het niet. In Nederland heb je de uitdrukking ‘boem is ho!  als je ergens tegenaan knalt moet je stoppen. Dat wil ik echt voorkomen. Ik speel regelmatig met drummer Han Bennink die is 84. Saxofonist Hans Dulfer wordt volgende week 86. En die gaat maar door, die is niet van het podium te krijgen. Ik zie vooral de oudere collega’s zijn voor mij een inspiratie naar de toekomst toe. Naarmate die ouder worden, wordt alles erom heen minder belangrijk. het draait steeds meer om de muziek. De Engelse pianist Stan Tracy waar ik jaren geleden een plaat me heb opgenomen (The London Session) Was in de jaren ’50 al bekend in die Londense scene. Hij was richting de 80 als ik met hem speelde. Als hij achter zijn instrument ging zitten, viel alles weg om zich heen. Hij was niet bezig hoeveel mensen er waren . of ie aandacht had, hij was alleen daar mee bezig. Ook niet wie de mensen  zijn die komen kijken. Die mensen heb ik als voorbeeld, drummer John Engels (91) nog zo een. Pianist Rein de Graaff, ook in de 80.. dat zijn allemaal voorbeelden voor mij.

Pics homepag @Jonathan herman

Dank voor de fijne babbel, hopelijk lukt het wel om eens in België op te treden

Botanique, Brussel - concertenreeks

2026

BXL 2068, vrijdag 5 + zaterdag 6 juni 2026, Galerie
Nora Brown w/Stephanie Coleman, dinsdag 9 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Whoman, Blumi, woensdag 10 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Colleen, donderdag 11 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Left Lane Cruiser, zaterdag 13 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Camille camille, zondag 14 juni 2026, Rotonde, 20h
Buckshot, dinsdag 16 juni 2026, Rotonde, 20h
Vernissage, woensdag 17 juni 2026 – info zie site
Kumo 99, woensdag 17 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Exposition: van donderdag 18 juni t-m 16 augustus 2026 – info zie site
Live Museum: Oxis, donderdag 18 juni 2026, Museum, 20h
Sorry, vrijdag 19 juni 2026, Orangerie, 20h (new date)
Zaza club: Wifi Gawd, Restarstill, Grandmixxer & more, vrijdag 19 juni 2026, Witloof Bar, 20h
Faouzia, zaterdag 20 juni 2026, Orangerie, 20h
Exposition: Interactieve zondag (side by side), zondag 21 juni 2026, Museum
Violent magic orchestra, dinsdag 23 juni 2026, Rotonde, 20h
Agriculture, Lintworm, donderdag 25 juni 2026, Rotonde, 20h
Slagwerk: Anna Luna, Europa, Bapari & many more, vrijdag 26 juni 2026, Orangerie, 20h
Fakemink, woensdag 1 juli 2026, Orangerie , 20h
The Belair Lip Bombs, dinsdag 1 september 2026, Rotonde, 20h
Wild Pink, dinsdag 1 september 2026, Witloof Bar, 20h
Ryan Davis & The Roadhouse Band, donderdag 3 september 2026, Rotonde, 20h
She’s green, zondag 6 september 2026, Witloof Bar, 20h
The Orielles, Golomb, dinsdag 8 september 2026, Witloof Bar, 20h
Clarion, woensdag 9 september 2026, Rotonde, 20h
Wine Lips, The Boojums, donderdag 10 september 2026, Rotonde, 20h
Dug, vrijdag 11 september 2026, Witloof Bar, 20h
Ty Segall, zaterdag 12 september 2026, Museum, 20h
Francis Of Delirium, zaterdag 12 september 2026, Witloof Bar, 20h
Havok, Blood Red Throne, Xonor, Eradikated, zondag 13 september 2026, Museum, 20h
Shallowater, Twine, zondag 13 september 2026, Witloof Bar, 20h
Ora Cogan, Eliane Malone, zondag 13 september 2026, Rotonde, 20h
Feng, dinsdag 15 september 2026, Museum, 20h
Under the reefs orchestra, donderdag 17 september 2026, Rotonde, 20h
Holly Humberstone, donderdag 17 september 2026, Museum, 20h
Lauren Auder, donderdag 17 september 2026, Rotonde, 20h
Bleech 9:3, vrijdag 18 september 2026, Museum, 20h
Massacrés Belges Tour: Giac Taylor, Spout big space, zaterdag 19 september 2026, Witloof Bar, 20h
Flamin’ Groovies, zondag 20 september 2026, Museum, 20h
Vundabar, Yot club, zondag 20 september 2026, Rotonde, 20h
Jesca Hoop, zondag 20 september 2026, Witloof Bar, 20h
Chinese american bear, dinsdag 22 september, Witloof bar, 20h
Maria José Llergo, woensdag 23 september 2026, Rotonde, 20h
Casablanca drivers, donderdag 24 september 2026, Witloof Bar, 20h
The lemon twigs, vrijdag 25 september 2026, Museum, 20h
GB, vrijdag 25 september 2026, Witloof Bar, 20h
Strawberry Guy, zaterdag 26 september 2026, Museum, 20h
Unprocessed, dinsdag 29 september 2026, Museum, 20h
Little Barrie, dinsdag 29 september 2026, Rotonde, 20h
Forager, woensdag 30 september 2026, Witloof Bar, 20h
The bones of J.R. Jones, woensdag 30 september 2026, Rotonde, 20h
Prohibition, Ciseaux, vrijdag 2 oktober 2026, Rotonde, 20h
Dizzee rascal, zaterdag 3 oktober 2026, Museum, 20h
Lou-Adriane Cassidy, zaterdag 3 oktober 2026, Rotonde, 20h
Berre, zondag 4 oktober 2026, Rotonde, 20h
Ben Ellis, zondag 4 oktober 2026, Museum, 20h
Chrissy Chlapecka, maandag 5 oktober2026, Witloof Bar, 20h
Mary in the junkyard, dinsdag 6 oktober 2026, Rotonde, 20h
Panchiko, woensdag 7 oktober 2026, Museum, 20h
LSD and the search of God, donderdag 8 oktober 2026, Rotonde, 20h
World brain, vrijdag 9 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
Astéréotypie, Chaton Leveur, zaterdag 10 oktober 2026, Museum, 20h
Elis Floreen, zondag 11 oktober 2026, Rotonde, 20h
Born Bad records: 20Y: Frustration, Zombie zombie, Gwendoline, Leroy se meurt, zondag 11 oktober 2026, Museum, 20h
Moliy, maandag 12 oktober 2026, Museum, 20h
Bayou, maandag 12 oktober 2026, Rotonde, 20h
Margaret Glaspy, maandag 12 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
Billie, dinsdag 13 oktober 2026, Rotonde, 20h
Reverend Peytons Big Damn Band, dinsdag 13 oktober 2026, Witloof bar, 20h 
SMR, woensdag 14 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
The Lemonheads, woensdag 14 oktober 2026, Museum, 20h
Dobrawa Czocher, woensdag 14 oktober 2026, Rotonde, 20h
Zinée, donderdag 15 oktober 2026, Rotonde, 20h
Pomplamoose, donderdag 15 oktober 2026, Museum, 20h
Dinaa, vrijdag 16 oktober 2026, Rotonde, 20h
Bianca Costa, vrijdag 16 oktober 2026, Museum, 20h
Rosalie Cunningham, zondag 18 oktober 2026, Rotonde, 20h
Ulrika Spacek, maandag 19 oktober 2026, Witloof bar, 20h
Essyla, maandag 19 oktober 2026, 20h 
The Guest List, dinsdag 20 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
Baba Zula, dinsdag 20 oktober 2026, Museum, 20h 
Jean-Paul Groove, woensdag 21 oktober 2026, Museum, 20h
Zed Yun Pavarotti, donderdag 22 oktober 2026, Rotonde, 20h
Mind Enterprises, donderdag 22 oktober 2026, Museum, 20h
Zap mama & K.Zia, vrijdag 23 oktober 2026, Museum, 20h
Alaska Gold Rush, vrijdag 23 oktober 2026, Witloof Bar, 20h
Jennifur, vrijdag 23 oktober 2026, Rotonde, 20h
Valeria Castro, zaterdag 24 oktober 2026, Museum, 20h
Son Lux, Mmeadows, zondag 25 oktober 2026, Museum, 20h
Melanie C, Sophie and the Giants, maandag 26 oktober 2026, Museum, 20h
Heretoir, Unreqvited, Nidar, maandag 26 oktober 2026, Rotonde, 20h

Les Nuits Weekender, 30 oktober + 1 november 2026, Museum, 20h
30 okt: Iamddb (the live experience) & more
31 okt: The Avalanches & more
01 nov: Chanel beads, Ear & more

Schur, woensdag 4 november 2026, Museum, 20h
Zoh amba, donderdag 5 november 2026, Witloof Bar, 20h
Temples, donderdag 5 november 2026, Museum, 20h
The obsessed, donderdag 5 november, 2026, Rotonde, 20h
Haute & Freddy, vrijdag 6 november 2026, Rotonde, 20h
Underscores, Umru, vrijdag 6 november 2026, Museum, 20h
Digitalism, zaterdag 7 november 2026, Museum, 20h
Solex, Jean D.L., zaterdag 7 november 2026, Rotonde, 20h
Kiwi Jr., maandag 9 november 2026, Rotonde, 20h
Adult DVD, dinsdag 10 november 2026, Rotonde, 20h
Westside cowboy, Wyatt, donderdag 12 november 2026, Museum, 20h
Feeble little horse, maandag 16 november 20026, Rotonde, 20h
Master boot record, Fulci, Arottenbit, dinsdag 17 november 2026, Museum, 20h
Maria Arnal, woensdag 18 november 2026, Rotonde, 20h
Martin Luke Brown, donderdag 19 november 2026, Rotonde, 20h
The Sheepdogs, donderdag 19 november 2026, Museum
Mietze Conte, vrijdag 20 november 2026, Rotonde, 20h
Tough enough: David Eugene Edwards,& more, zaterdag 21 november 2026, Rotonde + Museum + Witloof Bar, 20h

Shaking hand, woensdag 25 november 2026, Witloof Bar, 20h
Glaive, Kurtains, dinsdag 1 december 2026, Rotonde, 20h
Julia Wolf, Scro, woensdag 2 december 2026, Witloof Bar, 20h
Imperial Triumphant, Knoll, donderdag 3 december 2026, Rotonde, 20h
Pongo, donderdag 3 december 2026, Museum, 20h
Syd matters, vrijdag 4 december 2026, Museum, 20h
Ebbb, zaterdag 5 december 2026, Witloof Bar, 20h
Jake Xerxes Fussell, dinsdag 8 december 2026, Rotonde, 20h
Maëlle, woensdag 9 december 2026, Rotonde, 20h
Kalika, donderdag 10 december 2026, Rotonde, 20h
Jakomo, zaterdag 12 december 2026, Rotonde, 20h
Rikas, dinsdag 15 december 2026, Museum, 20h
Opus Kink, woensdag 16 december 2026, Museum, 20h
Hippotraktor, woensdag 16 december 2026, Rotonde, 20h
Kulturr, vrijdag 18 december 2026, Museum, 20h

2027
Gilla Band, donderdag 21 januari 2027, Museum, 20h
Johnny Jane, vrijdag 22 januari 2027, Museum, 20h
Ladaniva, zaterdag 6 februari 2027, Museum, 20h
Revnoir, zondag 7 februari 2027, Rotonde, 20h
Mono, donderdag 18 februari 2027, Museum, 20h
Julia Jacklin, zondag 21 februari 2027, Museum, 20h

INFOS
Website  Responsive website  zie Bota site
New Talent! Cool Price! Bota’Carte formule
Tentoonstellingen - zie site
TUMULT Botanique en Tumult organiseren samen een tweedaags festival rond alle metalgenres, in het hart van Brussel
Les Nuits Weekender
Les Nuits Weekender  dat plaatsvindt in november. Deze editie wordt een herfstversie van ons traditionele lentefestival, Les Nuits Botanique, maar dan over één weekend. Maar je vindt hier ook dezelfde passie voor nieuwe ontdekkingen die ons zo dierbaar is, in een gedurfd en eclectisch programma
Het Tough Enough festival
Het festival onderscheidt zich door zijn tweeledige programmatie, waarbij traditionele, akoestische- en 'roots' acts worden gecombineerd met meer rock-geïnspireerde sounds, van garage tot punk, surf en psychedelische rock.
Een echte muzikale smeltkroes waar elke artiest op de een of andere manier een unieke band heeft met de blues. En omdat we in de Bota zijn, zal naast gevestigde bands die al bekend zijn bij liefhebbers van de betreffende stijlen, ook veel aandacht worden besteed aan opkomende bands die de toekomst van deze genres vormgeven, de grenzen van hun muziekgenre verleggen, innoveren.
LES NUITS BOTANIQUE
Gevestigde waarden en aanstormende talenten zullen het buitenpodium, de Orangerie en de Rotonde onveilig maken tussen ...
Les Nuits Bota  Een festival met de vinger aan de pols  Een unieke locatie, een programmatie met een dijk van een reputatie!

Info: https://www.botanique.be