Ter introductie van het nieuwe werk van Selah Sue citeren we bijgaande info: ''De Bedroom EP is een intiem en open project waarbij Selah Sue recht uit het hart spreekt. Zo bezingt ze de liefde voor haar twee kinderen in het openingsnummer “You” en staat ze met de strofe "When my mind is lost, will you stand by me every night and day?" in het nummer “Always” stil bij het ouder worden. Tijdens de quarantaine zijn de ‘Lullaby Sessions’ van Selah Sue op Facebook een baken van steun en comfort voor de fans. Hier speelt ze wekelijks covers en akoestische versies van haar nummers.
Meer over deze sessies kan je vinden op haar Facebook pagina: https://www.facebook.com/SelahSue ''.
Deze EP is dus een zeer persoonlijke parel geworden die de schoonheid van het leven uitbeeldt op een eenvoudig , wonderbaarlijke wijze.
De Franstalige recensie kunt u hier nalezen: http://www.musiczine.net/fr/chroniques/item/78658-bedroom-ep.html
We zijn het trouwens volmondig met onze collega eens. Het moederschap doet Selah Sue deugd, en is een ware inspiratiebron. “In a heartbeat” is een liefelijke ode aan haar kinderen , zonder al te klef te klinken. De engelachtige , kristalheldere stem voert je weg naar de oorden van het moederschap, wellicht gezeten op een roos wolkje maar ze belicht met deze vijf songs de mooie kant ervan. Tegenwoordig zien we dat te weinig, al te vaak wordt ons een spiegel voorgehouden dat het moederschap niet gemakkelijk is. Gelogen is dat allerminst, diep respect voor iedere moeder op deze wereld. Maar de mooie en zachte kant mag ook eens in de schijnwerpers staan. En dat is bij deze EP zeker het geval. Nogmaals, zonder klef te gaan klinken, stralen songs als “You'”, “You're My Heart” en “Always” zoveel liefde uit. Een liefde die enkel een moeder kan voelen.
Selah Sue laat zich op deze EP van haar meest kwetsbare kant zien, een kant die ook aantoont dat ze - hopelijk - haar demonen heeft overwonnen. Dankzij het moederschap is een stap in de goede richting zeker ingezet. Deze weemoedige en melancholisch mooie EP laat ons alvast het beste hopen voor de toekomst. “I would rather” laat een soulvolle Selah Sue horen en zien die harten doorboort vol liefde.
Besluit: We hebben vijf jaar moeten wachten, maar Selah Sue bewijst dat ze nog steeds van veel soul markten thuis is, en harten kan doen smelten op eenvoudig, magisch mooie wijze. Met haar stem als ultieme wapen om je een glimlach op de lippen te bezorgen; de donkere wolken van het leven worden even opzij geschoven en de zon kan in je hart schijnen. Deze EP is trouwens een wondermooie ode aan alle moeders, gezongen en geschreven door iemand die het moederschap met veel liefde omarmt.
Tracklist: In A Heartbeat - You - You're My Heart (feat. Naima & Zuraya) - Always - Cosmo - I Would Rather
De Leuvense Selah Sue had na haar debuut en de daaropvolgende (zenuwslopende) tour tijd nodig voor zichzelf , alles op een rijtje plaatsen om dan stap per stap te werken aan de opvolger , die dus vier jaar later verschijnt.
Zij valt op door haar een unieke , indringende doorleefde soulstem en steekt gerespecteerde souldames naar de kroon . Haar songs hebben een geraffineerde opbouw, zijn warm, spannend en mooi uitgewerkt. Vorig jaar trad ze al eens op en kregen we al een paar nieuwe tracks te horen . Intussen zijn “Alone” en de titelsong “Reason” al meteen twee sterkhouders. Sfeervolle pop , met een vol geluid , een lichte groove (van funk, jazz , reggae , dub tunes), die emotioneel geladen zijn.
Die emotionaliteit is en vormt nog steeds de rode draad doorheen haar materiaal . Ze brengt het samen in een rits songs die het genre afwisselen .
Naast de twee eerste singles hebben we een reeks extraverte als “I won’t go for more”, “Fear nothing” , “Daddy” , “Sadness”, “Feel” , “Right where I want you” en “Falling out”. Ze staan tegenover de ingenomen , breekbare nummers, die de donkere kant laten horen , “The light” en “Always home” .
Die dampende fusie levert opnieuw een overtuigend album en onderstreept haar talent.
Om de opening van het nieuwe Depot in Leuven te vieren, werd Selah Sue teruggehaald van haar Amerikaanse tour. De keuze voor de Leuvense zangeres leek vrij vanzelfsprekend, want Sanne Putseys heeft een speciale band met Het Depot. Ze werd hier immers vijf jaar geleden ontdekt door Milow tijdens één van de Open Mic-avonden. Dus werd haar maar direct gevraagd om drie avonden na elkaar, 16, 17 en 18 november, op te treden. Door groot succes werd daar nog een vierde concert aan toegevoegd op 20 november.
Na anderhalf jaar verbouwingswerken ziet het oude cinemapand tegenover het station er goed uit. De veranderingen zijn niet wereldschokkend, maar enkele zaken zoals de toegang zijn wel duidelijk verbeterd. De concertzaal heeft nu een maximumcapaciteit van 850 personen, maar ondanks dat het optreden uitverkocht was, voelde je je toch niet onvrijwillig tegen je buren gedrukt.
Toen Billie Kawende de avond opende met enkel haar krachtige stem en keyboard, dacht iedereen dat Selah Sue een Amerikaans talent met haar mee terug had gebracht. Groot was de verbazing toen ze ons na het tweede nummer in het Nederlands toesprak. Met haar mix van r&b en soul wist Billie K het publiek te intrigeren. Een stem als een klok, zeggen ze dan.
Maar Selah Sue had niet één, maar twee voorprogramma's meegebracht. Niels Delvaux, aka Delvis, en zijn band bedolven ons onder hun funky soulful sounds. Dansschoenen werden aangetrokken. Delvis wist duidelijk dat een voorprogramma dient om het publiek op te warmen en slaagde er merkbaar in om de temperatuur op te voeren in de zaal.
En dan waarvoor we gekomen waren. Selah Sue. Opener was het breekbare "Summertime". Terwijl ze met de ogen ten hemel geslagen "I just know, but I can't change" zong, leek het wel alsof ze het publiek tot een gemeenschappelijke bezinning leidde. Daarna vertrouwde ze ons toe hoe blij ze was om terug te zijn. Terug op de plaats waar alles vijf jaar geleden begon met haar onzekere zelf die twee nummertjes te horen bracht in het oude Depot. Dat het al de vierde keer was dat ze dat zei, deed niets af aan haar oprechtheid. Met het volgende nummer speelde ze verder in de fragiele emoties van het nu al adorerende publiek. Voor haar mama, zei ze. "Mommy" werd méér dan de originele vrij sobere versie dankzij de toevoeging van piano op keyboard.
Daarna werden we in een heel andere sfeer gedompeld. De haast intergalactische lasergeluiden waren een teken dat er ons iets groots te wachten stond. "Just because I do" werd verder gestuwd door sterkere gitaren dan we van Selah Sue gewend zijn en met "Black Part Love" ging ze dan helemaal los. En met haar het publiek. De schreeuw "you'd better go insane" werd bijna letterlijk genomen als de kleine gestalte het hele podium vulde met haar bezwerende dans. Op zo'n moment kan je er niet aan twijfelen hoeveel plezier ze beleeft aan muziek maken. Hierna kregen we heel even de ruimte om boven water te komen en naar adem te happen tijdens de instrumentenwissel. Een pauze die we zeker konden gebruiken, want vanaf de eerste noten van "This World" moest er weer voluit voor gegaan worden. Genietbaar tussendoor, maar niet uitzonderlijk in de live-uitvoering waren "Fyah", "Break", "On the run" en "Soulbreak".
Als je een cover speelt, moet je het goed doen. En Selah Sue deed het goed met haar loopstation-versie van Tweets "Oops, Oh My", volgens haar het beste r&b-lied aller tijden. Als het publiek het daarvoor nog niet warm had, dan had het het daarna toch zeker wel. Daarna volgde het overbekende "Fade Away" met zijn bluesy, nostalgische sfeer. Dat het tegenwoordig grijsgedraaid wordt op de radio, kon het enthousiasme van het publiek niet temperen. Delvis diende als waardige vervanger van Cee Lo Green in "Please".
In plaats van de publiekssuggestie "I eat your bananas raw" werd toch gekozen voor het langverwachte "Raggamuffin". Hierna werd de energie op maximumniveau gehouden met "Peace of Mind", "Crazy Vibes" en als laatste het hoogtepunt "Crazy Sufferin Style". Een speciale vermelding van de uitzonderlijke muzikanten die Selah Sue vergezelden is hier zeker wel op zijn plaats, want alleen had ze nooit voor zo'n buitengewone muziekervaring kunnen zorgen.
Selah Sue had al een aanzienlijke setlist afgewerkt, maar toch werd het publiek nog op twee bisnummers getrakteerd. Ze liet ons nog een laatste dansje doen op "Zanna" en zorgde daarna met "All I need from you" voor een grandioze cooldown, zoals het hoort na elke inspanning.
Selah Sue gaf ons alles wat ze had. En wij aanvaardden gretig.
Setlist Selah Sue: Summertime, Mommy, Just because I do, Black Part Love/Lauryn, This World, Fyah, Break, On the run, Oops, Oh My (Tweet cover), Soulbreak, Fade Away, Please (Feat Delvis), Raggamuffin, Peace of Mind, Crazy Vibes, Crazy Sufferin Style
Bis: Zanna, All I need from you
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/selah-sue-20-11-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/delvis-20-11-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/billie-kawende-20-11-2012/
Organisatie: Depot, Leuven
Het moet geleden zijn van Eddy Merckx dat ze in België nog zo een talent hebben gehad. Selah Sue is er eentje om te koesteren. Het is sowieso al een mooie verschijning met die prachtig fonkelende ogen, maar als ze aan het zingen slaat wordt het pas echt hemels. Wat een stem, wat een présence, en ook wat een unieke sound.
Want Selah Sue is niet zomaar een antwoord op buitenlandse dames als Amy Winehouse of Duffy. Zij is veel meer dan dat, haar songs zijn nergens een afkooksel van het werk van deze dames. Selah sue overtuigt op alle gebied, ze flirt op een heel frisse manier met reggae, ze rapt overtuigend en mijdt daarbij probleemloos de clichés van het genre, ze heeft een ongelooflijk mooie stem en schrijft adembenemend mooie songs. Bovendien wordt ze daarin bijgetreden door een werkelijk schitterende band.
Ook het Franse publiek in een uitverkochte Grand Mix komt tot die vaststelling, ze dragen Selah Sue en haar voortreffelijke groep op handen. De Fransen zijn kennelijk goed vertrouwd met de schitterende songs als “Raggamuffin” en “Crazy Vibes”, nummers die ook hier op een enthousiast herkenningsapplaus onthaald worden. Maar al de rest is even heerlijk, vinnig en levendig. Het concertje bruist van begin tot eind. En dat hebben we vooral te danken aan uiteraard de dame zelf, aan de variatie in de songs en aan de fraai musicerende groep.
Selah Sue is een goudhaantje, als dit geen internationaal fenomeen wordt, dan is de wereld onrechtvaardig (helaas is ie dat ook, dus het wordt toch afwachten).
Afspraak op Rock Werchter in die magische Marque, waar zij de pannen van het dak zal spelen.
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing
Eindelijk is het er van gekomen dat Sanne Putseys aka Selah Sue een debuutplaat uit heeft. Ze presenteert zich als een klassedame, bulkend talent die over een doorleefde soulstem beschikt, helder, indringend, intrigerend en emotievol klinkt en zorgt voor onnavolgbare raps. Ze steekt souldames Joss Stone, Amy Winehouse, Lauren Hill en Erykah Badu naar de kroon en ze maakt huidige talenten Duffy en Adele jaloers.
Iedereen houdt wel van haar … Ze is een Belgisch talent die een wereldwijde doorbraak verdient. De Leuvense is er met de jaren maar op vooruit gegaan. Ontdekt in 2007 door Milow en door de talrijke optredens solo en met haar band, heeft ze een erg evenwichtige , gevarieerde, overtuigende, sterke plaat uit, een swampende fusie van pop, soul, r&b, jazz, reggae, ragga en dubstep; ze brengt vette, ingetogen en gevoelige tracks die uiterst genietbaar, bezwerend en groovy kunnen zijn, “Peace”, “Crazy vibes”, “Black part love”, “Raggamuffin”, “Fyah fyah fyah” en “Crazy sufferin style” om maar een paar op te noemen.
Solo en ingehouden op haar gitaar refereert ze nauw aan Luka Bloom, een vleugje trippopritmes en lome basslines op “Just because I do” sluipen om de hoek.
Eerder al smolten Prince en Cee-Lo Green voor haar, - luister maar naar “Please” die Joss Stone en Solomon Burke verenigt.
De cover “Valerie” staat niet op het debuut, maar wat we horen doet een groots Belgisch Talent besluiten, eigentijds en pur sang. Een Top Selah Sue!
Het tienermeisje Sanne Putseys aka Selah Sue klonk solo al volwassen en is nu groots geworden … een Belgisch talent die een wereldwijde doorbraak verdient … een klassedame dus! En ze heeft haar strepen al ruim verdiend hoor; onlangs deed Cee-Lo Green beroep op haar (de song “Please”) en Prince was op zijn concert in het Sportpaleis al danig onder de indruk van de performance en het bulkende talent van Selah Sue …Ze beschikt over een doorleefde soulstem en zorgt voor onnavolgbare raps … helder, indringend, intrigerend en emotievol; ze steekt souldames Joss Stone, Amy Winehouse, Lauren Hill en Erykah Badu naar de kroon en ze maakt huidige talenten Duffy en Adele jaloers.
Ze is intussen de twintig voorbij en ze werkte deskundig haar debuut af. Vanaf het moment dat Milow haar in 2007 introduceerde, is de jonge Leuvense er alleen maar op vooruit gegaan. Een sneeuwbaleffect ontstond rond de mooi ogende sing/songschrijfster Sanne Putseys met haar verleidelijke blik en mooi blauwe ogen. Door de talrijke optredens solo en met haar band, heeft ze al heel wat podiumervaring opgedaan; een hoogtepunt had ze op Pukkelpop vorig jaar op de Mainstage …
Ze heeft al een fikse fanshare en bij het verschijnen van haar debuut waren er al snel drie uitverkochte AB concerten. Doe het haar maar na! Als een Luka Bloom begon ze er solo aan … overtuigend, met opgeheven hoofd en zonder een greintje podiumvrees. Gewaagd! We waren meteen van slag op de akoestisch toongezette “Summertime” en “Mommy”, lichtjes ondersteund van synths. Alle aandacht trok ze naar haar toe! Dan kwam de band er definitief bij die de songs een bezwerende groove gaf door slepende trippopritmes, lome basslines (zie Massive Attack en Portishead) en reggaetunes (de ervaring met de AKS crew). Een dreigende “Just because I do” en een All Saints refererende Ffamous” waren hiervan mooie voorbeelden, in het begin van de goed uur durende set.
De single “Black part love” sloeg het publiek met verstomming; ze boog de song moeiteloos om naar Lauren Hills “Lost ones” en gaf het nummer een forse jus r&b, jazz en pop. Het solo gespeelde “Fyah fyah fyah” volgde, sober aangevat, maar haar akoestisch gitaargetokkel kreeg een raggavibe en vocaal begon ze er fors op te rappen. Schitterend gewoonweg!
Een uiterst genietbare, gevarieerde set bood ze met vette tracks “Break”, “The more that I …”, “This world” en “Please”, geruggensteund door haar mannelijke Leuvense collega Delvis, die niet aan Cee-Lo Green moest onderdoen . Een muzikale vergelijking Solomon Burke meets Joss Stone viel op. De toetsen namen op deze nummers een prominente rol in.
Ze zette een puike finalereeks neer met het aanstekelijke “Raggamuffin’”, solo ingezet en gaandeweg gekenmerkt van een voller geluid, het opbouwende en ophitsende “Peace of mind” en de “Crazy vibes” single, die elan kreeg door de handclaps en sterk werd onthaald door het publiek. Haar ervaringen met r&b/dubstep/ragga/reggae hoorden we in het afsluitende “Crazy sufferin’ style”; ze blies de stijl, net als Magnetic Man, wat nieuw leven in.
Ze palmde haar publiek nog 1x solo in, liet spijtig genoeg de cover “Valerie (Ronson/Winehouse) aan zich voorbij, maar deed ons besluiten dat we hier een Groots Belgisch Talent aan het werk zagen! Een klassemadam. Pur sang. Selah Su(e)per, las ik ergens. Terecht!
Btw - Eind de maand ook in Le Grand Mix, Tourcoing te zien.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Terwijl een Gentse Vooruit rustig aan het vollopen is voor Headliner Selah Sue maakte Yuko zich op om de aanwezigen alvast op te warmen. Yuko is een Gentse indietronica-band rond frontman Kristof Deneijs. De Gentenaren brachten in 2008 hun debuutalbum ‘For Times When Ears Are Sore’ uit en lieten deze op de zaal los. Aangezien ze de voorbije maanden in de studio zaten om nieuw materiaal op te nemen voor op hun nieuwe plaat, die verwacht wordt voor het voorjaar van 2011 was er ook tijd om paar nieuwe nummers op het publiek los te laten …
Voor de jonge Leuvense Sanne Putseys aka Selah Sue gaat het tegenwoordig erg hard, op haar 15de begon ze met haar eerste gitaarlessen, om 2 jaar later met die andere Leuvense grootheid Milow op tournee te trekken. Afgelopen zomer stond ze nog op het hoofdpodium van Pukkelpop en is ze te horen op de nieuwe plaat van Cee Lo Green, die we kennen van de hit “Fuck You”. Het haar hoogtepunt tot nu toe korte carrière bereikte ze ongetwijfeld enkele weken geleden toen ze het voorprogramma van Prince mocht verzorgen. De 21-jarige singer-songwriter die tot voor kort altijd moederziel alleen op het podium stond, krijgt tegenwoordig versterking van een volwaardige band met Jasper Hautekiet op de bass, Frederik Vandenberghe op de drums en Joris Caluwaerts op de keyboards.
Selah Sue die ik eerder dit jaar al zag op Novarock en Pukkelpop, heb ik zien groeien van een iets wat schuchter en onzeker meisje tot een vrouw met ballen waarvan de zelfzekerheid er af druipt. Van haar stem (die aan Amy Winehouse en Duffy doet denken) waren we nu ook weer ondersteboven, echt fenomenaal welke toonaarden en –hoogtes die allemaal op jonge leeftijd aankan.
Het optreden dat ze in een uitverkochte concertzaal van de Vooruit voor ons bracht was een greep uit de nummers die verzameld staan op haar debuutalbum die in februari 2011 in de winkels zal liggen. Dat album zal een mengelmoes van soul, pop, jazz en reggae worden. Haar set opende ze met “Summertime” gevolgd door “Mommy” een nummer geschreven voor haar moeder, met wie ze een sterke band mee lijkt te hebben. Verder bracht ze nog een hele sterke cover van Lauryn Hills nummer “Lost Ones”.
Na het brengen van hits als “Raggamuffin” en “Crazy Vibes” sloot ze haar zeer gesmaakte set af met een fenomenale versie van “Crazy Sufferin”. Tijdens de bisronde bezorgde ze een jonge kerel de avond van zijn leven door hem op het podium te roepen, om samen nog eens het wonder mooie “Raggamuffin” te zingen. Het laatste wapenfeit van de avond was een soort van reggae medley, zo kwam er na een dik uur een einde aan een set die meer dan af was!
Setlist: 1. summertime 2. Mommy 3. Just Because I Do 4. Famous 5. Black Part 6. Lauryn Hills One 7. Fyah Fyah 8. Break 9. This World 10. Raggamuffin 11. Peace Of Mind 12. Crazy Vibes 13. Crazy Sufferin
Organisatie: Democrazy, Gent
Nederlands 
Français 
