The Haunted Youth - livestream - Een emotionele psychedelische, dromerige trip
The Haunted Youth is een jonge psychpop die puur muzikaal doet denken aan bands zoals MGMT, Tame Impala en DIIV maar ook een link maakt met Slowdive, The Cure, Cocteau Twins en Spiritualized.
Ze brachten met “Teen Rebel” een veelbelovende single uit die ons ook niet is ontgaan. De recensie daarvan kun je hier nog eens nalezen.
Ondertussen won de band ook De Nieuwe Lichting van Studio Brussel. En lijkt klaar om de wereld te gaan veroveren. We citeren even de info van MayWay records: ‘Debuutsingle “Teen Rebel” is meteen een schot in de roos: The Haunted Youth wint De Nieuwe Lichting van Studio Brussel en wordt volop gedraaid in binnen- en buitenland. Ook aan de andere kant van de oceaan trekt “Teen Rebel” de aandacht: het haalt zelfs de frontpage van het bekende en invloedrijke Amerikaanse online magazine Consequence of Sound."
Helaas gooit Corona al meer dan een jaar roet in het eten, maar gelukkig vond N9 in samenwerking met Soundstorm een manier om deze veelbelovende band in de schijnwerpers te plaatsen, door een livestream concert. Het voelt aan als een bijzondere totaalbeleving.
We houden niet van namedropping, maar bij deze jonge wolven kun je niet voorbij aan de beschreven referenties. The Haunted Youth (****) beschikt echter nog over een eigen smoel en brengt een aanstekelijk allegaartje van psychedelische dromerige popmuziek. De heren en dame stralen enorm veel spelplezier uit en pakken het podium in alsof ze voor een wild enthousiast publiek staan te spelen.
Vanaf de eerste song grijpt The Haunted Youth je bij het nekvel en sleurt je mee naar een psychedelische droomwereld. Circa drie kwartier lang blijven we genieten van hun kleurrijke pop, door die lekker verschroeiende drums, keyboard en gitaarriedels .De vocals zijn emotioneel en catchy .
Het materiaal vormt een geheel , en toont misschien wat eenvormigheid, maar het belet de hypnotiserende sterkte niet .
Het is wachten op het najaar om The Haunted Youth echt live te zien, maar via deze streaming toonden ze een enthousiasmerende livespirit , aanstekelijk, zachtmoedig, door hun jeugdig enthousiasme.
Uiteraard zijn er nog groeimogelijkheden. Maar de stempel ‘veelbelovend naar de toekomst toe’ werd met de single en de livestream alvast gemaakt.
Een veelbelovende set van het kwintet uit Hasselt rond Joachim Liebens, dat sterk begon met hun oorwormsingle “Teen Rebel”, live een 7-minuten lange song van zweverige, dromerige gitaren en de intrigerende stem van Joachim aangevuld met moois aan de synths.
Ook het ander materiaal was intrigerend en boeiend alvast . Psychedelische indiedreampop, die dicht aanleunt bij Tame Impala en MGMT. Een terechte winnaar van StuBru’s Nieuwe Lichting en iets moois van Belgische bodem . In het najaar te zien in de concertzalen , hopelijk toch … (Indrukken Danny Feys)
Organisatie: N9, Eeklo ism Soundstorm
Grand Picture Palace - Sound of Ghent - Een uiteenlopend klankenbord dat een intense gemoedsrust biedt
We citeren even: "Bassiste Anneleen Boehme stond in 2007 mee aan de wieg van LABtrio, een van de meest gelauwerde Belgische jazzbands van het voorbije decennium. Net als Lander Gyselinck en Bram De Looze hield ze het daar niet bij en liet ze zich al snel gelden in de meest uiteenlopende contexten. Nu pakt Boehme uit met haar 'droomproject': het negenkoppige Grand Picture Palace. Een jazzkwintet én een strijkkwartet die verschillende liefdes samenbrengen. Boehme leidt en speelt bas met verve, en schreef composities die even krachtig als elegant genremuurtjes doorbreken."
Een bijzonder veelzijdig project dus. Ondertussen heeft Grand Picture Palace (*****) al heel wat respect binnen de scene. Het collectief stond nu in de Handelsbeurs voor een livestream.
De set begint, net als op plaat overigens, met een a capella stukje dat klinkt als een mini-requiem gezongen door de groepsleden. Dit bovenop het dak van een gebouw. Op “Lucie” hoor je hoe het gezelschap tewerk gaat, laagje per laagje een klankenbord opstapelen tot een magisch geheel, zonder daarbij de geluidsnorm te overschrijden, maar het hart van de jazz liefhebber - die ook houdt van een klassieke aanpak - te veroveren. Op zachtmoedige wijze worden we gestreeld door viool en blazers , ondersteund van een bedwelmende, sfeervolle contrabas, cello en drums , die een gemoedsrust over je doen neerdalen. “Vuurtoren” past alvast in het plaatje.
Op “Ramallah” komen Oosterse invloeden voor, wat de veelzijdigheid onderstreept van Grand Picture Palace. Verder spelen ze een hoekig, groovy klinkende “Maryward”.
Na de voorstelling van de band streelt het combo met een mooi muzikaal kader; om kippenvel van te krijgen. Elke muzikant krijgt ruimte met z’n instrument , wat de sterkte van Grand Picture Palace betekent … En er kan uitbundig worden geïmproviseerd.
Tof is dat Anneleen haar publiek online aanspreekt met een leuke kwinkslag.
Grand Picture Palace biedt ons een uiteenlopend klankenbord dat een intense gemoedsrust biedt. Je wordt onder hypnose gebracht en voelt je letterlijk wegglijden uit onze realiteit. Heerlijk!
Line-up: Anneleen Boehme contrabas, composities; Rob Banken basklarinet; Cedric De Lat trompet; Berlinde Deman tuba; Matthias De Waele drums; Juno Kerstens cello; Rhea Vanhellemont altviool; Linde Verjans viool; Laura Kennis viool
Organisatie: Handelsbeurs, Gent ism Sound of Ghent
Wolf - livestream - Sing-songwriting ontdaan van enige franjes
Wolf Vanwymeersch
Wolf Vanwymeersch zette zijn eerste muzikale stappen met Waldorf, leerde lopen bij The Van Jets, vliegen en vallen doet hij nog steeds bij Elefant … en ook solo is hij niet te onderschatten …
Elefant hielden we al een tijdje in het oog. In maart was er tijdens de lockdown nog een optreden in livestream. Elefant brengt allerhande genres samen onder de noemer duistere geflipte noiserock; elementen krautrock, sludge, math, prog en postpunk vinden hier hun weg. We werden meegevoerd in hun muzikale realiteit , een hobbelig intens spannend parcours dat chaos, gekte in een broeierige melodie spant.
Lees hier de review .
Wolf achtte dat echter de tijd rijp was voor een eerste solo-plaat. Wolf balanceert tussen singer-songwriter en elektronica, gedragen door persoonlijke teksten en z’n innemende, warme baritonstem. De solplaat is nog niet volledig af, maar de eerste single “Not To” is er en binnenkort komt er een tweede uit .
( wolf vanwymeersch - not to - YouTube )
Tijd om Wolf even aan het werk te zien in een livestream . De opnames zijn van in de Boma studio, Gent . Hij zet hier de lijnen uit , met twee andere leden van Elefant op gitaar, bas en keys. De keys dwarrelen rond de semi-akoestische songs , die een repetitieve , broeierige opbouw hebben , “Not to” klinkt in z’n sobere gedaante groovy, net als “On a sunday afternoon” en “Friendly is better”. De songs zijn meer ontdaan van de muzikale dreiging en donkerte van Elefant. Ze zijn lichtvoetiger van aard. Innemender zijn “Fall from grace , “Part of me (lekkere zalvende gitaarpartijen en banjogetokkel) en “I gathered everyone”. Hij balanceert op die manier tussen Stuart Staples (Tindersticks), Brett Anderson (Suede) en Sivert Hoyem (Madrugada).
Wolf onderstreept z’n sing/songwriting en brengt intens spannend materiaal dat melancholischer van aard is weliswaar, ontdaan van enige franjes . De zes nummers zijn een mooi voorstelling.
Organisatie: Wolf Vanwymeersch + band
Psychonaut - livestream - Een emotionele confrontatie met al onze innerlijke demonen
Psychonaut is een voorname post-metalband geworden … Ze zijn afkomstig uit Mechelen, halen invloed uit de jaren '70, bands als Pink Floyd en Led Zeppelin, en combineren het met rauwe post-metal van AmenRa en Tool.
De band bracht, na twee EP's, zijn debuut uit. 'Unfold The God Man' . De recensie kun je hier nog eens nalezen.
Ondertussen heeft de band niet stil gezeten, en heeft veel opgetreden. Een ‘must see live’ band. Via Studio Scampi werd een livestream gepresenteerd. Wat een liveset, we werden volledig weggeblazen.
Op “Halls of Amenti” klinken ze verschroeiend en trekt de band alle registers open. Het davert tot in de hel! De grote verrassing komt er bij “The Fall of Consciousness”, ingeleid door een sax, dat de song naar een heel mysterieus, haast occult niveau optilt. Tempowissels hebben we door de epische baslijnen van Thomas Michiels , de gitaarriedels van Stefan de Graef, en de drum salvo's van Harm Peters . De emotioneel beladen vocals door Thomas en Stefan bezorgen kippenvel. Dit is pure post metal, donker, gedreven , gelukzalig.
Dat is de grote sterkte van Psychonaut, de band klinkt grensverleggend en speelt met emoties binnen hun materiaal. Ze zijn energiek en gaan rechtdoor , straight forward. Op “Kabuddah” trilt de grond en voel je de hitte van de vuurtongen van de Hel. Alsof demonen worden losgelaten … En saxofonist Dieter Vaganee mag in het dreigend slotkader rust bieden.
De plaat 'Unfold the god man' is verdomd sterk , maar live is de sound en de vocale variaties even overtuigend van deze muzikanten . Het concert was een totaalbeleving , de perfecte postmetal sound die verschroeiende mokerslagen uitdeelt , je tegen een geluidsmuur kwakt en die emotioneel raakt . Kortom, een emotionele confrontatie met al onze innerlijke demonen …
Organisatie: Psychonaut ism Studio Scampi
Zwerm - Sound of Ghent - Tussen het zonlicht op een zomerse ochtend en het donkere van de nacht kom je Zwerm tegen
Zwerm is een Belgisch/Nederlands elektrisch gitaar collectief die sinds 2007 goed bezig zijn. Hun debuut 'The world's longest melody' werd door ‘the wire magazine’ geprezen als ‘een voor de hand liggende kanshebber voor album van het jaar 2010'. Ze gaven concerten in de UK, Europa, de Verenigde Staten en Mexico. Nu komt de nieuwe plaat ‘Great Expectations’ uit.
Voor hun nieuwe plaat nodigden ze niemand minder dan Karen Willems uit, drumster extraordinaire. In de Handelsbeurs werd de nieuwe schijf via streaming voorgesteld. Ze werkten ook nog met beeldend kunstenaars Benjamin Verdonck en Lucas Van Haesbroeck. Tijdens het concert zijn beiden bezig met intrigerende installaties. Wat zorgt voor een voortdurende kruisbestuiving van visuele effecten en kleurrijke klankentapijten.
Hier bij deze streaming komt de focus op een totaalbeleving , door de muzikanten op het podium en de manier waarop iets door Verdonck-Van Haesbroeck in beeld wordt gebracht.
Het maakt het optreden van Zwerm (*****) uniek en sterk!
Alsof je in een soort 3D film terecht bent gekomen, waar de beelden samen vloeien met wat de muzikanten uit hun mouw schudden, het zorgt voor een filmische, zelfs theatrale totaalbeleving, het kijken, het luisteren en het voelen.
Beeld en klank hebben een hypnotiserende invloed op je gemoed. Een beetje als een psychedelische trip in een kleurrijk landschap, waar van alles te beleven valt.
Elke song bevat het kenmerk van een onwereldse schoonheid, dat wordt verbonden met een uitzonderlijke virtuositeit. Karen voelt zich door de experimentjes als een vis in het water bij Zwerm. Niet zo verwonderlijk, gezien elke muzikant hier wel zijn comfortzone verlaat.
De visuele effecten geven een extra boost om dit streaming concert naar een onaards aanvoelend niveau op te stuwen, zowel op die weemoedige, als op die vlijmscherpe momenten.
Het meest opvallende bij Zwerm is de dosis experiment en je op het verkeerde been zetten in de instrumentatie als op de visualisatie.
Zwerm flirt eveneens met toegankelijkheid, je zingt de songs prompt mee, en ze blijven op je netvlies gebrand als een doorsnee pop song. Echter, Zwerm is geen pop band. Je kunt niet direct een muziekstijl kleven, en dat maakt hen een bijzonder pareltje. De stijlbreuken koesteren ze.
Mooi hoe de band je inpakt op bijzonder uitgekiende wijze. Zwerm varieert ongelofelijk in de sound. De twee beeldende kunstenaars doen een wereld open die balanceert tussen spookachtig en sprookjesachtig, dromerig en lichtjes dreigend, dit tussen het zonlicht op een zomerse ochtend, en het donkere van de nacht!.
Organisatie: Handelsbeurs, Gent ism Sound of Ghent
Schroothoop - livestream - Iets unieks, sterk en visueel mooi met instrumenten uit afval
Creatief omgaan met livestreams …Pilar , Brussel doet het met een virtual reality, in 360°. Tem 30 april kun je een zestal concerten op de site bewonderen via een VR-brilletje.
Eén van de bands die we graag in de schijnwerpers wensen te plaatsen is Schroothoop , een collectief , een drietal, die elkaar vond in het Brusselse.
Schroothoop wie? Het zijn drie instrumentenbouwers , kun je wel zeggen … Multi-instrumentalist/saxofonist Rik Staelens, samen met percussioniste Margo Maex en bassist-klarinettist Timo Vantyghem knutselen hun instrumenten in elkaar en geven een avontuurlijke, experimentele mengelmoes van sounds.
Schroothoop geeft (z)werfafval een muzikaal tweede leven . Het instrumentale trio fabriceerde een drumstel van bidons, blik en oud ijzer , een bas van een werfemmer en wasdraad, en flutes , klarinetten, tuba’s gemaakt van pvc .
Ze hebben nu een EP uit, ‘Klein gevaarlijk afval’. Met eenvoudige materialen die in de vuilnisbelt belanden , weten zij iets unieks te maken, iets nieuws te creëren en na te bootsen.
De sound van hun zelfgemaakte instrumenten werken in op de dansspieren of zorgen net voor die juiste dosis ‘onthaasting’ in deze soms gekke tijden. Verdomd, het klinkt goed , aanstekelijk, chilly en het laat veel over je verbeeldingskracht .
Een exotische , ambachtelijke sfeer krijgen we door deze meltingpot , een smeltkroes aan stijlen, zonder de melodie uit het oog te verliezen. De sound en het geheel klinkt aangenaam, ontspannend, chillend en groovy. Het is visueel fijn, met een knipoog naar Einstürzende neubauten.
Het ritme intrigeert , de flutes leiden de song in , een muzikale wereld opent zich van world - etno - psychedelica - pop. Een versmelting van onze Westerse met de Oosterse cultuur en Afro. Met de repetitieve, zachtmoedige en groovy percussie en de basses plaveien ze de weg naar een ongerepte natuur .
Een vijftal nummers stelden ze voor. O.m. op “Obsolescence programmée”, “Mammoettanker” en “Magnetron” , mengen ze alles mooi in één nummer. Het is fijn om te zien hoe ze hun zelfg(b)ebouwde instrumenten bespelen en geluidjes laten horen van allerhande afval.
Al de stijlen die ze brengen, kun je bevatten in een multi-culturele stad als Brussel; om van weg te dromen , weg te smelten en om van te genieten .
Schroothoop heeft iets unieks in elkaar geknutseld, iets moois ritmisch en visueel; een schitterende 360° ervaring dus …
Neem gerust een kijkje naar de pics van de set in De Casino, Sint-Niklaas, september 2020
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/de-casino/schroothoop-06-09-2020.html
Organisatie: Pilar, Brussel ism Schroothoop
Wardruna - livestream - ‘Kvitravn’ release show - De witte raaf als teken van hoop in donkere tijden
Te midden van de wereldwijde pandemie en de onzekere toekomst van live optredens, kiest Wardruna voor een ambitieuze online release-show voor de nieuwe plaat ‘Kvitravn’. Voor dit unieke anderhalf uur durende streaming event spelen de Noren geen ‘gewone’ liveshow. Wardruna verwelkomt je voor een exclusieve set-up in een speciale omgeving waarin de band naast nummers van het nieuwe album ‘Kvitravn’, ook in ouder werk duikt.
Deze streaming ging nu wereldwijd door …
Na een kort interview dompelt Wardruna (****) je onder in een donker, intens mooi, occult aanvoelend sfeertje. Het meest opvallende in de band is de uiteenlopende vocale activiteit , die zorgen voor wat meer kleur en variatie binnen een overwegend donker kader. Mits enige fantasie, word je prompt geconfronteerd met die typische Noorse folklore die steeds tot de verbeelding spreekt. Uit deze streaming blijkt hoe visueel de nummers op deze plaat klinken, ze bezorgen je koude rillingen van angst en duisternis.
Je fantasie wordt geprikkeld door de donkere Folkloristische metal en aanverwante stijlen. De connectie met de natuur is een heel belangrijk aspect dat voortdurend terugkeert. De mysterieuze kracht van de schoonheid en het overweldigende, zelfs verwoestende wordt over de hele set vertoond. Naast de variërende vocals maken de muzikanten vaak gebruik van traditionele instrumenten die verbonden zijn aan een ver verleden, met beide voeten aan de grond. Ook al ontaardt het in enkele grimmig aanvoelende songs als de afsluiter “Helvegen” .
De witte raaf als teken van hoop … Wardruna doorbreekt de donkere gedachten en laat een licht schijnen aan het eind van de tunnel. Het gebeurt als een fantasieprikkelende samensmelting van weemoedige gedachten met folkloristische elementen die licht en donker zo goed mogelijk tot een logisch geheel brengen, in een intens mooi kader. Op die manier zijn we nauw verbonden met de schoonheid en de oerkracht van de natuur die wordt bezongen.
Tracklist
Kvitraven//Skugge//solringen//Bjarkan//Raido//Voluspa//Isa//UruR//Gra//Vindavlarljod//Rotlaust Tre Fell//Fehu//Helvegen
Organisatie: Loud noise production + wardruna + Metalfestival Into the grave ism Live Nation
Steiger - Spot On Jazz 2021 - livestream - De grenzen aftasten, verleggen in improvisatie
Spot On Jazz - ‘Spot On Jazz is een online jazz concertreeks onder impuls van ART-SPOT.BE, Gent Jazz en Jazz Middelheim, met de steun van Vlaanderen."
De komende 12 weken organiseert Spot On Jazz telkens een concert van een Gentse jazzband. Hun info omvat het volgende:" De komende twaalf weken sturen we wekelijks een bijzonder straf concert van een dito Gentse jazzband het wereldwijde web in. Ideaal voor bubbelparty's, strandwandelingen, de eerste barbecues én als excuus om uit de vijfde Zoom-meeting van de dag te geraken. En ja, ze zijn gratis. Waarom? Omdat we er vast van overtuigd zijn dat wie deze bands nu thuis, op het werk of in de auto ontdekt, zal staan springen om ze deze zomer op een podium aan het werk te zien. Het zijn dus louter smaakmakers? Wel, nee. Het zijn twaalf volbloedconcerten - from the heart! Omdat we er evenzeer van overtuigd zijn dat het niet gezond is om zolang zonder dit soort unieke live-ervaringen door het leven te gaan - zowel voor muzikanten als muziekliefhebbers. Maar laat ons ook luidop durven zeggen dat het evenmin gezond is om die nóg een zomer te moeten missen. Samen. Met de zon op ons hoofd en een Duvel in de hand. Dus geniet ervan! Even hard als de muzikanten. En laten we dit snel terug in 't echt doen! "
Steiger (****) kon de spits afbijten …
Steiger is een jazz formatie rond Gilles Vandecaveye-Pinoy (keyboards), Kobe Boon (bas) en Simon Raman (drums). Een trio top muzikanten die in andere projecten evenzeer hun stempel drukken. Steiger is niet aan zijn proefstuk toe want met 'If And Above All' (2017) en 'Give Space' (2018) liet de band al horen hoe divers ze zijn ; ze tasten de grenzen in het genre af, en durven het te verleggen in improvisatie. 'Brick Smoke Basement' kwam in 2020 uit en kreeg door het elektronisch vernuft een extra tintje.
Van hun live concert, net vóór de tweede lockdown, in De Singel, Antwerpen schreven we: "Jazz en aanverwante muziekstijlen is tegenwoordig de term die men gebruikt voor bands die tot het oneindige improviseren. Steiger brengt een uniek concept in het genre door elektronische muziek aan akoestische magie te linken , wat erg origineel is binnen het jazz gebeuren. In het aanbod is Steiger een welgekomen aanwinst. Ze zorgen voor een klankentapijt in alle kleuren van de regenboog. Ze stapelen ze op elkaar, in een gevarieerd kader. Je verveelt je geen seconde!''
Het verslag kun je hier nog eens nalezen
Op “Dark days'” worden alle registers open getrokken in een wervelstorm van sounds door piano, bas en drum, alsof de drie muzikanten hun frustratie moeten afreageren op hun instrumenten. Het gaat er anders aan toe op “Malinka” en “Sundog” , hier horen we de mysterieuze en experimentele kant van het trio. Subtiel merken we een donker spookachtig elementje. Je komt onder hypnose en treedt binnen in hun kleurrijke wereld.
“Mazurka de la muerte” klinkt jazzy groovend, een Steiger die terugkeert naar de roots, met dromerige soundscapes.
Op het mooie, verschroeiende klinkende “The new lady llama” improviseert het trio ten volle. Het is niet alleen de afsluiter van de set, maar tevens ook de titelsong van de binnenkort nieuw te verschijnen album. We horen Steiger die gevarieerd te werk gaat , blijft grenzen aftasten en durft verder te gaan in het genre
Info van het nieuwe album via bandcamp https://steigermusic.bandcamp.com/album/the-new-lady-llama ; op basis van deze fijne overtuigende streaming loont dit meer dan de moeite.
Tracklist: dark days/malinka//sundog//mazurka de la muerte//the new lady llama/
Organisatie: Spot On Jazz + Gent Jazz Festival, Gent
Mooneye - livestream - Mooneye op kruissnelheid
Het beloftevolle Mooneye van sing/songschrijver Michiel Libberecht lichtte in hun eigen streek op de eerste lentedag een tipje van de sluier van hun te verwachten nieuw werk .
In deze coronatijden tekende een klein half uur lang de vernieuwde band voor een intense, strakke, straffe liveset. Niet voor niks waren zij één van de winnaars van de Nieuwe Lichting van StuBru, twee jaar terug.
Mooneye van Libberecht trok naar hun eigen roots, Zwevegem, in de voormalige elektriciteitscentrale Transfo. Als kwintet trekken ze de kaart van licht melancholische indiepopfolkende rock , een warm melodieuze sound - live - in vijf spannende, broeierige songs gedragen door die innemende, gouden vocals van Michiel.
De eerste songs leiden het in … één van de doorbraaksingles, het sfeervolle “Black river” opent de set, het semi-akoestisch gitaargetokkel en de fijne, snijdende gitaarriedels verdringen ingebeelde keys . “Time to move away from here” is doorsnee poprock.
We ervaren een onmiskenbare invloed van 90s iconen Travis , Semisonic, Starsailor en ons eigen Novastar , die gelinkt worden aan de band van Timothy Showalter, Strand of oaks en Eigen Kweek Douglas firs.
“Bright lights” bracht Mooneye vorig jaar in volle coronatijden in een pole-positie. Een schitterende single , die reikhalzend doet uitkijken naar het nieuwe werk. Er zit een frisse , sprankelende, vrolijke tune in en een spannende intensiteit; de song overtuigt door meezinggehalte en fleurt op door de traditionele instrument opstelling en Michiels prachtige stem. “My routine” klinkt sober, direct en wordt bepaald door de gitaren. Met z’n drie hier staan ze in de spotlights.
In deze liveset werd “Time to move away” en “Thinking about leaving” terzijde gelaten . Het kon er gerust bij.
Het innemende , aanstekelijke “Fix the heater” kan , zal het paradepaardje worden tijdens concerten of festivals; de afwisseling van introspectie en extravertie en het feedbackgeraas biedt net die boost , om je verweesd achter te laten. Mooie prestatie .
Mooneye heeft het talent puike songs af te leveren. Ook live werden die overtuigend op ons afgevuurd en staan ze dus sterk overeind . Gitaar georiënteerd, intens strak met een dromerige, gevoelsmatige, dreigende spanning .
Mooneye was twee jaar terug al ‘hot’ , nu behouden ze zeerzeker dat pikant sausje! Mooneye op kruisssnelheid …
Organisatie: Mooneye ism MayWay records
Vincent Starwaver had het debuutalbum ‘Goodnight Honeybun’ vorig jaar in maart willen voorstellen met na de release een heuse clubtournee. We weten intussen waarom dat niet gelukt is, al kregen we wel een hele reeks uitstekende singles.
Bart Vincent herschreef met Serge Hertoge een deel van dat album (indierock opgenomen met een klassieke bandbezetting) naar een uitvoering als akoestisch duo met enkel gitaar, om zo in de zomer van 2020 toch iets mee te kunnen pikken van de coronaproof concertjes voor een zittend publiek.
En vorige week was er plots, na de ‘unplugged’, de ‘in symphony’ versie van een deel van het album, voor een gratis livestreamconcert op facebook.
Ook in Vlaanderen hebben we livestreamconcerten inmiddels helemaal in de vingers en dat blijkt ook meteen aan het begin van de sessie met Vincent Starwaver: de intro is frontman Bart Vincent die - op de hielen gezeten door een camera - de ruimte inwandelt waar de rest van de muzikanten al klaar zit. Eenvoudig, maar goed gevonden. Het was koud in Pierre Total, de garage met oldtimers in Gentbrugge. Alle muzikanten hebben een dikke jas aan en sommigen zelfs handschoenen. Vanuit één van de camerastandpunten zie je tijdens het zingen mooi Bart’s adem de donkerte ingaan. De oldtimers zijn mooi uitgelicht, maar met zo’n indrukwekkend decor was misschien nog wel iets meer mogelijk geweest.
De livestream werd druk bekeken, o.m. door fans uit Frankrijk en tal van college-muzikanten.
De avond wordt ingezet met “Gimme A Reason”, ook de openingstrack van ‘Goodnight Honeybun’. Deze versie verschilt door de inzet van het strijkensemble Echo Collective uit Brussel. Op het album heeft de song al iets zweverigs en als op het einde de strijkers een eerste keer mogen uitblinken, versterkt dat gevoel nog. Je voelt meteen dat er magie in de lucht hangt. Voor “When Did the Sun Go Down” wordt een deel van het drumstel ingepakt met een deken en wordt met borsteltjes gedrumd. Daardoor klinkt het opnieuw wat zachter en stiller dan op het album. Zo wordt onze aandacht nog meer naar de muzikale details en dubbele laagjes geleid dan op een stomend rockconcert.
De strijkers zwijgen een eerste keer op “Learn To Say Goodbye”, een song die niet op het album staat. Bart Vincent wordt hier enkel geruggesteund door Serge Hertoge, wat doet vermoeden dat dit een vrucht is die rijpt sinds de akoestische zomer. Mooi ook hoe de beeldregie erin slaagt om enkel het duo in beeld te houden. Nog een sublieme zet: de livestreamvolgers krijgen in beeld te zien welke song wordt ingezet, altijd handig met een album dat nog altijd niet officieel uit is en vooral met nieuwe tracks.
Er staat een oude witte telefoon op het ‘podium’ en die staat er uiteraard niet zomaar. Tijdens “Everything Falls Apart” (niet op het album) wordt hij een eerste keer ingezet als vocoder tijdens een noise-stukje met overstuurde gitaren en haunting strijkers. Kippenvel.
“Where Do You Go From Here” kreeg net als “Gimme A Reason” een andere finale, met strijkers. Mooi, maar nog mooier is “Jesus Alone”, een cover van Nick Cave. De aanzet met een beladen spoken word, als Johnny Cash op zijn American Recordings, gaat mooi over in een huiveringwekkende murder ballad zoals Cave dat zo typisch doet. Ook als het geschreeuw ophoudt en de muzikanten zwijgen blijft die ene zin (‘with my voice I am calling you’) nog hangen in de koude nacht in die kille garage, ook al zit ik comfortable in een knusse, warme zetel.
“Heartless” is nog een nieuwkomer die niet op ‘Goodnight Honeybun’ staat en deze heeft heel lange stukken zonder zang waarop de band nog eens mag uitblinken. Afsluiten gebeurt met de helende blues van “Sad Song”.
Met slechts vier songs van ‘Goodnight Honeybun’ is dit niet de releaseshow geworden die dat album toch wel verdient. In de plaats kregen we een artiest en band te horen die alweer verder kijken dan die gemiste kans en die van de nood een deugd maken door nieuw materiaal te blijven componeren. Hopelijk heeft iemand eraan gedacht om deze magische livestream op te nemen om uit te brengen op CD of vinyl.
Organisatie: Starwaver Records
Elefant - livestream - Bevreemdend en begeesterend setje
Hoognodig tijd in deze bizarre tijden om het geflipte kwartet Elefant uit het Gentse aan het werk te zien , ook al is het in een livestream. In een overwegend donker decor van blauw- rode spotlights en stroboscoopseffects staan ze wel veertig minuten - huppelend - garant voor een muzikale molotovcocktail .
Elefant brengt allerhande genres samen onder de noemer duistere geflipte noiserock; elementen krautrock, sludge, math, prog en postpunk vinden hier hun weg. . We worden meegevoerd in hun muzikale realiteit , een hobbelig intens spannend parcours dat chaos, gekte in een broeierige melodie spant.
Sfeervol donkere, ambiente soundscapes fungeren als lange intro , het refereert ergens aan wat Sunn o))) of The Residents uitvoeren. Het wakkert de nieuwsgierigheid aan, die dreigende gitaarexperimentjes in een lage tune, het knopgefreak en de voicesampling .
Al huppelend komt het kwartet, die Wolf Vanwymeersch, Mario Govaert, Stijn Vanmarsenille en Maarten Flamand verenigt, het podium op . We worden in hun nieuwe realiteit ondergedompeld in een rits muzikale kopstoten van songs , die verrassende , onverwachtse wendingen ondergaan en tempowissels hebben . Opvallend is die elektronica, het knopgefreak die zijn plaats opeist in de scherpe, snedige gitaar riedels naast de diepe basstunes en de speelse drums. “Ultra plus ultra” , “Rechtschreibe” en “Proteus” slorpen al snel onze aandacht op.
Die wisselende opbouw biedt een spannend, broeierig gevoel door die gedreven, felle en intense , zachtmoedige ritmes , alsof die Duitse tankjager, waaraan ze hun naam hebben ontleend, komt opdagen op het podium.
Die golfbeweging intrigeert; de nummers zijn slepend, dreunend en durven te exploderen. Het onrustwekkende, het post-apocalyptische gevoel straalt zeerzeker in het eerste deel , met allerhande experimentjes . Het oogt soms bizar.
Ietwat minder kronkelend, gebeten en filmischer, liefdevoller, ontspannender klinkt Elefant later, om dan nog eens lekker uit te halen en hun instrumenten te laten spreken . Dan zijn ze een zootje ongeregeld , die de structuur terug zoekt als houvast.
Elefant heeft de Residents goed te pakken in die neurotische , absurdistische inkleding . Het refereert ook ergens aan de oude Virgin Prunes in die duistere en catchy aanpak. Alvast met het materiaal van hun EPs en hun platen totnutoe waaronder ‘Nordic tanzen am Sonntag’ komen ze sterk voor de dag. We missen nog enkel dat beeldrijk materiaal die hun set kan compleet maken .
Het kwartet toont aan dat melodie en experiment elkaar maar al te graag kruisen in die broeierige noisepoppoel. Ongemak en rust vinden elkaar in het technisch vernuft van hun instrumenten.
Ze hielden ons in de ban met een bevreemdend en begeesterend setje.
Organisatie: N9, Eeklo
Danko Jones - livestream - Een verschroeiend totaalspektakel uit een puur rock-'n-roll hart
Reeds vijfentwintig jaar lang bewandelt het Canadese powertrio Danko Jones (*****) op eigenzinnige wijze de no nonsens rock, in het verlengde van bands als AC/DC. Alleen is Danko Jones er, ondanks een uitmuntende live reputatie, nooit in geslaagd dat niveau van deze Australische hardrock formatie te bereiken. Het zal Danko Jones echter worst wezen. Want overal waar de band komt , vliegt het dak er gegarandeerd af.
Ook na 25 jaar is Danko Jones een brok energie die zich zelfs door een pandemie niet laat stoppen om dit met een knal te vieren. Ook al is dit via streaming, de adrenaline die door je aders stroomt, met dank aan de energieke aanpak, doet je echt verlangen om de sfeer op een festivalweide op te snuiven, en badend in het zweet, je in een hevige moshpit waagt, aangepord door dit oeverloos paraderende powertrio.
Danko Jones, frontman van de band, zegt er het volgende over: '"2021 is de 25ste verjaardag van onze band. 25 jaar non-stop optreden, toeren en opnemen. Om ons zilveren jubileum te vieren, houden we onze allereerste livestreams en misschien gaan we zelfs wel met nieuw materiaal in première... Dit is de langste pauze geweest in de geschiedenis van onze band, dus zonder twijfel zullen deze livestreams zijn als het uitlaten van wilde dieren uit kooien. Zijn jullie er klaar voor? We zijn er verdomme klaar voor."
De vraag die we ons stelden 'Kan Danko Jones diezelfde live ervaring op een podium ook brengen in onze huiskamer?!' werd al gauw beantwoord dus . Snedig, daadkrachtig en verschroeiend hard legt de band al vanaf de eerste noot de lat heel hoog. ''Ik heb me voorgenomen om na vandaag geen stem meer te hebben, zijn jullie er klaar voor'' , schreeuwt hij uit. Alsof de band voor een overvolle festivalweide staat te spelen, zo gaat Danko Jones een dik uur lang tekeer. Gensters vliegen in het rond, én als een windhoos raast Danko Jones door de set heen, de ene krachtige vuurpijl na de andere. De band schiet letterlijk bommetjes af; de manier waarop de heel charismatische frontman zijn publiek blijft aanspreken, zorgt ervoor dat ook wij compleet uit ons dak gaan, de stoelen even opzij schuiven en lekker moshen in de huiskamer.
De band levert na 25 jaar geen routine klus af, maar staat te spelen met de gretigheid van jonge wolven. Adrenalinestoten, gitaarriedels en kippenvelmomenten … als een vlijmscherp mes snijdt de band muzikaal , gesterkt door de vocale oerkracht, goed genoeg voor een aardbeving.
Het is en blijft verbazend hoe Danko Jones moeiteloos in hun livestream zonder publiek dezelfde energie produceert alsof ze op het podium staan te spelen voor een volle zaal met hevig uit de bol gaande fans. Het gejoel en het gemis van applaus voelt inderdaad onwezenlijk aan, maar ook dat lost Danko op met een kwinkslag. Zonder verpinken blijft het powertrio doorgaan tot het bittere einde. Ze staan te baden in het zweet van genot; ook wij voelden die adrenaline door onze aders stromen.
Wat een uiterst genietbare rock show. Want dat is wat Danko Jones je na al die jaren dus nog steeds aanbiedt , ‘een echte rock show’, eenvoudig, zonder poeha of franjes, vanuit het hart. Net die puur- en eerlijkheid van Danko Jones, zelfs via streaming, zorgt ervoor dat hij en z’n band een uitzonderlijke rock parel zijn en blijven, die je na 25 jaar nog steeds kan koesteren. Missie geslaagd! Op naar een nieuw dak boven ons hoofd!
Organisatie: Headsofpr ism Danko Jones
Nederlands 
Français 
