AB, Brussel programmatie + infootjes

AB, Brussel programmatie + infootjes Concerten 01-04-26 – Kofi Stone 01-04-26 – Klaas Delrue 50 01-04-26 - Nightlab 03-04 t-m 06-04-26 – BRDCST 2026 – jaarlijkse hoogmis voor muzikale avonturiers (curatoren: Keeley Forsyth, Ichiko Aoba, Stephen O’Malley)…

logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Stereolab
Suede 12-03-26
Concertreviews

Evanescence

Evanescence - Een emotionele rollercoaster

Geschreven door

Evanescence - livestream - Een emotionele rollercoaster
Het is voor iedere muzikant, kunstenaar of artiest die actief bezig is met 'creëren', een op zijn minst raar jaar. Door de coronacrisis zijn live optredens uitgesteld en vallen velen in een zwart gat. Maar wat wel boven komt , is de tijd om meer muziek en songs te schrijven.
Dit kwam o.m. tot uiting tijdens het interview met Amy, zangeres en frontvrouw van Evanescence (***1/2) dat ze net vóór de sessie in de Falcon Studio in Nashville had met haar fans die naar de streaming zaten te kijken. De streaming ging door op 5 december. Ondertussen meldde de band dat in maart 2021 een gloednieuwe plaat uitkomt 'The Bitter Truth'. Zie ook de nieuwsflash daarover: http://www.musiczine.net/nl/news/item/80330-evanescence-releasedatum-the-bitter-truth-in-maart-2021-nieuwe-single-uit.html

De show die ongeveer 45 minuten duurt, werd opgenomen in oktober van dit jaar in de Rock Falcon Studios waar Evanescence ook zijn nieuwe album opnam, en bevat een exclusief pre-show interview met zangeres Amy Lee. De band was  ook in de live chat voor de eerste uitzending.
Interview:  De streaming begint dus met een interview met Amy Lee. Ze beantwoordt enkele vragen uit de chat. Op de vraag wat het voor haar het meest belangrijke is , de muziek of de teksten, antwoordt ze. ''De muziek; de basis van een song is steeds hoe het klinkt, daarop schrijf ik de teksten. Maar de basis van alles is toch steeds de muziek zelf, daar gaat het om''. Op de vraag of er dit jaar ook iets positief is uitgekomen van deze crisis, gezien iedereen zich focust op het negatieve, vertelt ze : “Het is natuurlijk voor iedereen een zware tijd'' zegt Amy ''maar voor het groeiproces in het schrijven van songs en muziek componeren , was het eerder een - laat maar zeggen - rustgevende tijd. Je had plots meer tijd om je daar op te focussen en je moet je niet concentreren op van alles om op tour te gaan. Hoewel we de live optredens uiteraard missen. Dat is iets wat ik ook hoor van andere bands en artiesten. Meer tijd om met onze muziek intensief bezig te kunnen zijn. Daardoor is ons album ook al klaar geraakt''. Ze had het over haar keyboard , haar moederschap en ga zo maar door. Kortom: Een zeer mooi interview dat positieve energie uitstraalde, en ieder van ons zeer goed kan gebruiken ...

Optreden: De zenuwen in de studio waren enorm gespannen want Evanescence zou enkele nieuwe songs aan het publiek live voorstellen; ze brachten in deze live sessie ook enkele favorieten.
De opbouw bij Evanescence ligt altijd een beetje in dezelfde lijn. Amy gooit vocaal al haar emoties, frustraties en pijn tot vertwijfeling in de strijd. Door haar hoog stembereik raakt ze de gevoelige snaar van de luisteraar en bezorgt je gegarandeerd een krop in de keel.
De muzikanten hebben een belangvolle inbreng en ondersteunen de vocals van Amy door een emotioneel klankentapijt. Prachtig !
Toch even deze bedenking.  op zich is het een beetje jammer dat  hier veelvuldig uit hetzelfde vaatje wordt getapt, maar aan de reacties te zien in de chatroom , genoten de fans echter met volle teugen. Bovendien, net die intens, emotioneel spannende sound  en Amy’s kristalheldere stem zorgen voor rillingen, tot de laatste gitaarriedel en drumpartij. Het mooiste moment binnen de set was echter toen Amy helemaal op haar eentje, aan de piano, ingetogen ons hart  deed bloeden van innerlijk genot.
We hopen stilletjes dat op de nieuwe plaat de band zijn comfortzone durft te verlaten; op basis van deze streaming bleef dit deels achterwege. Maar binnen deze 45 minuten bood Evanescence , sterk overtuigend, een emotionele rollercoaster aan.

Organisatie: Evanescence

Beoordeling

Turpentine Valley

Turpentine Valley - Postmetal treedt uit de schaduw

Geschreven door

Turpentine Valley - livestream - postmetal treedt uit de schaduw

Samen Jong in Deinze (Sjid) organiseerde een gratis livestreamconcert met Turpentine Valley vanuit Jeugdhuis Brieljant in Deinze. Vertrouwd terrein voor de band en de fans, want ze speelden er reeds minstens twee keer eerder. Ook inzake livestream was dit geen debuut voor Turpentine Valley, want eerder nog deden ze dat al voor hun label Dunk! Records.

Bij livestreams beoordelen we doorgaans op zaken als de interactie van de bandleden met de camera(s) en de mate waarin je kan vaststellen dat alles echt 'live' gebeurt. Dat is moeilijk bij Turpentine Valley. Op hun reguliere shows, met publiek voor het podium, zijn ze wars van enige interactie. Geen verwelkoming, geen aankondigingen van nummers, geen dankwoord voor het publiek, geen verzoeknummers. Allemaal om de postmetalfan helemaal mee te krijgen op hun instrumentale trip. Het zou gek zijn mocht dat voor de livestream plots veranderd zijn.
Misschien om dat aspect alvast wat te counteren werd de rechtstreekse livestream voorafgegaan door een vooraf opgenomen interview, in stemmig zwart/wit. Om het compact te houden werden de vragen weggelaten en kregen we enkel de antwoorden. Wie het uitgebreide interview van eerder dit jaar op deze site gelezen heeft, wist al grotendeels wat er verteld werd. Met het praatje voor de show leek dit wat op het concept van de ‘Toots Sessies’ op Canvas, met het verschil dat de band hier een volledig concert kan spelen en niet een schamel kwartier.
Vervolgens start het concert dan echt en meteen vallen een paar zaken op. Zoals dat één van de eerste reacties komt van Andreas Gneisberger uit München. Tot in Duitsland is Turpentine Valley nog niet geraakt voor een concert met publiek, maar dat is nu net de kracht van het internet en livestream: je bereikt ook die fans die anders misschien nooit de kans zouden hebben om de band live aan het werk te zien. Misschien een les om te onthouden voor als we na de viruscrisis opnieuw gewoon live willen gaan spelen.
Tweede zaak die opvalt: zijn de concerten van Turpentine Valley doorgaans in het duister gehuld, dan is er nu opvallend veel licht. Ter wille van de camera's uiteraard, maar dit verandert wel de beleving. Meteen hoopten we dat we nu ook wat (meer) gezichtsexpressie van de bandleden zouden kunnen waarnemen, maar daar staken drie zwarte mondmaskers een stokje voor. Het attribuut is uiteraard tekenend voor deze periode en deze manier van concerten beleven, maar voor mij hoefde het alvast niet. Dat het concert met liefst vijf camera's gevolgd wordt en het wisselen van de beelden zonder hapering verloopt, verdient een pluim.
Over naar de muziek zelf, want daar draait het toch om. Over de kwaliteit van geluid en beeld kunnen we weinig vertellen, want die verschilt voor elke luisteraar volgens het toestel waarop hij het concert volgt. De setlist was dezelfde als diegene die Turpentine Valley net voor de lockdown speelde, met zes van de zeven nummers van 'Etch' en het nieuwe "Parabel".
Met een livestream moet je keuzes maken. Omdat - bij wijze van spreken - de hele wereld meekijkt, wil je geen risico's nemen door een nummer te brengen dat je misschien nog niet helemaal in de vingers hebt. Aan de andere kant weet je dat de fans al een tijdje uitkijken naar nieuw werk.

Bij Turpentine Valey speelt in dit verhaal bovendien mee dat hun nummers doorgaans complex zijn en dat ze heel lang nadenken over welk nummer op welke plek past in de liveset.
Het is dus een mix van begrip en toch een lichte ontgoocheling als na de laatste tonen van “Trauma” de vertrouwde intro van "The One And Only" van Chesney Hawkes ingezet wordt als het doek valt.

Organisatie: Samen Jong in Deinze + Brieljant, Deinze + Turpentine Valley

Beoordeling

John Ghost

John Ghost - Sound of Ghent - Een visueel vijfgangenmenu dat zorgt voor een oorgasme!

Geschreven door

John Ghost - Sound of Ghent - Een visueel vijfgangenmenu dat zorgt voor een oorgasme!

John Ghost is een instrumentale jazzformatie uit Gent, bestaande uit Jo De Geest (elektrische gitaar, loops), Rob Banken (altsax, fluit, basklarinet), Wim Segers (vibrafoon, marimba, glockenspiel en percussie), Karel Cuelenaere (Fender Rhodes, buffetpiano, synths), Lieven Van Pée (basgitaar en 'bowed guitar') en Elias Devoldere (drums, marimba en 'prepared glockenspiel').
Eén voor één muzikanten die hun sporen in en rond jazz ruimschoots hebben verdiend. De debuutplaat 'For A Year They Slept' is ondertussen uitgegroeid tot een blijvertje.
Met 'Airships Are Organisms' verlegt John Ghost ook weer een grens.
Onze recensie van deze release kun je hier nalezen:
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/76178-airships-are-organisms.html
Ook op het podium was dit het geval
Lees onze verslagen er maar even op na
- N9 Eeklo: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77093-john-ghost-improvisatie-tot-kunst-verheven.html
- De Casino Sint-Niklaas: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/77585-john-ghost-explosions-in-the-sky.html  
- TRIX Antwerpen: http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/79993-wasdaman-john-ghost-muziek-met-een-hoek-af-gedrenkt-in-een-badje-boordevol-aanstekelijke-melancholie.html

In de Minard, Gent werd 'Airships Are Organisms' integraal voorgesteld via live streaming. Een optreden waarbij John Ghost weerom bevestigt waarom we hen zien als één van dé ontdekkingen 2019/2020.
John Ghost brengt zeer visueel muziek, waarbij alle zintuigen worden geprikkeld. Het gehoor uiteraard, want de klankentapijtjes die op elkaar worden gestapeld hebben zoveel kleuren dat de oorschelpen vanaf de eerste gitaarriedel, tot de laatste baslijn , piano en percussie/drum partij worden gestreeld op uitgekiende wijze. De geur en smaak, lijkt me moeilijker.
Vergelijk de set van John Ghost gerust met een heerlijk vijfgangen menu, vanaf het voorgerecht tot het dessert krijg je gerechten , die de smaakpapillen beïnvloeden.
De beelden die je voor de geest haalt, als je met de ogen gesloten zit te genieten van al die uiteenlopende klanken, doen je in een sprookjesachtige wereld belanden waar het steeds fijn vertoeven is en waaruit je niet meer wil ontsnappen.
John Ghost verstaat de unieke kunst om je tot gemoedsrust te brengen; maar bewandelt ook een pad, waar dreigende , donkere wolken boven het hoofd drijven, die je zelfs angst inboezemen. Zonder pijn weliswaar, maar spannend genoeg om op het puntje van je stoel te genieten.
De set start met Jo die op zijn gitaar, onder de piano van Karel, je letterlijk doet zweven in de huiskamer. Elias en Wim pikken er op hun gekende virtuoze wijze op in met glockenspiel. Rob’s sax kleurt verder de sound en zorgt voor een groovy ondertoon. De bas van Lieven vormt de kers op de taart, om de sound van John Ghost naar een climax te leiden en te doen ontploffen.

John Ghost brengt via deze streaming een puike live set; een visueel vijfsterrenmenu. Het klankentapijt werkt hypnotiserendin en biedt een intens gevoel van welbehagen; gemoedsrust wordt gecreëerd en de dansspieren aangesproken. Wat een oorgasme!

Organisatie: Democrazy, Gent

Beoordeling

Tiny Legs Tim

Tiny Legs Tim - Een overtuigende energieke, emotioneel beladen bluesroots set

Geschreven door

Tiny Legs Tim - livestream - Een overtuigende energieke, emotioneel beladen bluesroots set

Vorig jaar bracht Tiny Legs Tim een gloednieuw schijf op de markt, 'Elsewhere Bound', die een typische blues-sfeer van de oude dagen uitstraalt, en waarmee hij bewijst dat het genre met beide voeten in ‘het nu’ staat.

Check de recensies
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/73162-elsewhere-bound.html
http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/73781-elsewhere-bound.html .
Ondertussen heeft de man, ondanks deze corona tijden, niet stil gezeten. Na een zomer tournee, weliswaar coronaproof, die hem naar Dranouter bracht, kwam er zelfs een nieuwe plaat op de markt 'Call us when it's over', lees gerust, Call Us When It’s Over (musiczine.net) .
De bedoeling was om die plaat ook live voor te stellen, maar dat gaat dus nog steeds niet. CC Belgica in Dendermonde geeft Tiny Legs Tim echter de kans het via live streaming te doen. Tim De Graeve brengt zijn songs niet solo, maar met zijn volledige band, met Toon Vlerick op gitaar, Mattias Geernaert op bas en Bernd Coene op drums dus.

Tim trekt , wellicht onbewust, de aandacht naar zich toe als hij zijn kunsten op gitaar vertoont, en als hij zijn kristalheldere , warme , emotionele stem in de strijd gooit. Maar hij geeft zijn muzikanten, één voor één virtuozen in hun instrument, de nodige ruimte om naar hartenlust te soleren.
Bij blues denk je prompt aan oude, gezellige pubs waar een ietwat oudere muzikant aan de piano of op zijn gitaar lekker aanstekelijke bluessongs speelt, terwijl de geur van sigaren en whisky je tegemoet komt. Het bluesgenre leek wat dood te bloeden, maar er is nog steeds jong bloed die de fakkel al enkele jaren aan het overnemen is. Eentje daarvan is dus Tiny Legs Tim ofwel Tim De Graeve, een talentvolle jonge muzikant, een oude ziel in een jong lichaam, wat als compliment bedoeld is, schreven we.
Tiny Legs Tim raakt ons hart , brengt de blues van vroeger en nu samen , en overtuigt live. Bewonderenswaardig van Tim & zijn team.
Tim vierde ook zijn verjaardag en wilde dit doen met een knallend bluesroots feestje. Hij legt de lat hoog, vocaal als instrumentaal. Enorm veel emoties komen boven bij het ingetogen werk. Soms worden alle registers opengetrokken , er ontstaat zelfs een energiek rock feestje  dat de dansspieren aanspreekt.
Hij schippert tussen die gevoelige en de dansbaar rockende kant van de blues; niet vies van een experimenteel tintje. We beleven een top avondje blues; de eerste song was er meteen één om van te snoepen . Het enige minpuntje? We misten een live publiek , dat enthousiast reageert op zo’n genre . Na een goed uur smaakte dit naar. Maar het was heerlijk genieten op die aanstekelijke sound , een versmelting van bas , gitaar en drums . Tiny Legs Tim straalde een enthousiasme uit die zijn publiek inpakt en diep ontroert.

Tiny Legs Tim zet de bluesroots opnieuw in de schijnwerpers, solo als met band . Een schitterende, adembenemende , doorleefde set zette het overtuigend in de verf .  

Organisatie: CC Belgica, Dendermobnde ism Missy Sippy + GERUIS

Beoordeling

Wallace Vanborn

Wallace Vanborn - Sound of Ghent - Boenk! Erop!

Geschreven door

Wallace Vanborn - Sound of Ghent - Boenk! Erop!   

Ook voor de release show van Wallace Vanborn’s ‘A Scalp For the Tribe’ wierp covid-19 enorm veel roet in het eten. Verschillende shows werden aangekondigd door de Democrazy (zelfs in tweevoud op één avond) en werden door dit gore virus steeds afgelast en uitgesteld.
Uiteindelijk bleef er één optie over: Wallace’ wou hun trouwe en zotte fans niet teleurstellen. Een officiële release-show was niet het doel (misschien gelukkig? – hebben we nog tegoed), maar ze beloofden om in kader van het ongelooflijk cool initiatief ‘Sound of Ghent’ (kwalitatief livestream aanbod van de Gentse muziekscene, meer info: https://soundofghent.be  ) een live set te spelen. Jawel, u leest het juist: een echte live set!
Tickets waren verkrijgbaar aan een uiterst democratische prijs (wat een mooie geste trouwens van Democrazy!) en kort na aanschaf kreeg iedere ‘attendee’ een mailtje van Wallace’ zelf. Ze wilden hun fans zien tijdens hun live show , dus via het Zoom®-platform kon iedereen tijdens de set letterlijk live-publiek wezen voor Wallace’. Vraag je mijn mening? Dan is m’n verdict heel simpel: wat een ge-ni-aal initiatief!

De set startte meteen stevig met “Am I The One Looking for?”: het eerste nummer van Wallace Vanborn’s nieuwste langspeler ‘A Scalp For the Tribe’, dewelke voor het eerst in Ian Clements’ verwoording ‘de baarmoeder’ verliet op 15 november 2019.  Hierna passeerden in een mix van nieuwe en verschillende oudere hits de revue (in onwillekeurige volgorde): “Supply and the Damned”, “Atom Juggler”,  “Heart is Where the Home Is”, “Devolution”, “Revealers”,  “Even A Broken Gury Is Right At Least Two Time A Day”, “There’s no T in Errorism”, “Rite Hands”, “Devil in A Brother”, “Regenerating Mantra”, “Cowboys Panda Revenge”, “Mastering Ascention”, “Wave Goodbye”,…
Het absoulute hoogtemoment van Wallace’s show was voor mij de meer dan uiterst strakke voorstelling van hun single en regelrechte monsterhit “From A To Yellow”. Dit nummer deed m’n ogen in november ’19 dat Wallace Vanborn ondanks hun monsteralbums, nog zo veel meer in petto hebben. En ook live, zat het er BOENK op.
Een Wallace’ concert is ook geen echte zonder hun oprechte en geniale humor, waarin men al lachende natuurlijk de waarheid zegt. Om te omschrijven in enkele citaten van Ian Clement:
“Liedjes in een vacuüm. We zetten samen in de baarmoeder. Welkom in de baarmoeder. We drijven.”
“Het is hier best gezellig in de baarmoeder.”
“We zijn blij dat jullie er er zijn, we hebben jullie nodig!”

Jawel: hits en ‘kiekevlees’ van begin tot einde. Wallace Vanborn is een band met groot internationaal allure. We hebben nog lang niet alles van hen gezien. Ik heb er meer dan veel deugd van gehad. Merci Ian Clement, Sylvester Vanborm en Dries Hoof.

Organisatie: Democrazy, Gent

Beoordeling

Kosmo Sound

Kosmo Sound - Sound of Ghent - Aanstekelijk jazz-dub feestje in de Handelsbeurs!

Geschreven door

Kosmo Sound is het project rond  Mattias Geernaert (Julien Firmin, His Trust Fund, SUMI - bas) en Marius Couvreur (Madame Blavatsky, RVB Quartet - drums). Het sextet mixt 'zware baslijnen en strakke drums met spacy melodieën tot een organische trip , die elke zaal in de fik zet' .  Onlangs bracht de band zijn album 'Antenne' op de markt. "Hoewel elke muzikant binnen de band individueel zich profileert als een virtuoos met zijn instrument, is het hier het totaalpakket dat ons over de streep trekt. De puzzelstukken passen perfect in elkaar, en dat zorgt voor een parel van een Dub jazz plaat, waar grenzen worden afgetast, en worden verlegd binnen een zomerse, groovy aanvoelende sound." schreven we. 
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen:  http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/80183-antenna.html  

'Antenne' werd op 27 november voorgesteld via de live streaming in de Handelsbeurs, Gent.
De band staat in een cirkel opgesteld; ze staan voortdurend in contact met elkaar en soleren,  wat zorgt voor een bijzonder aanstekelijk jazz/dub feestje.
De visuele effecten hebben een al even belangrijke rol. Er zijn disco ballen, ideaal voor de mood en de sfeer . Het wordt haarscherp in beeld gebracht; het beeld beweegt op de klanken die de band uit hun instrumenten tovert.
Kosmo Sound zorgt voor een perfect in elkaar gestoken streaming door de kwalitatief sterke verfilming en het psychedelisch aanvoelend dansfeestje in onze huiskamer. We laten  ons gewillig meevoeren in het gevarieerd klankentapijt van Kosmo Sound.
Elke schakel binnen de band is even belangrijk; er zijn die bijzonder aanstekelijke baslijnen van Mattias Geernaert, die mooi worden aangevuld door het knetterend en verdovend epercussie/drum werk van Marius Couvreur. Verder smelt het samen met de saxvirtuositeit van Ambroos de Schepper. De sprankelende gitaarriedels van Edmund Lauret en Cyriel Vandenabeele en de keys van Bos Debusscher nemen ook hun deel. In z’n geheel hebben we een magische kruisbestuiving, die de dansspieren activeert,  een warm gevoel vanbinnen geeft, en dus een gemoedsrust brengt.
Het feit dat er in de twee hoeken van de Ha een danser en een danseres lekker staan mee te bewegen op het podium , biedt een inspirerend visueel effect. Al deze elementen zorgen ervoor dat  de band je hypnotiseert , en je in een diepe trance doet belanden zonder geestverruimende middelen. Het publiek in de huiskamer werd regelmatig aangesproken en er werd zelfs gechat na het concert. Twee bisnummers volgden.

In de Soundsystem cultuur gaan de dubmuzikanten een gevecht aan met hun instrumenten, waarbij ze om ter luidst elkaar op speelse wijze proberen te overtroeven. Ook hier weet Kosmo Sound het toe te passen. Ze jammen dus , verschillende laagjes klanken stapelen zich op speelse wijze op. Kosmo Sound heeft zijn naam niet gestolen en brengt een onaards aanvoelend klankentapijt tot leven; ze prikkelen de dansspieren, net als de twee dansers op het podium.
We missen het live gevoel bij zo’n muziek. Het bleef nu dus beperkt tot een wervelend jazz/ dub dansfeestje in de huiskamer. Een overtuigende live band!

Organisatie: Handelsbeurs ism Democrazy, Gent

Beoordeling

Echo Collective

Echo Collective plays Jóhann Jóhannsson - Sound of Ghent - Een avond hartverwarmende strijkers magie

Geschreven door

Ter introductie: ''De IJslandse componist Jóhann Jóhannsson creëerde met klassieke invloeden en elektronica een unieke, vaak melancholische sound. Vlak voor zijn dood in 2018 contacteerde hij het Brusselse strijkensemble Echo Collective voor een nieuw project”. In zijn nagedachtenis brengen ze ‘12 Conversations With Thilo Heinzmann’, twaalf prachtig uitgepuurde composities, ontdaan van alle elektronische ballast.  Het ging door in de Handelsbeurs, Gent op 8 oktober, toen nog met beperkt publiek. Op 24 november kreeg het publiek de kans om via streaming deze bijzonder hartverwarmende avond strijkers magie te herbeleven.

Jóhann Jóhannsson was een uitzonderlijk getalenteerde muzikant en componist die op uitgekiende wijze er in slaagde om klassieke muziek bereikbaar te maken voor een ruim publiek. Hij kon experimenteren in die klassiek getinte muziek en kon de comfortzone voortdurend verlaten. Die avontuurlijke aanpak intrigeerde Echo Collective. Op die manier gaan ze graag tewerk. Recent hoorden we het nog op hun prachte plaat 'The See within'. De recensie kun je hier nalezen. http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/80256-the-see-within.html .
Strijkers vormen de rode draad, het is een voortdurende uitdiepen van viool en cello die je hart beroeren , ontroeren , en je brengen naar sprookjesachtige oorden. Zoals Johann Johannson het op unieke wijze kon, slaagt ook Echo Collective erin om je dat intense gevoel van welbehagen te bezorgen. Opmerkelijk is een subtiele knipoog naar het experimenteren met de strijkers. Echo Collective verlaat het pad van de klassieke muziek en pleegt graag stijlbreuken.  Het mooie is de puurheid hoe elke song wordt gebracht; zonder elektronische inbreng; eerder gedragen door die prachtige viool en cello drijft Echo Collective het tempo elke keer op naar een intens hoogtepunt dat zo hartverwarmend klinkt dat je er als mens stil van wordt.
In een interview vertelde de band wat eigenlijk het grote verschil is tussen populaire muziek en klassieke: '' Ik denk dat het echte verschil tussen klassieke muziek en de meer populaire genres in toegankelijkheid is.  Er zijn zoveel dingen die vergelijkbaar zijn, en de onderbouw van de muziek heeft dezelfde regels.  Om welke reden dan ook, wordt klassieke muziek als moeilijk te beluisteren of te verbinden ervaren.  En de codificatie van de klassieke beleving is nogal een afleidingsmanoeuvre voor het grote publiek.   Daarvoor reikt deze wereld van neo-klassiek of postklassiek echt over die grenzen heen." De band zet het in de Handelsbeurs in de verf, in navolging van Jóhann Jóhannsson , die eigenlijk hetzelfde deed. Een mooiere ode aan deze grootmeester kon Echo Collective hem niet geven, door in eenvoud die grens voortdurend af te tasten en te verleggen.

Wij genoten op ingetogen wijze van deze avond; de strijkers magie, en de support was hartverwarmend. We zijn er zeker van dat Jóhann Jóhannsson er evenzeer intens kon van genieten hoe dit collectief zijn muziek aanpakte . Sjiek!

Organisatie: Handelsbeurs, Gent

Beoordeling

Collegium Vocale Gent

Collegium Vocale Gent - Philippe Herreweghe - Sound of Ghent - Für Jan van Eyck - Wereldpremière Arvo Pärt - De dunne lijn tussen verleden, heden en toekomst van Klassieke Muziek

Geschreven door

Collegium Vocale Gent - Philippe Herreweghe - Sound of Ghent - Für Jan van Eyck - Wereldpremière Arvo Pärt - De dunne lijn tussen verleden, heden en toekomst van Klassieke Muziek
Sint-Baafskathedraal
Gent

Ter introductie - ''Collegium Vocale Gent, het wereldberoemde ensemble van Philippe Herreweghe, vierde tijdens de voorbije editie van Gent Festival van Vlaanderen zijn vijftigste verjaardag. Op 22 september speelden ze een prachtig programma voor koor en orgel, met muziek van Monteverdi, Pärt, Bruckner en Messiaen. De kers op die verjaardag was de wereldpremière van Für Jan van Eyck, een gloednieuw werk dat de componist Arvo Pärt schreef in opdracht van Stad Gent.'' Dit werd gerealiseerd nav het themajaar rond  schilder Van Eyck, waarin ‘De Aanbidding van Lam Gods’ centraal staat. Dit  concert werd oorspronkelijk opgenomen in Sint-Baafskathedraal in Gent op 22 september ll.
Volgende info: “De uit Estland afkomstige Arvo Pärt (1935) creëert met zijn doorgaans religieus geïnspireerde muziek een volledig eigen klankwereld. Hij is wereldwijd een van de meest uitgevoerde hedendaagse componisten."

Na een adembenemend, wondermooi orgel intro, spant sopraan Annelies Brants de kroon. Ze doet ons naar adem happen met haar kristalheldere stem. Philippe Herreweghe is een dirigent die zijn muzikanten en koor kan aansporen; hij behandelt elk van hen erg respectvol. Het zorgt voor een hemelse kruisbestuiving die de religie van ‘Het Lam Gods’ bijna letterlijk tot leven wekt. De uitvoering duurde amper een half uur, wat eigenlijk zeer kort is . De opstelling was zeer eenvoudig, met het kerkorgel en het koor moest men niet te veel instrumenten verhuizen.
Van instrument tot stem … Elke schakel is even belangrijk . Het vormt één geheel, iets magisch en onbeschrijfelijk moois.
Verder was er de eenvoud in de aankleding, gebracht in die schone Sint-Baafskathedraal, letterlijk het orgelpunt voor een onvergetelijke avond genieten.  Die schoonheid van wat eenvoud kan zijn, wordt uit de doeken gedaan. We genieten intens, veren recht uit onze stoel en zweven door de huiskamer. De kracht van de menselijke stem, het mooiste instrument ter wereld, is iets onbeschrijfelijks . Dié stem ontroert je en voert je weg naar verre oorden. Er ontstaat zelfs een relatie tussen verleden , heden en toekomst van de Klassieke muziek, gebracht door een gezelschap van getalenteerde muzikanten en vocalisten die de emoties van dit mooie stuk, zeer goed omvatten, door een traan weg te pinken van innerlijk genot.

Het 'Schitteren in eenvoud' zorgt hier voor een onvergetelijk totaalbeleven. Het Collegium Vocale Gent onder leiding van Philippe Herreweghe liet een diepe indruk na; we hoorden een sterk gebrachte professionele streaming.
De eeuwenoude muziek wordt door orgel en koor in een modern kleedje gestoken, zonder teveel te raken aan het origineel. Bij de uitvoering van klassieke composities kijken wij vooral hoe de uitvoerders ermee omgaan en hoe het gevoel in de muziek wordt gestopt. Dat gevoel zat ongetwijfeld goed, en de emoties raasden als een wervelstorm dwars door ons heen . Overtuigend dus!

Organisatie: Festival van Vlaanderen, Gent

Beoordeling

Pagina 87 van 386