Het Zesde Metaal – Blender - Schoenen uit en thuiskomen

Terwijl op hetzelfde moment duizenden liefhebbers op Graspop Metal Meeting genoten van het kruim van de zwaardere metalen, stond er in Kortrijk een ander soort ‘metaal’ op het podium. Het Zesde Metaal speelde er immers quasi een thuismatch op het Blenderfestival in Bolwerk.

Door de dreigende storm en de talrijke weerswaarschuwingen arriveerden we pas bij de start van het optreden van de band. Daardoor moesten we noodgedwongen het voorprogramma van Glitterpaard aan ons voorbij laten gaan. Jammer, want uit de reacties die we opvingen in het publiek bleek dat de band, oorspronkelijk een tributeband voor de voormalige Amerikaanse band Sparklehorse, een sterke indruk had nagelaten en voor een geslaagde opwarming had gezorgd.

Of het nu in West-Vlaanderen of Limburg is, waar Het Zesde Metaal met zanger en boegbeeld Wannes Capelle ook optreedt, je mag er zeker van zijn dat je in een bijna huiselijke gezelligheid terechtkomt. Dat merk je niet alleen aan Capelles spontane en warme omgang met het publiek, maar ook in de sfeer die doorheen veel van zijn nummers sijpelt.
Al vrij vroeg in de set kregen we bijvoorbeeld “Dag Zonder Schoenen” voorgeschoteld, voorafgegaan door de woorden: “Kom binnen, lieve mensen, en doet jullie schoenen uit.” Het publiek had de boodschap meteen begrepen: overal gingen schoenen uit en werden ze enthousiast in de lucht gezwaaid. Een van de vele typische momenten waarop Het Zesde Metaal bewijst dat het probleemloos amusement uit de alledaagsheid kan distilleren.
Naast de kleine frivoliteiten des levens is Het Zesde Metaal natuurlijk ook hofleverancier van diepere, eerder melancholische gevoelens. De set was dan ook, net zoals het leven, een potpourri van emoties waarbij het tempo soms snel en soms eerder traag was, maar altijd binnen de maat.
Het nummer “Ploegsteert” dat al redelijk vroeg in de set te vinden was, miste ook nu zijn effect niet en op Bolwerk werd nogmaals bevestigd waarom we het nummer nog steeds als dé klassieker uit het repertoire van de band beschouwen
Een van de meest beklijvende momenten van de avond was zonder twijfel de prachtige versie van “Calais”, dat gaat over de schrijnende situatie in het voormalige vluchtelingenkamp nabij de Franse havenstad. De vaak valse hoop en teleurstelling van migranten werd door de band perfect muzikaal vertaald en komt live zelfs nog beter tot uiting. Enkele rake strofes uit ‘Bange Blanke Man’ van Willem Vermandere gaven het geheel nog meer zeggenschap en slaagden erin het publiek een geweten te schoppen.
De vergelijking dringt zich trouwens steeds vaker op: Wannes Capelle, en het Zesde Metaal bij uitbreiding, mogen we stilaan gerust de nieuwe Willem Vermandere noemen. Beiden beschikken over dezelfde gave om het alledaagse poëtisch te maken en maatschappelijke thema’s in warme, menselijke verhalen te verpakken.
Uit volle borst meezingen mocht natuurlijk ook in Kortrijk, en geen lied dat daarvoor beter geschikt was dan “Naar De Wuppe”, naast “Ploegsteert” ongetwijfeld het bekendste nummer van de band. De zin ‘Doe mo vwort’ werd luid gescandeerd door het publiek en was ongetwijfeld tot ver buiten de muren van het gezellige festival te horen.
Daarnaast was er tijdens het optreden ook aandacht voor de recente EP ‘Randgevallen’. Vooral de single “Traagskes Groeien” bleek bijzonder goed aan te slaan. Het nummer dat gaat over opgroeiende kinderen die sneller het nest ontgroeien dan je lief is, werd zichtbaar gesmaakt en liet een sterke indruk na bij het publiek dat vooral uit veertigplussers bestond.
Vooraleer de band aan de bisronde begon, werd eerst nog de drummer in de bloemetjes gezet vanwege zijn verjaardag, een sympathiek moment dat perfect paste binnen de familiale sfeer van de avond. Bij de bisnummers bleef vooral het nieuwe nummer “Service” nazinderen, een song die live meteen zijn plaats leek te vinden tussen het vertrouwde repertoire.

Het Zesde Metaal bracht in Kortrijk geen grootse show met overdreven veel spektakel en franjes. Wat we wel kregen, was iets waar de band al jaren in uitblinkt: warme verhalen, herkenbare emoties, oprechte verbondenheid en een publiek dat zich voor even helemaal thuis voelde.

Organisatie: Wilde Westen, Kortrijk