Hemplifier is een doom/stoner-metalband uit Malta. De bandleden speelden eerder in bands als Thy Legion, Victims of Creation, Pilgrimage, Animamortua, Lady Lizard en R.A.S. Ze vonden elkaar in hun liefde voor oude versterkers en het roken van joints.
In 2021 maakten ze al de live-demo ‘Frequencies From Another Dimension – Live From Our Rehearsal Spacecraft’, die op YouTube gezet werd. Nagenoeg dezelfde songs, aangevuld met een paar nieuwe tracks, en nu opgenomen in de studio, staan op ‘The Stoner Side of the Doom’, hun debuutalbum dat uitgebracht wordt door het Italiaanse label Electric Valley Records.
Hemplifier brengt op dit album alles wat je verwacht van hemp-infused stoner-doom: heel lange instrumentale stukken, ritmes die zich als een mantra blijven herhalen, loodzware riffs en een dikke marihuana-sluier die als een zichtbare/hoorbare wolk aan elke noot kleeft.
Wat Hemplifier brengt op ‘The Stoner Side Of Doom’, is voor liefhebbers van onder meer Dope Smoker, Bongzilla, Windhand, Acid King, Witch Piss, … Het is geen kopie van die bands, maar het is ook niet dat dit trio verbaast met zijn originaliteit. Wel kunnen we stellen dat dit bovengemiddeld goed is en van een internationaal niveau. De doom zit ‘m vooral in de slome ritmes en minder in een dreiging of een gevoel van onbehagen. Ze spelen heel losjes met intensiteit en het traag opbouwen van snelheden en ritmes/riffs. Voor mij is “Brujo” de beste track van het album.
Op een Desertfest zou Hemplifier misschien niet misstaan, maar voorlopig spelen deze Maltezers nog in het clubcircuit. Eind mei komen ze naar de Lage Landen. Ze beginnen met een concert in Gent (Asgaard) op 26 mei met Witch Piss.
https://www.youtube.com/watch?v=3wOOHsNB6P8
Catharsis werd in Tongeren opgericht tijdens de coronacrisis, met bandleden die eerder in o.m. Leech 54, Death’s Bride, Signs Of Cain, Body Of Christ, Solipsist en Brutal Exposure speelden. Ronny Claes van Leech 54 begeleidde de opnames van de EP ‘I’, een titel die meteen al impliceert dat er ook een ‘II’ en misschien zelfs een ‘III’ zullen volgen.
Je kan deze vier ervaren rotten er niet van beschuldigen dat ze super-productief zijn. Catharsis kiest er op deze EP voor om zich te beperken tot vier heel degelijke tracks en dus niet om die vier aan te vullen tot een album met een paar tracks met half-goede ideetjes.
De productie en mix op deze EP zijn eerder basic. Niet supervet, maar gewoon een heel eerlijk geluid, zoals deze band vast ook live klinkt.
Muzikaal leunt dit nogal aan bij de oldschool deathmetal van Carcass, Exoto en Death: niet te veel melodie, een paar goedgemikte lange solo’s, wel lekker brutaal in de vocalen en agressief beukend in de riffs. Elk van de vier tracks heeft een eigen gezicht. Frans, Engels, Latijn, … bijna elke track heeft een songtitel in een andere taal. In de lyrics is het dan wel uitsluitend Engels. Het grunten is meestal goed te volgen en in “Cauchemar” worden de grunts vergezeld van cleane vocalen. In de lyrics zijn het eerdercde klassieke deathmetal-onderwerpen die aan bod komen.
De beste track van de vier op deze EP is voor mij “Pro Patria Mori”, vanwege het pittige tempo, met “Squidnunc” op een dichte tweede plaats.
Catharsis toont zich op deze heel degelijke EP als een ervaren en tegelijk enthousiaste band, met veel muzikaal-technische bagage en een degelijke songopbouw.
https://catharsisbelgium.bandcamp.com/album/i
The Areola Treat is een band uit Malta die in 2008 zijn debuutalbum uitbracht bij het Gentse label Kinky Star en die aansluitend toch minstens één keer in België heeft opgetreden. Na dat debuut volgden nog wat releases in eigen beheer, maar met ‘Red Town Baby’ lijkt het viertal bezig aan een comeback.
Het album start furieus met “Jailbait” en “Into My SHadow” waarop de band zich profileert als een uptempo, kwade versie van Bettie Serveert, (de jonge) PJ Harvey, Reena Riot, Patti Smith, … Vanaf “Tell A Lie” is duidelijk dat The Areola Treat met veel meer zelfvertrouwen speelt. Niet enkel zangeres Lisa, die hier bij momenten klinkt als de jonge Siouxsie Sioux, maar de hele band zit op een heel ander niveau.
Voor “Covered In Blood”, “Speak No Evil” en “Can’t Stand To Lose” gaat de band inzake ritme op de rem staan. Dan klinkt dit viertal als het latere werk van de Cranberries of de (niet-meer-zo-jonge) Polly Jean Harvey. Op “White lane Fast Train” gaat het tempo nog eens aangenaam de hoogte in.
Afsluiter “Meet Me In Shanghai” is een schot in de roos: bezwerend, en met een vibe die mij doet denken aan Nirvana die “Love Buzz” van Shocking Blue covert.
‘Red Town Baby’ heeft de sound van de jaren ’90 en klinkt toch heel hedendaags. Een straf album.
https://kewnrecords.bandcamp.com/album/red-town-baby
ELM is de in Brussel residerende Zweed Peter Elm die grossiert in EBM. Zijn album ‘Penetrator’ van 2022 was een succes en daarom brengt zijn label Alfa Matrix daar een vervolg-EP van uit met centraal de track “Vessel Of Violence”.
Elm’s eigen weaponized cardio-remix is een leuke aanvulling op het origineel. Nog leuker is wat het Zweedse System ermee aanvangt. Jan Dewulf (Mildreda, Diskonnekted, Your Life On Hold, …) heeft de track een oldschool-sound op een zinderend-modern ritme.
Nog meer extra’s op deze EP met alternatieve versies van “Ha-ha-ha Begär” en “Excuses Excuses”.
Het absolute hoogtepunt van deze EP is toch wel de ene nieuwe track die er op staat: “For L…” is een midtempo, stuwende, pulserende track met een vette knipoog naar DAF. Deze schreeuwt om een paar vette remixen.
Dance/Elektro
Vessel Of Violence EP
ELM
https://alfamatrix.bandcamp.com/album/vessel-of-violence-ep-2
Wim Claeys heeft als cabaretier en muzikant al een hele weg afgelegd. Muzikaal is zijn naam verbonden aan onder meer Ambrozijn, Olla Vogala, Göze, Tref, WC-band, Stemband, … Hij stak voorts de lont aan het vuur voor Boombal en de Gentse Zangstonde.
Claeys heeft een nieuwe theatervoorstelling (‘Queens’) en daar hoort een album bij. In Queens vertelt hij hoe hij als alleenstaande vader zijn vier puberdochters probeert op te voeden. Het bijhorende album combineert humor en het Gentse dialect met folk, kleinkunst en wat reggae. ‘Queens’ heeft artwork dat verwijst naar “Bohemian Rhapsody” van Queen.
“Kleinkunst” is een country-achtige song met suggestieve lyrics. Op “Locomo” en “Die Ochtend” bewijst Claeys dat reggae en accordeon beter samengaan dan je zou verwachten.
Op “In Ons Kot” krijgen we vermoedelijk Wim’s dochters te horen die herinneringen ophalen aan de coronalockdown. “Trein Naar Oostende” is gelukkig geen cover van Spring. Om de lyrics van “Lieve Joepie” moet je van ongeveer dezelfde generatie van Claeys zijn, want de jeugd kent dat stopgezette magazine niet meer. Wel een heel leuke tekst. Drie nummers zijn instrumentaal: “La Marrantaine”, “Maintenat Oui” en “Here’s To Us 5”.
Twee nummers zijn vooral grappig en sluiten aan op een lange traditie van cabaret: “Brexhit” is een grappige, veel te letterlijke vertaling van Vlaams naar Engels. Op “Sa-una” komt de grap van het splitsen van dubbele klinkers (au/oe/ui). Op deze twee nummers komt Claeys in de buurt van grote cabaretiers als Toon Hermans of een vroege Urbanus.
‘Queens’ is een heel aangenaam, grappig en muzikaal soms verrassend album dat net zo goed een op zichzelf staand album is als een herinnering aan de theatervoorstelling.
De IJslandse jazzpianist/componist Ingi Bjarni heeft al heel wat watertjes doorzwommen. De IJslandse pianist Ingi Bjarni bracht artiesten en vrienden uit zijn lange associatie met Scandinavië samen in een kwintet, bestaande uit de Noorse trompettist Jakob Eri Myhre, de Estse gitarist Merje Kägu, de Zweedse contrabassist Daniel Andersson en de Noorse drummer Tore Ljøkelsøy.
In augustus 2019 bracht het kwintet hun eerste studioalbum ‘Tenging’ uit. Het album kreeg internationaal positieve recensies en werd vijf keer genomineerd bij de Icelandic Music Awards 2020. 'Farfuglar' is het vijfde album. Het album bevat negen originele composities, allemaal van de hand van de grootmeester.
Deze plaat ademt letterlijk die typische Scandinavische sfeer uit, rust, geborgenheid als het confronterende in de natuur van die landen (en zeker IJsland).
We begeven ons op een melodieus pad van stilte en klanken. Het begint al met bedwelmende piano klanken op “Thyding”; de piano krijgt een voorname plaats binnen het geheel. Die stilte wordt soms doorbroken door een scherp, fijnzinnig trompet geluid, die een groovy sound onderstreept.
Soms wordt de piano sound letterlijk open gegooid, zoals op “Thad sem er”, een virtuoos klinkende piano magisch aangevuld door een zachte gitaar, een aanstekelijke trompet en drums. Verder te horen op “When Holiday Really begins”, titelsong “Farfuglar”, “Ad fluga” en “Mamma Engill”.
Die folklore toets naar de Scandinavische landen vormt binnen die context steeds een meerwaarde. Het voelt aan als een lange wandeling doorheen de bossen en dalen van de IJslandse en Scandinavische natuur. Muzikaal zelfs een zachte botsing tegen een geluidsmuur, een voortdurende dunne lijn tussen stilte en geluid. Een muzikale ontdekkingsreis dus.
Kortom, Ingi Bjarni profileert zich tot een improviserend klankentovenaar.
Tracklist: Thyding - Bjogun a dogun - Thad sem er - When Holiday Really Begins – Farfuglar - Knowing Without Knowing - Ad fljuga - Loftin bla - Mamma engill
De uit New Jersey afkomstige indierockgroep Quiz Show presenteert hun gelijknamig debuutalbum, uitgebracht via het in Montclair, NJ gevestigde Magic Door Record Label.. De 'Quiz Show' LP is er eentje van protest, frustratie en vriendschap. De energie van punkrock met zijn harde gitaren en zijn stuwende ritmes is te horen; de zang streeft naar de emotionele vurigheid van die punky garagerock.
Hoewel Quiz Show lekker om zich heen stampt, blijft het allemaal feestelijk en opzwepend, zoals “Sound of Kissing” en “Almost Famous”. Een aanstekelijke sound en een zang die weet te raken.
Toegegeven, veel variatie is er niet, maar de adrenalinestoten geven net die punkrocksfeer weer, luister maar de energieke “Sell the scene” - waaop ze lekker om zich heen schoppen, “Big Bank”, “Always Waiting” en het afsluitende “The construct”; door de frustraties wil je gaan moshen, met de vuist in de lucht.
https://quizshow.bandcamp.com/album/quiz-show
Tracklist: Sound of Kissing 4:40 Almost Famous 3:01 Dime A Dozen 3:54 Monumental Shade 3:17 Pom Pom Boy 4:43 Withstand 3:55 Sell the Scene 2:55 Big Bank 3:32 The Construct 4:07 Always Waiting 3:09 What If? 3:41 Mannequin Sun 4:57
Punkrock
Quiz Show
Quiz Show
Als je super getalenteerde muzikanten samen brengt, zorgt dit doorgaans voor een onaardse magie. Olivier Collette piano, Toine Thys saxophones, bass clarinet, Philippe Laloy flutes, saxophones, Maayan Smith saxophone, Eliott Knuets guitar, Sal La Rocca double bass, Bilou Doneux drum s …ze behoren tot die categorie.
De groep kwam samen om de verjaardag van Heptone, een jazzclub in Ittre, te vieren. De groep presenteerde een feestelijk concert in een gevarieerd, eclectisch repertoire, gearrangeerd voor 3 multi-instrumentalisten en een ritmesectie. Het werd ook op plaat uitgebracht onder de noemer 'Heptone Colours'.
Al meteen zijn we onder de indruk op “Liberty city”, een groovy warm landschap creëren ze door de zachtmoedige, speelse aanpak.
Heptone Colours laat ruimte tot improvisatie toe, zoals op “Dangerous Came”. Het klinkt boeiend, zeerzeker live. De piano en blazers mogen dan vaak de bovenhand hebben, zonder die bijzonder zwevende double bas, gitaar lijntjes, en lekker aanstekelijke drums staan de saxofoon of piano maar eenzaam.
Deze topmuzikanten weten perfect hoe ze de oude jazz vermengen, met hedendaagse vibes.
De muziek koesteren we door het kleurrijk klankentapijt.
Tracklist: Liberty City 06:22//The Art of Love 01:46//Nature Boy 05:51//Blackbird 06:53//Giant steps 06:18//Dangerous Came 06:32//Moonlight in Vermont 07:14//Twister 06:08//Let love rule 06:45//little wing 05:43
We houden van artiesten of bands die hun comfortzone verlaten en muzikaal alternatieve wegen inslaan. Neem nu Funus, het project van multi-instrumentalist Ruben Vermeulen, die na een black metal start ontaardt in een shoegaze eenmansband. 'Mono' is een bijzonder atmosferische plaat uit, met bevreemdende, sprookjesachtige, mooie klanken en vocals. De fantasie wordt geprikkeld.
Op “Embracing Relived” neemt Sabina Knol de vocals op zich, het brengt een dromerige sfeer met zich mee. Ruben zorgt zelf voor een bedwelmend, donker, hypnotiserend sfeertje. Gemoedelijkheid en intimiteit blijft behouden.
Het geheel klinkt meeslepend als vurig; kil, donker als warmhartig; een wonderbaarlijke schoonheid in zijn eenvoud. De registers kunnen eens worden open getrokken op een “Soul Faced”.
De paarse hoes - een kleur die het midden houdt tussen zwart en licht - past perfect bij de muziek. Voor wie houdt van shoegaze met een donker 'black metal' randje, zit hier goed.
Tracklist: Gloom and Dusk - Would You - Soul Faced - Embracings Relived - Orb of Inner Voices - Never Heard - On Unknown Wings
Post-rock/Shoegaze
Mono
Funus
Op ‘Hoohahs & Cat Calls’ zijn de Noorse muzikanten Odin Staveland en Bjørn Berge een samenwerkingsverband aangegaan. Ze kennen elkaar uit de zeer populaire Noorse folk-pop/rock-band Vamp en tijdens jam-sessies waren ze samen vaak aan het 'fröbelen' met catchy deuntjes op gekke blues beats of jazzy melodietjes. Met hulp van bassist Kjetil Dalland en met gast-bijdragen van gitarist Amund Maarud, werkten ze hun vele losse vondsten uit tot eigen volledige tracks; 'our debut-album is loaded with strangely, animated yet very personal songs; we call it 'club blues' - there's always this catchy, poppy, positive and repetitive vibe'!
Er is de gevarieerde aanpak in pop-rock-blues-folk, en we horen lekkere jams en improvisaties.
Het begint met een opzwepende “Cockfight: the Beginning”; een psychedelische zweem waait over je heen op “Drink up Honey, i've Got money”. We horen een ritmisch totaalbeleven op “Bullet Dance” en “Hey Byooty!”, het klinkt emotioneel en bluesy.
Het duo biedt een mooie diversiteit aan, een kleurrijke magie die de fantasie prikkelt. “The Activist Bar” en een opzwepende “Get Up” zet dit aanvoelen verder. Afsluiten doen ze met een enigmatische “Yu're A Sight for Sore Eyes”.
De diverse aanpak met die verrassende wendingen zijn de moeite steeds. Bjørn Berge en Odin gaan speels te werk en zijn klankenkunstenaars.
Tracklist: 1 Cockfight: The Beginning 2 Lovesick 3 Drink Up Honey, I've Got Money 4 Bullet Dance 5 Hey Byooty!! 6 The Activist Bar 7 Get Up 8 I Guess I Should Get Going 9 Yu're A Sight For Sore Eyes
Shapeshifted klinkt als een dirty old Rock'n'Roll band die de blues in de aderen heeft. Het is de ideale muziek bij het kampvuur of bij een avondje uit.
De band heeft al enkele platen uit en hun live optredens staan als een huis. Springlevend dus!
De titelsong is een uppercut 'into the face' “Rock'N'roll' cities” is de volgende mokerslag met lekker aanstekelijke riffs.
Die old school rock sound herleeft en klinkt verre van gedateerd. De muzikanten zijn getalenteerd, het zijn riff wizards die tekeer gaan op hun instrumenten. De zang sluit aan bij de puurst vorm van rockmuziek, doorleefd , lichtjes hees en soms hoog uithalend.
Er is soort speelsheid in het materiaal waarmee songs als “Get High”, “Jonesy Insane” en “Sweet fanny Mae” ons lekker door de strot worden geramd. Shapeshifted doet ons rock hart sneller slaan, en zorgt voor de nodige adrenalinestoten.
Deze muziek komt nog het best tot zijn recht live.
Heerlijk genietbare rock krijg je hier . Luister verder naar een “Next best thing”, “Good times will come” en andere parels op deze knappe schijf. ‘'Good Times will come” … zeker en vast!
Tracklist: Gimme Rock'N'Roll 3:17 Rock'N'Roll Cities 4:23 Get High 2:20 Jonesy Insane 2:20 I Don't Want You Back 2:47 Round and Round 3:28 Dirty Secrets 3:21 Sweet Fanny Mae 2:51 Lowdown 3:57 Ain't No Doubt About It 3:30 Next Best Thing 5:38 Good Times Will Come 3:06
The Comet is Coming - Een apocalyptische huwelijk van jazz en dance
De formatie The Comet is Coming is uitgegroeid tot een fenomeen; toen we de band in 2019 zagen optreden op het festival BRDCST in Ancienne Belgique werden we reeds compleet van onze sokken geblazen door die verbintenis van groovy jazz met elektronische beats en (oorverdovende) drums.
Onze reporter schreef over de recente passage van The Commet is Coming in Aéronef (Lille) het volgende 'Ruim meer dan anderhalf uur is het smullen van deze veelbewogen cocktail van jazz, funk, psychedelica en elektronica. Jazz kan al eens elitair en hautain klinken, maar dit hier is van de meest opwindende soort die we ooit hebben mogen meemaken.'
Het volledige verslag kun je hier nog eens nalezen.
The Comet is Coming (*****) stond nu op een koude zondagavond in een uitverkocht AB en liet ons totaal verweesd achter.
Joshua Idehen (***) is een hip hop poëet , die zijn stem verleent aan een album van The Comet is Coming. De Nigeriaans/Britse verteller en entertainer en gaf een spoken word set vol humor; een dosis Afrikaans getinte vocals worden toegevoegd en zijn makker zorgt voor elektronische, aanstekelijke beats. Hij kreeg dan ook moeiteloos de handen op elkaar door zijn fijnzinnige uitspraken; hij wist het publiek subtiel te bespelen. Hij trok onze aandacht , maar niet voor de hele set , maar hij had een charisma om U tegen te zeggen.
Geef ons dan toch maar die verbluffende wervelstorm die daarop volgde, o.m. met het nieuwste album 'Hyper Dimensional Epansion Beam' van The Comet is Coming .
In het begin was het nog voorzichtig met het zinderende mooie “CODE”. Eens de registers werden open getrokken op “Summon the Fire” en “Blood of the past” , was er geen doorkomen meer aan.
De duivelse elektronische beats van Dan Leavers waren om te smullen … klankentapijtjes psychedelica, opzwepende vervormde beats en venijnige uppercuts die beelden van apocalyptische landschappen deden oproepen.
Drummer Max Hallet gaat energiek te werk, hij drijft het tempo telkens op naar ongekende hoogtes, door langgerekte solo’s; o.m. op “Atomic Wave Dance” met een verwoestende oerkracht.
En dan is er natuurlijk saxofonist Shabaka Hutching, een creatieve duizendpoot die met vervormde saxofoongeluiden en rituelen een bodemloze zin voor virtuositeit en improvisatie biedt; het zorgt voor een donkere, occulte totaalbeleving, die ons stuwt naar duistere oorden van verderf.
De versmelting in instrumentatie voelt magisch aan; het is een ondoordringbare muur van klanken die zorgt voor een visuele totaalbeleving; eens onder hypnose verschijnt een helse omgeving.
Op het einde van de set mocht ook Joshua, in een knalgeel pakje, op “Imment” nog even zijn stem toevoegen aan het geheel; het bracht wat humor na dit apocalyptisch totaalbeleven.
The Comet is Coming was indrukwekkend, magisch, een apocalyptisch huwelijk van jazz en dance.
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Kludde + Welcome To Holyland - Pure duisternis
Twee release shows op één avond kregen we in de Asgaard Gentbrugge.
Kludde stelde zijn nieuwste plaat 'De Horla ' voor - we citeren: ''3e volledige album van KLUDDE. Voor het eerst in zijn geheel uitgevoerd. Een donker verhaal over LUST, HATE en Wraak, waarin nieuwe atmosferische richtingen worden verkend. Moeiteloos samengevoegd met Kludde's kenmerkende agressiviteit en brutaliteit, de muzikale grenzen verleggend, duisternis en angst creërend en oproepend.''
Welcome To Holyland stelde zijn debuut schijf voor - we citeren: "Het langverwachte debuutalbum van WELCOME TO HOLYLAND. Zes nummers zware, lage en trage muziek, die je meeneemt op een reis naar de donkerste uithoeken van je geest. Een beukende mix van doom, stoner en sludge."
Beide releases zijn via Consouling Sounds . Wij waren erbij in Asgaard en gingen gewild mee in dit puur duister muzikaal verhaal.
Welcome To Holyland (*****) biedt een concept van een meer doomachtig sfeertje; in de instrumentatie als in de vocals worden we langzaam meegezogen naar de meest donkere gedachte; als een gif dat langs je hoofd binnensluipt, de organen aanvalt en uiteindelijk je donker hart diep raakt. We hebben hier verschroeiende riffs en onaards voelende vocals, bijna een uur lang rillingen. Welcome To Holyland is een band die je murw slaat, een gewaarwording die de donkere ziel voedt. Geen bindteksten of lange verhalen enkel die intense sound die hypnotiserend inwerkt. Een duistere gemoedsrust.
Ook bij Kludde (*****) is die intensiteit de rode draad. De band trekt een ondoordringbare muur van geluid op, ingetogen én oorverdovend. Kludde heeft geen echte interactie nodig om hun publiek te overtuigen, ze laten de verschroeiende harde muziek voor zich spreken.
In het begin van de set stonden de mensen verbouwereerd die duistere wervelwind toe te kijken. Eens meegezogen naar die bijzonder meedogenloze wereld die KLUDDE op een occulte en oorverdovende wijze aanbood, ontstond er hier en daar een moshpit. Het signaal om het gaspedaal dieper in te drukken . Wat een sound, wat een vocals, wat een intensiteit door de mokerslagen .
Technisch zat het echt goed in elkaar . De demonische wezens komen ons voor de ogen in die langgerekte, razendsnelle, oorverdovende omkadering. Indrukwekkende gig!
Kludde en Welcome to Holyland hebben wel één ding gemeen, op hun manier brengen ze een wall of sound van pure duisternis!
Organisatie: Thenra Collectivum, + No Name Collective + Asgaard, Gentbrugge
Riverdance - 25th anniversary show - Magisch
Riverdance
Kursaal
Oostende
2023-03-31
Johan Meurisse
Riverdance - The New 25th Anniversary Show is een krachtige en spectaculaire herwerking van het gekende meesterwerk. Een energieke en emotievolle show, op passionele wijze gebracht, die de Ierse traditie en de internationale dans als o.m. flamenco respecteert.
Riverdance, terug live op het podium, was ontroerend, opwindend, wervelend.
Componist Bill Whelan nam de betoverende soundtrack opnieuw op. Producent Moya Doherty en regisseur John McColgan herwerkten de show volledig. Een spectaculaire, bruisende show kregen we, met de projecties, de decors , de kostumes en de mooi uitgewerkte belichting, samen met de vier bandleden op het achterplan, die hun talent onderstreepten en hun ei op hun instrument kwijt konden.
Het dansen, zingen en musiceren zorgde voor ingenomenheid, uitbundigheid, vreugde en enthousiasme. Ieder kreeg voldoende individuele ruimte, van speler tot artiest.
In de twee delen zien we dus het groepsconcept als het individuele. Ze verwerkten verschillende thema’s van drama en feeststemming in talloze interacties. De muziek kon hierop losbarsten en de dansschoenen konden kletteren.
Na de pandemie doet het meer dan deugd zo’n wervelende voorstelling te zien en te horen .
De 25th Anniversary show is krachtig, passioneel als het origineel. De nieuwe generatie, velen zijn nog zo jong, was nog niet geboren toen de eerste show in première ging. De topdansers kwamen samen in deze versie van Riverdance, die helemaal klaar is voor de 21ste eeuw.
Riverdance - Een handvol voorstellingen in Oostende … The New 25th Anniversary Show is één woord ‘Magisch’ - “It is Riverdance, but not as you have ever seen it before”. Een grammy award voor de muziek was dan ook op z’n plaats. Schitterend opnieuw.
Organisatie: Mb presents ism Kursaal, Oostende
Nederlands 
Français 
