Les Nuits Botanique 2021 - Chantal Acda - Gepolijste pareltjes enig mooi gebracht
Les Nuits Botanique 2021
Botanique (Rotonde)
Brussel
2021-09-21
Jerome Bertrem
In de Rotonde wachtte er ons die avond een innemend en toch dreunend concert van Chantal Acda. De Nederlandse woonachtend in Antwerpen heeft haar strepen al lang verdiend met allerlei samenwerkingen (o.a. Isbells, Sleepingdogs, Bill Frisell, Nils Frahm en nog zo veel meer) en uiteraard haar solowerk (5 albums en 3 live albums).
Na de release van het laatste album ‘Saturday Moon’ was Chantal Acda ongeduldig om het nieuwe materiaal te delen. Ook al probeerde ze tijdens de lockdown de songwriting op haar eentje (enkel met gitaar en micro), uiteindelijk nodigde ze een hele reeks muzikanten uit om haar muzikale ideeën vorm te geven.
Met “Fight Back” viel ze meteen met de deur in huis, dan wel in de meest huiselijke zaal van de Botanique, de Rotonde en meteen werd de toon gezet. Hier en daar moest de begeleidende band (onder andere haar partner Eric Thielemans, Niels van Heertum, Alan Gevaert en Gaetan Vandewoude) zich nog wat opwarmen, maar het zittend publiek was toch al mee.
Al snel volgde “Saturday Moon”, single track van haar laatste album. Het zeemzoete nummer over vervlogen tijden was als een aangename gloed op de eerste herfstdag van het jaar. In “Disappear” zette Acda haar zachte vibrerende stem (denk aan Janis Joplin of Mimi Parker van Low) goed in de verf terwijl de berg van aluminiumfolie als achtergrond prachtig werd verlicht. Hoewel het nummer gaat over twijfel om menselijke connectie te maken, lukt het haar moeiteloos om elke toeschouwer te raken.
Omringd door zeer ervaren muzikanten, is het wel duidelijk dat Acda het geheel dirigeert. Toch gaat het er ontspannen aan toe en laat ze regelmatig haar bandleden hun ding doen. In “Times Frames” en “Still we Guess” was deze chemie een streling voor de oren en ogen.
Tussendoor kwamen ook nog het enig mooie en ontroerende “Wolfmother” en het opzwepende “Conflict of Minds” aan bod waardoor ze meer pareltjes uit haar laatste werk te delen.
De toeschouwers - inclusief Italiaanse fans (!) - waren Acda overduidelijk dankbaar om sinds lang haar live te mogen aanschouwen.
Des te dankbaarder waren we toen ze ons de nacht instuurde met het afsluitertje “The Lifer” (cover van Chris Eckman). Kortom, dit waren gepolijste pareltjes enig mooi gebracht!
Setlist: Fight back - Saturday Moon - Disappear - Back against the wall - My night - Conflict of Minds - Times Frames - Wolfmother - These terms - Still we guess - The lifer (cover Chris Eckman)
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Miesha & The Spanks bieden een dynamische mix van punk, garage, en hard rock. Verder rechttoe-rechtaan tekstueel , een gruizige productie en hard-hitting optredens. Ze zijn geïnspireerd door proto punk klassiekers The Runaways, MC5 en The Stooges, en 90s riot grrrl/grunge bands als L7 en The Gits .
Het is een energieke sound van killerriffs Een zweterige concertzaal stellen we ons voor bij zo’n sound.
Ze hebben een nieuwe EP uit, simpelweg ‘Singles EP’ genaamd. Wat bedoeld was als een mixtape van op zichzelf staande tracks werd een verzameling songs ; ze zijn beïnvloed door de effecten en veranderingen die het leven tijdens de lockdown betekende.
Vanaf “Unstoppable” voel je aan welke richting de plaat uitgaat. Energiek, aanstekelijk, lekker strak en rechttoe-rechtaan punk/garagerock.. Het zijn songs gedrenkt in een badje van opgekropte frustraties die worden uitgespuwd. Niets meer , niet minder , maar altijd wel goed!
Luister verder maar eens naar “Wanna Feel Good”, “Mixed Blood Girls” en “I used to care (I don't care)”. Geen somber sfeertje creëren dus , maar eigenzinnig , goed te werk gaan en lekker om zich heen stampen is de boodschap .
Miesha & The Spanks doen niet echt iets vernieuwend muzikaal , maar ze brengen wel degelijke punk en garagerock vol adrenalinestoten. “SOS” en afsluiter “We Were Never Meant to be alone For this Long Together”.
Eenvoudig knap Plaatje dus!
Unstoppable 03:12 Wanna Feel Good 03:16 Mixed Blood Girls 03:02 I Want Fire 02:44 I Used To Care (I Don't Care) 03:00 SOS 02:32 We Were Never Meant To Be Alone For This Long Together 02:59
Punk/Garage rock
Singles EP
Miesha and the spanks
Works Of The Flesh bestaat uit muzikanten die binnen de scene al hun sporen hebben verdiend.
Works of the Flesh speelden op Catacombfest Open Air hun allereerste concert. Zanger en frontman Tim De Meyer schudt met zijn rauwe, bulderende stem iedereen wakker. De baslijn van Johan Anthonissen, het venijnig gitaar geweld van Niels Larsen en Timmy 'Beuk' De Beukeleer' en tot slot de knallende drums van Steven De Herdt gaan door merg en been.
Deze samenwerking bewijst trouwens dat er al jaren iets bloeit binnen de Antwerpse Metal Scene die nauw verbonden is aan o.m. Music City.
We hadden over 'Works of the flesh' een heel mooie babbel met zanger Tim De Meyer. Het interview kun je hier nog eens nalezen.
Hoog tijd om ook die plaat eens onder de loep te nemen.
Overrompelend , als een rollarcoaster en als een sneltrein, klinkt de plaat . Na twintig minuten is het al gedaan, je krijgt zelfs niet de kans om even op adem te komen.
“Constant Pressure” geeft de toon aan, snel, rauw en verschroeiend. Elke riff , drumpartij en vocals zijn als een vulkaan uitbarsting, de lava stroomt en alle leven verzwelgt onder het gewicht van die razendsnelle riffs.
Zonder oponthoud blijft Works of the Flesh het gaspedaal induwen, tot je compleet murw geslagen bent. Ze stralen zo’n spelplezier uit dat je thuis zelf begint te moshen en uit de bol gaat.
Deze plaat is gewoon te kort. Na die twintig minuten smaakt dit naar meer; je krijgt er niet genoeg van ; je wordt compleet omver geblazen en blijft verweesd achter .
Wat een verslavend rauw inwerkende death metal. Missie geslaagd.
Tracklist: Constant Pressure - God Is the Gospel - The Great Dictatewhore - Double Standards - Anti-Social Media - Eat Kill Fuck Repeat - Murder Is My Name - Go Feed the Maggots
Death Metal/Crust
Works Of The Flesh
Works of The Flesh
We citeren even "De Brusselse zangeres Tessa Dixson deed tijdens de lockdown een beroep op een eclectische groep collega-artiesten om hen hun tanden te laten zetten in tracks van haar debuutalbum ‘Genesis’.
Gelijkgestemde artiesten als The Subs, Glauque, Yellowstraps, Compact Disc Dummies (opererend onder hun Silver Sisters moniker), NightFunk, DJ Licious, KRANKk, Rheinzand, Borokov en vele anderen zetten hun eigen unieke stempel op Tessa's indrukwekkende verzameling songs."
Op haar debuut bewees ze reeds haar veelzijdigheid als pop artieste, Het debuut 'Genesis' overtuigde . Ondanks de corona lockdown slaagde ze erin haar nummers opnieuw te bewerken en nieuw leven in te blazen. Ze krijgen een nieuwe input in de samenwerkingen. Ingenieus alvast.
Tessa Dixson weet als muzikante en componiste haar publiek te bespelen.
Uit de eerste disc halen we die eigenzinnigheid van ‘uitkleden’, ‘ontleden’ en een ‘heel andere wending geven’, wat we horen op o.m. “Tender Me”, “Burn” en “Promised land”. Tessa Dixson heeft een bedwelmende ontroerende stem , duidelijk een meerwaarde in het songmateriaal!
Deze 'Genesis (Expanded)' is een avontuurlijk plaatje geworden op die manier. Songs die een andere wending krijgen door de remix, en groovy klinken, door de rits artiesten en haar eigen talent. De Rheinzand remix is er eentje om van te snoepen door de funky raves.
Ze bracht een opmerkelijke single uit “Creep” , die de veelzijdigheid onderstreept.
https://www.youtube.com/watch?v=60ZcsqnMR3w
Disc 1: Tender Me 03:36 My Mind 03:35 Burn 03:57 Promised Land 02:19 My Love (feat. Yusuf) 04:06 How High 04:06 Keep Going 04:12 Stealing Eyes 03:51 Coming Home 03:13 Hurting So Good 03:43 Morning Light 04:02
Disc 2: Coming Home (DJ Licious remix) 03:00 How High (Yung Malfliet Remix ) 04:32 Coming home (Silver Sister Remix) 05:21 Promised Land (NightFunk remix) 05:05 Stealing eyes (Yellowstraps remix) 03:22 Keep Going (KRANKk remix) 03:32 Tender Me (Stereoclip remix) 03:47 Coming Home (The Policy Remix) 04:43 How High (John Noseda remix) 03:39 Keep Going (Borokov Borokov remix) 03:59 My Mind (La Nuyt's Acid Mix radio edit) 04:59 Tender Me (Sander W remix) 02:28 Promised Land - Glauque (Glaque remix) 02:48 Keep going (Rheinzand Dub mix) 08:28 Coming home (Andy Faisca Remix) 06:45 Keep going (Rheinzand remix) 07:57 Tender me (the subs remix) 03:40
We besteden al aandacht aan het nieuwe project van Udo Van Roosbroeck 'Granola Import'. Zie verder.
Hoog tijd om de EP onder de loep te nemen. Singer-songwriter Udo Van Roosbroeck een componist, muzikant die ook op z’n buikgevoel afgaat. 'Scratch The Surface' is een interessante EP onder z’n naam Granola Import.
Udo laat zich voor dit project zeer goed omringen. Hij krijgt vocale ondersteuning op “Ambitions”, “Scratch the Surface” en “Deceny” van Patricia Van Gutsem en Joanna Luan. Op “Sea Blues Crush” gooit Slow Bear zijn stem in de strijd.
De productie werd verzorgd door Dirk Miers die ook percussie speelt op vier van de zes songs. De klarinet is van Jan Van Poyer terwijl Jeff Assey contrabas speelt op “Deceny” en Frank Wuyts speelt dit op “Scratch the surface”. Jef Verheyden tenslotte, speelt bedwelmende tuba op “Sea Blue Crush”. Udo profileert zich tot multi-instrumentalist en heeft een bijzonder warme stem.
Het donkere, weemoedige is belangrijk , net als een dosis humor. Er is een uniek, persoonlijk tintje terug te vinden. Algemeen ervaren we gemoedsrust. Een intense verscheidenheid, die een enorm pluspunt is, waardoor Granola Import een beetje doet denken aan een wilde combinatie van Leonard Cohen, Tom Waits en Nick Cave.
Hier is sprake van zes overtuigende nummers.
newsflash Granola Import - Scratch The Surface - 6-track debut EP, released in April 2021 (musiczine.net)
Tracklist: Ambitions 03:16 Scratch The Surface 04:51 Iranian Marketing Girl (From Toronto) 04:20 Decency 03:54 Sea Blue Crush 02:58 Maria 03:10
On Atlas' Shoulders is een Duitse Epic metal band die al een kleine vier jaar bezig is.
De band bracht in 2020 'Invictus' uit, die erg goed werd ontvangen. We waren onder de indruk van de inspiratie en het enthousiasme van het combo. 'Hyperion' is nu een volgende stap in het genre en in de evolutie van de band.
Epic metal is het uitgangspunt , maar het is meer dan dat. Ze gaan verder in het genre , verlaten de comfortzone en trekken op avontuur. “The Executioner” is meteen een goed voorbeeld; de riffs klieven lekker en de drumsalvo's worden mooi opgedreven.
De emo vocals van de zanger Marius Bönisch is iets aparts, vooral als hij het op een gillen zet, komt het niet altijd overtuigend over. Het past niet steeds binnen het plaatje dat de band aanbiedt. We houden meer van zijn ingehouden stembereik in de nummers.
Hij weet voldoende te variëren , wat tot slot goed is .
De instrumentatie is sterk door de lekkere soli en de bonkende drums. Zo hoort het in de heavy epic metal. Luister maar naar die aanstekelijke riffs op “When Heavens Collide” “Age of Fire” en het afsluitende “Brothers in Arms”; om mee te brullen …
‘ Hyperion’ is dus een verrassend plaatje en toont een fijne evolutie van de band aan in het epic metal genre. Sjiek.
Tracklist: The Executioner 03:22 5 Billion Years 03:39 Ruins 04:00 When Heavens Collide 05:56 Age of Fire 02:59 To the Wolves 04:00 Flight of the Falcon 04:10 Interceptor, Truth Protector 03:56 Biohazard 03:03 Brothers in Arms 04:53
Sinds de jaren '90 werd F.G. verliefd op lo-fi muziek en experimentjes nadat hij de tapes van Daniel Johnston en de eerste releases van Beck ontdekte. Onder zijn eerste alter ego The Ordinary Seaman, bracht hij meer dan een decennium door met het opnemen van primitieve geluidsexperimenten en teksten over het leven en jeugdige liefde. Jaren later besloot hij zijn naam te veranderen in Philippe Guislain en begon hij in het Nederlands, zijn moedertaal, te schrijven om bracht zijn poëtische kant volledig tot uiting. Op zijn debuutrelease 'The Only River' uit 2020 bekijkt hij zijn songwriterscarrière opnieuw, door de ogen van een 40-jarige man. Vasthoudend aan een oer karakter, herschikt hij zijn oude songs op een meer volwassen manier.
Het nieuwe album 'Ochtenddirectie' is een selectie van Philippe Guislain’s Nederlandstalige gedichten die bol staan van liefde en humor, met een korreltje zout genomen.
“Nooit meer Geld Nodig”, “De Dag vol Aandacht” en “Nergens Heen” laten een veelzijdig componist en verhalenverteller horen. Hij beweegt zich in chanson en kleinkunst, maar houdt evenzeer van eigenzinnigheid. We leerden Philippe Guislain kennen met 'The Only River'; hij zet die muzikale lijn met 'Ochtenddirectie' verder. Een eigen mening , visie en humor klinken door, als een echte troubadour en kleinkunst grootmeester. Het maakt de plaat zo bijzonder. “Naaktheid” en “Vandaag zondag” zijn twee mooie afsluiters .
Overtuigd klinkt ook de versie van “Ik voel me zo verdomd alleen” , een song waarop het bordje 'afblijven' kleeft, maar Philippe geeft er zijn eigen draai aan, waardoor de song opnieuw tot leven wordt gewekt. Prachtig!
'Ochtenddirectie' onderstreept het talent en de veelzijdigheid van de man als componist en verhalenverteller in het genre.
Tracklist: Nooit Meer Geld Nodig 02:35 De Dag Vol Aandacht 02:46 Het Lachen Zal Vergaan 03:02 Nergens Heen 04:39 Een Man Van De Wereld 02:26 De Naaktslak En Ik 04:48 Ik Ben Een Voorstander 01:42 Voor Elkaar Toen We Er Niet Waren 04:26 Groepsgevoel 02:35 Ik Voel Me Zo Verdomd Alleen 03:31 Stella 04:53 Lindy Jones 01:47 Afgeleid Door Eigen Hoofd 02:57 Naaktheid 02:56 Vandaag Zondag 05:30
Nederlandstalig/Lo fi/Kleinkunst
Ochtenddirectie
Philippe Guislain
RONKER + Pothamus:- In een intens kader een geordende chaos creëren
''Wie houdt van intens donkere muziek die op het buikgevoel inwerkt, dat perfect klinkt , gedreven door percussie, aangevuld met zang en gitaar die door je lijf giert, zal in dit bijzonder donker debuut van Pothamus zeker zijn gading vinden'' , schreven we over het debuut 'RAYA' van deze uit Mechelen afkomstige formatie.
RONKER op z’n beurt speelde in Denderleeuw zijn allereerste show, en dan nog een thuismatch. De muzikanten hebben al ervaring in andere projecten, met RONKER tasten ze hun grenzen af, trouwens hier spelen de leden elk een ander instrument dan ze gewoon zijn..
STAM X is een zeer gezellig jeugdhuis, er heerst een uitnodigend clubsfeertje. Er is voldoende parking in de directe omgeving, en in de zaal hangt een typische sfeertje van een jeugdhuis …
De zaal stond al heel goed gevuld voor RONKER (*****). De jonge wolven hebben goesting om er in te vliegen in hu thuisbasis. Dat voel je al bij de eerste song. Een zanger/frontman die op emotionele wijze zijn keel schor schreeuwt en het publiek zelf op zoekt; er ontstaat zelfs een kleine moshpit. Het viertal vindt elkaar blindelings in een speels, gevarieerd kader.
Ze gooien alles in de strijd, waardoor we compleet van onze sokken worden geblazen.
RONKER gaat in instrumentatie als in de vocals alle kanten uit, ingetogen, alle registers opentrekken , een portie experiment en het publiek op het verkeerde been zetten.
Kortom, in een intens kader een geordende chaos creëren. Een band die de grenzen aftast. Wat een totaal ervaring. Overtuigend. De band en publiek amuseert zich kostelijk. Dit smaakt naar meer.
Pothamus moet niet onderdoen muzikaal , maar spijtig genoeg moesten ze voor een sterk uitgedund publiek optreden. Het deert hen niet . Ze werken naar een oorverdovende climax in hun songs. Dit is rock/post metal pur sang. Ze blazen je omver, waardoor je ademloos staat te trillen op je benen.
Pothamus is sterk en we refereren graag naar hun optreden op DOK Gent deze zomer: ‘Pothamus gaat een gevecht aan tussen licht en donker en deelt op een bijzonder golvende wijze prikkels uit, tot je helemaal zen wordt en je veilig voelt in dat donker hoekje …’.
Tja hadden we het niet over ‘in een intens kader een geordende chaos creëren’ … Met deze werd dit overduidelijk bevestigd!
Organisatie: STAM X, Denderleeuw
Les Nuits Botanique 2021 - Esinam - Een uiteenlopend klankentapijt
Les Nuits Botanique 2021
Rotonde (Botanique)
Brussel
2021-09-16
Erik Vandamme
Esinam is een zangeres/instrumentaliste die muzikaal de juiste balans biedt van een ingetogen, lichtvoetige en dansbare sound, als een donkere walm die over je hoofd waait. Het is een veelzijdige artieste die zich laat omringen door fijne muzikanten .
Een drietal jaar geleden zagen we haar aan het werk in de Orangerie. Ook de live streams onderstrepen een artieste en een band , die ons compleet ontroeren. In een goed gevulde Rotonde kunnen we dit aanvoelen maar beamen.
In die gezellige Rotonde zagen we eerst piano wonder Dorian Dumont (*****). We citeren uit een interview: '' De 33-jarige Dorian Dumont werd geboren in het Franse Montpellier. Van zijn zevende tot zijn achttiende volgde hij lessen klassieke piano en was hij van plan om klassiek pianist te worden. De dingen gaan evenwel niet altijd zoals gepland en met ouder worden nam de interesse in improvisatie en jazz toe.''
De man laat zich o.a. inspireren door Aphex Twin. En dan weet je het wel … We krijgen hemelse piano partijen; de grenzen van het instrument worden afgetast. Dorian verlaat de comfortzone van de pianostijl. Iedereen stond vol bewondering te kijken naar deze virtuositeit en speelsheid. Hij gaat van een ingetogen recital naar een spervuur van klanken waarbij geflirt wordt met geluidsnormen. Dorian Dumont bewijst vooral dat minimalisme zachtmoedig als krachtig kan klinken. Een adembenemend mooi schouwspel dus
Esinam (*****) start vrij ingetogen door hypnotiserende flutes. Haar muzikanten pikken hierop in. Het brengt ons naar een magisch mooie solo van de drummer en kloppende basslines. De breekbare stem van Esinam overspoelt ons. De kaart van speelsheid en warmte wordt getrokken. Het publiek geniet van de ingetogen en groovende sound.
Het is energiek, pakkend en adembenemend . Schitterend.
Esinam nam je anderhalf uur mee in een uiteenlopend hypnotiserend, groovy klankentapijt. Iedereen genoot van die veelzijdige muzikante en haar band . Fijne set dus.
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Benjamin Schoos + The Loved Drones - De verbintenis tussen Franse chanson en pure rock-'n-roll
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-16
Erik Vandamme
Benjamin Schoos is van vele markten thuis. Hij is zanger, componist, baas van het label Freaksville, enz . Hij kwam op Les Nuits Botanique zijn nieuwste plaat - uitgebracht in 2020 btw - 'Doubt in my heart ' voorstellen,
In deel twee was er meer een show gedeelde met de band The Loved Drones . De allereerste keer dat de band het album ‘Conspiracy Dance’ live speelt , lezen we op de facebook pagina. Een avondje voor de rock fan die houdt van die sound uit de seventes , als van wie houdt van het Franse chanson …
Benjamin Schoos + The Loved Drones (****) - In deel één kregen we dus die Franse Chanson kant van Benjamin Schoos. Hij bracht op gemoedelijke wijze een rits nummers die gevoelig, aanstekelijk klinken ; hij wordt begeleid door muzikanten die mooi z’n warme stem aanvullen. Hij ontroert eenvoudigweg hoedanook. Benjamin bewijst met brio hoe een artiest/componist kan schitteren in eenvoud, zonder al teveel overdreven franjes. In die eenvoud durft hij avontuurlijk te klinken , voegt hij er wat experiment aan toe of hij gaat de strakkere rock toer op. Fijngevoelig, strak dus!
In het tweede deel mogen The Loved Drones hun ding doen, Wat ons na enkele luisterbeurten van 'Conspiracy Dans 'op viel, is het meeslepende karakter van die seventies sound, en een psychedelische invalshoek . The Loved Drones hebben toch een eigen smoeltje in dit geheel. Ze trekken de registers nog eens open . De sfeer zit er in en ons rockhart slaat sneller.
Het publiek deint mee op de tunes en sommigen doen een eerste danspas . Wat een aanstekelijke show krijgen we hier van de band . De charismatische frontman met lang grijs haar en in leder pak heeft een fijne uitstraling . Het onderstreept de muzikale duizendpoot Benjamin Schoos.
Kortom, The Loved Drones zorgen voor een heropleving van die 70s sound.
Als we de beide sets naast elkaar plaatsen , hadden we vanavond de verbintenis tussen Franse chanson en pure rock-'n-roll!
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Paradoxant, Unik Ubik, Mountain Bike - Een stevig bluesrock feestje
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-15
Erik Vandamme
Naar aanleiding van ‘15 jaar Humpty Dumpty Records!' stonden in de Botanique enkele bands op het podium die verbonden zijn met dat label. Het beloofde, op papier, een stevig rock en blues feestje te worden.
Aan die verwachtingen werd door de drie bands met brio voldaan. Zowel Mountain Bike - Unik Ubik als Paradoxant speelden een daverende set
Paradoxant (***1/2) is het project van Antoine Meersseman, die je misschien wel kent van het werk bij BRNS. Hij laat zich omringen door een keyboard speelster, die een kristalheldere stem heeft, en een drummer die aan multitasking doet, en die dus ook gitaar van tijd tot tijd speelt. Wat we krijgen is een setje aanstekelijke songs, met een vleugje melancholie en weemoed.
Het moet wel vooral lekker rocken vanavond. De instrumentatie als de vocals zijn de moeite; de drie muzikanten entertainen hun publiek en teasen elkaar. Het is vooral een band met potentieel en groei. In het oog te houden.
De muziek van Unik Ubik (*****) is soms moeilijk te plaatsen. De klemtoon komt op bluesrock met jazzinvloeden en psychedelica. De aanstekelijke gitaarriedels, de opbouwende sax en de bedwelmende drums zorgen voor een wisselende vederlichte , stevige en harde sound. De Orangerie was al goed gevuld intussen . Iedereen genoot van de strakke set.
Het Belgisch-Franse Unik Ubik zijn graag geziene gasten op Dour; ook hier klinken ze overtuigend. Ze eindigen in een oorverdovende climax. Mooi.
De wervelstorm die Unik Ubik ontketende, is nog maar pas gaan liggen, of daar is de volgende al. Mountain Bike (*****) klinkt snel, vlijmscherp en snoeihard . Al gauw ontaardt dit in een moshpit, crowdsurfers en stagedivers. Het spelplezier druipt er van af .
We zien een hongerige band met bloeddorstige fans . Mountain Bike legt de lat hoog en zorgt voor een stevig, hevig bluesrock feestje.
Kortom, Mountain Bike tekent voor een muzikale tsunami!
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://musiczine.net/nl/photos/category/1773-paradoxant-15-09-2021
https://musiczine.net/nl/photos/category/1774-unik-ubik-15-09-2021
https://musiczine.net/nl/photos/category/1775-mountain-bike-15-09-2021
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
De Amerikaanse singer-songwriter Ethan Gold maakte in 2011 zijn veelbelovend debuut met het album 'Songs From A Toxic Apartment'. Kort daarna was hij betrokken in een spijtig ongeluk en liep hij een hersenletsel op.
Zeven jaar na dat ongeluk was er het coveralbum 'Live Undead Bedroom Closet Covers' en het jaar daarop verscheen de instrumentale synthesizerplaat 'Expanses (Teenage Synthstrumentals)'.
Nu is er dan eindelijk een volwaardig tweede album 'Earth City 1: The Longing'. Zoals de plaat aangeeft, is er een eerste deel, dit in kader van een trilogie.
Ter gelegenheid van de release van het eerste deel hadden we een leuk gesprek met Ethan van zijn vele reizen, waarover deze trilogie gaat , surplus een tip over hoe je ervoor zorgt dat je de volgende ochtend je dromen blijft herinneren. Een boeiend gesprek trouwens.
Het interview kun je hier nog eens nalezen
Hoog tijd om ook het prachtige album 'Earth City 1: The Longing' onder de loep te nemen.
Ethan bewandelt een weemoedig pad op songs als “Bright & Lonely City” en “Alexandria & Me”. Dromerige songs, die je doen verlangen naar lange winteravonden aan het haardvuur. Emotievol material dus. Je hoort het verder op “Our Love is Beautiful”, “It's never enough” en “Storm Coming'”.
Soms is het donkerder van aard ; of kan aanstekelijker, opzwepender zijn, luister maar naar "Firefly"; het is een tip voor deel twee. Ethan liet ons in het interview weten, '' Ja, een beetje een hint voor deel twee , energetisch misschien. Je bent een goede luisteraar. Als ik naar albums luister, alsof ik op reis ga, is het belangrijk om het bloed te laten stromen. Verschillende tempo's, en dat soort dingen zijn nodig. Ik wilde momenten in de platen hebben die de energie aanwakkeren, en dat is een nummer dat een kleine uitbarsting van energie geeft. In elke plaat waar ik echt van hou, zijn er nummers die totaal verschillend zijn."
We horen hier energieboosts, kleine uitbarstingen en ingetogenheid o.m., “Storm Coming”, alsof je een wandeling maakt en de zaken rondom je bekijkt, opneemt , zonder al te veel wild geloop . Op “In New York” komt het jachtige iets naar boven Maar voor de rest vermijdt Ethan dit bewust.
Het is een intieme, melancholische, kleurrijke plaat .
Tracklist: Bright & Lonely City 03:18 Alexandria & Me 03:51 Our Love is Beautiful 04:08 It's Never Enough 04:18 Storm Coming 03:40 Pretty Girls 03:28 Firefly 03:45 Living Without You 04:04 Terese 03:09 It's Okay, Sid 02:49 In New York 03:06
Les Nuits Botanique 2021 - Bachar Mar-Khalifé - Dance en Trance, wat een variatie!
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-14
Erik Vandamme
Op zijn debuut 'Oil Slick' (2010) en albums als 'The Water Wheel' (2018), 'ON OFF'(2020) toont de Frans-Libanese multi-instrumentalist en componist Bachar Mar-Khalifé (*****), z’n muzikale veelzijdigheid aan, van rock, dub, dabké tunes, electro en soms zelfs latin music. Het concert ging door in de Orangerie, met zitplaatsen.. De zaal was overladen vol waardoor sommigen gewoon op de trappen gingen zitten.
De sfeer zat er vanaf de eerste tot de laatste seconden in. In onze notitieboekje schreven we 'Indrukwekkend, onvergetelijk, magische avond' . Dit optreden was van een ongelofelijke schoonheid, onaards, van het ene naar het andere oorgasme. Wat een intens, gelukzalig gevoel. Dance en Trance, wat een variatie! , wat Bachar Mar-Khalifé ons meer dan anderhalf uur voorstelde.
Ingetogen start Bachar op piano, hij wordt begeleid door een percussie virtuoos en gitarist/contrabassist van uniek allooi. Mooi allemaal. Alle registers worden open getrokken en er ontstaat een wervelstorm van deze instrumenten, piano, gitaar en drum. Vuurwerk waardoor de grond onder onze voeten davert. Hierop stil zitten is onmogelijk, het luide en lange applaus duidt aan dat ook het publiek genoot met volle teugen.
Bachar spreekt zijn publiek aan door gezapige kwinkslagen, en blijkt dus op de koop toe een charismatische klasse entertainer te zijn.
Hij wordt geruggesteund door zijn muzikanten die op percussie/drum en gitaar/bas hoogstaande magie realiseren. Op een bepaald moment gaan de muzikanten zodanig intens en oorverdovend tekeer alsof de Apocalyps is ontbonden in de Botanique. De respons van het publiek bedwingt Bachar letterlijk tot tranen. Wat een emoties! Het is poëtisch, filmisch wat we horen en zien.
Bachar brengt na een uur , opnieuw, een ingetogen stukje op zijn piano, aangevuld door zijn muzikanten die moeiteloos op de song inpikken; het bewijst hun uitzonderlijke virtuositeit. Daarna trekt Bachar het potje compleet open, het publiek staat nu recht en begint wild te dansen. Een wervelende finale in een veelkleurige sound.
Bachar Mar-Khalifé bezorgt ons een onvergetelijke, formidabele set en avond! Hij klinkt met z’n muzikanten uitbundig en emotievol. Schitterend.
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
De titel van zijn nieuwe single (“Stront In Mijn Kop”) roept herinneringen op aan “Poep In Je Hoofd” van de Raggende Manne. Het is ook al een heerlijke scheldtirade, hier aan het adres van al wie zwerfvuil achterlaat. Of hij daarmee ook mensen zal overtuigen om geen zwerfvuil meer achter te laten, dat zal misschien wel niet, maar als catharsis en als rant tegen iedereen die ‘schijt heeft aan de wereld’ kan het zeker tellen.
Hij brengt de single met een paar welgemikte, grofkorrelige blueslicks, zodat het nog harder klinkt als een ouderwetse protestsong.
In november komt zijn nieuwe album ‘Water’ uit met nog meer licht-maatschappijkritische teksten. Deze fijne Nederlander heeft duidelijk geen stront in z’n kop.
https://www.youtube.com/watch?v=m7ReIZ77bNk
Nederlands 
Français 
