El Mischi kon ons eerder makkelijk overtuigen met zijn singles “The Mountain” en “Wake Up”. Op het nieuwe “Don’t Fade Away” krijgen we een nieuwe kant van El Mischi te horen, met na de intro o.m. bombastische strijkersarrangementen over pittige pianotoetsen die twijfelen tussen pop en licht klassiek. Het is geen hapklare popsong, eerder een mini-poprockopera in drie of vier bedrijven. Het klinkt wat barok en vooral donkerder dan zijn vorige singles, maar intrigeren doet deze track zeker.

De Amerikaanse heavymetalband Helstar heeft een lange staat van dienst en is al die tijd best populair geworden in ons land, met o.m. drie passages op Alcatraz. Inzake verkoopsuccessen scoorde de band maar matig, maar ze leverden altijd wel kwaliteit af.
Er zit een nieuw album aan te komen van Helstar, deze keer bij het Duitse label Massacre Records. De single ‘Black Wings Of Solitude’ is de aanloop daarnaartoe. Het is een lang uitgesponnen powerballad die vooral gedragen wordt door de stem van James Rivera. De gitaren staan uiteraard ook centraal, maar die kunnen pas tegen het einde aan op volle kracht gaan.
Als single overtuigt deze “Black Wings” niet meteen. Rivera is goed bij stem, maar de lyrics zijn een beetje flauw en cliché. Maar als band staan ze er nog steeds en brengen ze nog steeds kwaliteit.
Deze single komt op 2 oktober ook uit op vinyl en heeft dan als B-kant “After All (The Dead)”, een cover van Black Sabbath. Dat maakt de aanschaf dan wel een stuk interessanter.

Serpent Omega - About live streaming shows: I´m not against it at all we are discussing some kind of outside forest gig that we might end up live streaming while we are at it

Serpent Omega is een Doom/sludge band uit Zweden die sinds 2011 de bossen in Stockholm en omgeving onveilig maakt. Er zitten namelijk veel rituelen verborgen in de muziek van de band; iedereen die houdt van een beetje Folklore binnen die muziekstijlen, zou moeten over de streep getrokken worden. Dat was al het geval bij hun debuut ‘Serpent Omga’ in 2013, ook op hun opvolger die nu in september op de markt komt, ‘II’ , is het de rode draad .
We hadden een gesprek met gitarist Johnson en uiteraard ook over hoe hij en de band omgaan met deze bijzondere tijden waarin we leven.

For those who don't know the band, who are Serpent Omega? How did everything start and does the name have a certain meaning?
Jonsson: We are a band from Stockholm, Sweden but originally 3 out of 4 members are from Uppsala. It started out with me and Brief and a drummer named Clarence who was my girlfriend’s brother, we got it touch with old friend Urskogr and then we changed drummer to Brief’s brother in law Sakke instead and recorded the debut album “Serpent Omega” and released it in 2013. The name is a Ragnarök reference and Ouroboros reference as well. We thought it kind of described the genre too.

I don't like to pigeonhole - don’t know the right term in English -  bands, but when it comes to radio or concert promoters it is interesting to know How would you describe your music style yourself?
Jonsson: Pigeon what? Haha… well yes, speaking of genres I think it’s mainly a mixture of Black, Death, Stoner, Sludge, Doom- Metal. Somebody said NWOBHM too. We are accepted to playlists under all those genres too so it makes us a bit special I would say.

The first and self-titled album was sold out in a few months back in 2013. How where the reactions of media and fans?
Jonsson: The reactions was great really, that album had a great timing. And it opened a lot of doors for us.

What bands would you say influence the Serpent Omega sound?
Jonsson: Black Sabbath, Sleep, Kyuss, High on Fire, Dissection, At the gates, Dismember, Entombed, Abuse, Tragedy to name a few. A lot has changed in the meantime.

A lot has changed in the meantime. What has been the biggest change for you personally since the early years?
Jonsson: Not much except I am a father now but I wouldn’t say that made me less productive since it made me more value and more carefully manage time.

4 September there going to be the next album ‘II’ what are the expectations of this album?
Jonsson: The expectations are high because our label has done a great job of hyping the release but I am at most carefully positive. For many years since the last album I wasn’t even sure there would be an “II”. The album has been followed by bad luck.

I have to admit I haven't listened to the new record yet. Get me to do it? Why should I buy this disc?
Jonsson: I think it is worth the value of about 4 beers. It will last much longer at least! And it’s a great looking piece of art made by vocalist Urskogr. Sounds good too.

The death/doom single “Land of Darkness” is the second single out and is a showcase for vocalist Urskogr’s rasped and guttural delivery, filthier than ever but tempered by clean passages, adding elements of both strength and vulnerability which only deepen the overall sense of a looming end.
Is there something like a reason why?
Jonsson: Land of Darkness kind of wrote itself in one rehearsal. It is straightforward and uncomplicated. But yet it doesn’t only showcase Urskogr but the whole band. It kind of sums up what “II” is about.

https://www.youtube.com/watch?v=l2D_WHjjZ0M

Serpent Omega recently got a new drummer, Peter Stjärnvind, a.k.a Fast Feet Pete, who we know from Entombed, how did that collaboration come about?
Jonsson: Yeah and Nifelheim and many more. He is a great drummer with a brutal yet dynamic and tasteful playing style. So actually he is a perfect fit for us, but the main reason is that he is married to Urskogr.

I suppose your plans have also been rejected? Although the lockdown in Sweden was much less strict. Nowadays bands present their new record via live streaming, because of the lack of real concerts, how do you feel about that?
Jonsson: Well it didn’t hurt us so much until basically now. We said a long time ago we wont play live again until the album is out. So right now we had to cancel our release party gig and also a great festival (Macken) we were booked for was cancelled. Live streaming is not something. I personally would be interested in looking at but I know that many are. I´m not against it at all we are discussing some kind of outside forest gig that we might end up live streaming while we are at it.

How do you think the cultural sector will survive this crisis?
Jonsson: Underground promotors didn’t survive before the crisis even so luckily that will still be the same after, but the semi big and big fish will probably have a hard time yes, I think some law changes are coming soon though at least in Sweden.

What are the further plans after this crisis? Is there also something like an end goal, what is the ultimate ambition of this band?
Jonsson: I have to say, there is nothing here right now that makes it a crisis. Sweden is different I know. There a lot of bigger crisis in the world and if you are not 80 plus you don’t have to worry so much about this one. BUT if you are risk group that really sucks for you so be very careful. We don’t have an ultimate ambition but we would like to play some more gigs because we miss it a lot. Make a third album in less than 7 years this time! Haha

Are there any important announcements to our readers? do not hesitate to tell us.
Jonsson: Yes we have many important announcements on Myspace. We are trying to build up our Facebook and Instagram too so help us with that please.
https://serpentomega.com/  (website)
https://www.facebook.com/serpentomega/ (facebook)

Photo homepage @ Jonas Husbom
Thanks for this nice interview, hope to see you guys soon on stage in, or near, Belgium

François De Meyer - Mensen bij wie - bij wijze van spreken - een hoek af is , intrigeren me het meest  en zijn voor de uitwerking van mijn projecten dan ook een ware inspiratiebron

Sommige mensen drukken een stempel op de muziek, zonder echt in de schijnwerpers te staan. François De Meyer is zo iemand die het reeds twintig jaar zo doet. De man heeft zijn eigen studio en is nu klaar met enkele projecten waarvan Soapstarter - die in 2007 met zijn debuut hoge ogen gooide - nu na dertien jaar een nieuwe plaat uitbrengt. Binnenkort volgen nieuwe releases van Raveyards en KYEM. We hadden in zijn mooie studio ook een gesprek over zijn tijd in New York en Londen. Zijn adoratie voor Prince, voorliefde voor Groove in de muziek. En zoveel meer.

Mijn eerste vraag, ik ben je naam wel eens links en rechts tegen gekomen. Maar ondanks al die verschillende (grote) projecten waar je aan meewerkte, ben je altijd een beetje op de achtergrond gebleven, is dat een bewuste keuze? Waarom?
Ik ben niet iemand die per se in de spotlight moet staan. Bij mij gaat het eerder om het project, daar schep ik voldoening uit. Als de mensen het project waar ik aan werk, appreciëren. Ik heb nooit die drang gehad, wel de drang om muziek te maken. Soms komt dat wel eens boven. Is dat een probleem nee? Ik ben blij met het traject dat ik heb gegaan. Ik kan leven van mijn passie, ik heb een eigen studio , wat wil je meer.

Ik vind , om daar wat op voort te borduren, indien mensen als jou Amerikanen of zo waren, jullie beroemd zouden zijn, steekt dat niet?
Dat ligt een beetje aan die typische Belgische mentaliteit. Ook in de media. De Belgische stem is een strenge stem. Veel Belgische artiesten van top niveau komen overal in de wereld, optreden in grote zalen en worden in het buitenland zelfs op de radio gedraaid. Hier lukt dat niet altijd. Het ligt dus aan die typische Belgische mentaliteit. Laat het ons daar bij houden.

Iemand als Maurice Engelen vind ik een voorbeeld daarvan. Met zijn projecten erg bekend in het buitenland, maar hier valt dat moeilijk
Ja, en in de huidige tijd een band als Stavroz … die hebben een gouden plaat in Franrijk, spelen in Turkije voor 8000 man, maar hier komt dat bijna niet van de grond. Toch wel zeer opmerkelijk, maar het is dus van alle tijden wat ons land betreft.  

François, na twintig jaar activiteit als producer, muzikant en zoveel meer . Wat zijn de hoogte- en diepte punten?
Hoogtepunten? Met Raveyards in De Sint-Jacobskerk voor 800 man rondom ons spelen, is een hoogtepunt. Ook ons festival GHOST dat we mogen organiseren. Zo nog een voorbeeld, een beat battle in NewYork tegenover allemaal ‘blacks’ die me gingen afslaan. Ik heb die battle gewonnen, weer een super moment. Als kleine Belg tussen al die hip hoppers. Ik ben niet in elkaar geslagen, maar het was zeer spannend.

Je hebt vijf jaar in London – waarbij je de opkomst van de subgenres in de elektronische muziek van dichtbij meemaakte - en twee jaar in New York – waar je  dus deelnam aan hip hop beat battles. Vertel ons eens iets meer over die tijden?
In Londen voel ik me op puur muzikaal vlak echt thuis. Ik ben een echte Europeaan, hoewel ik ben opgegroeid met Amerikaanse Blues. Er komen zoveel mooie dingen en muziek van UK en daar voel ik me dus heel goed thuis. New York is wat mij betreft het mooiste voorbeeld van hoe de wereld in elkaar zou moeten zitten. Ze maken geen onderscheid in kleur, religie en wat weet ik veel. Mensen zijn verdraagzaam, luisteren naar wat je te vertellen hebt. Velen hebben van New York een verkeerd beeld, maar ik was daar diep van onder de indruk hoe mensen daar gemoedelijk met elkaar omgaan.. Ik raad de mensen aan om daar eens een hele periode te vertoeven. Ze zijn wel kort en willen weten wie je bent, ze interesseren zich in jou als muzikant. Ik heb vooral op menselijk vlak zeer veel bijgeleerd in New York.

Wat al die verschillende projecten verbindt - naast het cliché van de liefde voor muziek - is energie, plezier en intensiteit. Muziek is bij De Meyer nooit vrijblijvend, las ik ergens. Mee eens? Wat is je mening hierover?
Wat al die projecten, en dat zijn inderdaad heel uiteenlopende, met elkaar verbindt , is niet zozeer liefde voor muziek. Die is er ook uiteraard. Maar vooral dat ik het nodig heb. Om voortdurend met van alles bezig te zijn. En om afgewerkte producten af te leveren. Ik heb eigenlijk nog zoveel duizenden dingen liggen waar ik voorlopig nog niets mee heb gedaan. Daarom is de tijd gekomen om nu eindelijk enkele projecten volledig af te werken.

Je bent ook klein begonnen?
Ik heb vijftien jaar tussen mijn instrumenten geleefd en zo langzaam op gebouwd. Ik kan niet stil zitten, en dat werpt zijn vruchten af nu.

De reden van dit interview zijn de vele projecten waar je aan bezig bent, maar vooral die recente releases die nu eindelijk klaar zijn. Soapstarter, Raveyards en KYEM.
Wat Soapstarter betreft , heeft het dertien jaar geduurd voor er een opvolger kwam, is er een reden waarom het zo lang heeft geduurd?
‘life’, het kwam er tot nu toe niet van. Ik had gewoon het gevoel dat nu pas de tijd gekomen is om er weer eens iets mee te doen met Soapstarter, naast al die projecten. In 2007 had ik ondanks het succes van dat debuut nog niet het gevoel er klaar voor te zijn, nu dus wel. Het was ook een buitenbeentje tegenover mijn andere projecten. De tijd is gewoon rijper. Ik ben meer gesetteld in het leven. Zeker die positieve energie  die iedereen nu kan gebruiken.

Bij dat debuut waren er verwijzingen naar de Funk van Prince, die geest van Prince keert terug op de ‘Sudden Moves’ vind ik, wat is je mening?
Dank voor het compliment. Want Prince is wel een van mijn grote helden. Op de plaat die in 2021 verschijnt, zal die Prince invloed er nog wel wat meer inzitten dan nu. Voor mij is , zowel bij Soapstarter als bij voorkeur al mijn projecten , de Groove zeer belangrijk. Als het niet groovy klinkt, haak ik al af. En dat groovy vind je zeker terug bij een artiest als Prince.

Wat me ook opvalt, al die projecten zijn zo uiteenlopend. Zo is muziek van Raveyards letterlijk een rave die in je hoofd ontstaat, en zorgt voor een dansfeest voor de ziel. Mee eens?
Absoluut. Het is ook een concept dat blijft evolueren. Het gaat bij Raveyards duidelijk om de evolutie van de klank.

Hoe is die samenwerking voor Raveyards met Brent en zo eigenlijk ontstaan ?
Door die muzikaal elektronisch projecten van hem zijn we elkaar dus tegen gekomen. Die jongens zijn natuurlijk veel jonger, maar de energie die ze uitstralen is een opsteek geweest voor Raveyards.

Kyem zweeft tussen sensuele pop en zijdezachte R&B. Tim De Gieter is ook zo een muzikant die van veel markten thuis is, hoe is die samenwerking ontstaan want die komt toch uit een heel andere wereld?
Ik kende hem eigenlijk al, de persoon sprak me wel aan. We hebben samen naar muziek geluisterd. En ik was onder de indruk omdat hij die R&B het beste van al vond. Dat verwonderde me gezien de paden die hij bewandelt, hij daar samen wel iets wou mee doen. Ook een harde werker. Hij heeft het ook druk in zijn studio en zo, maar we hebben dit project toch kunnen afwerken.

Ben je bewust op zoek naar mensen die buiten de lijntjes kleuren?
Niet bewust, maar ik kom er altijd op terecht. Mensen bij wie - bij wijze van spreken - een hoek af is , intrigeren me het meest  en zijn voor de uitwerking van mijn projecten dan ook een ware inspiratiebron.  Daardoor kom ik dus ook steeds die types tegen. Dat zijn doorgaans ook meestal lieve en zeer actieve mensen. Diezelfde mensen passen ook bij de persoon die ik zelf ben eigenlijk. Daardoor is de cirkel rond.

Ik heb dat gevoel bij Bowie, mijn grote held, iemand die voortdurend op avontuur trekt als een kameleon. Maar dat is , eigenlijk met Prince ook het geval
Wat Prince heeft gedaan , is dan ook ongelofelijk. Als er een artiest is die bewust buiten die lijn kleurt , was hij het wel. Ik heb hem een zevental keer live gezien. In Londen en in New York en ook een paar keer in Gent, shows die in je geheugen gegrift staan. Ook ging hij soms onherkenbaar een beetje bas spelen in het voorprogramma. Die man was gewoon zo veelzijdig en zo intens bezig met muziek. Hij was dus ook een inspiratiebron om het zelf ook zo aan te pakken, of met zulke soort mensen samen te werken.

Zijn er nog andere releases die klaar liggen? Vertel er gerust meer over? Over GHOST
Over GHOST wil ik toch wat vertellen. Dat is een festival dat ik organiseer samen met Louise Marie en Stefan Bracke  Eigenlijk is dat een uit de hand gelopen project. We wilden met Raveyards bewust op tot de verbeelding sprekende locaties optreden. We stonden in het verleden teveel waar we niet echt thuis horen. We wilden onze locaties zelf kiezen. In kerken, kelders of zo. We hebben ook Deep in the Woods gedaan. Sommige andere bevriende artiesten wilden graag komen spelen. Het festival wordt georganiseerd eind januari. Het gaat door op vele locaties in Gent. We doen in oktober ook iets in het kader van het filmfestival. Tussen 16 en 24 oktober in de Vooruit, Gent.
*Ghost is een Carousel / wandeling , waar  het publiek naar een andere locatie wandelt en overal een performance (zowel muzikanten, bands, kunst, dance , toneel , etc..) mee maken op hun traject . Maar het is 1 performance per moment zodanig dat heel het publiek het kan zien. Dat hebben we al nu ongeveer een 25 tal keer gedaan op plaatsen zoals Handelsbeurs, de Vooruit , Sint-Jacobskerk (Gent) , De Singel, Uud postgebouw (Antwerpen), Recyclart (Brussel) , Stuk (Leuven) , enz.. We hadden Italië dit jaar maar door Corona zal het (hopelijk) voor volgend jaar zijn.
Over Ghost Vooruit 16-24 oktober : Het is Ghost in samen werking met de Vooruit voor Videodroom , een evenement rond de film “the shining” van Stanely Kubrick die dit jaar zijn 40 jaar mag vieren. We kapen de hele Vooruit! En we gaan er deze keer een social distancing event van maken! Er mag om de 3 minuten ofzo 1 persoon naar binnen , en we maken van de Vooruit een lekker spookhuis met allemaal pré opgenomen performances die we overal in de zaal en in de wandelgangen zullen projecteren.  Dat belooft iets heel unieks te zijn ! 
Artiesten die er zullen te zien zijn : Laima (vrouw van Igor Cavalera , Christeene (Amerikaanse artiest) Siegfried Burroughs , TTBWRS , SHHT , Jong Gewei , Winne Clement, Stef van Looveren en herrenschelde en Audiotheque sound installaties.

Door die corona tijden is er veel in het water gevallen, o.a. die releases die zijn uitgesteld; welke waren de andere plannen nog?
Er zijn wel dingen in het water gevallen. Maar persoonlijk heb ik genoeg projecten, en er zijn nog… Veel van mijn collega muzikanten , concert promotors of personen die live evenementen doen , zien echter zwarte sneeuw en daar ben ik toch wel heel bezorgd over. Het ging wellicht een heel ander jaar worden. Maar wat me het meest pijn doet , is collega’s die nu geen perspectief hebben. Onze sector zit op zijn gat, en dat is enorm frustrerend en veel erger dan ik dacht eigenlijk. Als al de grootste aan het kapot gaan … Ook vanuit de overheid komt er weinig hulp. Eerst is er de besparing op de cultuur sector, en nu komt er ook weinig beweging vanuit de overheid om hulp te bieden aan deze sector die aan het bloeden is toch.

We moeten terug meer underground?
Daarom is een project als GHOST ook belangrijk, dat we artiesten een kans geven om op een speciale locatie te kunnen optreden voor honderden mensen. En daardoor krijgen die bands, die door die corona het moeilijk hebben, toch een beetje aan de bak.

Een ander project waar je ook aan bezig bent , is de muziek voor Tom Waes’ ‘undercover’ ; vertel er eens iets meer over?
Het is een project die we met Audiotheque aan het doen zijn, een langspeelfilm … altijd een droom geweest trouwens. We hebben al een paar kortfilms gemaakt maar een langspeel is echt next level.

Mijn laatste vraag François. Zijn er nog dingen die je absoluut eens wil doen? Zijn er na al die jaren nog ‘doelen’, een soort einddoel dat je wil bereiken voor het einde der tijden?
Film muziek eigenlijk. Ik ben ook met visuele projecten bezig, en heb wel contacten in dat wereldje. Maar film muziek spreekt me wel aan , en in die richting heb ik wel een wishlist. Er is nog zoveel dat ik wil en kan doen. Nee, rust is een woord dat ik zelfs niet kan schrijven eigenlijk.

Bedankt voor dit fijne gesprek. Geef hieronder gerust enkele links naar je projecten toe waar onze lezers je gemakkelijk kunnen vinden.