DIRK.
Campo Solar
Damme
2020-08-14

Tussen de Damse maïsvelden vindt sinds enkele jaren het minizomerfestival Campo Solar plaats. Wat ontstond uit naar verluidt een verjaardagsfeestje is nu al tot een volwaardig zomers event uitgegroeid. En nu zeker in deze barre coronatijden zorgt de organisatie voor een uitermate veilige omgeving met een zeer diverse line-up, gespreid over meerdere avonden. Stand-up comedy op weekdagen en ijzersterke live muziek op weekenddagen, met nu The Yellow Machine en DIRK. .

Nadat het publiek rustig heeft plaatsgenomen om zich vervolgens te laten bedienen door een van de vele Campo Solar-vrijwilligers, was daar The Yellow Machine om de avond af te trappen. Vier Bruggelingen speelden een thuismatch en nam al een meute fans mee waardoor het houten pop-up amfitheater (!) al goed vol zat. Met goesting brachten ze hun mix van blues, psychedelica, punk en soms noise, wat toch verrassend fris klonk. Met de heftigheid waarmee ze hun nummers brachten, was deze band een goeie opwarmer voor wat komen zou.

DIRK., naar verluidt geïnspireerd naar een boekhouder, plaveit gestaag aan hun bekendheid. Na De Nieuwe Lichting in 2015 en Humo’s Rock Rally in 2016, brachten ze twee jaar daarna debuutalbum ‘ALBUM’ uit. Tijdens volle coronalockdown bracht de band het catchy “Stay Indoors” uit en verschenen ze met “Artline” en superhit “HIT” tegelijkertijd in de Afrekening. Geen enkele band deed hen dit voor!
Onder de zomerse klanken van “Pass the Dutchie” warmde Jelle Denturck (bass en zang) al dansend meteen onze lachspieren. De stembanden, drumledematen en bas- en gitaarvingers waren nog niet opgewarmd en daar was al meteen “Wasted”, een sterke song dat al sinds 2016 meegaat. Ondanks de aanstekelijke nonchalance (of is dit ingestudeerde choreo?) brengt DIRK. hun grungy sound ijzersterk over. In “Sick’n’Tired” treden de gitaren (door Frederik Desmedt en Pieter-Willem Lauwers) in perfecte dialoog tot het uitspat in een grommend geheel met de beukende baslijnen en strakke drumstroken (Robin Wille).
DIRK. heeft ook emoties zo blijkt. In “Milk” bezingen ze de eenzaamheid, maar zoek er vooral niet te veel achter en laat “I want you to milk me - I like dairy porn” je maar een lach op je gezicht toveren.
DIRK. is ook zo waar komisch, want Jelle ging geregeld de vreemdste poses aannemen. Tussendoor speelde hij de rechtervleugel tegen de linkervleugel van het halfrond uit. Zijn antwoord toen iemand vroeg hij in hun bubbel mag, was dat Dirk. één pretpakket is.
DIRK. is ook mee met de actualiteit. Niet alleen was er de voetbalverwijzing van de cultuursector als de Culture League, er ontstond ook een spionkop met ‘Dirk. is een pretpakket’ als standaard kreet. Een dik applaus was er voor Jelle’s metafoor over de cultuursector: “De cultuursector is zoals een bokser. Die krijgt klappen, maar die staat terug recht. En opnieuw krijgt die klappen, maar opnieuw staat hij recht.”
Deze perfecte avond was ook het gepast moment om een handvol nieuwe muzikale baksels voor te schotelen die als zoete koek door het publiek gesmaakt werd. De viertal nieuwe nummers klonken fris met de sterke melodieuze riffs afgewisseld met de luide akkoorden en absurde makkelijk-mee-te-zingen lyrics. Dit voorsmaakje - wat deed denken aan Pixies - belooft veel goed voor de vervolgplaat op ‘ALBUM’.
Halfweg de set knalde DIRK. met hun “HIT” met zo’n droogte dat het je naar water deed happen. Na maanden dit radiohitje enkel maar gehoord te hebben door de hoofdtelefoon of radio, deed het ontzettend deugd om dit eindelijk live te kunnen meemaken. Na opnieuw een nieuw nummertje was het de beurt aan een stevige hattrick met “Gnome, Fuckup” (‘voor alle regeringen in België’) en “Artline” waardoor het quasi perfecte concert op zijn eind liep.

Na dit sterke optreden in Damme, zet DIRK. hun zegetocht verder in Brussel (Hello Summer - 20 augustus), Leuven (Anderhalvemetersessies - 28 augustus) en in Sint-Niklaas (De Casino - 5 september).

Ook een zeer dikke pluim voor de Campo Solar-organisatie om dit allemaal in orde te krijgen ondanks de precaire en bizarre coronatijden. Volgende optredens: d’Expéditeurs (19 augustus), STAKE + RHEA (21 augustus), Yevgueni (21 augustus), Blackwave (22 augustus), Beraadgeslagen (26 augustus), Jan Jaap Van Der Wal (28 augustus), SX (29 augustus) en Brihang (30 augustus).

Organisatie: Campo Solar

Kids with Buns - Weten dat iemand je muziek beluistert en daar van kan genieten, idem voor optredens, dat is echt het mooiste gevoel

Kids With Buns is het duo-project van Marie Van Uytvanck en Amber Piddington. In een korte tijd is dit duo aan een stevige opmars bezig. Zo werden ze geselecteerd voor de halve finale van HUMO’s rock rally en staan ze zelfs in de halve finale. We citeren even uit de biografie die te lezen staat op de website van HUMO’s rock rally. “Breekbare nummers die je, gedragen door de innemende, lichtgrauwe stem, bij de keel grijpen en je vervolgens laten verdwalen in hun pure, naar gitaar geurende, zielenroerselen. De onderlinge dynamiek tussen de twee meisjes zorgt voor een intense, warme beleving van hun tracks.” Ook Kids With Buns werd helaas door deze corona crisis gestopt in die opmars naar de absolute top. We vonden het reden genoeg om de dames enkele vragen te stellen over hoe je daar mee omgaat? Hoe de toekomst eruit ziet en dergelijk meer.

Mijn eerste vraag is een beetje een standaard vraagje, wie zijn Kids with Buns? Hoe is de band ontstaan? Heeft de naam een bepaalde betekenis. Allemaal dingen die we kunnen opzoeken, maar we horen het liever van jullie
Amber: We hebben elkaar voor het eerst leren kennen op Pride in 2018 door gemeenschappelijke vrienden.
Marie: Ik werd geselecteerd voor Sound Track 2019 als solo-artiest, maar had last-minute een gitarist nodig. Amber sprong in en de muzikale klik was er, ondanks dat we twee uitersten qua persoonlijkheden zijn. Een aantal maanden later werd het een duoproject.
Amber: De naam Kids With Buns komt in eerste instantie als woordspeling op het nummer “Kids with Guns” van Gorillaz. Buns, van de dot die ons beiden typeert.

Het gaat snel voor de band, jullie deden mee aan HUMO’s rock rally en staan nu in de halve finale. Hoe zijn de reacties en opent dat nu al deuren?
Marie: Het voelt surreëel, zeker omdat we exact een jaar geleden allebei nog nooit op een podium hadden gestaan. Enerzijds is dit tempo echt kicken, constant adrenaline. Langs de andere kant moet je wel `mee kunnen` met de rest die meestal al jaren meer ervaring heeft. De muziekwereld is hard en soms ga je op je bek, maar het went. Na een paar maanden hadden we door dat we negatieve feedback niet te persoonlijk mogen nemen.
Amber: Dat bijleren in snel tempo doen we wel met alle plezier van dien. We zijn héél gelukkig dat we nu al relatief grote optredens (Dranouter Sessie, support Sioen en Mooneye, normaal gezien ook Delta Crash in de Charlatan en dan ook nog Humo’s Rock Rally) mogen spelen, en kansen krijgen zoals te gast zijn bij MNM en eens de studio induiken. Kansen volgen elkaar ook vaak op, door de Rock Rally hebben we ongetwijfeld een pak meer speelkansen.

Helaas werd die succesvolle mars een beetje gestopt door de gekende Corona crisis, Welke plannen zijn er in het water gevallen?
Amber: De halve finale van Humo’s Rock Rally is nu uitgesteld, al was dat voor ons misschien niet negatief: we waren op dat moment namelijk nog geen halfjaar bezig. Nu hebben we dus de tijd gehad om veel te schrijven!
Wat wel erg jammer is, zijn alle afgelaste optredens van deze zomer. Hopelijk vallen ze te reschedulen!

Jullie doen links en rechts wel enkele zomer bars, andere zijn weer afgelast door de verstrengde (en naar mijn mening paniek reacties van sommige gemeente besturen) maar goed.. Waar kunnen we jullie nog live zien deze zomer?
Marie: We hebben afgelopen week in Oostende gespeeld na onze selectie voor Jong Muziek 2020. We spelen 15 augustus ook op Dranouter samen met Brihang en Dirk., Open Kiosk in Veurne op 19 augustus, en de halve finale van de Rock Rally.

Om terug te komen op deze crisis. Hoe ga je daar als band, muzikant maar ook als mens mee om?
Amber: Goh, het was wel een uitdaging op persoonlijk vlak: ik was net begonnen aan m’n eerste jaar rechten in Leuven, hoewel ik ondanks de quarantaine gelukkig geen herexamens heb deze zomer. De lockdown heb ik ook bij mijn vriendin gespendeerd, waar ik veel demo’s heb geschreven. Dat waren wel echt lichtpuntjes, bijna ontsnappingen aan het ‘heelder dagen in uw kot zitten’.
Marie: Ik heb het eerste deel van de lockdown thuis bij mijn ouders en zus doorgebracht en ik vond het vooral confronterend. Zoals hierboven al werd gezegd, de kansen die we op korte tijd kregen, geven je echt wel constant adrenaline. En dan met de mijn studies erbij, zaten de dagen echt propvol. Als dat wegvalt schrik je wel even, plots zit je opgesloten met jezelf.
Amber: Voor het schrijfproces als band was het wel positief: nummers starten meestal met een ruwe demo van één van ons twee die we later uitwerken. Deze zomer zijn we dus bezig aan al die ideetjes uit te werken en in nummers te gieten.

Ook in deze periode bezorgen jullie de fans de nodige muziek. Zo bedachten jullie  het concept songswap lees ik in een skype interview. Vertel er eens wat meer over?
Marie: Het idee is eigenlijk kruisbestuiving van publiek. Je swapt een song met een andere band, covert die in jouw stijl en de andere band doet hetzelfde met jouw nummer. Dan posten beide bands beide filmpjes op instagram en zo kunnen nieuwe mensen je ontdekken. In de lockdown was dat echt wel een vette manier om toch nog nieuw publiek te bereiken, zonder shows te spelen. Wij deden die songswap met Coline et Toitoine.

Er worden tegenwoordig ook streaming op poten gezet, het tonen van filmpjes of zelfs volledige concerten via streaming, met of zonder betaling? Zo was ik bijvoorbeeld eerder ’aanwezig’ op Bel Jazz fest, een mooie initiatief, maar uiteraard vervangt het niet de echte live beleving. Hoe staan jullie daartegenover?
Amber: Zeker en vast een mooi tijdelijk alternatief, maar ik vrees dat het op lange termijn geen oplossing gaat bieden voor de cultuursector. We hebben zelf ook geprobeerd om te streamen, maar aangezien we apart zaten was dat door de vertraging quasi onmogelijk.

Ik heb nog de tijd meegemaakt dat je echt naar een platenzaak moest gaan, op goed geluk wel op iets nieuws stuit als je de juiste magazines leest. Nu lijkt alles mogelijk. De wereld is klein geworden door facebook, twitter en andere sociale media. Maar ook door spotify en dergelijk. Hoe sta je als muzikant tegenover die streaming diensten?
Amber: Muziek is toegankelijker voor iedereen geworden, wat natuurlijk positief is. De keerzijde van de medaille is wel dat artiesten hun boterham niet kunnen verdienen met streams op Spotify, in tegenstelling tot CD’s.
Marie: Sociale media daarentegen maakt het wel makkelijker om mensen te bereiken. Waar artiesten hun inkomsten halen is heel hard aan het verschuiven met de tijd, nu zijn dingen zoals merch bv gebruikelijker dan cd-verkoop.

Heeft het dan nog zin om platen uit te brengen?
Amber: Het heeft zijn charme, het zijn collectors items die ik ook geregeld nog koop. Echter zal je daar geen groot geld mee verdienen; tegenwoordig ligt de focus daarvoor meer op live optredens en merch.

Er zijn veel sectoren enorm getroffen door deze crisis. Naar mijn mening behoort de cultuursector echter tot een van de meest getroffenen, zonder enig zicht op verbetering. Hoe denk je da cultuur en muziek deze crisis zullen overleven?
Marie: We hopen op het beste, maar het is met een bang hartje.

Laten we het ook eens hebben over de band zelf. Wat zijn de verdere plannen als deze crisis voorbij is, of indien niet, wat zijn de plannen gewoon?
Amber: Veel optreden, want dat hebben we echt gemist. Niet alleen de kick van op een podium te staan, maar ook de banden met mensen leggen en nieuwe vrienden maken.
Marie: Verder zijn er ook singles in de maak, maar die wachten nog even…

En misschien om daar uiteindelijk op voort te borduren. Wat zijn jullie ambities, buiten de wereld veroveren?
Marie: Het voornaamste is iets kunnen betekenen voor mensen, zoals de artiesten waar we zelf naar opkijken dat voor ons doen. Weten dat iemand je muziek beluistert en daar van kan genieten, idem voor optredens, dat is echt het mooiste gevoel. Bovendien ons blijven amuseren, hoe meer we bijleren, des te meer plezier we er uit kunnen halen (bv. een afgewerkt nummer).

Zijn er landen of steden, of zalen waar jullie absoluut willen optreden?
Marie: De AB is een prachtige zaal (Amber voegt toe: supergoed geluidskwaliteit) en ook Werchter! Fav festival.
Amber gaat akkoord en voegt daar graag Groot-Brittannië aan toe (haar roots liggen daar & de Britse muziekindustrie is the finest)

Om af te sluiten, tegenwoordig kan men beter online merchandiser bestellen, waar en hoe? Geef gerust enkel links
Amber: Omdat we nog niet zo lang bezig zijn, hebben we nog geen merch kunnen maken. Dat zijn echter zeker en vast toekomstplannen!


Pics homepag @Isolde Tytgat

Bedankt voor dit fijne gesprek, contacteer ons gerust voor toekomstige releases of zo. En hopelijk zien we jullie binnenkort ook eens op een podium. Trouwens veel succes met de halve finale voor HUMO’s rock rally!