Cabaret Vert 2026 – 20 aôut – 23 aôut 2026 - Noms
Cabaret Vert 2026 : l'affiche se dévoile peu à peu
La programmation de la 20e édition du Cabaret Vert se précise peu à peu : après avoir annoncé la présence de Nick Cave & The Bad Seeds pour un show exceptionnel de 2h30 le vendredi 21 août 2026, l'organisation du festival a égrené de nouveaux noms ces derniers jours. On récapitule !
Deftones, groupe culte fondateur du nu-metal, plusieurs fois disque de platine et lauréat d'un Grammy Award, sera au Cabaret Vert le jeudi 20 août 2026 pour un concert qui s'annonce déjà historique. Les Californiens défendront sur scène des morceaux tirés de leur 10e album, private music, sans oublier de revisiter les tubes de leurs (déjà) 38 ans de carrière, qui ont marqué des générations entières par leur univers singulier et leur identité sonore incomparable. Immanquable !
Le même jour, préparez-vous à vivre un concert d'anthologie : Body Count le groupe légendaire mené par Ice-T, investira la scène Zanzibar pour une performance explosive mêlant rap et métal ! Depuis 1990, le groupe américain a bousculé les codes en réunissant rap politique et métal furieux et a marqué l'histoire de la musique, notamment avec le célèbre titre "Born Dead". Trente ans plus tard, le groupe n'a rien perdu de sa capacité à repousser les limites : le jeudi 20 août 2026, attendez-vous à un déluge de riffs et de rage !
Le dimanche 23 août 2026, Gims ambiancera les festivaliers ! Avec sa voix unique et ses sons qui traversent les années et les générations, l'artiste s'impose depuis plus d'une décennie comme une figure majeure de la scène musicale française, et caracole souvent dans le Top 10 des artistes les plus écoutés dans l'hexagone. Après une tournée exceptionnelle de plus de 90 dates à guichets fermés qui a marqué 2024 et 2025, Gims sera présent pour la première fois au Cabaret Vert. Tenez-vous prêts à être sapés comme jamais !
Josman, rappeur, auteur-compositeur et producteur qui s'est imposé en l'espace de quelques années comme l'une des voix les plus singulières du rap français, sera de la partie le dimanche 23 août 2026 au Cabaret Vert. Depuis que le public l'a véritablement découvert en 2016 avec le morceau "Dans le vide", il a tracé une trajectoire radicalement indépendante, à l'écart des formats imposés, où l'image s'impose comme une composante indissociable de son univers artistique. Sur scène, Josman remplit les plus grandes salles, à guichets fermés. À vous de prouver qu'il en va de même en festival !
L'organisation du Cabaret Vert va continuer à dévoiler l'affiche de sa 20e édition dans les prochains jours : n'hésitez pas à consulter régulièrement les réseaux sociaux du festival pour être les premiers au courant. Rendez-vous les 20, 21, 22 et 23 août 2026 à Charleville-Mézières.
? CABARET VERT ?
? Du 20 au 23 août 2026 ?
? Charleville-Mézières / Ardenne ?
• 20e édition •
www.cabaretvert.com
Rock Werchter 2026, van 2 juli t-m 5 juli 2026 - The War on Drugs op Rock Werchter 2026
De Amerikanen zijn er op donderdag 2 juli
De ticketverkoop is gestart, dagtickets voor zondag 5 juli zijn uitverkocht
En daar is een volgende topnaam voor de komende editie van Rock Werchter. The War on Drugs keert op donderdag 2 juli terug naar het Festivalpark. Een concert van de Amerikanen is altijd meeslepend, altijd intens. De zonsondergang achter de Main Stage krijgt de mooiste muzikale begeleiding.
The War on Drugs maakt in 2014 het quasi onmogelijke waar. De Amerikaanse groep klinkt op 'Lost in the Dream' alsof Fleetwood Mac, Pink Floyd, Chris Rea en Bruce Springsteen zijn samengesmolten. Het is de plaat waarop frontman Adam Granduciel de chaos in zijn hoofd en de weemoed in zijn hart in het gareel krijgt en er ware schoonheid van maakt. De opnames lopen over twee jaar, nummers worden talloze keren herwerkt en een leger aan medewerkers passeert de revue. Pas dan is het goed. Granduciel blijft zijn muziek verder uitpuren en inkoken. Het resultaat is steeds geruststellend ouderwets en intrigerend nieuw. Die aanpak levert ook opvolgers op die tot de beste platen van hun jaar behoren: 'A Deeper Understanding' (2017) en 'I Don't Live Here Anymore' (2021). Voor eerstgenoemde wint de band een Grammy voor Best Rock Album. 'I Don't Live Here Anymore' belandt op menig eindejaarslijstje en is goed voor een tweede Grammy-nominatie. The War on Drugs zijn één van de groten van de hedendaagse rock'n'roll. Derde keer Rock Werchter it is.
Eerder aangekondigd voor Rock Werchter 2026:
Donderdag 2 juli: Mumford & Sons, The Prodigy, The Lumineers, Kasabian, Zwangere Guy, Loyle Carner, The Vaccines, All Them Witches, Dylan Gossett
Vrijdag 3 juli: The xx, Lewis Capaldi, Teddy Swims, Royel Otis, The Last Dinner Party, Lauren Spencer Smith
Zaterdag 4 juli: Gorillaz, Twenty One Pilots, Halsey, Pixies, Matt Berninger, Kneecap, Palaye Royale, The Haunted Youth
Zondag 5 juli: The Cure, Moby, A Perfect Circle, Paul Kalkbrenner, Ethel Cain
Rock Werchter 2026 vindt plaats in het Festivalpark in Werchter van donderdag 2 juli tot zondag 5 juli. Meer namen voor Rock Werchter worden binnenkort bekendgemaakt. Blijf op de hoogte via rockwerchter.be
Tickets voor Rock Werchter 2026 zijn verkrijgbaar via ticketmaster.be. Er zijn zowel combi- als dagtickets beschikbaar. Dagtickets voor zondag 5 juli zijn uitverkocht, een wachtlijst is geactiveerd.
Belangrijk: De Belgische regering heeft een verhoging van het btw-tarief op onder andere festival- en concerttickets aangekondigd, van 6% naar 12%. De sector wacht op officiële duiding over de exacte toepassing en timing, maar een prijsaanpassing is niet uit te sluiten. Wie zeker wil zijn van de huidige prijzen, koopt best tijdig een ticket.
Over Rock Werchter: Het grootste muziekfestival van België vindt in 2026 plaats van donderdag 2 juli tot en met zondag 5 juli in het Festivalpark in Werchter. Rock Werchter maakt er een erezaak van om elk jaar weer met de beste en meest boeiende line-up uit te pakken. Rock vormt de solide bodem voor een eclectisch programma dat niet in hokjes denkt. Gevestigde waarden versus nieuwe talenten. Op Rock Werchter kan en mag dat. Rock Werchter is een unieke belevenis. De line-up is steeds van wereldklasse, de omstandigheden uitmuntend, het festivalgevoel omnipresent. Rock Werchter is een meermaals bekroonde, internationale topper. Het festival staat met stip in de agenda van elke muziekliefhebber.
Weet meer over Rock Werchter via www.rockwerchter.be
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – Met The Haunted Youth ook!
OOK THE HAUNTED YOUTH OP CACTUSFESTIVAL 2026
Na Editors, Madness en Zwangere Guy, komt Cactusfestival vandaag met een vierde naam voor hun 43ste editie. Op zondag 12 juli zal de dromerige indierock van The Haunted Youth weerklinken in het Brugse Minnewaterpark. De Belgische band mag opwarmen voor afsluiter Editors.
Met The Haunted Youth schrijft Joachim Liebens aan één van de grootste Belgische succesverhalen van de laatste jaren. De dromerige en melancholische charme van debuutsingle ‘Teen Rebel’ maakte van de band plotsklaps een fenomeen dat in geen tijd harten veroverde in België, maar ook over de hele wereld. Van Studio Brussel over radiostations in Duitsland, Zwitserland en Frankrijk tot het Amerikaanse KEXP – dé smaakmaker wat indierock in de VS betreft – overal kreeg The Haunted Youth airplay en aandacht. Tweede single ‘Gone’ bewees dat de band meer was dan een one-hitwonder en werd door Studio Brussel uitgeroepen tot single van het jaar.
Zijn recept verfijnde Liebens op debuutalbum ‘Dawn of the Freak’. Het zijn de dromerige gitaren, nostalgische synths en zeer persoonlijke teksten die van The Haunted Youth een groep maakt die troost en verbinding biedt – ondanks de donkere thema’s die Liebens in zijn teksten behandelt. Sinds 2022 is The Haunted Youth quasi non-stop op tour, langs steeds grotere festivalpodia en zalen in binnen- en buitenland. In het voorjaar van 2026 brengen ze hun tweede album ‘BOYS CRY TOO’ uit, waarmee ze maar liefst vier keer het Brusselse Koninklijk Circus aandoen.
The Haunted Youth stond in 2022 al eens op Cactusfestival en wist toen menig hart te veroveren. De band komt in 2026 dus terug en dat op zondag 12 juli in een van de meest gegeerde tijdslots; bij ondergaande zon.
Tickets in verkoop op zaterdag 29 november
Met Editors, Madness, Zwangere Guy, The Haunted Youth en nog een pak aan te kondigen namen, neemt Cactusfestival alvast een vliegende start voor het jaareinde. Wie z'n plaatsje in het Minnewaterpark wil verzekeren, zit maar beter klaar voor de start van de ticketverkoop op zaterdag 29 november om 10u via www.cactusfestival.be
Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 – met Suede
LOKERSE FEESTEN 2026
SUEDE
De Britse iconische band SUEDE vervoegt EDITORS op vrijdag 7 augustus! Ze lagen met hun debuutalbum in 1993 (en hits als ‘Metal Mickey’ en ‘Animal Nitrate’) mee aan de basis van Britpop en scoorden grote hits met ‘Trash’ en ‘The Beautiful Ones’. Na hun reünie in 2013 kenden ze een geweldige creatieve renaissance en ze leverden met ‘Antidepressants’ dit jaar één van hun allerbeste albums af. Hun concerten zijn telkens één brok energie en Brett Anderson is nog steeds een van de meest charismatische frontmannen. Must-see!
Tickets voor SUEDE en EDITORS via www.lokersefeesten.be
De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ en EDITORS. Meer nieuwe namen volgen binnenkort
Marcel zingt Boudewijn – Een muzikaal erfgoed dat blijvend mag gehoord worden!
Marcel De Groot
Marcel zingt Boudewijn … Het idee om zijn vaders repertoire te vertolken, speelde al langer in Marcel’s hoofd. Met zijn drieën op akoestische gitaar speelden ze een goed anderhalf uur een mooi overzicht van z’n oeuvre van de Lage Landen kleinkunst, die de sterkte van het Nederlandstalige lied en de songtekst na al die jaren nog steeds ondersteunt.
Gezien pa de podia vaarwel heeft gezegd enkele jaren terug, hij is 81 intussen, wil zoonlief het muzikaal vlammetje nog niet volledig uitdoven. Met multi-instrumentalisten en virtuozen Martin Bakker (Nits, Gruppo Sportivo, Freek de Jonge …) en Rens van der Zalm (Frank Boeijen, Youp van ’t Hek …) wordt gegrasduind in het rijk gevulde oeuvre van Boudewijn.
We horen het puike, sterke songwriterschap van Bouwewijn samen met Lennaert Nijgh én van Neerlands Hoop (Freek De Jonge en Bram Vermeulen). En tussenin krijgen we verhalen en anekdotes uit de unieke carrière.
Het hoeft niet te worden gezegd … Boudewijn De Groot was een Groots en één van de Bekendste sing/songschrijvers van Nederland, begonnen als protestzanger, die de kleinkunst groot heeft gemaakt. Hij werd bekend met een pak songs als “Welterusten meneer de president”, “Het Land van Maas en Waal”, “Als de rook om je hoofd is verdwenen”, “Meester Prikkebeen”, “Jimmy (de eenzame fietser)” , “De zwemmer”, “Meisje van 16”, … enzovoort, enzoverder….
Boudewijn De Groot bewees hoe eenvoudige Nederlandstalige pop kon raken, prikkelen en overtuigen.
We kregen er hier een selectie van te horen , met ook andere nummers die hij als liedjeskoppel schreef al of niet met Nijgh of leeftijdsgenoten Neerlands Hoop. En het project Vreemde Kostgangers met wijlen Henny Vrienten en de onlangs overleden George Kooymans werd niet vergeten.
‘Het oeuvre van pa is een erfgoed dat blijvend mag gehoord worden’ , haalde zoon Marcel prompt aan. Hij zorgde voor een boeiende set vol nostalgie, sober, sfeervol, ingenomen, dromerig, broeierig van aard. We zien hier waar artiesten als Bart Peeters, Gorki, De Mens, Noordkaap, Bazart, Yevgueni of Zesde Metaal en de rits Nederlandse artiesten als MAM, The Scene, Tröckener Kecks of Spinvis ergens de mosterd hebben vandaan gehaald.
Het begon allemaal zeemzoeterig in een sunday afternoon warme gloed door songs “Eva”, “Als jij niet van mij houdt” en “Hoe heet het nu ook alweer” , nummers die nu net de donkere dagen van november ondersteunen, waarbij je wat dichter bij elkaar schuift of elkaar de hand vastneemt.
Naast de akoestische gitaren of bas werd de accordeon of mandoline boven gehaald, wat de sound wat afwisselde en kleur bood. Een lichte swing, groove was dan ook niet veraf in het intense, sfeervolle materiaal, o.m. op “Ballade voor de vriendinnen van 1 nacht”, “Vrijgezel” en “Vondeling van Ameland”.
In deze muzikale reis krijgen we middenin enkele kleppers van herkenbaarheid, “Verdronken vlinder” en “Testament van m’n jeugd”. Ademruimte voor de instrumentatie dan op “Terug van weggeweest”. Het warme onthaal deed de drie deugd.
Een eerbetoon aan het Vreemde Kostgangers project aan de twee overleden grootheden hadden we met het integere “Scheiding”.
Een uiterst amicale set dus met de stem van Marcel die dichtbij pa leunt. We dreven verder zachtjes op een wolk terug in de tijd met “Tip van de sluier”, “De avond (ik geloof in jou)” en twee geschreven composities “Mallebabbe” (Rob De Nijs) en “Annabel” (Hans De Booij), in een feller uptempo ritme en met een zeker meezinggehalte.
… Alsof Simon & Garfunkel er mee gemoeid waren hier …, we hoorden hen in de background, ook zij waren net als Boudewijn De Groot en Lennaert Nijgh twee grootse namen in het schrijven en zingen van composities.
Mag Festival Dranouter het festival zijn waar deze drie mogen staan, na Pa-lief, die bijna twintig jaar geleden er één van de avonden afsloot. Het zijn zo van die dingen, die nummers van Bouwewijn die ons doen besluiten dat we te maken hadden met een knap zanger/ songschrijver wiens songs niet mogen godvergeten of begraven zijn ….
Organisatie: Kursaal, Oostende
Flasyd + Fruit Tones - Prachtige double bill
Flasyd + Fruit Tones
Fruit Tones mochten hun tour afsluiten in de Pit's en waren daar ondanks een wat schrale opkomst duidelijk heel gelukkig mee. Blijkbaar krijg je voor een optreden op een maandagavond in hun thuisstad Manchester geen kat de deur uit. Het drietal is al actief sinds 2014 en kwam hun gloednieuwe derde plaat, ‘Easy peelers’, voorstellen.
Terwijl we tegenwoordig worden overstelpt met postpunkbands uit Groot-Brittannië, die krampachtig proberen het wiel opnieuw uit te vinden, geeft Fruit Tones geen zier om vernieuwing en zweert de band bij muziek die al duizenden keren is voorgedaan. En toch voelde hun mix van sixties garagerock en oer-Britse pubrock als een verkwikkende douche na een zweterige zomerdag.
Tom Harrison heeft een heerlijk lijzige stem die hij af en toe wellustig liet vibreren terwijl zijn compacte gitaarsolo's pure rock-'n-roll in de geest van Chuck Berry ademden. Samen met de driftig meppende drummer Tom Walmsley en bassist CJ Wood, die de songs geregeld kleurde met sterke backing vocals, serveerde hij ongecompliceerde budget rock die me soms deed denken aan Mickey Jupp. Nummers als "Easy peelers" en "Nothing but a headache" klonken zo urgent en meeslepend dat je haast zou zweren dat het covers waren.
Toch konden we ook één echte cover noteren: het niet meteen verwachte "F-'oldin' money" van The Fall (origineel: "$ F--olding Money $" van Tommy Blake uit 1959), waarmee Harrison stadsgenoot Mark E. Smith wou eren.
Flasyd uit Brooklyn, New York werd aangekondigd als een volledig vrouwelijke punkband maar in de Pit's bleek dat toch even anders uit te pakken. Net voor de tour hadden Kim Sollecito en Bratt de groep immers verlaten. Hun plaatsen werden ingenomen door twee mannen (bas en drums) en een vrouw (gitaar) waarvan ik de namen schuldig moet blijven. Het maakte wellicht weinig verschil:
Flasyd is vooral het project van frontvrouw Syd Suuux en kende in haar jonge bestaan reeds talloze personeelswissels. De band heeft één volwaardig album gemaakt, ‘Always fast, hardly accurate’, dat blijkbaar niet fysiek is verschenen, waarop Syd Suuux haar gal spuwt tegen giftig machismo en ongelijkheid.
In de Pit's opende Flasyd met een lange instrumentale intro waarin de gitariste alle ruimte kreeg om haar duivels te ontbinden. Ze deed dat niet meteen op de makkelijkste manier, maar toch met onmiskenbare panache. Hoewel niet alle riffs even origineel waren - enkele leken zelfs geleend van The Stooges - bleef haar onorthodoxe, behoorlijk heavy klinkende gitaarspel een hele set lang boeien.
Toch bleef ook zij wat bungelen in de schaduw van Syd Suuux, die zonder veel moeite alle aandacht naar zich toe wist te zuigen. De manier waarop ze rond de microfoonstandaard kronkelde, met de micro omgekeerd boven haar hoofd, verried haar verleden in het theater en als model. Haar rauwe, monotone zang vormde de sluitsteen van een fusie van noise, hardcore en punk die het experiment niet schuwde, maar misschien net iets te serieus was.
De lange pauzes tussen de nummers - wellicht een gevolg van de inderhaast samengestelde bezetting - haalden bovendien de vaart uit de set waardoor enkele toeschouwers afhaakten. Toch bleef dit intrigeren tot het einde en werd het zelfs even geinig toen de drummer van Fruit Tones zich plotseling een weg naar voren wurmde om enkele woorden mee te brullen.
Het werd een heel mooie avond, waarin Fruit Tones een ware revelatie bleek en ook Flasyd de nodige punten uit de brand wist te slepen.
Organisatie: Pit’s, Kortrijk
Bob Mould - Een Meester en een Belofte - Bob Mould en Blue Robin betoveren Het Depot
Blue Robin, het indie- en dreampopproject rond Lore Borremans, mocht de zaal opwarmen voor Bob Mould. Waar hun studio-opnames zweven tussen melancholie en drama, kreeg het publiek in Leuven een nog persoonlijkere inkijk. Lore stond aanvankelijk alleen op het podium, zoals het project ooit begon, en zette de toon met een reeks fragiele maar trefzekere songs uit de in mei verschenen debuut-EP ‘Pomegranate’. De EP, een subtiel eerbetoon aan de Griekse Persephone-mythe, vormde de ruggengraat van de set. De gelijknamige track “Persephone” sloot het optreden uiteindelijk af.
Hoewel Lore merkbaar zenuwachtig was, zorgde die kwetsbaarheid net voor extra charme. De momenten waarop ze de stilte tussen nummers probeerde te vullen met babbels terwijl de gitaar niet helemaal wilde meewerken, leidden tot warme interactie met de zaal. Toen het stemmen bleef tegenstribbelen, riep ze zonder gêne Ebe Vranken, de gitarist van de band die in het publiek stond. Hij sprong het podium op, hielp de gitaar bijregelen en speelde vervolgens zelfs één nummer mee, een spontaan en hartverwarmend moment dat de sfeer verdiepte.
Het hoogtepunt kwam met “Flowerking”, een nieuw nummer dat Lore aankondigde als emotioneel zwaar. En dat voelde je: in de zaal werd het muisstil, het soort stilte dat respect afdwingt. Blue Robin bewees hiermee dat hun verhalen universeel kunnen resoneren.
Met meer concerten gepland de komende maanden en een groeiende buzz rond de band lijkt Blue Robin klaar voor grotere podia. Als er gerechtigheid bestaat in de festivalwereld, zien we hen volgende zomer ongetwijfeld terug.
Met een compact maar gespierd trio, Jon Wurster op drums en Jason Narducy op bas, betrad Bob Mould het podium alsof het een tweede woonkamer was. Wat volgde was geen nostalgische trip, maar een masterclass in intensiteit, melodie en vakmanschap.
Hoewel ik me niet bewust kan herinneren Mould ooit eerder live te hebben gezien, overviel me meteen een gevoel van déjà vu. Niet omdat zijn show voorspelbaar was, maar omdat zóveel bands die ik doorheen de jaren op podia zag, Pixies, Therapy?, Jimmy Eat World, Foo Fighters, een stukje van hem meedragen. In Leuven zagen we de bron zelf: het brute maar melodische gitaargeluid dat een hele generatie heeft gevormd.
De setlist was rijk gevuld met solowerk en nummers van de Bob Mould Band. “Star Machine” opende de avond in hoge versnelling, gevolgd door publieksfavorieten zoals “The Descent”, “Next Generation” en het donderende “American Crisis”.
Mould klonk scherp, helder en gedreven, zijn gitaar hakte door de zaal met die typische dichtgesmeerde, overstuurde textuur.
En dan was er het Hüsker Dü-materiaal. Niet een paar nummers, maar een complete, gul gegeven sectie uit zijn klassieke repertoire. “Hardly Getting Over It” bracht een ingetogen emotionele kern, terwijl “Flip Your Wig”, “Hate Paper Doll”, “Chartered Trips”, “Something I Learned Today” en “Makes No Sense at All” de zaal deden ontploffen. Voor velen in het publiek waren dit zeldzame, waardevolle momenten: Mould die zijn geschiedenis volledig omarmt.
Sugar-materiaal bleef achterwege, maar met de aangekondigde Sugar-shows voor volgend jaar hing er een voelbare anticipatie in de lucht, het soort buzz waar festivalprogrammeurs maar beter aandacht aan besteden.
De avond in Het Depot was er eentje met twee duidelijke verhalen: Blue Robin, een ontluikend talent dat balancerend tussen kwetsbaarheid en verbeelding laat zien waar Belgische dreampop naartoe kan groeien. En Bob Mould, een levende legende die bewijst dat zijn invloed niet enkel historisch is, maar nog steeds urgent, luid en vol zuurstof.
Het publiek kreeg niet zomaar een concert, maar een zeldzame combinatie van ontroering en intensiteit, een blik op de toekomst én een les van de meester zelf.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Bob Mould
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8885-bob-mould-25-11-2025?Itemid=0
Blue Robin
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8886-blue-robin-25-11-2025?Itemid=0
Organisatie: Depot, Leuven
Lokerse Feesten 2026 – van 31 juli t-m 09 augustus 2026 – met Editors
LOKERSE FEESTEN 2026
EDITORS
Opnieuw groot nieuws: EDITORS komt op vrijdag 7 augustus naar de Grote Kaai! De immens populaire band heeft sinds debuutalbum ‘The Back Room’ een innige band met België en scoorde grote hits met ondermeer ‘Munich’, ‘Smokers Outside The Hospital Doors’, ‘Papillon’ en ‘No Sound But The Wind’. Ze blijven continu evolueren en verrassen, en stonden in 2024 nog in een uitzinnig Sportpaleis. Niet te missen!
Tickets zijn verkrijgbaar via www.lokersefeesten.be .
De 51e editie van Lokerse Feesten vindt plaats van vrijdag 31 juli tot en met zondag 9 augustus 2026. Eerder werd de komst aangekondigd van LENNY KRAVITZ.
Meer nieuwe namen volgen binnenkort.
Cactusfestival 2026, Minnewaterpark, Brugge van 10 juli t-m 12 juli 2026 – Editors sluit het festival af!
EDITORS SLUIT CACTUSFESTIVAL 2026 AF OP ZONDAG 12 JULI
Eerder deze week kondigde Cactusfestival met Zwangere Guy en Madness al de eerste twee namen voor hun 43ste editie aan. Daar komt nu nog een derde klepper bij: Editors zal Cactusfestival afsluiten op zondag 12 juli. De band rond Tom Smith is een absolute publiekslieveling en kind aan huis bij de grote festivals en arena's. Dit jaar kiezen ze voor de intieme setting van het Minnewaterpark.
Noem het Britse Editors gerust een van de grootste rockbands van deze tijd. Met een track record van meer dan veertig concerten op Belgische bodem - waaronder passages op Rock Werchter en Pukkelpop en shows in de grootste arena’s van het land - heeft de groep in de lage landen de status van mega headliner. Wat doe je als je op alle grote podia gestaan hebt? Zoeken naar speciale speelplekken en intiemere podia kunnen dan een antwoord zijn – iets waar Cactusfestival natuurlijk uiterst geschikt voor is.
De overweldigende indierocksound die Editors zich vandaag aanmeet is het gevolg van meer dan twintig jaar evolutie als groep. Met hun debuut ‘The Back Room’ uit 2007 en eerste hit ‘Munich’ veroverden ze hun thuisland en in België haalde de live-versie van ‘No Sound But The Wind’, opgenomen op Werchter in 2010, de eerste plaats in de Ultratop. De donkere post-punk met een streepje gothic van de begindagen vulde de groep op latere albums aan met synthpop (denk het album ‘In This Light And On This Evening’ uit 2010 – en de machtige single ‘Papillon’), arenarock en electronic body music.
Voor die laatste wending haalden Editors Benjamin John Power (Fuck Buttons, Blanck Mass) aan boord als nieuw bandlid. Het resultaat - het toepasselijk getitelde ‘EBM’ (2022) – is een nieuwe avontuurlijke stap voor de band. Maar de kern blijft bewaard. Ook halverwege het tweede millennium is Editors een groep die niet bang is om risico’s te nemen en duisternis en diepgang koppelt aan doorgedreven popgevoeligheid en grote gebaren. Op zondagavond walsen ze over het Brugse Minnewaterpark. Daar wil je bij zijn!
Editors vervoegt de line-up op zondag 12 juli. Eerder bevestigden de Britse iconen van Madness al hun komst op zaterdag 11 juli en werd de Brusselse rapper Zwangere Guy, die enkele dagen geleden nog in een uitverkochte ING Arena stond, aangekondigd voor vrijdag 10 juli.
Tickets voor Cactusfestival 2026 via www.cactusfestival.be
Coldrain, Trix, Antwerpen op 25 november 2025 – Pics
De Japanse post-hardcore/metalcore band coldrain keerde terug naar België voor een exclusieve show in Trix op 25 november 2025. Na eerdere passages in België, waaronder Trix in 2015 en Kavka in 2018, kwam de band opnieuw met een explosieve live-ervaring.
Van underground naar wereldklasse
coldrain verlegt sinds hun oprichting de grenzen van post-hardcore. De band werkte al samen met producers achter Paramore, Breaking Benjamin, Papa Roach, The Used, Panic! At The Disco, Avril Lavigne, Incubus, Slash, Story of the Year en Alter Bridge, wat hun muziek naar een internationaal niveau tilde.
Grote festivalshows en eigen event
Met optredens op Rock am Ring en Rock im Park (Duitsland), Download Festival (VK) en Soundwave Festival (Australië) heeft coldrain zijn stempel gedrukt op de internationale scene.
In 2020 organiseerde de band zelfs hun eigen festival, BLARE FEST.2020, waarmee ze hun status als wereldact verder bevestigden.
Resident Evil en wereldwijde impact
Hun nummer 'No Escape' werd gebruikt als soundtrack voor Resident Evil: Operation Raccoon City, waarmee ze hun fanbase verder uitbreidden. Ondertussen tourden ze als support-act voor Bullet For My Valentine en Papa Roach, wat hun reputatie als energieke liveband heeft versterkt.
Van legendarische gaming-soundtracks tot uitverkochte festivals en explosieve tours met metalgrootheden - coldrain blijft wereldwijd indruk maken.
(bron: FKP Scorpio)
Neem gerust een kijkje naar de pics
coldrain
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8870-coldrain-25-11-2025?Itemid=0
Revnoir
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8871-revnoir-25-11-2025?Itemid=0
Noisemaker
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8872-noisemaker-25-11-2025?Itemid=0
Org: FKP Scorpio (ism Trix, Antwerpen)
Gutalax + guests, Kavka Zappa, Antwerpen op 25 november 2025 – Pics
GUTALAX (CZ) - Na het verpletterende succes van onze uitverkochte show in september zijn we enorm trots om aan te kondigen dat GUTALAX terugkomt! De koningen van de goregrind zetten hun handtekening onder een compleet nieuwe tour.
Verwacht een tsunami van groovende riffs, maffe humor, en een sterke energieke show
SPASM (CZ) - Het Tsjechische SPASM omschrijven we als drum ‘n’ bass gigogolo gore grind. Een mix aan stijlen, maar grind is zeker het fundament. Live onnavolgbaar!
GUINEAPIG (ITA) - Met het 3-koppig Italiaanse GUINEAPIG, hebben we mogelijks de zwaarste gore grind band die op deze planeet rondzwermt op bezoek.
(bron: Kavka/Eye Spy)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Gutalax
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8884-gutalax-25-11-2025
Spasm
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8883-spasm-25-11-2025
Guineapig
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8882-guineapig-25-11-2025
Org: Eye Spy Records + Kavka, Antwerpen
Ramkot, Gaea, Muziekclub Wintercircus, Gent op 25 november 2025 – Pics
RAMKOT - IMMERSIEVE LIVE SHOW MET 360° SOUND & VISUALS
Wat begon als een broeierig Gents rocktrio is in geen tijd uitgegroeid tot een absolute live-sensatie.
Sinds hun overwinning in De Nieuwe Lichting (2021) is Ramkot niet meer weg te denken van de grootste podia in België en daarbuiten.
Met strakke, opzwepende rock speelden ze niet alleen de AB, Trix en Depot plat, maar stonden ze ook op Pinkpop, Pukkelpop, Sziget en Lowlands - én mochten ze openen voor Metallica in de Johan Cruijff ArenA.
Hun debuutalbum ‘In Between Borderlines’ (2023) was een uppercut van 25 minuten: compromisloos, energiek en op maat van hun stomende liveshows. Maar Ramkot is niet het type band dat op één geluid blijft teren. Eind 2024 verscheen hun tweede album ‘Rosa’, opgenomen in de legendarische Rancho De La Luna-studio in Joshua Tree, met Alain Johannes (QOTSA, Them Crooked Vultures) aan de knoppen.
De nieuwe songs leveren een frisse, dynamische twist op hun kenmerkende sound. Meer variatie, meer ademruimte - maar nog steeds die strakke grooves en sloopkogels van riffs.
Dit is Ramkot op z'n best: hongerig, vernieuwend en laat je omverblazen.
Voor deze show slaat Ramkot de handen in elkaar met Reach Show Support, Letterlik, Sam Scarpulla, Felix Ysenbaert, PXL-Music en LUCA School of Arts voor een unieke, volledig IMMERSIEVE LIVE SHOW met 360° SOUND & VISUALS.
Ze werken al maanden aan een nieuwe liveset, gemixt in 360° door Thomas Coene, Diederik Van den Broeck en Benjamin Tillon, gecombineerd met verbluffende visuals waarbij het publiek volledig wordt ondergedompeld in de kunst van Sam Scarpulla, tot leven gebracht door studenten van LUCA School of Arts samen met Felix Ysenbaert.
Voor fans van Queens of the Stone Age, The Raconteurs, Millionaire, Soulwax, De Staat en STAKE
GAEA(BE)
Wouter Van Asselbergh kan je kennen van de buitenaardse energie van Shht, de Malinese Touareg blues van Tamikrest of het percussie ensemble Hihats in Trees van Lander Gyselinck.
Nu stelt hij zijn eigen project voor: Gaea. Gaea speelt met ritmes, klanken en teksten die tegelijk vertrouwd en verrassend aanvoelen.
Invloeden van Sly Stone tot Mr.Oizo smelten samen tot iets energiek en eigenzinnig. Een mix van 1972 en 2033.
Voor fans van RHEA, Hideous, Meltheads
(bron: Democrazy)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Ramkot
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8880-ramkot-25-11-2025?ltemid=0
Gaea
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8881-gaea-25-11-25?ltemid=0
Org: Democrazy, Gent
Dishwasher_ - Jazzclub - Als grenzen vervagen…
Sinds de oprichting in 2019 heeft het Gentse trio Dishwasher_ (*****) alle mogelijke muren tussen genres weggevaagd om een fris klinkend geluid te creëren. Met hun titelloze debuutalbum, dat in april 2023 via Sdban Ultra werd uitgebracht, zette de band de kroon op een indrukwekkend eerste hoofdstuk.
Ondertussen heeft Dishwasher_ niet stil gezeten, nu is er een nieuwe plaat uit. 'Anemoia'; deze kwam eind oktober op de markt en werd sterk onthaald. Live is Dishwasher_ een band die de grenzen van improvisatie en experiment in jazz aftast, tot ze vervagen en kunnen worden verlegd.
In een goed vol gelopen De Casino hielden ze iedereen een uur lang in de ban, en namen ze hen mee in hun boeiende, kleurrijke wereld.
De grote sterkte van Dishwasher_ is het combineren van verschillende stijlen op doordachte wijze tot een samenhangende als onverwachtse ervaring op virtuoze wijze. Het is allemaal uitgekiend, die speelsheid en improvisatie. Muzikaal gaat het naar een climax toe, met onderhuids een rock aanvoelen.
Een dynamische mix van genres, met energieke rock en sfeervolle stukken door saxofoon en de onverwachtse overgangen naar een feestelijke Ierse folkklank. Wat een muziukaal avontuur hier, met behopud van de jazz roots.
We krijgen aanstekelijke en groovy klanken van bas, elektronica, klanken, zwevende percussie en drums. Het gaat van intimiteit naar een lichtjes oorverdovende climax.
Het publiek is verbouwereerd en weet hen warm te onthalen. Er volgen geen bisnummers, het hoefde ook niet want de mooie trip die het trio had aangeboden was mooi en kleurrijk.
Bassist Louise Van Den Heuvel, Drummer Arno Grootaers en Saxofonist Werend Van Den Bossche zijn doorwinterde jazz muzikanten, die hun roots trouw zijn gebleven. Maar elk van hen deelt ook een voorliefde voor andere muziekstijlen, van rock, folk en elektronica.
Ze bouwen hun nummers dan ook laagje per laagje op, tot een climax is bereikt met warme , analoge synths klanken.
Die veelzijdigheid zorgde er reeds in 2022 voor dat we onvoorwaardelijke fan zijn geworden van Dishwasher_
Nu in 2025 zetten ze dit nog steeds in de verf, zowel op plaat als live. Als grenzen vervagen , dan kan binnen het jazz genre Dishwasher_ tegen komen.
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Funeral Dress – Punk is dead - Is punk nu uitgedoofd … of niet als we Funeral Dress horen
Funeral Dress is al 1987 bezig, en door de jaren heen bewezen ze mee dat punk nog altijd niet is uitgedoofd. Momenteel staat Funeral Dress er nog steeds als een ondoordringbaar blok graniet op het podium. Ze brachten zelfs een nieuwe plaat uit 'Goodbye?'. Is Punk nu uitgedoofd, dood … of niet?. Een vraag die al diverse malen werd gesteld , met uiteenlopende antwoorden.
Onder de noemer 'Punk is Dead' doet onze Belgische Punktrots Funeral Dress optredens in verschillende clubs. Het bracht hen op een koude november avond ook naar De Casino in Sint-Niklaas. Een knallend antwoord dat punk nog springlevend is … Boenk erop!
Het is een gewoonte om op hun tour ook een jonge, talentvolle band op sleeptouw te nemen. Begin dit jaar was dat Luna en de Maanstenen in Trix, die ons compleet omver wisten te blazen. "De energiebommetjes en de tomeloze inzet deden het 'em. Er zit potentieel in deze drie . Deze 'zelf verklaarde Friet-Steak-Punk' konden we dus wel smaken", schreven we.
Deze keer mocht de Gentse formatie HetZe (****) als eerste optreden. Deze band haalt zijn inspiratie uit fastcore, hardcore, power violence en D-beat. 'Snel, agressief en energiek' is hun motto.
De band is ook actief in de Europese underground scene en heeft verschillende albums en een pak optredens op hun conto staan. Met die ervaring binnen de scene, speelden ze dan nu in Sint-Niklaas. Furieus en zonder opkijken bestormde HetZe hett podium. In een klein half uurtje, dreven ze het tempo voortdurend op tot ongekende hoogtes, een adempauze werd het publiek niet gegund. Er volgden enkele kleine moshpit en de al even furieus solerende zangeres ging de fans persoonlijk opzoeken. Alles ging zo razendsnel waardoor we totaal verweesd achterbleven. Wat een wervelende sensatie!
Sensationeel? Dat zijn The 5z (*****) ook al vele jaren. De band brengt een mengeling van covers en eigen nummers, in een eigenzinnig kleedje gestopt, melodieus en rechttoe-rechtaan Zoals dat hoort eigenlijk. “Are you ready (.. for some darkness)'' luidde dat kantje absurditeit en humor. Speels virtuoos eigenzinnig gaat het combo te werk, o.m. op “Rocky”, “Do you remember rock'n' roll radio” en “Fight for you right”, coversongs die nieuw leven werden ingeblazen. Feestje bouwen is het uitgangspunt. De blazers waren alvast een toegevoegde waarde.
The 5z ging goed door op een “So Long”, “Nervous Breakdown”, “Gay Bar” en “Richochet”, niet voor de hand liggend , maar met respect voor het origineel, voorzien van een eigen 'punk' inbreng.
In een wervelende finale zet de band de puntjes nogmaals op de 'i' met songs als “Go with the flow” en “California ûber alles”, ook al twee classics in het genre.
The 5z overblufte zichzelf en dat was mooi. Met een dosis gretigheid en humor bevestigden ze dat punk inderdaad nog niet is uitgedoofd .
Met “Punk is back in Town” vloog Funeral Dress (*****) er direct keihard in, het publiek ging gretig in op de uitnodiging, en er ontstond reeds vroeg een moshpit en een potje 'pogo'. “Burn the City” en “Dead and Glory” waren twee knallers. We waren nog maar aan het begin van deze wervelende punkset.
Het gaspedaal bleef stevig ingedrukt op “Ik mut just niks” - meegebruld door de fans; “Shoulder to shoulder” en “Cops are no human beings” waren de volgende uppercuts. Een song als “All politicians are cunts” blijkt nu nog helaas relevant te zijn, als we de mistoestanden rondom ons heen bekijken.
Funeral Dress sleept zijn publiek mee in zijn verhaal en schopt tegen de schenen. “Welcome from the underground” luidt een dosis absurditeit in. Twee in een clown pak en met een soort Pinokkio pak zorgden dansers voor een extra dosis humor. Op “Fuck the fucking Fuck” stonden er zelfs twee dansers met een middelvinger als hoofd op het podium, ze sprongen zelfs in het publiek. Middelvingers gingen hierp rompt de hoogte in.
“Sex , drugs, rock'n'roll' are ok” is een leuze die stevig werd meegebruld, rustpuntjes waren er niet gegund. Het onvolprezen “Pogo never stops” bevestigde het nogmaals.
Alsof dat niet genoeg is, beklommen fans het podium op de apotheose van de set, “Party on”, gevolgd door “Leaving on a jetplain”. Gitarist Stef crowdsurfte met zijn gitaar in de arm, tot helemaal achteraan en dook vrij snel weer vooraan het podium op.
De finale werd ingezet met “Don’t dicate”. De verbluffende punk rollercoaster werd besloten met “Goodbye?”. Met een vraagteken inderdaad, want Funeral Dress neemt vooralsnog geen afscheid van het podium. Er volgen in 2026 nog fijne optredens en festivals.
Na circa veertig jaar geeft Funeral Dress het ultieme antwoord op de vraag of punk nu uitgedoofd of dood is . Punk is maar uitgedoofd of zo dood als je dat zelf wil, zoals je dat zelf beleeft, en hoe je als mens er zelf mee omgaat… Dat was duidelijk!
Neem nu gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Funeral Dress
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8859-funeral-dress-21-11-2025?Itemid=0
The 5z
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8858-the-5z-21-11-2025?Itemid=0
Hetze
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8867-hetze-21-11-2025?Itemid=0
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Nederlands 
Français 
