Ik liet jullie onlangs kennismaken met Ono Moloko en het nummer “Smokes and Flames”. Dat de man naast poppy en dreamy songs maakt samen met de zang van Sara Van den Bossche is hier wel duidelijk. “Enough is Enough” is hiphop maar met een catchy en poppy zijde. Het heeft een lekkere vibe, een echte tekst en is catchy as hell. De baslijn vind, als bassist zijnde, verslavend en groovy. Het gitaartje halfweg maakt het nummer af. De rap vermoed ik heeft hij zelf ingezongen.
Deze in Gent wonende muzikant maakt goede songs en zijn heel goede gemixt. Ik kan er nog wat van leren.
“Enough is Enough” is gewoon goed en heeft een diepgaande tekst. Hij is ook te horen op spotify.
HipHop/Rap/Pop
Enough is Enough (single)
Ono Moloko
https://open.spotify.com/album/1zeEddk11S4Ysy9SkalrjK?si=tW7b4FbgTUqp4KAkeFzVyw
De track “Kids Alone” werd voor de singleversie volledig opnieuw opgenomen en in een Neue Deutsche Welle-jasje gestoken. Het resultaat is een opzwepende en catchy song. Voor de videoclip werden animatiebeelden van Betty Boop uit 1935. Mooi hoor!
Naast deze track vinden we ook nog de “Au Animaux”-remix van “Kids Alone”. Het krijgt hier een andere en meer donkere vibe. De twee remixen van “Spiritchaser” staan hier mooi tussen te blinken. Vooral de remix van “Mängelexemplar” dat wat aan Fad Gadget doet denken is heel geslaagd. Ook de Kinex Kinex folk assembly-remix van ‘Wegvliegen’ is goed gedaan.
Cold Wave/ New wave
Kids Alone EP
The Ultimate Dreamers
Videoclip: https://www.youtube.com/watch?v=jj_4pEPksl8
World/soundscapes/field recording
Fandamental -single-
SRP
SRP is een muzikant uit Tokyo (Japan). Hij maakt heel uiteenlopende muziek en soms onder andere namen. Er is muziek die als Japanese skate punk klinkt maar dit hier is zachte muziek met zijn wortels in de Japanese muziek. Toch klinkt het modern en experimenteel. We horen traditionele instrumenten maar ook synths en waarschijnlijk ook wat fieldrecordings. Het is geen muzak geworden maar een uitdagende instrumentale rit dat heel filmisch klinkt.
Te ontdekken op soundcloud en zijn website maar vergeet niet om te laten vertalen naar het Nederlands ?.
https://soundcloud.com/usersrp-0727
https://www.srpofficial.com/
Dub
The Dance of Time -single-
FankyAmix ft. Jordi
De samenwerking tussen de Japanese FankyAmix en de Duitse Jordi levert een mooi resultaat op. De track “The Dance of Time” heeft een mooie dub en triphop percussie met een bassist die graag funky uit de hoek komt.
Neem daarbij de zwoele en laidback vrouwelijke zang en je krijgt iets tussen Tricky en Morcheeba. Verder zie ik dat Jordi veel samenwerkt met andere artiesten, met verschillende genres en veel gebruikt maakt van loopcloud voor o.a. vocal lines. Het ontdekken waard.
Briqueville - Zwarte kerst
Briqueville, Divided & Bloed
Een affiche met drie hardvochtige bands was het perfecte tegengif voor al dat kleffe kerstgedoe. Dank u wel, Popallure!
In deze hoogtijden van de meligheid was een beetje tegenstroom immers zeer welgekomen. Die van Bloed hadden dat goed begrepen, met een frontale portie agressieve industrial-metal werd de menigte hardhandig uit zijn kerstmodus gerukt. Bloed klonk bij momenten misschien een beetje te schreeuwerig, maar de broers en zus waren wel in hun opzet geslaagd, namelijk de boel keihard door mekaar rammelen tot alle kerstballen volledig aan diggelen waren geslagen.
Divided heeft met ‘Light Will Shine’ alvast een sterk album achter de kiezen, maar live zat nog niet alles op de juiste plaats. Hun hardvochtige metal klonk soms te chaotisch om echt te overtuigen. Aan de songs lag het nochtans niet, want met “Cinder”, “Days Undone” en “The Vicious Loop” hadden ze bijzonder sterk materiaal in de aanbieding, maar er zaten nog iets te veel barsten en gaten in het pleisterwerk. We twijfelen er echter niet aan dat het met deze jongens goed komt, want hier zat verdomd wat agressie, power en branie achter.
Nog wat oefenen om volgende zomer volop te schitteren op Alcatraz, moet zeker kunnen.
Hoofdgerecht van de avond was natuurlijk de mysterieuze post-metal van Briqueville. Na al die jaren is de identiteit van de groepsleden nog steeds geheim en blijven ze gehuld in maskers en donkere gewaden. Het houdt alleen maar de magie en het mysterie dat rond hun persoontje hangt, in stand en het komt de muziek zeer goed uit. Want hoe meer waas en geheimzinnigheid er rond deze band hangt, hoe intenser en boeiender ze klinken.
De sound van Briqueville was ook vanavond weer gedreven, atmosferisch en immer dreigend.
Met als aftrap een bezwerend en lang uitgesponnen “Akte VI” zat het al meteen goed, er hing een bruisende en duistere atmosfeer in de lucht die voor de rest van de avond niet meer zou verdwijnen.
Briqueville schakelde geregeld over van innemende post-metal naar snoeiharde doom-metal en weer terug. De vocale prestaties bleven beperkt tot enkele profetische uitroepen van de keyboardspeler, voor de rest was dit een magische instrumentale trip langs monumentale riffs, epische en onheilspellende uitweidingen en verslavende drums.
Briqueville bracht wederom een begeestering teweeg die ze de ganse de tijd wisten aan te houden en helemaal op het einde naar een climax stuurden met een verschroeiend “Akte IV”.
We werden een dik uur en een kwart meegezogen in hun mystieke, donkere en bevreemdende wereld en hadden het daar volledig naar onze zin.
Dat ze nog maar een tijdje die kappen en maskers blijven ophouden, het zit hun muziek als gegoten.
Maar wordt het nu niet stilaan tijd voor nieuw werk? We zijn immers benieuwd naar het vervolg van dit avontuur, er mogen nog een stel nieuwe aktes in dat epische boek vastgelegd worden.
Organisatie: Popallure
Kerstmis met Christoff - Een zalige muzikale tijd tijdens de kerst, die de brug maakt van intimiteit en verbondenheid
Intimiteit en Verbondenheid, Terugblikken en Vooruitkijken, het zorgt muzikaal dat de kerst concerten ‘Kerstmis met Christoff’ iets amicaals, bijzonders, magisch zijn. Inderdaad Warme Gezelligheid is de troef van ‘Kerstmis met Christoff’, al jaren dé onbetwistbare kerstkoning!
Christoff trekt traditiegetrouw in december op tournee met zijn band en vier getalenteerde zangeressen. De sympathieke Oost-Vlaming maakt de sombere, donkere dagen in een uitgebreide kersttour iets gemoedelijker, draaglijker, intenser, sympathieker, letterlijk ‘licht’-er zelfs, waar hij zijn favoriete kerstklassiekers brengt.
Een muzikale kameleon in het genre is hij, van singer, schlager tot theaterconcerten van ‘Christoff zingt Tura’, weet hij moeiteloos de focus te verplaatsen naar één van zijn meest geliefde tradities: zijn reeks kerstconcerten.
Hij geeft het zelf aan "Kerst is een heel belangrijk feest voor mij. Ik vind het zalig om kerst te vieren met alleen maar mensen die je graag ziet”. Een sfeer die hij maar al te graag dootrekt in zijn jaarlijkse kerstconcerten. Het zijn woorden die we ook horen van een Andre Rieu.
Christoff draagt de titel ‘Kerstkoning van Vlaanderen’ met recht en plezier. Alles wat Kerstmis zo bijzonder maakt – de gezelligheid, de lichtjes, de lekkere gerechten, de muziekjes.
En die muziekjes konden we een goed anderhalf uur horen van dit kersticoon, die vertrouwd eigentijds de kerstnummers aanpakt. Tussenin konden de vier dames met hun prachtige indringende, heldere, dromerige stemmen, die hem met zijn warme stem op het podium vergezelden, zelf hun momentjes pakken. Een mooie afwisseling, net als de ruimte die z’n twee muzikanten aangeboden krijgen. De fonkelende kerstlichtjes aan de kerststal durfden nog feller te fonkelen.
We werden geloodst in deze kerstsfeer met nummers als “Kerstmis met jou”, “Witte kerstmis”, “Sneeuwtapijt”, “Als een vlinder”, “Een ster die voor ons schijnt” en de christelijke touch van “Onze Vader”, “De ster” , “Gloria Hallelujah” en “Engelbewaarder”.
Of van anderen als “De roos (Ann Christy), “Rode rozen in de sneeuw” (Marva), “I have a dream” (Abba), “De kleine trommelaar” (‘little drummer boy’) én met een schouderklop aan wat goede vriendin Belle Perez overkwam, met het plotse overlijden van haar man.
Een mix van eigen kerstnummers, traditionals en covers kregen we, soms wel in alle talen, van Nederlands, Engels, Frans en Duits. Ze werden meegeklapt, -geneuried, -gezongen in deze prachtige locatie, de OLV Ter Duinenkerk. De gezangen en de echoes zinderden na. Mooi om even stil bij te staan en even te bezinnen. Als je ziek bent heb je maar één wens, als je gezond bent, kun je verder dromen. Rouw en verdriet, maar dankbaar zijn dat iemand om je geeft, van je houdt. Terugblikken van wat gebeurd is én vooruit kijken wat de toekomst brengt, met bovenal een goede gezondheid en een samenhorigheidsgevoel, blijven geloven in een mooie wereld. En deze sfeervolle muziek, die ontroert en verblijdt. Da’s het vurig verlangen en de ultieme wens van Christoff.
Je kon genieten van een zalige muzikale tijd van ‘Kerstmis met Christoff’, die de brug maakt van intimiteit en verbondenheid door z’n warmhartige songs en warme stem. Zondermeer een vroijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar op zijn plaats…
Organisatie: Concertevents ism House Of Entertainment
Bimfest 2025 – Wat een diversiteit binnen een duister kader
Bimfest 2025
De Casino
Sint-Niklaas
2025-12-19 + 20
Erik Vandamme
De organisatie van het indoor festival Bimfest pakt steeds opnieuw uit met een verrassende affiche, waardoor de underground van de EBM scene springlevend blijft. Het festival is er eentje van een rauw elektronisch klankentapijt met pompende beats en een hoek af. De diversiteit binnen een duister kader vormt dan ook de rode draad.
dag 1 – vrijdag 19 december 2025
Op vrijdagavond bleek de Casino vrij goed gevuld. De organisatie zorgde voor een intieme club sfeer. Vooral de typische EBM bands konden op heel wat bijval rekenen.
Opener was Cryptochroma (****), het project rond Jan Vinoelst die in de jaren '90 actief binnen de postpunk en darkwave bands. Hij kreeg bekendheid met projecten als Cluster M13, Cape Sidereal en Messier 39. Cryptochroma is een eenmansproject, die het pad bewandelt paden van koude analoge synthesizer klanken en obscure sferen. We krijgen donkere, monotone en opzwepende beats. De mooie beelden op de achtergrond prikkelen de fantasie. De klankenpracht en de beelden, zorgen voor een unieke ervaring. We zijn opgewarmd.
Het hoogtepunt van dag twee kwam al vrij vroeg. De bandleden van NordarR (*****) stonden met maskers en vuurwerk op het podium en straalden iets dreigend uit. De bonkende EBM beats brengen een deugddoende huivering. NordarR houdt van een duister theater, verkleedpartijen, vlaggen en er werd vuurwerk afgestoken.
Een soort morbide maskerade. Naast het podium zijn het sympathicos; maar op het podium zijn het demonische wezens. De oorverdovende sound deed de rest. Donkere uppercuts in klank en beeld!
De Duitse invasie was compleet op deze eerste festivaldag. Zweite Jugend (****1/2) bleef doorgaan op dit elan met opzwepende beats zonder franjes. De beweeglijke frontmanis overal te zien op het podium en port het publiek voortdurend aan. Geen visuele effecten of maskerade deze keer. Gewoonweg de muziek voor zich laten spreken.
Zweite Jugend had wat moeite om het publiek voor zich te winnen, maar hun niet aflatendz gretigheid overtuigde. De vrouwelijke vocals op het einde van de set was een meerwaarde.
Plots stond er heel wat minder publiek in de zaal. Empathy Test (****) tapte uit een ander vaatje. Hun synthpop voelde comfortabel, zelfs rustgevend aan na al die pompende EBM beats. De melancholische, filmische synthsounds en de aangrijpende, toegankelijke teksten, zorgden voor een bijzondere sfeer, emotioneel-dansbaar. Met de hardere beats soms, werd het een combinatie van kwetsbaarheid en elektronische drive. Empathy Test was op die manier een verrassende afsluiter.
Wie nog energie over had kon zich nog uitleven aan de DJ act van DJ Borg.
Conclusie van deze eerste festival dag… EBM en Duits vinden elkaar goegemeend …
dag 2 – zaterdag 20 december 2025
De muzikale diversiteit in aanpak, kwam nog meer tot uiting op deze tweede festivaldag. Het begon met Euforic Existence (****). De band, opgericht door Koen Vertstappen in 2000, zorgde voor een eerste bommetje. Knallende harde beats, een bulderende stem in het donker, en tot de verbeelding sprekende beelden op het scherm vormden de duistere draad. Vlijmscherp, Verpletterend klonk het wat het duo deed. Een eerste mokerslag dus.
Bij They Feel Nothing (****) is het darkwave/EBM-project van de Belgische muzikant Kevin Van Volcem (ook bekend van We Are Ooh People). De menselijke ervaringen in emotionele gevoelloosheid (anhedonie) zijn vaak een symptoom van depressie, trauma of alexithymie, waarbij mensen zich leeg voelen of geen emotionele reactie hebben; een coping mechanisme of een teken van mentale nood van ondersteuning. Ze zijn een inspiratie voor zijn werk, wat live tot uiting komt.
We kregen een combinatie van vaak rustgevende beelden op een scherm en pompende beats die samen met de vocals beide emoties samenbrengt. Het is een voortdurende strijd tussen donker en licht, pijn en vreugde. We werden hoedanook meegesleept in zijn muzikaal verhaal.
Bonkende beats, een nietsontziende percussie waren de donkere draad doorheen de set van Akalotz (*****). En er was ruimte voor entertainment. De frontman sprak zijn publiek voortdurend aan, hij kreeg iedereen moeiteloos mee in zijn verhaal. Enkele fans mogen het podium op naar het einde van de set toe, wat het plaatje compleet maakte. Een fan nam zelfs even de percussie over , vol overgave. Een wervelend EBM feestje dus. Klasse.
Het contrast met het volgende Frett (****) kon niet groter zijn. En met een dame als zangeres. Puur muzikaal ging het een heel andere kant uit bij dit duo. Opzwepende beats zonder het melancholisch, intieme kader te vergeten. De vrouwelijke vocals tekenden een zachte insteek, terwijl een keyboard wizard met zijn vervormde, rauwe stem het contrast vormde. Er ontstond opnieuw een ongelijke strijd tussen donker en licht. De diverse aanpak intrigeerde. Een vreemde eend in de bijt hier …
Op zijn eentje op het podium tekende multi-instrumentalist en alleskunner Majestolux (*****) voor een bredere aanpak, zacht-hard was, razendsnel-ingetogen'. Die wisseling maakte de set verrassend en boeiend. De veelzijdigheid sierde van dit eenmansproject. Een ontdekking zondermeer binnen de EBM scene, deze Zweedse virtuoos Conny Fornbäck.
Ook Project-X (*****) is afkomstig uit Zweden. Hij brengt een keiharde, vlijmscherpe sound. Meer nog, het gaat er soms bloederig aan toe, in die zin dat we enkele gruwelijke beelden te zien krijgen. Een beer van een zanger, bloeddorstig als een weerwolf met brullende stem, dreigt iedereen te verscheuren. De oorverdovende beats doen de rest. Meedogenloos, razendsnel klinkt het. Een allesvernietigende wervelstorm dus.
Vier acts die ons , elk op hun eigen wijze, compleet konden omver blazen dus …
De finale werd ingezet met Haujobb (*****). Opgericht in 1992 door Daniel Myer, Dejan Samardzic en Björn Jünemann heeft deze Duitse formatie al heel wat bereikt.
Een volle zaal voor deze bepalende 'underground' EBM band. Ze gingen gretig tekeer en deden de Casino op zijn grondvesten daveren.
Knallende, verbluffende beats én een charismatische zanger die met z’n vocals iedereen in beweging bracht en deed trillen.
Ze intrigeerden met hun sonische, energieke set en hun klankexperiment.
Er volgde, nu voor een meer uitgedund publiek, nog de laatste act vooraleer DJ Borg over gaat naar z’n EBM feestje, met Cat Rapes Dog (***1/2). De Zweedse formatie is er eentje die eigenwijs, eigenzinnig de EBM aanpakt. Ze zijn al van 1984 bezig, en hebben op die wijze al heel wat zieltjes gewonnen.
Ik ervaarde hen als 'The Electric Call boy van de EBM’ . Ze zorgden voor een wervelend feestje met een hoek af. Af en toe werden de wenkbrauwen gefronst; ze zorgden voor een polonaise doorheen de zaal, en brachten iedereen in optimale stemming om zich te amuseren en te dansen.
De combinatie van EBM, heavy metal en Electro punk ging erin als zoetenkoek.
Een uiterst genietbare set en een knettergek feestje dus om deze editie van Bimfest af te sluiten. Een knallend slot dus … See you next year!
Ook in 2026 organiseert Bodybeats een rits interessante evenementen, o.m. de International EBM Day op 21 februari en KMFDM op 23 februari.
Check gerust de site www.bodybeats.be
Ohja, de 24ste editie van Bimfest vindt plaats op 4 en 5 december 2026
Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8922-bimfest-2025?Itemid=0
Organisatie: Bodybeats ism De Casino, Sint-Niklaas
Merol, Vooruit, Gent op 18 en 19 december 2025 – Pics
Ze stond twee keer in een vol OLT Rivierenhof en deed talrijke festivals aan als Rock Werchter, Festival Dranouter en Lokerse Feesten. Het feest is nog lang niet voorbij voor MEROL. De Nederlandse popsensatie was voor twee concerten in De Vooruit in Gent.
In 2018 lanceerde MEROL – de artiestennaam van Merel Baldé – zichzelf als een raket de popmuziek in met de hitsingle "Lekker Met De Meiden". Sindsdien is ze niet meer te stoppen. Met haar brutale, eigenwijze en directe Nederlandstalige elektropop weet ze de tijdgeest feilloos bloot te leggen. Ze zingt over seks, feminisme en alles daaromheen, verpakt in onweerstaanbaar catchy synthpop.
Haar nieuwste album 'Naar de Haaien & Weer Terug' werd lovend ontvangen.
MEROL is graag gezien in het clubcircuit en op de festivals. Ze staat bekend om haar zelfspot, iconische kostuums, feministische statements en haar bijzondere interactieve momenten met publiek.
Last van knaldrang? Zie MEROL!
Neem gerust een kijkje naar de pics
Merol
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8939-merol-18-12-2025?Itemid=0
Reindier
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8940-reindier-18-12-2025?Itemid=0
LIVE
2025
Festival Dranouter 2025 – Muzikale Beleving en Vakantie in Dranouter
Cactusfestival 2025 – van 11 juli t-m 13 juli 2025 - Sfeer, gezelligheid, zonovergoten weer … én goede muziek, aangename sets!
Rock Werchter 2025 – 50ste editie - Vier dagen muziekbeleving – Goud met een verjongingskuur!
Org: Live Nation + Democrazy + VierNulVier, Gent
Katatonia + guests, Trix, Antwerpen op 16 december 2025 - Pics
Katatonia - De Zweedse ongekroonde koningen van de depressieve rock en metal!
KATATONIA - Sommige bands maken snel naam met hun eerste albums en verzinken vervolgens weer in de anonimiteit. Andere nemen echter alle tijd om te evolueren en zetten met elke plaat een stap vooruit, zodat ze ook twee decennia na hun debuut nog fans winnen. Katatonia, de Zweedse ongekroonde koningen van de depressieve rock/metal, zijn een schoolvoorbeeld van de tweede categorie. Deze melancholische zielen draaien al een kwarteeuw mee maar hun populariteit stijgt nog elk jaar.
KLOGR - KLOGR is een Italiaanse alternatieve metalband, opgericht in 2003 door de muzikant en producer, Gabriele "Klogr" Dolci. De band staat bekend om haar unieke mix van moderne metal, hardrock en alternatieve invloeden.
EVERGREY - Evergrey is een Zweedse progressieve metalband, opgericht in 1995 door zanger en gitarist Tom S. Englund. De band staat bekend om haar unieke stijl, die elementen van progressieve metal, power metal en symfonische muziek combineert.
(bron: Biebob)
Neem gerust een kijkje naar de pics
Katatonia
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8943-katatonia-16-12-2025
Evergrey
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8942-evergrey-16-12-2025
Klogr
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8941-klogr-16-12-2025
Org: Biebob ism Trix, A’pen
Abel Ghekiere - Emoties verbonden met het leven
Abel Ghekiere (*****) is een multi-instrumentalist die zijn inspiratie haalt uit de minimalistische jazz, traditionele folk en field recordings. Op 'Voor het verdwijnt en daarna' beeldt hij verdriet en pijn uit op gevoelige wijze.
Live is het een klankenpracht en klinkt het intens. Dat merkten we eerder dit jaar op het festival BRDCST, waar we hem zagen optreden in de Kerk. "Samen met z'n muzikanten biedt Abel Ghekiere innige troost. O.m. met de blaasinstrumenten en de viool kan worden gemijmerd over het heengaan van geliefden. De mooie momenten, die je met hen hebt doorgebracht, worden stevig omarmd. Een uur lang meegesleept in deze emotionele trip."; schreven we.
In een goed vol gelopen De Casino zou hij dat ‘trucje’ in een intimistisch kader nog eens overdoen.
Doordat de band heel dicht bij zijn publiek zat, konden de heren en dame nog intensiever tewerk gaan. Door de toevoeging van die ‘field recordings’, ontstond sowieso een vaak bevreemdend mooie aanvoelende verhalenlijn. Die op zijn beurt mooi werd uitgebeeld door breed, kleurrijk klankentapijt. Abel Gekiere zit samen met zijn muzikanten op het pad van de intimiteit, maar soms wordt het gaspedaal wat ingedrukt, wat zorgt voor een emotioneel beladen climax. Net dat, die golvende beweging, voortdurend schakelen zorgt ervoor dat dit geen hapklare brok is, maar goed is voor de avontuurlijke jazzliefhebber.
Iedereen genoot op zijn eigen wijze, de muzikanten gingen speels met elkander en het publiek om. En dit ondanks de ernst van sommige songs, die vaak pijn en vertwijfeling omvatten. Maar overal zie je een lichtje aan het einde van de tunnel.
Net wanneer je een lijn meent te ontdekken, verandert het gezelschap weer van versnelling. En laat je verweesd achter.
Meer dan een uur lang deelt Abel Ghekiere prikkels uit, waarbij je best je fantasie de vrije loop laat. Het publiek reageert enthousiast en Abel krijgt voor zijn inzet een verdiend daverend, rechtstaand applaus.
Meer nog, het publiek roept hem terug voor een bisnummer waardoor hij met zijn band moet improviseren want dat was blijkbaar niet voorzien binnen hun set. Als volleerde jazz muzikanten kan dit geen probleem zijn, dus werd nog een laatste keer muzikaal alle emoties losgelaten.
Emoties, verbonden met het leven, kunnen in een mensenleven wel best uiteenlopend zijn. De confrontatie daarmee, en hoe daarmee om te gaan, Abel Ghekiere doet het op meesterlijke wijze uit de doeken, en troont het publiek mee naar zijn eigen verdriet , vreugde en pijn. Elke song heeft z’n persoonlijk verhaal, en je voelt aan of het ook van jou kan zijn.
Die uitgekiende muzikale wijze van Abel Ghekiere brengt ons als persoon tot een soort gemoedsrust. In die circa 90 min wist Abel Ghekiere iedere aanwezige heel diep te raken, een zalving voor de ziel? Knap!
Pics homepag @Piet Breda
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Alcatraz 2026, Kortrijk – van 6 augustus t-m 9 augustus 2026 - Heidevolk (NL), Coven & Left To Die (USA) toegevoegd aan line up 2026
Eerst het slechte nieuws! ALIEN WEAPONRY & PENTAGRAM hebben hun Europese tourplannen voor de zomer van 2026 afgezegd. De bands hebben ons laten weten dat ze daarom volgend jaar niet op Alcatraz zullen optreden.
Hun vervangers zijn de Nederlandse paganmetalband HEIDEVOLK en de Amerikaanse occultrockers COVEN.
We hebben ook de DEATH-tributeband LEFT TO DIE (VS) toegevoegd aan de line-up voor volgend jaar.
Under one flag
Alcatraz kleurt opnieuw zwart, geel en rood. In 2026 zal ongeveer 20% van de totale line-up op Alcatraz bestaan uit Belgische bands.
Meer dan 120 acts zullen in 2026 op Alcatraz optreden, waaronder ook 26 bands van Belgische bodem. We vinden het niet meer dan logisch om ze ook eens afzonderlijk aan te kondigen, los van de internationale artiesten die in augustus het podium in Kortrijk zullen bestormen.
Met uitzondering van de winnaar van de Rock Tribune Bash zijn er al maar liefst 24 Belgische bands aangekondigd voor 2026. De helft daarvan zal voor het eerst op Alcatraz optreden.
We zijn trots op het talent en de kwaliteit die ons kleine landje voortbrengt en bovendien is het ook gewoon leuk om al die logo's eens op één affiche te kunnen presenteren.
Rock Tribune #236 met Alcatraz kalender/poster
Rock Tribune #236 is vanaf 23 december verkrijgbaar in de winkels. Deze editie wordt vergezeld van een grote Alcatraz-jaarkalender en poster met de line-up van 2026.
Om deze bijzondere editie te ondersteunen, wordt het aantal verkooppunten in België uitgebreid.
Rock Tribune #236 is verkrijgbaar in meer winkels, dus je hoeft er zeker niet ver naar te zoeken.
Mis deze editie niet!!
Win een plek op Alcatraz 2026
Daar is de Alcatraz Bash weer!
Belgische bands kunnen zich van 23 december tot en met 3 januari inschrijven voor de wedstrijd. Een professionele jury, samengesteld door Rock Tribune, zal uit de ingeschreven bands 20 winnaars kiezen. Zij gaan door naar de vijf halve finales. De halve finales vinden plaats op zaterdag 7 februari (De Verlichte Geest, Kortrijk), zaterdag 21 maart (De Giraf, Zwalm), vrijdag 3 april (Kids, Antwerpen), zaterdag 4 april (La Source, Brussel) en zaterdag 11 april (South Of Heaven, Bilzen). In elke halve finale strijden vier bands om een plek in de finale. De data waarop bands in welke halve finale spelen, worden later bekendgemaakt. Het is daarom belangrijk dat je op deze vijf data beschikbaar bent.
De finale vindt plaats op vrijdag 1 mei in Diest, waar je kans maakt op een plek op het La Morgue-podium.
Meer informatie en inschrijven kan via www.alcatraz.be/nl/bash
6% extra btw op tickets? Echt niet! Koop je ticket nu! Belgische concert- en festivalgangers hebben het de afgelopen dagen ongetwijfeld gehoord: de Belgische overheid heeft een verhoging van het btw-tarief op festival- en concerttickets aangekondigd, van 6% naar 12%.
De sector wacht nog op officiële duidelijkheid over de exacte invoering en timing, maar een prijsaanpassing is niet uitgesloten.
Wie zeker wil zijn van de actuele prijzen, doet er goed aan zijn tickets van tevoren te kopen.
De prijzen van campingtickets blijven ongewijzigd, ook als de tariefverhoging ingaat.
ALCATRAZ OPEN AIR
6 / 7 / 8 / 9 AUGUSTUS 2026
www.alcatraz.be
Er zijn niet veel Vlaamse zangers/zangeressen die wegkomen met lyrics in het Frans. Isolde Lasoen is een welkomen uitzondering. Wat kan ze niet, overigens?
Iedereen heeft z’n eigen drama, draagt zijn of haar eigen kruis. De ene loopt ervan weg, de andere zoekt het net op. Isolde Lasoen bewaart haar eigen drama liefst voor haar muziek. Voor haar zit de mooiste vorm van drama tussen de muzieknoten, in de spanning tussen harmonie, ritme en melodie, in mineurakkoorden en bombastische orkestratie.
Haar nieuwe single – en titeltrack van het nieuwe album (uit in 2026) – “My Kind Of Drama” gaat niet over tragiek, maar over de schoonheid van emotie. Over durven voelen, over het durven omarmen wat ons raakt. Een ode aan drama in de muziek. De retro-synth-toetsen van de intro voeren ons terug naar de soundtracks van de vroegere typische Franse zomerfilms (‘L’Année des Méduses’, ‘Le Grand Bleu’, ’La Cage aux Folles’, …).
Fransman-met-Vlaamse-naam Mitch Declerck, bekend van zijn werk met o.a. Kavinsky, Justice, Parcels en Jungle, viel als een blok voor de demo’s van Isolde en tekende voor productie en mix.
https://www.youtube.com/watch?v=x1XUpvgXbcg
De Belgische metalband Splendidula (black/atmospheric/doom) heeft voor hun nieuwe single “Echoes of Quiet Remain” de hulp gekregen van Aaron Stainthorpe, tot voor kort de zanger van My Dying Bride. Stainthorpe is als gastzanger ook te horen op het nieuwe album van de Oekraïense band 1914. Ook een voormalig gitarist van Splendidula kreeg een lang gesproken stuk tekst (in het Nederlands).
De single is de voorbode van het album ‘Absentia’ dat volgend jaar uitkomt. De band ging sinds 2022 door een moeilijke periode en kende tal van bezettingswissels. Vandaag gaat Splendidula door als trio. Het plotse verlies van de voormalige bassist en ander menselijk verlies en lijden staat centraal in deze meeslepende single van bijna 10 minuten.
De muziek werkt louterend en zuiverend en heeft niet of toch minder de agressie van de voorgaande single “Behind My Semblance”, die vermoedelijk niet op het nieuwe album zal staan.
Dat opgestapeld verdriet zo gekanaliseerd kan worden naar iets helends, dat is mooi.
https://www.youtube.com/watch?v=6tuzT0jWt6A
Dumont, de indie/americana/rockband uit Genk werkte eerder al samen met de legendarische Elliott Murphy, maar kan ook makkelijk op eigen kracht overtuigen. Dat blijkt opnieuw op hun nieuwe single “Shelter”.
Deze krachtige en tegelijk heel kwetsbare melancholische strijkersballade gaat over het hebben, vinden of nodig hebben van een schuilplaats van zorg en menselijkheid, waar afscheid troost vindt. Het nummer zweeft ergens tussen Allerheiligen en Kerstmis, en dan hebben we het niet over de releasedatum, maar over de bedoelde invulling van die dagen die deze song oproept. Het nummer werd opnieuw geproduced door Zjef Cludts.
We kunnen niet zeggen dat Dumont de meest productieve band van het land is, maar als ze een single uitbrengen, dan is het wel raak.
Deze “Shelter” is zo mogelijk nog sterker dan voorgangers als “The Gun”, “100 Years” of “Stay A While”, en ook dat waren allemaal kleine meesterwerkjes.
https://www.youtube.com/watch?v=-hsctOOjstI
Nederlands 
Français 
