Magic Wands is een duo (bestaande uit Chris en Dexy Valentine) uit Nashville en zijn heden ten dage gevestigd in California. Hun muziek is een blend van elementen uit de shoegaze, dreampop en gothic genres. Galmende en glinsterende gitaarklanken en synthsounds samen met etherisch klinkende vocals.
Deze single klinkt goed en is echt af. Zoals gezegd in de intro: etherische vocals, wave gitaren, drumcomputer en synths. Het doet mij alleszins zoeken naar meer muziek van hen. Dat kan trouwens want sedert 2008 brachten ze reeds vijf albums uit. Ze toerden ook al in het voorprogramma van o.a. Jesus and the Marychain, The Dandy Warholes…
Deze single verdient zeker de nodige aandacht. Liefhebbers van SX, She Past Away, Twin Tribes, Cigarettes After Sex zullen dit zeker weten te appreciëren. Hopelijk steken ze eens de grote plas over…
Dreampop/shoegaze/wave
Hide -single-
Magic Wands
MAGIC WANDS "HIDE" (official video) (youtube.com)
De Wandelgangen is een trio met een Nederlandstalig repertoire; ze halen invloeden uit de rock en new wave. De band bracht onlangs zijn debuut 'Farao' uit: ''Voor deze EP leunen De Wandelgangen wel hard op het verleden, maar ze doen er wel iets moois mee. Met heel veel geluk wordt dit opgepikt op Willy of StuBru, maar ik zou er geen geld op inzetten."
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen.
Over die release en hun plannen, hoe interactief omgaan met deze crisis waarin we nu leven en de sociale media, hadden we in 2020 er een fijn gesprek over, per mail, met zanger/gitarist Pieter Paesen.Hier
Ondertussen heeft de band niet stil gezeten. Ze brachten een gloednieuwe single uit “Hart Geschaafd”.
De band profileert zich binnen de Nederlandstalige rock en postrock, die we lichtjes durven linken aan Noordkaap en De Kreuners . Een brok muzikale energie, die uppercuts en adrenalinestoten uitdeelt. Maar De Wandelgangen beschikt ook over een eigen smoel. Een breed publiek kan worden aangesproken door de toegankelijkheid en het meebrulgehalte. Met verder een knipoog naar een band als Beuk , die dit weet te doen in West-Vlaanderen , doen zij het in Limburg.
Deze single nodigt uit om De Wandelgangen live te zien … We want more!
Check het vooral zelf uit: https://www.youtube.com/watch?v=xBl5Oh7rQvc
De Wandelgangen - Het is moeilijk om er een specifiek etiket op te plakken … Het is misschien ook niet echt nodig. Wij houden het eigenlijk graag vrij algemeen, dus noemen we het zelf Nederlandstalige rock. Daar kan je veel kanten mee uit hè …
De Wandelgangen is een trio met Nederlandstalig repertoire en vermengt invloeden uit de rock en new wave. De band bracht onlangs zijn debuut ‘Farao’ op de markt, waarover onze recensent schreef: ‘’Voor deze EP leunen De Wandelgangen wel hard op het verleden, maar ze doen er wel iets moois mee. Met heel veel geluk wordt dit opgepikt op Willy of StuBru, maar ik zou er geen geld op inzetten.”
De volledige recensie kunt u hier nog eens nalezen: http://www.musiczine.net/nl/cd-reviews/item/78720-farao.html .
Over die release en andere plannen, en hoe interactief omgaan met deze crisis waar we in leven en de sociale media, hadden we er een fijn gesprek over, per mail uiteraard, met zanger/gitarist Pieter Paesen.
Om te beginnen, wie is ‘De Wandelgangen’, heeft die naam een bepaalde betekenis? Hoe is alles begonnen. Kortom vertel de lezer eens wat meer over jezelf
Wij zijn een Nederlandstalig rock trio uit Limburg. Leendert speelt drums, Ward is bassist en ikzelf (Pieter) ben zanger-gitarist. Ward en ik maken eigenlijk al zo goed als heel ons leven samen muziek en Leendert is er dan later bijgekomen. De naam komt van de uitdrukking die vaak gebruikt wordt om roddels of geruchten aan te kondigen (ik hoor in de wandelgangen dat...), maar mag ook gerust gebruikt worden om manieren van wandelen te benoemen :). Leendert en ik werken samen, en de naam is daar ontstaan tijdens een gezellig koffiemoment met collega vrienden.
Met ‘Farao’ brengen jullie een mooie EP uit, persoonlijk doet het me een beetje denken aan bijvoorbeeld De Kreuners (dat is een compliment). Wat is jullie mening?
De Kreuners zie ik zeker als een groot compliment. Merci. Ik denk dat ieder van ons wel een ruime muzieksmaak heeft, maar ook best wel verschillend. Dat maakt ook dat we heel wat invloeden hebben die we meenemen naar De Wandelgangen. Op deze EP komen vooral de new-wave, punk en rock invloeden naar boven lijkt mij. We willen vooral goeie nummers schrijven en muziek maken die we alle drie graag spelen.
Heeft de titel van de EP een onderliggende betekenis?
Nee :) eigenlijk niet. Het is een mooi woord.
Het is een zeer aanstekelijke EP, ook vrij toegankelijk (daar is niets mis mee) waarom eigenlijk in het Nederlands?
De keuze voor het Nederlands leek mij eigenlijk heel vanzelfsprekend. Het is mijn moedertaal en dus de taal waar ik me het best in kan uitdrukken. Engels is misschien wel internationaler maar met een Limburg accent valt dat ook wel wat tegen denk ik. Het is wel niet altijd makkelijk omdat er niet zoveel voorbeelden zijn binnen de Nederlandstalige rock. Ik groeide wel op met o.m. De Nieuwe Snaar en Hugo Matthysen en hoorde ook veel kleinkunst. Natuurlijk zijn er De Kreuners, De Mens, Noordkaap, ‘t Zesde Metaal, Gorki, , ... maar ten opzichte van Engelstalige muziek is er nog heel veel ruimte om te experimenteren.
Onze recensent schreef over ‘“Haar Voor De Ogen” , lijkt een mix van De Mens en Red Zebra; wat is uw mening hierover?
Dat zijn alweer mooie complimenten. FrankVander Linden heeft terecht een hele grote status als schrijver van tekst en muziek, en is uiteraard een inspiratiebron. We staan eigenlijk niet zoveel stil bij hoe we klinken of toch niet bewust gericht naar bepaalde bands. In Nederlandstalige rock zullen we snel vergeleken worden met zulke bands, en dat is prima. Bij “Haar voor de ogen” past Red Zebra zeker wel in het rijtje, omdat het nummer ook een beetje een ode is aan New Wave en Post-Punk uit de jaren 80, waarbij ik me graag ‘In het zwart geklede mensen, liefst geurend naar patchouli, al dansend met hun haar voor de ogen’ voorstel. Het nummer op zich is ook best wel dansbaar denk ik, zeker met de haren voor de ogen. Bij andere nummers zullen er wel andere bands kunnen bedacht worden. Maar als jullie recensent deze bands aan ons linkt kunnen we alleen maar vereerd zijn.
Ik zou de muziek omschrijven als de betere Neder rock? Mee eens, hoe zou je zelf je muziek omschrijven?
Het is moeilijk om er een specifiek etiket op te plakken vind ik. Het is misschien ook niet echt nodig. Wij houden het eigenlijk graag vrij algemeen dus noemen we het zelf Nederlandstalige rock. Daar kan je veel kanten mee uit hè. Neder rock is ook prima, zeker mee eens. Iedereen die door onze muziek aangesproken wordt, mag zelf de omschrijving kiezen.
Welk publiek wil je eigenlijk aanspreken met jullie muziek?
Iedereen is welkom
Hoe waren de algemene reacties tot nu toe op deze EP?
De reacties waren eigenlijk echt wel positief. Echte negatieve reacties hebben we nog niet gehad. Het is natuurlijk allemaal nog op vrij kleine schaal, maar we zijn al super blij dat onze eerste EP toch al wat reacties uitlokt. Er kwamen ook toffe reacties op de clip van “Farao”. De positieve reacties doen zeker deugd omdat we alles zelf doen: Buiten de drums, die we in Eastside studio’s hebben opgenomen, hebben we alles zelf thuis opgenomen. Ward heeft de EP volledig gemixt. Leendert en ik hebben de clip gemaakt.
Sociale media en ook Spotify zijn belangrijk, jullie prijzen je EP zelfs aan via Spotify. Hoe sta je daar als band (en ook als mens) tegenover? Opent het deuren? Wat zijn de voor- en nadelen?
Sociale media zijn natuurlijk superbelangrijk om mensen te betrekken bij wat we doen. We proberen hier ook wel tijd en moeite in te steken. Onze ‘Head of internet and digital matters’, bij ons vooral bekend als ‘Leendert’ :) leidt hier alles in goede banen. Ik ben persoonlijk wel een Spotify fan. Ik maak graag afspeellijsten en kan ook uren blijven zoeken naar bands of fijne nummers. Het enige nadeel vind ik soms dat platen niet meer van voor tot achter beluisterd worden en alles meer gefragmenteerd is. Maar als dat gevoel te groot wordt, dan duik ik in mijn old skool platen en cd collectie.
Zijn er ondertussen ook mogelijkheden om jezelf online (via live streaming en filmpjes) te tonen aan het publiek? Je ziet met de regelmaat van de klok wel zo van die filmpjes verschijnen.
Via YouTube kan je onze ‘farao’ -clip bekijken. We willen graag gebruik maken van het online gegeven, maar er steekt natuurlijk ook veel tijd in. We hopen af en toe toch verrassend uit de hoek te kunnen komen.
Wellicht zijn er ook bij jullie bepaalde plannen in het water gevallen door deze crisis. Welke?
We hadden deze zomer vooral optredens als doel gesteld, maar dat is natuurlijk niet simpel nu. We hopen dat we zodra het kan wel het podium op kunnen. We gaan natuurlijk niet bij de pakken blijven zitten. We gaan deze zomer nog nummers opnemen zodat we in het najaar weer wat nieuwe muziek kunnen verspreiden.
Hoe ga je als muzikant, band en ook als mens om met zo een crisis (een van mijn standaardvragen binnen dit concept geef ik toe)?
Als muzikant en band is de grote moeilijkheid natuurlijk dat er geen speelkansen zijn. Het voordeel is wel dat er ineens meer tijd is om te bezinnen en nieuwe nummers te schrijven. Voor mij was er ook wat meer tijd om gitaar te spelen en te experimenteren met mijn pedalboard. Als mens probeer ik te vatten wat er op ons afkomt en probeer ik me zo goed mogelijk aan te passen aan de nieuwe situatie. Net als iedereen met de nodige bezorgdheid vermoed ik. De quarantaine gaf me aan de andere kant ook wel een zekere rust. Het repeteren heb ik wel serieus gemist. Ook had ik wel een heel aantal mooie concerten in het vooruitzicht , die niet zijn kunnen doorgaan.
Zijn er naast ‘De Wandelgangen’ nog andere projecten waar je mee bezig bent? Vertel er anders wat meer over
We hebben eigenlijk wel werk genoeg met De Wandelgangen vanwege onze DIY aanpak.
Wat zijn de verdere plannen na deze crisis?
Veel optreden en regelmatig nieuwe muziek loslaten. Meer mensen overtuigen van onze muziek.
Zijn er mogelijkheden om merchandiser of zo aan te schaffen van de band? Zo ja, hoe en waar
Zeker! T-shirts zijn heel binnenkort te verkrijgen via De Wandelgangen Facebook. https://www.facebook.com/de.wandelgangen.band
De Wandelgangen is een Limburgse band die het in het Nederlands doet. Hun eerste EP heet ‘Farao’ en staat op Spotify. Opener “Haar Voor De Ogen” lijkt een mix van De Mens en Red Zebra en eigenlijk kan je die mix van het beste uit de jaren ’80 en ’90 wel voor alle songs van deze EP toepassen. De songs hebben een leuke, aanstekelijke drive en een lekker tempo. De lyrics hebben net als veel Nederlandstalige bands in de nineties een evenwicht tussen schijnbare nonsens en inzichten met een knipoog. Denk aan De Mens, Gorki, De Lama’s, …. En ook aan nieuwere bands als Beuk en De Dode Hond In Uw Kelder. Enkel titeltrack “Farao” is wel heel beperkt in de lyrics en mist omkadering. Een beetje alsof de lyrics gevonden werden op basis van het geinige stop-motion-clipje dat erbij hoort. Of zijn we nu te streng? Het contrast met “Verdwijn” en “Leven Na De Dood” is wel groot.
Voor deze EP leunen De Wandelgangen wel hard op het verleden, maar ze doen er wel iets moois mee. Met heel veel geluk wordt dit opgepikt op Willy of Stubru, maar ik zou er geen geld op inzetten.
https://www.youtube.com/watch?v=hJ6jto9H49Q
Wand - Straffe band in snikhete DOKkantine!
Wand
DOK
Gent
2017-06-20
Didier Becu
Mensen die een plonsje wagen in het vervuilde water aan de Portus Ganda-site. Het is een tafereel dat je niet alle dagen ziet. Dit maar om te zeggen dat het beestig warm was. Zelfs Wand was stomverbaasd dat België zo ‘geteisterd’ kon worden door een hittegolf, en zeggen dat deze muzikanten uit het zonnige Californië komen!
Noem het gerust zelfkastijding, maar een honderdtal muziekfanaten gaven geen moer om verfrissing en wandelden als gewillig zweetvee de kantine van DOK binnen om Wand aan het werk te zien.
Dat hoeft eigenlijk niemand te verbazen, want Wand is hot en vooral hip. Hun eerste twee platen ‘Ganglion Reef’ en ‘Golem’ kregen van de toonaangevende muziekbladen het maximum aantal sterren. Ze toerden uitgebreid met wonderkind Ty Segall en alsof dit alles niet genoeg is, werd hun meest recente plaat ook nog eens geproducet door Chris Woodhouse die eerder werk leverde voor Thee Oh Sees. Of voor slechte verstaanders, Wand is één van de bands die behoorlijk wat nieuwsgierigheid opwekt bij garagerockliefhebbers.
Om klokslag half negen begonnen de Amerikanen aan hun missie. En dat was niet om vliegensvlug uit de alles verschroeiende hellhole (voor één keer met dank aan Trump!) te komen, want Wand zou de laatste minuut toegelaten speeltijd (die curfew weet je!) gebruiken.
Gewapend met droge humor ontketende Cory Hanson een salvo van garagerock, folk en je hoorde er zelfs wat metalinvloeden in (nou ja, de gitaren klonken in ieder geval stevig).
De band uit Los Angeles deed hun genre alle eer aan. Het rammelde langs alle kanten, de gitaren maakten geregeld een piepend geluid, maar het klonk vooral eerlijk. De fuzzgitaren van Robert Cody en Lee Landey gingen geregeld in het rood, terwijl de keyboards voor een 60s-sfeertje zorgden.
Het siert Wand dat ze op het podium niet het geluid van hun platen najagen. Is het op vinyl wat braver (bijna schreven we Tame Impala), dan is dat op scène heel wat rauwer. De zwemmers die we een paar uur geleden zagen , hadden misschien wel een frisse kop (dat denken we toch), maar wie druipend nat van het zweet uit de DOK-kantine kwam, kon ten minste zeggen dat hij een heel straffe groep heeft gezien.
Met dank aan Luminousdash.com http://www.luminousdash.com
Organisatie: Democrazy, Gent
Uit LA Californië komt een creatief bandje aan met hun tweede plaat op 1 jaar tijd . Nu met ‘1000 days’ , we hadden al ‘Golem’ in het voorjaar en hun debuut ‘Ganglion reef’ van vorig jaar. Dit viertal , gehaald uit de Ty Segall stal , komt aandraven met een reeks broeierige, opwindende en sfeervolle songs binnen de hap indiepsychedelica/shoegaze/garagerock’n’roll. De zanger Corey Hanson heeft dan ook nog Meatbodies en Together PANGEA onder zich . Van veel stilzitten is er dus weinig of geen sprake en dat horen we ook duidelijk hier. Heel wat retro zit vervat in hun spannende sound , die heel wat overtuigends toont in de songstructuur , gaande van een akoestische inslag naar slepende riffs , krachtige pedaaleffects, lofi elektronica en experimentjes .
Twaalf songs in een goede dertig minuten , dan weet je wel wat een vaart in sommige nummers kunnen gaan . Met “Painting are dead” ; “Grave robber” , “Lower order” en “Sleepy dog” als sterkhouders!
Welkom op de garage/psych rollercoaster. U bent helemaal weg van Ty segall, Fuzz, Meatbodies, Thee Oh Sees, Mikal Cronin en Zig Zags, dan is dit uw ding. Al die bandjes vormen trouwens één grote familie, met als godfather Ty Segall (nou ja, godfather, de kerel is er nog maar 28). Hij heeft overal wel een voet in, als producer, gitarist, drummer, zanger of als baas van zijn eigen platenlabel, en alles wat hij aanraakt verandert in goud, maar steeds met een ruw en vunzig randje.
Wat Wand betreft, de groep werd vorig jaar door Ty Segall gelanceerd met het ook al flink doordenderende debuut ‘Ganglion Reef’ en zie, amper een jaartje later is daar al de volgende wervelwind ‘Golem’.
En deze keer gaat het nog harder en uitzinniger, de folky inslagen zijn met uitzondering van het rustpuntje “Melted Rope” quasi helemaal verdwenen en vervangen door nog een pak meer heavy gitaren en seventies weirdness. Het gaat er heftig aan toe in “Self Hypnosis in 3 Days”, “Floating Head” en het weergaloze “Cave In”, allemaal speedy songs met flippende gitaren en moordende riffs, Black Sabbath in de roetsjbaan. Op “Planet Golem” gaat de band helemaal loos, de song zet in met een gore metal riff en begint dan halverwege Sonic Youth-gewijs volledig uit zijn voegen te barsten. Kijk, daar worden wij nu eens wild van, zie.
Wand zal van jetje komen geven op Les Nuits Botanique in De Rotonde op 13/05. We zijn al vertrokken.
Nederlands 
Français 
