`Welcome to the religic pleasuredoom fairytales' van de zusjes Casady van CocoRosie. Al drie cd's intrigeren ze met een `gezellig-knus-rond-het-kampvuur-zittende' sprookjes-/droomwereld, die spijtig genoeg, kan verstoord worden door geweld, oorlog en maatschappelijke intriges. Hun freefolk/elektronicableeps heeft alvast een heuse beweging op gang gebracht met Devandra Banhart, Antony & The Johnsons, Animal Collective, Psapp, Tunng en bands/artiesten op hun label als Bunny Rabbit en beatboxer Tez, die mee op tournee zijn met CocoRosie.
CocoRosie brengt een origineel en avontuurlijk geluid van `schrapende' elektronica, bas, piano, harp, beatbox en allerhande geluidjes, naast de twee aparte stemmen van de zusjes (Sierra: klassiek geschoolde zang en operastem, die af en toe heel hoog kon gaan, en de kreunende zegzang van Bianca, die op de nieuwe cd meer rapt).
Centraal plaatsten ze het pas verschenen `The adventures of ghosthorse and stillborn' (wat een mooie titel!); fijnzinnigheid en avontuur wordt ondersteund door een `groove' van rap en beatbox. CocoRosie vindt zichzelf telkens uit. Op hun wondere klankenwereld toonden ze kleurrijke projecties, die maatschappelijke pijnpunten niet links lieten.
Ze vingen de set aan met een bizarre projectie, die eerst leek op een doormidden gekliefd lichaam, maar smolt tot een giraffekop. Een Franse rapper leidde een soort `vrienden van de poëzie' in; de nieuwe ?Houses?, ?Animals? en ?Black poppies? waren puike songs, bepaald door de stemcontrasten van de zusjes, beatbox, elektronisch vernuft of door een intiem pianospel; de huidige single ?Promise? bleek alvast over de grootste hitpotentie te beschikken. Sierra dartelde soms als een jong veulen op het podium.
De zusjes namen vocaal een glansrol in op ?Terrible angels? en ?Beautiful boyz?. ?K Hole? werd gedragen door Sierra's harpspel. ?O sailor? en het uiterst korte ?bloody twins? toonden aan dat ze hun `lofi mentality' nog niet waren verloren. Het groovy, dansbare ?Japan?, publiekslieveling sinds vorig jaar (tijdens `les nuits bota'), zorgde alvast voor de meeste ambiance; een frisse en speelse `Wizard of Oz' of `Familie Trapp. Samen met de andere artiesten van de avond werd er een feestje gebouwd op het podium. Wat een brand new performance.
Het was tijd voor enkele rustige, sfeervolle nummers als ?Make my day? en ?Sunshine?. De oorlogsproblematiek te Irak werd onder handen genomen door het Amerikaanse volkslied te samplen aan een ?danger? beatbox. Fijn gevonden!
?Rainbow warriors? was muzikaal zoekende, maar ze herstelden zich vlug met een pakkende ?By your side?, en ?Werewolf?, die een sterke opbouw hadden. Na minutenlang applaus en onder impuls van de Bunny Rabbits, leidde opnieuw de Franse rapper CocoRosie in; ze speelden nog twee songs ?Turn me on? en een groovy ?Tekno love song?, die net zoals bij de vorige doortocht, na bijna twee uur, definitief de set besloot.
CocoRosie liet het publiek, met hun `harem', verglijden in een muzikale magische leefwereld; een knusse droomwereld met een link naar de realiteit. Dankuwel Casady zusjes!
De avond werd ingezet door Bunny Rabbit, te vinden op het Voodoo Eros label van CocoRosie; muzikaal nestelt het duo zich tussen Peaches, PTR, en Wee Papa Girl Rappers en De La Soul. Bunny Rabbit (en Black Cracker (alias Celena Glenn)) zorgde voor een lieflijk, hemels, kinderlijk onschuldige als voor een duivels verbeten sound. Ook bij hen was er het schrille contrast van stemmen: de verleidelijke, zoete stem van Bunny Rabbit en de felle raps van Black Cracker onder elektronica/ hiphopbeats, industrial en drum'n bass. Bunny Rabbit meets Poltergeist; huiveringwekkend!
Onder de indruk waren we eveneens van beatboxer Tez, die freestylde van swingende vocale beats, drums en basslines. Een muzikale grabbeldoos reeg hij aaneen, van Tone Loc, Daft Punk naar DJ Shadow en Prince. Indrukwekkend.
Organisatie: AB, Brussel - Dominofestival -
Nederlands 
Français 
