logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Hooverphonic
Suede 12-03-26
CD Reviews

And So I Watch You From Afar

And so I watch you from Afar

Geschreven door

Uit Belfast, Noord-Ierland rijst een nieuwe post/math rock band ten berge. Na enkele EP’s is de full cd uiteindelijk hier uit en het is een plaat om U tegen zeggen. Muzikale krachtpatserij en lieflijke zalving gaan hand in hand in hun instrumentale ‘soundtrack’ geluid, die zelfs niet vies is van wat speelse humor, zoals op “Don’t waste in time doing …” door de handclaps en het neurie gehalte.
De groep balanceert ergens tussen een 65daysofstatic, Explosions in the sky en Mogwai, maar ook van hardere staalwerkers als Mastodon. Jawel een geluid dat fors en krachtig, donker en dreigend, zwaar en loom kan zijn, maar door de variatie evenzeer houdt van een intense sfeervolle, broeierige spanning en repetitieve ritmes. “Set guitars to kill” klinkt snedig, wat verder wordt gezet op songs als “Clench fists, grit teeth … Go!”, “I capture castles”, “Tip of the hat, …” en “If it ain’t broke, break it”. “A little bit of solidarity …”, “The voiceless” zijn gematigder.
De songs behouden hun brede, gevarieerde opzet in dit concept. En verve sluiten ze de plaat af met het opbouwende “Eat the city, eat it whole”, wat onderstreept hoe sterk, spannend, meeslepend en bedreven de band is. Maw dit een plaat die nazindert …

Keane

Night Train EP

Geschreven door

Al op de vorige derde cd ‘Perfect Symmetry’ kreeg de elektronica meer armslag op het werk van het Britse Keane. De immer sympathieke band kroop na de tweede cd door een dal, o.m. door de verslavingsproblematiek van teddybeer/zanger Tom Chaplin. Op de EP die 7 nummers en een introotje bevat, houdt het intussen uitgegroeide kwartet het midden tussen de vertrouwde hartverwarmende,ontroerende, meeslepende droompop ( “Stop for a minute”, “Your love”, “Looking back” en “My shadow”) en de toegevoegde elektronica ( “Back in time”, “Clear skies” en “You’ve got to love yourself”). Constante blijven de emotievolle vocals van Chaplin, die zelfs een keer wordt ondersteund door z’n vaste kompaan, pianist Tim Rice-Oxley.
Het zijn sfeervolle songs, die wat meer aan U2 verknocht zijn. De grootste troef op de EP is het geflirt met sampling ( “Gonna fly now”, gekend van de film Rocky) en hiphop; de Somalische rapper K’Naan is te horen op “Stop for a minute” en “Looking back”, toevallig de meer puike nummers van de plaat. Het bewijs dat Keane andere stijlen durft te raken.
Het is een goede plaat, maar toch ontbreekt een ‘final touch’ aan het materiaal, gezien de songs minder blijven hangen.
Het is duidelijk dat ze hun debuut ‘Hopes and Fears’, ondanks de goede bedoelingen, niet meer kunnen evenaren.

The Klaxons

Surfing The Void -2-

Geschreven door

Het Britse trio dat Klaxons vormt, brak door in 2007. Met zijn redelijk simpele songs, kregen ze heel wat airtime, en zo kennen we vandaag nog de evergreens “Golden Skans” en “Gravity’s Rainbow”. Voor ‘Surfing The Void’ hebben ze drie jaar op zich laten wachten, waardoor de verwachtingen torenhoog werden.
Helaas lossen ze deze verwachtingen niet in. De mix van indie, dance en shoegaze wordt op dit album ook nog doorgetrokken, maar de catchiness is minder aanwezig. Met “Echoes” begint de plaat nog veelbelovend en zien we ook een hit worden. Maar bij “The Same Space” loopt het al mis. Daar wordt voor het eerst de schim die ze zijn na hun debuut duidelijk. De titeltrack dan is hyperkinetisch. Het heeft zijn charme en doet je ook terugdenken aan rommelige songs van de eerste plaat zoals “The Four Horsemen”. In “Valley of the Calm Trees” en “Extra Astronomical” wordt er meer de psychedelische tour opgegaan en bij momenten klinkt ze geslaagd, maar ze kunnen het niveau niet het hele nummer behouden. Als we de moed opgaven, kwam er toch nog een verrassende “Flashover” uit de boxen gegalmd. Een mooi rauw geluid, en ook dit keer deed het ons sterk denken aan de eerste plaat.
Klaxons kan niet bevestigen met hun tweede plaat. Ze zijn nog een schim van wat ooit een baanbrekende band was. Met slechts een handjevol sterke nummers maakt men nog geen goede plaat. Jammer.

The Gurus

Closing Circles

Geschreven door

Alles klinkt op en top Amerikaans op deze cd maar The Gurus komen wel degelijk uit Barcelona en meteen kregen ze hun kans om hun werk uit te brengen op het bekende Rainbow Quartz-label dat bij de liefhebbers van moderne psychedelica zeker een belletje zal doen rinkelen.
Vijftien songs wordt je hier in een 60’s sfeer ondergedompeld dat braaf begint met enkel Beatlesachtige nummertjes maar hoe verder de plaat evolueert hoe meer je de invloeden van de psychedelica-powerpop van The Byrds begint te horen.
Als je dit bovendien weet te combineren met een hoog powerpopvolume zoals alleen The Replacements dat destijds konden, bekom je al vlug een geslaagde cd.
Iedere lezer die graag zijn hart ophaalt aan kwaliteitsmuziek uit de sixties moet beslist deze jonge helden eens een kans gunnen.

Info www.myspace.com/thegurusbcn

Various Artists

Flipper Psychout

Geschreven door

Het lijkt op een sprookje maar hoe zelden het ook gebeurt is dit leven soms een sprookje. Op een moment liep de platenbaas van Vampi Soul, een zekere mijnheer Alessandro Casella, op de rommelmarkt van Rome en vond hij een plaat op het Flipper-label. Het is eigenlijk een label dat in de geschiedenisboeken niet veel voorstelt maar het is wel de thuisbasis geweest voor vele componisten die muziek componeerden voor allerlei Italiaanse B-films. Alessandro werd een verwoed verzamelaar en uit zijn collectie koos hij het mooiste op deze verzamelaar. Het resultaat is een overheerlijke mix van zwoele cocktailmuziek waarbij de slechtste films ooit je ogen passeren maar waarvan de soundtracks meestal verloren pareltjes zijn.
We gaan jullie niet lastig vallen met een overbodige lijst van onbekende namen maar wie genoot van de cultsoundtrack van ‘Vampyros Lesbos’ zal hiervan ongetwijfeld smullen!

The Black String Theory

The Black String Theory – EP

Geschreven door

We hebben het al vaker gehoord maar het is nu eenmaal zo dat je het boek niet op de kaft moet beoordelen, en dat is in het geval van deze bende uit Los Angeles nog maar eens uitvoerig bewezen. De treurige foto laat je één of ander intiem post-rockgeluid vermoeden maar eens het EPtje in de lader verdwijnt worden we overspoeld met pompeuze indierock die zijn roots vindt in het vroeger werk van Radiohead, Muse of mits wat goede wil Jeff Buckley.
Zanger en duiveltje doet het al, Scott Van Dort, brengt hier vier nieuwe nummers waarbij hij de intense droom heeft om zijn saai kantoorbaantje in te ruilen voor een leven vol rock ’n roll. Qua overgave kan het misschien tellen en al bij al valt deze EP enigszins mee, alleen vrezen we voor deze man dat dit soort muziek een beetje voorbijgestreefd is. Maar indien u maar niet genoeg kan krijgen van pompeuze indierock met pianomomenten in het genre van Keane, is The Black String Theory beslist uw ding.

Info www.theblackstringtheory.com

Birds & Batteries

Panorama

Geschreven door

Frontman Michael Sempert omschrijft zijn geluid als art rock dat onderweg Tom Petty is tegengekomen en meteen weet een kwieke lezer dat deze Birds & Batteries een groep is met een wel zeer Amerikaans geluid.
Deze groep uit San Francisco zit momenteel met deze ‘Panorama’ aan hun derde cd en ook al maken ze niet het soort muziek dat kan rekenen op de hypemachine, bezitten zij een geluid dat volwassen en kwalitatief klinkt ook al graven ze echt wel diep in het verleden.
Bij momenten denk je aan wat The Eagles deden toen ze in dat beroemd hotel stonden terwijl er zelfs af en toe een vleugje prog-rock in Asia of de vroegere ELO zijn intrede komt doen.
’Panorama’ is zeker niet het soort plaat waar de Europese markt zal voor vallen maar toch een cd die de moeite waard is voor luisteraars die houden van Amerikaanse alternatieve pop waarbij Jackson Browne al eens om de hoek durft te loeren.

Info
www.velvetbluemusic.com

Ariel Pink

Before today

Geschreven door

Een plaat die doordrongen is van seventies geluiden en eighties kitsch, zo te horen opgenomen met bedenkelijke apparatuur (alsof u dat ouwe cassette recordertje nog eens heeft bovengehaald), rollebollend van disco naar rock, pop, soft rock, easy listening en glam. En toch, bij momenten wonderlijk, omdat hier een sfeertje gecreëerd wordt van een bruisend stadsleven vergeven van allerlei vreemde figuren en onvoorziene kronkelingen.
Zappa en Bowie worden voor de voeten gelopen door de meest kitscherige synths, galmende gitaartjes wroeten zich een weg doorheen onwaarschijnlijke combinaties van new wave, funk en old school disco.
De refreinen zijn dikwijls kitscherig, maar steeds bijzonder aanstekelijk. Dit uit zich in heerlijke prikkelende songs als “Bright lit blue skies”, “Fright night”, “Round and round” en “Beverly kills”.
Plots komt er een venijnige hard rock gitaar “Butt-house Blondie” inzetten, een nummer die gemarineerd is in de seventies, en met afsluiter “Revolution’s a lie” bevinden we ons eensklaps in de post punk wereld van Wire, PIL en Joy Division.
Dit is een album dat overloopt van de ideeën en toch niet over zijn eigen voeten struikelt. Ariel Pink stuurt zijn songs alle richtingen uit en pikt onderweg de fijnste muzikale kwinkslagen en vondsten op.
Er broeit iets ongewoons in dat geschifte brein van Ariel Pink en ‘Before today’ is daar de uiterst boeiende neerslag van.
Dit blinkt uit in originaliteit en vindingrijkheid.

The Great Bertholinis

Gradual unfolding of a conscious mind part 3

Geschreven door

Een naam als The Great Bertholinis doet je weliswaar meer aan één of andere trapeze-ensemble denken uit een circus maar eens je het schijfje in de cdspeler belandt, hoor je dat het niet alleen de groepsnaam is die zich in feeststemming bevindt.
Dit debuut van dit Duits-Hongaars ensemble richt zich op intelligente indiepop dat deels als Eels of zelfs Coldplay klinkt, alleen doen ze het een tikkeltje anders.
Trompetten, banjos, glockenspiel, een saxofoon en zelfs een fietsbel geven deze muziek een carnavalesk elan dat je wel eens durft tegen te komen in de films van Emir Kusturica.
De kern van deze cd blijft zonder enige twijfel gitaarpop maar net als hun collega’s van over de Noordzee (en dan hebben we het over Los Campesinos!) maken ze er bij The Great Bertholinis een vrolijke boel van waar geen plaats is voor azijnpissers.
Een meesterwerk is deze cd weliswaar niet maar wie indiepop eens wil zien vanuit een ander perspectief vindt bij deze Bertholinis zeker zijn gading.
 

Lesbian Bed Death

Designed by the Devil – Powered by the Dead

Geschreven door

Vooraleer we dit plaatje in onze handen kregen, wisten we eerlijk gezegd niks af over het bestaan van deze band. Bovendien konden we met een groepsnaam als Lesbian Bed Death niet meteen inschatten wat te verwachten, maar na een eerste luisterbeurt zijn we toch aangenaam verrast.
LBD combineert invloeden uit verschillende hoeken en maakt een mix van gothic, metal, horrorpunk, glam en ouderwetse hardrock. Pluspunt is de zeer krachtige stem van zangeres Luci4 die ondersteund wordt door vier (mannelijke) muzikanten.  De verschillende nummers zijn een voor een zeer afwisselend maar alles klinkt  toch vrij coherent. Nummers als “Mr Nastyime” en “Catholic Sex Kitten” starten met wat pianomuziek om vervolgens te ontaarden in heerlijke punksongs. “Moonlight” en “No Tears Please” tonen dan weer een donker kantje en verraden het potentieel van Lesbian Bed Death. Het beste nummer voor ons was “Bela Lugosi’s back”, een heavy knaller van zeven minuten doorspekt met een flinke dosis gothic. Wie een boontje heeft voor bands als Misfits, Murderdolls, Type O Negative en Alice Cooper zorgt ervoor dat hij deze band zo snel mogelijk ontdekt! 

Pagina 323 van 394